Eleanor Putnam - Princo Vanc_2903

ABC Amber Sony Converter, http://www.processtext.com/abcsonylrf.html 0Eraroj estas notata per $muso] vebaj mesa PRINCO VANC P oj . Page 1 ABC Amber Sony Converter, http://www.processtext.com/abcsonylrf.html RINCO V ANC de NELEANOR PUTNAM kaj ARLO BATES, Litt. D. Ilustrita de FRANK MYRICK @el la angla lingvo, lam esperantigis HERBERT HARRIS permeso, "Rekomendita de la Sed la Princo ne opiniis, ke pla us al la gere oj, esti priridataj de amaso da oscedantaj terkulturistoj. Kompreneble, li ilin antam e montris, sed private, ne 60 X kiel efektivan spektaklon e kampara foiro. Antam kelke da tagoj tio tute ne hontigus la Princon; sed suferado kaj malfacila5 oj rapide ] an adis Vancon en knabon tre malsamspecan de tiu princo, kiu, antam kelke da tempo, malesperigis sian kompatindan instruiston, kaj turmentis la tutan korteganaron. ś Tamen, la mizera vojiranto pripensis ke, ar nur pagante monon oni povas ricevi man a5 ojn, oni iamaniere devas monon akiri; se ne, la korteganaro kaj li mem certe mortos pro malsato. Ankam li ekpensis ke, e se lia familio ankoram havas sentojn, i tiuj devas esti tiel etaj, ke ili estas tute negravaj; kaj li tial malfermis la skatolon, kaj elmontris siajn malgrandajn parencojn, dum la kampuloj kriridis pro la gestoj kaj gracimovoj de la hometoj, kaj al ili donacis iuspecajn kuketojn, fruktojn kaj bombonojn, por vidi ilin man i. La Kortega Pastro aparte amuzis la terkulturistojn, ar li ekkaptis la solan sukermigdalon, kaj tuj forkuris en angulon, sekvata de la tuta hometaro, iuj malpacantaj kaj disputantaj kiel eble plej maldece. i tiu vida5 o tiel pla is al la kamparanoj, ke ili donis al Vanc multe da bonaj ar entmoneroj; pro kio, li fine povis a eti por si matenman on, kvankam vi povas certi i, ke li ne a etis in de la maljunulino, kiu antam e lin mokis. h Kiam li jam finis sian man adon, sidante sur la herbo antam budo, kie oni vendis kokpaste ojn, li levi is kaj entile demandis la kamparanojn pri la vojo al la domo de la Komikulo. 61 Malproksima estas la domo, ili kriis, sed la Komikulo estas i tie e la Foiro, se vi nur povos trovi lin. Oni ne iam povas lin trovi. Č Tiu i estas la Komikulo, kriis oja vo o. Tiu i estas mi. Jen mi estas. Kial vi ne kaptas min? 62 APITRO XIII anc \ ekrigardis kaj vidis, saltetantan kaj irkam dancantan malantam Page 21 ABC Amber Sony Converter, http://www.processtext.com/abcsonylrf.html proksima budo, grasan hometon verde vestitan, kaj super] utitan per flirtantaj rubandoj kaj tintantaj sonoriletoj. Li ] ajnis tiel viva kaj gaja, ke unuavide la Princo estis tute armita; sed baldam li pensis ke lia aspekto estas pli agrabla ol lia konduto; ar la Komikulo volis halti nek por paroli nek por am skulti, sed kuradis kaj saltetadis irkam e, kaj sin ka] adis post budoj kaj grupoj da kamparanoj tiamaniere, ke Vanc malesperis, iam ajn ekscii de li: kie lo as la Fragokolora Sor isto. ŕ Mi volas kun vi paroli, se pla as al vi, kriis la Princo. Estas io, kion mi devas al vi diri, vere mi devas. Page 22 ABC Amber Sony Converter, http://www.processtext.com/abcsonylrf.html Do min kaptu! ekkriis la Komikulo. Sekvu min. Kur asu min. Hupla! Jen vi vidas min, jen vi ne vidas. Hura, pro mi kaj miaj kruroj! 6 For rapidiris la Komikulo, kaj for kuregis la kolera Princo, lin sekvanta. Sed Vanc baldam scii is, ke tute malutile estas peni tiel rapidirantan kuranton ekkapti; tial li haltis, varmega, senspira kaj laca, dum iuj kampuloj mantenis la flankojn por ne krevi pro ridado, kaj kriis: 63 0 Hura, pro la Komikulo! Ö u vi cedas? demandis la Komikulo, kiam Vanc sin sidigis apud sia skatolo kaj vi] is la frunton varmegan. Ř Kompreneble jes, malafable respondis la Princo. Mi opinias ke vi devus honti. Kial do vi volas tiel agi? ^ Tute por la posta amuzado, diris la Komikulo. D Nun, ar tiu i fine haltis, la Princo ekvidis, ke lia nazo montras strangan kaj kuriozan formon. i ne nur estis grandega kaj verdkolora, sed i fini is per longa kaj maldika tubeto, iom simila al peco da makaronio, kaj am por ornamo am por oportuneco, i estis tordita simile al okcifero. b Tute por la posta amuzado, rediris la Komikulo. @ Nu, diris la Princo, lam mia opinio, tio unue ne povas esti granda amuzado por plenkreskulo, kiel estas vi, kaj i certe ne povas esti ia ajn amuzado poste. Ho, respondis la Komikulo, tio nur estas kurioza diro mia, vi scias. Efektive i signifas nenion. Sed kion de mi vi deziras? ę Iu amiko mia, meduzo, komencis la Princo, konsilis ke mi demandu de vi: kiel mi trovos la Fragokoloran Sor iston? Ř Pu! kriis la Komikulo, rapide turnante sin sur la ] upintoj, tion mi ne volas diri. Kial mi devus? Estas nenio amuza en tio. Sed atendu! u la meduzo nenion diris krom tio? u vi estas certa, ke i ne diris iom pli, e ne unu vorton? 64 ¤ Nenion, kio signifas ion, Vanc respondis. Forlasinte min, i diris Flubalu! Neeble, kriis la Komikulo, iom pali anta. u vere? se jes, la afero, pro tio, montras alian aspekton, tre seriozan aspekton. Hejmenvenu kun mi, kaj morgam mi forsendos vin sur la usta vojo. Rapidu! ar ni devos longan distancon iri, kaj malrekta estas la vojo. \ Sekvante la kondukantan Komikulon, la Princo sin trovis denove sur la ] oseo; lam kiu ili piediris is la lastaj horoj posttagmeze, kiam subite la vojo profundi is en arbaron. ~ Iom atendu, diris la Komikulo, mi devas ekbruligi la nazon. R Fari kion? demandis la mirigita Princo. n Ekbruligi la nazon, stultulo! respondis lia gvidanto. ` La Princo neniom plu diris, sed mirsilente rigardis, dum la Komikulo maltordis la okciferon e la pinto de la nazo, kaj forprenis malgrandan kupran kovrilon, kiu kovris la ekstrema5 on. Poste li ekbruligis alumeton, kaj in almetis al la pinto de i tiu makaronisimila tubeto. Tuj sin montris lumo, grandan stelon similanta, kaj tiel vaste dissendis siajn flavajn radiojn, ke la malluma arbara vojeto fari is tiel brila kiel la tago. Ř Pardonu, ke mi pri tio parolas, entile diris la Princo, sed tiu estas strangaspeca nazo, kiun vi havas. 65 ô Tute ne, senzorge respondis la Komikulo; tre ordinara en i tiu regiono, efektive, tre ordinara. Nur speco de me o; tiom kreskas tage, kiom forbrulas nokte. Antam en! Mi ekkuros, kaj vi devos min kapti. Hura! Jen vi vidas min, kaj jen vi ne vidas! ČHo ve, pri la kompatinda Princo! Precipe estis ne. Briletis kaj dancis antam li la lumigilo, kiel ignis fatuus” , kaj ofte tute perdi is; dum la laca knabo, ] ar ita per la peza skatolo, lam eble postkuris, faletanta super ] tonoj kaj elstarantaj radikoj, plam diranta tra kota5 oj, kaj kontram arbotrunkojn perforte kuranta, is subite, kiam li estis tute preta Page 23 ABC Amber Sony Converter, http://www.processtext.com/abcsonylrf.html malesperante falku] i i, kaj permesi, ke la malagrabla kunulo kien ajn iru, li ektrovis la Komikulon sin apogantan kontram kradpordo de kurioza dometo, gajege ridantan pri la kurado, al kiu li instigis la Princon. Ž Jen mi estas, diris la Komikulo. Envenu! La edzino estas hejme, kaj sendube la vesperman o estas tute preparita, escepte de la spicado. iam mi mem spicas la man a5 ojn, ar mi estas iom frandema. ÎTiel parolante, li antam eniris en la domon, estinginte sian lumon kaj denove tordinte la nazon okforme. 66 APITRO XIV a¶ ambro, en kiu la Princo sin trovis, estis agrable hela, kaj oni jam preparis la vesperman on. La edzino de la Komikulo ] ajnis iom malgaja; kaj tio, lam la privata opinio de la Princo, tute ne estis stranga. \ ia aspekto estis iom nekutima kaj miriga, ar la kapo estis tiel turnita sur ] ia korpo, ke la viza o rigardis en tute mal ustan direkton. ´ Kurioza efekto, u ne? demandis la Komikulo, rimarkante ke la Princo fikse rigardas la edzinon. Mi in faris unu tagon kiel ] erco; kaj la plej bona ] erco estas: ke mi forgesis la necesan sor vorton por ] in rektigi. l u ] i opinias ke i estas ] erco? demandis la Princo. î Tion mi ne scias, indiferente respondis la Komikulo, ar mi neniam demandis; kaj pri i mi tute ne maltrankvili as. Ü ?eblate idis iv la so alp u , diris la virino, post kiam la Komikulo jam estis iom okupita pri la man a5 oj. ¤Konfuzite Vanc atenti is, sed ] ajne tiu i parolo tute ne surprizis la Komikulon. Page 24 ABC Amber Sony Converter, http://www.processtext.com/abcsonylrf.html reskam V la tutan nokton piediris la Princo sur la ] toneca ] oseo. Kiam grizi is la ielo, li dormis mallonge sub dornhava kreska5 barilo, kaj je la sunlevi o li refoje estis sur la vojo. Dekstre, en bela verda kampo, li ojege ekvidis tri blankajn betulojn, kies bran oj mallam te susuris pro la matena vento. ’ Vanc transgrimpis la barilon kaj persiste mar] adis gvidata, kiel la simio promesis, de ] ajne senfina vico da puraj, blankaj ] tonoj. Tagmeze li ektrovis verdan transirejon ] tupforman, sed tiel malrekta i estis, ke la Princo opiniis, ke li povos pli facile transgrimpi la bran obarilon, ol la ] tupareton. Alproksimi ante li ekvidis strangan vireton, kiu ] ajne ion ser is en la herbo sub la ] tupareto. Li aspektis kiel bonkora maljunulo, sed liaj brakoj, kruroj, kapo kaj korpo, e la trajtoj de lia viza o, estis tiel torditaj, ke nenia parto estis rekta. Tamen li afable salutis la Princon, kaj invitis lin sidi i apud la rivereto kaj partopreni en liaj pano kaj froma o. Tion la malsatega Princo tre vole faris. â Eble vi jam am dis, diris la nekonatulo, pri la tordita viro, kiu mar] is torditan mejlon, kaj trovis torditan 77 B moneron apud tordita ] tupareto ? 2ţ Mi estas la viro. Mi ankoram ne trovis la moneron, sed mi esperas, ke mi baldam trovos. Mi volas vin averti, ke vi ne parolu, kiam vi atingos la Fragokoloran Sor iston, is li estos parolinta; alie vi malsukcesigos la sor agon por la dam ro de dek jaroj. â Kiel bonega vi estas! dankeme diris la Princo. Kiel terure, se mi malsukcesigus la sor agon, post mia longa vagado! u mi povos ion fari por vi? Mi helpos ser i la moneron, se pla os al vi, am mi petos de la Sor isto, ke li vin maltordu. Ä Ho, ne grave! gaje respondis la Torditulo. Pri la monero, mi mem devos trovi tion; kaj pri mia kurbeco, ciklono in faris, kaj ciklono in devos malfari. Tio ne enas min. Mi ne min sentas tiel senkomforta, kiel mi ] ajnas. Denove dankante la bonkoran vireton pro la man o kaj la bona konsilo, Vanc oje ekiris tra la betularbaro, pensante ke lia penplena migrado vere baldam fini os. La birdoj kantis, la rivereto apud li gaje babiletis, kaj la vento alportis dol ajn odorojn de mil floroj. Je la sunsubiro la Princo forlasis la arbaron, kaj eniris malgrandan verdan ebena5 on, kie la herbo ] ajne estis veluro sub liaj piedoj, kaj briletanta fontano plam dis meze de amaso da floroj. i tie Vanc ekvidis kuriozan paleru an dometon, kiu similis vastan 78 > fragon; kaj antam la pordo sidis, ageme trikanta, strangaspekta individuo, tute paleru a, e je la haroj, kaj vestita per robo kaj pinthava apelo samkoloraj. VFine la Fragokolora Sor isto estis trovita. 79 APITRO XVII onegeR estis, ke la Torditulo avertis la Princon, ke li ne parolu unue; alie li certe estus tion farinta, ar la Fragokolora Sor isto vere ne ] ajnis komunikema persono. Li ja levis la okulojn kiam Vanc demetis sian skatolon; sed li diris nenion, kaj fermante la okulojn li silente dam rigis la trikadon. ° Vanc kelkatempe staris sur unu piedo, poste sur la alia. Li kalkulis la blankajn kolombojn starantajn sur la pinta tegmento, kaj rigardis maljunan etulinon, kiu kolektis kreska5 ojn en malgranda ardeno apud la domo; tamen li zorgeme sin detenis de la parolo. Fine lia pacienco ricevis rekompencon: la Sor isto malfermis la okulojn kaj parolis. La tialo, li tre malrapide diris, kial kolbaso ne povas mar] i estas: ar i ne havas krurojn. Tion vi povas kompreni, u ne? Ć Ho, certe! entile respondis la Princo. Tre zorgema li estis, por ke li ne kolerigu la Sor iston. Page 25 ABC Amber Sony Converter, http://www.processtext.com/abcsonylrf.html | Nu, do, respondis la Sor isto, ne ] ajnigu, ke vi ne povas. ”Denove la Sor isto iom da tempo silente trikadis; poste li refoje parolis. h La tialo, li diris serioze, kial evalo ne havas 80 ž rostron estas: ar i ne estas elefanto. u vi povas vidi la signifon de tio? T Jes, via , Re a Mo] to, la Princo estis dironta, pro sia avida deziro paroli entile; sed li ustatempe ] an is la parolon, kaj afable diris: Jes, via Sor ista Mo] to. Ö Tio ] ajne pla is al la Sor isto, ar li trifoje klinis la kapon, kaj la Princon invitis en la domon por man i. La man o jam estis preparita; kaj etable sidis la etulino, kiun Vanc antam e vidis en la ardeno, kaj nam nigraj katoj havantaj verdajn okulojn, pintajn apelojn, kaj, sub la mentonoj, belajn blankajn tuketojn. La Sor isto almetis se on por la Princo. H Jen mia edzino, li diris, montrante la etan maljunulinon. \ i estas profesia sor istino. Si man adas nenion krom akridoj kolektitaj dum la luno estas plenkreska. °Tiam la Sor isto mallam tigis la vo on kun mistera mieno, sin klinis al Vanc , kaj diris: 6 Malmultekosta, tre malmultekosta. iujare ] i apenam kostas al mi kvar pencojn por io, krom la altekalkanumitaj ] uoj. Tiuj estas altprezaj, sed ] i devas ilin havi, ar ] i estas profesia sor istino, vi scias. Nu, pri tiuj i katoj, kiom da vivtempoj vi opinias, ke ili kune posedas? Oni diras, respondis la Princo, ke iu kato havas nam vivtempojn; 38 tial mi supozas, ke i tie 81 B devas esti vivtempoj okdek-unu. ´ Vi do estas malprava, ar nur unu-du vivdam roj ankoram restas al kelkaj el tiuj katoj. Mi konservas ilin, vi komprenas, por ke homoj, perdinte la vivon, nur bezonu veni al mi, kaj mi vendas al ili unu el la katvivoj. X u tio pla as al la katoj? demandis Vanc . Ľ i estas indiferenta por ili, respondis la Sor isto. Ili scias ke iuj devos in permesi. Perdinte la lastan vivtempon, iu kato fari as vento. Vi estas ilin am dinta dum martaj noktoj, miam antajn irkam la kastelturoj. La luno, diris la sor istino, unuafoje parolante, estanta kredeble, se ne alie, aldonita al i tiu, kies salo pligrandiganta. š Vi estas prava, karulino, diris la Sor isto, kiel vi iam estas. La knabo estus4 pli komforta en la lito. Dirinte tion, la Sor isto sin levis, kaj kondukis la Princon en puran dorm ambreton, dezirante al li bonan nokton. La Princo, malferminte la skatolon por doni aeron al la familio, ku] i is kaj, la unuan nokton de kiam li forlasis la palacon, uis la dormadon en lito. Matene, post la man o kun la Sor isto, la sor istino kaj la katoj, oni envokis la Princon en la ardenon kaj donis al li fosilon. L Iom fosu, dum ni babilas, diris la Sor isto sidi ante, kaj provu u vi povas trovi iom da grekaj radikoj. La edzino bezonas ilin por sor a miksa5 o, kiun ] i faras. 82 ş Primoloj, diris la sor istino, preskam produktantaj pronomojn pri prezoj, propagandantaj. čVanc mire atentis, sed la Sor isto, al kiu tia ridinda babila o evidente ne estis eksterordinara, respondis kviete: ° Vi estas prava, lam kutime, karulino. Li devos zorgi por ne trahaki ilin per la fosilo. J La Princo prenis la ilon kaj komencis fosi, kvankam ne tre esperema. Verdire Page 26 ABC Amber Sony Converter, http://www.processtext.com/abcsonylrf.html li neniam antam e bone sukcesis trovi grekajn radikojn; cetere li sopiris demandi la Sor iston pri la sor ago, kiu povus restarigi lian familion. Tamen li vigle fosadis kaj diris nenion, is la Sor isto lin alparolis. Ú Pri via familio, fine diris la Sor isto, mi supozas ke vi scias la regulon pri simpla malpliigado, u ne? č Jes, dube respondis la Princo, se tiu pa o ne estis el mia aritmetika libro el] irita. Tamen, mi povus in lerni. Ž Do in lernu, diris la Sor isto, kaj, post kiam vi lernis, in uzu. ř Sed, mi petas, humile respondis la Princo, la familianoj jam estas sufi e malpliigitaj. Mi ne volas ilin plie malpliigi. ´ Nu, malafable diris la Sor isto; tial ke, havante multe da aferoj en la cerbo tiun tagon, li efektive forgesis, ke la korteganoj estas etuloj, kaj opiniis, ke ili estas gigantoj; kaj sor istoj neniam volas sin trovi 85 ( malpravaj. Nu, do neX malpliigu ilin. Tio tute ne interesas min. ž Ho, ne diru tion! petegis la Princo, kun larmoj en la okuloj. Bonvolu ne agi kvazam vi ne interesi us! Ho, via Sor ista Mo] to, tiel longan mar] adon mi faris por vin trovi, kaj tiel malagrablajn personojn mi renkontis, kaj tiaj terura5 oj survoje okazis, ke mi petegas, ke vi ne rifuzu nun helpi min, kiam mi fine sukcesis vin trovi! ě Nu, do, respondis la Sor isto, estu entila, kaj faru kion mi postulas. Flankedirante, u vi trovas iajn radikojn? † E ne unu, malespere diris la Princo, sin apogante sur la fosilo. ¶ Tio estas malbona, diris la Sor isto. Por unu greka radiko mi vendus al vi la sor agon. ‚ Ho, ekkriis la Princo, mia instruisto certe havas kelkajn. Plena de tiaj antam e estis lia kapo, kaj mi estas certa, ke li ankoram havas ilin, se ili ne tiel malgrandi is, ke li ilin perdis. D La Princo rapidis malfermi la skatolon, kaj oje akiris de la instruisto kelke da grekaj radikoj, kiuj estis belformaj kaj bonstataj, kvankam malgrandaj. i tiujn li donis al la Sor isto; kaj, kiam la edzino ilin ricevis, la Princo avide atendis, esperante ke oni sciigos al li la sor agon. 4 Sed la Sor isto ] ajne ne volis paroli. Iom li fajfis; kaj poste, eltirinte ] nureton el la po] o, komencis ludi per i sur siaj longaj fragokoloraj fingroj. 86 Ä Mi sendis telegramon al la re a kato, li anoncis. Iru tra tiu blanka kradpordo, kaj vi atingos la ] oseon. i estas la suda limo de Gajlando. Via vojo estas rekta. Je la sunsubiro vi eestos la kastelon. La kato ion scias. 87 APITRO XVIII a* Princo dankis al la Sor isto, kvankam ne tre fervore; ar li ne plene kredis, ke la Sor isto telegrafis al la kato; kaj e se tio estus vera, Vanc antam e tiel enis kaj turmentis tiun kompatindan beston, ke li iom hontis, nun petonte de i favoron. Tamen li antam eniris lam la vojo dirita, trapasis la blankan pordeton, kaj gaje mar] is sur la ] oseo. Li ja iom timis la malican Generalon Bopi; sed, spite siaj duboj, li sentis iom da fido al la Fragokolora Sor isto, kaj li intencis esti tre singardema alproksimi ante al la palaco. F Kiel la Sor isto promesis, je la sunsubiro la juna Princo trovis la finon de sia longa mar] ado, kaj ekvidis la karan familian hejmon, en kiu li naski is kaj iam vivadis, is kiam liaj propraj malbonfaroj lin forigis. Al la lama kaj lacega Princo tre bele aspektis la velurecaj terasoj, la helblua lago, la marmoraj statuoj, briletantaj fontanoj, belegaj floroj, flirtantaj filikoj kaj ombra arbaro; kaj antam io, la vasta ora palaco mem, kaj la brilantaj turetoj, spegulantaj la radiojn de la subiranta suno. Pro ojo la Princo vere povus plori. Page 27 ABC Amber Sony Converter, http://www.processtext.com/abcsonylrf.html ÜMire kvieta ] ajnis la tuta irkam a5 o. Sur la lago dormis la blankaj cignoj, kaj la pavoj staris sur la teraso 88 Ň similaj al juvelri aj figuroj. Timeme irkam rigardante, por ser i postsignojn de la malbona Generalo, la Princo senbrue trairis la arbetaron, is li sin trovis tre proksima al la efa enirejo de la palaco. Ankoram neniaj postsignoj de la malvera re o. La re a kato, pli grasglata ol kiam la Princo in turmentadis, sidis sola sur la perono, serene sin lekanta. ň Efektive vi pli bone farus elvenante, i diris, kaj ne plu restante post tiu migdalarbo; ar mi tre facile vin vidas. ÖAm dinte tion, la Princo elpa] is, ankoram zorgeme irkam rigardante, kaj demetis la skatolon sur la ] tuparon. ` Kara kato, li entile diris, kiel vi fartas? ž Ho, ho! iom malafable respondis la ratkaptisto. Kara kato! Kiel kortu] ante! b Mi forestis longan tempon, provdiris la Princo. ŕ Estas eble, respondis la kato; tamen la tagoj i tie pasis sufi e rapide. Ni ne malgrasi is dum via foresto. Đ Tio estas vera, iom honteme konsentis la Princo, kaj li rapide ] an is la paroltemon. Kie iuj estas? ¤ Senkapigitaj, mallonge respondis la alia; tio estas, iuj esceptinte la Re on. Đ u vi volas diri Generalon Bopi? demandis Vanc ; vi scias ke mi havas en mia skatolo la veran Re on. Î Ne ikanu! akre respondis la kato. Oni ekkonas re on per liaj agoj. Se vi estus vidinta, kiamaniere 89 x li senkapigis homojn, dekstre kaj maldekstre, mi opinias, ke vi nomus lin iom pli ol generalo. La malmultaj, kiuj ankoram vivas, jam rapidis for de la palaco, kaj en la arbaro sin ka] as. ~ Kie do estas la Gen la Re o mem? maltrankvile demandis Vanc . d Ho! nezorge respondis la kato; li estas apuda. , Kie? demandis Vanc . 8 i tie, respondis la kato. • Mi lin ne vidas, diris la Princo, kun ektremo, iuflanke okulser ante. € u ne? diris la kato; tio estas ar vi ne povas travidi min. ˘ Kiel strange vi parolas, kato! ekkriis Vanc . Mi ne scias kion vi volas diri. | Nu, respondis la kato, vi memoras tiujn amuzajn bombonojn? ^ Jes, murmuretis la Princo, honteme ru i anta. d Unu ruli is sub la sofon, penseme diris la kato. ¦ Jes, respondis Vanc ; mi rememoras, ke unu falis, kaj ke mi ne povis in trovi. „ Post kiam mi ricevis la telegramon de la Fragokolora Sor isto, diris la kato, mi elrulis la bombonon mez ambren. i estis bela bombono, kaj la Re o envenante vidis in, kaj tuj in englutis. Z Nu, ekscitite kriis la Princo, kio poste? La kato elpu] is sian langon, kaj lekis la lipojn. Li estis tre mola, i diris. R Vi lin man is? senspire demandis Vanc . 90 ŔLa kato trankvile balancis la kapon; kaj iaj vangharoj kuntiri is pro la memoro de ia man ado. ° La patro, do, oje kriis la Princo, denove estas la Re o; am li estos, kiam li sufi e grandi os. Vi diras, ke vi ricevis de la Fragokolora Sor isto telegramon. Diru al mi, kara kato, ho diru al mi, kion li diris. Č Ne povos is la noktomezo, diris la kato; alie la sor procedo ne funkcios, kaj io malprosperos. 91 Page 28 ABC Amber Sony Converter, http://www.processtext.com/abcsonylrf.html APITRO XIX eţ tio okazus antam ol li forlasis la hejmon, la Princo piedfrapus, kaj grandan bruegon farus, ar li devas e unu minuton atendi ion deziritan; sed, dum la longa mar] ado, li lernis, inter aliaj lecionoj, la lecionon pri pacienco; tial li nek bruegis nek kriis; sed, enirante la palacon, li eksidis en loko, de kiu li povis vidi la grandan horlo on, kaj pacience atendis la noktomezon. Ž Tamen li estis tiel lacega, ke li ne povis teni la okulojn malfermitaj, kaj li baldam dormis profunde. Fine la kato lin tu] is sur la ] ultro, tiel pikante lin per la ungopintoj, ke li subite eksaltis. ‚ Veki u! kriis la kato, post sep minutoj la dekdua horo sonos. ‚ u vere? u mi dormis? demandis la Princo, frotante la okulojn. ´ Tiel ] ajnas, respondis la kato. Kial vi lasis la korteganaron enfermita en la skatolo? Por diri la veron, konfesis la Princo, mi timis, ke ili eble irkam kuros sur la planko en la mallumo, kaj iu eble man os ilin erare. Z Nu, respondis la kato, ru i ante, (se kato povasl ru i i,) eble vi estas prava. Oni neniam povas scii 92 f tion, kio eble okazos. Nun jam estas preskam la dekdua, kaj ni devas rapidi. Elkuru sur la terason kaj rigardu, u la pavino demetis ovon. Se jes, alportu in al mi; sed rapidu! € Frotante la dormon for de la okuloj, la Princo rapidiris por obei. Li efektive trovis ovon, kaj rekurante al la palaco, li 5 us atingis la ambregon, kiam la horlo o eksonigis la dekduan horon. ˘ Krevigu in precize tra la mezo, kaj faru tion per tri frapoj, ordonis la kato. âLa Princo obeis, kaj el la fragmentoj de la ] elo, precize kiam esis la lasta horfrapo, elpa] is la Feino Kopeto, energia& , fre] a, vigla, de kapo is piedo, kvazam ] i estus 5 us kreita, kaj tute ne kvazam ] i estus trovinta mallar a am kunpremanta sian lo ejon en la ovo. Per rapida flirteto ] i ekskuis sian jupon, malpeze saltetis de la tablo, kaj per sia bastoneto frapetis la Princon sur la kapo. Ľ Nu! ] i akre diris, kio pri la Blua Sor isto? u vi lin tiom ] atas, kiom vi antam e supozis? P Mi ne scias, balbutis la kompatinda Princo, multe surprizita de la subita apero de la baptopatrino. u mi diris, ke mi lin ] atas? Mi forgesis mi volas diri: mi tute neN ] atas lin, se vi volas, Baptopatrino. Ho! mokeme ekkriis la maljunulino. u vere? Tamen, se mi uste memoras, antam nelonge vi efektive sopiris pri vizito de li. Nu do, kio pri la giganto de Bogarru kaj la Komikulo, ambam intimaj amikoj miaj? u vi ] atis ilin, he? u vi trovis ilin spritaj kaj agrablaj? 93 u ili respektege kondutis kontram vi, ar vi estas reala, vivanta princo, he? ň Vi bone scias ke ne, ekkriis la Princo. Mi devas diri, Baptopatrino, ke vi montras strangan guston elektante amikojn. € iu lam sia prefero, senzorge respondis Kopeto. Mi supozas, ke pli grandan plezuron faris al vi tiu stulta meduzo, am tiu melankolia latuna simio, am tiu torditulo; li estas belulo, u ne? î Mi ja ] atis ilin, brave respondis la Princo; tiel bonkoraj ili estis. u ili ankam estas viaj amikoj, Baptopatrino? ć Nu, jes, diris la feino, dum la okuloj petoleme briletis, mi opinias ke mi povas diri, ke ni estas iom intimaj. ¸ Mi duone konjektis, iom timeme provdiris Vanc , ke ili iuj eble estas vi, Baptopatrino. Eble vi kredas, ke mi estas speco de vivanta tabelo de multobligado, ] i akre respondis, am ke mi posedas tiom da vivoj, kiom ia kato. 4| Flankeparolante, u vi nun povas nomi la limojn de la regno? Page 29 ABC Amber Sony Converter, http://www.processtext.com/abcsonylrf.html ¬ Mi devus povi ilin nomi, respondis la Princo, mi irkam iris la tutan regnon piede. ň Nu, respondis la Baptopatrino, sendube la irado ne malutilis al vi. Tio rememorigas al mi: u vi jam spertis sufi on? Ô Ho, mi petas, Baptopatrino, kriis Vanc , mi spertis sufi e da io, krom amikeco; kaj ho, Baptopatrino, 94 ö se vi nur sciigus al mi kiel re] an i miajn parencojn, ja estas nenio kion mi ne farus. Kredu min, kara Baptopatrino, mi estas knabo tre malsimila al tiu, kiu ne volis lerni la landlimojn, kaj kiu deziris konati i kun la Blua Sor isto; vere mi estas. H Ha, ha! mokridis la feino, kvankam en si mem ] i ne estis pri li malkontenta. iuokaze, vi estas knabo multe pli malpura. u vi lavis la viza on dum via foresto? Mi timas ke mi ne lavis in tre ofte, konfesis la humili inta Princo. Vi scias, tiom da aliaj aferoj okupis mian cerbon, Baptopatrino. N Ba! ekkriis la feino. Iru por bani! Ô Sed la korteganoj, Baptopatrino, timeme petis la Princo, la longedam ra malgrandeco certe ilin tedegis. F Fi, fi! akre kriis la Baptopatrino, kiel sen ese vi ja kanta as la saman kanton. Tio estas tre maldeca. Tamen, ar tio ne estas por vi mem, mi konsentas diri al vi, ke i estas tre simpla afero, se vi nur scias in fari. Ili sidis kun viza o kontram viza o, kiam ili malgrandi is, u ne? D Jes, diris la Princo, ru i ante. B Turnu, do, por ili iuj, la dorson kontram la dorso, malafable diris la feino. Mi supozis, ke iu malspritulo antam longe povus esti sufi e sa a por fari tion. \Vanc malfermis la skatolon, kaj tremante pro 95 ’ eksciteco, aran is siajn parencojn kaj amikojn dorse dorsen en du vicoj. H Puf! La rezultato estis mirakla! Multe pli rapide ol kiam ili malgrandi is, la etuloj atingis sian antam an amplekson. Tiam konfuzo ekregis. Kiaj babilado kaj irkam kurado; kiaj manpremoj, gratuloj, kaj irkam prenoj; kiaj ripro oj kaj frapoj por Vanc , ar li malgrandigis ilin, kaj poste kiaj kisoj kaj karesoj, ar li refaris ilin grandaj! Neniam antam e, nek poste, en ia re a palaco, okazis tiom da konfuzo kaj bruego. x Sed, Baptopatrino, nekura e demandis Vanc , post kiam la eksciteco sufi e malplii is, por ke oni povu denove ekpensi, Sed, Baptopatrino, mi petas, u mi povos fari al vi unu demandon? † Se i estas mallonga, respondis la incitema maljunulino, kaj ne tro malsa a. Ţ Nu do, demandis Vanc , mi tre ] atus ekscii: kion ni povus fari, se la pavino okaze ne estus demetinta ovon? b Fi! kolere diris la Baptopatrino. Sensenca5 o! FINO 1.” Popoldiro en Usono, aludante pri nekutime malvarmega vetero. Tradukinto. 2." Angla infanrimo: 2 There was a crooked man, 4who walked a crooked mile, 8And found a crooked sixpence Lagainst a crooked stile. Tradukinto. 3.â Angla popoldiro, signifante, ke oni devos mortigi katon nam fojojn, antam ol i estos vere senviva! Tradukinto. 4.( Vidu noton, p. 80 [ Pn. 3 ]. Page 30 ABC Amber Sony Converter, http://www.processtext.com/abcsonylrf.html ’End of Project Gutenberg's Princo Vanc', by Eleanor Putnam and Arlo Bates p*** END OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK PRINCO VANC' *** €***** This file should be named 23093-h.htm or 23093-h.zip ***** „This and all associated files of various formats will be found in: ^ http://www.gutenberg.org/2/3/0/9/23093/ rProduced by Louise Hope, David Starner, Dave Morgan, Team rEsperanto and the Online Distributed Proofreading Team at phttp://www.pgdp.net (This book was produced from scanned limages of public domain material from the Google Print project.) €Updated editions will replace the previous one--the old editions will be renamed. „Creating the works from public domain print editions means that no one owns a United States copyright in these works, so the Foundation „(and you!) can copy and distribute it in the United States without „permission and without paying copyright royalties. Special rules, set forth in the General Terms of Use part of this license, apply to ‚copying and distributing Project Gutenberg-tm electronic works to €protect the PROJECT GUTENBERG-tm concept and trademark. Project ~Gutenberg is a registered trademark, and may not be used if you Ścharge for the eBooks, unless you receive specific permission. If you †do not charge anything for copies of this eBook, complying with the „rules is very easy. You may use this eBook for nearly any purpose ~such as creation of derivative works, reports, performances and Śresearch. They may be modified and printed and given away--you may do „practically ANYTHING with public domain eBooks. Redistribution is nsubject to the trademark license, especially commercial redistribution. 6*** START: FULL LICENSE *** DTHE FULL PROJECT GUTENBERG LICENSE nPLEASE READ THIS BEFORE YOU DISTRIBUTE OR USE THIS WORK ‚To protect the Project Gutenberg-tm mission of promoting the free distribution of electronic works, by using or distributing this work ‚(or any other work associated in any way with the phrase "Project ŽGutenberg"), you agree to comply with all the terms of the Full Project vGutenberg-tm License (available with this file or online at