WALKOWIAK Andrzej by Y99Z7tP

VIEWS: 10 PAGES: 14

									          Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w
          Olsztynie
          Katedra Inżynierii Ochrony Środowiska

  Wpływ dżdżownic o określonej
    biomasie jednostkowej na
 zawartość materii organicznej w
      podłożu hodowlanym




mgr inż. Andrzej Walkowiak
             Uzasadnienie podjęcia badań
Niniejsze badania są fragmentem szerszego projektu
badawczego nt wpływu czynników fizycznych (stałego pola
magnetycznego) na wermikompostowanie osadów ściekowych.
Zainteresowanie tym tematem wynika również z faktu, iż coraz
większa ilość osadów ściekowych powstających w
oczyszczalniach ścieków wymusza prowadzenia odpowiedniej
gospodarki osadowej. Jedną z metod zagospodarowania osadów
ściekowych jest ich wermikompostowanie.
Liczne doniesienia literaturowe podają, iż wermikompostowanie
osadów ściekowych po stabilizacji tlenowej i higienizacji oraz
innych osadów organicznych nie stanowiących zagrożenia
sanitarno-epidemiologicznego daje pozytywne rezultaty [Kalisz i
in. 2000].
                            Wstęp
Wermikulturą nazywany hodowlę dżdżownic w dużym
zagęszczeniu na różnych odpadach organicznych [Kostecka 1995].
Wymieniona autorka przywołując badania Fleckensteina i Graffa
podaje, że jedna dżdżownica jest w stanie przetworzyć codziennie
kilka razy więcej materii organicznej niż wynosi masa jej ciała
[Kalisz i in. 2000].
Gatunkiem dżdżownic znajdującym szerokie zastosowanie przy
przetwarzaniu materii organicznej na wermikompost jest Eisenia
fetida Sav.


Rys.2. Eisenia
Fetida Sav. [forma
dorosła i
niewybarwiona].
źródło: foto własne
       Parametry procesu wermikompostowania
• Warunki w jakich zachodzi proces wermikompostowania w
  znacznej mierze różnią się od technologii kompostowania. I tak,
  proces wermikompostowania przebiega w temperaturach niższych
  od 35oC. Optymalny zakres temperatur dla procesu
  wermikompostowania waha się od 22 do 25oC.
• Wilgotność podłoża powinna mieścić się w zakresie 70 - 75%, a
  odczyn od 6,8 do 7,2.
• Stężenie azotu amonowego nie może być wyższe od 0,5 mg/g
  substratu.
• Stosunek C : N winien kształtować się na poziomie 25 : 1.
   źródło: na podstawie literatury przedmiotu
                           Cel badań
Celem badań jest ukazanie zależności pomiędzy średnią biomasą
jednostkową dżdżownic a jakością wyprodukowanego
wermikompostu. W niniejszych badaniach średnia biomasa
jednostkowa dżdżownic jest wypadkową różnej wilgotności
podłoży hodowlanych.




           Rys.3. Dżdżownica z wyraźnie wykształconym siodełkiem
                 źródło: M. Tojza (2001)
                              Badania przeprowadzono
       Metodyka badań         na dżdżownicy
                              kalifornijskiej Eisenia
                              Foetida Sav. Biomasa
                              osobników, którymi
                              obsadzono cztery obiekty
                              badawcze o objętości
                              2 dm3 każdy, wahała się
                              od 0,2 do 0,35 g. W
                              każdym obiekcie
                              umieszczono 40
                              dżdżownic. We
                              wszystkich obiektach
                              podłoże hodowlane
                              stanowiły osady ściekowe
                              o zawartości wody
Rys. 4. Stanowisko badawcze   wahającej się od 93 do
       źródło: foto własne    95% oraz trociny drzew
                              liściastych.
                        Metodyka badań c.d.
                                 W trakcie trwania badań w
                                   poszczególnych obiektach
                                   hodowlanych utrzymywano
                                   różną wilgotność:
                                 • wariant I (obiekty 1a i 1b)
                                   podłoże hodowlane zraszano
                                   wodą w ilości około 50-75 ml,
                                   utrzymując w ten sposób
                                   wilgotność na poziomie 70%-
                                   75%,
                                 • wariant II (obiekty 2a i 2b)
                                   podłoże hodowlane zraszano
                                   wodą w ilości około 75-100 ml,
                                   utrzymując w ten sposób
Rys.5. Przekrój podłużny przez
       obiekt hodowlany
                                   wilgotność na poziomie 80%-
                                   85%.
       źródło: foto własne
                             Pytanie badawcze
Jaki wpływ na zawartość materii organicznej w przerabianym
przez dżdżownice podłożu hodowlanym ma biomasa
jednostkowa tych skąposzczetów?




Rys. 6. Eisenia Fetida
        Sav.
       źródło: foto własne
       Zmiany biomasy jednostkowej dżdżownic w
           trakcie półrocznego okresu badań

biomasa jednostkowa [g]

           1

         0,8
                                                                                  -■- obiekt 1a
         0,6                                                                      -■- obiekt 1b
                                                                                  -■- obiekt 2a
         0,4
                                                                                  -■- obiekt 2b
         0,2

           0
                                                                             czas [m-ce]
                          start   3 m-c (I przegląd)   6 m-c (II przegląd)




źródło: badania własne
      Zawartość materii organicznej w podłożach
                   hodowlanych

materia organiczna
        [%}
      45                          40%           40%            40%
         start; 40%
      40
      35
      30                                                         26%
                                                      25%
      25
                                      19%                18%              19%
      20        I przegląd; 18%
                                          12%
      15
                  II przegląd; 10%
      10
       5
       0
                    1a                 1b             2a             2b         obiekty




źródło: badania własne
                          Wnioski
1.   Dżdżownice o większej średniej biomasie jednostkowej,
     wywołanej nadmierną absorpcją wody, mniej intensywnie
     przerabiają osady ściekowe na wermikompost.
2.   Od czwartego miesiąca badań zauważono, iż populacja
     dżdżownic zaczyna degradować, w wyniku czego tempo
     przerabiania materii organicznej (osadów ściekowych)
     zmniejszyło się.
3.   Największą średnią biomasę jednostkową dżdżownic
     odnotowano dla obiektu, w którym wilgotność podłoża
     hodowlanego wahała się od 80 do 85% (obiekt 2b), a
     najmniejszą dla obiektu, w którym wilgotność była w
     zakresie 70 – 75% (obiekt 1a).
4.   Najlepiej przerobione zostało podłoże hodowlane (wyrażane
     spadkiem materii organicznej) z obiektu 1a, natomiast
     największa ilość materii organicznej po trzech i sześciu
     miesiącach badań znajdowała się w obiekcie 2b.
                          Literatura
1.   Heinrich Z. 2007: Kierunki modernizacji małych oczyszczalni
     ścieków. Wykład otwarty, Olsztyn 19.04. 2007.
2.   Janiec W. 2007: Osady ściekowe do zagospodarowania. Rynek
     instalacyjny nr 1/2/2007, 13-14.
3.   Kalisz L., Kaźmierczuk M., Sałbut J., Nechay A., Szyprowska
     E. 2000. Wykorzystanie dżdżownic do przetwarzania osadów
     stabilizowanych tlenowo. Monografia Instytutu Ochrony
     Środowiska, Warszawa.
4.   Kostecka J. 1994. Wykorzystanie wermikultury do utylizacji
     odpadów organicznych w gospodarstwie miejskim i wiejskim.
     Zesz. Nauk. AR w Krakowie nr 310, Sesja naukowa 47, 11-20.
5.   Kostecka J. 1995. Wermikultura jako sposób na rozwiązanie
     problemu zagospodarowania osadów ściekowych w
     oczyszczalniach ścieków. I Międzynarodowa Konf Nauk.-
     Tech. Częstochowa, 294-303.
                       Literatura
6. Kostecka J. 1996. Ograniczenia w zastosowaniu
   wermikompostów produkowanych z osadów ściekowych.
   Krajowa Konf. Nauk.-Tech. Częstochowa, 195-202.
7. Rościszewska M., Popek W., Nowosad B., Skalska M.,
   Petryszak A., Kostecka J., Lubowiedzka-Kulczycka A., Mazur
   K., Filipek-Mazur B. 1999. Hodowla dżdżownicy Eisenia
   Foetida (Sav.). Wyd. AR w Krakowie.
8. Tojza M. (2001)Dżdżownica Kalifornijska (Red Hybrid of
   California) Opis pod kątem zastosowania jako karmy dla ryb
   akwariowych.
9. Walkowiak A. 2007. Effect of Selected Environmental
   Parameters on Sewage Sludge Vermicomposting. Polish
   Journal of Natural Sciences nr 22, 83-91.
10. Zabłocki Z., Kiepas A., Scisłowska J. 1996. Kompostowanie
   odpadów roślinnych z mechaniczno-biologicznej oczyszczalni
   ścieków w Choszcznie przy wykorzystaniu dżdżownicy
   Eisenia fetida. Zesz. Nauk. AR w Krakowie nr 310. Sesja
   Naukowa 47, 93-100.
                       Dziękuję za uwagę




Rys. 7. Kokon jajowy (powiększenie 10 krotne)   Rys. 8. Forma niewybarwiona

								
To top