Een strakblauwe lucht_ een stral by chenshu

VIEWS: 3 PAGES: 4

									Weer slepend conflict op camping/chaletpark
Een strakblauwe lucht, een stralend zonnetje en een keurig verzorgd park met mooie stenen
bungalows, verscholen in het groen. Op chaletpark Ponderosa, een onderdeel van De
Zeumersehof aan het Kieftveen in Voorthuizen, lijkt alles pais en vree.
Niets is minder waar, want de eigenaren van de bungalows hebben het helemaal gehad. Sinds
Grondstuk BV, in de persoon van Frank van Vlaanderen, de scepter zwaait over het park, zijn ze
in een voortdurend, juridisch gevecht verwikkeld. De één na de ander is het nu meer dan beu en
zet met pijn in het hart zijn huisje te koop.




Stápels papieren hebben de bewoners inmiddels. En communiceren met de exploitant gebeurt
alleen nog maar via hun advocaat en de ‘Coöperatieve Vereniging tot beheer van bungalowpark
Ponderosa te Voorthuizen’, een vereniging van eigenaren waar alle 38 huizenbezitters lid van
zijn. Overigens is Van Vlaanderen daar zelf ook lid van, omdat hij ook een huisje bezit. Het is
inmiddels een uitzichtloze situatie. Van Vlaanderen vaardigt telkens nieuwe regels uit, probeert
achterstallige rekeningen te innen en stuurt nieuwe facturen voor geleverde diensten.

De huiseigenaren zijn erfpachters. Tegen een aantrekkelijk bedrag - afgesproken in 1977 met de
toenmalige grondeigenaar mogen zij tot 2037 op het park blijven. De vereniging werd destijds
opgericht voor het laten uitvoeren van het beheer. Dat beheer wordt tegenwoordig uitgevoerd
door Grondstuk BV, de exploitatiemaatschappij van Van Vlaanderen. De beheerder is
verantwoordelijk voor het jaarlijks innen van de erfpacht, het reinigen van de sloten en het
wekelijks ophalen van het vuil,,,Daar mag het bedrijf een redelijke kostenvergoeding voor
vragen’’, legt bewoner André Hoogesteijn uit. Hij vindt dat Van Vlaanderen veel te veel naar
zich toe trekt, regelt en daar vervolgens te veel geld voor vraagt.

Toen Van Vlaanderen in mei 2002 het management van het park overnam, is een reeks van
juridische procedures begonnen, zo vertelt advocaat Jeroen Elslo van de bewoners. ,,Vanaf de
eerste dag gaf Van Vlaanderen aan dat hij de erfpachters weg wilde hebben. Ze zitten er tot 2037
voor vrij weinig geld en dat is commercieel gezien niet aantrekkelijk voor hem. De afspraken die
grondeigenaar destijds met de bewoners heeft gemaakt, dateren uit de jaren zeventig en zijn uit
de tijd, vindt hij.’’ In de loop der tijd zijn er allerlei afspraken gemaakt met opvolgende
eigenaren. ,,De bewoners hebben voorgesteld om die afspraken op te nemen in een nieuwe akte
van erfpacht, zodat iedereen weet waar hij aan toe is. Van Vlaanderen is daar echter mordicus
tegen.’’ En zo ontstonden er allerlei fricties, waarbij de emoties soms hoog opliepen, zo blijkt uit
het relaas van een aantal bewoners.
,,Ik heb een dikke strot van de zenuwen. Voor ons is het nu genoeg.Ik heb er slapeloze nachten
van’’, zegt Truus Hoogesteijn, die samen met haar echtgenoot André een vriendelijk huisje op
een riant aantal meters grond bezit. Hun huis staat sinds kort te koop. ,,Het was altijd gezellig
hier, totdat Van Vlaanderen kwam.’’ André Hoogesteijn vult aan: ,,De eerste kennismaking was
per brief, het was direct een schrijven van zijn advocaat. Daarin stond een aantal verordeningen.’’
Het betrof bijvoorbeeld de regel dat schuttingen per direct niet langer waren toegestaan en dat
carports - die er soms al jaren stonden na goed overleg met de vorige exploitant - moesten
worden afgebroken. ,,Het was een dictaat’’, vat Hoogesteijn samen. ,,Het recreëren wordt je hier
onmogelijk gemaakt.’’
Volgens Van Vlaanderen zelf heeft hij echter vanaf
het begin geprobeerd ,,met redelijke voorstellen’’ te komen. ,,Het enige wat die mensen doen, is
de hakken in het zand zetten en heel arrogant beweren dat het anders is. Dit gedrag heeft al tot
een arbritagezaak over de rekeningen geleid. Ik had 55.000 euro geclaimd en daarvan is 45.000
euro toegewezen. Dat ondersteunt dat wij geen onredelijke verlangens hebben.’’ Advocaat Elslo
nuanceert op basis van de uitspraak van de arbiter: ,,Er is een fikse korting op de claim - die ruim
51.000 euro was - toegepast. Dit omdat er geen grondslag was voor de in rekening gebrachte
kosten. Uiteindelijk heeft Van Vlaanderen 29.000 euro toegewezen gekregen.’’

Bewoonster Astrid Hardorff vindt Van Vlaanderen wél onredelijk. ,,Hij kijkt niet naar afspraken
die in het verleden zijn gemaakt. In een concreet geval was er bijvoorbeeld een schutting
geplaatst omdat er daar geen boompjes wilden groeien. Met de grondeigenaar zijn daar destijds
mondeling afspraken over gemaakt. Hij walst er gewoon overheen. Houd je je er niet aan, dan
krijg je een boete of een kort geding aan je broek.’’ André Hoogesteijn grijnst: ,,De boetes
kunnen wel oplopen tot tienmaal de erfpacht: bijna 12.000 euro!’’ Met de aanzegging van een
dergelijke boete kreeg bungalow-eigenaar Bertus Pater recent te maken.
Als nieuwe regel was ingevoerd dat bewoners van Ponderosa niet meer tussen 23.00 en 07.00 uur
met de auto het parkterrein op mochten rijden. ,,Ik kwam om 23.05 uur aan en mocht niet verder
van de bewaker. Hij vroeg naar mijn identiteit, maar die kreeg hij niet. Die hoef ik niet te geven,
zei ik. De politie werd gewaarschuwd en ik kreeg gelijk, want ik heb als erfpachter vrij toegang
tot het terrein. Ook hoefde ik van de politie mij niet te legitimeren.’’ Vervolgens kreeg Pater een
brief in de bus waarin Van Vlaanderen hem liet weten dat als het weer zou gebeuren, hij een
boete van bijna 12.000 euro riskeerde. ,,Ik heb er maar niet op gereageerd, dit wint hij toch
nooit.’’
Zwichten voor de brieven zal Pater nooit, stelt hij vast. ,,Dan kanie lang wachten.’’ Hoogesteijn:
,,Van Vlaanderen denkt dat hij met een camping te maken heeft, dat is niet zo. Wij zijn
erfpachters en dan geldt erfdienstbaarheid.’’ Van Vlaanderen bevestigt dat er erfdienstbaarheid
van kracht is. ,,Maar dan zet je de auto toch buiten de slagboom neer en loop je naar je
bungalow?’’ Dat is volgens hem logisch, omdat in de pachtovereenkomst staat dat er ,,geen
geluid’’ mag worden gemaakt in de betreffende periode.
En een boete van bijna 12.000 euro voor overtreding daarvan?
,,Dat staat in de overeenkomst,dat is tienmaal de erfpacht, maardat zal ik nooit vragen. Een
rechter zal ook altijd kijken of iets redelijk en billijk is.’’ AdvocaatElslo wijst erop dat uit de
notariëleakte duidelijk blijkt dat de weg op het park dag én nacht mag worden gebruikt. En dat
daar géén tijd aan gebonden is. Astrid Hardorff voelt zich betutteld door de regel: ,,Laatst werd
ik door de bewaker aangesproken met ‘Mevrouwtje, mevrouwtje, weet u al wel dat het elf uur is
geweest?’. Ik voelde me betrapt als een kleuter. ‘Weet u dan niet dat dit niet mag?’, zei de
bewaker. Waarna ik hem gewezen heb op de erfdienstbaarheid die 24 uur per dag geldt. Waarna
er vervolgens weer gedreigd werd om onze sleutel van de slagboom uit te programmeren, zodat
je het terrein ‘s avonds niet meer op kan. En dan moet je daar weer actie op ondernemen. Zo blijf
je bezig’’, verzucht Hardorff, die het nu helemaal zat is en haar bungalow gaat verkopen. ,,Het
gevecht word je zó moe. Je komt hier voor de rust, maar zodra ik een stap buiten de deur zet,
word je met het hele gebeuren geconfronteerd.’’
En zo zijn er meer voorbeelden waarin de bewoners stellen dat hun rustige
leventje, waarin tot 2002 veel mondeling overlegd werd met de beheerder, danig verstoord wordt.
,,Vorig jaar hebben we veertien dagen zonder stroom gezeten omdat er onenigheid was over de
elektriciteitsrekening’’, vertelt Hardorff. Iets dat overigens door Van Vlaanderen ten stelligste
ontkend wordt. Hardorff:
,,De elektriciteitsrekening klopte gewoon niet.’’ Van Vlaanderen wijst erop dat hij erachter is
gekomen dat de erfpachters jarenlang willens en wetens ,,veel te weinig’’ voor de elektriciteit
betaald hebben en dat hij daarom een naheffing - zo’n 25.000 euro - heeft gestuurd. Het verbruik
van de meter wasvolgens de exploitant nooit goed doorberekend. Advocaat Elslo: ,,De leden
denken daar anders over en vragen jaar in jaar uit om de onderliggende rekeningen. Die heeft
Van Vlaanderen nog nooit kunnen verstrekken. Het geld is nooit betaald, het zit nog altijd in
depot, in afwachting van de originele rekeningen.’’
Hoogesteijn kwam al een paar keer flink in aanvaring met Van Vlaanderen.Volgens eigen zegge
omdat hij ,,een te grote mond’’ heeft. ,,Ik kreeg in 2002 al een verbod om op de terreinen van De
Zeumersehof te komen en diende de kortste weg naar mijn bungalow te nemen. De precieze
aanleiding weet ik nog altijd niet.’’ Van Vlaanderen weet dat wél: ,,Die man is een notoire
dwarsligger. Hij loopt te tieren en te schelden en is onbeschoft. Dat is geëscaleerd waarna hij een
ontzegging kreeg.’’ Het verbod werd later na een gesprek opgeheven, maar inmiddels heeft
Hoogsteijn een nieuw verbod gekregen, compleet met een routekaartje hoe hij zich via de kortste
route naar zijn huisje mag begeven. Volgens Hoogesteijn is het verbod juridisch gezien niet
houdbaar, maar is het puur gedaan om hem dwars te zitten. Van Vlaanderen stelt dat het verbod
wel degelijk rechtsgeldig is. Naast de genoemde discussies zijn er ook conflicten over de forse
prijsverhoging voor het gebruik van het zwembad, permanente bewoning, de plaatsing van een
nieuwe slagboom en de aanleg van een nieuw netwerk voor levering van gas. Het contact met
Van Vlaanderen staat haaks op de onderlinge relatie van de bewoners. Velen kennen elkaar al
jaren en gaan vriendschappelijk met elkaar om, zo benadrukt Ad Jansen, die al ruim dertig jaar
een bungalow heeft. De gepensioneerde leraar Duits is geenszins van plan te vertrekken. ,,Wij
zitten hier met veel plezier. Met z’n allen maken we een vuist tegen Van Vlaanderen, die hier de
boel probeert te verzieken. Ik heb geprobeerd hem tot zelfkritiek te bewegen. Ik denk inmiddels
dat het van het allergrootste belang is dat de man zijn biezen gaat pakken. Hij voert
mismanagement als het gaat om de willekeur in de afkondiging van regels, de niet-overleg-
cultuur en de suggestieve brieven die hij aan de vereniging schrijft, evenals de dreigingen met de
afsluiting van gas als we zijn nieuwe aardgasnetwerk niet accepteren. Hij wil het kampreglement
op het hele park van toepassing verklaren, maar wij staan apart. Wij zijn erfpachters! Veel
mensen die jaarplaatsen hadden, zijn al verdwenen omdat hij de prijzen zo opdreef.’’ Hoogsteijn:
,,Van de 700 kavels zijn er maar circa tweehonderd bezet.’’

Jansen vreest dat de negatieve sfeer rond de verhouding met Van Vlaanderen van invloed is op de
waarde van de woningen. ,,We hebben bij de gemeente Barneveld al tegen de verhoging van de
forensenbelasting geprotesteerd. Die is gebaseerd op de WOZ-waarde van het huis, maar zoveel
zijn die echt niet in waarde gestegen.’’ Van de 38 woningen staan er inmiddels tien te koop.
Volgens Astrid Hardorff overwegen daarnaast nog eens zeker vier eigenaren de boel te verkopen.
Van Vlaanderen blijft erbij dat hij vindt dat hij ,,geen onredelijke verlangens’’ heeft. ,,Ik zit hier
niet om recreatiegasten te pesten! Integendeel. Ik heb niets aan mensen die ontevreden zijn.
Laten ze onderling ophouden elkaar op te winden. Het probleem bij de pachters van Ponderosa is
dat ze jarenlang in een soort vrijstaat hebben geleefd. Er zijn veel wisselingen in het management
geweest en daar hebben die mensen gebruik van gemaakt of geluk bij gehad, laat ik het zo
zeggen.’’ Als gevolg daarvan zouden de bewoners veel rekeningen weigeren te betalen. ,,Ze
moeten zich aan de spelregels houden, doen ze dat niet, dan hebben ze aan mij een kwaaie.
Inmiddels heb ik veel achterstallig geld binnen. De tijd zal leren hoe het verder gaat’’, aldus Van
Vlaanderen.

								
To top