Docstoc

Hoi allen_

Document Sample
Hoi allen_ Powered By Docstoc
					Hoi allen,

Even een mailtje over een buiten gewoon leuke dag.

Het was spannend de dagen ervoor. Gaat het toernooi wel door. Angstvallig werden alle
buitenradars bekeken in de laatste 24 uur. Er was immers een weeralarm afgegeven.
Hoef je niet weg, blijf van de weg. Thuis achter de buis en zo kan ik nog wel even
doorgaan.

Maar 52 hbc jeudleden hadden zich opgegeven voor het afdelingskampioenschap in
Beverwijk.

Drukte van je welst natuurlijk voor mij. Want sms-jes, mails, telefoontjes Gaat het wel
door.

Steevast vertelde ik duidelijk natuurlijk. De wegen zijn goed te berijden en we houden de
weergoden via onze I phones in de gaten en wanneer de buien te dicht bij komen gaan
we snel terug. Uiteraard was ik zelf ook bezorgt over de toestanden op de weg en de
alarmerende berichten op de tv.
Ik hield mij vast aan de gedachte dat we bij eerdere weeralarmen ook niet geheel van de
buitenwereld waren afgesneden. Dus wat kan er ons gebeuren. Ik moet zeggen ik ben
hier ietsje te gemakkelijk in. Zie soms iets te vaak het positieve in zaken.

De avond voor het toernooi kreeg ik al telefoontjes van verontruste ouders die
begrijpelijk bang waren dat we niet meer terug zouden kunnen vanuit Beverwijk en dat
we allemaal in de sporthal zouden moeten overnachten. Nou dat zou nog eens een
ervaring geweest zijn. Maar toch maar niet. De sneeuw ellende van de woensdag zat ons
nog in het gestel.

Maar ook ik keek vanmorgen om 8.00 uur als eerste op de buienradar. Nee de sneeuw
komt net als gisteren op de buienradar voorspelt pas vanavond rond 18.00 uur en dan is
het toernooi afgelopen en zijn we allemaal al thuis of onderweg naar huis.

Dus kwam ik om 8.30 aan op een ijskoud parkeerterrein. Niemand te bekennen? Want
iedereen zat in zijn auto. Al snel werd het duidelijk waarom.
Eenmaal buiten moest ik de presentielijst invullen en zonder handschoenen. Binnen 2
min. begonnen mijn vingers stijf te worden. Het schrijfgerei begon te haperen en de
tranen kwamen uit mijn ogen. Nee ik was niet ontroert door de schoonheid van onze
jeugdleden. Het was echt de kou.

Er waren er een paar niet, dus snel bellen. Jari, Mark, Melle en Senne moesten uit bed
gebeld worden. Zij waren het vergeten of ???

Uiteindelijk gingen we met 42 deelnemers op pad. Een aantal waren afgehaakt vanwege
blessures of ziekte en een enkeling vanwege het weer of vergeten.

In Beverwijk aangekomen was het een beetje een rommeltje. Veel afmeldingen op het
laatste moment zorgde ervoor dat de organisatie alle zeilen moest bijzetten en zeer
creatief aan de slag moesten om iedereen voldoende te laten spelen. Dit lukte prima en
het leverde zelfs hier en daar tijdwinst op zodat we deze keer wat eerder klaar zouden
kunnen zijn.

De dubbels waren niet heel erg succesvol voor H.B.C. Melle en Ashkan behaalde net als
Senne en Milan de 2e plaats. De middag zou succesvoller worden. Wat een strijd en wat
heb ik genoten van al onze jeugdleden. Elk jaar weer jammer dat het in 2 zalen
gespeeld wordt en je totaal van de andere zaal afgesneden bent.
Het moet mij even van het hart. Een aantal weken geleden zat ik met mijn assistent
trainster Simone de eerste vrijdaggroep te bekijken en beide kwamen we tot de conclusie
dat iedereen wel enorm vooruit is gegaan. Spinballen, ingewikkelde services van alles zie
je voorbij komen. Wel nu is mij duidelijk dat dit ook het geval is in de trainingsgroepen
van Sander, Jeroen en Henk. Want wat een vooruitgang hebben jullie geboekt. Mijn
complimenten.

De afvaardiging van H.B.C. was dit jaar de jongste ooit. Oud gediende Toine, Rosalie en
zelfs al 1e jaar junioren als Madelon, David, Wouter en Kevin Weverink steken er boven
uit. De helft van de deelnemende jeugdleden waren onder de 12 jaar.( hieronder 6 van 9
jaar en zelfs 1 van 8).

Het leukste kijken is het altijd bij de welpen. Helaas dit jaar geen meisje, maar die
komen vast volgend jaar weer. Kleine kereltjes met rode hoofden, die al heel ingewikkeld
doen en niet moe te krijgen zijn. Rennen door de zaal tussen de partijen door. Oh moet
ik alweer spelen? Staan jullie al 15 min. te wachten op mij? Ja ik was verstoppertje aan
het spelen en had een hele goede plek gevonden. HEERLIJK

Er was naast de strijd veel vreugde, berusting en verdriet.
Iedereen doet het op zijn eigen manier. Mattijs Wentinck die een paar maanden nog zijn
hoofd verloor bij elke dreigende nederlaag moest ook nu een traantje laten. Maar Mattijs
wat een klasse toernooi heb jij gespeeld. Net naast de prijzen (stomme organisatie met 3
prijzen als je ze om de 3e/4e plaats laten spelen. Kenzo die er als jongste op een
gegeven moment helemaal door heen zat en een mentale pleister om zijn duim nodig
had om weer op de been te komen. Mauro die altijd lacht zelfs als hij verliest, maar
onderschat hem niet. Fanatiek dat baasje. Je kan wel zien dat er Italiaansbloed door die
aderen stroomt. Jelle die flegmatiek als hij is de meest wonderlijke ballen uit zijn pols
tovert, maar ook zo maar weer een makkelijke smash 25 meter verder knalt. En dan met
een glimlach op zijn gezicht de teller aankijkt. Alsof hij wil zeggen; zo die prijs voor de
verst geslagen bal zit in de pocket.
En de (ogenschijnlijke) ijskonijnen achter de tafel; Luc, Jean Robert en Timon. Om ten
slotte het werkpaard Macksen niet te vergeten. .

Mannen ik heb vaak van een afstandje genoten van jullie.

Bij de pupillen zaten ook een aantal opvallende deelnemers aan H.B.C. kant. Zo kan je al
niet om de dames heen. Gezelligheid top en wat een bof Sarah, Emma (3 e) Boukje (2e)
en Cynthia (1e) zaten in 1 poule. De fanatiekere dames Ruby, Lisa en Simone (2 e) een
poule hoger. 4 van de 6 behaalde een prijs, dus een goede score.
Bij de heren heb je dan de net wakkere Melle. Man het leek wel op het binnen vroor. De
knieën van Melle kraakte bij elke buiging zo stijf was hij in het begin nog. In de middag
was hij los hij werd keurig 2e in een zeer sterk veld. Ashkan met zijn korte armen en
benen speelde de eerste 3 partijen zich helemaal een ongeluk. 3 potten met 2 punten
verliezen achter elkaar in de 5e game. Je kon hem opvegen. De iets lager spelende
pupillen deden het ook niet rustig aan hoor. Milan liet weer eens zien wat een vechtjas hij
was tijdens de partijen. In de training is het net een thee tante zoveel loopt hij te
kleppen, maar oh wee als hij een pot moet spelen. Man wat baalde hij zichtbaar als hij
verloor. Jari speelde het beste toernooi uit zijn nog korte loopbaan en strandde in de ¼
finale. Ook Amon (wat moet ik over hem nog meer zeggen …) een ¼ finale plaats net als
Luc. Rutger, Hubert, Mark en Senne sneuvelde in de voorrondes

Dan de kadetten. Bij de meisjes mocht Hester haar kunsten vertonen. Zij werd 1e in een
naar eigen zeggen kleuterpoule. Maar wel weer een prijs. De mannen moesten wel
degelijk aan de bak. Tim was duidelijk te hoog in gedeeld deze keer en moest het na de
poules opgeven. Tim de komende competitie hebben we hoge verwachtingen want jij
bent de afgelopen 3 maanden het meest van allemaal vooruit gegaan. Matthijs Mandjes
had zijn prijs de dag ervoor al gewonnen en genoot van de gezelligheid en had zijn
maatjes alweer snel gevonden. Reinier speelde zijn 2e toernooi en net met goed
materiaal, maar die komt er ook wel. Nik is een geval apart. Zijn analyses zijn soms
onnavolgbaar maar oh zo leuk. Simme is zo stoer en moet net als Melle elke keer zijn
knieën bijna breken bij het buigen. Voorover jongen? En dan de broeders Sven en Kevin.
Sven wordt zo langzamerhand de schrik voor iedere speler met zijn noppen. Net weer
nieuw materiaal dus nog niet helemaal top. Zijn broer Kevin dit wel. Hij was SUPER. De
komende week wordt hij geopereerd en kan hij min. 6 maanden niet sporten. Dus hij
dacht natuurlijk ik mot vandaag vol er voor gaan. Dat deed hij dus ook. In de ½ finale
strandde hij in de 5e game bij 11-8 en toen was de koek op. 4e en net geen beker, maar
wel een speciale aantekening. Succes man de komende tijd.

Vergeet ik bijna onze topper Joey. Hij werd keurig 3e in zijn poule en speelde zoals hij
zelf altijd kritisch zegt; wel aardig. Het komende seizoen gaat hij de kleuren van HTC
dragen net als Simone om samen met zijn teamgenoten daar de Landelijke competitie te
bestormen.

De Junioren zijn onze oudjes, maar nog lang niet versleten. Rosalie werd weer 1 e in een
lekker makkelijke poule en stopt er nu echt met de toernooien, maar dat zij ze een
aantal weken geleden ook al. Madelon stond te beuken als vanouds wil altijd 110% en
vliegt zichzelf dan wel eens voorbij. Gabriëlla knalde uit de startblokken, maar haalde het
uiteindelijk toch niet. Maar zij heeft het naast het tafeltennis (lijkt het tenminste) altijd
naar haar zin. Wouter Roos in de hoek van de zaal mistte net de 2e plaats in zijn poule.
Net als Kevin Weverink die je eigenlijk elke keer gewoon een overwinning gunt, maar hij
miste zijn meissie Isabel. Dan hebben we nog David die een geruisloos toernooi speelde.
Sorry jongen ik heb je nauwelijks zien spelen net als Toine die als oudste van de groep
vooral in de kantine goed scoorde.

En dan natuurlijk nog de leiding; Henk die elke keer weer de naast zijn AMVJ kinderen
ook de H.B.C. kinderen onder zijn vleugels neemt. Sander altijd het overzicht vanaf de
tribune met aan zijn zijde Mike, Jeroen en immer rustige Anjo. Over naar Arno overal
aanwezig voor iedereen een aai over zijn bol en coachen als het mogelijk is.

Ik mag dit altijd coördineren. Deelnemerslijsten controleren. Auto´s verdelen en ik hoop
dat ik voor iedereen even aandacht heb gehad.

Ik heb weer een bijzondere afdelingskampioenschappen gehad. Heb de hele dag met een
schuin oog naar de onze weervrouw Ella gekeken (en laten we daar nou niets verkeerds
uit opmaken) Maar de sneeuw bleef ons gespaard en we mochten af en toe zelfs van de
zon genieten.

De thuisblijvers hebben dus ongelijk gehad, maar ja beter zo dan dat wij ingesneeuwd
waren.

Op naar het volgende toernooi. Het zal wel het Ouder-Kind toernooi worden. De
trainingen beginnen in februari ouders.

Ron

				
DOCUMENT INFO