Docstoc

Materiały dla ekoklubów

Document Sample
Materiały dla ekoklubów Powered By Docstoc
					            O filmach z energią!
czyli wszystko i jeszcze trochę na temat
ekoklubów i filmów w projekcie Szkoła
             pełna energii
                            Autor: Michał Tragarz, CEO.



Częśd I – o tym co, jak i dlaczego ...................................................................................................... 2
  Ekoklub – czyli co? ............................................................................................................................... 2
  DKF – dobry ekoklub filmowy .............................................................................................................. 2
  Film, dyskusja, działanie ...................................................................................................................... 3
  Dlaczego warto zacząd? ....................................................................................................................... 3
  Jak zacząd? ........................................................................................................................................... 4
  Jak korzystad z materiałów? ................................................................................................................ 5
Częśd II – o tym, co każdy w ekoklubie wiedzied powinien ............................................................... 6
  Jak rozmawiad o filmie?....................................................................................................................... 6
     Przed dyskusją ................................................................................................................................. 6
     Rodzaje dyskusji .............................................................................................................................. 6
  Jak się przygotowad do dyskusji? ...................................................................................................... 10
  Przed rozpoczęciem dyskusji ............................................................................................................. 10
  Przebieg dobrej dyskusji .................................................................................................................... 10
  Rady dla prowadzącej lub prowadzącego ......................................................................................... 11
  Podstawowe terminy filmowe .......................................................................................................... 12
Częśd III – o tym, jak rozmawiad o filmach z pakietu „Oblicza ekologii” .......................................... 14
  Wiek głupoty ..................................................................................................................................... 14
     Zaproponuj widzom przed projekcją: ............................................................................................ 14
     Przed obejrzeniem filmu: .............................................................................................................. 14
     Wstęp przed dyskusją po obejrzeniu filmu: .................................................................................. 15
     Wątki do dyskusji........................................................................................................................... 15
     Ogólne pytania do zadania podczas dyskusji: ............................................................................... 17
     Małe działania, które możecie podjąd po projekcji: ...................................................................... 18
Część I – o tym co, jak i dlaczego
Ekoklub – czyli co?
Czym właściwie jest ekoklub? To grupa uczennic i uczniów, którzy chcą rozwijad swoje
zainteresowania, poszerzad wiedzę o świecie i podejmowad działania na rzecz ograniczenia zmian
klimatu i związanych z nimi konsekwencji. W ramach programu Szkoła pełna energii Fundacja CEO
zachęca nauczycieli do inicjowania i wspierania takich właśnie uczniowskich klubów. Ekoklub działa w
szkole, opiera się więc na współpracy z nauczycielem, jednak to Wy go tworzycie. Od was zależy, czy
będzie to grupa pełna dobrej energii, czy zmienicie swoje otoczenie, czy czas poświęcony na ekoklub
nie okaże się stracony. Jeśli ważna jest dla ciebie ekologia i środowisko naturalne, interesujesz się
wydarzeniami w Polsce i na świecie, lub lubisz oglądad filmy dokumentalne – dołącz do klubu. Ten
materiał pomoże Tobie dobrze wystartowad!

DKF – dobry ekoklub filmowy
W programie SPE zachęcamy ekokluby do aktywnego korzystania z filmów. Macie do dyspozycji
zestaw trzech filmów dokumentalnych, dotyczących przyczyn i skutków zmian klimatu,
wyczerpywania się zasobów energetycznych i wpływu tych kwestii na życie każdego z nas. A także
tego, jak każda i każdy z nas może wpłynąd na zmianę pogarszającej się sytuacji naszej planety.

Inspiracją dla ekoklubów była idea DKF-ów czyli dyskusyjnych klubów filmowych, które kilkadziesiąt
lat temu były miejscem spotkao osób zainteresowanych filmami i pragnących o nich rozmawiad. DKF
wymyślili ludzie, dla których filmy były czymś więcej niż tylko rozrywką. Chcemy, żeby także w
ekoklubie miały szansę spotkad się osoby, dla których ekologia jest czymś więcej niż tematem
szkolnych lekcji, a film nie jest tylko miłym sposobem na stracenie lekcji.

Filmy dokumentalne są tylko punktem wyjścia. W tym materiale znajdziecie wskazówki do tego jak je
wykorzystad. Co może się wydarzyd w waszym ekoklubie?

       projekcje filmów dokumentalnych – Fundacja CEO zapewni ekoklubom zestaw 7 filmów
       dokumentalnych, ten materiał zawiera opracowane 3 pierwsze z nich.

       ogólnoszkolne debaty o obejrzanych filmach, lub bardziej kameralne dyskusje takie jak
       dyskusja plenarna, oksfordzka, za i przeciw, punktowana;

       spotkania z ciekawymi osobami lub ekspertami którzy mogą pomóc w rozmowie dotyczącej
       filmu;

       inspirujące warsztaty lub dwiczenia warsztatowe dla szkolnych koleżanek i kolegów;

       gry symulacyjne – 5 gier zostanie dostarczonych aktywnym ekoklubom przez FundacjęCEO

       badania mające na celu zebranie informacji o sytuacji w waszej okolicy

       i to wszystko, co jeszcze uda się wam wymyślid!




                                                                       2 O filmach z energią…
Film, dyskusja, działanie
Zachęcamy was, żeby rozmawiad o filmach, pracowad na ich podstawie. Rozmowa pozwala lepiej
zrozumied treści przekazywane w filmie, w dyskusji z innymi kształtują się poglądy, pomysły innych
mogą zainspirowad do działania, a wspólna burza mózgów daje niesamowite efekty!

Materiały, które macie przed oczami są wsparciem w przygotowaniu i poprowadzeniu omówienia
każdego z trzech filmów w pakiecie – Wieku głupoty, Recepty na klęskę i Jądra wieczności. Do
każdego z filmów proponujemy różne sposoby na przygotowanie widzów do tematyki filmu,
pobudzenia ich kreatywnego myślenia, zachęcenia do dyskusji. Od was będzie zależało, jak z nich
skorzystacie i jaki sposób na zaprezentowanie filmów dokumentalnych w swojej szkole wybierzecie.

Dlaczego warto zacząć?
Ekoklub to aktywnośd szkolna, ale nie tylko lepsze oceny lub dobra opinia u nauczyciela mogą byd dla
was motywacją do rozpoczęcia działania w ramach ekoklubu. Bycie aktywnym niesie dla was wiele
różnych korzyści, wśród nich m.in.:

        zdobycie praktycznych umiejętności organizacji spotkao, projektów;

        dyskusje, zarówno uczestnictwo w nich, jak i prowadzenie, rozwijają umiejętności
        komunikacji, występów publicznych;

        rozwinięcie pewności siebie, argumentowania, prowadzenia rzeczowej polemiki;

        zdobycie wiedzy o najbardziej nurtujących współczesny świat problemach;

        rozwinięcie wiedzy filmowej, umiejętności oglądania i interpretowania filmów;

        ciekawie i kreatywnie spędzony wolny czas;

        możliwośd wpływu na ogólnoświatowe zmiany klimatyczne i kryzys związany z
        wyczerpywaniem się zasobów;

        zmiana swojego trybu życia na bardziej świadomy i przyjazny planecie!

        współpraca z podobnymi Tobie ciekawymi świata i otwartymi młodymi ludźmi

        udział w szkoleniach i warsztatach prowadzonych przez Fundację CEO;

        zaprezentowanie działao waszego ekoklubu na ogólnopolskiej prezentacji projektów
        młodzieżowych w Warszawie.

Dla uczniów i uczennic gimnazjum ważne może byd to, że działania w ramach ekoklubu mogą
spełniad warunki określone dla uczniowskiego projektu, koniecznego do ukooczenia nauki w
gimnazjum (gimnazjalny projekt edukacyjny). Jeśli chcielibyście zrealizowad projekt gimnazjalny w
ramach aktywności ekoklubu – porozmawiajcie z nauczycielem! Jeśli wasz projekt będzie zakładał
rozwiązanie problemu związanego z ochroną środowiska, zmianami klimatu, zasobami
energetycznymi, odnawialnych źródeł energii – ekoklub jest dobrym pomysłem na jego realizację w
ciekawy sposób!

Tak więc nie wahaj się, masz zielone światło – skorzystaj z szansy i rozwio swój ekoklub!




                                                                        3 O filmach z energią…
Jak zacząć?
To wcale nie jest trudne! Skoro czytasz te słowa, to krok pierwszy masz już za sobą – słyszałaś lub
słyszałeś o programie Szkoła pełna energii i ekoklubach – najprawdopodobniej od twojej nauczycielki
lub nauczyciela. Razem z tobą zaczyna z pewnością kilka innych koleżanek i kolegów. Jesteście na
początku drogi i może się ona wydawad dużym wyzwaniem, jednak lektura tego materiału wiele tobie
wyjaśni i pomoże przejśd kolejne kroki w stronę uruchomienia ekoklubu:

   1. Spotkajcie się w gronie osób zainteresowanych aktywnością w ekoklubie oraz z nauczycielem
      – opiekunem. Wspólnie zastanówcie się, jakie są wasze oczekiwania wobec ekoklubu, a jakie
      możliwe sposoby zaangażowania się w jego pracę.

   2. Zdecydujcie, jak chcecie nazwad swój ekoklub – własna nazwa pozwoli wam bardziej się zżyd
      i promowad działania wśród uczniów szkoły.

   3. Ustalcie zasady współpracy – zarówno kwestie organizacyjne (termin i częstotliwośd oraz
      miejsce spotkao) jak i reguły obowiązujące podczas spotkao, zobowiązania członków i
      opiekuna ekoklubu wobec siebie. Postarajcie się, żeby spotkania odbywały się w
      pozaszkolnej, mniej formalnej atmosferze – usiądźcie w kręgu, zadbajcie o ciastka i herbatę,
      wymieniajcie się prowadzeniem spotkao.

   4. Obejrzyjcie w całości min. jeden/dwa filmy z pakietu startowego, przedyskutujcie je pod
      kierunkiem waszego nauczyciela. Następnie zastanówcie się, w jaki sposób można
      zaprezentowad te filmy waszym kolegom i koleżankom ze szkoły, zainteresowad ich tematem
      i wciągnąd w dyskusję. Przeczytajcie ten materiał, może was zainspiruje!

   5. Wybierzcie film, którym zajmiecie się na początku.

   6. Wybierzcie ciekawy, zwięzły i przyciągający uwagę temat debaty lub warsztatu.

   7. Zastanówcie się, do kogo skierujecie wasze działanie – wszyscy chętni uczniowie, jedna
      klasa, wybrana grupa. Czy zaprosicie również dorosłych – rodziców, nauczycieli? Czy odbędzie
      się to w czasie lekcji czy też po?

   8. Wybierzcie sposób omówienia filmu – czy obejrzycie cały film i przeprowadzicie dyskusję po
      jego zakooczeniu? Czy zorganizujecie warsztat na podstawie fragmentów? Jaką formę będzie
      miała dyskusja? Czy zaprosicie specjalnych gości, ekspertów? Jakie metody pobudzające do
      dyskusji zastosujecie? Czy poprosicie widzów o wykonanie jakiegoś zadania przed projekcją?
      Jakich materiałów pomocniczych / prezentacji multimedialnych użyjecie?

   9. Napiszcie plan spotkania i podzielcie się zadaniami – kto odpowiada za kwestie techniczne,
      kto przygotowuje materiały, kto prowadzi dyskusje / kolejne części warsztatu.

   10. Zarezerwujcie salę i sprzęt, zaproście uczestników, wywieście informacje o projekcji i
       dyskusji lub warsztacie w szkole i Internecie.

   11. Przygotujcie materiały pomocnicze, które rozdacie uczestnikom jako wprowadzenie do
       dyskusji, a także te, które będą potrzebne podczas dwiczeo warsztatowych.

   12. Zastanówcie się, jakie trudności mogą nastąpid podczas projekcji i dyskusji, ustalcie w jaki
       sposób sobie poradzicie.

   13. W dniu projekcji zadbajcie o szczegóły – sprawdźcie, czy sprzęt działa, czy jakośd obrazu i
       dźwięku jest dobra, czy możliwe jest zaciemnienie sali. Zadbajcie o to, żeby móc korzystad z
       rzutnika i ekranu – to znacznie poprawia odbiór filmu. Z sali, gdzie odbędzie się projekcja


                                                                     4 O filmach z energią…
       usuocie ławki, ustawcie krzesła w rzędach naprzeciwko ekranu, przygotujcie kącik z
       materiałami pomocniczymi i poczęstunkiem.

   14. Po zakooczonej projekcji spotkajcie się na podsumowanie waszej pracy. Porozmawiajcie o
       tym co się udało i dlaczego, a co należałoby poprawid przy organizacji kolejnej projekcji.
       Pogratulujcie sobie sukcesu!

Jak korzystać z materiałów?
W drugiej części znajdziecie podstawowe informacje, niezbędne dla wszystkich prowadzących zajęcia
w ramach ekoklubu. Żeby zacząd to robid, powinniście wiedzied:

       czym jest dyskusja, jakie są rodzaje dyskusji, jak poprowadzid dyskusję o filmie;

       czym jest film dokumentalny, jakie są podstawowe terminy pozwalające mówid o filmie;

       jakie są podstawowe terminy związane ze zmianami klimatu, odnawialnymi źródłami energii,
       zrównoważonym rozwojem;

W kolejnej, trzeciej części znajdziecie wskazówki dotyczące poprowadzenia zajęd o trzech filmach z
zestawu „Oblicza ekologii”, kolejno – „Wieku głupoty”, „Recepty na klęskę”, „Jądra wieczności”. Nie
proponujemy wam jednolitych, kompletnych scenariuszy zajęd. Do was należy wybór sposobu, w jaki
przedstawicie i omówicie film. W odniesieniu do każdej pozycji z kompletu proponujemy:

       działania, które można wykonad dzieo/kilka dni przed projekcją – prowadzące do zdobycia
       doświadczeo lub wiedzy, na której będzie można się oprzed podczas dyskusji o filmie;

       krótkie dwiczenia warsztatowe lub pytania naprowadzające do zadania widowni
       bezpośrednio przed rozpoczęciem projekcji;

       dwiczenia warsztatowe lub pytania na rozpoczęcie dyskusji po projekcji filmowej;

       możliwe wątki do poruszenia podczas różnych rodzajów dyskusji, wraz z
       przyporządkowanymi scenami z filmu, które mogą posłużyd do wprowadzenia tych wątków;

       działania do wykonania po zakooczeniu projekcji, które mogą byd realizacją wniosków z
       dyskusji w postaci indywidualnych zobowiązao lub grupowych projektów.




                                                                        5 O filmach z energią…
Część II – o tym, co każdy w ekoklubie wiedzieć powinien
Jak rozmawiać o filmie?
Film to dobry punkt wyjścia do dyskusji. Jednak nie można liczyd na to, że bez przygotowania
prowadzących każda projekcja zakooczy się burzliwą dyskusją. Prawdopodobnie w większości
przypadków tak nie będzie. Filmy proponowane w ramach programu Szkoła pełna energii nie dotyczą
łatwych tematów, często ich przesłanie jest trudne do zrozumienia i przyjęcia, widzowie nie
dostrzegają istotności poruszanych problemów oraz ich związku z własnym życiem.

Ponadto często uczniowie i uczennice nie są dobrze przygotowani do wyrażania własnej opinii –
nawet jeśli po obejrzeniu w ich głowach pojawia się wiele refleksji i przemyśleo, nie umieją ich
wyrazid, sformułowad argumentów, co czasem wynika po prostu z braku pewności siebie.

Rolą prowadzących – czyli waszą – jest przygotowanie dyskusji w taki sposób, żeby wszyscy mogli
aktywnie wziąd w niej udział, a żeby to było możliwe, powinni po pierwsze – zrozumied tematykę
poruszaną przez film, a po drugie – uświadomid sobie jej znaczenie dla ich codziennego życia i
przyszłości.

Przed dyskusją
Zastanówcie się, w jaki sposób chcecie omówid film z uczestnikami. Zależy to od liczby uczestników,
czasu jaki wy i uczestnicy mogą poświęcid na przygotowania, tego czy przewidujecie zaproszenie
gości lub ekspertów, waszego doświadczenia w prowadzeniu różnych spotkao czy dyskusji. Poniżej
możecie przeczytad o kilku głównych rodzajach dyskusji, na początek pracy w ekoklubie polecamy
przetestowanie jednej z nich na niewielkiej grupie kolegów, lub sami na sobie. Pozwoli wam to
zorientowad się, co w filmie wzbudza emocje widzów, a co jest niezrozumiałe, jakie kwestie
należałoby wytłumaczyd, jakie warto przygotowad materiały pomocnicze.

Zachęcamy do urozmaicania debat i dyskusji elementami warsztatowymi. W części III, przy opisie
każdego z filmów, możecie znaleźd różne propozycje aktywności, które można zaproponowad widzom
przed obejrzeniem filmu lub w trakcie projekcji, a które staną się podstawą do późniejszej rozmowy.
Proponujemy również wiele pytao do różnych wątków pojawiających się w filmach, wraz z
fragmentami filmów, które ich dotyczą. Warto wracad do fragmentów filmu w trakcie dyskusji lub
warsztatu, żeby przypominad widzom szczegóły, pracowad na konkretnych scenach, odnosid się do
konkretnych działao i wypowiedzi bohaterów. Jeśli macie mało czasu, można przeprowadzid zajęcia
lub dyskusję tylko w oparciu o obejrzenie fragmentów.

Zdecydujcie, zatem nie tylko jaki będzie główny temat dyskusji, ale także jak przygotujecie
uczestników do aktywnego udziału, w jaki sposób rozpoczniecie dyskusję, jakie metody aktywizujące
zastosujecie.

Rodzaje dyskusji

a) dyskusja "za i przeciw”
W dyskusji za i przeciw biorą udział dwie grupy uczestników oraz moderator. Temat debaty powinien
byd tak sformułowany, żeby wzbudzał odmienne zdania, dobrze gdy jest trochę kontrowersyjny (np.
"Latanie samolotem to zbędny luksus, który prowadzi do niszczenia naszej planety", „Czy ekolodzy
terroryzują społeczeostwo?”). Jedna z grup jest zwolennikami danej tezy, druga - przeciwnikami.




                                                                     6 O filmach z energią…
Możliwe są dwie odmiany tej dyskusji - uczestnicy po uprzednim przygotowaniu się do debaty,
zapoznaniu z materiałami dotyczącymi dyskusji, losują, jaką stronę będą reprezentowad, tuż przed
rozpoczęciem dyskusji.
Uczestnicy mogą od początku deklarowad po której stronie się opowiedzą w dyskusji i
przygotowywad do obrony swojego stanowiska.
Całośd modelu może byd zbudowana na zasadzie stronnictw „za i przeciw”, może to byd również
jedynie częśd debaty lub warsztatu.

Jak przeprowadzid dyskusję "za i przeciw"
Należy najpierw określid temat debaty. Następnie wybrad uczestników oraz moderatora. Żeby ten typ
debaty przebiegł sprawnie, nie powinno w niej uczestniczyd więcej niż 30 osób + moderator.
Niezależnie od tego, czy uczestnicy sami decydują, jaką stronę będą reprezentowad, czy też nie -
powinni otrzymad materiały dotyczące tematu i przygotowad się do dyskusji.

Istotne jest też dobre przygotowanie moderatora, który powinien pilnowad aby obie grupy
przestrzegały zasad kulturalnej dyskusji, trzymały się tematu, zabierały głos równomiernie, nie
przekraczały czasu przeznaczonego na wypowiedź.

Uczestnicy mogą siedzied po przeciwnej stronie sali, jednak dobre jest także ustawienie krzeseł w
okręgu - dzięki czemu nie tworzymy dwóch "wrogich" stronnictw na sali.

Uczestnicy musza byd dobrze przygotowani merytorycznie, zgłębid dyskutowany temat - jeśli ten
warunek nie zostanie spełniony, dyskusja moze byd nieudana.

W tym rodzaju debaty nie może wziąd udziału więcej niż ok. 30 osób - w przypadku większej liczby
uczestników może byd ciężko dojśd do konkretnych wniosków.

Debata "za i przeciw" niesie ze sobą również pewne zagrożenia, którym może zapobiec dobre
przygotowanie moderatora i zrozumienie zasad debaty przez uczestników:
       jedna ze stron może czud się przegrana
       jedna ze stron może byd niezadowolona z decyzji obserwatorów
       uczniowie mogą nie identyfikowad się ze stanowiskiem, którego muszą bronid
       mogą pojawid się negatywne emocje związane z tematem
       może pojawid się niezdrowa rywalizacja.



b) debata oksfordzka
Jest bardzo sformalizowanym typem debaty, wymaga również ówczesnego dobrego przygotowania
uczestników, jest jednak bardzo interesującą odmianą dyskusji, dynamiczną, ciekawą dla
obserwatorów. O tym, jak przygotowad debatę oksfordzką możecie przeczytad tutaj:
http://www.ceo.org.pl/portal/b_sejmmlodziezy_materialy_pomocnicze_doc?docId=54667




                                                                    7 O filmach z energią…
c) dyskusja plenarna
Jest to swobodna dyskusja w grupie od kilkunastu do kilkudziesięciu osób (skuteczna wymiana
poglądów możliwa jest jednak w grupach nie większych niż 20 osób). Dyskusja plenarna jest techniką
pozwalającą uczestnikom na zaprezentowanie swoich poglądów, wiedzy, doświadczeo, pomysłów na
dany temat w sposób w miarę swobodny.

W tym rodzaju debaty bardzo ważna jest rola moderatora! Prowadzący dyskusję plenarną musi byd
dobrze przygotowany i mied duże doświadczenie. Otwiera dyskusję, przedstawia jej plan, zachęca do
zabierania głosu, czuwa nad czasem wypowiedzi, przypomina o kulturze dyskutowania, podkreśla
przechodzenie do kolejnych punktów dyskusji, podsumowuje dotychczasowe etapy dyskusji, a potem
jej całośd, odnajduje i podkreśla stanowiska wspólne i rozbieżne.
Musi dyscyplinowad uczestników, gdy odbiegają oni od tematu, przeciągają czas wypowiedzi,
zaczynają dyskutowad na tematy osobiste, itp.

Istotne jest też, żeby uczestnicy byli przygotowani do dyskusji - zapoznali się nie tylko z tematem, ale
również materiałami jego dotyczącymi.
Dyskusja plenarna powinna mied ograniczony czas i trwad nie dłużej niż 45-60 minut.
Odmianą dyskusji plenarnej jest dyskusja z zaproszonym gościem - ekspertem. Gośd na początku
przedstawia swoje stanowisko, które jest punktem wyjścia do dyskusji i zadawania pytao.

Zalety i wady dyskusji plenarnej
Zaletą dla uczestników jest swoboda - dyskusja ta nie ma żadnych reguł ograniczających możliwośd
wypowiedzi, poza ogólnymi zasadami kulturalnej dyskusji.

Wady - jeśli moderator nie spełnia należycie swojej roli, dyskusja może odejśd od tematu, zostad
zdominowana przez kilku uczestników lub przeciągnąd się zanadto w czasie. Dlatego wybór dobrego
moderatora i jego/jej solidne przygotowanie się są kluczowe dla tego rodzaju dyskusji.

Wadą jest też ograniczona liczba uczestników - dyskusja w grupie powyżej 20 osób jest poważnie
utrudniona, ciężko jest w tak dużej grupie dojśd do jakichkolwiek konkluzji czy wniosków.



d) dyskusja panelowa
Dyskusja panelowa składa się z dwóch części:
        w pierwszej dyskutuje pewna określona grupa osób - "panel". Paneliści mogą byd
        ekspertami z danej dziedziny zaproszonymi na dyskusję, lub uczestnikami, którzy przed
        dyskusją specjalnie się przygotują. Dyskusja może byd poprowadzona w ten sposób, że każdy
        panelista ma do dyspozycji kilka-kilkanaście minut na zaprezentowanie swojego zdania lub
        też dyskutują oni w sposób bardziej swobodny, odnosząc się do swoich wypowiedzi.
        Istotne jest, żeby paneliści prezentowali opinie możliwie kontrowersyjne, a na pewno
        różnorodne. W tej części rolą moderatora jest pilnowanie czasu wypowiedzi i udzielanie
        głosu kolejnym panelistom. W przypadku swobodnej wymiany zdao między panelistami
        moderator powinien również pilnowad trzymania się tematu przez uczestników i tego, czy
        każdy ma szanse zabrad głos.




                                                                         8 O filmach z energią…
       druga częśd dyskusji panelowej jest otwarta dla uczestników z sali. Mogą oni swobodnie
       zabierad głos - zadawad panelistom pytania, komentowad ich wystąpienia lub/i wygłaszad
       własne opinie na dany temat. Moderator udziela głosu publiczności, daje także panelistom
       możliwośd udzielenia odpowiedzi na pytania. Na zakooczenie krótko podsumowuje, co
       zostało powiedziane, może też dodad swój komentarz.
       Dobrze przeprowadzona dyskusja panelowa nigdy nie kooczy się jednoznacznym osądem,
       ostatecznym wnioskiem lecz pozostawia każdemu z uczestników poczucie wagi jego własnej
       opinii.

Do czego służy dyskusja panelowa?
Dzięki udziałowi ekspertów, osób przygotowanych do dyskusji, panel dyskusyjny ma zazwyczaj
większą wartośd merytoryczną - dyskusja jest oparta o fakty, liczby, osobiste doświadczenia
uczestników. Dzięki temu, że paneliści wcześniej przygotują się do udziału, zapewne będą w
większym stopniu trzymali się tematu.
W panelu może wziąd udział wiele osób - tyle, ile zmieści się na sali. Co prawda uczestnictwo
publiczności jest ograniczone, jednak dzięki wprowadzeniu do tematu przez ekspertów, rośnie też ich
wiedza o temacie.
Warto na dyskusję panelową zaprosid ciekawych gości, którzy reprezentują przeciwne poglądy i
umieją dobrze się wypowiadad - do klucz do sukcesu dyskusji panelowej.



e) dyskusja metodą „akwarium”
Na czym polega akwarium?
W metodzie "akwarium" kilka osób siedzi w kręgu i prowadzi dyskusję na wybrany wcześniej temat.
Reszta osób zajmuje miejsca dookoła dyskutujących i obserwuje przebieg debaty. Ich obowiązkiem
jest analizowanie przebiegu dyskusji pod kątem doboru i skuteczności argumentacji, respektowania
zasad regulaminowych, zachowao oraz ogólnego przebiegu dyskusji. Rola moderatora jest bardzo
ograniczona, nie powinien ingerowad w przebieg dyskusji. Przy tej metodzie warto określid ściśle czas
trwania.

Po zakooczeniu dyskusji na jeden temat, sytuację można odwrócid. Dotychczasowi obserwatorzy
przejmują dyskusję (mogą dyskutowad na ten sam temat, mogą na inny), dyskutujący zaś odgrywają
rolę obserwatorów.

Do czego służy akwarium?
Intencją dyskusji typu "akwarium" jest wzajemne uczenie się i doskonalenie umiejętności
dyskutowania. Samo omówienie tematu, dojście do konkretnych wniosków schodzi w tej metodzie
na drugi plan. Bardziej istotne są umiejętności debatowania, formułowania argumentów, wyrażania
opinii i trzymania się tematu.




                                                                       9 O filmach z energią…
f) Dyskusja sokratejska
 Jest to forma intelektualnej rozmowy, koncentrującej się na tekście. Tekstem może byd film, ale
również esej, raport, wiersz, artykuł prasowy itp. Organizatorzy debaty wybierają tekst, a w waszym
przypadku film, wokół którego będzie się ona toczyd. Istotne jest, żeby wszyscy uczestnicy zapoznali
się z tekstem bazowym, żeby mieli równy potencjał do uczestnictwa w dyskusji.

Przebieg dyskusji

Po zapoznaniu się z tekstem uczestnicy dyskutują siedząc w kręgu. W odróżnieniu od innych,
dyskusja sokratejska koncentruje się przede wszystkim na krytycznym myśleniu i otwartych
pytaniach. Rola moderatora powinna byd ograniczona jedynie do pilnowania trzymania się przez
uczestników tematu. Krytyczne myślenie jest sercem dyskusji sokratejskiej. Promuje twórcze
myślenie, rozwija tolerancję wobec dwuznaczności.

Jest to forma dyskusji dla zaawansowanych debatantów, którzy mają już spora wiedzę o temacie i
dużą łatwośd w formułowaniu i wygłaszaniu własnej opinii.



Jak się przygotować do dyskusji?
       zastanówcie się, które momenty dyskusji lub warsztatu mogą wam sprawid problem, jakie
       kłopotliwe pytania mogą się pojawid, jakie pytania pomocnicze zadad w chwilach, gdy
       zapadnie „krępująca cisza”;
       sporządźcie notatki, które pomogą wam w prowadzeniu dyskusji, nie tylko z planem
       spotkania, ale również z pytaniami pomocniczymi;
       przetestujcie wcześniej sprzęt, sprawdźcie czy zamierzone przez was aktywności można
       przeprowadzid w sali przeznaczonej na spotkanie;
       podzielcie się zadaniami – kto odpowiada za sprzęt, kto prowadzi poszczególne części
       dyskusji



Przed rozpoczęciem dyskusji
       przywitajcie się, przedstawcie plan spotkania
       zaprezentujcie temat, jeśli to potrzebne – kilka słów o filmie i problemie, który porusza
       dajcie publiczności zadanie – chodby pytanie, nad którym mają się zastanawiad podczas
       projekcji lub krótkie karty pracy, które widzowie powinni wypełniad – niech będą to zadania,
       które ukierunkują myślenie widzów we właściwą stronę i będzie punktem odniesienia na
       początku dyskusji



Przebieg dobrej dyskusji
       na początku spytaj o to, czy film podobał się widzom, jakie emocje pojawiały się podczas
       projekcji
       krótkie streszczenie – co zobaczyliśmy, o czym był film – żeby wszyscy mieli jasnośd, co
       zobaczyli 



                                                                      10 O filmach z energią…
     odniesienie do zadania, które uczestnicy mieli wykonad przed filmem, lub pytania zadanego
     przed projekcją
     dwiczenie warsztatowe, pobudzające do myślenia (przy małej grupie)
     zadawaj pytania dotyczące przyczyn i skutków wydarzeo z filmu
     pytania pozwalające widzom postawid się w sytuacji bohatera filmu
     odnoszenie problemów pokazanych w filmie do sytuacji w Polsce, miejscu każdej i każdego w
     globalnym łaocuchu przyczynowo-skutkowym
     istotne jest prowadzenie dyskusji w stronę konkretów – co my dzisiaj możemy z tym zrobid
     parafrazuj wypowiedzi uczestników, żeby potwierdzid, czy właściwie się rozumiecie oraz żeby
     wyciągad wnioski
     ważne myśli, konkretne wnioski zapisuj na tablicy lub flipczarcie
     jeśli dyskusja przeszła na jałowe tory – nie wahaj się przerywad, wprowadzid nowego wątku
     na koniec dyskusji – podsumuj ją, powtórz najważniejsze wnioski, które się pojawiły
     odwołaj się do zadania lub pytania zadanego na początku projekcji – w charakterze klamry
     podaj źródła, w których zainteresowani mogą poszerzyd swoją wiedzę o danym temacie

Rady dla prowadzącej lub prowadzącego
     szczególnie tuż po zakooczeniu projekcji widzowie mogą byd senni i mało gadatliwi – warto
     nie zaczynad od trudnych kwestii, a np. od zadania wymagającego zmiany miejsc i pracy w
     grupach;
     nie bój się ciszy, jeśli nie słyszysz od razu odpowiedzi na swoje pytanie, odczekaj chwilę,
     pozwól uczestnikom się namyślid – to również jest wartościowe!
     nie pozwól uczestnikom siedzied w ostatnich rzędach, z dala od siebie. Jeśli układ sali i liczba
     osób na to pozwala – po zakooczeniu projekcji ustawcie krzesła w taki sposób, żeby siedzied
     w kręgu.
     główne i ważne pytania warto zapisad na tablicy lub flipczarcie, żeby były cały czas przed
     oczami uczestników
     zachęcaj uczestników do zabierania głosu, ale nie „wywołuj do odpowiedzi”
     jeśli widzowie wygłaszają kontrowersyjne poglądy lub formułują ogólne wnioski, dopytuj –
     dlaczego tak sądzisz, jakie są według ciebie przyczyny tego zjawiska
     reaguj, gdy usłyszysz uczestników mówiących stereotypy lub uproszczenia – dopytuj, na czym
     opierają swoje poglądy (np. „skąd wiesz, że Afrykaoczycy są leniwi, jakie twoje
     doświadczenia, kontakty z ludźmi z Afryki spowodowały, że masz taki pogląd?”)




                                                                    11 O filmach z energią…
Podstawowe terminy filmowe
Żeby rozmawiad o filmie, warto znad podstawowe pojęcia z tej dziedziny. W przypadku ekoklubów
wasze dyskusje będą skupiały się raczej na treści, niż na formie oglądanych filmów, ale bardzo często
są to rzeczy ze sobą powiązane. Zachęcamy zatem do pogłębiania wiedzy filmowej, żeby
wychwytywad różne artystyczne smaczki z proponowanych przez nas filmów, a na dobry początek
kilka terminów:

Język filmowy – zespół specyficznie filmowych środków wyrazu i sposobów ich łączenia.
Kadr – jest podstawową jednostką kompozycji obrazu filmowego. Nazwa pochodzi od francuskiego
cadre – rama. To wyświetlany na ekranie obraz filmowy. Podstawą techniczną kadru jest klatka
filmowa, czyli pojedynczy zarejestrowany na taśmie obraz. Realizator filmu operuje jednak nie
klatkami a kadrami. Podobnie widz w trakcie oglądania filmu obserwuje kadry, a nie poszczególne
klatki.

Ujęcie – pewien skooczony ciąg kadrów, tworzący strumieo informacji. To odcinek taśmy filmowej z
zarejestrowanym na niej obrazem. Ujęcie filmowe trwa od chwili włączenia kamery do momentu jej
wyłączenia. Zarejestrowane ujęcie filmowe może następnie w fazie montażu zostad skrócone i
podzielone na wiele ujęd montażowych, których granicami są cięcia.

Scena – to podstawowa jednostka kompozycyjna w rozwoju akcji. Sceny składają się przeważnie z
wielu ujęd. W obrębie sceny obowiązuje dramaturgiczna zasada „trzech jedności”: czasu, miejsca i
akcji.
Sekwencja – w znaczeniu dramaturgicznym jednostka wyższego rzędu od sceny, stanowiąca
samodzielną całośd kompozycyjną utworu. To seria logicznie i dramaturgicznie powiązanych scen. W
znaczeniu technicznym sekwencja to seria powiązanych ze sobą ujęd filmowych.

Montaż filmowy – zorganizowanie materiału filmowego przez zestawienie (na papierze lub na stole
montażowym) poszczególnych ujęd filmu w określonym następstwie czasowym i przyczynowym oraz
nadanie temu materiałowi odpowiedniego rytmu i płynności. Wyróżnia się trzy podstawowe typy
montażu: techniczny, dramaturgiczny oraz skojarzeniowy.

Montaż równoległy – wchodzi w skład montażu dramaturgicznego (obok montażu synchronicznego,
linearnego i retrospektywnego). To dwa lub więcej wątków, związanych ze sobą bezpośrednią lub
pośrednią zależnością, które rozwijane są stopniowo, przy czym wątki te przeplatają się w treści filmu
(za odkrywcę dramaturgicznych możliwości tego montażu uważa się reżysera amerykaoskiego z
początku XX wieku – Davida W. Griffitha: Nietolerancja, Narodziny narodu, Złamana Lilia).

Montaż atrakcji – nieoczekiwane zestawienie obrazów, które ma wywoład reakcję szoku. Twórcą
tego pojęcia był radziecki teoretyk filmu Siergiej Eisenstein, który wyłożył swoją koncepcję w
teoretycznym manifeście Montaż atrakcji w 1923 roku. Metoda montażu atrakcji miała służyd
emocjonalnemu oddziaływaniu na widownię, warunkując ideologiczny i propagandowy przekaz
(najsłynniejsze wykorzystanie tego montażu: Strajk *1924+, reż. Siergiej Eisenstein – zestawienie ujęd
z rzeźni ze scenami strajku).




                                                                      12 O filmach z energią…
Montaż skojarzeniowy – typ montażu filmowego (obok montażu technicznego i dramaturgicznego),
w którego skład wchodzą: montaż kreacyjny, m. analogii, m. antytez, m. polifoniczny i m. leitmotivu.
Montaż skojarzeniowy polega na wzbogaceniu świadomości widza o pewne treści, nie zawierające się
wewnątrz samych obrazów wizualno-dźwiękowych, ale wynikające z wzajemnych stosunków jednych
obrazów do drugich.

Montaż wewnątrzujęciowy (inaczej: montaż wewnątrzkadrowy) – technika realizacyjna, w której w
jednym długim ujęciu filmuje się całą scenę lub dużą jej częśd. Rezygnacja z cięd jako środka do
osiągnięcia celów narracyjnych wymaga odpowiedniej inscenizacji oraz organizacji ruchu obiektów i
kamery (najsłynniejsze wykorzystanie: Obywatel Kane *1941+, reż. Orson Welles).

Montaż przyczynowo-skutkowy (inaczej: montaż ciągły) – jego istotą jest łączenie ujęd w ramach
części dramaturgicznych (scen lub sekwencji), a następnie tych części ze sobą w taki sposób, że akcja
rozwija się w sposób naturalny, a zatem ciągły. Przejścia montażowe pozostają niezauważone, ale
dostarczają wskazówek co do czasoprzestrzeni przedstawianych zdarzeo (wykorzystuje go tzw. kino
„stylu zerowego” – kino popularne, kino gatunków).

Plan filmowy – po pierwsze, oznacza miejsce wykonywania zdjęd do filmu (w tym rozumieniu może
byd plenerowy, atelierowy lub wnętrzowy). Po drugie, to wymiar kadru – standardową miara przy
określaniu tego wymiaru jest sylwetka człowieka widoczna w kadrze. Wyróżnia się: plan totalny,
ogólny, pełny, amerykaoski, bliski, zbliżenie i detal. Wielkośd planu zależy od odległości między
kamerą a filmowanym obiektem.

Plan totalny (inaczej: plan daleki lub „total”) – widok całego pejzażu, również miejskiego. Możemy
mówid albo o „totalu jakiegoś miejsca", np. „total” plaży, albo o "totalu kogoś" w dużej przestrzeni,
np. bohaterka w „totalu” idzie poprzez otwartą przestrzeo piaszczystej plaży.

Plan ogólny – pełny obraz miejsca akcji, gdzie postad ludzka podporządkowana jest otoczeniu, jest
drobna. Najbardziej charakterystyczny dla widowisk o rozmachu epickim. Plan ten pozwala widzowi
umiejscowid zdarzenie i zorientowad się w osobach, które biorą w nim udział.

Plan pełny – postacie ludzkie w tym planie pokazane są od stóp do głów. Tło zajmuje nadal ważkie,
chod już nie główne miejsce.

Plan amerykaoski (inaczej: plan średni) – obejmuje sylwetkę człowieka od głowy do kolan. Jest
typowy dla naszych codziennych kontaktów z ludźmi, dlatego często służy do przedstawiania scen
dialogowych.

Plan bliski (inaczej: półzbliżenie) – obejmuje popiersie człowieka, eliminując praktycznie otoczenie, w
jakim się on znajduje. To jeden z ulubionych środków twórców kina niemego.

Zbliżenie (inaczej: wielki plan) – plan, w którym twarz ludzka zajmuje większą częśd powierzchni
ekranu.

Detal (inaczej: wielkie zbliżenie) – plan ten wyodrębnia szczegół postaci ludzkiej, albo powiększenie
rekwizytu wymykającego się pobieżnej obserwacji (uznaje się, że plan ten jako pierwszy zastosował
D.W. Griffith).

Słowniczek filmowy opracowany na podstawie definicji z:

    1. Encyklopedia Kina, pod red. Tadeusza Lubelskiego, Biały Kruk, Kraków 2003.
    2. Jerzy Płażewski, Język filmu, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1982.
    3. Andrzej Werner, To jest kino, Stentor, Warszawa 1999.



                                                                       13 O filmach z energią…
Część III – o tym, jak rozmawiać o filmach z pakietu „Oblicza
ekologii”
Wiek głupoty
Film „Wiek głupoty” pozwala spojrzed na współczesne wydarzenia oczami człowieka żyjącego w 2055
roku. Świat jest już wtedy zniszczony przez katastrofy ekologiczne, ludzie wszelkie materiały
dokumentujące przeszłośd zgromadzili w archiwum za kołem polarnym. Stary bibliotekarz przegląda
filmy z życia siedmiu osób, w bardzo różnych sposób uwikłanych w kwestię zmian klimatycznych.

Ten film to niezwykle interesująca „pożywka dla myśli”, poruszający ludzi w każdym wieku i o różnych
zainteresowaniach. Można go wykorzystad zarówno jako podstawę dla szkolnej dyskusji,
poprzedzonej projekcją, warsztatów opartych na fragmentach filmu, debat z zaproszonymi gośdmi.
Bardzo dobry dla osób początkujących w dziedzinie ekologii i zmian klimatu.

Zaproponuj widzom przed projekcją:
   1. Sonda - Przeprowadź sondę wśród ok. 10 osób zadając im pytanie: „co robisz, żeby chronid
      naturalne zasoby naszej planety?”. Odpowiedzi nagraj, a potem spisz. Inną wersją pytania
      może byd: „Z czego jesteś w stanie zrezygnowad, żeby chronid środowisko naturalne na
      naszej planecie?”. W przypadku większej liczby osób częśd może zadad jedno, częśd – drugie z
      tych pytao.

   2. Obserwacja - Przez trzy dni przed projekcją filmu prowadź obserwację – notuj każdy
      zauważony przypadek marnotrawienia zasobów – wody, prądu, jedzenia. Zwracaj uwagę na
      marnowanie zasobów zarówno przez osoby prywatne, jak i instytucje.

   3. Obserwacja – moje śmieci. Przez 24 godziny, zamiast wyrzucad śmieci do śmietnika, zbieraj je
      w osobnych pojemnikach – osobno śmieci organiczne (np. resztki jedzenia, papier), osobno
      plastik i tworzywa sztuczne, osobno – metale. Po upływie 24 godzin zważ kolejno każdy
      rodzaj śmieci, zapisz wagę, a także co wchodzi w skład każdej z części.

Przed obejrzeniem filmu:
   1. Spytaj widzów, kto z nich zrezygnował w życiu z czegoś, z myślą o ochronie klimatu na Ziemi.
      Osoby, które z czegoś zrezygnowały dopytaj, z czego konkretnie – i na mają wpływ podjęte
      przez nie decyzje. Pozostałych dopytaj, z czego wynika, że na co dzieo nie działają z myślą o
      ochronie klimatu na ziemi – nie słyszeli o zmianach klimatu, nie wierzą w nie czy też nie
      wierzą, że ich działania mogą mied na cokolwiek wpływ?

       Powiedz, że film który wspólnie obejrzycie stara się pokazad to, w jaki sposób każdy z nas ma
       wpływ na zmiany klimatu na ziemi i dlaczego tak ważna jest zmiana codziennych nawyków.
       Niech widzowie w trakcie oglądania filmu notują na kartce argumenty za tym, żeby nie byd
       biernym i próbowad przeciwdziaład zmianom klimatu.

   2. Poproś widzów, żeby w trakcie oglądania filmu notowali na kartce przykłady tego, jak:

       a) Zmiany klimatu wpływają na życie bohaterów filmu

       b) Przemysłowa/konsumpcyjna aktywnośd człowieka wpływa na życie bohaterów filmu.

   3. Rozdaj widzom karty pracy dotyczące bohaterów filmu (6 osób), niech widzowie podczas
      oglądania filmu szczególnie uważnie śledzą losy tych osób, a także notują na karcie pracy
      odpowiedzi na pytania ich dotyczące.


                                                                     14 O filmach z energią…
Wstęp przed dyskusją po obejrzeniu filmu:
   1. Zapytaj widzów o wrażenia – jak się im film podobał, dlaczego? Co było dla nich najbardziej
      poruszające, może coś było niezrozumiałego – postaraj się w miarę możliwości wytłumaczyd
      kwestie, które budzą wątpliwości widzów. Spytaj, o czym zdaniem widzów był film.

   2. Jeśli widzowie wykonali jedno z zadao przed projekcją – zapytaj, jakie wyniki uzyskali, jaki jest
      ich zdaniem związek pytao sondy/tematów obserwacji z filmem? Czy w świetle uzyskanych
      odpowiedzi/wyników, widzowie uważają, że tego typu filmy są potrzebne, dlaczego?

   3. Spytaj się widzów, dlaczego ich zdaniem film zatytułowany jest „Wiek głupoty”, do czego
      odnosi się tytuł filmu? Czy taki tytuł jest uzasadniony, czy widzowie uważają, że żyją w wieku
      głupoty?

   4. Mapa świata – może byd tylko kontur świata na tablicy. Wpierw poproś widzów o
      przeczytanie informacji o bohaterach filmu, wraz z odpowiedziami, które notowali na kartach
      pracy. Na koniec niech przykleją zdjęcie z wizerunkiem danego bohatera w miejsce, gdzie
      dana osoba mieszka.

       Następnie zastanówcie się wspólnie – co łączy wszystkie te osoby, dlaczego zostały
       bohaterami filmu? Co z kolei jest różne – w stylu życia, postawach, poglądach bohaterów? W
       jaki sposób konkretne osoby mogą byd ze sobą pośrednio lub bezpośrednio powiązane?

       Który z bohaterów budzi waszą największą sympatię, który najmniejszą, dlaczego?

   5. Innym sposobem na przypomnienie sobie bohaterów filmu i związków między nimi jest
      podział uczestników na grupy, w których każdy ma wypełnioną kartę pracy dotyczącą
      jednego z bohaterów, zadaniem uczestników jest podzielenie się zebranymi informacjami z
      pozostałymi osobami.



Wątki do dyskusji
Poniżej prezentujemy kilka najważniejszych kwestii, które warto poruszyd podczas każdego rodzaju
debaty czy też warsztatu dotyczącego filmu „Wiek głupoty”. Do każdego z tematów proponujemy
kilka fragmentów filmu, które w odpowiednim momencie można przywoład, żeby ułatwid
uczestnikom dyskusję, przywoład argumenty, lub zadad kolejne pytanie. Mamy nadzieję, że będzie to
pomocne w przygotowaniu i prowadzeniu przez was debat i dyskusji.

Jaki jest wpływ ropy naftowej na społeczeostwo?
Do wprowadzenia/omawiania tego wątku można przypomnied widzom fragmenty filmu:

       17:00 – 17:33 – skąd się wzięła ropa naftowa. Jaki jest charakter złóż ropy naftowej – czy jest
       to źródło odnawialne? Ile czasu potrzeba, żeby powstały nowe złoża ropy naftowej?

       18:10 – 19:30 – rola ropy naftowej i skala jej wydobycia. W jakich sytuacjach życiowych
       korzystamy z ropy naftowej (transport, jedzenie, kupowanie przedmiotów z tworzyw
       sztucznych – a więc praktycznie każdy aspekt życia)?

       19:40 – 22:30 – sytuacja w wiosce nigeryjskiej, obok której wydobywa się ropę naftową.
       Dlaczego ogromny zysk czerpany przez koncerny wydobywające ropę nie zawsze przekłada
       się na bogactwo w krajach posiadających złoża (jak Nigeria)?




                                                                      15 O filmach z energią…
     22:40 – 23:00 – czym jest klątwa zasobów. Jak wytłumaczylibyście termin „klątwa zasobów”
     – na czym to polega, jakie są przyczyny tego zjawiska?

     23:47 – 25:13 – wpływ lobby naftowego na rządzących. Czy waszym zdaniem słuszne jest
     porównanie kampanii mających zaprzeczyd zmianom klimatu do dawnych kampanii
     reklamowych promujących palenie papierosów? Co powinno się zmienid, żeby szkodliwośd
     nieograniczonego zużycia ropy została zaakceptowana przez opinię publiczną podobnie jak
     szkodliwośd palenia tytoniu?

     27:43 – 30:10 - wojna o zasoby. Czym jest zjawisko wojny o zasoby – jakie są jego przyczyny,
     a jakie konsekwencje? Jakiego rodzaju zasoby były źródłem konfliktów w dawnych czasach, a
     jakie są obecnie? Czy potraficie podad przykłady współczesnych konfliktów, których
     przyczyną są zasoby energetyczne? Jaka jest rola zwykłych konsumentów w światowych
     konfliktach o zasoby? W jaki sposób ludzie tacy jak my możemy ograniczad zasięg i liczbę
     takich konfliktów?

     59:54 – 61:00 – w społeczeostwie bogatym w ropę stację benzynowe są zamknięte, a ludzie
     handlują ropą w butelkach, zamiast swoich zwykłych zajęd. Jakie mogą byd przyczyny tego
     zjawiska? Jakie mogą byd skutki dla społeczności lokalnej – krótkoterminowe i dla całego
     świata w długim okresie?

Efekty zmian klimatu
     6:40 – 7:25 – jakie objawy zmian klimatu można obecnie zaobserwowad. O jakich objawach
     zmian klimatu słyszeliście? Czy waszym zdaniem Polska może zostad dotknięta przez skutki
     zmian klimatu – a może już się to dzieje?

     75:39 – 77:57 – lista skutków zmian klimatu, przechodzi w przewidywane przez autorów
     konsekwencje, jeszcze bardziej tragiczne, w przyszłości. Czy taki scenariusz jest możliwy?

Dlaczego żyjemy w wieku głupoty?
     22:45 – 23:45 – ogromne ilości gazu ziemnego wydobywanego razem z ropą są wypalane,
     ponieważ nie opłaca się stworzyd odpowiedniej infrastruktury do transportu

     34:30 - - droga zabawek od producenta do wysypiska, obecnie większośd rzeczy rodzi się i
     umiera w Chinach. Czy znacie pojęcie „food miles” – co ono oznacza i jaki ma związek z
     czosnkiem i truskawkami sprowadzanymi z Chin? Czy bojkot towarów z Chin jest dobrym
     rozwiązaniem, jak powinni postępowad świadomi konsumenci?

     59:54 – 61:00 – w Nigerii, kraju o olbrzymich zasobach ropy naftowej, stacje benzynowe są
     zamknięte, a ludzie handlują ropą w butelkach. Jakie są waszym zdaniem przyczyny tego
     zjawiska? Czy sądzicie, że zasoby naturalne, jak ropa nie powinny podlegad w 100% prawu
     popytu i podaży?

     73:37 - - Piers dostaje odmowę budowy farmy wiatrowej od lokalnego samorządu. Jakiego
     rodzaju argumenty padały przeciwko farmie? Dlaczego przeciwnicy farmy deklarowali, że
     walczą z globalnym ociepleniem? Czy potrafisz opisad postawę „nie na moim podwórku” (not
     in my back yard) – czym się charakteryzuje, jakie są jej przyczyny, w jaki sposób paraliżuje to
     rozwiązywanie ważnych problemów społecznych?




                                                                    16 O filmach z energią…
Co my możemy zrobid?
       48:54 - 51:20 - rodzina Piersa ogranicza emisję CO2. Jakie działania w celu ograniczenia emisji
       podjęli? Jakie podają powody wprowadzenia zmian w swoim stylu życia? Co ułatwiło im tę
       zmianę? Co było dla nich wyzwaniem, z czego trudno było im zrezygnowad?

       57:00 – 59:54 – Jeh przedstawia swoją motywację do pomagania innym i argumenty przeciw
       zmianie działania jego linii lotniczych. W jaki sposób Jeh postanowił rozwiązad problem
       ubóstwa na świecie? Czy jego działania prowadzą do deklarowanych celów – dlaczego? Jak
       Jeh odpiera zarzuty, że to czym się zajmuje szkodzi planecie? Co sądzisz o tych argumentach?

       65:17 – 66:02 – wpływ masowych protestów na zmianę polityki.

       66:02 – 67:10 – protest rowerowy mieszkaoców Chamonix przeciw TIRom. Czy demonstracje
       są skutecznym narzędziem wpływania na decyzje władz i wielkich firm? Co wpływa na sukces
       obywatelskich grup nacisku?

Ogólne pytania do zadania podczas dyskusji:
Wątek dotyczący działao w omówieniu filmu „Wiek głupoty”, podobnie jak w przypadku „Recepty na
klęskę” jest niezwykle istotny. To ważne, żeby uczestnicy waszego spotkania, dyskusji lub warsztatu
zrozumieli, że podejmowane przez nich codzienne decyzje, tryb życia jaki prowadzą mają istotny
wpływ na zjawiska zachodzące na całej planecie. Tylko zmiana powszednich nawyków jednostek,
każdej i każdego z nas może spowodowad zmiany na skalę globalną. Zachęcamy was do wspólnego
zastanowienia się nad tym, czy warto zmieniad tryb życia, jak to robid skutecznie i efektywnie, jak
promowad świadomy sposób korzystania z energii, ograniczoną konsumpcję. Zastanówcie się, co
jeszcze możecie zrobid – jako obywatele, jako konsumenci, żeby zmienid politykę paostw i wielkich
koncernów?

       Czy warto podejmowad wyrzeczenia, zmieniad tryb życia, w sytuacji gdy różne gałęzie
       przemysłu, transportu emitują nieporównywanie większe ilości CO2?

       Jakie działania na rzecz ochrony klimatu mają sens? Jak odróżnid, które działania lub akcje
       społeczne są tylko pozorne, uspokajają sumienie, a jakie są wręcz szkodliwe?

       Czy prawo do latania samolotem można uznad za prawo człowieka?

       Czy i jakie prawa człowieka należałoby ograniczyd w celu ochrony klimatu na ziemi?

       Czy wolno nakłaniad ludzi do zmiany stylu życia w celu zapobieżenia zmianom klimatu? Jak
       robid to skutecznie? Co jest potrzebne do zmienienia postaw, stylu życia ludzi?

       Jeśli nie samolot, to co – jak alternatywnie podróżowad i nie psud sobie wakacji? Co zrobid,
       kiedy już musimy lecied, czyli czy można „odrobid” ślad węglowy?

       Co w codziennym życiu utrudnia podejmowanie działao na rzecz zmiany w każdej dziedzinie?
       Jak sobie radzid z tymi trudnościami?

Język filmu
       Czy film „Wiek głupoty” można nazwad filmem science fiction czy dokumentalnym? Jakie ma
       cechy każdego z tych gatunków?

       W jaki sposób reżyserka filmu skonstruowała akcję filmu? Jakie dla przekazu filmu ma
       znaczenie, że jest opowiedziany poprzez historie sześciu różnych osób z całego świata?


                                                                      17 O filmach z energią…
Jakich środków użyła reżyserka filmu, żeby przedstawid widzom skomplikowane zjawiska związane ze
zmianami klimatu, wojną o zasoby? Czy są one skuteczne, jeśli tak – dlaczego?

Małe działania, które możecie podjąć po projekcji:
   1. Niech chętni na zakooczenie projekcji zapiszą na kartkach swoje osobiste zobowiązania,
      związane ze zmniejszeniem konsumpcji lub ograniczeniem emisji dwutlenku węgla. Nie
      musicie tego sobie prezentowad, niech każdy zachowa swoją kartkę – i dotrzymuje
      zobowiązania!

   2. Stworzenie przedmiotów codziennego użytku z surowców wtórnych może byd świetną
      zabawą. Przeszukajcie zasoby Internetu, znajdźcie przepisy na przedmioty z surowców
      wtórnych – może uda się wam któryś z nich samodzielnie wykonad?

   3. Chcecie pogłębid swoją wiedzę, sprawdzid, czy katastroficzne przewidywania pokazane w
      filmie „Wiek głupoty” są prawdziwe – dotrzyjcie do ekspertów – osób na co dzieo
      zajmujących się energią, porozmawiajcie lub przeprowadźcie wywiad, wyjaśnijcie
      wątpliwości! Przy okazji zapis takiej ciekawej rozmowy może byd świetnym materiałem na
      stronę internetową, a jego fragmenty posłużą wam jako materiał pomocniczy przy kolejnych
      dyskusjach!




                                                                  18 O filmach z energią…

				
DOCUMENT INFO
Shared By:
Categories:
Tags:
Stats:
views:179
posted:2/25/2011
language:Polish
pages:18