Docstoc

PANEL 7

Document Sample
PANEL 7 Powered By Docstoc
					UNICEF TÜRKĠYE                               DÜNYA ÇOCKLARININ DURUMU 2004

ÖZEL KONU 7 ÖĞRETMENLER UMUT SAÇIYOR

“Elbette bütün Angolalı çocuklara ulaşmak için daha fazla kaleme, deftere ve
okula gereksinimimiz var. Ama bugün elimizde olanı kullanmasını bilmeliyiz.
Elimizde olan da, çocuklara yeni bir başlangıç fırsatı vermektir.”

Elinde kitapları, sırtında bebeği 18 yaşındaki Dolores Jamba Angola’nın geleceğini
temsil ediyor Dolores, ülkede eğitime yeniden dönüşü sağlamak üzere henüz yeni
eğitilen 4 bin kişiden biri. Angola’da 2002 yılı Mart ayına kadar süren uzun iç savaş
eğitim sektörünü felç etmiş, 1 milyon çocuğun okul dışında kalmasına neden olmuştu.

Ardından, 2003 yılı Şubat ayında Angola tarihinin en büyük eğitim hamlesi olan
“Okula Dönüş” kampanyası gündeme geldi. UNICEF ile yerel yetkililerin ortak girişimi
olan bu kampanya, öncelikle savaştan özellikle zarar gören Bie ve Malanje illerinde
yoğunlaşarak 250 bin çocuğun okula gitmesini sağladı.

“Okula Dönüş” Angola Hükümeti açısından ciddi bir rota değişikliği anlamına
gelmektedir. Hükümet daha önceleri, herkesin ilkokul eğitimi görebilmesi için yeterli
sayıda okul ve sınıfla birlikte tam eğitilmiş bir öğretmen ordusunu gerekli sayıyordu.
Buna karşılık “Okula Dönüş”, öğretmenlerin hemen yetiştirilmesini, kalitenin ise süreç
içinde yükseltilmesini öngörmektedir. UNICEF 2003 yılı Şubat ayında başlamak
üzere 5,000 öğretmenin ivedilikle eğitilmesini üstlenmiştir. Bu yıl yapılacak üç haftalık
eğitimin ardından gelecek yıl ek kurslarla devam edilecektir. Bu elbette eksiksiz bir
eğitim değildir; ancak Dolores gene de görevini yapabileceğine inanmaktadır.

Dört aylık kız çocuğu sırtında uyurken Dolores şöyle diyor: “Bana göre şimdi en
önemli iş çocukları okullara yöneltmek. Benim zamanımdaki en iyi öğretmenlerin ne
yaptıklarını anımsıyorum ve ben de sürekli olarak yeni öğretim yöntemleri
öğreniyorum.” İyi de, Dolores 50 hareketli öğrenciden oluşan sınıfına ilk adımını
attığında başarılı olabilecek midir? Bu soruyu şöyle yanıtlıyor: “Çocukların çoğunluğu
büyük bir heyecan ve okula dönmenin mutluluğu içinde olacağından onlara ders
vermek de kolay olacak. Ama bu hafta öğrendiğim şeylerden biri de, sınıfta yaramaz
bir öğrenci olduğunda ne yapılması gerektiğiydi...”

Dolores’in yerleşimi Kunhinga, Bie’nin merkezi Kuito’nun 30 kilometre kadar kuzeyine
düşüyor. Geniş sokakları, güler yüzlü insanları; meyve, hububat ve elden düşme
ayakkabı satılan pazarları ile Kunhinga hoş bir köy. Geçmişte tercihin ancak geçim ile
okul arasında yapılabildiği ve ailelerin anlaşılabilir nedenlerle geçimi tercih ettikleri bu
köyde şimdi ders kitabı ve kalem de satılıyor. Okula Dönüş kampanyasının başladığı
ay öğrenciler UNICEF eğitim çantaları da aldılar. Bu çantalarda defter, kalem, torba
ve silgi bulunuyordu. İlk kez okula gidecek olanlardan 8 yaşındaki Luciana bunları
gördüğünde “Noel hediyeleri Şubatta geldi” diye sevinmişti.

Angolalılar, barış ortamı sağlandığında eğitime istekli olduklarını göstermişlerdir. 27
yıl süren iç savaşın ardından Kunhinga bölgesinde yalnızca 21 okul faal durumda
kalabilmişti. Yöredekiler bir sonraki yıliçinde UNICEF desteği ve yerel malzemelerle
41 yeni okul inşa ettiler. Bütün okul harçlarının kaldırılması, ailelerin eğitime yönelik
bu yeni hamleye daha da sıkı sarılmalarını sağladı.




                                                                                            1
UNICEF TÜRKĠYE                              DÜNYA ÇOCKLARININ DURUMU 2004

Domingos Caiumbuca, Kunhinga’da eğitim gören 39 öğretmenden bir başkası. Uzun
boylu, kendine güvenen ve şakacı biri olan Domingos şöyle diyor: “Bence aldığımız
bu eğitim çok önemli; çünkü Angola’da eğitim alanında yeni bir dönemin başladığını
gösteriyor. Örneğin, bu sabah en iyi öğrencileri daha güç öğrencilerle kaynaştırmanın
neden önemli olduğunu öğrendik. Bu tür bilgiler edinmekten çok memnunum.”
Görüldüğü kadarıyla Domingos,

Dolores ve diğer kursiyer öğretmenler önlerindeki şansı iyi kavramışlar. Okula Dönüş
kampanyası Bie ve Lelanje’de o kadar başarılı oldu ki, Angola Hükümeti bu
kampanyayı 2004 yılında tüm ülkede yaygınlaştırmaya karar verdi. Hükümet, 29 bin
öğretmen daha yetiştirmek ve ilk dört sınıftaki öğrenci sayısını yüzde 90 artırmak
amacıyla bütçeden 40 milyon dolar ayırdı. Başarı halinde, ilk dört sınıfta olmaları
gerekirken okula gitmeyen çocuk sayısının 1.1 milyondan 200 bine düşmesi
beklenmektedir.

Öğretmen olarak ilk görevine başlamak üzere olan Dolores’in güven ve coşkusunu
haklı kılan, işte bu gelişmedir: “elbette bütün Angolalı çocuklara ulaşmak için daha
fazla kaleme, deftere ve okula gereksinimimiz var. Ama bugün elimizde olanı
kullanmasını bilmeliyiz. Elimizde olan da, çocuklara yeni bir başlangıç fırsatı
vermektir.”

Farklı türde bir olağan dışı durum

Öğretmenlerin çocuklara yeni bir başlangıç fırsatı verdikleri bir başka ülke de Lao
Demokratik Halk Cumhuriyeti’dir. Bu ülkede 1992 yılında farklı türde bir olağandışı
durum gündemdeydi. İlkokul öğretmenlerinin hemen hemen yüzde 80’i bu alanda hiç
eğitim görmemişti. Üstelik, bu öğretmenlerin yarısından çoğu da orta öğrenimlerini
tamamlamamıştı. Gerçi bu insanlar öğrencilerini eğitme arzusu bakımından genellikle
içtendiler, ama yeterli donanıma sahip değillerdi, aldıkları maaşlar düşüktü ve ücra
yerlerdeki okullarda güç koşullarda görev yapmak zorundaydılar. İster savaş ister
barış zamanı, bir şey hiç değişmemektedir: Eğitilecek öğretmene duyulan gereksinim.

Eğitim Bakanlığı, bu gereksinimi karşılamak amacıyla, UNICEF’in de desteğiyle
yenilikçi bir hizmet içi öğretmen eğitimi sistemi geliştirdi. Buna Öğretmen
Yetkinleştirme Projesi adı veriliyordu. Japon Ulusal Komitesi’nin desteğiyle bu proje
kapsam açısından daha da geliştirildi. Proje ikili bir amaca sahipti: Öğretmenlere,
kendilerini 8. sınıf düzeyine getirecek bir eğitimin süreklilik temelinde verilmesi ve
öğretim becerilerinin geliştirilmesi.

2000 yılında yapılan bir değerlendirmede bu proje ile ülkedeki diğer bütün öğretmen
yetiştirme girişimleri arasında bir karşılaştırmaya gidilmiştir. Bu değerlendirme
sonucunda kursun öğretim becerileri ve sınıf içi performans üzerinde en büyük etkide
bulunduğu ortaya çıkmıştır. Bu proje sayesinde öğretmenler çocuk dostu eğitim
yöntemlerini denemekte daha özgüvenli davranmışlar, 4. ve 5. sınıflarda verilmesi
gereken dersleri çok daha başarılı biçimde işlemişlerdir.

Kursun başarısı üzerine Asya Kalkınma Bankası ve İsveç Kalkınma İşbirliği Ajansı
gibi diğer donörler, bunun yanısıra Çocuk Koruma İttifakı ve Katolik Yardım
Hizmetleri gibi uluslararası nitelikteki diğer hükümet dışı kuruluşlar projenin ülkedeki
bütün illeri kapsayacak biçimde yaygınlaştırılmasına yardımcı olmuşlardır. Bugüne


                                                                                           2
UNICEF TÜRKĠYE                           DÜNYA ÇOCKLARININ DURUMU 2004

dek proje çerçevesindeki kursları tamamlayan öğretmen sayısı 7 bine ulaşmıştır.
Böylece, ülkede eğitim görmüş ilkokul öğretmenlerinin toplam içindeki payı 2002
yılında neredeyse yüzde 77’ye çıkmıştır.




                                                                                  3

				
DOCUMENT INFO