GRAMATYKA OPISOWA JĘZYKA POLSKIEGO WYKŁADY DLA I ROKU FILOLOGIA by kellena88

VIEWS: 531 PAGES: 2

									                     GRAMATYKA OPISOWA JĘZYKA POLSKIEGO
                             WYKŁADY DLA I ROKU
                     FILOLOGIA POLSKA, STUDIA STACJONARNE

Zajęcia trwają przez semestr, kończą się egzaminem w sesji letniej. Studenci są zobowiązani do
znajomości materiału omawianego na wykładzie oraz wskazanych lektur.

PLAN ZAJĘĆ:

   1. 16. 02. – WPROWADZENIE DO FONOLOGII: Przedmiot i zakres gramatyki opisowej. Działy
       gramatyki. Miejsce fonologii w systemie języka i jej relacja wobec fonetyki. Podstawowe pojęcia
       fonologii: fonem, wariant fonemu, cechy dystynktywne, opozycja fonologiczna, neutralizacja
       opozycji. Typy opozycji fonologicznych. Typologia wariantów.
   2. 23. 02. – PROBLEMY DYSKUSYJNE W OPISIE POLSKIEJ FONOLOGII: Problem inwentarza
       fonemów i statusu fonologicznego poszczególnych jednostek. Różne opisy fonologiczne (B.
       Klebanowska, Z. Stieber, R. Laskowski, M. Wiśniewski). Fonologiczna interpretacja upodobnień i
       uproszczeń grup spółgłoskowych.
   3. 2. 03. – WPROWADZENIE DO MORFOLOGII: Podstawowe pojęcia morfologii: morfem, morf,
       allomorfia. Typy morfemów. Opozycja morfologiczna. Słowotwórstwo a fleksja.
   4. 16. 03. – WPROWADZENIE DO SŁOWOTWÓRSTWA SYNCHRONICZNEGO: Pochodność
       synchroniczna jako relacja między podstawą a derywatem. Problem kierunku motywacji;
       wielomotywacyjność; motywacja wzajemna i motywacje równorzędne. Derywat i jego części –
       temat i formant.
   5. 23. 03. – STRUKTURA FORMALNA DERYWATU: Typy formantów słowotwórczych: formanty
       afiksalne, paradygmatyczne, alternacyjne i prozodyczne. Formanty mieszane. Derywaty proste i
       złożone. Uniwerbizacje.
   6. 30. 03. – STRUKTURA SEMANTYCZNA DERYWATU: Znaczenie strukturalne a znaczenie
       realne. Parafraza słowotwórcza. Formacje regularne i nieregularne semantycznie. Funkcje
       formantów. Klasyfikacja derywatów ze względu na funkcje formantów: derywaty tautologiczne,
       transpozycyjne, mutacyjne, modyfikacyjne. Wartość kategorialna. Kategoria słowotwórcza i typ
       słowotwórczy.
   7. 6. 04. – KATEGORIE SŁOWOTWÓRCZE RZECZOWNIKÓW. Słowotwórstwo skrótowców i
       złożeń.
   8. 20. 04. – PODSTAWOWE KATEGORIE SŁOWOTWÓRCZE PRZYMIOTNIKÓW I
       CZASOWNIKÓW.
   9. 27. 04. – WPROWADZENIE DO FLEKSJI: Słowotwórstwo a fleksja. Podstawowe pojęcia fleksji:
       leksem, forma wyrazowa, słowo. Fleksja paradygmatyczna i syntagmatyczna. Budowa form
       wyrazowych: temat fleksyjny i flektyw. Supletywizm. Typy słowoform: konstrukcje syntetyczne i
       analityczne; fuzyjne, aglutynacyjne i mieszane.
   10. 4. 05. – FLEKSJA PARADYGMATYCZNA RZECZOWNIKA: Grupy deklinacyjne rzeczowników.
       Motywacja końcówek rzeczownikowych. Synkretyzm i homonimia form imiennych w polszczyźnie.
   11. 11. 05. – FLEKSJA PARADYGMATYCZNA CZASOWNIKA: Przyrostki tematyczne
       czasowników. Grupy koniugacyjne. Czasowniki nieregularne.
   12. 18. 05. – KATEGORIE GRAMATYCZNE POLSZCZYZNY cz. 1.: Pojęcie kategorii gramatycznej
       i jej wartości. Kategorie fleksyjne (paradygmatyczne) i selektywne (klasyfikujące); prymarnie
       składniowe i prymarnie semantyczne; składniowo zależne i niezależne. Neutralizacja opozycji
       fleksyjnej. Leksemy odmienne i nieodmienne. Kategorie werbalne: tryb, czas, osoba. Problem
       aspektu i strony.
   13. 25. 05. – KATEGORIE GRAMATYCZNE POLSZCZYZNY cz. 2.: Kategorie imienne: przypadek,
       liczba, rodzaj. Opis rodzaju rzeczownika. Problem deprecjatywności. Problem stopnia.
   14. 1. 06. – CZĘŚCI MOWY: Klasyfikacja tradycyjna i klasyfikacja Z. Saloniego. Zasady klasyfikacji
       R. Laskowskiego. Problemy sporne – interpretacja zaimków, liczebników, przysłówków i partykuł.
   15. 8. 06. – POLSZCZYZNA JAKO JĘZYK FLEKSYJNY: Pojęcie języka fleksyjnego. Fleksja w
       służbie składni. Fleksja w słownikach języka polskiego.
LEKTURY:

  1. M. Bańko, Wykłady z fleksji polskiej. Warszawa 2002.
  2. Gramatyka współczesnego języka polskiego, pod red. R. Grzegorczykowej, R. Laskowskiego i H.
      Wróbla, t. 1-2, Warszawa 1998.
  3. R. Grzegorczykowa, Zarys słowotwórstwa polskiego. Słowotwórstwo opisowe, Warszawa 1971 (i
      nast.).
  4. A. Heinz, Fleksja a derywacja, „Język Polski” XLI 1961.
  5. B. Klebanowska, Interpretacja fonologiczna zjawisk fonetycznych we współczesnym języku polskim,
      Warszawa 1990.
  6. R. Laskowski, System fonologiczny języka polskiego, w: Encyklopedia wiedzy o języku, red. S.
      Urbańczyk, Wrocław 1978 (i nast.).
  7. W. Mańczak, Ile jest rodzajów w języku polskim?, „Język Polski” XXXVI 1956.
  8. D. Ostaszewska, J. Tambor, Fonetyka i fonologia współczesnego języka polskiego, Warszawa 2000.
  9. Z. Saloni, Kategoria rodzaju we współczesnym języku polskim, w: Kategorie gramatyczne grup
      imiennych w języku polskim, Wrocław 1976.
  10. Z. Saloni, M. Świdziński, Klasyfikacja gramatyczna leksemów polskich, w: Składnia współczesnego
      języka polskiego, Warszawa 1999 (i nast.).
  11. Z. Stieber, Historyczna i współczesna fonologia języka polskiego, cz. II, Warszawa 1968.
  12. J. Szpyra-Kozłowska, Wprowadzenie do współczesnej fonologii, Lublin 2002.
  13. J. Tokarski, Fleksja polska. Warszawa 2001.
  14. M. Wiśniewski, Zarys fonetyki i fonologii współczesnego języka polskiego (Skrypt dla studentów
      filologii polskiej), Toruń 1997 (i nast.).



                                                                                    Anna Kozłowska

								
To top