kinht prosth

Document Sample
kinht prosth Powered By Docstoc
					ΜΑΘΗΜΑ: ΚΙΝΗΤΗ ΠΡΟΣΘΕΤΙΚΗ



1.   Οι καταγραφές για Μ.Ο. οδοντικής στήριξης πραγματοποιούνται σε
θέση:
Α     Μέγιστης συγγόμφωσης
Β     Κεντρικής σχέσης
Γ     Προολίσθησης
Δ     Κεντρικής σύγκλισης
Ε     Πλαγιολίσθησης

2.  Τα τεχνητά δόντια που παρουσιάζουν τα λιγότερα μειονεκτήματα στη
χρήση τους σε Μ.Ο. είναι από:
Α     Πορσελάνη
Β     Ακρυλικό
Γ     Χρυσοπλατίνα (μασητικές επιφάνειες)
Δ     Φωτοπολυμεριζόμενη ρητίνη
Ε     Χρωμοκοβαλτιούχα κράματα

3.   Τα πτερύγια στις Μ.Ο. πρέπει να καλύπτουν τη μέγιστη δυνατή
επιφάνεια, εντός πάντοτε των λειτουργικών ορίων, στις εξής περιπτώσεις:
Α     I κατηγορία κατά Kennedy
B     II κατηγορία κατά Kennedy
Γ     IV κατηγορία κατά Kennedy
Δ     Α και Β
Ε     Α και Γ

4.   Η θέση του μασητικού επιπέδου κατά την κατασκευή Μ.Ο. άνω γνάθου
με ολική οδοντοστοιχία στην κάτω γνάθο προσδιορίζεται με βάση:
Α      Τις τροποποιημένες μασητικές επιφάνειες των υπαρχόντων δοντιών
Β      Το επίπεδο που διέρχεται από τις κόρες των ματιών
Γ      Το επίπεδο Camper
Δ      Α και Γ
Ε      Β και Γ

5.   Στις περιπτώσεις των Μ.Ο. προσπαθούμε να επιτύχουμε:
Α     Σύγκλειση εναρμονισμένη με τα υπάρχοντα φυσικά δόντια
Β     Ισόρροπη σύγκλειση
Γ     Επίπεδη σύγκλειση
Δ     Σύγκλειση με επαφές μόνο στα τεχνητά δόντια
Ε     Συγκλεισιακές επαφές μόνο στα υπάρχοντα φυσικά δόντια
6.    Αν λόγω σφάλματος κατά τη σχεδίαση μιας Μ.Ο. απολεσθούν τα
δόντια στηρίγματα μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα από την κατασκευή
της, τότε:
Α      Μπορεί να παραμείνει μόνιμα η Μ.Ο. προσθέτοντας σ’ αυτήν τα
απολεσθέντα δόντια
Β      Τροποποιείται ο μεταλλικός σκελετός της Μ.Ο., χρησιμοποιούνται
άλλα δόντια στηρίγματα και προστίθενται τα απολεσθέντα δόντια στη Μ.Ο.
Γ      Γίνεται καινούργια σχεδίαση της Μ.Ο. και τροποποιείται η ήδη
υπάρχουσα με βάση τα καινούργια στοιχεία
Δ      Γίνεται άλλη σχεδίαση και κατασκευή νέας Μ.Ο.
Ε      Εξάγονται και τα υπόλοιπα δόντια και κατασκευάζεται ολική
οδοντοστοιχία

7.   Αν η γλωσσική δοκός Μ.Ο. κάτω γνάθου έχει σχεδιαστεί σε απόσταση
μικρότερη των 3-4mm από τα ελεύθερα ούλα, τότε:
Α     Σχηματίζεται εύκολα τρυγία και βλάβες στο περιοδόντιο
Β     Τερηδονίζονται εύκολα τα δόντια
Γ     Εμφανίζεται συχνά κινητικότητα των δοντιών
Δ     Α και Β
Ε     Α και Γ

8.    Η πολύπλοκη αγκίστρωση των δοντιών στηριγμάτων δημιουργεί
κρύπτες και συνήθως ενοχλείται ο ασθενής από τη συσσώρευση τροφών.
Για την αντιμετώπιση του προβλήματος αυτού:
Α      Καλύπτονται οι κρύπτες με ακρυλική ρητίνη
Β      Γίνεται αναπροσαρμογή της Μ.Ο.
Γ      Τροποποιείται ο μεταλλικός σκελετός της Μ.Ο. αφαιρώντας τα μικρά
τμήματα που σχηματίζουν κρύπτες
Δ      Κατασκευάζεται νέα Μ.Ο. με διαφορετική σχεδίαση
Ε      Το πρόβλημα εξαφανίζεται με την πάροδο του χρόνου με τη βοήθεια
του νευρομυϊκού συντονισμού

9.   Ένα βασικό πλεονέκτημα των συνδέσμων ακριβείας είναι:
Α      Εξασφαλίζουν εύκολη τοποθέτηση και αφαίρεση της Μ.Ο.
Β      Συνιστώνται σε δόντια στηρίγματα με μικρό ύψος μύλης
Γ      Η συγκράτηση της Μ.Ο. είναι αρχικά καλύτερη, συγκρινόμενη με τα
άγκιστρα
Δ      Η δαπάνη της αγοράς τους δεν είναι σημαντική
Ε      Ασκούν μικρότερες δυνάμεις στα δόντια στηρίγματα κατά τη
λειτουργία της Μ.Ο., σε σχέση με τα άγκιστρα

10. Η επιλογή των δοντιών στηριγμάτων στις Μ.Ο. έχει άμεση σχέση με τα
κάτωθι:
Α     Οικονομικός παράγων
Β     Αριθμός δοντιών στο στόμα του ασθενή
Γ     Εάν τα δόντια βρίσκονται στο πρόσθιο τμήμα των γνάθων
Δ     Αναλογία μύλης – ρίζας
Ε     Το φύλο του ασθενή




                                                                          2
11. Ο παραλληλογράφος είναι μία συσκευή με την οποία:
Α     Μετρούμε την κάθετη διάσταση του προσώπου
Β     Καθορίζουμε το μασητικό επίπεδο
Γ     Καθορίζουμε τη θέση της άνω γνάθου σε σχέση με τους κονδύλους
Δ     Καθορίζεται η παραλληλότητα δύο ή περισσοτέρων δοντιών
στηριγμάτων μιας Μ.Ο. και εγγράφεται η μέγιστη περίμετρος των δοντιών
Ε     Καθορίζουμε το είδος και το μέγεθος των τεχνητών δοντιών που
πρόκειται να χρησιμοποιηθούν σε Μ.Ο.

12. Μέγιστη περίμετρος στο δόντι στήριγμα είναι:
Α     Η περίμετρος που χαράζουμε στο δόντι στήριγμα εμείς, αυθαίρετα,
κατά τη σχεδίαση της Μ.Ο.
Β     Η γραμμή του δοντιού όπου πρέπει να φθάνει το συγκρατητικό
στέλεχος των αγκίστρων
Γ     Η γραμμή που καταγράφεται στο δόντι από τη γραφίδα του
παραλληλιστή
Δ     Η γραμμή που υποδηλώνει το όριο του δοντιού κάτω από το οποίο
δεν πρέπει να φθάσει το άγκιστρο
Ε     Η γραμμή που διαιρεί το δόντι σε δύο περιοχές, ώστε να γνωρίζουμε
που πρέπει να σχεδιασθούν οι εφαπτήρες

13. Κύριο χαρακτηριστικό των μεγάλων συνδετήρων Μ.Ο. είναι:
Α     Να είναι εύκαμπτοι
Β     Να έχουν απόλυτη επαφή με τον βλεννογόνο
Γ     Να απέχουν από τα ούλα 8-10mm
Δ     Η επιφάνεια που καλύπτουν να είναι η απόλυτα αναγκαία για την
καλή λειτουργία της Μ.Ο.
Ε     Να είναι όσο το δυνατόν λεπτότεροι

14. Ποιες παθήσεις από τις παρακάτω λαμβάνονται σοβαρά υπόψη στο
σχέδιο θεραπείας, κατά την κατασκευή Μ.Ο.
Α     Αναιμία
Β     Υπερχοληστεριναιμία
Γ     Κατάθλιψη
Δ     Αιμορροφιλία
Ε     Διαβήτης (μη ελεγχόμενος)

15. Ποια κράματα συνηθίζεται να χρησιμοποιούμε σήμερα για την
κατασκευή μεταλλικών σκελετών Μ.Ο.
Α     Κράμα χρυσοπλατίνας
Β     Άργυρος
Γ     Τιτάνιο
Δ     Χρωμιοκοβαλτιούχα κράματα
Ε     Χρυσός

16. Συστατικά των χρωμιοκοβαλτιούχων κραμάτων είναι:
Α    Βηρύλλιο
Β    Νικέλιο


                                                                          3
Γ     Σίδηρος
Δ     Τιτάνιο
Ε     Άργυρος

17. Βασικοί μεγάλοι συνδετήρες της άνω γνάθου είναι:
Α    Δοκός γλωσσικού φύματος (Karlsen)
Β    Τύπος οριζόντιας περιστρεφόμενης δοκού
Γ    Ίππειο πέταλο
Δ    Χειλική δοκός
Ε    Υπογλώσσια δοκός

18. Η Lamina dura εξαφανίζεται πλήρως ακτινογραφικά όταν ο ασθενής
πάσχει από:
Α     Αναιμία
Β     Διαβήτη
Γ     Οστεοπόρωση
Δ     Υπερθυρεοειδισμό
Ε     Αρθρίτιδες

19. Σε ποια από τις ακόλουθες περιπτώσεις ενδείκνυται η ναρθηκοποίηση
των δοντιών στηριγμάτων τα οποία θα δεχθούν κλασσική αγκίστρωση και
διαθέτουν φυσιολογικό περιοδόντιο
Α     1ης ομάδας κατά Kennedy
B     2ης ομάδας κατά Kennedy
Γ     3ης ομάδας κατά Kennedy
Δ     4ης ομάδας κατά Kennedy
E     Μεμονωμένων παρακείμενων δοντιών

20. Ποια πρέπει να είναι η κλίση του εκμαγείου μελέτης κατά την
παραλληλογράφησή του, τόσο σε προσθιοπίσθιο όσο και σε πλάγιο επίπεδο
ώστε οι δημιουργούμενες εσοχές να μην είναι πλασματικές, αλλά να
συμβάλλουν ουσιαστικά στη συγκράτηση της Μ.Ο.
Α    20°
Β    15°
Γ    30°
Δ    <10°
Ε    25°

21. Ποιο από τα ακόλουθα είδη ακρολοφίας ευνοεί την στήριξη μιας Μ.Ο.
Α    Ατροφική καλυπτόμενη από λεπτό βλεννογόνο
Β    Υψηλή και οξύαιχμη καλυπτόμενη από φυσιολογικό βλεννογόνο
Γ    Μικρού μεγέθους καλυπτόμενη από εύσειστο βλεννογόνο
Δ    Ογκώδης καλυπτόμενη από ευένδοτο βλεννογόνο
Ε    Μέσου μεγέθους καλυπτόμενη από φυσιολογικό βλεννογόνο




                                                                        4
22. Γιατί η παραλληλογράφηση του εκμαγείου μελέτης Μ.Ο. γίνεται με το
μασητικό του επίπεδο παράλληλο προς τη βάση του παραλληλογράφου;
Α     Για καλύτερη αισθητική απόδοση της Μ.Ο.
Β     Για διευκόλυνση της ομιλίας
Γ     Για καλύτερη συγκράτηση της Μ.Ο.
Δ     Για λιγότερα κλινικά στάδια
Ε     Για λιγότερα εργαστηριακά στάδια

23. Το στοιχείο που είναι βασικά υπεύθυνο για την υποστήριξη του άνω
χείλους σε μια ολική άνω οδοντοστοιχία είναι:
Α     Το αυχενικό τριτημόριο των κυνοδόντων
Β     Το προστομιακό πτερύγιο της άνω οδοντοστοιχίας
Γ     Το αυχενικό τριτημόριο όλων των άνω προσθίων δοντιών
Δ     Σωστά α και β
Ε     Σωστά β και γ

24. Ποιο είναι το ελάχιστο χρονικό διάστημα που πρέπει να περιμένει ο
οδοντίατρος πριν απομακρύνει τα γύψινα εκμαγεία από τα αποτυπώματα
Α     35 λεπτά
Β     25 λεπτά
Γ     55 λεπτά
Δ     45 λεπτά
Ε     60 λεπτά τουλάχιστον

25. Ποιο είναι σωστό από τα ακόλουθα, στη διαδικασία κατασκευής ολικών
οδοντοστοιχιών
Α     Είναι προτιμότερο ένα αρχικό αποτύπωμα να είναι υπερεκτατικό
Β     Είναι προτιμότερο ένα αρχικό αποτύπωμα να είναι υποεκτατικό
Γ     Σκοπός των αρχικών αποτυπωμάτων είναι να παραχθούν
υποεκτατικά εκμαγεία
Δ     Σκοπός των αρχικών αποτυπωμάτων είναι να παραχθούν όσο το
δυνατόν ακριβέστερα εκμαγεία
Ε     Σωστά α και δ

26. Πόσο πρέπει να είναι το ύψος άνω κέρινου τόξου καταγραφής στην
πρόσθια περιοχή
Α    20 - 22 χιλιοστά
Β    16 - 17 χιλιοστά
Γ    10 - 12 χιλιοστά
Δ     5 - 6 χιλιοστά
Ε     6 - 8 χιλιοστά

27. Τι πρόβλημα μπορεί να δημιουργήσει η παραμονή κεριού στο ατομικό
δισκάριο κατά τη λήψη του αποτυπώματος.
Α     Εμποδίζει τον πολυμερισμό του αποτυπωτικού υλικού
Β     Εμποδίζει τον πολυμερισμό της ακρυλικής ρητίνης του δισκαρίου
Γ     Μειώνει τη συγκράτηση του αποτυπωτικού υλικού με το δισκάριο
Δ     Δημιουργεί υδρόφοβο περιβάλλον


                                                                         5
Ε     Δεν δημιουργεί κανένα πρόβλημα

28. Που γίνεται η τοποθέτηση της λαβής για το ατομικό δισκάριο της άνω
γνάθου
Α      Το οπίσθιο όριο της λαβής πρέπει να βρίσκεται ακριβώς στην κορυφή
της φατνιακής ακρολοφίας των προσθίων δοντιών.
Β      Το οπίσθιο όριο πρέπει να βρίσκεται στην περιοχή της τομικής θηλής
Γ      Το οπίσθιο όριο πρέπει να βρίσκεται στο κέντρο της υπερώας.
Δ      Σε οποιοδήποτε σημείο αρκεί να βολεύει τον οδοντίατρο στους
χειρισμούς
Ε      Σωστά α και δ

29. Οι φυσικοί παράγοντες που συντελούν στην συγκράτηση μιας άνω
ολικής οδοντοστοιχίας είναι
Α      Η ατμοσφαιρική πίεση
Β      Η συνάφεια
Γ      Η συνοχή
Δ      Όλα τα παραπάνω
Ε      Όλα τα παραπάνω και ο νευρομυικός συντονισμός

30. Ποια είναι η κύρια επιφάνεια στήριξης μιας άνω ολικής οδοντοστοιχίας
Α    Η φατνιακή ακρολοφία
Β    Η σκληρή υπερώα
Γ    Η ουλοπαρειακή αύλακα
Δ    Η οπισθουπερώια απόφραξη
Ε    Σωστά α και β

31. Τι ισχύει;
Α     Κάθετη διάσταση στη σύγκλειση και ελεύθερη μεσοφραγματική
απόσταση ισούται με κάθετη διάσταση στην ανάπαυση
Β     Κάθετη διάσταση στην ανάπαυση και ελεύθερη μεσοφραγματική
απόσταση ισούται με κάθετη διάσταση στην σύγκλειση
Γ     Η κάθετη διάσταση στη σύγκλειση είναι μικρότερη της κάθετης
διάστασης στην ανάπαυση
Δ     Σωστά α και γ
Ε     Τίποτα από τα παραπάνω

32. O φάκελος) του Posselt αποτελεί
Α      Τρισδιάστατο χώρο που περιλαμβάνει όλες τις κινήσεις της κάτω
γνάθου
Β      Τρισδιάστατο χώρο που περιλαμβάνει όλες τις κινήσεις της κεφαλής
Γ      Δισδιάστατο χώρο που περιλαμβάνει όλες τις κινήσεις της κάτω
γνάθου
Δ      Τρισδιάστατο χώρο που περιλαμβάνει μόνον τις ακραίες κινήσεις της
κάτω γνάθου
Ε      Προβολή του μεσοτομικού σημείου της κάτω γνάθου στο μέσο
οβελιαίο επίπεδο κατά τις οριακές κινήσεις της κάτω γνάθου




                                                                            6
33. Η διαδικασία της απόξεσης του τελικού εκμαγείου για την δημιουργία
οπισθοϋπερώιας απόφραξης:
Α     Αποτελεί ακριβή μέθοδο εξασφάλισης συγκράτησης στην άνω ολική
οδοντοστοιχία
Β     Εξασφαλίζει σταθερότητα στην άνω ολική οδοντοστοιχία, χωρίς να
χρειάζεται ιδιαίτερος έλεγχος κατά την παράδοσή της στον ασθενή.
Γ     Έχει ως αποτέλεσμα την δημιουργία οπισθοϋπερώιας απόφραξης
συγκεκριμένου εύρους και μήκους, χωρίς να εξασφαλίζεται το απόλυτα
σωστό βάθος του
Δ     Αποτελεί      αυθαίρετη    μέθοδο    εξασφάλισης    οπισθοϋπερώιας
απόφραξης, έστω και αν έχει γίνει επακριβής καθορισμός του εύρους και του
μήκους του από τον οδοντίατρο κλινικά
Ε     Αποτελεί συμπληρωματική μέθοδο εξασφάλισης της οπισθοϋπερώιας
απόφραξης, που έχει προσδιοριστεί κλινικά.

34. Οι μεταβολές διαστάσεων της βάσης της οδοντοστοιχίας:
Α    Είναι άμεσα συνδεδεμένες με το φαινόμενο της συστολής
πολυμερισμού της ακρυλικής ρητίνης.
Β    Επηρεάζονται από τον χρόνο όπτησης και από την θερμοκρασία
Γ    Είναι μεγαλύτερες στην περιοχή της οπισθοϋπερώιας απόφραξης
Δ    Είναι αναπόφευκτες.
Ε    Όλα τα παραπάνω

35. Ποιο από τα παρακάτω αποτελεί πλεονέκτημα των πολυμεριζόμενων
σε μικροκύματα ρητινών συγκριτικά με τις θερμοπολυμεριζόμενες ακρυλικές
ρητίνες.
Α      Προσφέρουν σημαντικά αυξημένες μηχανικές ιδιότητες
Β      Προσφέρουν μεγαλύτερη ακρίβεια στην εφαρμογή
Γ      Μειώνεται σημαντικά ο χρόνος αποκήρωσης και όπτησης
Δ      Έχουν μεγάλο χρόνο εργασίας και στοιβάζονται εύκολα
Ε      Όλα τα παραπάνω

36. Η τεχνική εγκιβωτισμού του οριστικού αποτυπώματος έχει σαν
αποτέλεσμα
Α     Τη δημιουργία ενός πιο συμπαγούς εκμαγείου
Β     Τη δημιουργία ενός λιγότερο ανθεκτικού εκμαγείου
Γ     Τη δημιουργία ενός εκμαγείου με πόρους
Δ     Τη δημιουργία ενός σκληρού εκμαγείου
Ε     Τη δημιουργία ενός ανθεκτικού εκμαγείου με σαφείς διαστάσεις των
ορίων του πυθμένα των φατνιοχειλικών, φατνιοπαρειακών και
φατνιογλωσσικών αυλάκων.

37. Το θερμοπλαστικό υλικό
Α    Δεν επηρεάζεται από το σάλιο
Β    Επιδέχεται εύκολα διορθώσεις μετά την σκλήρυνσή του
Γ    Δίνει λεπτομέρειες στο τελικό αποτύπωμα
Δ    Αποτυπώνει εύκολα τις διάφορες εσοχές, χωρίς να δημιουργεί
προβλήματα στην απομάκρυνσή του ή στην επανατποθέτησή του στο στόμα
Ε    Σωστά α και β


                                                                            7
38. Το αλγινικό ως υλικό αποτύπωσης
Α    Έχει χαμηλό κόστος
Β    Επιτρέπει την αποτύπωση εσοχών μικρού βάθους
Γ    Παρουσιάζει μεταβολές διαστάσεων σε σύντομο χρονικό διάστημα
Δ    Σωστά όλα τα παραπάνω
Ε    Σωστά α και γ

39. Ποιες τεχνικές αποτύπωσης για ολικές οδοντοστοιχίες εφαρμόζονται.
Α τεχνική ανοικτού – κλειστού στόματος
Β    τεχνική με εκλεκτική πίεση
Γ    τεχνική χωρίς πίεση
Δ    τεχνική συνδυασμού ανοικτού-κλειστού στόματος με εκλεκτική πίεση
Ε    Σωστά όλα τα παραπάνω

40. Η αναπροσαρμογή της βάσης ολικής οδοντοστοιχίας κρίνεται
απαραίτητη όταν:
Α     η οδοντοστοιχία δεν παρουσιάζει επαρκή συγκράτηση και ευστάθεια.
Β    Διαπιστώνεται ότι δεν υπάρχει αποτελεσματική περιφερική απόφραξη
Γ    Η αισθητική της οδοντοστοιχίας δεν είναι καλή
Δ    Τα δόντια βρίσκονται εκτός ουδέτερης ζώνης
Ε    Σωστά α και β

41. Για την τελική αποτύπωση ολικής οδοντοστοιχίας με την χωρίς άσκηση
πίεσης τεχνική προτιμούμε:
Α     Υλικό χαμηλής ρευστότητας
Β     Υλικό υψηλής ρευστότητας
Γ     Θερμοπλαστικό υλικό
Δ     Αποτυπωτικά κεριά
Ε     Σωστά α, γ και δ

42. Ποιες είναι τα κριτήρια επιλογής των ασθενών για κατασκευή άμεσης
ολικής οδοντοστοιχίας;
Α      Το ενδιαφέρον τους για αισθητική εμφάνιση
Β      Η καλή κατάσταση της υγείας τους
Γ      Η ύπαρξη τουλάχιστον 6 προσθίων δοντιών της άνω γνάθου
Δ      Η μικρή ηλικία του ασθενή
Ε      Σωστά α, β

43. Το «σύνδρομο συνδυασμού» παρατηρείται
Α     Όταν στην άνω γνάθο        χρησιμοποιείται μερική οδοντοστοιχία
ελευθέρων άκρων, ενώ στην κάτω γνάθο ολική οδοντοστοιχία
Β     Όταν στην κάτω γνάθο       χρησιμοποιείται μερική οδοντοστοιχία
ελευθέρων άκρων, ενώ στην άνω ολική οδοντοστοιχία
Γ     Συνήθως σε ολικά νωδά άτομα, άσχετα με την υγιεινή φροντίδα του
στόματος και των οδοντοστοιχιών.
Δ     Σωστά α και β
Ε     Σωστά α και γ




                                                                         8
44. Στην κατασκευή μιας άμεσης ολικής οδοντοστοιχίας, η τελική
αποτύπωση με ένα υλικό γίνεται με το:
Α    Φύραμα οξειδίου του ψευδαργύρου και ευγενόλης
Β    Με πολυαιθέρα
Γ    Με αλγινικό
Δ    Σωστά α και β
Ε    Σωστά α και γ

45. Στην κατασκευή μιας άμεσης ολικής οδοντοστοιχίας, χρησιμοποιούμε
διπλή αποτύπωση (διαφορετικά υλικά σε δύο φάσεις), συνήθως όταν:
Α     Τα πρόσθια εναπομείναντα δόντια εμφανίζουν έντονη προστομιακή
κλίση
Β     Τα πρόσθια εναπομείναντα δόντια εμφανίζουν έντονη κινητικότητα
Γ     Όταν επιθυμούμε πιο σωστή αποτύπωση του χειλικού προστομίου
Δ     Σωστά α, β και γ
Ε     Σωστά α και β μόνο

46. Κατά την αποτύπωση για την αναπροσαρμογή της βάσης μιας ολικής
οδοντοστοιχίας υπάρχει κίνδυνος
Α     Να αυξηθεί η κάθετη διάσταση σύγκλεισης
Β     Να μετατοπιστεί η οδοντοστοιχία προς τα εμπρός
Γ     Να δημιουργηθούν περιοχές υπερπιέσεων
Δ     Να δημιουργηθούν ρωγμώσεις στην ακρυλική ρητίνη της βάσης
Ε     Σωστά α, β και γ

47. Ποια η σημασία της τέλειας επαφής των εγκλείστρων κατά την όπτηση
της ακρυλικής ρητίνης;
Α     Η διατήρηση του σωστού πάχους της βάσης της οδοντοστοιχίας
Β     Η παρεμπόδιση εισόδου ύδατος προς την ακρυλική ρητίνη
Γ     Η αποφυγή δημιουργίας ρωγμώσεων στην ακρυλική ρητίνη, γύρω
από τους αυχένες των τεχνητών δοντιών
Δ     Σωστά α και γ
Ε     Σωστά β και γ

48. Γιατί δυσχεραίνεται η κατασκευή μιας ολικής οδοντοστοιχίας σε
ασθενή με υπερθυρεοειδισμό
Α     Γιατί ο ασθενής διακατέχεται από υπερκινητικότητα και εμφανίζει
συναισθηματικές μεταπτώσεις
Β     Γιατί υπάρχει κίνδυνος κατάγματος της κάτω γνάθου του σε
περίπτωση βίαιων χειρισμών
Γ     Γιατί παρουσιάζει χαρακτηριστικό τρόμο
Δ     Γιατί έχει συνεχή τάση προς έμετο
Ε     Σωστά α και δ

49. Πώς οι αρθρίτιδες της ΚΓΔ σχετίζονται με την κατασκευή μιας ολικής
οδοντοστοιχίας;
Α     Η εμφάνιση πόνου, φλεγμονής, οιδήματος δυσχεραίνουν τη διάνοιξη
του στόματος
Β     Η πιθανή αγκύλωση της ΚΓΔ δεν επιτρέπει τη διάνοιξη του στόματος
Γ     Δεν παρατηρούνται συνήθως συμπτώματα


                                                                         9
Δ     Τα συμπτώματα δεν δυσχεραίνουν την κατασκευή
Ε     Σωστά α και β

50. Παθολογική διόγκωση των γναθιαίων ογκωμάτων μπορεί να
παρατηρηθεί
Α     Σε υπερπαραθυρεοειδισμό
Β     Σε υποπαραθυρεοειδισμό
Γ     Σε μεγαλακρία
Δ     Σε μακροχρόνια έλλειψη των οπισθίων δοντιών και απουσία
ανταγωνιστών
Ε     Σε καταστάσεις γ και δ

51. Στην τεχνική αποτύπωσης με εκλεκτική πίεση
Α     Κατά την κατασκευή του ατομικού δισκαρίου τοποθετούμε κερί ή
πλαστελίνη στις περιοχές που δεν επιδέχονται πίεση
Β     Δημιουργούμε οπές στο ατομικό δισκάριο με χοντρή στρογγυλή
φρέζα αντίστοιχα με τις περιοχές που δεν είναι επιθυμητό να πιεσθούν
Γ     Κατασκευάζουμε ατομικό δισκάριο χώρου και αποτυπώνουμε με ένα
σκληρό υλικό, π.χ. θερμοπλαστικό
Δ     Αποτυπώνουμε με το υλικό της αρεσκείας μας
Ε     Σωστά α και β

52. Η εξασφάλιση ικανοποιητικής επαφής των ιστών με τα περιφερικά όρια
μιας ολικής οδοντοστοιχίας ονομάζεται
Α      Οπισθοϋπερώια απόφραξη
Β      Περιφερική απόφραξη
Γ      Τμηματική θέρμανση
Δ      Μεσοδιαστηματική επιφανειακή τάση
Ε      Περιφερική ανάλυση

53. Ασθενής προσέρχεται για την κατασκευή ολικών οδοντοστοιχιών και
παρουσιάζει λευκή βλάβη στο βλεννογόνο της επιφάνειας έδρασης της
οδοντοστοιχίας. Ποια η πρώτη σας ενέργεια
Α      Θα παραπέμψετε χωρίς καθυστέρηση τον ασθενή στον ειδικό
στοματολόγο
Β      Θα φροντίσετε να πάρετε ένα λεπτομερές ιστορικό
Γ      Με ένα κομμάτι γάζα θα ελέγξετε αν η βλάβη μπορεί να αφαιρεθεί
εύκολα
Δ      Θα προβείτε σε αφαίρεση της βλάβης και αποστολή του ιστοτεμαχίου
για βιοψία
Ε      Θα αναμείνετε την εξέλιξη της βλάβης, χωρίς να ερεθίσετε την
περιοχή στο ελάχιστο

54. Ένα υλικό αποκατάστασης ιστών (tissue conditioner) κάθε πότε πρέπει
να αντικαθίσταται
Α      Κάθε μέρα
Β      Τουλάχιστον 2 φορές την εβδομάδα
Γ      Όποτε κρίνει απαραίτητο ο οδοντίατρος
Δ      Δεν υπάρχουν επίσημες προδιαγραφές
Ε      Μία φορά την εβδομάδα


                                                                      10
55. Ποιοι οι ελεγκτικοί παράγοντες των κινήσεων της κάτω γνάθου
Α      Οι οπίσθιοι ανατομικοί ελεγκτές, ο πρόσθιος ανατομικός ελεγκτής και
ο φυσιολογικός ελεγκτής.
Β      Ο οπίσθιος ανατομικός ελεγκτής, ο πλάγιος αριστερός ανατομικός
ελεγκτής, ο πλάγιος δεξιός ανατομικός ελεγκτής και ο πρόσθιος ανατομικός
ελεγκτής
Γ      Ο οπίσθιος ανατομικός ελεγκτής, ο πρόσθιος φυσιολογικός ελεγκτής
και ο πλάγιος φυσιολογικός ελεγκτής.
Δ      Ο οπίσθιος φυσιολογικός ελεγκτής, ο πρόσθιος φυσιολογικός
ελεγκτής και οι πλάγιοι φυσιολογικοί ελεγκτές
Ε      Ο νευρομυικός συντονισμός

56. Τι απετέλεσε σταθμό στο χώρο της Κινητής Προσθετικής κατά τον 19 ο
αιώνα;
Α      Η τυχαία ανακάλυψη του βουλκανισμού από τον Charles Goodyear
και το προνόμιο της εφεύρεσης του για την κατασκευή οδοντοστοιχιών από
βουλκανίτη
Β      Η μαζική παραγωγή πορσελάνινων δοντιών με τη φίρμα S.S. White
στην Αμερική, από το 1884.
Γ      Η Παρισινή γύψος, που πρωτοχρησιμοποιήθηκε ως αποτυπωτικό
υλικό το 1844-45
Δ      Η ανακάλυψη του θερμοπλαστικου αποτυπωτικού υλικού (Stent’s)
Ε      Η μελέτη και περιγραφή των κινήσεων της κάτω γνάθου και των
κινήσεων των κονδύλων στη διάνοιξη του στόματος, από τον Balkwill το
1866

57. Τι απετέλεσε σταθμό στο χώρο της Κινητής Προσθετικής κατά τον 20 ο
αιώνα;
Α      Η κατασκευή του αρθρωτήρα και προσωπικού τόξου Hanau
Β      Η εφαρμογή του ευγενολούχου φυράματος ως αποτυπωτικού υλικού
Γ      Η περιγραφή των τύπων προσώπου και των ανάλογων τύπων
τεχνητών δοντιών για την ευκολότερη εκλογή τους, από τον James Williams,
το 1911
Δ      Η ανακάλυψη της ακρυλικής ρητίνης
Ε      Η εφαρμογή των σιλικνών ως αποτυπωτικών υλικών

58. Από τι αποτελείται το οστούν της άνω γνάθου;
Α    Το σώμα και τις 4 αποφύσεις του μετωπιαία, ζυγωματική, φατνιακή,
υπερώια
Β    Το σώμα και τις 3 αποφύσεις του μετωπιαία, κογχική, ρινική
Γ    Το σώμα και τις 4 αποφύσεις του ζυγωματική, ρινική, ηθμοειδή,
μετωπιαία
Δ    Το σώμα και τις 3 αποφύσεις του γναθιαία, ζυγωματική, ρινική
Ε    Από 4 αποφύσεις ζυγωματική, φατνιακή, ηθμοειδή, μετωπιαία

59. Ποια είναι η διεύθυνση απορρόφησης της φατνιακής απόφυσης της
άνω γνάθου μετά την απώλεια των δοντιών;
Α     Προς τα πάνω και μέσα
Β     Προς τα πάνω και έξω, δηλαδή φυγόκεντρα


                                                                         11
Γ     Η απορρόφηση είναι κεντρομόλος
Δ     Προς τα κάτω και έξω, έτσι προοδευτικά το τόξο γίνεται πλατύτερο
Ε     Σωστά α και γ

60. Που βρίσκεται η ζυγωματική αντηρίδα;
Α     Βρίσκεται στην έξω επιφάνεια του υπερώιου οστού αντίστοιχα προς
την περιοχή του πρώτου γομφίου.
 Β    Βρίσκεται στην έξω επιφάνεια του ζυγωματικού οστού, αντίστοιχα
προς την περιοχή του δεύτερου γομφίου
 Γ    Βρίσκεται στην έξω επιφάνεια του οστού της άνω γνάθου αντίστοιχα
προς την περιοχή του πρώτου γομφίου
 Δ    Βρίσκεται στην έξω επιφάνεια του οστού της άνω γνάθου αντίστοιχα
προς την περιοχή του δεύτερου γομφίου
 Ε    Βρίσκεται στην έσω επιφάνεια του υπερώιου οστού αντίστοιχα προς
την περιοχή του πρώτου γομφίου

61. Ποια η δράση του βυκανήτη μυ;
Α      Με την ενέργειά του έλκει τη γωνία του στόματος προς τα πίσω και
ωθεί το περιεχόμενο του στόματος προς τον φάρυγγα κατά την κατάποση
Β      Βοηθά στην ανάσπαση της κάτω γνάθου
Γ      Βοηθά στην εισπνοή του αέρα του στόματος
Δ      Βοηθά στην εκπνοή του αέρα του στόματος, όπως στο σάλπισμα
Ε      Σωστά α και δ

62. Ποια η ενέργεια του μασητήρα μυ;
Α    Με την ενέργειά του ανασπά την κάτω γνάθο
Β    Με την ενέργειά του κατασπά την κάτω γνάθο
Γ    Με την ενέργειά του προκαλεί πλαγιολίσθηση στην κάτω γνάθο
Δ    Με την ενέργειά του φέρει την κάτω γνάθο προς τα πίσω
Ε    Σωστά α και δ

63. Τι συμβαίνει στην οδοντοστοιχία κατά την ενέργεια της πρόσθιας
μοίρας του μασητήρα
Α     Εκτοπίζεται η άνω οδοντοστοιχία
Β     Εκτοπίζεται η κάτω οδοντοστοιχία
Γ     Υπεγείρεται η κάτω οδοντοστοιχία στην περιοχή αυτή
Δ     Υπεγείρεται η κάτω οδοντοστοιχία στην αντίθετη περιοχή
Ε     Βοηθά στην προώθηση του περιεχόμενου του στόματος προς τον
φάρυγγα

64. Ποιος μυς καθορίζει την έκταση του γλωσσικού πτερυγίου της κάτω
οδοντοστοιχίας στην περιοχή της έσω λοξής γραμμής;
Α     Ο γναθοϋοειδής και ο διγάστορας της κάτω γνάθου
Β     Ο βελονοϋοειδής και ο γναθοϋοειδής
Γ     Ο γναθοϋοειδής
Δ     Ο γενειοϋοειδής
Ε     Ο διγάστορας της κάτω γνάθου

65. Στους νωδούς ασθενείς, ποιός ελεγκτής μπορεί να αποκατασταθεί με
την κατασκευή και τοποθέτηση μιας οδοντοστοιχίας


                                                                         12
Α     Ο πρόσθιος ανατομικός ελεγκτής
Β     Οι οπίσθιοι ανατομικοί ελεγκτές
Γ     Ο φυσιολογικός ελεγκτής
Δ     Ο νευρομυϊκός μηχανισμός
Ε     Οι οπίσθιοι ανατομικοί ελεγκτές και ο φυσιολογικός ελεγκτής

66. Η τεχνική του Willis αναφέρει ότι
Α       Η απόσταση από την κόρη του οφθαλμού μέχρι τη βάση της ρινός
είναι ίση με την απόσταση από τη γωνία του στόματος μέχρι τη βάση του
πώγωνα, σε θέση μέγιστης συγγόμφωσης
Β       Η απόσταση από την κόρη του οφθαλμού μέχρι τη γωνία του
στόματος είναι ίση με την απόσταση από τη βάση της ρινός μέχρι τη βάση
του πώγωνα, σε θέση μέγιστης συγγόμφωσης
Γ       Η απόσταση από την κόρη του οφθαλμού μέχρι τη γωνία του
στόματος είναι ίση με την απόσταση από τη βάση της ρινός μέχρι τη βάση
του πώγωνα, σε θέση ανάπαυσης της κάτω γνάθου
Δ       Η απόσταση από την κόρη του οφθαλμού μέχρι τη γωνία του
στόματος είναι ίση με την απόσταση από τη γωνία του στόματος μέχρι τη
βάση του πώγωνα, σε θέση κεντρικής σύγκλεισης.
Ε       Η απόσταση από την κόρη του οφθαλμού μέχρι τη γωνία του
στόματος είναι ίση με την απόσταση από τη γωνία του στόματος μέχρι τη
βάση του πώγωνα, σε θέση ανάπαυσης της κάτω γνάθου

67. Η μέθοδος Silverman στηρίζεται στην άποψη ότι:
Α     Υπάρχει σχέση μεταξύ ομιλίας και κάθετης διάστασης σύγκλεισης.
Β     Υπάρχει σχέση μεταξύ μεσοφραγματικού χώρου και μασητικού
επιπέδου
Γ     Υπάρχει σχέση μεταξύ ομιλίας και κεντρικής σχέσης των γνάθων
Δ     Υπάρχει σχέση μεταξύ ομιλίας, μεσοφραγματικού χώρου και
μασητικού επιπέδου
Ε     Υπάρχει σχέση μεταξύ ομιλίας και θέσης μέγιστης συγγόμφωσης


68. Ως μασητικό επίπεδο σήμερα θεωρείται:
Α      Καμπύλη επιφάνεια, που διαμορφώνεται από το σύνολο των
επιμέρους μασητικών και κοπτικών επιφανειών των δοντιών του κάθε
οδοντικού τόξου
Β      Το επίπεδο που διέρχεται από τα πτερύγια της ρινός και τα κέντρα
των έξω ακουστικών πόρων
Γ      Επίπεδο παράλληλο με το επίπεδο του Camper
Δ      Επίπεδο παράλληλο προς το επίπεδο που διέρχεται από το κατώτερο
σημείο των έξω ακουστικών πόρων και το κατώτερο σημείο των πτερυγίων
της ρινός
Ε      Όλα τα παραπάνω σωστά

69. Το επίπεδο του Camper
Α     Είναι απόλυτα παράλληλο προς το μασητικό επίπεδο
Β     Παρουσιάζει τη στενότερη σχέση παραλληλότητας με το φυσιολογικό
μασητικό επίπεδο



                                                                      13
Γ     Διέρχεται από τα πτερύγια της ρινός και τα κέντρα των έξω
ακουστικών πόρων
Δ     Αποτελεί ένα απλό και ασφαλές οδηγό επίπεδο, ιδιαίτερα στα χέρια
του οδοντιάτρου με περιορισμένη εμπειρία στο θέμα των καταγραφών
Ε     Σωστά β, γ και δ

70. Μέθοδοι ενεργητικής καταγραφής της κεντρικής σχέσης των γνάθων
Α     Κατάποση
Β     Αμφίπλευρη καθοδήγηση της κάτω γνάθου κατά Dawson
Γ     Αμφίπλευρη σύλληψη και καθοδήγηση της κάτω γνάθου σε κεντρική
σχέση
Δ     Καταγραφή Γοτθικού τόξου (ενδοστοματικά ή εξωστοματικά)
Ε     Σωστά α και δ

71. Ποιά μέθοδος καταγραφής της κεντρικής σχέσης βρίσκει την πλέον
ευρεία εφαρμογή στην Κινητή Προσθετική
Α      Αμφίπλευρη καθοδήγηση της κάτω γνάθου κατά Dawson
Β      Καθοδήγηση με σύλληψη του πώγωνα
Γ      Αμφίπλευρη σύλληψη και καθοδήγηση της κάτω γνάθου σε κεντρική
σχέση
Δ      Χρήση πρόσθιου αποπρογραμματιστή
Ε      Κατάποση

72. Από κλινικές παρατηρήσεις έχει βρεθεί ότι, για την κεντρική σχέση, σε
ενόδοντες υγιείς χωρίς προβλήματα από την ΚΓΔ, ισχύουν τα ακόλουθα
Α      Η κεντρική σχέση, δεν συμπίπτει σε ποσοστό περίπου 88% περίπου
με τη θέση μέγιστης συγγόμφωσης.
Β      Η θέση μέγιστης συγγόμφωσης βρίσκεται περίπου στη θέση της
κεντρικής σχέσης.
Γ      Η θέση μέγιστης συγγόμφωσης βρίσκεται 1,25 ± 1 mm μπροστά από
τη θέση της κεντρικής σχέσης.
Δ      Σωστά β και γ
Ε      Σωστά α και γ

73. Ποιες περιοχές πρέπει οπωσδήποτε να καλύπτονται από μια άνω
ολική οδοντοστοιχία έτσι ώστε να επιτευχθεί καλή συγκράτηση
Α      Οι πτερυγογναθικές εντομές
Β      Τα γναθιαία ογκώματα
Γ      Οι πλάγιοι χαλινοί
Δ      Περιοχή 2-3 mm πίσω από το όριο σκληρής-μαλθακής υπερώας
Ε      Σωστά β και δ

74. Με τον όρο «λείες επιφάνειες» εννοούμε
Α      Όλες τις επιφάνειες μιας οδοντοστοιχίας που έρχονται σε επαφή με
τις παρειές και τη γλώσσα μόνο
Β      Όλες τις επιφάνειες μιας οδοντοστοιχίας που έρχονται σε επαφή με
τον υποκείμενο βλεννογόνο
Γ      Όλες τις επιφάνειες μιας οδοντοστοιχίας που έρχονται σε επαφή με τα
χείλη, τις παρειές και τη γλώσσα



                                                                         14
Δ      Οι επιφάνειες μιας οδοντοστοιχίας που έρχονται σε επαφή με τις
αύλακες (φατνιο-χειλικές-παρειακές -γλωσσικές)
Ε      ‘Όλες τις επιφάνειες μιας οδοντοστοιχίας που έρχονται σε επαφή με
τις παρειές και τα χείλη μόνο

75. Πως εκφράζεται η ικανότητα διαβροχής του υλικού κατασκευής μιας
οδοντοστοιχίας από το σάλιο
Α     Εκφράζεται με τη γωνία Monson
Β     Εκφράζεται με τη γωνία Camper
Γ     Εκφράζεται με τη γωνία επαφής
Δ     Εκφράζεται με τη γωνία αντιστάθμισης
Ε     Εκφράζεται με τη γωνία ισοστάθμισης

76. Ποιος τύπος βλεννογόνου θεωρείται ο πιο κατάλληλος για τη
λειτουργική σταθερότητα μιας ολικής οδοντοστοιχίας;
Α      Ο ογκώδης βλεννογόνος (παχύς βλεννογόνος)
Β      Ο μαλακός και ελαστικός βλεννογόνος
Γ      Ο λεπτός βλεννογόνος, που είναι στέρεα προσκολλημένος στο
οστούν
Δ      Ο σχετικού πάχους βλεννογόνος
Ε      Ο ανελαστικός και ογκώδης βλεννογόνος (παχύς βλεννογόνος)

77. Ποιος τύπος υπερώας ευνοεί τη συγκράτηση μιας άνω ολικής
οδοντοστοιχίας;
Α     Υπερώα επίπεδη που συνδυάζεται με μέτριου όγκου ακρολοφία
Β     Υπερώα τετράγωνη και βαθιά
Γ     Υπερώα τριγωνική και βαθιά που συνδυάζεται με ογκώδη ακρολοφία
Δ     Υπερώα αβαθής τετράγωνη που συνδυάζεται με μέτριου όγκου
ακρολοφία
Ε     Υπερώα αβαθής τετράγωνη που συνδυάζεται με ογκώδη ακρολοφία

78. Τα ογκώματα της κάτω γνάθου (torus mandibularis) εμποδίζουν την
καλή λειτουργία της ολικής οδοντοστοιχίας.
Α     Επειδή περιορίζουν τη σωστή επέκταση του γλωσσικού πτερυγίου
Β     Επειδή ευνοούν τη δημιουργία τραυμάτων στο βλεννογόνο
Γ     Επειδή προκαλούν θραύση της οδοντοστοιχίας
Δ     Επειδή περιορίζουν το χώρο λειτουργίας της γλώσσας
Ε     Όλα τα παραπάνω σωστά

79. Ποια ανατομικά στοιχεία της άνω γνάθου χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής
κατά την αποτύπωση;
Α     Ζυγωματική αντηρίδα, οβελιαία ραφή υπερώας, τομική θηλή, μείζονα
υπερώια τρήματα
Β     Πλάγιοι χαλινοί, τομική θηλή, χαλινός άνω χείλους, όριο σκληρής και
μαλθακής υπερώας
Γ     Χαλινός άνω χείλους, γναθιαία ογκώματα, τομική θηλή, ζυγωματική
αντηρίδα
Δ     Χαλινός άνω χείλους, πλάγιοι χαλινοί, ζυγωματική αντηρίδα, γναθιαία
ογκώματα, όριο σκληρής και μαλθακής υπερώας, οβελιαία ραφή υπερώας,
μείζονα υπερώια τρήματα, τομική θηλή


                                                                        15
Ε    Χαλινός άνω χείλους, γναθιαία ογκώματα, τομική θηλή, οπισθογόμφια
προσκεφάλαια, ζυγωματική αντηρίδα

80. Γιατί προτιμάται δισκάριο από αλουμίνιο για την αρχική αποτύπωση
στις ολικές οδοντοστοιχίες
Α      Είναι φθηνότερο
Β      Αποστειρώνεται εύκολα
Γ      Είναι εύκολη η προσαρμογή του στο στόμα
Δ      Είναι καλύτερα ανεκτό από τον ασθενή
Ε      Είναι φθηνότερο και αποστειρώνεται εύκολα

81. Γιατί προτιμάται το θερμοπλαστικό αποτυπωτικό υλικό, για την αρχική
αποτύπωση στις ολικές οδοντοστοιχίες;
Α    Είναι φθηνότερο
Β    Αποστειρώνεται εύκολα
Γ    Παρέχει περισσότερο χρόνο για χειρισμούς
Δ    Είναι καλύτερα ανεκτό από τον ασθενή
Ε    Είναι φθηνότερο και αποστειρώνεται εύκολα

82. Από τι εξαρτάται η επιλογή του είδους του ατομικού δισκαρίου που θα
χρησιμοποιηθεί για την τελική αποτύπωση (χώρου ή επαφής)
Α     Από τη μέθοδο και το υλικό αποτύπωσης, που θα χρησιμοποιηθεί
Β     Από ανατομικές ιδιομορφίες της αποτυπούμενης επιφάνειας
Γ     Από το υλικό αποτύπωσης και την εξοικείωση του οδοντογιατρού στις
      τεχνικές αποτύπωσης
Δ     Σωστά όλα τα παραπάνω
Ε     Σωστά α και β

83. Το οπίσθιο όριο του ατομικού δισκαρίου της άνω γνάθου πρέπει να
καταλήγει:
Α      Στα γναθιαία ογκώματα και στο όριο της σκληρής – μαλθακής
υπερώας
Β      Στα γναθιαία ογκώματα και να καλύπτει 2-3 mm πέρα από το όριο της
σκληρής – μαλθακής υπερώας
Γ      Στις αγκιστρογναθικές εντομές και στο όριο της σκληρής – μαλθακής
υπερώας
Δ      Στις αγκιστρογναθικές εντομές και να καλύπτει 2-3 mm πέρα από το
όριο της σκληρής – μαλθακής υπερώας
Ε      Στο όριο σκληρής– μαλθακής υπερώας

84. Σκοπός της περιφερειακής αποτύπωσης είναι:
Α     Η καταγραφή με ακρίβεια του βάθους και του εύρους των αυλάκων
(ουλοπαρειακής–χειλικής–γλωσσικής) με άσκηση μικρής πίεσης για
περιφερειακή απόφραξη
Β     Η καταγραφή με ακρίβεια του βάθους και του εύρους των αυλάκων
(ουλοπαρειακής–χειλικής–γλωσσικής) με άσκηση μεγάλης πίεσης για
καλύτερη περιφερειακή απόφραξη
Γ     Η καταγραφή με ακρίβεια του βάθους και του εύρους των αυλάκων
(ουλοπαρειακής–χειλικής–γλωσσικής)   χωρίς     άσκηση   πίεσης   για
περιφερειακή απόφραξη


                                                                       16
Δ      Η καταγραφή με ακρίβεια του βάθους των αυλάκων (ουλοπαρειακής–
χειλικής–γλωσσικής) χωρίς άσκηση πίεσης για περιφερειακή απόφραξη
Ε      Η καταγραφή με ακρίβεια του βάθους των αυλάκων (ουλοπαρειακής–
χειλικής–γλωσσικής) με άσκηση μεγάλης πίεσης

85. Γιατί, όταν ο ασθενής φοράει παλιές οδοντοστοιχίες, θεωρείται
απαραίτητο να τις αφαιρέσει για ένα 24ωρο τουλάχιστον πριν τη λήψη του
τελικού αποτυπώματος
Α      Επειδή ο βλεννογόνος εμφανίζει ιξώδη συμπεριφορά
Β      Επειδή ο βλεννογόνος εμφανίζει ελαστική συμπεριφορά
Γ      Επειδή ο βλεννογόνος εμφανίζει ιξωδοελαστική συμπεριφορά
Δ      Επειδή ο βλεννογόνος εμφανίζει ανελαστική συμπεριφορά
Ε      Επειδή ο βλεννογόνος εμφανίζει ελαστική συμπεριφορά

86. Προσδιορισμός της θέσης του επιθυμητού μασητικού επιπέδου.
Α      Να είναι παράλληλο με το προσθετικό επίπεδο
Β      Να είναι παράλληλο με το επίπεδο “κορών οφθαλμών”
Γ      Να είναι παράλληλο με το οβελιαίο επίπεδο
Δ      Να είναι παράλληλο με το προσθετικό επίπεδο και με το επίπεδο που
διέρχεται από τις κόρες των οφθαλμών
Ε      Να είναι παράλληλο με το μετωπιαίο επίπεδο

87. Το επιθυμητό μασητικό επίπεδο, σε άτομα τρίτης ηλικίας με κανονικό
μήκος άνω χείλους, σχετίζεται με το ελεύθερο άκρο του χείλους ως εξής:
Α     Πρέπει να βρίσκεται περίπου στο ίδιο ύψος με αυτό
Β     Πρέπει να βρίσκεται 1-2 mm κάτω από το ελεύθερο άκρο του άνω
χείλους.
Γ     Πρέπει να υπολείπεται 1-2 mm του ελεύθερου άκρου του άνω
χείλους.
Δ     Πρέπει να βρίσκεται 3-4 mm κάτω από το ελεύθερο άκρο του άνω
χείλους
Ε     Πρέπει να υπολείπεται 3-4 mm του ελεύθερου άκρου του άνω χείλους

88. Έλεγχος της θέσης του μασητικού επιπέδου με ενδοστοματικά κριτήρια
αναφοράς, κατά τη διάρκεια των καταγραφών
Α     Η μασητική επιφάνεια του κάτω κέρινου ύψους πρέπει να διέρχεται
από το άνω τριτημόριο του οπισθογομφίου προσκεφαλαίου
Β     Τα πλάγια χείλη της γλώσσας, στη θέση ανάπαυσης της κάτω
γνάθου, πρέπει να βρίσκονται πάνω από τη μασητική επιφάνεια του κάτω
κέρινου ύψους
Γ     Τα πλάγια χείλη της γλώσσας, στη θέση ανάπαυσης της κάτω
γνάθου, πρέπει να βρίσκονται κάτω από τη μασητική επιφάνεια του κάτω
κέρινου ύψους
Δ     Τα πλάγια χείλη της γλώσσας, στη θέση ανάπαυσης της κάτω
γνάθου, πρέπει να βρίσκονται στο ίδιο ύψος με τη μασητική επιφάνεια του
κάτω κέρινου ύψους
Ε     Σωστά τα α και β

89. Το προσωπικό τόξο είναι ένα όργανο που χρησιμεύει για τη μεταφορά
στον αρθρωτήρα


                                                                       17
Α      Της τοπογραφικής σχέσης του μασητικού επιπέδου της κάτω
γνάθου προς τους κονδύλους
Β      Της τοπογραφικής σχέσης της άνω γνάθου προς τους κονδύλους
Γ      Της τοπογραφικής σχέσης του προσθετικού επιπέδου προς τους
κονδύλους
Δ      Της τοπογραφικής σχέσης του επιπέδου Camper προς τους
κονδύλους
Ε      Της τοπογραφικής σχέσης του προσθετικού επιπέδου προς το
οβελιαίο επίπεδο

90. Tο εύρος των 6 πρόσθιων δοντιών της άνω γνάθου αντιστοιχεί στην:
Α     Απόσταση των γραμμών θέσης των κυνοδόντων
Β     Απόσταση των γραμμών θέσης των κυνοδόντων αυξημένης κατά 2-3
mm
Γ     Απόσταση των γραμμών θέσης των κυνοδόντων αυξημένης κατά 5-6
mm
Δ     Απόσταση των γραμμών θέσης των κυνοδόντων μειωμένης κατά 2-3
mm
Ε     Σωστά όλα τα παραπάνω, ανάλογα με το σχήμα του προσώπου του
ασθενή

91. Έλεγχος στον αρθρωτήρα της θέσης τοποθέτησης των προσθίων
τεχνητών δοντιών
Α      Πρέπει στην κεντρική σύγκλειση να μην έρχονται σε επαφή και να
υπάρχει ελευθερία κινήσεων τόσο στις πλάγιες όσο και στην προσθιοπίσθια
κίνηση
Β      Πρέπει στην κεντρική σύγκλειση να έρχονται σε επαφή αλλά να
υπάρχει ελευθερία κινήσεων στις πλάγιες και στην προσθιοπίσθια κίνηση
Γ      Πρέπει στην κεντρική σύγκλειση να έρχονται σε επαφή και να
υπάρχει ελευθερία κινήσεων μόνο στις πλάγιες κινήσεις
Δ      Πρέπει στην κεντρική σύγκλειση να μην έρχονται σε επαφή και να
υπάρχει ελευθερία κινήσεων μόνο στην προσθιοπίσθια κίνηση.
Ε      Πρέπει στην κεντρική σύγκλειση να έρχονται σε επαφή και να
υπάρχει ελευθερία κινήσεων μόνο στην προσθιοπίσθια κίνηση.

92. Έλεγχος της θέσης των προσθίων τεχνητών δοντιών στο στόμα. Τι
ισχύει από τα ακόλουθα:
Α      Η αυχενική τους μοίρα να βρίσκεται στη γραμμή γέλωτος.
Β      Η αυχενική τους μοίρα να βρίσκεται 1-2 mm πάνω από τη γραμμή
γέλωτος
Γ      Οι άπω επιφάνειες των κυνοδόντων να αντιστοιχούν περίπου στις
γωνίες του στόματος
Δ      Ο επιμήκης άξονας των κυνοδόντων να διέρχεται από τη γραμμή
κυνοδόντων
Ε      Σωστά α, γ και δ

93. Οι γραμμές κατεύθυνσης χρειάζονται:
Α    Για τη σωστή τοποθέτηση των άνω κυνοδόντων
Β    Για την επιλογή του εύρους των έξι προσθίων
Γ    Για τη σωστή τοποθέτηση γενικά των οπισθίων δοντιών


                                                                      18
Δ     Για τη σωστή τοποθέτηση των κάτω κυνοδόντων
Ε     Σωστά γ και δ

94. Ελάχιστο κριτήριο ορθής απόδοσης της καμπύλης αντισταθμίσεως
στον αρθρωτήρα είναι:
Α     Σε θέση προολίσθησης (τα πρόσθια δόντια σε κοπτική-κοπτική
επαφή) να υπάρχουν σημεία επαφής και από τις δύο πλευρές τουλάχιστον
στους β’ γομφίους άνω και κάτω οδοντοστοιχίας
Β     Σε θέση προολίσθησης (:τα πρόσθια δόντια σε κοπτική-κοπτική
επαφή) να υπάρχουν σημεία επαφής στην εργαζόμενη πλευρά
Γ     Σε θέση προολίσθησης (:τα πρόσθια δόντια σε κοπτική-κοπτική
επαφή) να υπάρχουν σημεία επαφής στην μη εργαζόμενη πλευρά
Δ     Σε θέση προολίσθησης (:τα πρόσθια δόντια σε κοπτική-κοπτική
επαφή) να μην υπάρχουν σημεία επαφής στα οπίσθια δόντια
Ε     Σε θέση προολίσθησης (:τα πρόσθια δόντια σε κοπτική-κοπτική
επαφή) να υπάρχουν σημεία επαφής και από τις δύο πλευρές σε όλα τα
οπίσθια δόντια άνω και κάτω οδοντοστοιχίας

95. Το εγγύς-άπω μέγεθος των τεχνητών οπίσθιων δοντιών άνω ολικής
οδοντοστοιχίας υπολογίζεται ως εξής:
Α     Με υποδεκάμετρο μετράμε την απόσταση από την άπω γωνία του
κυνόδοντα μέχρι την αγκιστρογναθική εντομή, όπου είναι το οπίσθιο όριο της
άνω οδοντοστοιχίας και από την απόσταση αυτή αφαιρούμε 8 mm περίπου
Β     Με υποδεκάμετρο μετράμε την απόσταση από την άπω γωνία του
κυνόδοντα μέχρι το γναθιαίο όγκωμα, όπου είναι το οπίσθιο όριο της άνω
οδοντοστοιχίας και από την απόσταση αυτή αφαιρούμε 8 mm περίπου
Γ     Με υποδεκάμετρο μετράμε την απόσταση από την θέση γραμμής
κυνοδόντων μέχρι την αγκιστρογναθική εντομή, όπου είναι το οπίσθιο όριο
της άνω οδοντοστοιχίας και από την απόσταση αυτή αφαιρούμε 4 mm
Δ     Με υποδεκάμετρο μετράμε την απόσταση από την θέση γραμμής
κυνοδόντων μέχρι την αγκιστρογναθική εντομή, όπου είναι το οπίσθιο όριο
της άνω οδοντοστοιχίας και από την απόσταση αυτή αφαιρούμε 2-4 mm
Ε     Με υποδεκάμετρο μετράμε την απόσταση από την γραμμή γέλωτος
μέχρι τα γναθιαία κυρτώματα, όπου είναι το οπίσθιο όριο της άνω
οδοντοστοιχίας και από την απόσταση αυτή αφαιρούμε 10 mm περίπου

96. Το παράπονο του ασθενή, μετά την τοποθέτηση κάτω ολικής
οδοντοστοιχίας, ότι «αισθάνεται σαν να περνά ρεύμα» οφείλεται σε
Α     Πίεση της τομικής θηλής
Β     Πίεση της έσω λοξής γραμμής
Γ     Πίεση των υπερωίων τρημάτων
Δ     Πίεση του γενειακού τρήματος
Ε     Πίεση της ζυγωματικής αντηρίδας

97. Το παράπονο του ασθενή, μετά την τοποθέτηση άνω ολικής
οδοντοστοιχίας, ότι «αισθάνεται τσίμπημα βελόνας» οφείλεται σε
Α     Πίεση της τομικής θηλής
Β     Πίεση της έσω λοξής γραμμής
Γ     Πίεση των υπερωίων τρημάτων
Δ     Πίεση του γενειακού τρήματος


                                                                         19
Ε     Πίεση της ζυγωματικής αντηρίδας

98. Το παράπονο του ασθενή, μετά την τοποθέτηση άνω ολικής
οδοντοστοιχίας, ότι τα πρόσθια δόντια «φαίνονται μεγάλα» οφείλεται σε:
Α     Υπερώια τοποθέτηση των προσθίων άνω τεχνητών δοντιών
Β     Χειλική τοποθέτηση των προσθίων άνω τεχνητών δοντιών
Γ     Τοποθέτηση των προσθίων άνω τεχνητών δοντιών με μεγάλη
απόκλιση κατά το μετωπιαίο επίπεδο
Δ     Τοποθέτηση των προσθίων άνω τεχνητών δοντιών σε μασητικό
επίπεδο πολύ χαμηλό (απέχει από τη φατνιακή ακρολοφία)
Ε     Σωστά β και δ

99. Το παράπονο του ασθενή, μετά την τοποθέτηση άνω ολικής
οδοντοστοιχίας, ότι τα πρόσθια δόντια «φαίνονται μικρά» οφείλεται σε:
Α     Υπερώια τοποθέτηση των προσθίων άνω τεχνητών δοντιών
Β     Χειλική τοποθέτηση των προσθίων άνω τεχνητών δοντιών
Γ     Τοποθέτηση των προσθίων άνω τεχνητών δοντιών με μεγάλη
απόκλιση κατά το μετωπιαίο επίπεδο
Δ     Τοποθέτηση των προσθίων άνω τεχνητών δοντιών σε μασητικό
επίπεδο πολύ ψηλό (πλησιάζει τη φατνιακή ακρολοφία)
Ε     Σωστά α και δ

100. Το παράπονο του ασθενή, μετά την τοποθέτηση ζεύγους
οδοντοστοιχιών, ότι κατά την πρόσληψη τροφής «δεν χωράει το κουτάλι στο
στόμα» οφείλεται σε:
Α     Ελαττωμένη κάθετη διάσταση σύγκλεισης
Β     Μη ισοζυγισμό πιέσεων
Γ     Χαμηλό μασητικό επίπεδο (απέχει από τη φατνιακή ακρολοφία) της
άνω οδοντοστοιχίας
Δ     Αυξημένη κάθετη διάσταση σύγκλεισης
Ε     Μη ισορροπημένη σύγκλειση

101. Κατά την προφορά του «σ»
Α      Τα πρόσθια δόντια πρέπει να εφάπτονται
Β      Τα πρόσθια δόντια πρέπει να αφίστανται 0.2-0.5 mm
Γ      Τα πρόσθια δόντια πρέπει να αφίστανται 2-5 mm
Δ      Τα πρόσθια δόντια πρέπει να αφίστανται 1-1.5 mm
Ε      Τα πρόσθια δόντια πρέπει να εφάπτονται μόνο με τους κεντρικούς
τομείς

102. Η εμφάνιση τραύματος στην κορυφή των φατνιακών ακρολοφιών
συνήθως υποδηλώνει:
Α     Λανθασμένη οριοθέτηση μασητικού επιπέδου
Β     Πρόωρες επαφές των τεχνητών δοντιών στην εργαζόμενη πλευρά
Γ     Πρόωρες επαφές των τεχνητών δοντιών στην μη εργαζόμενη πλευρά
Δ     Υπερέκταση πτερυγίων στην αντίστοιχη περιοχή
Ε     Ελαττωμένη κάθετη διάσταση σύγκλεισης

103. Το παράπονο του ασθενή, ότι «η άνω οδοντοστοιχία πέφτει στο
σφύριγμα», οφείλεται σε:


                                                                      20
Α     Στενή επαφή των προσθίων άνω και κάτω δοντιών
Β     Υποεκτατικά παρειακά πτερύγια της άνω ολικής οδοντοστοιχίας
Γ     Υπερεκτατικά παρειακά πτερύγια της άνω ολικής οδοντοστοιχίας
Δ     Υπερεκτατικό χειλικό πτερύγιο της άνω ολικής οδοντοστοιχίας
Ε     Υπερεκτατικό χειλικό πτερύγιο της κάτω ολικής οδοντοστοιχίας

104. Το παράπονο του ασθενή, ότι «η άνω οδοντοστοιχία πέφτει στο
χασμουρητό» οφείλεται κυρίως σε:
Α     Υπερεκτατικό χειλικό πτερύγιο της άνω ολικής οδοντοστοιχίας
Β     Υποεκτατικά παρειακά πτερύγια της άνω ολικής οδοντοστοιχίας
Γ     Παρειακή τοποθέτηση των οπισθίων άνω δοντιών
Δ     Ατελή κάλυψη των γναθιαίων κυρτωμάτων
Ε     Ατελή οπισθουπερώια απόφραξη

105. Το παράπονο του ασθενή, μετά την τοποθέτηση ζεύγους
οδοντοστοιχιών, ότι «δαγκώνει εύκολα τη γλώσσα του» οφείλεται σε:
Α     Αυξημένη κάθετη διάσταση σύγκλεισης
Β     Μη ταύτιση κεντρικής σχέσης –μέγιστης συγγόμφωσης
Γ     Παρειακή τοποθέτηση των οπισθίων δοντιών
Δ     Γλωσσική τοποθέτηση των οπισθίων δοντιών
Ε     Σε τοποθέτηση δοντιών με φύματα 30ο

106. Τι είναι προτιμότερο να συστήνουμε σε ασθενείς          με   ολικές
οδοντοστοιχίες
Α     Να τις αφαιρούν μόνο τη νύχτα
Β     Να τις φορούν συνεχώς για να συνηθίζουν
Γ     Να τις αφαιρούν 6-8 ώρες το 24ωρο, όποτε επιθυμούν
Δ     Να τις αφαιρούν μόνο όταν κουράζονται
Ε     Να αποφασίζουν μόνοι τους

107. Ο εκλεκτικός τροχισμός στις ολικές οδοντοστοιχίες είναι προτιμότερο
να γίνεται:
Α      Στο στόμα με τη βοήθεια χαρτιού αρθρώσεως
Β      Στο στόμα με οπτικό έλεγχο
Γ      Στον αρθρωτήρα, όπου έγινε η τοποθέτηση των τεχνητών δοντιών,
αφού προηγηθεί ενδοστοματική καταγραφή της κεντρικής σχέσης των
γνάθων
Δ      Στο στόμα με τη βοήθεια χαρτιού αρθρώσεως και αποτριπτικής
πάστας
Ε      Στο στόμα με οπτικό έλεγχο και με τη βοήθεια χαρτιού αρθρώσεως.

108. Ο τύπος ΙΙ, κατά την ταξινόμηση Newton, χαρακτηρίζει τη στοματίτιδα
από οδοντοστοιχίες όπου ο βλεννογόνος:
Α      Εμφανίζεται με μικρά φλεγμαίνοντα σημεία, που εντοπίζονται σε όλη
την επιφάνεια έδρασης της οδοντοστοιχίας
Β      Εμφανίζεται με μικρά φλεγμαίνοντα σημεία, που εντοπίζονται γύρω
από τα στόμια των εκφορητικών πόρων των βλεννογόνων αδένων
Γ      Εμφανίζει διάχυτη φλεγμονή σε όλη την επιφάνεια έδρασης μιας άνω
ολικής οδοντοστοιχίας



                                                                       21
Δ      Εμφανίζει διάχυτη φλεγμονή σε όλη την επιφάνεια έδρασης μιας κάτω
ολικής οδοντοστοιχίας
Ε      Εμφανίζεται ως διάχυτη υπερπλασία του βλεννογόνου τμήματος της
επιφάνειας έδρασης μιας άνω ή κάτω οδοντοστοιχίας

109. Η διάκριση μεταξύ στοματίτιδας μυκητιασικής αιτιολογίας και
στοματίτιδας από οδοντοστοιχίες γίνεται από την
Α     Εμφάνιση κιτρινωπών πλακών που σχηματίζονται στην επιφάνεια του
βλεννογόνου της επιφάνειας έδρασης της οδοντοστοιχίας
Β     Εμφάνιση κιτρινωπών πλακών που όταν αφαιρεθούν ή πέσουν
αφήνουν μια ερυθρωπή περιοχή του βλεννογόνου της επιφάνειας έδρασης
της οδοντοστοιχίας
Γ     Εμφάνιση ερυθρωπών πλακών που σχηματίζονται στην επιφάνεια
του βλεννογόνου της επιφάνειας έδρασης της οδοντοστοιχίας
Δ     Εμφάνιση ερυθρωπών πλακών που όταν αφαιρεθούν ή πέσουν
αφήνουν μια επίσης ερυθρωπή περιοχή του βλεννογόνου
Ε     Εμφάνιση ερυθρωπών και κιτρινωπών πλακών στην επιφάνεια του
βλεννογόνου της επιφάνειας έδρασης της οδοντοστοιχίας

110. Η θεραπεία εκλογής για την “στοματίτιδα από οδοντοστοιχίες” είναι:
Α     Η συντηρητική θεραπεία με χρήση υλικών αποκατάστασης των ιστών
(Tissue Conditioners)
Β     Η κατασκευή νέων οδοντοστοιχιών
Γ     Η συντηρητική θεραπεία με χρήση υλικών αποκατάστασης των ιστών
(Tissue Conditioners) και η κατασκευή νέων οδοντοστοιχιών
Δ     Η μόνιμη αναπροσαρμογή της βάσης της οδοντοστοιχίας
Ε     Η χειρουργική θεραπεία

111. Ο έλεγχος ευστάθειας των οδοντοστοιχιών γίνεται με:
Α     Αμφίπλευρη άσκηση κάθετης δύναμης στην               περιοχή    των
προγομφίων
Β     Μονόπλευρη άσκηση κάθετης δύναμης στην               περιοχή    των
προγομφίων
Γ     Μονόπλευρη άσκηση οριζόντιας        δύναμης στην      περιοχή των
προγομφίων
Δ     Αμφίπλευρη άσκηση οριζόντιας        δύναμης στην      περιοχή των
προγομφίων-γομφίων
Ε     Μονόπλευρη άσκηση οριζόντιας δύναμης στην             περιοχή   των
προσθίων και προγομφίων

112. Ο έλεγχος συγκράτησης μιας άνω ολικής οδοντοστοιχίας γίνεται με:
Α      Άσκηση πίεσης, πίσω από τους τομείς, προς τα εμπρός και κάτω, με
τον δείκτη του χεριού μας
Β      Άσκηση πίεσης, πίσω από τους τομείς, προς τα εμπρός και άνω, με
τον δείκτη του χεριού μας
Γ      Άσκηση πίεσης προς τα πίσω και άνω, με τον δείκτη του χεριού μας
Δ      Άσκηση πίεσης προς τα πίσω και άνω, με τον δείκτη και τον αντίχειρα
του χεριού μας
Ε      ‘Άσκηση πίεσης, πίσω από τους τομείς, προς τα εμπρός και κάτω, με
τον αντίχειρα.


                                                                         22
113. Η ελαττωματική προφορά του «β» είναι το αποτέλεσμα
Α     Της υπερέκτασης του χειλικού πτερυγίου της άνω οδοντοστοιχίας
Β     Της υπερέκτασης του παρειακού πτερυγίου της άνω οδοντοστοιχίας
Γ     Της υπερέκτασης του χειλικού πτερυγίου της κάτω οδοντοστοιχίας
Δ     Της ελαττωμένης κάθετης διάστασης σύγκλεισης
Ε     Της υπερώιας τοποθέτησης των προσθίων δοντιών

114. Η ελαττωματική προφορά του «κ» είναι το αποτέλεσμα
Α     Της υπερέκτασης του χειλικού πτερυγίου της άνω οδοντοστοιχίας
Β     Της υπερέκτασης του οπισθίου ορίου της άνω οδοντοστοιχίας
Γ     Της υπερέκτασης       των      παρειακών πτερυγίων της άνω
οδοντοστοιχίας
Δ     Της υπερέκτασης του χειλικού πτερυγίου της άνω οδοντοστοιχίας
Ε     Της αυξημένης κάθετης διάστασης σύγκλεισης.

115. Χώρος του Daunders ονομάζεται ο χώρος που:
Α     Βρίσκεται μεταξύ της κορυφής της γλώσσας και της σκληρής
υπερώας
Β     Βρίσκεται μεταξύ της ράχης της γλώσσας και της σκληρής και
μαλθακής υπερώας
Γ     Βρίσκεται μεταξύ της κορυφής της γλώσσας και της μαλθακής
υπερώας
Δ     Βρίσκεται μεταξύ πρόσθιου άνω τμήματος υπερώας και κάτω
ακρολοφίας
Ε     Βρίσκεται μεταξύ της έσω λοξής γραμμής και παρισθμίων.

116. Πως αντιμετωπίζεται το αντανακλαστικό του εμέτου, κατά τη λήψη
αποτυπώματος για ολικές οδοντοστοιχίες
Α     Με χρήση αποτυπωτικών υλικών μεγάλης ρευστότητας
Β     Με χρήση αποτυπωτικών υλικών μικρής ρευστότητας
Γ     Με την κατά το δυνατόν αύξηση του χρόνου των χειρισμών
Δ     Με την κατά το δυνατόν μείωση του χρόνου των χειρισμών
Ε     Σωστά β και δ

117. Με το υπερωιόγραμμα καταγράφεται
Α      Η ακριβής θέση της γλώσσας σε σχέση με την υπερώα κατά τη
διάρκεια της ομιλίας
Β      Η ανατομική ιδιομορφία της υπερώας
Γ      Η ακριβής θέση της γλώσσας σε σχέση με την φατνιακή ακρολοφία
της άνω γνάθου
Δ      Η ακριβής θέση της υπερώας σε σχέση με την φατνιακή ακρολοφία
της κάτω γνάθου
Ε      Η ακριβής θέση της γλώσσας σε σχέση με την φατνιακή ακρολοφία
της άνω γνάθου κατά τη διάρκεια της ομιλίας

118. Τι πρέπει να ισχύει για τη θέση του μασητικού επιπέδου στο
μεσογναθικό χώρο




                                                                       23
Α     Με την κάτω γνάθο σε θέση ανάπαυσης, τα χείλη της γλώσσας να
καλύπτουν ελαφρά το μισό περίπου της μασητικής επιφάνειας των κάτω
γομφίων
Β     Με την κάτω γνάθο σε θέση ανάπαυσης, τα χείλη της γλώσσας να
καλύπτουν πλήρως τις μασητικές επιφάνειες των κάτω γομφίων
Γ     Το μασητικό επίπεδο της κάτω οδοντοστοιχίας να διέρχεται πάνω
από το οπισθογόμφιο προσκεφάλαιο
Δ     Στον αρθρωτήρα, το μασητικό επίπεδο να διχοτομεί τη μεσογναθική
απόσταση
Ε     Σωστά α και δ

119. Σχετικά με την έσω λοξή γραμμή, το γλωσσικό πτερύγιο και τη
λειτουργική σταθερότητα μιας κάτω ολικής οδοντοστοιχίας
Α      Η έσω λοξή γραμμή πρέπει να καλύπτεται πάντα στο βαθμό που το
επιτρέπει η πρόσφυση του γναθοϋοειδή μυ
Β      Η έσω λοξή γραμμή δεν πρέπει να καλύπτεται
Γ      Η έσω λοξή γραμμή πρέπει να καλύπτεται πλήρως
Δ      Δεν σχετίζονται με την λειτουργική       σταθερότητα της κάτω
οδοντοστοιχίας
Ε      Η έσω λοξή γραμμή πρέπει να καλύπτεται κατά το πρόσθιο ήμισυ

120. Τα αίτια για το “κρέμασμα” των γωνιών του στόματος, σε περιπτώσεις
ζεύγους ολικών οδοντοστοιχιών, είναι:
Α     Η αυξημένη κάθετη διάσταση
Β     Η ελαττωμένη κάθετη διάσταση
Γ     Το πολύ λεπτό χειλικό πτερύγιο
Δ     Σωστά α και γ
Ε     Σωστά β και γ

121. Τι είναι το "άγκιστρο συνεχείας"
Α     Τασεοθραυστικό άγκιστρο, που χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις
μερικών οδοντοστοιχιών στην κάτω γνάθο
Β     Έμμεσο συγκρατητικό στοιχείο
Γ     Η διπλή γλωσσική δοκός
Δ     Το οπισθενεργό άγκιστρο
Ε     Μεγάλος συνδετήρας κάτω γνάθου

122. Ποιά από τις παρακάτω προϋποθέσεις αφορούν στους μασητικούς
εφαπτήρες
Α     Η μη παρεμβολή τους στη σύγκλειση των δοντιών
Β     Η τέλεια εφαρμογή τους σε κατάλληλα παρασκευασμένες υποδοχές
Γ     Το επαρκές πάχος της δίεδρης ομορομασητικής γωνίας, που τους
συνδέει με το μικρότερο συνδετήρα
Δ     Η κάθετη φορά του εδάφους της υποδοχής τους ως προς τον επιμήκη
άξονα του δοντιού-στηρίγματος
Ε     Όλα τα παραπάνω

123. Πόση πρέπει να είναι η περιβολή ενός δοντιού-στηρίγματος από ένα
σωστά σχεδιασμένο άγκιστρο
Α     180ο


                                                                      24
Β     2700
Γ     3600
Δ     Μεγαλύτερη από το 1/2 της περιφέρειάς του
Ε     Δεν υπάρχει απόλυτη προϋπόθεση

124. Ποιες είναι οι αισθήσεις που επηρεάζονται πρώτες από το γήρας;
Α     Οσμή και όραση
Β     Αφή και ακοή
Γ     Ακοή και όραση
Δ     Γεύση και αφή
Ε     Όραση και αφή

125. Η επικάλυψη των δοντιών-στηριγμάτων με στεφάνες για την κατασκευή
Μ.Ο. συνιστάται
Α     Για την καλύτερη διαμόρφωση της περιφέρειάς τους
Β     Για την προφύλαξη ιδιαίτερα φθαρμένων και πολυσφραγισμένων
δοντιών
Γ     Για τη ναρθηκοποίησή τους
Δ     Σε περιπτώσεις πολυτερηδονισμού
Ε     Σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις

126. H νόσος του Paget καλείται και
Α     Μεγαλοακρία
Β     Παραμορφωτική οστεΐτιδα
Γ     Υπασβεστιαιμία
Δ     Ιογενής οστεϊτιδα
Ε     Σκληροδερμία

127. Το σύστημα αγκίστρου “RPI” ενδείκνυται κυρίως για:
Α     Μερικές οδοντοστοιχίες ελευθέρων άκρων
Β     Μερικές οδοντοστοιχίες ελευθέρου άκρου
Γ     Μερικές οδοντοστοιχίες οδοντικής στήριξης
Δ     Νωδότητα IV κατά Kennedy
Ε     Σωστά α και γ

128. Στο σύστημα αγκίστρου “RPI” η όμορη πλάκα προσφέρει
Α     Στήριξη
Β     Συγκράτηση
Γ     Σταθερότητα
Δ     ορθή περιβολή του δοντιού στηρίγματος
Ε     Σωστά γ και δ

129. Ο παραλληλογράφος βοηθά στον καθορισμό
Α     Της φοράς ενθέσεως της μερικής οδοντοστοιχίας
Β     Της θέσης των εφαπτήρων
Γ     Του τύπου του μείζονα συνδετήρα
Δ     Του τύπου των τεχνητών δοντιών
Ε     Όλων των παραπάνω

130. Τα πλεονεκτήματα των συνδέσμων ακριβείας και ημιακριβείας είναι:


                                                                        25
Α     Ευκολία στην επιδιόρθωση
Β     Καλύτερη συγκράτηση σε σχέση με τα κλασικά άγκιστρα
Γ     Προσφέρουν καλύτερη οριζόντια σταθεροποίηση
Δ     Προσφέρουν καλύτερη αισθητική
Ε     Όλα τα παραπάνω

131. Κύρια προσφορά των εφαπτήρων είναι:
Α     Η στήριξη
Β     Η άμεση συγκράτηση
Γ     Στήριξη και έμμεση συγκράτηση
Δ     Στήριξη, οριζόντια σταθεροποίηση και έμμεση συγκράτηση
Ε     Στήριξη, αντιστήριξη, οριζόντια ακινητοποίηση και        έμμεση
συγκράτηση

132. Ένα έμμεσο συγκρατητικό στοιχείο:
Α     Εφαρμόζεται σε Μ.Ο. ελευθέρων άκρων
Β     Αποτελεί ένα βοηθητικό μασητικό εφαπτήρα
Γ     Εφαρμόζεται πάντοτε σε Μ.Ο. οδοντικής στήριξης
Δ     Σωστά όλα τα παραπάνω
Ε     Σωστά α και β

133. Σε περιπτώσεις μερικών οδοντοστοιχιών με ελεύθερα άκρα στην άνω
γνάθο, δεν χρησιμοποιούμε έμμεση συγκράτηση όταν
Α     Η σύγκλειση δεν το επιτρέπει
Β     Η μεσογναθική απόσταση είναι περιορισμένη
Γ     Ο μεγάλος συνδετήρας καλύπτει ικανή επιφάνεια
Δ     Σωστά α και γ
Ε     Σωστά β και γ

134. Ο μεγάλος συνδετήρας του σκελετού μιας μερικής οδοντοστοιχίας
Α     Συνδέει το δεξιό με το αριστερό τμήμα της Μ.Ο.
Β     Πρέπει να είναι και εύκαμπτος
Γ     Πάντοτε, πρέπει να καλύπτει τη μεγαλύτερη δυνατή επιφάνεια, ώστε
να εξασφαλίζεται καλύτερη συγκράτηση
Δ     Σωστά α, β και γ
Ε     Σωστά α και γ

135. Η χειλική δοκός χρησιμοποιείται ως μεγάλος συνδετήρας όταν
Α     Τα πρόσθια κάτω δόντια παρουσιάζουν μιαν ιδιαίτερα έντονη
γλωσσική κλίση
Β     Υπάρχουν ιδιαίτερα έντονα και πολλαπλά γλωσσικά ογκώματα
Γ     Το λειτουργικό ύψος του εδάφους του στόματος στην πρόσθια
γλωσσική περιοχή είναι μικρότερο από 3 mm.
Δ     Σωστά α, β και γ
Ε     Σωστά α και β

136. Ικανή επέκταση της βάσης μιας μερικής οδοντοστοιχίας με ελεύθερα
άκρα στην οπισθογναθοϋοειδή περιοχή υποβοηθάει
Α      Στην σταθερότητα
Β      Στη συγκράτησή


                                                                     26
Γ     Στη στήριξή
Δ     Σε όλα τα παραπάνω
Ε     Σωστά α και β

137. Πρόσθια νωδά διαστήματα αποκαθίστανται καλύτερα με μερικές
οδοντοστοιχίες όταν
Α     Η απορρόφηση της φατνιακής ακρολοφίας είναι ιδιαίτερα έντονη
Β     Υπάρχει χειρουργικό έλλειμμα
Γ     Αναμένεται αναδιαμόρφωση της φατνιακής ακρολοφίας
Δ     Σε άτομα κάτω των 18 ετών
Ε     Όλα τα παραπάνω σωστά

138. Τα οδηγά επίπεδα δοντιών στηριγμάτων μιας μερικής οδοντοστοιχίας
Α     Συντελούν στη σταθεροποίησή της
Β     Συντελούν στην αποφυγή ανεπιθύμητων πιέσεων κατά την
τοποθέτηση και αφαίρεσή της
Γ     Συντελούν στην αποφυγή δημιουργίας αντιαισθητικών και
ανθυγιεινών χώρων μεταξύ δοντιών-στηριγμάτων και                μερικής
οδοντοστοιχίας
Δ     Κατά τη διαμόρφωσή τους στο στόμα, συνιστάται να δίνεται μασητική
απόκλιση 2° στις παρασκευαζόμενες επιφάνειες των δοντιών.
Ε     Σωστά όλα τα παραπάνω

139. Το κέρινο πρότυπο του μεταλλικού σκελετού μιας μερικής
οδοντοστοιχίας διαμορφώνεται:
Α     Στο διαγνωστικό εκμαγείο
Β     Στο εκμαγείο εργασίας
Γ     Στο πυρίμαχο εκμαγείο
Δ     Στο διαγνωστικό εκμαγείο διαμορφώνονται οι ανασχέσεις, ενώ τα
υπόλοιπα τμήματα στο πυρίμαχο εκμαγείο
Ε     Στο εκμαγείο εργασίας οι ανασχέσεις και οι εσωτερικές γραμμές
τελειώματος του ακρυλικού, ενώ τα υπόλοιπα στο πυρίμαχο εκμαγείο

140. Τα άγκιστρα τύπου δοκού
Α     Είναι άγκιστρα μασητικής προσπέλασης
Β     Είναι άγκιστρα αυχενικής προσπέλασης
Γ     Αναφέρονται και ως έρποντα άγκιστρα
Δ     Σωστά α και γ
Ε     Σωστά β και γ

141. Τα περιβάλλοντα άγκιστρα
Α     Είναι άγκιστρα αυχενικής προσπέλασης
Β     Είναι άγκιστρα μασητικής προσπέλασης
Γ     Είναι πάντοτε χυτά
Δ     Σωστά α και γ
Ε     Σωστά β και γ

142. Το μέτρο ελαστικότητας ενός κράματος κοβαλτίου-χρωμίου για μερικές
οδοντοστοιχίες
Α     Έχει άμεση σχέση με την αντοχή του κράματος


                                                                      27
Β     Είναι μεγαλύτερο από αυτό των κραμάτων χρυσού
Γ     Είναι μικρότερο από αυτό των συρμάτων ελατού χρυσού
Δ     Σωστά α και β
Ε     Σωστά α και γ

143. Προκειμένου να χρησιμοποιηθούν ριζικοί σύνδεσμοι ακριβείας σε
ενδοδοντικά θεραπευμένες ρίζες, πρέπει
Α     Η ρίζα να έχει μήκος τουλάχιστον 10-12 χιλιοστόμ.
Β     Να διατηρείται ακόμη τουλάχιστο το ½ της οστικής στήριξης της ρίζας
Γ     Ο άξονας μέσα στη ρίζα πρέπει να έχει μήκος τουλάχιστο 8 χιλιοστόμ.
Δ     Σωστά όλα τα παραπάνω
Ε     Σωστά μόνο α και γ

144. Το μέτρο ελαστικότητας ενός υλικού
Α     Αποτελεί μέτρο της δυσκαμψίας του υλικού
Β     Είναι όρος σχεδόν ταυτόσημος με το όριο διαρροής
Γ     Είναι ιδιότητα που χαρακτηρίζει την βιοσυμβατότητα των μερικών
οδοντοστοιχιών
Δ     Είναι η αντίσταση του υλικού σε μόνιμη παραμόρφωση
Ε     Σωστά α και δ

145. Στην ακτινοθεραπεία, η ευαισθησία των κυττάρων ελαττώνεται με την
εξής σειρά:
Α     Λεμφοκύτταρα – Γεννητικά κύτταρα – Ηπατικά κύτταρα – Νευρικά
κύτταρα
Β     Γεννητικά κύτταρα – Ηπατικά κύτταρα – Νευρικά κύτταρα –
Λεμφοκύτταρα
Γ     Γεννητικά κύτταρα –Νευρικά κύτταρα –Ηπατικά κύτταρα –
Λεμφοκύτταρα
Δ     Λεμφοκύτταρα– Νευρικά κύτταρα - Ηπατικά κύτταρα – Γεννητικά
κύτταρα
Ε     Ηπατικά κύτταρα– Νευρικά κύτταρα –Γεννητικά κύτταρα –
Λεμφοκύτταρα

146. Τα δόντια-στηρίγματα καλύπτονται με στεφάνες
Α     Όταν η μορφολογία της μύλης τους δεν προσφέρεται για τη
συγκράτηση της μερικής οδοντοστοιχίας
Β     Όταν δεν υπάρχει χώρος για την τοποθέτηση μασητικού εφαπτήρα
Γ     Όταν είναι ατελώς ενδοδοντικώς θεραπευμένα
Δ     Όταν εμφανίζουν ιδιαίτερη ευαισθησία στην πίεση
Ε     Όλα τα παραπάνω.

147. Δόντια-στηρίγματα μερικών οδοντοστοιχιών ελεύθερων άκρων
ναρθηκοποιούνται με παρακείμενα δόντια
Α     Πάντοτε
Β     Μόνον όταν είναι ενδοδοντικά θεραπευμένα
Γ     Μόνον όταν υπάρχει σοβαρή ανάγκη ενίσχυσης των δοντιών
στηριγμάτων
Δ     Εξαρτάται από την επιθυμία του ασθενή
Ε     Σωστά β και γ


                                                                        28
148. Ποια είναι η βασική διαφορά μεταξύ         μερικών οδοντοστοιχιών
οδοντικής στήριξης και μικτής στήριξης;
Α     Στον τρόπο στήριξης
Β     Στον τρόπο συγκράτησης
Γ     Στον τρόπο αποτύπωσης
Δ     Στον τρόπο σχεδίασης
Ε     Όλα τα παραπάνω.

149. Στα ανοϊκά σύνδρομα περιλαμβάνονται
Α     Νόσος του Sjögren
Β     Νόσος Creutzfeldt - Jacob
Γ     Νόσος Paget
Δ     Διαβήτης
Ε     Οστεοπόρωση (γενικευμένη).

150. Στα προβλήματα που συχνά αντιμετωπίζει ο οδοντίατρος κατά τη
θεραπεία ενός ανοϊκού ασθενή, περιλαμβάνονται κυρίως:
Α     Προβλήματα επικοινωνίας
Β     Επιθετικότητα
Γ     Δυσκαταποσία
Δ     Ημιυπαισθησία κεφαλής
Ε     Αυξημένη σιαλόρροια

151. Η αυξημένη συχνότητα ξηροστομίας στην τρίτη ηλικία οφείλεται κυρίως:
Α     Στη νόσο Paget
Β     Στη χρήση κακότεχνων οδοντοστοιχιών
Γ     Σε μονιλίαση
Δ     Στη λήψη φαρμάκων
Ε     Σε ηλικιακές μεταβολές σιαλογόνων αδένων

152. Ποιο από τα παρακάτω σημεία και συμπτώματα αποτελεί συνηθισμένη
εκδήλωση διαφόρων νοσημάτων στην τρίτη ηλικία
Α     Δυσκαταποσία
Β     Απραξία
Γ     Στηθάγχη
Δ     Δύσπνοια
Ε     Αστάθεια

153. Η δυσκινησία της στοματοπροσωπικής περιοχής μπορεί να προέλθει
από τη χρήση των εξής φαρμάκων
Α     Αντιμικροβιακά
Β     Αντισταμινικά
Γ     Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη
Δ     Αντιψυχωσικά
Ε     Αντιμυκητιασικά

154. Ομοιότυπες οδοντοστοιχίες κατασκευάζονται
Α     Όταν δεν υπάρχουν καθόλου παλιές οδοντοστοιχίες



                                                                        29
Β     Όταν οι παλιές οδοντοστοιχίες έχουν ικανοποιητικές μασητικές
επιφάνειες και εσφαλμένη θέση του οδοντικού τόξου
Γ     Όταν οι παλιές οδοντοστοιχίες έχουν κακή επιφάνεια έδρασης και
σωστή παρειογλωσσική διάταξη του οδοντικού τόξου
Δ     Σε ασθενείς άνω των 70 ετών
Ε     Σε ασθενείς μικρότερους των 65 ετών.

155. Στον ασθενή που έχει υποστεί πρόσφατο αγγειακό εγκεφαλικό
επεισόδιο:
Α     Αφαιρούνται αμέσως οι ολικές οδοντοστοιχίες μέχρι να παρέλθει το
πρώτο κρίσιμο εξάμηνο
Β     Κατά τη θεραπευτική συνεδρία ο ασθενής είναι πάντα σε ύπτια θέση
Γ     Αν έχει προβλήματα κατανόησης του προφορικού λόγου (αισθητική
αφασία τύπου Wernicke) υψώνουμε την ένταση της φωνής για να μας
καταλάβει καλύτερα
Δ     Σε περίπτωση ημιανοψίας ο οδοντίατρος κατά τη συνομιλία
παραμένει πάντα στη δεξιά πλευρά του ασθενή
Ε     Αναπροσαρμόζουμε το ταχύτερο δυνατό τη βάση των παλιών
οδοντοστοιχιών του

156. Τα υλικά αποκατάστασης των ιστών (tissue conditioners) στους
γηροδοντιατρικούς ασθενείς χρησιμοποιούνται:
Α     Στις επένθετες οδοντοστοιχίες
Β     Στις καταγραφές ολικών οδοντοστοιχιών
Γ     Στην αποτύπωση στην εμφυτευματολογία
Δ     Στη καταγραφή της ουδέτερης ζώνης
Ε     Στη προσωρινή συγκόλληση στεφανών.

157. Η κακοσμία του στόματος (halitosis) συνήθως οφείλεται
Α     Σε γνήσιες ηλικιακές μεταβολές των σιαλογόνων αδένων
Β     Σε κατασκευαστικές παραμέτρους των ολικών οδοντοστοιχιών
Γ     Σε διαβητική οξέωση
Δ     Σε υδροκέφαλο φυσιολογικής πίεσης
Ε     Σε καρδιακή ανεπάρκεια

158. Η απορρόφηση της φατνιακής ακρολοφίας
Α     Εντοπίζεται κυρίως στη λευκή φυλή
Β     Επιβραδύνεται με τη χρήση ολικών οδοντοστοιχιών
Γ     Είναι διπλάσια στην άνω γνάθο από ό,τι στην κάτω
Δ     Επιβραδύνεται με τη χρήση οστεοενσωματούμενων εμφυτευμάτων
Ε     Αναστέλλεται με κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή

159. Σύμφωνα με τη θεωρία του περιορισμένου οδοντικού τόξου
Α      Η παρουσία τεσσάρων τουλάχιστον ζευγών οπισθίων δοντιών που
αρθρώνουν, με συμμετρική κατανομή, εξασφαλίζει ικανοποιητική μασητική
λειτουργία
Β      Δεν εφαρμόζεται σε ασθενείς με ξηροστομία
Γ      Η επιλογή της στηρίζεται μόνο στην αντικειμενική εκτίμηση του
οδοντιάτρου
Δ      Εξάγονται οι εναπομείναντες γομφίοι


                                                                     30
Ε     Οι λειτουργικές διαταραχές του ΣΓΣ (:Στοματογναθικού Συστήματος)
αποτελούν αναπόφευκτη επιπλοκή

160. Στο γηροδοντιατρικό ασθενή
Α     Χρησιμοποιούνται διαφορετικά περιοδοντικά κριτήρια αξιολόγησης
από ό,τι στους νεότερους ασθενείς
Β     Δε μεταβάλλεται η αμυντική ικανότητα του πολφού στα εξωτερικά
ερεθίσματα
Γ     Συχνά παρατηρείται έλλειψη αντίδρασης στις δοκιμασίες ζωτικότητας
του πολφού
Δ     Ενδείκνυται η χρήση συνδέσμων ακριβείας
Ε     Η οστεοενσωμάτωση αντενδείκνυται σε ασθενείς τέταρτης ηλικίας

161. Το ύψος των κάτω κέρινων τόξων καταγραφών στην πρόσθια περιοχή
πρέπει να είναι
Α     20 - 22 χιλιοστά
Β     16 - 17 χιλιοστά
Γ     10 – 12 χιλιοστά
Δ     5 - 6 χιλιοστά
Ε     6 – 8 χιλιοστά

162. Πότε έχουμε τις πρώτες τεκμηριωμένες αναφορές σχετικά με
προσθετικές αποκαταστάσεις στο στόμα και το πρόσωπο
Α     Τον 10ο αιώνα
Β     Τον 11ο αιώνα
Γ     Τον 16ο αιώνα
Δ     Τον 18ο αιώνα
Ε     Τον 7ο αιώνα

163. Ποιος ήταν ο πρώτος που χρησιμοποίησε πρόσθεση για απόφραξη
ελλείμματος της υπερώας;
Α      Amatus Lusitanus
Β      Ambroise Paré
Γ      Alexander Petronius
Δ      Pierre Fauchard
Ε      Etienne Bourdet

164. Ποιος ήταν ο πρώτος    που εφήρμοσε την ιδέα της «άμεσης
τοποθέτησης» της ενδοστοματικής πρόσθεσης κατά τη διάρκεια της
χειρουργικής επέμβασης
Α     Ambroise Paré
Β     Etienne Bourdet
Γ     Claude Martin
Δ     Amatus Lusitanus
Ε     Alexander Petronius

165. Τα επίκτητα ελλείμματα της γναθοπροσωπικής χώρας οφείλονται
κυρίως στα ακόλουθα:
Α     Χειρουργική νεοπλασιών
Β     Εγκαύματα


                                                                      31
Γ     Τραύματα από όπλα
Δ     Τροχαία
Ε     Σωστά όλα τα παραπάνω (α,β,γ,δ)

166. Η ομάδα ειδικών για την αντιμετώπιση γναθοπροσωπικών ασθενών
(καρκινοπαθείς, σχιστίες) περιλαμβάνει κυρίως τις παρακάτω ειδικότητες
Α      Φυσιοθεραπευτή
Β      Γναθοπροσωπικό Προσθετολόγο
Γ      Γναθοχειρουργό
Δ      Σωστά α και β
Ε      Σωστά β και γ

167. Ποιο υλικό κυριαρχεί     στο   χώρο   κατασκευής   εξωστοματικών
προσθέσεων
Α     Τιτάνιο
Β     Ακρυλικό
Γ     Σιλικόνη
Δ     Πολυουρεθάνη
Ε     Σωστά γ και δ

168. Ποιοι είναι οι καθοριστικοί παράγοντες για την επιλογή του τρόπου
αποκατάστασης των ελλειμμάτων;
Α     Η γενική υγεία του ατόμου
Β     Το μέγεθος του ελλείμματος
Γ     Η οικονομική κατάσταση του ατόμου
Δ     Η αιτιολογία του ελλείμματος
Ε     Σωστά β και δ

169. Η τοποθέτηση δερματικού μοσχεύματος στην παρειακή επιφάνεια
ελλείμματος της άνω γνάθου θεωρείται σημαντική γιατί
Α      Ελαττώνει την ευστάθεια της πρόσθεσης
Β      Ελαττώνει τη συγκράτηση της πρόσθεσης
Γ      Αυξάνει την ευστάθεια της πρόσθεσης
Δ      Αυξάνει τη συγκράτηση της πρόσθεσης
Ε      Σωστά γ και δ

170. Η χειρουργική πρόσθεση (Surgical Obturator) κατασκευάζεται συνήθως
από:
Α     Θερμοπολυμεριζόμενη ακρυλική ρητίνη
Β     Αυτοπολυμεριζόμενη ακρυλική ρητίνη
Γ     Φωτοπολυμεριζόμενη ρητίνη
Δ     Τιτάνιο
Ε     Σωστά β και γ

171. Η χειρουργική πρόσθεση (Surgical Obturator) τοποθετείται στον
ασθενή:
Α     30 ημέρες μετά την επέμβαση
Β     Κατά τη διάρκεια της επέμβασης
Γ     7-10 ημέρες μετά την επέμβαση
Δ     60 ημέρες μετά την επέμβαση


                                                                      32
Ε     Σωστά β και γ

172. Η επέκταση του παρειακού τοιχώματος της οριστικής πρόσθεσης της
άνω γνάθου (Definitive Obturator) ψηλότερα στην περιοχή του ελλείμματος
Α     Αυξάνει την συγκράτηση
Β     Μειώνει τη συγκράτηση
Γ     Αυξάνει τη στήριξη της παρειάς
Δ     Αυξάνει τη στήριξη των χειλιών
Ε     Σωστά α, γ, δ

173. Η αποτύπωση του φαρυγγικού τμήματος στις προσθέσεις της
μαλθακής υπερώας (Soft palate prosthesis) γίνεται με:
Α     Αλγινικό
Β     Σιλικόνη
Γ     Θερμοπλαστικό υλικό
Δ     Αποτυπωτικό κερί
Ε     Σωστά γ και δ

174. Ποιος είναι ο καθοριστικός παράγοντας του σχεδιασμού και της
επιτυχίας της αποκατάστασης στα ελλείμματα της κάτω γνάθου
Α      Το μέγεθος της κάτω γνάθου
Β      Το μέγεθος του ελλείμματος
Γ      Η λύση της συνεχείας της γνάθου
Δ      Ο αριθμός των δοντιών
Ε      Το σχήμα της κάτω γνάθου

175. Η χειρουργική αποκατάσταση της συνέχειας της κάτω γνάθου
εξαρτάται από
Α     Την αιτιολογία του ελλείμματος
Β     Την ηλικία του ασθενή
Γ     Τις τοπικές συνθήκες
Δ     Όλα τα παραπάνω σωστά
Ε     Σωστά μόνον α και β

176. Ποιο είναι το κύριο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι ασθενείς με
έλλειμμα και λύση της συνεχείας της κάτω γνάθου
Α      Δυσμορφία
Β      Πρόβλημα στην ομιλία
Γ      Πρόβλημα στη μάσηση
Δ      Πρόβλημα στην κατάποση
Ε      Απόκλιση προς τη μέση γραμμή του κολοβώματος της γνάθου

177. Ο χρόνος ζωής μιας προσωπικής πρόσθεσης από σιλικόνη εξαρτάται
από:
Α     Τις φυσικομηχανικές ιδιότητες του υλικού
Β     Τον τρόπο καθαρισμού της πρόσθεσης
Γ     Τον τρόπο συγκράτησης της πρόσθεσης
Δ     Τις χρωστικές και τη σταθερότητά τους
Ε     Όλα τα παραπάνω σωστά



                                                                      33
178. Το αποτύπωμα των προσωπικών ελλειμμάτων γίνεται συνήθως με
Α     Γύψο
Β     Αλγινικό
Γ     Παχύρρευστη σιλικόνη
Δ     Λεπτόρρευστη σιλικόνη
Ε     Σωστά β και δ

179. Η ακρυλική ρητίνη σαν υλικό προσωπικών προσθέσεων παρουσιάζει
τα εξής προβλήματα
Α     Χρωματική αστάθεια
Β     Αδυναμία παραγωγής πολλών προσθέσεων από την ίδια μήτρα
Γ     Τραυματισμό των ευκίνητων προσωπικών ιστών
Δ     Αδυναμία εκμετάλλευσης εσοχών για τη συγκράτηση της πρόσθεσης
Ε     Σωστά β, γ και δ

180. Τα εμφυτεύματα που χρησιμοποιούνται για τη συγκράτηση
προσωπικών προσθέσεων (εξωστοματικά) έχουν συνήθως μήκος
Α     15 mm
Β     3-4 mm
Γ     8 mm
Δ     10 mm
Ε     Σωστά β και δ

181. Η επιτυχία των εξωστοματικών εμφυτευμάτων εξαρτάται κυρίως από
Α     Την ανατομική περιοχή του προσώπου, π.χ. περικογχική, κροταφική
Β     Την κλινική περίπτωση, π.χ ακτινοθεραπεία
Γ     Το μέγεθος του ελλείμματος
Δ     Το είδος συγκράτησης της πρόσθεσης
Ε     Σωστά α και β

182. Η παρουσία νικελίου στο κράμα του σκελετού μερικών οδοντοστοιχιών
Α     Αυξάνει την ολκιμότητα του κράματος
Β     Η παρουσία του δεν είναι πάντοτε απαραίτητη
Γ     Είναι δυνητικά αλλεργιογόνο
Δ     Όλα τα παραπάνω σωστά
Ε     Σωστά α και γ

183. Πρόσθια νωδά διαστήματα στην άνω ή και στην κάτω γνάθο είναι
προτιμότερο να αποκαθίστανται με ακίνητες προσθετικές εργασίες. Αυτό δεν
ισχύει:
Α       Όταν ο ασθενής δεν μπορεί να αντεπεξέλθει το κόστος
Β       Όταν η ακρολοφία είναι έντονα απορροφημένη
Γ       Όταν η σκελετική τάξη του ασθενή είναι 3η κατά Angle
Δ       Σωστά α και β
Ε       Σωστά α και γ

184. Την εμφάνιση του «συνδρόμου συνδυασμού» μπορεί να προλάβει
Α     Η έγκαιρη αναπροσαρμογή των οδοντοστοιχιών του ασθενή




                                                                        34
Β     Η διατήρηση σωστών συγκλεισιακών επαφών μεταξύ της ολικής
οδοντοστοιχίας της άνω γνάθου και της μερικής οδοντοστοιχίας της κάτω
γνάθου
Γ     Έγκαιρη εξαγωγή των πρόσθιων κάτω δοντιών που παραμένουν στο
στόμα
Δ     Σωστά α και β
Ε     Σωστά α και γ

185. Η διατήρηση των 6 πρόσθιων κάτω δοντιών στο στόμα συνεπάγεται τα
εξής οφέλη:
Α     Ο ασθενής δεν γίνεται νωδός
Β     Διατηρούνται 6 πρόσθια δόντια αισθητικά παραδεκτά, που μπορεί να
προσφέρουν συγκράτηση σε μια μερική οδοντοστοιχία ή και στήριξη σε μια
επένθετη οδοντοστοιχία
Γ     Αποφεύγεται ο κίνδυνος εμφάνισης συνδρόμου συνδυασμού
Δ     Σωστά όλα τα παραπάνω
Ε     Σωστά α και β

186. Ο μεγάλος συνδετήρας στην μερική οδοντοστοιχία άνω γνάθου
προσφέρει κυρίως
Α     Στήριξη
Β     Συγκράτηση
Γ     Σταθερότητα
Δ     Όλα τα παραπάνω
Ε     Σωστά α και γ

187. Στήριξη στην μερική οδοντοστοιχία προσφέρουν
Α     Οι εφαπτήρες (αντηρίδες)
Β     Οι βάσεις ή εφίππια
Γ     Τα έμμεσα συγκρατητικά στοιχεία
Δ     Όλα τα παραπάνω σωστά
Ε     Σωστά α και β

188. Σύμφωνα με τις ισχύουσες προδιαγραφές, ένα φύλλο κερί βασικής
πλάκας έχει πάχος:
Α     1,3-1,5 mm
Β     1,8 -2 mm
Γ     2,0 mm
Δ     2,3 mm
Ε     2,5-3 mm

189. Χαρακτηριστικά αντικειμενικά κλινικά ευρήματα που υποδηλώνουν την
ανάγκη αναπροσαρμογής των βάσεων μιας μερικής οδοντοστοιχίας με
ελεύθερα άκρα
Α     Τραυματισμός των ιστών
Β     Απώλεια της επαφής των τεχνητών δοντιών με τους ανταγωνιστές
στην μέγιστη συγγόμφωση
Γ     Απομάκρυνση του έμμεσου συγκρατητικού στοιχείου από την
υποδοχή του, όταν ασκείται πίεση στα τεχνητά δόντια της βάσης της άλλης
πλευράς


                                                                      35
Δ     Σωστά α και β
Ε     Σωστά β και γ

190. Τι δεν περιέχει η σκόνη της ακρυλικής ρητίνης
Α     Πολυμερές
Β     Παράγοντα έναρξης πολυμερισμού
Γ     Ανόργανα άλατα
Δ     Ανασχετικό παράγοντα πολυμερισμού
Ε     Όλα τα ανωτέρω

191. Τι δεν περιέχει το υγρό της ακρυλικής ρητίνης
Α     Μονομερές
Β     Παράγοντα έναρξης πολυμερισμού
Γ     Ενισχυτικούς παράγοντες
Δ     Ανασχετικό παράγοντα πολυμερισμού:
Ε     Πλαστικοποιητές



192. Η πυρογαλλόλη σε αναλογία 0,1% ή η υδροκινόνη σε αναλογία 0,003-
0,006% είναι
Α     Παράγοντας έναρξης πολυμερισμού
Β     Ενισχυτικοί παράγοντες
Γ     Χρωστικές
Δ     Ανασχετικός παράγοντας πολυμερισμού:
Ε     Πλαστικοποιητές

193. Το Σημείο υαλώδους μετάπτωσης (TG) είναι:
Α     Η θερμοκρασία πάνω από την οποία το πολυμερές είναι μαλακό και
εύκαμπτο
Β     Η θερμοκρασία πάνω από την οποία το πολυμερές είναι σκληρό και
εύθραυστο
Γ     Η θερμοκρασία κατά την οποία το πολυμερές πολυμερίζεται πλήρως
Δ     Η θερμοκρασία πάνω από την οποία το πολυμερές εμφανίζει ιξώδη
συμπεριφορά
Ε     Η θερμοκρασία πάνω από την οποία το πολυμερές είναι σκληρό και
άθραυστο

194. Η ακρυλική ρητίνη παρουσιάζει μεταβολές διαστάσεων που οφείλονται
στους ακόλουθους παράγοντες
Α     Συστολή πολυμερισμού,
Β     Θερμική συστολή και διαστολή
Γ     Ανάπτυξη εσωτερικών τάσεων
Δ     Συστολή – διαστολή από την προσρόφηση και απώλεια ύδατος.
Ε     Σε όλους τους ανωτέρω παράγοντες

195. Ποια μέθοδος και ποιος κύκλος όπτησης θερμοπολυμεριζόμενων
ρητινών δίνει τη μικρότερη δυνατή ποσότητα υπολειπόμενου μονομερούς
Α     Κλασική μέθοδος σε κλίβανο ξηράς θερμότητας 12 ώρες στους 75ο C



                                                                     36
Β      Κλασική μέθοδος σε κλίβανο ξηράς θερμότητας 12 ώρες στους 75 ο C
και 1 ώρα στους 100ο C
Γ      Κλασική μέθοδος σε υδατόλουτρο 7 ώρες στους 70 ο C
Δ      Κλασική μέθοδος σε υδατόλουτρο 7 ώρες στους 70 ο C και 1ώρα
στους 100ο C
Ε      Κλασική μέθοδος σε υδατόλουτρο 1,5 ώρα στους 100 ο C.

196. Οι ακρυλικές ρητίνες υψηλής αντοχής στη θραύση
Α     Παρουσιάζουν 2-3 φορές υψηλότερη αντοχή στη θραύση από τις
συμβατικές
Β     Είναι πρακτικά άθραυστες
Γ     Παρουσιάζουν περίπου ίδια συμπεριφορά με τις συμβατικές
Δ     Παρουσιάζουν 4-5 φορές υψηλότερη αντοχή στη θραύση από τις
συμβατικές.
Ε     Δεν ισχύουν τα ανωτέρω

197. Στα υλικά αποκατάστασης των ιστών, η μετάπτωση από την πλαστική
στην ελαστική φάση οφείλεται
Α     Στην απώλεια της αιθυλικής αλκοόλης
Β     Στην απώλεια νερού
Γ     Στην είσοδο σάλιου στη μάζα του υλικού
Δ     Στην απώλεια συμπολυμερούς
Ε     Δεν ισχύουν τα ανωτέρω

198. Το πιο κατάλληλο πάχος μαλακού επιστρώματος σε σχέση με την
ενδοτικότητά του είναι
Α      2-3 mm
Β      >3 mm
Γ      <2mm
Δ      Δεν παίζει ρόλο το πάχος αλλά η σύνδεση του με την βάση
Ε      Δεν ισχύουν τα ανωτέρω

199. Ποιο είναι το κύριο πλεονέκτημα του πολυμερισμού της
αυτοπολυμεριζόμενης ρητίνης υπό υδραυλική πίεση 10 p.s.i. και σε
θερμοκρασία νερού 380 C για 20’ λεπτά
Α     Αυξάνεται η αντοχή του υλικού
Β     Ελαττώνεται το μέγεθος των εγκλειομένων στο υλικό φυσαλίδων αέρα
Γ     Συμπλησιάζουν τα μόρια του πολυμερούς
Δ     Ελαττώνεται η ποσότητα του υπολειπόμενου μονομερούς
Ε     Τίποτε από τα παραπάνω

200. Το σύστημα ταξινόμησης κατά Kennedy σχετίζεται με:
Α     Την σχεδίαση και θέση των μέσων συγκράτησης
Β     Τη σχέση νωδής περιοχής και δοντιών-στηριγμάτων
Γ     Τον αριθμό, μήκος και θέση νωδών περιοχών
Δ     Τη σχέση νωδής περιοχής και παραμενόντων δοντιών
Ε     Τον αριθμό και θέση παραμενόντων δοντιών

201. Η ομάδα Ι κατά Kennedy αφορά:
Α     Ετεροπλεύρως νωδές περιοχή με ύπαρξη των τελευταίων δοντιών


                                                                      37
Β     Ετεροπλεύρως νωδή περιοχή πίσω από τα παραμένοντα δόντια
Γ     Ετεροπλεύρως νωδή περιοχή με ύπαρξη του τελευταίου δοντιού
Δ     Αμφοτεροπλεύρως νωδές περιοχές πίσω από τα παραμένοντα δόντια
Ε     Πρόσθια νωδή περιοχή, μπροστά από τα υπάρχοντα φυσικά δόντια

202. Η ομάδα ΙΙ κατά Kennedy αφορά:
Α     Ετεροπλεύρως νωδές περιοχή με ύπαρξη των τελευταίων δοντιών
Β     Ετεροπλεύρως νωδή περιοχή πίσω από τα παραμένοντα δόντια
Γ     Ετεροπλεύρως νωδή περιοχή με ύπαρξη του τελευταίου δοντιού
Δ     Αμφοτεροπλεύρως νωδές περιοχές πίσω από τα παραμένοντα δόντια
Ε     Πρόσθια νωδή περιοχή, μπροστά από τα υπάρχοντα φυσικά δόντια

203. Η ομάδα ΙV κατά Kennedy αφορά:
Α     Ετεροπλεύρως νωδές περιοχή με ύπαρξη των τελευταίων δοντιών
Β     Ετεροπλεύρως νωδή περιοχή πίσω από τα παραμένοντα δόντια
Γ     Ετεροπλεύρως νωδή περιοχή με ύπαρξη του τελευταίου δοντιού
Δ     Αμφοτεροπλεύρως νωδές περιοχές πίσω από τα παραμένοντα δόντια
Ε     Πρόσθια νωδή περιοχή, μπροστά από τα υπάρχοντα φυσικά δόντια

204. To “ίππειο πέταλο” θεωρείται απόλυτη ένδειξη σε περιπτώσεις:
Α     Νωδότητας IV ομάδας κατά Kennedy
Β     Εξοστώσεων άνω γνάθου (torus palatinus)
Γ     Νωδότητας IΙΙ ομάδας κατά Kennedy
Δ     Μικρής έκτασης νωδότητας
Ε     Εξοστώσεων (torus mandibularis)

205. H “γλωσσική πλάκα” χρησιμοποιείται κυρίως σε περιπτώσεις:
Α     Νωδότητας IV ομάδας κατά Kennedy
Β     Όπου το έδαφος στόματος είναι αβαθές(< 8mm)
Γ     Νωδότητας IΙΙ ομάδας κατά Kennedy
Δ     Μικρής έκτασης νωδότητας
Ε     Εξοστώσεων (torus mandibularis)

206. H “υπογλώσσια δοκός” χρησιμοποιείται κυρίως σε περιπτώσεις:
Α     Νωδότητας IV ομάδας κατά Kennedy
Β     Όπου το έδαφος στόματος είναι αβαθές(< 8mm)
Γ     Νωδότητας IΙΙ ομάδας κατά Kennedy
Δ     Δυσανεξίας στη γλωσσική δοκό
Ε     Εξοστώσεων (torus mandibularis)

207. Όταν το “πλέγμα” του μεταλλικού σκελετού μιας μερικής οδοντοστοιχίας
σχεδιάζεται σε αραιή μορφή:
Α     Παρέχει καλύτερη μηχανική συγκράτηση στο ακρυλικό
Β     Ο κίνδυνος θραύσης του σκελετού είναι μεγαλύτερος
Γ     Παρέχει καλύτερη στήριξη στη μερική οδοντοστοιχία
Δ     Παρέχει καλύτερη σταθερότητα στη μερική οδοντοστοιχία
Ε     Παρέχει την χειρότερη μηχανική συγκράτηση στο ακρυλικό

208. Ένα άγκιστρο για να λειτουργεί επιτυχώς πρέπει:



                                                                      38
Α     Να περιβάλλει το δόντι στήριγμα όσο είναι απαραίτητο για να παρέχει
στήριξη
Β     Να περιβάλλει το δόντι στήριγμα περισσότερο από 140ο και λιγότερο
από 280ο
Γ     Να περιβάλλει το δόντι στήριγμα όσο είναι απαραίτητο για να παρέχει
συγκράτηση
Δ     Να περιβάλλει το δόντι στήριγμα περισσότερο από 180 ο και λιγότερο
από 360ο
Ε     Να εφαρμόζει σε οποιαδήποτε εσοχή

209. Το “δακτυλιοειδές άγκιστρο” εφαρμόζεται κυρίως σε :
A     Σε γομφίους της άνω γνάθου που έχουν έντονη παρειακή απόκλιση
B     Σε γομφίους της άνω γνάθου που έχουν έντονη υπερώια απόκλιση
Γ     Σε περιπτώσεις νωδότητας ΙΙΙ ομάδας κατά Kennedy
Δ     Σε περιπτώσεις νωδότητας ΙV ομάδας κατά Kennedy
Ε     Σε γομφίους της κάτω γνάθου που έχουν έντονη παρειακή απόκλιση

210. Το οπισθότονο ή οπισθενεργό ή φατνιωθητικό (back-action) άγκιστρο:
Α     Δεν πρέπει να συνδυάζεται με άγκιστρο του ίδιου τύπου στην άλλη
πλευρά του οδοντικού τόξου
Β     Εφαρμόζεται σε δόντια με μέτρια οστική - περιοδοντική στήριξη
Γ     Εφαρμόζεται σε δόντια όπου δημιουργείται αισθητικό πρόβλημα
Δ     Εφαρμόζεται σε προγομφίους και κυνόδοντες με έντονο γλωσσικό
φύμα
Ε     Εφαρμόζεται σε προγομφίους και κυνόδοντες με υποτυπώδες
γλωσσικό φύμα

211. Τα έμμεσα συγκρατητικά στοιχεία σχεδιάζονται κυρίως:
Α     Σε όλες τις Μ.Ο. άνω γνάθου
Β     Σε Μ.Ο. οδοντικής στήριξης
Γ     Σε όλες τις Μ.Ο. κάτω γνάθου
Δ     Σε Μ.Ο. ελευθέρων άκρων
Ε     Σε Μ.Ο. που αποκαθιστούν νωδότητα IV Ομάδας κατά Kennedy

212. Τα χρωμιοκοβαλτιούχα κράματα χρησιμοποιούνται ευρέως για την
κατασκευή του σκελετού των Μ.Ο. επειδή:
Α     Έχουν μεγάλο ειδικό βάρος
Β     Έχουν μικρό ειδικό βάρος
Γ     Έχουν μικρό μέτρο ελαστικότητας
Δ     Είναι κράματα μέσης σκληρότητας
Ε     Είναι μαλακά κράματα

213. Το χρώμιο, ως συστατικό των χρωμιοκοβαλτιούχων κραμάτων:
Α     Προσδίδει σκληρότητα
Β     Προσδίδει δυσκαμψία
Γ     Προσδίδει αντίσταση στη διάβρωση
Δ     Αυξάνει την ολκιμότητα
Ε     Αυξάνει το ειδικό βάρος

214. Το κοβάλτιο, ως συστατικό των χρωμιοκοβαλτιούχων κραμάτων:


                                                                        39
Α     Προσδίδει σκληρότητα
Β     Αυξάνει το ειδικό βάρος
Γ     Προσδίδει αντίσταση στη διάβρωση
Δ     Αυξάνει την ολκιμότητα
Ε     Μειώνει το ειδικό βάρος

215. Το Άγκιστρο τύπου Roach:
Α     Εφαρμόζεται σε προγομφίους και κυνόδοντες με έντονο γλωσσικό
φύμα
Β     Δεν πρέπει να συνδυάζεται με άγκιστρο του ίδιου τύπου στην άλλη
πλευρά του οδοντικού τόξου
Γ     Εφαρμόζεται σε δόντια όπου δεν υπάρχει αισθητικό πρόβλημα
Δ     Πρέπει να χρησιμοποιείται σε δόντια με μειωμένη οστική στήριξη
Ε     Εφαρμόζεται σε προγομφίους και κυνόδοντες με υποτυπώδες
γλωσσικό φύμα

216. Το διπλό περιβάλλον ή εφιππεύον άγκιστρο:
Α     Εμφανίζει μειωμένη τερηδονογόνο δράση
Β     Εμφανίζει αυξημένη τερηδονογόνο δράση
Γ     Δεν παίζει ρόλο στην εμφάνιση τερηδόνας
Δ     Πρέπει να χρησιμοποιείται σε δόντια με μειωμένη οστική στήριξη
Ε     Εφαρμόζεται κυρίως σε προγομφίους και κυνόδοντες με έντονο
γλωσσικό φύμα

217. Το Άγκιστρο RPI (Rest Proximal I Bar) ή Ράβδος Ι ή δοκός Ι :
Α     Χρησιμοποιείται όταν δεν δημιουργεί αισθητικό πρόβλημα
Β     Δεν πρέπει να συνδυάζεται με άγκιστρο του ίδιου τύπου στην άλλη
πλευρά του οδοντικού τόξου
Γ     Εφαρμόζεται σε προγομφίους και κυνόδοντες με έντονο γλωσσικό
φύμα
Δ     Πρέπει να χρησιμοποιείται σε δόντια με μειωμένη οστική στήριξη
Ε     Εφαρμόζεται σε προγομφίους και κυνόδοντες με υποτυπώδες
γλωσσικό φύμα

218. Η ομάδα ΙΙΙ κατά Kennedy αφορά:
Α     Ετεροπλεύρως νωδές περιοχή με ύπαρξη των τελευταίων δοντιών
Β     Ετεροπλεύρως νωδή περιοχή πίσω από τα παραμένοντα δόντια
Γ     Ετεροπλεύρως νωδή περιοχή με ύπαρξη του τελευταίου δοντιού
Δ     Αμφοτεροπλεύρως νωδές περιοχές πίσω από τα παραμένοντα δόντια
Ε     Πρόσθια νωδή περιοχή, μπροστά από τα υπάρχοντα φυσικά δόντια

219. Η φάση επαναφοράς σε κατάσταση ηρεμίας του στηρικτικού συστήματος
των δοντιών:
Α      Είναι αντιστρόφως ανάλογη προς τη δύναμη που εφαρμόζεται, όταν
αυτή είναι μικρή
Β      Είναι αντιστρόφως ανάλογη προς τη δύναμη που εφαρμόζεται
Γ      Δεν εξαρτάται από τη δύναμη που εφαρμόζεται
Δ      Είναι ευθέως ανάλογη προς τη δύναμη που εφαρμόζεται
Ε      Είναι ευθέως ανάλογη προς τη δύναμη που εφαρμόζεται, όταν αυτή
είναι μεγάλη


                                                                    40
220. Η φάση επαναφοράς του βλεννογόνου σε κατάσταση ηρεμίας:
Α      Είναι αντιστρόφως ανάλογη προς τη δύναμη που εφαρμόζεται, όταν
αυτή είναι μικρή
Β      Είναι αντιστρόφως ανάλογη προς τη δύναμη που εφαρμόζεται
Γ      Δεν εξαρτάται από τη δύναμη που εφαρμόζεται
Δ      Είναι ευθέως ανάλογη προς τη δύναμη που εφαρμόζεται
Ε      Είναι ευθέως ανάλογη προς τη δύναμη που εφαρμόζεται, όταν αυτή
είναι μεγάλη

221. Το “πλέγμα” του μεταλλικού σκελετού στις μερικές οδοντοστοιχίες
ελευθέρων άκρων για άνω γνάθο:.
Α     Πρέπει να εκτείνεται μέχρι την πτερυγογναθική εντομή
Β     Πρέπει να εκτείνεται μέχρι την ζυγωματική αντηρίδα
Γ     Πρέπει να καλύπτει το γναθιαίο όγκωμα
Δ     Πρέπει να εκτείνεται μέχρι το όριο σκληρής μαλθακής υπερώας
Ε     Πρέπει να εκτείνεται μέχρι την περιοχή του γναθιαίου ογκώματος

222. Το “πλέγμα” του μεταλλικού σκελετού στις μερικές οδοντοστοιχίες
ελευθέρων άκρων για κάτω γνάθο:.
Α     Πρέπει να εκτείνεται μέχρι την έσω λοξή γραμμή
Β     Πρέπει να εκτείνεται μέχρι το άνω τριτημόριο του οπισθογόμφιου
προσκεφαλαίου
Γ     Πρέπει να καλύπτει το οπισθογόμφιο προσκεφάλαιο
Δ     Πρέπει να εκτείνεται μέχρι την έξω λοξή γραμμή
Ε     Πρέπει να εκτείνεται μέχρι την ανάκαμψης της φατνιακής ακρολοφίας
στην οπίσθια περιοχή

223. Το πάχος της υπερώιας ζώνης κατά τη μεσότητά της πρέπει να είναι:
Α     0.5 mm
Β     0.8 mm
Γ     0.6 mm
Δ     1.2 mm
Ε     1.5 mm

224. Το πλάτος του ιππείου πετάλου στη πρόσθια περιοχή δεν μπορεί να
είναι μικρότερο από:
Α       4 mm
Β       5 mm
Γ       6 mm
Δ       7 mm
Ε       8 mm

225. Η υπογλώσσια δοκός χρησιμοποιείται κυρίως σε:
Α     Ύπαρξη εξοστώσεων
Β     Έντονη πρόσφυση χαλινού
Γ     Δυσανεξία στη γλωσσική δοκό
Δ     Αβαθή ουλογλωσσική αύλακα
Ε     Δόντια στηρίγματα με μειωμένη οστική στήριξη



                                                                         41
226. Η χειλική δοκός χρησιμοποιείται κυρίως σε :
Α     Έντονη γλωσσική απόκλιση προσθίων
Β     Αραιοδοντία
Γ     Δόντια στηρίγματα με μικρό ύψος μύλης
Δ     Αβαθή ουλοχειλική αύλακα
Ε     Δόντια στηρίγματα με μειωμένη οστική στήριξη

227. Ο αντιρροπιστικός βραχίονας του αγκίστρου εφαρμόζει
Α     Πάνω από τη μεγίστη περίμετρο
Β     Στη μεγίστη περίμετρο
Γ     Κάτω από τη μεγίστη περίμετρο
Δ     Πλησίον της μασητικής επιφάνειας του δοντιού
Ε     Πλησίον της ουλοδοντικής σχισμής

228. Το κυριότερο πλεονέκτημα των συνδέσμων ακριβείας είναι
Α     Καλύτερη συγκράτηση επί μακρόν
Β     Αισθητική
Γ     Κοστολόγιο
Δ     Μικρότερη άσκηση δυνάμεων στα δόντια στηρίγματα
Ε     Εύκολη τοποθέτηση και αφαίρεση της πρόσθεσης από τον ασθενή

229. Τα έμμεσα συγκρατητικά μέσα χρησιμοποιούνται κυρίως:
Α     Σε όλες τις περιπτώσεις
Β     Σε Μ.Ο. ελευθέρων άκρων
Γ     Σε δόντια στηρίγματα με μειωμένη οστική στήριξη
Δ     Σε Μ.Ο. οδοντικής στήριξης
Ε     Όταν το επιτρέπει η αισθητική

230. Το χαμηλότερο διαβρωτικό δυναμικό παρουσιάζει
Α     Η αμιγής πλατίνα
Β     Χρωμιοκοβαλτιούχο κράμα με νικέλιο
Γ     Ο χρυσός 14Κ
Δ     Χρυσοπλατίνα
Ε     Χρωμιοκοβαλτιούχο κράμα χωρίς νικέλιο

231. Το δόντι στήριγμα μιας Μ.Ο. πρέπει να έχει αναλογία μύλης-ρίζας
τουλάχιστον:
Α     1½ / 1
Β     1/1
Γ     1 / 1½
Δ     ¾/1
Ε     1/¾

232. Το δόντι στήριγμα μιας μ.ο. παρέχει άριστη στήριξη όταν η κινητικότητά
του είναι:
Α      <1 mm
Β      =1 mm
Γ      >1 mm
Δ      0


                                                                        42
Ε     <2 mm

233. Θεωρητικά πρώτη επιλογή τύπου στεφάνων για δόντια στηρίγματα μιας
Μ.Ο. είναι:
Α     Ολική χυτή
Β     Ολική χυτή με όψη ακρυλικού
Γ     Ολική χυτή με όψη πορσελάνης
Δ     Ολική χυτή με κάλυψη πορσελάνης
Ε     Ολοκεραμική

234. Ιξωδοελαστικό υλικό πολλαπλής χρήσης στη Κινητή προσθετική
Α      Σιλικόνη
Β      Μερκαπτάνη
Γ      Υλικό αποκατάστασης ιστών (Tissue conditioner)
Δ      Γύψος
Ε      Ευγενολούχο φύραμα

235. Οι μεγάλοι συνδετήρες του μεταλλικού σκελετού μιας Μ.Ο. πρέπει να
απέχουν από τα ελεύθερα ούλα στις περιοχές των φυσικών δοντιών
Α     2 mm
Β     4 mm
Γ     6 mm
Δ     8 mm
Ε     Τουλάχιστον 4 mm

236. Η έλλειψη ανασχετικής περιοχής στο άκρο του πλέγματος του
μεταλλικού σκελετού μιας Μ.Ο. κάτω γνάθου οδηγεί :
Α     Μη ορθή κατανομή του ακρυλικού της βάσης
Β     Μειωμένη λειοτρίβηση τροφής
Γ     Στρέβλωση κατά την όπτηση
Δ     Κατακράτηση τροφών
Ε     Αποκόλληση ακρυλικού

237. Η συχνότητα εμφάνισης υπερευαισθησίας στο νικέλιο είναι στις γυναίκες
περισσότερη από ότι στους άνδρες περίπου
Α     Το ίδιο
Β     Πέντε φορές
Γ     Δέκα φορές
Δ     Δύο φορές
Ε     Πάνω από δέκα φορές

238. Ερύθημα ή σχάση βλεννογόνου αποτελεί ένδειξη τραύματος που
προέρχεται από:
Α     Συγκλεισιακή δυσαρμονία
Β     Υπερέκταση πτερυγίου
Γ     Μειωμένη Κ.Δ.Σ.
Δ     Αστάθεια της Μ.Ο.
Ε     Ποιότητα υλικού βάσης




                                                                       43
239. Η ποσότητα του υπολειπόμενου μονομερούς, αναλόγως με τη μέθοδο
όπτησης μπορεί να περιορισθεί σε:
Α     2%
Β     0,2%
Γ     0,5%
Δ     1%
Ε     0,8%

240. Ποια μέθοδος όπτησης παρέχει τη μικρότερη ποσότητα υπολειπόμενου
πολυμερούς
Α     Υδατόλουτρο στους 70οC επί 7 ώρες και 1 ώρα στους 100οC
Β     Υδατόλουτρο στους 70οC επί 7 ώρες
Γ     Υδατόλουτρο στους 100οC επί 2 ώρες
Δ     Κλίβανος ξηράς θερμότητας 12 ώρες στους 75οC
Ε     Φούρνος μικροκυμάτων 5 min στα 700 Watt

241. Ο χώρος του Daunders σχετίζεται με:
Α     Την ομιλία
Β     Την ναυτία
Γ     Τη δυσανεξία
Δ     Τη συγκράτηση της οδοντοστοιχίας
Ε     Τη λειοτρίβηση τροφής

242. Τα πρόσθια δόντια αντιλαμβάνονται μασητικό φορτίο
Α     10-15 gr
Β     5-10 gr
Γ     3 gr
Δ     1 gr
Ε     0,5 gr

243. Η στοματίτιδα από οδοντοστοιχίες κατά τον Newton οφείλεται σε:
Α     Μηχανικά αίτια (τραυματισμός)
Β     Μόλυνση από Candida
Γ     Απόφραξη εκφορητικών πόρων των ελασσσόνων σιαλογόνων
αδένων
Δ     Χημικά αντίδραση
Ε     Συνεχή χρήση των οδοντοστοιχιών

244. Την μεγαλύτερη μεταβολή        χρώματος    της   ακρυλικής   ρητίνης
οδοντοστοιχιών, προκαλούν :
Α     Αλκαλικά υπεροξείδια
Β     Ένζυμα
Γ     Υποχλωριώδη
Δ     Αραιά διαλύματα οξέων
Ε     Νερό + οδοντόκρεμα




                                                                      44
245. Ως τι χρησιμοποιείται το Θειώδες Κάδμιο:
Α     Πλαστικοποιητής
Β     Παράγοντας διασταύρωσης
Γ     Επιταχυντής
Δ     Χρωστικό
Ε     Αναστολέας πολυμερισμού

246. Ποιο είναι το υλικό εκλογής για την κατασκευή εξωστοματικών
προσθέσεων:
Α     Σιλικόνη πολυμεριζόμενη σε θερμοκρασία δωματίου (RTV)
Β     Σιλικόνη πολυμεριζόμενη «εν θερμώ» (HTV)
Γ     Ακρυλική ρητίνη
Δ     Πολυουρεθάνη
Ε     Πολυβινυλοχλωρίδιο (PVC)

247. Η χρήση του υλικού αποκατάστασης των ιστών «tissue conditioner» σαν
αποτυπωτικό υλικό απαιτεί φάση:
Α     Ελαστική
Β     Πλαστική
Γ     Ανελαστική
Δ     Γέλης (gel)
Ε     Αρχική

248. Ο πλαστικοποιητής στις ακρυλικές ρητίνες επηρεάζει κυρίως:
Α     Αντοχή στην κρούση
Β     Το Tg (σημείο υαλώδους μετάπτωσης)
Γ     Σταθερότητα διαστάσεων
Δ     Υπολειπόμενο μονομερές
Ε     Χρώμα

249. Η διαφορά του θερμικού συντελεστή συστολής μεταξύ ακρυλικής ρητίνης
και γύψου, επηρεάζει:
Α      Τη συσσώρευση τάσεων στην ακρυλική ρητίνη
Β      Την απορρόφηση νερού
Γ      Τη σκληρότητα της ακρυλικής ρητίνης
Δ      Την ταχύτητα της αντίδρασης του πολυμερικού
Ε      Το Tg

250. Τα άτομα με ολικές οδοντοστοιχίες, σε σχέση με τους ενόδοντες,
αναγνωρίζουν μασητικό φορτίο:
Α     Ίσο με εκείνο των φυσικών δοντιών
Β     Μικρότερο τουλάχιστον κατά δύο φορές
Γ     Μεγαλύτερο από πέντε φορές
Δ     Μεγαλύτερο δέκα φορές
Ε     Δεν αναγνωρίζουν




                                                                     45
251.     Η μέτρηση της κατακόρυφης διάστασης μπορεί να γίνει με
Α Διαβήτη
Β Μετρητή Willis
ΓΑ+Β
Δ Με χάρακα
Ε Με όλα τα παραπάνω

252.     Κατά την μέθοδο Willis για τον προσδιορισμό της κατακόρυφης
   διάστασης, η απόσταση ανάμεσα στην βάση της ρινός και της κάτω
   επιφάνειας του πώγωνα με τα τόξα καταγραφής με ορθή κατακόρυφη
   διάσταση σε σύγκλειση πρέπει να είναι:
Α Ίδια με την απόσταση του έσω ή έξω κανθού του οφθαλμού και της
σχισμής του στόματος
Β Μεγαλύτερη της απόστασης του έσω ή έξω κανθού του οφθαλμού και της
σχισμής του στόματος
Γ Μικρότερη της απόστασης του έσω ή έξω κανθού του οφθαλμού και της
σχισμής του στόματος
Δ Με όλα τα παραπάνω ίση με το 1/3 του συνολικού ύψους του προσώπου
Ε Κανένα από τα παραπάνω

253.     Οι γραμμές οδηγοί στα τόξα καταγραφής για την ορθή συσχέτιση
   των εκμαγείων είναι
Α Η γραμμή του Pound, η μέση γραμμή και η γραμμή γέλωτα
Β Η γραμμή του Pound, η γραμμή γέλωτα και η κυνοδοντική γραμμή
Γ Η κυνοδοντική γραμμή, η γραμμή του Pound και η γραμμή γέλωτα
Δ Η κυνοδοντική γραμμή, και η μέση γραμμή
Ε Η μέση γραμμή και η γραμμή του Pound

254.     Κατά την καταγραφή των σχέσεων των γνάθων, έγκαυμα μπορεί
   να προκληθεί στο βλεννογόνο του στόματος κατά την μέθοδο με την
Α Συγκόλληση των τεχνητών τόξων και χρήση μεταλλικών αγκυλών
Β Χρήση θερμανθέντος κεριού καταγραφών σε περιορισμένες περιοχές
Γ Χρήση θερμανθέντος κεριού καταγραφών
Δ Θέρμανση μασητικής επιφάνειας του κάτω τόξου καταγραφής
Ε Κανένα από τα παραπάνω

255.     Η θέση 1 της γλώσσας είναι εκείνη κατά την οποία
Α Η γλώσσα αναπαύεται στην γλωσσική επιφάνεια των χειλέων
Β Η γλώσσα φέρεται προς τα πίσω και αναπαύεται στο έδαφος του κοίλου
του στόματος χωρίς να εφάπτεται στους τομείς
Γ Η γλώσσα βγαίνει όσο το δυνατό περισσότερο έξω από το στόμα
Δ Η γλώσσα ακουμπά στην υπερώα με την κορυφή της
Ε Η γλώσσα κινείται προς τις παρειές

256.     Η θέση του ασθενή κατά την λήψη των αρχικών αποτυπωμάτων
   πρέπει να είναι ως εξής
Α Πλάτη κάθετη προς το έδαφος και το κεφάλι ευθυτενές και κατακόρυφο



                                                                  46
Β Πλάτη σε καλή επαφή με την οδοντιατρική έδρα και κεφάλι ελαφρώς προς
τα πίσω
Γ Πλάτη κάθετη και κεφάλι σε τέτοια θέση ώστε να διευκολύνεται ο
οδοντίατρος
Δ Πλάτη σε επαφή με την οδοντιατρική καρέκλα που είναι ξαπλωμένη
Ε Καμία από τις παραπάνω

257.      Το υλικό επιλογής για την λήψη αρχικών αποτυπωμάτων για την
   κατασκευή Ο.Ο είναι
Α Μερκαπτάνη
Β Πολυβινυλσιλοξάνη
Γ Μη αντιστρεπτό υδροκολλοειδές
Δ Πολυαιθέρας
Ε Σιλικόνη συμπύκνωσης

258.      Η λήψη του αρχικού αποτυπώματος της κάτω                γνάθου
   περιλαμβάνει
Α Τέσσερις φάσεις, παθητική, ενεργητική στατική και λειτουργική
Β Τρεις φάσεις, λειτουργική, παθητική και στατική
Γ Δύο φάσεις, λειτουργική και στατική
Δ Δύο φάσεις, παθητική και ενεργητική
Ε Μία φάση παθητική

259.    Η αφαίρεση του αρχικού αποτυπώματος από το στόμα γίνεται
Α Εφαρμόζοντας έλξη στη λαβή του δισκαρίου
Β Με την τοποθέτηση των δεικτών του οδοντιάτρου στα χείλη του
   αποτυπώματος και άσκηση δύναμης
Γ Εφαρμόζοντας τάση στη λαβή του δισκαρίου
Δ Α +Β
Ε Α +Γ

260.      Όταν το αρχικό αποτύπωμα από αλγινικό παρουσιάζει ατέλειες
   (όπως π.χ. κενοτόπια από εγκλωβισμό αέρα) μπορεί να γίνει διόρθωση
Α Με επίστρωση πολύ λεπτόρρευστου φυράματος αλγινικού (διπλάσια
   ποσότητα νερού)
Β Με την λήψη διορθωτικού αποτυπώματος με άλλο υλικό
Γ Α +Β
Δ Με την λήψη διορθωτικού αποτυπώματος με αλγινικό σε κανονική
αναλογία
Ε Κανένα από τα παραπάνω

261.      Κατά την λήψη αρχικού αποτυπώματος της άνω γνάθου, η
   επανάληψη της αποτυπωτικής διαδικασίας απαιτείται όταν
Α Υπάρχουν φυσαλίδες
Β Δεν έχει αποτυπωθεί η ακίνητη μοίρα της μαλθακής υπερώας
Γ Έχουν απογυμνωθεί περιοχές όπως η περιοχή των γναθιαίων
κυρτωμάτων ή η περιοχή του υπερώιου φραγμού
Δ το υλικό έχει αρχίσει να πήζει πριν τοποθετηθεί στο στόμα
Ε Σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις



                                                                    47
262.      Ρυθμιζόμενοι ή λειτουργικοί αρθρωτήρες είναι εκείνοι οι
   αρθρωτήρες που:
Α Σ’ αυτούς τα εκμαγεία με τα τόξα καταγραφής αναρτώνται βάσει της
κεντρικής σχέσης και της προσδιορισθείσας κατακόρυφης διάστασης σε
σύγκλειση
Β Μπορούν να πραγματοποιήσουν μόνο απλή κίνηση γύρω από εγκάρσιο
άξονα
Γ Μπορούν να αποδίδουν τα ατομικά χαρακτηριστικά των κινήσεων της
   κάτω γνάθου
Δ Κανένα από τα παραπάνω
Ε Που λέγονται και μεντεσέδες

263.      Στους αρθρωτήρες μέσης τιμής η κονδυλική τροχιά είναι
   καθορισμένη περίπου στις
Α 15 μοίρες
Β 0 μοίρες
Γ 30 μοίρες
Δ 45 μοίρες
Ε Κανένα από τα παραπάνω

264.      Κάποια από τα προβλήματα που σχετίζονται με την λήψη των
   αποτυπωμάτων είναι:
Α Η επιλογή του αποτυπωτικού υλικού
Β Η μυϊκή διαμόρφωση των ορίων του αποτυπώματος
Γ Η επιλογή δισκαρίου
Δ Ο βαθμός διάνοιξης του στόματος
Ε Όλα τα παραπάνω

265.      Η προσυγκλεισιακή καταγραφή:
Α Είναι μια καταγραφή της κεντρικής σχέσης της κάτω γνάθου, η οποία
   λαμβάνεται με κατακόρυφη διάσταση λίγο μεγαλύτερη, τόσο
   μεγαλύτερη, ώστε να μην υπάρχει επαφή των ανταγωνιστών δοντιών
Β Δεν διαφέρει από την συμβατική καταγραφή σε τίποτα, εκτός από το υλικό
που χρησιμοποιείται
Γ Η διαδικασία που ακολουθείται σε ασθενείς που έχουν ιστορικό με μεγάλο
αριθμό αποτυχημένων Ο.Ο. και που η αξιολόγησή τους αποδεικνύει ότι
υπάρχουν λάθη στη σχεδίαση των λείων επιφανειών
Δ Η καταγραφή με γοτθικό τόξο
Ε Κανένα από τα παραπάνω

266.     Ο σκοπός της προσυγκλεισιακής καταγραφής είναι
Α Η επανανάρτηση των Ο.Ο. στον αρθρωτήρα, η διαπίστωση και ο
   εντοπισμός των λαθών σύγκλεισης και η διόρθωσή τους με εκλεκτικό
   τροχισμό τόσο στην κεντρική όσο και στις έκκεντρες θέσεις
Β Η αρχική ανάρτηση στον αρθρωτήρα και η σύνταξη των δοντιών
Γ Να μην υπάρχουν μηχανικά προβλήματα (εκτόπιση Ο.Ο.)
Δ Να επέλθει γρήγορη προσαρμογή στην Ο.Ο.
Ε Κανένα από τα παραπάνω



                                                                    48
267.     Η διαπίστωση ύπαρξης λαθών στη σύγκλειση γίνεται με
Α Οπτικό έλεγχο
Β Την αφή
Γ Δήξη στο χαρτί σύγκλεισης
Δ Με όλα τα παραπάνω
Ε Με κανένα από τα παραπάνω

268.     Το υλικό επιλογής για την προσυγκλεισιακή καταγραφή είναι
Α 2 φύλλα κεριού σε σχήμα πετάλου με ενσωματωμένο φύλλο αλουμινίου
Β φύραμα οξειδίου του ψευδαργύρου και ευγενόλης
Γ αποτυπωτική γύψος
Δ διάφορα κεριά
Ε κανένα από τα παραπάνω

269.     Το βάθος του εντυπώματος κατά          την   προσυγκλεισιακή
   καταγραφή στο κερί δεν θα πρέπει να είναι
Α Βαθύτερο από 0,5mm
Β Βαθύτερο από 1mm
Γ Βαθύτερο από 2mm
Δ Βαθύτερο από 2,5mm
Ε Βαθύτερο από 3mm

270.     Η σύγκλειση θεωρείται εξισορροπημένη όταν
Α Όταν ο ασθενής μπορεί να κάνει τις κινήσεις προολίσθησης
προσθοπίσθια
Β Οι επαφές των ανταγωνιστών είναι ομοιόμορφες σε προγόμφιους και
γομφίους στην κεντρική σχέση
Γ Όταν η πλαγιολίσθηση έχει εξισορροπηθεί αμφίπλευρα
Δ Όλα τα παραπάνω
Ε Κανένα από τα παραπάνω

271.     Σε περιπτώσεις Ο.Ο. με μικρή διαφατνιακή απόσταση τα δόντια
   εκλογής είναι:
Α Τα δόντια πορσελάνης
Β Χρυσού
Γ Ακρυλικά δόντια
Δ Όλα τα παραπάνω
Ε Κανένα από τα παραπάνω

272.     Κατά την εκλογή του σχήματος των τεχνητών δοντιών σημαντικό
   ρόλο παίζει
Α Η άποψη του ασθενή
Β Ο τύπος της υπολειμματικής φατνιακής ακρολοφίας
Γ Ο καθορισμός του τύπου του προσώπου του ασθενή
ΔΒ+Γ
Ε Κανένα από τα παραπάνω




                                                                 49
273.     Ο κυριότερος παράγοντας απόδοσης φυσικότητας των τεχνητών
   δοντιών μιας Ο.Ο. είναι
Α Το σχήμα
Β Το μέγεθος
Γ Το χρώμα
ΔΑ+Β+Γ
Ε Κανένα από τα παραπάνω

274.      Τα πρόσθια τεχνητά δόντια σε μια Ο.Ο.
Α Όσο πιο πρόσθια τοποθετούνται, τόσο πιο μικρά και λιγότερο λευκά
φαίνονται
Β Όσο πιο οπίσθια τοποθετούνται , τόσο πιο μικρά και λιγότερο λευκά
φαίνονται
Γ Όσο πιο πρόσθια τοποθετούνται, τόσο μεγαλύτερα και λευκότερα
φαίνονται
Δ Όλα τα παραπάνω είναι σωστά
Ε Κανένα από τα παραπάνω δεν είναι σωστό

275.     Το ύψος των προσθίων τεχνητών δοντιών πρέπει
Α Να είναι μεγαλύτερο από την απόσταση ανάμεσα στο κοπτικό χείλος του
άνω τόξου καταγραφής και της γραμμής του γέλωτα
Β Να είναι μικρότερο από την απόσταση ανάμεσα στο κοπτικό χείλος του
άνω τόξου καταγραφής και της γραμμής του γέλωτα
Γ Να είναι ίσο με την απόσταση ανάμεσα στο κοπτικό χείλος του άνω
   τόξου καταγραφής και της γραμμής του γέλωτα
Δ Καθορίζεται ανεξάρτητα από την απόσταση ανάμεσα στο κοπτικό χείλος
του άνω τόξου καταγραφής και της γραμμής του γέλωτα
Ε Κανένα από τα παραπάνω

276.     Κατά την εκλογή του ύψους των άνω προσθίων παίρνουμε πάντα
   υπ’ όψιν
Α Το πάχος του άνω χείλους
Β Το πάχος της φατνιακής απόφυσης
Γ Το ύψος του άνω χείλους και της φατνιακής απόφυσης
Δ Το ύψος της φατνιακής απόφυσης
Ε Το ύψος του άνω χείλους

277.      Η ύπαρξη μεγάλης φατνιακής απόφυσης σε συνδυασμό με μικρό
   άνω χείλος συνεπάγεται
Α Δόντια με πολύ μεγαλύτερο ύψος
Β Δόντια με μικρότερο ύψος
Γ Δόντια με πολύ μικρότερο ύψος
Δ Δόντια με μεγαλύτερο ύψος
Ε Κανένα από τα παραπάνω

278.      Το εύρος των κάτω προσθίων δοντιών ισούται με
Α Τα 3/4 του εύρους των άνω προσθίων
Β Τα 2/5 του εύρους των άνω προσθίων
Γ Τα 4/5 του εύρους των άνω προσθίων
Δ Τα 3/5 του εύρους των άνω προσθίων


                                                                 50
Ε Κανένα από τα παραπάνω

279.      Αντενδείξεις για την τοποθέτηση άμεσης Ο.Ο είναι όλα τα
   παρακάτω ΕΚΤΟΣ
Α Αιματολογικές ανωμαλίες
Β Μη ρυθμιζόμενος διαβήτης
Γ Parkinson
Δ Φυματίωση
Ε Κανένα από τα παραπάνω

280.      Όταν κατασκευάζονται άμεσες Ο.Ο. λαμβάνονται υπ’ όψιν κατά
   την επιλογή των οπισθίων
Α Οι ανταγωνιστές
Β Η σκελετική τάξη
Γ Οι παραλειτουργικές έξεις
Δ Α +Β +Γ
Ε Β +Γ

281.      Μετά την κατασκευή. και την τοποθέτηση των άμεσων Ο.Ο ο
   πρώτος επανέλεγχος γίνεται
Α Σε μια εβδομάδα
Β Σε 24 ώρες
Γ Σε 72 ώρες
Δ Σε 48 ώρες
Ε Μόνο αν ο ασθενής έχει πρόβλημα με τις άμεσες Ο.Ο.

282.     Ο στόχος του προσδιορισμού της ουδέτερης ζώνης είναι
Α Να μην εκτοπίζεται η οδοντοστοιχία και να επέλθει προσαρμογή στην
   Ο.Ο. γρήγορα, ώστε αυτή να λειτουργήσει με επιτυχία στο στόμα
Β Να εντοπιστούν οι βλαπτικές δυνάμεις που εκτοπίζουν την Ο.Ο.
Γ Να εντοπιστούν οι φυσικές δυνάμεις που δρουν διαμέσου της επιφάνειας
αποτύπωσης
Δ Να εντοπιστούν οι μυϊκές δυνάμεις που δρουν στην οδοντοστοιχία
Ε Κανένας από τους παραπάνω

283.      «Η οδοντοστοιχία πρέπει να καταλαμβάνει τον κενό χώρο που
   δημιουργείται μετά την απώλεια των φυσικών δοντιών. Η πίεση που
   ασκείται από τα χείλη αντισταθμίζεται από την πίεση που ασκεί η
   γλώσσα». Η παραπάνω συνθήκη αποτελεί
Α Μια ψευδή κατάσταση η οποία δεν επικρατεί στη στοματική κοιλότητα
μετά την απώλεια των δοντιών
Β Ένα από τα κριτήρια του Fish
Γ Μια συνθήκη που ισχύει σε συγκεκριμένες μόνο περιπτώσεις ολικής
νωδότητας, όπου υπάρχει έντονη απορρόφηση των υπολειμματικών
φατνιακών ακρολοφιών
Δ Β +Γ
Ε Α +Β




                                                                  51
284.     Ουδέτερη ζώνη ή κενός χώρος ή χώρος της ολικής
   οδοντοστοιχίας καλείται
Α Η περιοχή του κενού χώρου που έχει την δυνατότητα να καταλάβει η
   Ο.Ο., ενώ οι δυνάμεις που αναπτύσσονται από τη γλώσσα επάνω
   στην οδοντοστοιχία εκ των έσω, αντισταθμίζονται από τις αντίστοιχες
   που αναπτύσσονται από τα χείλη και τις παρειές εκ των έξω.
Β Ο χώρος που καταλαμβάνει το τελικό αποτύπωμα της Ο.Ο. και που θα
καταλάβει στην συνέχεια η ολοκληρωμένη Ο.Ο.
Γ Ο χώρος στην πρόσθια μοίρα μεταξύ του χείλους και της γλώσσας στην
κάτω γνάθο
Δ Ο χώρος στην οπίσθια μοίρα μεταξύ των παρειών και της γλώσσας στην
κάτω γνάθο
Ε Κανένα από τα παραπάνω

285.      Η ευνοϊκή επίδραση της μυϊκής δραστηριότητας στην Ο.Ο.
   εξαρτάται από 2 παράγοντες
Α Από τις φυσικές δυνάμεις και την ικανότητα προσαρμογής του ασθενή
Β Από όλα τα μαλακά μόρια και την ικανότητα προσαρμογής του ασθενή
Γ Από την κατάλληλη σχεδίαση της Ο.Ο. και τα μαλακά μόρια
Δ Από την κατάλληλη σχεδίαση της Ο.Ο. και την ικανότητα προσαρμογής
   του ασθενή
Ε Από την κατάλληλη σχεδίαση της Ο.Ο. και από τις φυσικές δυνάμεις

286.     Η προσαρμογή της μυϊκής μάζας της γλώσσας σε διάφορες
   θέσεις κατά την διάρκεια των φυσιολογικών λειτουργιών γίνεται
   υποσυνείδητα και έχει σχέση με
Α Την ανατομικότητά της
Β Την σχέση της με τον υπόλοιπο σκελετό της κεφαλής
Γ Το πλήθος των νευρικών απολήξεων που φέρει
Δ Α +Β +Γ
Ε Με κανένα από τα παραπάνω

287.      Ποιο από τα παρακάτω στοιχεία δεν αποτελεί οδηγό σημείο του
   προσώπου
Α Η χειλεογενειακή αύλακα
Β Η μορφή των ζυγωματικών
Γ Ο τράγος του ωτός
Δ Η γωνία της κάτω γνάθου
Ε Το ύψος της κάτω περιοχής του προσώπου

288.     Η καταγραφή της ουδέτερης ζώνης συνιστάται κυρίως:
Α Ασθενείς με γναθοπροσωπικά ελλείμματα
Β Ασθενείς με μειωμένη κατακόρυφη διάσταση
Γ Ασθενείς που έχουν ιστορικό με μεγάλο αριθμό αποτυχημένων Ο.Ο.
Δ Ασθενείς με κινητές φατνιακές ακρολοφίες
Ε Ασθενείς που έχουν υποστεί φατνιοπλαστική χειρουργική

289.      Υλικό επιλογής για την καταγραφή της ουδέτερης ζώνης αποτελεί
Α Το οξείδιο του ψευδαργύρου με ευγενόλη
Β Οι πολυβινυλσιλοξάνες


                                                                    52
Γ Τα μόνιμα μαλακά επιστρώματα αποκατάστασης των ιστών
Δ Τα προσωρινά μαλακά επιστρώματα αποκατάστασης των ιστών
Ε Κανένα από τα παραπάνω

290.      Το οπίσθιο όριο της Ο.Ο. στην άνω γνάθο πρέπει:
Α Να περιλαμβάνει τις αγκιστρογναθικές εντομές και να φτάνει μέχρι και το
άγκιστρο της πτερυγοειδούς απόφυσης
Β Να περιλαμβάνει τις αγκιστρογναθικές εντομές, χωρίς όμως να φτάνει
   μέχρι το άγκιστρο της πτερυγοειδούς απόφυσης
Γ Να εκτείνεται όσο το δυνατόν προς τα άπω χωρίς να περιλαμβάνει τις
αγκιστρογναθικές εντομές
Δ Να εκτείνεται μέχρι τις αγκιστρογναθικές εντομές
Ε Κανένα από τα παραπάνω

291.      Η περιοχή δόνησης της μαλακής υπερώας βρίσκεται
Α Επί της ακίνητης μοίρας της μαλακής υπερώας, στο όριο ένωσης της
ακίνητης με την κινητή υπερώα
Β Επί της κινητής μοίρας της μαλακής υπερώας
Γ Επί της σκληρής υπερώας
Δ Σε όλα τα παραπάνω
Ε Σε κανένα από τα παραπάνω

 292.     Οι ίνες του γναθοϋοειδούς μυός στην περιοχή των γομφίων
    βρίσκονται:
 Α Βαθιά κάτω από τον βλεννογόνο και από άλλες δομές , οπότε και δεν
 επηρεάζουν την επέκταση του γλωσσικού πτερυγίου
 Β Βαθιά κάτω από τον βλεννογόνο και από άλλες δομές, αλλά επηρεάζουν
 έμεσα την επέκταση του γλωσσικού πτερυγίου
 Γ Αμέσως κάτω από το βλεννογόνο, χωρίς να επηρεάζουν την επέκταση
 του γλωσσικού πτερυγίου
Δ Αμέσως κάτω από τον βλεννογόνο, επηρεάζοντας άμεσα την επέκταση
του γλωσσικού πτερυγίου
Ε Σε καμία από τις παραπάνω περιοχές

293.     Στην περιοχή των μειζόνων υπερωίων τρημάτων ΔΕΝ χρειάζεται
   μείωση της πίεσης της περιοχής (ανακούφιση) γιατί
Α Δεν υπάρχει εσοχή
Β Καλύπτονται από παχύ βλεννογόνο
Γ Δεν υπάρχουν αισθητικές απολήξεις και δεν υπάρχει ζήτημα πόνου
Δ Καλύπτονται από λεπτό βλεννογόνο
Ε Γ +Δ

294.     Η αναδίπλωση του χειλικού βλεννογόνου που βρίσκεται μεταξύ
   του χαλινού του άνω χείλους και του παρειακού χαλινού ονομάζεται:
Α Ουλοπαρειακή αύλακα
Β Φατνιοπαρειακή αύλακα
Γ Ουλοχειλική αύλακα
Δ. Φατνιοχειλική αύλακα
Ε Φατνιογλωσσική αύλακα



                                                                     53
295.     Η σύνταξη των τεχνητών δοντιών πάνω στην κορυφή της
   φατνιακής απόφασης εξασφαλίζει:
Α Μεγάλη σταθερότητα στην Ο.Ο
Β Μεγάλη στήριξη στη Ο.Ο
Γ Μεγάλη συγκράτηση στην Ο.Ο
Δ Α +Β +Γ
ΕΑ+Β

296.      Η σύνταξη των κάτω προσθίων τεχνητών δοντιών σε περιπτώσεις
   ογκωδών φατνιακών αποφύσεων γίνεται:
Α Επί του οπισθίου χείλους της φατνιακής απόφυσης
Β Επί του προσθίου χείλους της φατνιακής απόφυσης
Γ Στην κορυφή της φατνιακής απόφυσης
Δ Σε καμία από τις παραπάνω θέσεις
Ε Επί της γραμμής του POUND

297.      Σε περιπτώσεις που η φατνιακή απόφυση            είναι   πολύ
   απορροφημένη η σύνταξη των κάτω προσθίων γίνεται:
Α Στην πρόσθια μοίρα της περιοχής που στηρίζει την Ο.Ο
Β Στο πρόσθιο χείλος της φατνιακής απόφυσης
Γ Στο οπίσθιο χείλος της φατνιακής απόφυσης
Δ Στο κέντρο της φατνιακής απόφυσης
Ε Επί της γραμμής του POUND

298.      Η σύνταξη των άνω μέσων τομέων γίνεται βάσει της θέσης
Α της 1ης μείζονος υπερώας πτυχής
Β της τομικής θηλής
Γ του κυνοδοντικού επάρματος
ΔΑ+Γ
Ε Α +Β

299.      Η σύνταξη του άνω κυνόδοντα θα γίνεί σε τέτοια θέση ώστε η
   χειλική του επιφάνεια να απέχει
Α 1-1,5 mm από το οδοντικό άκρο της 1ης υπερώιας πτυχής
Β 7-9 mm από το οδοντικό άκρο της 1ης υπερώιας πτυχής
Γ 9-9,5 mm από το οδοντικό άκρο της 1ης μείζονος υπερώιας πτυχής
Δ 2 mm από το οδοντικό άκρο της 1ης υπερώιας πτυχής
Ε 4 mm από το οδοντικό άκρο της 1ης υπερώιας πτυχής

300.     Τι συνέπειες έχει σύνταξη των οπισθίων δοντιών κατά 1 mm
   γλωσσικότερα;
Α Μείωση του ζωτικού χώρου της γλώσσας κατά 1000 mm2
Β Αύξηση του ζωτικού χώρου της γλώσσας κατά 1000 mm2
Γ Μείωση του ζωτικού χώρου της γλώσσας κατά 100 mm2
Δ Αύξηση του ζωτικού χώρου της γλώσσας κατά 100 mm2
Ε Δεν επηρεάζεται o ζωτικός χώρος της γλώσσας




                                                                    54
301.      Τι επηρεάζεται λιγότερο από την μείωση του ζωτικού χώρου της
   γλώσσας:
Α Η κινητικότητα της γλώσσας
Β Η ομιλία
Γ Η αισθητική
Δ Η σταθερότητα της Ο.Ο
Ε Β +Δ

302.     Η γραμμή του Pound ενώνει
Α την εγγύς τρίεδρη γωνία κυνόδοντα με τη γλωσσική επιφάνεια του
οπισθογομφίου επάρματος
Β της εγγύς τρίεδρη γωνία του κυνόδοντα με το κέντρο του οπισθογομφίου
επάρματος
Γ την άπω τρίεδρη γωνία του κυνόδοντα με την γλωσσική επιφάνεια του
οπισθογομφίου επάρματος
Δ την άπω τρίεδρη γωνία του κυνόδοντα με το κέντρο του οπισθογομφίου
επάρματος
Ε Την άπω επιφάνεια του πλαγίου με το κέντρο του οπισθογομφίου
επάρματος

303.     Μια λανθασμένη καταγραφή της κεντρικής σχέσης μπορεί να
   οδηγήσει σε
Α Αστάθεια των Ο.Ο
Β Δυσχέρεια κατά την ομιλία
Γ Μειωμένη μασητική απόδοση
Δ Κροτάλισμα των Ο.Ο
ΕΑ+Δ

304.     Η προφορά του «F» ή του «Φ» χρησιμοποιούνται κατά τις
   φωνητικές δοκιμασίες για τον έλεγχο της σωστής τοποθέτησης των
Α άνω τομέων
Β άνω προγομφίων / γομφίων
Γ κάτω τομέων
Δ κάτω προγομφίων / γομφίων
Ε Β +Γ +Δ

305.      Τα μετεγχειρητικά προβλήματα που συνοδεύουν τα ελλείμματα
   της άνω γνάθου είναι
Α Λειτουργικά
Β Αισθητικά
Γ Ψυχοκοινωνικά
Δ Όλα τα παραπάνω
Ε Κοινωνικοοικονομικά

306.       Ο προεγχειρητικός σχεδιασμός των γναθοπροσωπικών ασθενών
   γίνεται
Α Από τον γναθοχειρουργό
Β Από τον προσθετολόγο
Γ Και από τους δύο σε συνεργασία
Δ Κατά περίπτωση ή από τον προσθετολόγο, ή από τον γναθοχειρουργό


                                                                  55
Ε Από τον πλαστικό χειρουργό

307.      Ποιος παράγων επηρεάζει τον σχεδιασμό της προσθετικής
   αποκατάστασης των γναθοπροσωπικών ασθενών
Α Φυσική κατάσταση του ασθενή
Β Πρόγνωση της νεοπλασίας
Γ Προηγούμενη εμπειρία από οδοντοστοιχίες
Δ Η κατάσταση των ιστών
Ε Όλοι οι παραπάνω

308.      Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα από την χρήση υλικών
   αποκατάστασης των ιστών (tissue conditioners) είναι στους
   γναθοπροσωπικούς ασθενείς
Α η δυνατότητα εκμετάλλευσης εσοχών
Β το γεγονός ότι είναι πορώδη υλικά
Γ το γεγονός ότι δεν προκαλούν ερεθισμούς
Δ κανένα από τα παραπάνω
ΕΑ+Γ

309.      Η οριστική προσθετική αποκατάσταση στα ελλείμματα της άνω
   γνάθου αποτελείται από
Α τον αποφρακτήρα (obturator) και την προσθετική συσκευή
Β τον αποφρακτήρα (obturator)
Γ την οριστική προσθετική συσκευή
Δ τον αποφρακτήρα και τις επιμέρους συσκευές
Ε κανένα από τα παραπάνω

310.      Η διατήρηση της Μ.Ο στο στόμα και κατά τη διάρκεια της νύχτας
   είναι προτιμότερη όταν
Α Ο ασθενής υποφέρει από μερική ή ολική ξηροστομία
Β Σε ασθενείς με προδιάθεση στην τερηδόνα
Γ Σε ασθενείς με έξη τριγμού
Δ Σε ασθενείς με έξη τριγμού και έντονη τάση για απορρόφηση φατνιακής
απόφυσης λόγω περιοδοντοπάθειας
ΕΓ+Δ

311.     Όταν η Μ.Ο. βρίσκεται έξω από το στόμα πρέπει
Α Να εκτίθεται στον αέρα για την καλύτερη διατήρηση των ακρυλικών
βάσεων
Β Να φυλάγεται σε δοχείο κλειστό
Γ Να φυλάγεται σε δοχείο με νερό ή διάλυμα καθαρισμού
ΔΑ+Β
Ε Κανένα από τα παραπάνω




                                                                   56
312.      Αν ο ασθενής που φέρει Μ.Ο αισθάνεται πιο άνετα μετά την
   αφαίρεση της από το στόμα, αυτό μπορεί να οφείλεται σε
Α Παραμόρφωση κάποιου βραχίονα της Μ.Ο
Β Εμβύθιση της ακρυλικής βάσης ή του μείζονα συνδετήρα στους
υποκείμενους μαλακούς ιστούς
Γ Πρόωρη επαφή των φυμάτων σε μια πλάγια ή προς τα εμπρός διαδρομή
της κάτω γνάθου
Δ Κάποιο αιχμηρό χείλος τεχνητού δοντιού ή των βάσεων
Ε Όλα τα παραπάνω

313.     Σύμφωνα με οδηγίες που δίνονται στους ασθενείς για την
   τοποθέτηση και αφαίρεση της Μ.Ο σε περιπτώσεις με ελεύθερα άκρα, η
   πίεση πρέπει να ασκείται
Α Κατά τον πιο εύχρηστο για τον ασθενή τρόπο, ώστε να εξοικειωθεί
γρήγορα ο ασθενής
Β Με πίεση και στις δύο πλευρές με τα δάκτυλα του
Γ Με πίεση πάνω στους εφαπτήρες των δοντιών στήριξης
Δ Με σύγκλειση του ασθενή επάνω στην Μ.Ο
Ε με κανέναν από τους παραπάνω τρόπους

314.      Η άσκηση δύναμης κατά την αφαίρεση Μ.Ο. με χυτά άγκιστρα
   γίνεται με
Α Ταυτόχρονη άσκηση δύναμης και στις δύο πλευρές πάνω στους
προστομιακούς βραχίονες των αγκίστρων με τα νύχια των αντιχείρων
(κάτω) ή των δεικτών (άνω)
Β Ταυτόχρονη άσκηση δύναμης και στις δύο πλευρές ή σε σημείο των
βάσεων κοντά στα δόντια στήριξης ή στο σημείο έκφυσης από την βάση
Γ Άσκηση πίεσης στους προστομιακούς βραχίονες των αγκίστρων με τα
νύχια των αντιχείρων (κάτω) ή των δεικτών (άνω) διαδοχικά πρώτα από το
ένα ημιμόριο και ύστερα από το άλλο
Δ Άσκηση πίεσης σε σημείο των βάσεων κοντά στα δόντια στήριξης ή στο
σημείο έκφυσης από τη βάση διαδοχικά, πρώτα από ένα ημιμόριο και
ύστερα από το άλλο
Ε Με κανέναν από τους παραπάνω τρόπους

315.      Η ανάγκη επανελέγχου κάθε 6 μήνες σε ασθενείς που φέρουν
   Μ.Ο ορίζεται για εκείνους τους ασθενείς που
Α Είναι επιρρεπείς στην τερηδόνα
Β Ανήκουν στην κατηγορία της μέσης συχνότητας τερηδονισμού
Γ Είναι επιρρεπείς στην φατνιακή ατροφία
Δ Διανύουν την κλιμακτήριο περίοδο
Ε Έχουν οδοντικά στηριζόμενες Μ.Ο




                                                                  57
316.     Μια από τις συχνότερες αιτίες πρόωρης αχρήστευσης των Μ.Ο με
   ελεύθερα άκρα είναι
Α Η θραύση των αγκίστρων
Β Η θραύση των ακρυλικών βάσεων
Γ Η παράλειψη πραγματοποίησης επανεφαρμογής
Δ Όλα τα παραπάνω
Ε Κανένα από τα παραπάνω

317.       Η Μ.Ο. στρέφεται γύρω από νοητό άξονα που περνά από τους
    εφαπτήρες των δύο ακραίων δοντιών στήριξης. Ο νοητός αυτός άξονας
    λέγεται
Α Άξονας περιστροφής της μ.ο.
Β Γραμμή του υπομοχλίου
Γ Γίγγλυμος άξονας
Δ Άξονας ροπής
Ε Κανένα από τα παραπάνω

318.      Ίδια εν μέρει λειτουργία με τους έμμεσους συγκρατητήρες έχουν
Α Το οπισθενεργό άγκιστρο
Β Το ανεστραμμένο οπισθενεργό άγκιστρο
Γ Οι βραχίονες αντιστηρίξεως
Δ Ορισμένοι τύποι συνδέσμων
Ε Όλα τα παραπάνω

319.    Τι από τα παρακάτω δεν συμπεριλαμβάνεται στις χρήσεις του
   παραλληλογράφου:
Α Καταγραφή της κλίσεως του εκμαγείου
Β Τοποθέτηση συνδέσμων τριβής μέσα στα κέρινα προπλάσματα των
διαφόρων αποκαταστάσεων
Γ Ανάλυση τελικών εκμαγείων και σχεδίαση της μ.ο.
Δ Παραλληλισμός των τηλεσκοπικών εργασιών
Ε Μέτρηση βάθους συγκρατητικών εσοχών

320.      Παραλληλογράφοι ονομάζονται
Α Οι συσκευές με τις οποίες γίνεται η εκλογή της φοράς ενθέσεως της
   μ.ο., καθορίζεται η παραλληλότητα 2 ή περισσοτέρων επιφανειών και
   εγγράφεται η μείζονα περίμετρος
Β Τα όργανα εκείνα που είναι κατάλληλα για την εκτέλεση εργασιών
μεγάλης ακρίβειας
Γ Α +Β
Δ Η συσκευή εκείνη για την λείανση του μεταλλικού σκελετού της μ.ο.
Ε Κανένα από τα παραπάνω

321.      Οι προκαταρτικές επεμβάσεις και οι χειρουργικές επεμβάσεις
   ανήκουν στην:
Α Ειδική προετοιμασία του στόματος
Β Γενική προετοιμασία του στόματος
Γ Λειτουργική προετοιμασία του στόματος
Δ Σε καμιά από τις παραπάνω
Ε Σε όλες τις παραπάνω


                                                                     58
322.      Γενικά κατά την προετοιμασία του στόματος για την τοποθέτηση
   μ.ο. συνίσταται η εξαγωγή των δοντιών όταν
Α Εμφανίζουν υπέρμετρη κινητικότητα
Β Εμφανίζουν απορρόφηση ρίζας κατά τα 2/3
Γ Α +Β
Δ Σε καμιά από τις πιο πάνω περιπτώσεις
Ε Δεν βρίσκουμε εσοχές για την συγκράτηση των αγκίστρων

323.      Η μείωση της κατακόρυφης επικάλυψης των προσθίων δοντιών
   περιλαμβάνεται στην
Α Στην απόδοση της κανονικής μορφολογίας των μασητικών επιφανειών και
των ομόρων σχέσεων των δοντιών που απέμειναν στο στόμα
Β Στην διόρθωση του μασητικού επιπέδου
Γ Στην διόρθωση των ανωμαλιών σύγκλεισης
Δ Σε όλα τα παραπάνω
Ε Σε κανένα από τα παραπάνω

324.     Η ναρθηκοποίηση δοντιών όσον αφορά στις μ.ο. συνήθως αφορά
Α Πολύριζα δόντια, κυρίως τους γομφίους της κάτω γνάθου
Β Πολύριζα δόντια, κυρίως τους γομφίους της άνω γνάθου
Γ Μονόρριζα δόντια, κυρίως του προγομφίους της κάτω γνάθου
Δ Μονόρριζα δόντια, κυρίως τους προγομφίους της άνω γνάθου
Ε Καμία από τις παραπάνω κατηγορίες δοντιών

325.       Σαν γενικός κανόνας ναρθηκοποιήσης για τις μ.ο. μπορεί να
   ισχύει:
Α Να ναρθηκοποιούνται όσο το δυνατόν περισσότερα δόντια
Β Να ναρθηκοποιούνται όσο το δυνατόν περισσότερα δόντια σε
περιπτώσεις με μικρά ελεύθερα άκρα
Γ Σε οδοντικά στηριζόμενες μ.ο. γίνεται ναρθηκοποίηση των στηριγμάτων
Δ Σε περιπτώσεις μ.ο. με ελεύθερα άκρα το ακραίο δόντι στήριξης κάθε
   πλευράς καλό είναι να συνδέεται με ένα τουλάχιστο παρακείμενο
   δόντι
Ε Β +Δ

326.      Η τροποποίηση του σχήματος των δοντιών στηρίξεως και
   δημιουργία οδηγών επιπέδων παράλληλων προς την φορά ενθέσεως
   και αφαίρεσης της μ.ο. αποβλέπει
Α Στην αποφυγή μεταφοράς εκμοχλευτικών δυνάμεων στα δόντια στήριξης
κατά την ένθεση και την αφαίρεση της μ.ο.
Β Στη σμίκρυνση του χώρου ανάμεσα στα δόντια στήριξης και τον ελάσσονα
συνδετήρα του αγκίστρου
Γ Στην με επίπεδο και όχι σημειακή επαφή του ελάσσονα συνδετήρα με τα
δόντια στήριξης
Δ Σε όλα τα παραπάνω
Ε Σε κανένα από τα παραπάνω




                                                                  59
327.      Ένδειξη για επικάλυψη των δοντιών στηριγμάτων με στεφάνες
   αποτελεί
Α Πολυτερηδονισμός
Β Οικονομική κατάσταση του ασθενή
Γ Περιοδοντοπάθεια
Δ Η έλλειψη πρόσφορων συγκρατητικών εσοχών
Ε Α +Δ

328.      Για αισθητικούς λόγους σε, μεγάλη απορρόφηση της πρόσθιας
   μοίρας του άνω φατνιακού τόξου, η αντικατάσταση των δοντιών
   προτιμάται να γίνεται με μ.ο. γιατί επιτρέπει:
Α την πλέον οριζόντια τοποθέτηση των τεχνητών δοντιών
Β την πλέον κατακόρυφη τοποθέτηση των δοντιών,
Γ την πλέον υπερώια τοποθέτηση των δοντιών
Δ την πλέον χειλική τοποθέτηση των δοντιών
Ε την πλέον άπω τοποθέτηση των δοντιών

329.     Όταν η υπερέκφυση των δοντιών είναι μικρή τότε :
Α η βράχυνση τους συνεπιφέρει την αποκάλυψη της οδοντίνης και
συνιστάται η τοποθέτηση στεφάνης
Β η βράχυνση τους είναι τέτοια ώστε η πολφεκτομή είναι αναπόφευκτη
Γ η βράχυνση τους προκαλεί αποκοπή μόνο μικρού πάχους αδαμαντίνης
Δ Η εξαγωγή του δοντιού κρίνεται απαραίτητη
Ε Κανένα από τα παραπάνω

330.      Με τον όρο «εν ηρεμία» ή στατικό αποτύπωμα εννοούμε εκείνο το
   αποτύπωμα που
Α Λαμβάνεται όταν στον βλεννογόνο δεν ασκείται καμιά πίεση και
   εξαιτίας αυτής δεν προκύπτει καμιά παραμόρφωσή του
Β Λαμβάνεται με ημιανοικτό το στόμα
Γ Λαμβάνεται       όταν οι πιο ενδοτικές περιοχές του βλεννογόνου
διευθετούνται έτσι ώστε να προσφέρουν στήριξη ταυτόχρονα με τις λιγότερο
ενδοτικές περιοχές του βλεννογόνου
Δ Λαμβάνεται με κλειστό στόμα
Ε Άλλο

331.       Το στατικό αποτύπωμα αποτελεί αποτύπωμα επιλογής για
Α Τις μικτά στηριζόμενες μ.ο.
Β Τις οδοντικά στηριζόμενες μ.ο.
Γ Και για τις μικτά και οδοντικά στηριζόμενες
Δ Μόνο για εξατομικευμένες περιπτώσεις μικτών στηριζόμενων μ.ο.
Ε Μόνο για εξατομικευμένες περιπτώσεις οδοντικά στηριζόμενων μ.ο.

332.      Εκτός από τον διαχωρισμό των αποτυπωμάτων σε «εν ηρεμία»
   και σε λειτουργικά ταξινομούνται επίσης σε
Α Απλά και σύνθετα
Β Μονοφασικά και διφασικά
Γ Ειδικά και γενικά
Δ Όλα τα παραπάνω
Ε Κανένα από τα παραπάνω


                                                                    60
333.      Μια από τις βασικές προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούν τα
    δισκάρια εμπορίου είναι
Α Να έχει 2mm πάχος στα πτερύγια ώστε να μπορεί να αποτυπώνει καλά
τις αύλακες
Β Τα τοιχώματα του δισκαρίου να απέχουν από την ακρολοφία το ελάχιστο
5mm
Γ Τα τοιχώματα του δισκαρίου να απέχουν από την ακρολοφία λιγότερο από
5mm
Δ Τα τοιχώματα του δισκαρίου να απέχουν από την ακρολοφία το ελάχιστο
10mm
Ε Κανένα από τα παραπάνω

334.      Τα αποτυπωτικά υλικά που χρησιμοποιούνται για την λήψη
   αποτυπωμάτων μ.ο. μπορούν να ταξινομηθούν
Α Σε Ελαστομερή και μη ελαστομερή
Β Σε Αντιστρεπτά και μη αντιστρεπτά
Γ Σε Ελαστικά και άκαμπτα
Δ Σε όλα τα παραπάνω
Ε Σε κανένα από τα παραπάνω

335.     Άκαμπτα αποτυπωτικά υλικά είναι
Α Τα υδροκολλοειδή
Β Τα κομμιώδη
Γ Η αποτυπωτική γύψος
Δ Το θερμοπλαστικό
Ε Γ +Δ

336.      Από όλους τους συνήθεις παράγοντες που επηρεάζουν την
   ταχύτητα πήξης του αλγινικού αποτυπωτικού υλικού, εκείνος που τον
   επηρεάζει περισσότερο είναι
Α Η θερμοκρασία του χρησιμοποιούμενου νερού
Β Η ποσότητα του χρησιμοποιούμενου νερού σε ορισμένη ποσότητα
σκόνης αλγινικού
Γ Η διάρκεια της ανάμειξης
Δ Ο χρόνος στον οποίο πληρώνεται το δισκάριο με αποτυπωτικό υλικό
Ε Κανένα από τα παραπάνω

337.       Πριν από την λήψη αλγινικού αποτυπωτικού υλικού πρέπει
Α Να καθαρίζονται καλά οι επιφάνειες των δοντιών για να απομακρυνθούν
οι ξένες επικαθίσεις
Β Η απομάκρυνση της βλέννας από την υπερώα
Γ Πλύσεις με διττανθρακικού νάτριο
Δ Ο ασθενής να τοποθετηθεί σε τέτοια θέση, ώστε το δισκάριο να μην έχει
κλίση προς το φάρυγγα
Ε Όλα τα παραπάνω




                                                                   61
338.     Προκειμένου να ελέγχεί το αποτύπωμα που λαμβάνεται για την
   κατασκευή μ.ο. πρέπει προηγουμένως να
Α Απομακρυνθεί η περίσσεια της υγρασίας χωρίς να αφυδατωθεί το
αποτύπωμα (ήπια χρήση πεπιεσμένου αέρα)
Β Καλός φωτισμός του αποτυπώματος
Γ Απομάκρυνση των περισσειών του αποτυπωτικού υλικού
Δ Α +Β
Ε Κανένα από τα παραπάνω

339.     Προκειμένου να αποφευχθεί ο σχηματισμός φυσαλίδων στις
   περιοχές των υποδοχών των εφαπτήρων προτείνεται
Α Στίλβωση και καθαρισμός της επιφάνειας των υποδοχών των εφαπτήρων
Β Να γεμίζονται, με τη βοήθεια εργαλείου ή χρωστήρα, οι υποδοχές των
μασητικών εφαπτήρων με φύραμα του αλγινικού αμέσως πριν από την
εισαγωγή του δισκαρίου
Γ Α +Β
Δ Να τοποθετούνται στεφάνες στα δόντια στηρίγματα
Ε Κανένα από τα παραπάνω

340.       Στην πρώτη κατηγορία συγκλεισιακών περιπτώσεων ΜΟ
   υπάγονται οι καταστάσεις
Α Στις οποίες προέκυψε μειωμένη κατακόρυφη διάσταση σε σύγκλειση ή
λόγω αποτριβής ή απόκλισης ή απουσία μασητικής επαφής των οπισθίων
οδόντων
Β Στις οποίες με τα εναπομείναντα δόντια, διατηρείται η κανονική
κατακόρυφη διάσταση σε σύγκλειση, αλλά έχει εγκατασταθεί μια καθ’ έξην
κεντρική σύγκλειση
Γ Στις οποίες διατηρείται η φυσιολογική κεντρική σύγκλειση και μετά την
   απώλεια των δοντιών που ο οδοντίατρος πρόκειται να αντικαταστήσει
   με τις μ.ο.
Δ Όλες οι παραπάνω περιπτώσεις
Ε Καμιά από τις παραπάνω περιπτώσεις

341.     Κατά την μέθοδο Willis για τον προσδιορισμό της κατακόρυφης
   διάστασης του προσώπου
Α Σε σύγκλειση η απόσταση ανάμεσα στη βάση της μύτης και την κάτω
   επιφάνεια του πώγωνα, είναι η ίδια με την απόσταση ανάμεσα στον
   έσω κανθό του ματιού και τη σχισμή του στόματος
Β Η απόσταση που υπάρχει ανάμεσα από τα 2 τόξα ή τα τόξα καταγραφής
όταν ο ασθενής είναι χαλαρός, πρέπει να είναι 2-3mm
Γ Ελέγχεται οπτικά η κατακόρυφη διάσταση σε σύγκλειση
Δ Χρησιμοποιείται η επανειλημμένη προφορά του γράμματος «θ» ή λέξεων
που το περιλαμβάνουν
Ε Κανένα από τα παραπάνω

342.     Η καταγραφή της κεντρικής σχέσης της κάτω γνάθου γίνεται με
Α Την μέθοδο της εγγραφής του γοτθικού τόξου
Β Τα τόξα καταγραφής
Γ Α +Β
Δ Άλλο


                                                                   62
Ε Με καμιά από τις παραπάνω μεθόδους

343.      Από άποψη συγκλείσεως ο οδοντίατρος έχει να αντιμετωπίσει
   κατά την κατασκευή μ.ο.
Α 6 κατηγορίες περιπτώσεων
Β 4 κατηγορίες περιπτώσεων
Γ 3 κατηγορίες περιπτώσεων
Δ 2 κατηγορίες περιπτώσεων
Ε 5 κατηγορίες περιπτώσεων

344.      Η ισορροπημένη σύγκλειση στις μ.ο. πρέπει να καλύπτει τις
   απαιτήσεις της φυσικής οδοντοφυΐας όταν
Α Οι ανταγωνιστές της μ.ο. είναι ολική οδοντοστοιχία
Β Υπάρχουν πίσω φυσικά δόντια ή ακίνητες γέφυρες ή οδοντικώς
   στηριζόμενες μ.ο. με αντίστοιχους ανταγωνιστές
Γ Σε όλες τις περιπτώσεις μ.ο.
Δ Σε καμιά περίπτωση μ.ο.
Ε Τίποτα από τα παραπάνω

345.      Όταν αποφασίζεται η αύξηση της κατακόρυφης διάστασης πρέπει
   να παίρνονται υπ όψιν :
Α Η αύξηση της κατακόρυφης πρέπει να φτάνει το πολύ μέχρι το
φυσιολογικό και ποτέ να μην το ξεπερνά
Β Όταν η αύξηση που πρέπει να γίνει είναι μεγάλη πρέπει κατά προτίμηση
αυτό να γίνεται όχι απότομα αλλά σταδιακά
Γ Η αύξηση της κατακόρυφης είναι ανεκτή πιο εύκολα σε ηλικιωμένα άτομα
Δ Α +Β
Ε Όλα τα παραπάνω

346.     Κατά την μέθοδο Willis για την μέτρηση της κατακόρυφης
   διάστασης σύγκλεισης, το οριζόντιο σκέλος του Γ του μετρητή Willis
   τοποθετείται
Α Έτσι ώστε να εφάπτεται στη βάση της μύτης
Β Έτσι ώστε να εφάπτεται στο δέρμα κάτω από τη γενειακή σύμφυση
Γ Έτσι ώστε να μπορεί να εφάπτεται ή στη βάση της μύτης ή στο δέρμα
   κάτω από την γενειακή σύμφυση
Δ Έτσι ώστε να εφάπτεται στο πιο προεξέχον σημείο της μύτης
Ε Κανένα από τα παραπάνω

347.      Η αύξηση της κατακόρυφης διάστασης του προσώπου σε
   σύγκλειση επιβάλλεται σε περιπτώσεις:
Α Στις οποίες ο οδοντίατρος κρίνει αυθαίρετα ότι χρειάζεται ανύψωση
Β Στις οποίες εκδηλώνονται βλάβες ή συμπτώματα από την μειωμένη
κατακόρυφη διάσταση
Γ Σε σοβαρή αλλοίωση της εκφράσεως του προσώπου
Δ Όπου παρουσιάζεται ραιβόκρανο
Ε Β+Γ

348.      Η τελική σχεδίαση του μεταλλικού σκελετού γίνεται πάνω στο
Α Τελικό εκμαγείο


                                                                       63
Β Αρχικό εκμαγείο
Γ Σχεδιάζεται σε χαρτί
ΔΑ+Γ
Ε Μεταφέρεται προφορικά στον οδοντοτεχνίτη

349.     Κατά τον έλεγχο του σκελετού της μ.ο. ελέγχεται:
Α Η καλή λείανση και στίλβωση των τμημάτων του σκελετού που δεν θα
καλυφθούν με ακρυλική ρητίνη
Β Η ύπαρξη σφαιρικών ή οξύαιχμων προεξοχών
Γ Ο έλεγχος της εσωτερικής επιφάνειας του σκελετού εκτός στόματος
Δ Η δύναμη που χρειάζεται για την τοποθέτηση και την αφαίρεση του
σκελετού στη θέση του στο εκμαγείο, δηλαδή, το μέγεθος της συγκράτησης
Ε Όλα τα παραπάνω

350.     Απόξεση οποιαδήποτε άλλης περιοχής δοντιού στο εκμαγείο,
   πλην της περιοχής των συγκρατητικών βραχιόνων σημαίνει:
Α Κάποια άκαμπτη περιοχή του αγκίστρου έχει τοποθετηθεί σε περιοχή
εσοχής του δοντιού
Β Προδικάζει την αδυναμία ή την δυσκολία στην τοποθέτηση του μεταλλικού
σκελετού
Γ Προδικάζει την λανθασμένη φορά ένθεσης του μεταλλικού σκελετού
Δ Υπάρχει κενό σε άλλο σημείο του μεταλλικού σκελετού και των
επιφανειών που πρέπει να ακουμπά ο μεταλλικός σκελετός
ΕΑ+Β

351.      Βασική προϋπόθεση για την επιτυχία των μ.ο. όσον αφορά στους
   μείζονες συνδετήρες είναι
Α η ακαμψία τους
Β η ελαστικότητά τους
Γ η στιλπνότητά τους
Δ Όλα τα παραπάνω
Ε Κανένα από τα παραπάνω

352.      Τι μπορεί να έχει συμβεί όταν ο μεταλλικός σκελετός μιας Μ.Ο.,
   εφαρμόζει καλά στο εκμαγείο αλλά όχι και στο στόμα,
Α Δεν έχουν αποτυπωθεί σωστά οι επιφάνειες της στοματικής κοιλότητας
Β έχει υποστεί παραμόρφωση το αποτύπωμα
Γ Έχει κατασκευαστεί λάθος το εκμαγείο
Δ Έχει υποστεί φθορά το εκμαγείο
Ε Όλα τα παραπάνω

353.      Η τοποθέτηση του μεταλλικού σκελετού στη θέση του πρέπει να
   γίνεται :
Α με ισχυρή δύναμη
Β με μεγάλη δύναμη
Γ με μικρή δύναμη
Δ με καθόλου δύναμη
Ε Κανένα από τα παραπάνω




                                                                    64
354.       Σύμφωνα με τον Kennedy οι Μ.Ο ταξινομούνται σε
Α Σε τέσσερις κατηγορίες
Β Σε έξι κατηγορίες
Γ Σε οκτώ κατηγορίες
Δ Δεν ταξινομούνται οι Μ.Ο κατά Kennedy
Ε Σε δύο κατηγορίες

355.       Οι περιπτώσεις που χαρακτηρίζονται από το γεγονός ότι υπάρχει
    νωδή περιοχή στη μια πλευρά του οδοντικού τόξου που δεν αφορίζεται
    κατά το πίσω άκρο της με δόντι ή δόντια ανήκουν στην
Α ΙΙΙ κατά Kennedy κατηγορία
Β V κατά Applegate κατηγορία
Γ II κατά Kennedy κατηγορία
Δ Ι κατά Kennedy κατηγορία
Ε Σε καμιά από τις παραπάνω

356.     Από την κατακόρυφη μετατόπιση της Μ.Ο προς την κατεύθυνση
   των υποκείμενων ιστών είναι δυνατόν να προκύψουν δυσάρεστες
   συνέπειες όπως
Α Θραύση της Μ.Ο
Β Θραύση αγκίστρων
Γ Τραυματισμός, αποκόλληση και υποχώρηση των ούλων, λόγω
   πιέσεων που ασκούνται σ’ αυτά από μέρη της Μ.Ο
Δ Β +Γ
Ε Όλα τα παραπάνω

357.      Γενικά οι εφαπτήρες χρησιμεύουν για τους παρακάτω σκοπούς
   ΕΚΤΟΣ
Α Για την μεταφορά των μασητικών δυνάμεων στα δόντια στήριξης
Β Για την διατήρηση μικρών διαστημάτων ανάμεσα στα δόντια, επειδή
   περιβάλλονται οι εφαπτήρες
Γ Για την συμπλήρωση της μασητικής επαφής των δοντιών, όπου υπάρχει
απώλειά της
Δ Για την εξασφάλιση κάποιου βαθμού οριζόντιας σταθερότητας
Ε Για την αποτροπή υπερεκφύσεως των δοντιών στήριξης, σε περιπτώσεις
που λείπουν οι ανταγωνιστές

358.       Η υποδοχή για τον μασητικό εφαπτήρα πρέπει να είναι έτσι
    κατασκευασμένη ώστε να σχηματίζει με τον ελάσσονα συνδετήρα γωνία
Α μικρότερη των 60 μοιρών
Β μεγαλύτερη των 100 μοιρών
Γ λίγο μικρότερη των 90 μοιρών
Δ λίγο μεγαλύτερη των 90 μοιρών
Ε 45 μοιρών




                                                                    65
359.      Σε ποια από τις παρακάτω περιπτώσεις δεν ενδείκνυται η
   τοποθέτηση συγκρατητικών βραχιόνων με δοκό;
Α σε μικτά στηριζόμενες Μ.Ο των κατηγοριών Ι και ΙΙ κατά Kennedy, όταν η
συγκρατητική εσοχή βρίσκεται σε περιοχή του δοντιού στήριξης κοντά στην
νωδή περιοχή (άπω μοίρα του δοντιού)
Β Σε δόντια στήριξης με περιοχή εσοχής που βρίσκεται περισσότερο
   κοντά στον αυχένα του δοντιού που δεν μπορεί να προσπελαθεί από
   βραχίονες περιβολής
Γ Σε περιπτώσεις Μ.Ο που στηρίζονται εξ’ ολοκλήρου οδοντικά, άσχετα
από την θέση στην οποία βρίσκεται η συγκρατητική εσοχή
Δ Σε δόντια παρακείμενα των νωδών περιοχών Μ.Ο με ελεύθερο άκρο, που
παρουσιάζουν έντονη εσοχή των Ιστών στήριξής τους.
Ε Σε κατηγορία ΙΙ κατά Κennedy με οπίσθια δόντια στήριξης 2 γομφίους

360.     Το άγκιστρο Akers αντενδείκνυται ιδιαίτερα σε
Α Οδοντικά στηριζόμενες περιπτώσεις κατηγορίας ΙΙΙ
Β Μικτά στηριζόμενες περιπτώσεις Μ.Ο σε δόντια παρακείμενα των
   νωδών περιοχών με ελεύθερα άκρα με ασθενές περιοδόντιο
Γ Μικτά στηριζόμενες περιπτώσεις Μ.Ο σε δόντια παρακείμενα των νωδών
περιοχών με ελεύθερα άκρα με αμφίβολο περιοδόντιο
Δ Οδοντικά στηριζόμενες περιοχές της κατηγορίας ΙΙ, κυρίως προγόμφιους,
γομφίους
ΕΑ+Δ

361.      Ξεχωριστή σημασία για την κατασκευή της κάτω Μ.Ο έχει η
   οπισθοτομική πλευρά της φατνιακής απόφυσης. Στην περίπτωση αυτή
   σημειώνονται και λαμβάνονται υπ’ όψιν
Α Η απόσταση μεταξύ της παρυφής ούλων από την έκφυση του γλωσσικού
χαλινού και από το έδαφος του στόματος
Β Η κλίση της γλωσσικής επιφάνειας της φατνιακής απόφυσης
Γ Α +Β
Δ η κλίση της προστομιακής επιφάνειας
Ε Κανένα από τα παραπάνω

362.      Δόντια που προσφέρονται καλύτερα για τη χρήση αγκίστρων είναι
   εκείνα με
Α Κωνική μήλη και μικρά
Β Δόντια που έχουν προηγουμένως τροχιστεί
Γ Δόντια με μεγάλες εμφράξεις
Δ Οπίσθια δόντια, με μεγαλύτερη επιφάνεια
Ε Όλα τα παραπάνω

363.     Όσον αφορά στις ρίζες των δοντιών – στηριγμάτων εξετάζουμε
Α Την απόκλισή τους
Β Τον αριθμό
Γ Το σχήμα
Δ Το μήκος


                                                                    66
Ε Όλα τα παραπάνω

364.     Τα μονόρριζα δόντια θεωρούνται περισσότερο ευνοϊκά για δόντια
   στήριξης όταν
Α Έχουν μεγάλου μήκους, ογκώδεις και πλατιές ρίζες
Β Έχουν μικρού μήκους, αλλά πλατιές ρίζες
Γ Έχουν μεγάλου μήκους και λεπτές ρίζες
Δ Έχουν μικρού μήκους ρίζες
Ε Η στηρικτική ικανότητα δεν σχετίζεται με τις διαστάσεις της ρίζας

365.      Κατά την εξέταση της σύγκλεισης του ασθενή εξετάζεται
Α Κάθε τόξο ξεχωριστά
Β Αν η κεντρική σύγκλειση συμπίπτει με την κεντρική σχέση
Γ Αν η απώλεια οπίσθίων προκάλεσε μείωση της κατακόρυφης διάστασης
Δ Αν ο ασθενής μπορεί να μασήσει
ΕΒ+Γ

366.      Η τεχνική της αντιγραφής επιτρέπει
Α Τη διατήρηση της θέσης και του σχήματος των δοντιών με δυνατότητες
μικρών βελτιώσεων στις συγκλεισιακές επιφάνειες
Β τη βελτίωση της εφαρμογής και της επέκτασης της βάσης
Γ τη διατήρηση του σχήματος των λείων επιφανειών
Δ τη μεταφορά επιτυχημένων στοιχείων των Ο.Ο που χρησιμοποιούνται
στις καινούριες
Ε Όλα τα παραπάνω

367.     Ο εξοπλισμός που απαιτείται για την διαδικασία αντιγραφής είναι
Α ¨Έγκλειστρο αντιγραφής και αλγινικό αποτυπωτικό η ζυμώδης σιλικόνη
Β Μήτρα αντιγραφής και ζυμώδης σιλικόνη
Γ Όλο τον εργαστηριακό εξοπλισμό για κατασκευή Ο.Ο
Δ Έγκλειστρο αντιγραφής και πολυαιθέρας
Ε Έγκλειστρο αντιγραφής και μερκαπτάνη

368.      Η διαδικασία κατασκευής Ο.Ο με την χρήση αντιγράφων είναι
   συνήθως μια διαδικασία η οποία ολοκληρώνεται σε
Α 4 στάδια
Β 6 στάδια
Γ 2 στάδια
Δ 9 στάδια
Ε 10 στάδια

369.      Τα μαλακά επιστρώματα συμβάλλουν σημαντικά στην
Α Αντιμετώπιση μικρών σε έκταση αναστρέψιμων βλαβών
Β Ανανέωση της εφαρμογής της αποτύπωσης επιφάνειας
Γ Αντιμετώπιση περιπτώσεων κάτω Ο.Ο με έντονη απορρόφηση
Δ Όλα τα παραπάνω
Ε Κανένα από τα παραπάνω

370.     Μειονεκτήματα των Μ.Ο είναι
Α Ο κίνδυνος απασβεστίωσης και τερηδονισμού των δοντιών στηρίξεως


                                                                     67
Β Ο κίνδυνος πρόκλησης βλάβης στους περιοδοντικούς ιστούς λόγω
λανθασμένης μεταφοράς δυνάμεων στα δόντια στηρίξεως
Γ Η έκθεση μετάλλου σε εμφανή θέση
Δ Όλα τα παραπάνω
Ε Κανένα από τα παραπάνω

371.      Η διαπίστωση ότι υπάρχει ανάγκη ς των βάσεων της Μ.Ο με
   ελεύθερα άκρα γίνεται
Α με την παρεμβολή λεπτού υφάσματος ή χαρτιού σύγκλεισης ανάμεσα στα
δόντια της Μ.Ο και τους ανταγωνιστές τους
Β με επίστρωση ειδικού λεπτόρρευστου κεριού (disclosing wax) στην
επιφάνεια των βάσεων προς τη μεριά των ιστών
Γ με την άσκηση δακτυλικής πίεσης επάνω στα δόντια της Μ.Ο
Δ Όλα τα παραπάνω
Ε Κανένα από τα παραπάνω

372.      Ο προσδιορισμός της κατακόρυφης διάστασης σύγκλεισης του
   προσώπου γίνεται με την
Α μέθοδο εξεύρεσης της θέσης ανάπαυσης της κάτω γνάθου
Β μέθοδο οπτικού ελέγχου μεσοφραγμικής απόστασης
Γ μέθοδο ελέγχου της εμφάνισης του προσώπου
Δ μέθοδο με τις φωνητικές δοκιμές
Ε όλα τα παραπάνω

373.      Η λειτουργική προετοιμασία του στόματος για Μ.Ο περιλαμβάνει
Α την αποδοχή του υπάρχοντος μασητικού επιπέδου
Β την διόρθωση ανωμαλιών σύγκλεισης
Γ την ναρθηκοποίηση των τεχνητών δοντιών της Μ.Ο
Δ Όλα τα παραπάνω
Ε κανένα από τα παραπάνω

374.     Οι μείζονες συνδετήρες της άνω γνάθου είναι
Α η γλωσσική δοκός
Β η γλωσσική πλάκα
Γ η υπογλώσσια δοκός
Δ Όλα τα παραπάνω
Ε Κανένα από τα παραπάνω

375.      Ποιο από τα παρακάτω υλικά δεν χρησιμοποιείται για την
   λειτουργική διαμόρφωση των ορίων μίας βάσης ολικής ή μερικής
   οδοντοστοιχίας;
Α Θερμοπλαστικό υλικό
Β Ελαστομερή υλικά
Γ Ακρυλικές ρητίνες
Δ Φύραμα ZnO + Ε
Ε υδροξείδιο του ασβεστίου

376.     Η    διατήρηση   των   παλαιών     οδοντοστοιχιών       στους
   χειρουργημένους γναθοπροσωπικούς ασθενείς είναι
Α άχρηστη


                                                                    68
Β η χρήση τους είναι επικίνδυνη
Γ είναι χρήσιμη
Δ πρέπει να γίνονται συστάσεις για την διατήρησή τους
ΕΓ+Δ

377.     Τι δεν μπορεί να θεωρηθεί σαν πλεονέκτημα μιας άμεσης Ο.Ο
Α φθηνό κόστος
Β διατήρηση της φυσικής άρθρωσης του λόγου
Γ διατήρηση του τόνου των μυών
Δ διαμόρφωση της φατνιακής απόφυσης
Ε διευκόλυνση των καταγραφών

378.      Η υπερώια απόφραξη επιτυγχάνεται με απόξεση του
Α αρχικού αποτυπώματος
Β τελικού αποτυπώματος
Γ αρχικού εκμαγείου
Δ τελικού εκμαγείου
Ε όλα τα παραπάνω

379.     Πως ορίζεται εργαστηριακά, επί του εκμαγείου, η μασητική
   επιφάνεια του κάτω τόξου καταγραφής στην περίπτωση μιας Ο.Ο
Α 2mm κάτω από το οπισθογόμφιο έπαρμα και παράλληλο με την φατνιακή
ακρολοφία της κάτω γνάθου, στην περιοχή μάσησης
Β 2mm πάνω από το οπισθογόμφιο έπαρμα και παράλληλο με την φατνιακή
απόφυση της κάτω γνάθου
Γ Σε πλήρη επαφή με το μασητικό επίπεδο της άνω γνάθου
Δ Ανάλογα με την καταγραφή που έγινε με το προσωπικό τόξο
Ε κανένα από τα παραπάνω

380.     Πως αποφεύγεται ένα εύθρυπτο εκμαγείο, που είναι αποτέλεσμα
   της ασυμβατότητας των αλγινικών αποτυπωτικών με τη γύψο;
Α Με εμβάπτιση σε διάλυμα οξικού οξέως
Β Με εμβάπτιση σε διάλυμα K2SO4
Γ Με άμεση πλήρωση
Δ Με πλήρωση μετά 24 ώρες
Ε Κανένα από τα παραπάνω

381.      Ποιο είναι το πιθανότερο αλλεργιογόνο στα ακρυλικά;
Α το μεθακρυλικό μεθύλιο
Β το πολύ-μεθακρυλικό μεθύλιο
Γ το υπεροξείδιο του βενζολίου
Δ κανένα
Ε όλα

382.       Το μονομερές μεθακρυλικό μεθύλιο…….
Α είναι ήπια τοξικό
Β είναι πιθανό αλλεργιογόνο
Γ είναι ήπια τοξικό και πιθανό αλλεργιογόνο
Δ είναι ατοξικό
Ε είναι έντονα τοξικό


                                                                 69
383.     Ποιες περιοχές του προσώπου θεωρείται ότι καθοδηγούν στην
   κατασκευή μιας Ο.Ο;
Α Χειλεογενειακή αύλακα
Β Γωνία της γνάθου
Γ Α +Β
Δ Μορφή των ζυγωματικών
Ε Όλα τα παραπάνω

384.     Ποιες περιοχές του προσώπου θεωρείται ότι καθοδηγούν στην
   κατασκευή μιας Ο.Ο;
Α Χειλεογενειακή αύλακα
Β Γωνία της γνάθου
Γ Γωνία επιπέδου Φραγκφούρτης και κάτω γνάθου
Δ Μορφή των ζυγωματικών
Ε Όλα τα παραπάνω

385.     Ποιες περιοχές του προσώπου θεωρείται ότι καθοδηγούν στην
   κατασκευή μιας Ο.Ο;
Α Φίλτρο του άνω χείλους
Β Χειλεογενειακή αύλακα
Γ Μορφή των ζυγωματικών
Δ Α +Β
Ε Όλα τα παραπάνω

386.     Προϋπόθεση για την αντιγραφή μιας παλαιάς Ο.Ο είναι:
Α Σωστή επιλογή της περίπτωσης
Β Προσεκτική εξέταση του ασθενή να είναι ευχαριστημένος ο ασθενής
Γ Προσεκτική εξέταση των Ο.Ο
Δ Σωστή διάγνωση
Ε Όλα τα παραπάνω

387.     Η τεχνική της αντιγραφής μιας Ο.Ο επιτρέπει:
Α την διατήρηση του σχήματος των λείων επιφανειών
Β Την διατήρηση της θέσης των δοντιών με βελτιώσεις
Γ Την διατήρηση της θέσης των δοντιών χωρίς βελτιώσεις
Δ Όλα τα παραπάνω
Ε Α +Β

388.     Η τεχνική της αντιγραφής μιας Ο.Ο επιτρέπει:
Α Την διατήρηση της θέσης των δοντιών χωρίς δυνατότητα βελτίωσης
Β Την διατήρηση της θέσης των δοντιών με βελτιώσεις
Γ Την διατήρηση της θέσης των δοντιών
Δ Την διατήρηση του σχήματος των λείων επιφανειών
Ε Β +Γ +Δ




                                                                    70
389.     Πως ονομάζεται η οδηγός γραμμή που ενώνει την εγγύς τρίεδρη
   γωνία του κυνόδοντα με την γλωσσική επιφάνεια του οπισθογομφίου
   επάρματος
Α γραμμή Monson
Β γραμμή Camper
Γ γραμμή Pound
Δ γραμμή αντιστάθμισης
Ε κανένα από τα παραπάνω

390.     Πότε έχουμε μείωση του ζωτικού χώρου της γλώσσας κατά 1000
      3
   mm περίπου
Α Σύνταξη των προσθίων δοντιών κατά 1mm πιο πίσω (υπερώια)
Β Σύνταξη των προσθίων δοντιών κατά 1mm πιο μπροστά (χειλικά)
Γ Σύνταξη των οπισθίων δοντιών κατά 1mm γλωσσικότερα
Δ Σύνταξη των οπισθίων δοντιών κατά 1mm παρειακά
Ε όλα τα παραπάνω

391.     Πώς πραγματοποιείται ο έλεγχος της κάθετης διάστασης
   σύγκλεισης στις Ο.Ο
Α μέθοδος κατάποσης
Β μέθοδος Willis
Γ φωνητικά test
Δ αισθητική του προσώπου
Ε Με όλα τα παραπάνω

392.      Το όριο του γλωσσικού πτερυγίου μιας ΟΟ πρέπει :
Α να υπερβαίνει 5 χιλ την έσω λοξή γραμμή
Β να υπερβαίνει 2 χιλ την έσω λοξή γραμμή
Γ να ταυτίζεται με το σημείο που καθορίζεται από την ενέργεια των μυών
Δ Β +Γ
Ε να μην καλύπτει την έσω λοξή γραμμή

393.     Ο πόνος στις Ο.Ο μπορεί να προκύψει από:
Α υπερέκταση των πτερυγίων ή της βάσης της Ο.Ο
Β προεξέχουσες περιοχές των φατνιακών αποφύσεων
Γ Πρόωρες επαφές των φυμάτων
Δ Αυξημένη κάθετη διάσταση
Ε Όλα τα παραπάνω

394.     Η αστάθεια μιας Ο.Ο πιθανόν να οφείλεται σε;
Α λανθασμένη καταγραφή της κεντρικής σχέσης
Β λανθασμένη κλίση του μασητικού επιπέδου
Γ μη ανακούφιση των σκληρών περιοχών
Δ χρήση δοντιών με έντονα φύματα χωρίς εξισορρόπηση
Ε Όλα τα παραπάνω

395.     Η αστάθεια μιας Ο.Ο πιθανόν να οφείλεται;
Α σε μη εξισορροπημένη σύγκλειση
Β σε ανακούφιση των σκληρών περιοχών
Γ στην χρήση επίπεδων δοντιών


                                                                         71
Δ Α +Ε
Ε σε λανθασμένη καταγραφή της κεντρικής σχέσης

396.     Η αστάθεια μιας Ο.Ο πιθανόν να οφείλεται:
Α σε λανθασμένη καταγραφή της κεντρικής σχέσης
Β στην ανακούφιση των σκληρών ιστών
Γ στην χρήση δοντιών με επίπεδα φύματα
Δ στον μειωμένο όγκο των φατνιακών αποφύσεων της κάτω γνάθου
Ε Α +Δ

397.     Η αστάθεια μιας Ο.Ο πιθανόν να οφείλεται:
Α στην χρήση δοντιών με έντονα φύματα χωρίς εξισορρόπηση
Β στην χρήση δοντιών με επίπεδα φύματα
Γ στην μη ανακούφιση των σκληρών ιστών
Δ στην λανθασμένη κλίση του μασητικού επιπέδου
Ε Α +Γ +Δ

398.     Το κροτάλισμα μιας Ο.Ο πιθανόν να οφείλεται;
Α σε αυξημένη κάθετη διάσταση
Β σε μείωση του ελεύθερου μεσοφραγμικού χώρου
Γ σε αστάθεια των Ο.Ο
Δ Α +Β +Γ
Ε σε μειωμένη κάθετη διάσταση

399.     Το κροτάλισμα μιας Ο.Ο πιθανόν να οφείλεται:
Α σε μειωμένη κάθετη διάσταση
Β σε αυξημένο ελεύθερο μεσοφραγμικό χώρο
Γ σε μειωμένο ελεύθερο μεσοφραγμικό χώρο
Δ σε αυξημένη κάθετη διάσταση
Ε Γ +Δ

400.     Η δυσχέρεια κατά την ομιλία με Ο.Ο πιθανόν να οφείλεται:
Α σε μη καλή συγκράτηση της Ο.Ο
Β σε αστάθεια της Ο.Ο
Γ σε μείωση του ζωτικού χώρου της γλώσσας
Δ σε λανθασμένη τοποθέτηση των προσθίων
Ε σε όλα τα παραπάνω

401.     Η δυσχέρεια κατά την ομιλία με Ο.Ο πιθανόν να οφείλεται :
Α σε καλή συγκράτηση της Ο.Ο
Β σε λανθασμένη τοποθέτηση των προσθίων
Γ σε μείωση του ζωτικού χώρου της γλώσσας
Δ Β +Γ
Ε στην μειωμένη κάθετη διάσταση

402.     Η δυσχέρεια κατά την ομιλία με Ο.Ο πιθανόν να οφείλεται:
Α πολύ μεγάλη οριζόντια πρόταξη των άνω προσθίων δοντιών
Β μείωση του ζωτικού χώρου της γλώσσας
Γ σε αστάθεια της Ο.Ο
Δ Α +Β +Γ


                                                                     72
Ε σε χρήση οδόντων με επίπεδα φύματα

403.     Η δυσχέρεια κατά την ομιλία με Ο.Ο πιθανόν να οφείλεται:
Α σύνταξη των δοντιών της κάτω γλωσσικότερα
Β σε ύπαρξη πολύ μεγάλης οριζόντιας πρόταξης των άνω προσθίων
δοντιών
Γ σε αυξημένη κάθετη διάσταση
Δ σε μειωμένη κάθετη διάσταση
Ε Α +Β +Γ

404.      Τι συστήνεται στους ασθενείς με Ο.Ο για καλύτερη μασητική
   απόδοση
Α αμφίπλευρη μάσηση
Β λήψη κολλώδους τροφής
Γ λήψη τραγανής τροφής
Δ όλα τα παραπάνω
Ε Α +Γ

405.     Ποια κατασκευαστικά λάθη των Ο.Ο προκαλούν τάση για εμετό
Α τα ογκώδη πτερύγια των Ο.Ο
Β η υπερέκταση του οπισθίου ορίου της Ο.Ο άνω
Γ η σύνταξη του β’ άνω γομφίου υπερώια
Δ το υπερβολικό πάχος της βάσης
Ε όλα τα παραπάνω

406.     Ποιες είναι οι πιθανές επιπτώσεις σε μια ΟΟ με ηυξημένη
   διάσταση σύγκλεισης;
Α εμφάνιση πόνου
Β κόπωση των μυών
Γ διάταση των ιστών
Δ προβλήματα ομιλίας
Ε όλα τα παραπάνω

407.     Ποιες από τις παρακάτω ιδιότητες των αλγινικών αποτυπωτικών
   υλικών ενδιαφέρουν ιδιαίτερα τον οδοντίατρο
Α χρόνος πήξης
Β μόνιμη παραμόρφωση
Γ αντοχή στη συμπίεση
Δ ογκομετρικές μεταβολές
Ε όλα τα παραπάνω

408.     Ποια από τα παρακάτω αποτελούν πλεονεκτήματα των αλγινικών
   αποτυπωτικών υλικών
Α ογκομετρική σταθερότητα
Β μεταβολή του χρόνου πήξης
Γ ευκολία στον χειρισμό
Δ ελαστικότητα
Ε Γ +Δ




                                                                    73
409.     Τι αποτελεί μειονέκτημα των αλγινικών αποτυπωτικών υλικών;
Α φθηνό κόστος
Β η ογκομετρική σταθερότητα
Γ ελαστικότητα
Δ ακρίβεια
Ε όλα τα παραπάνω

410.      Η μη πραγματοποίησης ς των Μ. Ο. με ελεύθερα άκρα
   συνεπάγεται:
Α υποχώρηση των βάσεων
Β μεγαλύτερη μασητική άνεση του ασθενή
Γ αποφυγή οικονομικής επιβάρυνσης του ασθενή
Δ ενίοτε πόνο
Ε Α +Γ +Δ

411.     Πλεονεκτήματα μιας άμεσης Ο. Ο. θεωρούνται:
Α το φθηνό κόστος
Β η διατήρηση της εμφάνισης του προσώπου
Γ Α +Β
Δ αποκατάσταση της μασητικής ικανότητας του ασθενή
Ε Β +Δ

412.     Το μεγαλύτερο ποσοστό των γναθοπροσωπικών κακώσεων
   προκαλείται από
Α Σπορ
Β Εργατικά ατυχήματα
Γ Τροχαία ατυχήματα
Δ Πτώσεις
Ε Άλλο

413.      Το τμήμα που βρίσκεται κάτω απ’ την γραμμή βραχύνσεως σ’ ένα
   αποτύπωμα είναι:
Α Σημαντικό για τον καθορισμό των ορίων της προσωρινής βάσης
Β Αποκόπτεται και από τις 2 πλευρές του αποτυπώματος
Γ Αποκλίνει προοδευτικά προς τα επάνω σε σχήμα αμβλέως τόξου και
τελειώνει στο οπίσθιο χείλος του οπισθογομφίου επάρματος
Δ Α +Β
Ε Κανένα από τα παραπάνω

414.     Η αμφοτερόπλευρα εξισορροπημένη σύγκλειση εξασφαλίζει
Α Ομοιόμορφη ώθηση της ΟΟ προς τους ιστούς
Β Σταθερότητα της Ο.Ο


                                                                  74
Γ Μείωση του χρόνου προσαρμογής
Δ Αποφυγή υπερβολικής πίεσης σε περιορισμένες περιοχές
Ε Όλα τα παραπάνω

415.     Κατά την προσυγκλεισιακή καταγραφή η τοποθέτηση του υλικού
   καταγραφής γίνεται:
Α Στην κάτω γνάθο
Β Κατά προτίμηση στην άνω γνάθο
ΓΑ+Β
Δ Υποχρεωτικά στην άνω γνάθο
Ε Υποχρεωτικά στην κάτω γνάθο

416.        Μειονέκτημα των ακρυλικών δοντιών θεωρείται ότι
Α δεν σπάνε εύκολα
Β μπορούν να τροχιστούν πολύ
Γ συγκολλούνται με τη βάση εξ ακρυλικής ρητίνης
Δ είναι ιδιαιτέρως αισθητικά
Ε Υφίστανται αποτριβή ταχύτερα

417.      Το εύρος του άνω μέσου τομέα έχει βρεθεί στατιστικά ότι είναι ίσο
   με
Α Το 1/8 της μεσοζυγωματικής απόστασης
Β Το 1/4 της μεσοζυγωματικής απόστασης
Γ Το 1/16 της μεσοζυγωματικής απόστασης
Δ Το 1/32 της μεσοζυγωματικής απόστασης
Ε 1/64 της μεσοζυγωματικής απόστασης

418.      Σε ποιες περιπτώσεις αμέσων ολικών οδοντοστοιχιών
   κατασκευάζεται χειρουργική πλάκα:
Α όταν τα εναπομείναντα δόντια είναι υπερεκφυμένα
Β όταν πραγματοποιείται εξομάλυνση φατνιακών ακρολοφιών
Γ Υπάρχουν εξοστώσεις
Δ ποτέ
Ε πάντοτε

419.     Η θέση των τεχνητών δοντιών σε μια Ο.Ο. έχει περισσότερο
   σχέση με
Α Την θέση που παίρνουν οι μύες κατά την περίοδο ηρεμίας τους

Β Την θέση που παίρνουν οι μύες όταν λειτουργούν
Γ Την θέση που κατείχαν τα φυσικά δόντια
Δ Α +Γ
Ε Β +Γ

420.      Σε σκελετική τάξη γνάθων ΙΙ, σχέση δοντιών ΙΙ 1, κατά Angle,
   παρατηρείται:
Α Οβάλ πρόσωπο, πιο οπίσθια του κανονικού θέση κάτω γνάθου, έντονη
   γενειοχειλική αύλακα και μειωμένο κάτω ύψος του προσώπου




                                                                       75
Β Μειωμένο κάτω ύψος του προσώπου, έντονη γενειοχειλική αύλακα, μικρή
γωνία επιπέδου Φραγκφούρτης-κάτω γνάθου, προέχον γένειο, μειωμένη
γωνία
Γ Η άνω γνάθος φυσιολογικά ανεπτυγμένη και η κάτω γνάθος
υπερανεπτυγμένη
Δ Επαρκής υποστήριξη χείλους, αμβλεία γενειοχειλική αύλακα
Ε Τίποτα από τα παραπάνω

421.      Η επέκταση των πτερυγίων       της άνω Ο.Ο. στην περιοχή
   αντίστοιχα προς τους κυνόδοντες ή τους προγόμφιους, καθορίζεται από
   την ενέργεια των μυών:
Α Που απαρτίζουν τον σφιγκτήρα του στόματος
Β Του βυκανητή και του μασητήρα
Γ Του βυκανητη
Δ Του έξω και έσω πτερυγοειδή
Ε Γ +Δ

422.      Οι εγκάρσιες υπερώιες πτυχές:
Α Είναι επάρματα του βλεννογόνου και εμβρυϊκά υπολείμματα
Β Μαζί με την τομική θηλή βοηθούν στην σύνταξη των προσθίων δοντιών
   και στην ομιλία
Γ Δυσχεραίνουν την προφορά ουρανισκόφωνων συμφώνων
Δ Α +Γ
Ε Β +Γ

423.      Κατά την σύνταξη των τεχνητών δοντιών στην κορυφή της
   φατνιακής ακρολοφίας ποιο από τα παρακάτω προβλήματα, που
   δημιουργούνται, επηρεάζει λιγότερο την αισθητική;
Α Μετατόπιση των χειλέων προς τα πίσω
Β Ρινοχειλική αύλακα βαθύτερη και εντονότερη
Γ Ευθείαση στοματικής σχισμής
Δ Μείωση του ζωτικού χώρου της γλώσσας
Ε Το φίλτρο και το ερυθρό κράσπεδο του άνω χείλους εξαφανίζονται

424.      Η σύνταξη των κάτω οπισθίων δοντιών στις Ο.Ο γίνεται έτσι ώστε
Α Οι οβελιαίες αύλακες τους να βρίσκονται επί ευθείας η οποία ενώνει την
εγγύς επιφάνεια     του κυνόδοντα με το κέντρο του οπισθογομφίου
επάρματος
Β Οι οβελιαίες αύλακες τους να βρίσκονται επί ευθείας η οποία ενώνει την
άπω επιφάνεια του κυνόδοντα με το κέντρο του οπισθογομφίου επάρματος
Γ Οι οβελιαίες αύλακες τους να βρίσκονται επί ευθείας η οποία ενώνει την
εγγύς επιφάνεια      του κυνόδοντα με την γλωσσική επιφάνεια του
οπισθογομφίου επάρματος
Δ Οι οβελιαίες αύλακες τους να βρίσκονται επί ευθείας η οποία ενώνει την
άπω επιφάνεια       του κυνόδοντα με την γλωσσική επιφάνεια του
οπισθογομφίου επάρματος
Ε Οι οβελιαίες αύλακες τους να βρίσκονται επί ευθείας η οποία ενώνει την
εγγύς επιφάνεια του κυνόδοντα με την γλωσσική επιφάνεια του
οπισθογομφίου επάρματος



                                                                    76
425.      Δυσανεξία από κινητή πρόσθεση μπορεί να οφείλεται :
Α Σε μείωση του ζωτικού χώρου της γλώσσας
Β Σε αλλεργική αντίδραση από βάση ακρυλικής ρητίνης που έχει υποστεί
ατελή πολυμερισμό και το υπολειπόμενο μονομερές είναι υψηλό
Γ Σε ηυξημένη κατακόρυφη διάσταση σύγκλεισης
Δ Σε ξηροστομία
Ε Σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις

426.      Σφάλματα που μπορεί να συμβούν κατά την κατασκευή Ο.Ο και
   αφορούν στην άσκηση μεγάλης πίεσης εντοπίζονται στην περιοχή
Α της οβελιαία ραφή της υπερώας
Β της τομική θηλή
Γ υπερώιες πτυχές
Δ οπισθογόμφια επάρματα
Ε Α +Β +Δ

427.      Ποιο από τα παρακάτω δεν κατατάσσεται στα συγγενή ελλείμματα
   της γναθοπροσωπικής χώρας
Α Υπερωιοσχιστίες
Β Προγναθισμός
Γ Μικροωτία
Δ Οστεομυελίτιδα
Ε Χειλεογναθουπερωιοσχιστείες

428.     Ο    καλύτερος    τρόπος     για  την   αποκατάσταση      των
   γναθοπροσωπικών ελλειμμάτων είναι
Α Η προσθετική αποκατάσταση
Β Η χειρουργική αντιμετώπιση
Γ Α +Β
Δ Ο συνδυασμός χειρουργικής και ακτινοθεραπευτικής αντιμετώπισης
Ε Με ορθοδοντική θεραπεία

429.     Συμπτώματα όπως στοματίτιδα, ξηροστομία και τρυσμός
   προκαλούνται σε γναθοπροσωπικούς ασθενείς από την επίδραση
Α Ακτινοθεραπείας
Β Χημειοθεραπείας
Γ Φαρμακευτικής αγωγής
Δ Των προσθετικών αποκαταστάσεων
Ε Δεν παρουσιάζουν τέτοια συμπτώματα

430.      Σκοπός της αντιγραφής των Ο.Ο είναι
Α Να αποφευχθεί η λήψη αρχικών αποτυπωμάτων
Β Να γίνει μεταφορά όλων των καλών στοιχείων των Ο.Ο
Γ να αποφευχθεί η καταγραφή των σχέσεων των γνάθων
Δ να μην αγορασθούν καινούργια δόντια
Ε Όλα τα παραπάνω

431.       Η αφαίρεση τρυγίας από τις επιφάνειες της Μ.Ο
Α γίνεται με διαλύματα καθαρισμού
Β γίνεται με απόξεση με μαχαιρίδιο ή με άλλο αιχμηρό όργανο


                                                                   77
Γ δεν χρειάζεται να γίνει διότι δίνονται από πριν οδηγίες στον ασθενή ώστε
να μην δημιουργείται τρυγία
Δ Διάλυμα αραιού οξικού οξέος
Ε Όλα τα παραπάνω

432.      Η απομάκρυνση μιας Μ.Ο. από τους ιστούς σε όλα τα σημεία της
    ταυτόχρονα, συμπεριλαμβανομένων και των εφαπτήρων, οφείλεται στο
    ότι:
Α οι άμεσοι συγκρατητήρες δεν εξασφαλίζουν ικανοποιητική συγκράτηση
Β οι έμμεσοι συγκρατητήρες δεν εξασφαλίζουν ικανοποιητική συγκράτηση
Γ οι ελάσσονες συνδετήρες δεν είναι σωστά τοποθετημένοι
Δ Α +Β
Ε Β +Γ

433.       Η έμμεση συγκράτηση είναι απολύτως απαραίτητη σε εκείνες τις
   περιπτώσεις μ.ο. που
Α Είναι μικτά στηριζόμενες
Β Είναι οδοντικά στηριζόμενες
Γ Δεν υπάρχουν οπίσθια ακραία δόντια στήριξης
Δ Σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις
Ε Α +Γ

434.      Πότε θεωρείται ότι η γλωσσική δοκός έχει τοποθετηθεί σωστά;
Α όταν το κάτω χείλος της βρίσκεται στο χαμηλότερο δυνατό επίπεδο και
όταν το άνω χείλος της βρίσκεται σε απόσταση τουλάχιστον 3mm από την
παρυφή των ούλων
Β όταν το κάτω χείλος της βρίσκεται στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο και
όταν το άνω χείλος της βρίσκεται σε απόσταση τουλάχιστον 1mm από την
παρυφή των ούλων
Γ όταν και τα δύο χείλη της καταλήγουν ομαλά πάνω στον βλεννογόνο
Δ όταν τα χείλη καταλήγουν σε αύλακα ανάμεσα σε δύο υπερώιες πτυχές
Ε Β +Δ

435.     Πότε θεωρείται σωστή η οριοθέτηση του πρόσθιου ή έξω χείλους
   ενός άνω μείζονα συνδετήρα;
Α Όταν αυτό βρίσκεται στο χαμηλότερο δυνατό επίπεδο
Β Όταν βρίσκεται τουλάχιστον σε απόσταση 6mm από την παρυφή των
ούλων
Γ Όταν καταλήγει σε αύλακα ανάμεσα σε 2 υπερώιες πτυχές
ΔΒ+Γ
Ε Όταν βρίσκεται τουλάχιστον σε απόσταση 3mm από την παρυφή των
ούλων

436.      Η ανάγκη μεγάλων διορθώσεων του μεταλλικού σκελετού, που
   μπορεί να διαπιστωθεί κατά την δοκιμή του στο στόμα, αντιμετωπίζεται:
Α Με τρόχισμα των επιμέρους περιοχών στις οποίες εντοπίζεται το
πρόβλημα
Β Με ανακατασκευή του μεταλλικού σκελετού
Γ Α +Β
Δ με τη λήψη αποτυπώματος με τον μεταλλικό σκελετό στην θέση του


                                                                      78
Ε Με κανένα από τα παραπάνω

437.      Κατά τη μέση υπερώια ραφή συχνά ανευρίσκεται σκληρό έπαρμα
   γνωστό ως υπερώιο όγκωμα (torus palatinus). Η παρουσία αυτού του
   επάρματος επηρεάζει
Α Την γενική υγεία του ασθενή
Β Την εκλογή του μείζονα υπερώιου συνδετήρα
Γ Την μακροβιότητα της πρόσθεσης
Δ Α +Γ
Ε Κανένα από τα παραπάνω

438.      Η ανατομικότητα των οπισθογομφίων επαρμάτων παίζει κυρίως
   ρόλο σε περιπτώσεις Μ.Ο.
Α Οδοντικά στηριζόμενες
Β ΙV κατηγορίας κατά KENNEDY
Γ Όπου δεν υπάρχουν ελεύθερα άκρα
Δ Όπου υπάρχουν ελεύθερα άκρα
Ε Σε όλες τις προαναφερθείσες περιπτώσεις

439.     Τα αρχικά (ή διαγνωστικά) εκμαγεία χρησιμοποιούνται για:
Α Τον καθορισμό των ενδεχόμενα επιβεβλημένων διορθώσεων του
μασητικού επιπέδου
Β Την κατασκευή προσωρινών βάσεων
Γ Την αρχική σχεδίαση της Μ.Ο
Δ Όλα τα παραπάνω
ΕΑ+Β

440.      Η τεχνική αντιγραφής δεν μπορεί να εφαρμοστεί
Α Σε περιπτώσεις ασθενών τρίτης ηλικίας
Β Σε περιπτώσεις που ο ασθενείς φέρει την Ο.Ο πολλά χρόνια
Γ Σε περιπτώσεις όπου χρειάζονται μεγάλες αλλαγές στην σύγκλειση
Δ Σε περιπτώσεις όπου χρειάζονται μικρές αλλαγές στην σύγκλειση
ΕΑ+Β

441.      Αντιγραφή Ολικής Οδοντοστοιχίας καλείται:
Α Η κατασκευή μια νέας Ο.Ο που μοιάζει με την παλαιότερη του ασθενή
Β Η μεταφορά του σχήματος της Ο.Ο που χρησιμοποιείται στην καινούρια
για συντήρηση, διατήρηση και υποστήριξη του υπάρχοντος νευρομυïκού
μηχανισμού
Γ Μια σύντομη διαδικασία κατασκευής μιας νέας Ο.Ο
Δ Η της βάσης της ΟΟ
Ε Τίποτε από τα παραπάνω

442.      Οι τροποποιήσεις στην τεχνική αντιγραφής αποβλέπουν σε
   επίλυση προβλημάτων που αφορούν
Α Στα τεχνητά δόντια
Β Στις επιφάνειες αποτύπωσης
Γ Σε μικρή μείωση της κατακόρυφης διάστασης σύγκλεισης
Δ Όλα τα παραπάνω
Ε Σε κανένα από τα παραπάνω


                                                                   79
443.      Θραύση των συγκρατητικών βραχιόνων των αγκίστρων έχουμε
Α Λόγω κόπωσης του μετάλλου από την τοποθέτηση του βραχίονα σε
μεγάλη εσοχή
Β Λόγω κόπωσης του μετάλλου εξ αιτίας αστάθειας της Μ.Ο, που οφείλεται
σε μη ισορροπημένη σύγκλειση
Γ Λόγω κόπωσης του μετάλλου εξ αιτίας αστάθειας της Μ.Ο που οφείλεται
στην απορρόφηση του οστού κάτω από τις βάσεις μιας Μ.Ο με ελεύθερα
άκρα.
Δ Λόγω κατασκευαστικής ατέλειας του βραχίονα
Ε Όλα τα παραπάνω

444.       Οι μερκαπτάνες σε σύγκριση με τα υδροκολλοειδή πλεονεκτούν
   διότι :
Α Έχουν σταθερότητα διαστάσεων
Β Εξασφαλίζουν εκμαγεία σκληρά, με λεία επιφάνεια, μετά την εμβάπτυση
σε σκληρυντικό διάλυμα
Γ Επιμεταλλώνονται
Δ Εγκιβωτίζονται
Ε Α +Γ +Δ

445.      Τα αποτυπώματα που λαμβάνονται για την κατασκευή Μ.Ο
   διακρίνονται σε
Α ανατομικά και στατικά
Β δυναμικά και λειτουργικά
Γ εν ηρεμία και στηρικτικά
Δ. Α +Β
ΕΒ+Γ

446.      Η αυξημένη κάθετη διάσταση σύγκλεισης στην κατασκευή Ο.Ο τι
   έχει σαν αποτέλεσμα;
Α Κροτάλισμα της Ο.Ο
Β Ελαττωμένη συγκράτηση
Γ ελαττωμένη σταθερότητα
Δ μικρό ελεύθερο μεσοφραγματικό χώρο
Ε Α +Γ +Δ

447.      Τι συμβαίνει όταν ο ασθενής παραπονείται ότι δαγκώνει την
   γλώσσα του με τις Ο.Ο
Α τα δόντια της κάτω τοποθετήθηκαν στην κορυφή της φατνιακής
ακρολοφίας
Β τα δόντια της άνω τοποθετήθηκαν παρειακά


                                                                  80
Γ τα δόντια της κάτω τοποθετήθηκαν γλωσσικότερα
Δ όλα τα παραπάνω
Ε κανένα από τα παραπάνω

448.      Η δήξη των παρειών με την Ο.Ο οφείλεται:
Α στην σύνταξη των τεχνητών δοντιών στην κορυφή της φατνιακής
απόφυσης
Β σε ανεπαρκή οριζόντια πρόταξη των τεχνητών δοντιών
Γ σε μειωμένη κατακόρυφη διάσταση σύγκλεισης
Δ Σε όλα τα παραπάνω
Ε Β +Γ

449.      Κατά την κατασκευή μιας μερικής οδοντοστοιχίας χωρίς στεφάνες,
   πόσες φορές τουλάχιστον πραγματοποιείται καταγραφή της κεντρικής
   σύγκλεισης;
Α Μία
Β Δύο
Γ Τρεις
Δ Δεν χρειάζεται
Ε Κανένα από τα παραπάνω

450.      Κατά την κατασκευή ολικής οδοντοστοιχίας με τη μέθοδο
   Shreinemakers πόσες φορές τουλάχιστον πραγματοποιείται καταγραφή
   της κεντρικής θέσης;
Α Μία
Β Δύο
Γ Τρεις
Δ Δεν χρειάζεται
Ε Κανένα από τα παραπάνω

451.     Οι δυνάμεις που δρουν στην Ο.Ο εκπορεύονται:
Α από τα χείλη
Β από τους μύες της μάσησης
Γ από την γλώσσα
Δ παρειές
Ε Όλα τα παραπάνω

452.     Η δήξη των παρειών σε ασθενείς με Ο.Ο. οφείλεται:
Α έλλειψη επαρκούς οριζόντιας πρόταξης στα πρόσθια
Β έλλειψη επαρκούς επικάλυψης στα οπίσθια
Γ μεγάλη μείωση της κάθετης διάστασης σύγκλεισης
Δ Β +Γ
Ε όλα τα παραπάνω




                                                                    81
453.     Ενόχληση των χειλέων σε ασθενείς με Ο.Ο οφείλεται σε:
Α έλλειψη επαρκούς οριζόντιας πρόταξης στα πρόσθια
Β σύνταξη των άνω προσθίων σε θέση πολύ χαμηλότερα απ’ ότι τα
φυσικά δόντια
Γ σύνταξη των οπισθίων γλωσσικότερα
Δ Β +Γ
Ε Α +Β

454.      Ποιο από τα παρακάτω υλικά είναι δυνατό να χρησιμοποιηθεί για
   την μυϊκή διαμόρφωση των ορίων του δισκαρίου ;
Α παρισινή γύψος
Β φύραμα οξειδίου του ψευδαργύρου
Γ υλικό του Stent
Δ υδροκολλοειδές
Ε Β +Γ

455.     Η αντοχή του αλγινικού στην συμπίεση επηρεάζεται από την……
Α χημική σύσταση του αλγινικού
Β αναλογία Η2Ο και σκόνης
Γ ανάμειξη του υλικού
Δ όλα τα παραπάνω
Ε Α +Β

456.      Ποιες από τις παρακάτω ιδιότητες αποτελούν πλεονέκτημα των
   αλγινικών αποτυπωτικών υλικών;
Α η ακρίβεια αποτύπωσης
Β η ογκομετρική σταθερότητα
Γ η ελαστικότητα
Δ η αντοχή στην απόσχιση
Ε Α +Γ

457.     Η διαδικασία κατασκευής μιας άμεσης ΟΟ διευκολύνει στην: :
Α καταγραφή της κεντρικής σχέσης της κάτω γνάθου
Β επούλωση των τραυμάτων
Γ ευχέρεια της ομιλίας
Δ όλα τα παραπάνω
Ε Α +Β

458.     Μειονέκτημα των άμεσων Ο. Ο. θεωρούνται :
Α η οικονομική επιβάρυνση του ασθενή
Β η πιθανή διατήρηση της καθ’ έξη κεντρικής θέσης της σύγκλεισης
Γ η ανάγκη επανεφαρμογής σε μικρό χρονικό διάστημα
Δ Α +Β
Ε όλα τα παραπάνω

459.     Τα ακρυλικά δόντια που χρησιμοποιούνται στις Ο.Ο:
Α στιλβώνονται ευκολότερα
Β έχουν καλή σύνδεση με τη βάση
Γ Α +Β


                                                                      82
   Δ μπορούν να τροχιστούν εύκολα
   Ε Γ+ Δ

   460.     Η τάση για εμετό μετά την τοποθέτηση της Ο.Ο πιθανόν να
      οφείλεται σε:
   Α υπερβολικό πάχος της άνω βάσης
   Β υπερώιο φραγμό στην κινητή μαλακή υπερώα
   Γ μακριά και ογκώδη πτερύγια κάτω Ο.Ο
   Δ σύνταξη άνω β’ γομφίου πολύ υπερώια
   Ε Σε όλα τα παραπάνω

  461.    Το οδηγό μασητικό επίπεδο είναι …….
  Α παράλληλο προς την διακορική γραμμή
  Β παράλληλο προς το επίπεδο της Φραγκφούρτης
  Γ παράλληλο προς το επίπεδο του Camper
  Δ Α +Γ
  Ε Α +Β

   462.     Ο χαλινός της γλώσσας τείνει να εκτοπίσει την Ο.Ο. όταν η
      γλώσσα είναι:
   Α στη θέση Ι
   Β στη θέση ΙΙ
   Γ στη θέση ΙΙΙ
   Δ Α +Γ
   Ε Α +Β

  463.      Το μέγεθος της συγκρατητικής ικανότητας ενός βραχίονα
     ποικίλλει ανάλογα με…..
  Α τη συγκολλητική ικανότητα της τροφής
  Β το υλικό κατασκευής της στεφάνης
  Γ τη γωνία αυχενικής κλίσης
  Δ τη δύναμη συνάφειας
  Ε την γωνία διαβροχής του χρησιμοποιούμενου υλικού

   464.      Το εργαλείο του FOX χρησιμοποιείται………
   Α στην μέτρηση του βάθους εσοχής
   Β στον παραλληλισμό των επιπέδων ένθεσης
   Γ στην μέτρηση της γωνίας μεταξύ των επιπέδων Φραγκφούρτης και
   Camper
   Δ στον έλεγχο της παραλληλότητας μεταξύ της ρινοωτικής γραμμής και του
οδηγού μασητικού επιπέδου.
   Ε Γ +Δ

   465.       Κατά την ένθεση μιας Μ.Ο, ποια από τις ακόλουθες συνθήκες
      εξασφαλίζει μιαν ευνοϊκότερη φόρτιση των στηριγμάτων της;
   Α ο συγκρατητικός βραχίονας να βρίσκεται αυχενικώτερα του βραχίονα
   αντιστήριξης
   Β να ακουμπάει στο στήριγμα πρώτα ο συγκρατητικός βραχίονας
   Γ να ακουμπάει στο στήριγμα πρώτα ο βραχίονας αντιστήριξης
   Δ και οι τρεις βραχίονες να ακουμπούν ταυτόχρονα στο στήριγμα


                                                                      83
ΕΑ+Γ


466.      Το γοτθικό τόξο αναφέρεται:
Α στο σχήμα της καμπύλης του Monson
Β σε ανατομικό σύμπλεγμα νευρώνων του στοματογναθικού συστήματος
Γ στην εξεύρεση της κεντρικής σχέσης της κάτω γνάθου
Δ σε ανατομική περιοχή των παρισθμίων αμυγδαλών
Ε σε τίποτα εκ των ανωτέρω

467.      Ποια τμήματα ενός απλού αγκίστρου (AKERS) συμμετέχουν
    στην στήριξη μιας Μ.Ο.;
Α ο μασητικός εφαπτήρας μόνον
Β ο εφαπτήρας και το αυχενικά της μείζονος περιμέτρου τμήμα του
συγκρατητικού βραχίονα
Γ ο βραχίονας αντιστήριξης επί γλωσσικού βάθρου και το μασητικά της
μείζονος περιμέτρου τμήμα του συγκρατητικού βραχίονα
Δ ο εφαπτήρας και το μασητικά της μείζονος περιμέτρου τμήμα του
συγκρατητικού βραχίονα
Ε Γ +Δ

468.      Προκειμένου να συντηρήσετε ένα αποτύπωμα από πολυαιθέρα
   θα προτιμήσετε ένα δισκάριο:
Α από φωτοπολυμεριζόμενη ρητίνη
Β από αυτοπολυμεριζόμενη ρητίνη
Γ μεταλλικό
Δ πλαστικό
Ε Γ +Δ

469.      Για πόσο χρονικό διάστημα ένα αποτύπωμα πολυαιθέρα μπορεί
   να συντηρηθεί εμβαπτισμένο σε νερό;
Α 24 ώρες
Β 3 ημέρες
Γ μια εβδομάδα
Δ καθόλου
Ε άλλο

470.       Τι επιβραδύνει, μέχρι και αναστέλλει, την πήξη των μη
    αντιστρεπτών αλγινικών;
Α το παγωμένο νερό
Β το διττανθρακικό νάτριο
Γ το φθοριούχο νάτριο
Δ το οξικό οξύ
Ε το θειικό κάλιο

471.     Ο χάρακας του GYSI χρησιμοποιείται κατά την ……
Α εξεύρεση της διάστασης σύγκλεισης
Β χάραξη των οδηγών γραμμών
Γ διαμόρφωση του μασητικού επιπέδου



                                                                 84
Δ διαδικασία επιλογής του συγκλεισιακού σχήματος
Ε μέτρηση του βάθους εσοχής

472.     Το συνδεδυασμένο άγκιστρο είναι:
Α Άγκιστρο με ένα συρμάτινο βραχίονα ουλικής προσπέλασης
Β Άγκιστρο με ένα χυτό βραχίονα
Γ Άγκιστρο με ένα συρμάτινο βραχίονα
Δ Άγκιστρο με δύο χυτούς βραχίονες
Ε Β +Γ

473.     Το μικτό άγκιστρο είναι:
Α Άγκιστρο με ένα βραχίονα ουλικής προσπέλασης
Β Άγκιστρο με ένα χυτό βραχίονα
Γ Άγκιστρο με ένα συρμάτινο βραχίονα
Δ Άγκιστρο με δύο χυτούς βραχίονες
Ε Α +Δ

474.     Το μετά δοκού άγκιστρο είναι:
Α Άγκιστρο με ένα χυτό βραχίονα
Β Άγκιστρο με δύο βραχίονες ουλικής προσπέλασης
Γ Άγκιστρο με δύο χυτούς βραχίονες
Δ Άγκιστρο με ένα βραχίονα ουλικής προσπέλασης
ΕΒ+Γ

475.     Η απόσταση μεταξύ των δύο κυνοδοντικών γραμμών, επί του
   οδηγού μασητικού επιπέδου, ισούται με :
Α Το εύρος των άνω εξ προσθίων δοντιών
Β Την απόσταση μεταξύ των άπω επιφανειών των άνω πλαγίων τομέων
Γ Το εύρος των πτερυγίων της ρινός
Δ Α +Β
Ε Με τίποτα από τα παραπάνω

476.     Η απόσταση μεταξύ των δύο κυνοδοντικών γραμμών, επί του
   οδηγού μασητικού επιπέδου, ισούται με :
Α Το εύρος των άνω εξ προσθίων δοντιών
Β Την απόσταση μεταξύ των άπω επιφανειών των άνω πλαγίων τομέων
Γ Το εύρος των πτερυγίων της ρινός
Δ Το εύρος των άνω τομέων και του δεξιού κυνόδοντα
Ε Τίποτα από τα παραπάνω

477.      Πότε ελέγχεται η ορθότητα σύνταξης των προσθίων στην
   περίπτωση κατασκευής μιας άμεσης ολικής οδοντοστοιχίας της κάτω
   γνάθου;
Α Αμέσως μετά την σύνταξή τους
Β Πριν την όπτηση της ΟΟ
Γ Μετά την όπτηση της ΟΟ
Δ Κατά την τοποθέτηση της ΟΟ
Ε Α +Β




                                                                85
478.      Πότε ελέγχεται η ορθότητα σύνταξης των προσθίων στην
   περίπτωση κατασκευής μιας άμεσης ολικής οδοντοστοιχίας της άνω
   γνάθου;
Α Αμέσως μετά την σύνταξή τους
Β Πριν την όπτηση της ΟΟ
Γ Μετά την σύνταξη και των οπισθίων
Δ Κατά την τοποθέτηση της ΟΟ
ΕΑ+Γ

479.      Η κίνηση Bennet αναφέρεται
Α Στην εργαζόμενη πλευρά
Β Στην μη εργαζόμενη πλευρά
Γ Στην κατάσπαση της γνάθου
Δ Στην σχέση των κοπτικών άκρων των προσθίων με το οδηγό μασητικό
επίπεδο
Ε Σε κάτι άλλο

480.      Η γωνία Bennet αναφέρεται
Α Στην εργαζόμενη πλευρά
Β Στην μη εργαζόμενη πλευρά
Γ Στην σχέση των κοπτικών άκρων των προσθίων με το οδηγό μασητικό
επίπεδο
Δ Στην κλίση της κονδυλικής τροχιάς
Ε Σε κάτι άλλο

481.      Το διπλό εφιππεύον άγκιστρο διαθέτει
Α Δυο συγκρατητικούς βραχίονες και κανένα βραχίονα αντιστήριξης
Β Δυο ελάσσονες συνδετήρες κι ένα συγκρατητικό βραχίονα
Γ Δυο ελάσσονες συνδετήρες και δυο συγκρατητικούς βραχίονες
Δ Ένα ελάσσονα συνδετήρα και δυο συγκρατητικούς βραχίονες
Ε Δεν αντιστοιχεί σε τίποτα από τα παραπάνω

482.      Η αποκατάσταση εκτεταμένης πρόσθιας νωδότητας με ακίνητη
   κατασκευή (γέφυρα) αντενδείκνυται:
Α όταν υπάρχει εκτεταμένη απορρόφηση σε ύψος και εύρος της νωδής
   περιοχής
Β όταν ο βλεννογόνος είναι λεπτός και ευκίνητος
Γ όταν η γραμμή γέλωτος είναι υψηλή
Δ Α +Β +Γ
Ε Α +Γ


483.      Ποιο από τα παρακάτω υλικά είναι αδύνατο να χρησιμοποιηθεί
   για την μυϊκή διαμόρφωση των ορίων της βάσης;
Α υλικό του Stent
Β φύραμα οξειδίου του ψευδαργύρου
Γ υδροκολλοειδές
Δ παρισινή γύψος
Ε Γ+ Δ



                                                                   86
484.      Ο προσδιορισμός της κατακόρυφης διάστασης του προσώπου,
   σε ολικά νωδό ασθενή, επιτυγχάνεται με την ανεύρεση
Α της θέσης ανάσπασης της κάτω γνάθου
Β της θέσης προολίσθησης της κάτω γνάθου σε κατ’ άκρον σχέση
Γ της θέσης ανάπαυσης της κάτω γνάθου
Δ της θέσης πλαγιολίσθησης της κάτω γνάθου
Ε κανένα από τα παραπάνω

485.      Πως μπορούν να διορθωθούν εκτεταμένα κενοτόπια σε ένα
   αρχικό αποτύπωμα από αλγινικό
Α Με την πλήρωση του αποτυπώματος με λεπτόρρευστο αλγινικό και την
επανάληψη της αποτύπωσης
Β Με την ενστάλαξη κεριού οδοντοστοιχιών στα κενοτόπια
Γ Με την πλήρωση του αποτυπώματος με λεπτόρρευστη σιλικόνη και την
επανάληψη της αποτύπωσης
Δ επανάληψη της διαδικασίας λήψης αρχικού αποτυπώματος
ΕΑ+Δ

486.     Η έμμεση συγκράτηση στις Μ.Ο. με ελεύθερα άκρα είναι πιο
   αποτελεσματική;
   Α Όσο περισσότερο απέχει ο έμμεσος συγκρατητήρας από την γραμμή
   του υπομοχλίου.
Β Όσο λιγότερο απέχει ο έμμεσος συγκρατητήρας από την γραμμή του
υπομοχλίου
Γ Αν προστεθεί και άγκιστρο στον έμμεσο συγκρατητήρα
Δ Εάν ο έμμεσος συγκρατητήρας καταλήγει σε μεγαλύτερη εσοχή
Ε Όσο μεγαλώνει η έκταση της νωδής περιοχής

487.      Στις περιπτώσεις Μ.Ο. της κατηγορίας ΙV κατά Kennedy
Α Δεν χρειαζόμαστε έμμεση συγκράτηση
   Β Οι έμμεσοι συγκρατητήρες τοποθετούνται όσο το δυνατόν πιο πίσω,
   συνήθως στα τελευταία οπίσθια δόντια
Γ Οι έμμεσοι συγκρατητήρες τοποθετούνται όσο το δυνατόν πιο κοντά στα
κύρια στηρίγματα που βρίσκονται σε κάθε πλευρά της νωδότητας
Δ Η έμμεση συγκράτηση επιτυγχάνεται με τον μείζονα συνδετήρα
Ε Η έμμεση συγκράτηση επιτυγχάνεται με τους ελάσσονες συνδετήρες

488.      Σε ποιες περιπτώσεις αντενδείκνυται η χρήση συγκρατητικών
   βραχιόνων με δοκό;
Α σε μικτά στηριζόμενες Μ.Ο       κατηγοράς Ι κατά Kennedy, όταν η
συγκρατητική εσοχή βρίσκεται σε περιοχή του δοντιού στήριξης κοντά στην
νωδή περιοχή (άπω μοίρα του δοντιού)
Β όταν υπάρχει υψηλή πρόσφυση χαλινού στην περιοχή
Γ Σε πρόσθια δόντια περιπτώσεων οδοντικά στηριζόμενων Μ.Ο .
Δ Σε δόντια παρακείμενα των νωδών περιοχών Μ.Ο με ελεύθερο άκρο,
που παρουσιάζουν έντονη εσοχή των ιστών στήριξής τους
Ε Β +Δ




                                                                   87
489.     Ποιο από τα παρακάτω δεν αποτελεί χαρακτηριστική ιδιότητα των
   κεριών Ο.Ο
Α Περιοχή τήξης
Β Θερμική διαστολή
Γ Χρόνος πήξης
Δ Ρευστότητα
Ε Στρέβλωση

490.     Η χρήση συσκευής αυτόματης ανάμειξης των αποτυπωτικών
   υλικών πλεονεκτεί διότι:
Α Εξασφαλίζει τέλεια ανάμειξη
Β Εξασφαλίζει φύραμα με σωστές αναλογίες
Γ Εξασφαλίζει υλικό απαλλαγμένο από φυσαλίδες
Δ Εξασφαλίζει ορθή αποτύπωση
Ε Α +Β +Γ

491.      Η καταγραφή της κεντρικής θέσης της γνάθου γίνεται:
Α Με εντομές στα κήρινα τόξα καταγραφής
Β Με το εργαλείο του FOX
Γ Με τον μετρητή του WILLIS
Δ Με την εγγραφή του γοτθικού τόξου
Ε Α +Δ

492.     Συγκλεισιακά σχήματα για ΟΟ είναι:
Α Επίπεδη σύγκλειση
Β Αμφίπλευρα εξισορροπημένη σύγκλειση
Γ Κυνοδοντική καθοδήγηση
Δ Α +Β
Ε Β +Γ

493.      Σε ημιπροσαρμοζόμενο (ρυθμιζόμενο) αρθρωτήρα προκειμένου
   να αποδώσουμε αμφίπλευρα εξισορροπημένη (ισορροπημένη)
   σύγκλειση πρέπει να έχουμε:
Α Καταγραφή για την ρύθμιση της κλίσης των κονδυλικών τροχιών
Β Καταγραφή με προσωπικό τόξο
Γ Καταγραφή της μέγιστης συναρμογής
Δ Α + Β + Γ;
ΕΑ+Β

494.     Ποιες καταγραφές χρειάζονται για την χρησιμοποίηση ενός
   ημιπροσαρμοζόμενου (ρυθμιζόμενου) αρθρωτήρα;
Α Καταγραφή για την ρύθμιση της κλίσης των κονδυλικών τροχιών
Β Καταγραφή για την ρύθμιση του μεσοφραγμικού χώρου
Γ Καταγραφή με προσωπικό τόξο
Δ Καταγραφή των οδοντικών σχέσεων
ΕΑ+Γ




                                                                   88
495.      Σε ποιες περιπτώσεις, η κατασκευή ΜΟ οδηγεί στην εξαγωγή
   δοντιών, τα οποία διαφορετικά θα μπορούσαν να παραμείνουν ως
   έχουν,
Α Δόντια που δεν μπορούν να ναρθηκοποιηθούν
Β Δόντια με ανώμαλη θέση στο φραγμό
Γ Δόντια που δεν ενδείκνυται η κάλυψή τους με στεφάνη
Δ Α+ Β
Ε Α+ Β +Γ

496.     Μια άμεση ΟΟ έχει αυξημένο κόστος εξ αιτίας της
Α Ποιότητας των τεχνητών δοντιών που χρησιμοποιούνται
Β Υψηλής αισθητικής που αποδίδεται
Γ Της ανάγκης επανεφαρμογών
Δ Της κατασκευής εξατομικευμένων δοντιών
Ε Κανένα από τα παραπάνω

 497.     Κατά τον      Kennedy οι περιπτώσεις μερικών νωδοτήτων
 ταξινομούνται:
 Α σε τέσσερις κατηγορίες
 Β σε έξι κατηγορίες
 Γ σε οκτώ κατηγορίες
 Δ σε δύο κατηγορίες
 Ε οι νωδότητες δεν ταξινομούνται κατά Kennedy

498.      Η παρουσία υπερώιου ογκώματος ( torus palatinus) επηρεάζει
Α Την γενική υγεία του ασθενή
Β Την εκλογή του μείζονα υπερώιου συνδετήρα
Γ Την μακροβιότητα της πρόσθεσης
Δ Α +Γ
Ε Κανένα από τα παραπάνω

499.     Η συγκρατητική ικανότητα των αγκίστρων ευνοείται από δόντια
   με
Α Κυλινδρική μύλη
Β Ωοειδή μύλη
Γ Ογκώδεις ρίζες
Δ Μεγάλη απόκλιση από το οδοντικό τόξο
Ε Όλα τα παραπάνω

500.      Σε νωδότητα κατηγορίας Ι κατά Κennedy, στην φατνιακή
   απόφυση των ακραίων στηριγμάτων, εμφανίζονται έντονες εσοχές και
   υψηλές προσφύσεις χαλινών. Τα άγκιστρα επιλογής, για την ΜΟ που
   πρόκειται να κατασκευασθεί, θα είναι:
Α μικτό άγκιστρο
Β διπλό άγκιστρο
Γ άγκιστρο μετά δοκού
Δ συνδεδυασμένο άγκιστρο
Ε Α+Β




                                                                   89
    501. Τα πτερύγια Μ.Ο. οδοντικής στήριξης πρέπει να καλύπτουν το
         βάθος και εύρος των αντίστοιχων αυλάκων, στις ακόλουθες
         περιπτώσεις:
Α   I κατηγορία κατά Kennedy
Β   ΙΙΙ κατηγορία κατά Kennedy
Γ   IV κατηγορία κατά Kennedy
Δ   Σε όλες τις κατηγορίες
Ε   Δεν είναι απαραίτητο

    502. Η επιλογή των δοντιών στηριγμάτων στις Μ.Ο. έχει άμεση
        σχέση με:
Α   Το είδος της Μ.Ο.
Β   Τον αριθμό των υπαρχόντων δοντιών
Γ   Το αν τα δόντια βρίσκονται στο πρόσθιο τμήμα των γνάθων
Δ   Τη μορφολογία τους
Ε   Το φύλο και την ηλικία του ασθενή

    503. Ποια ανατομικά στοιχεία συγκροτούν το οστικό υπόστρωμα μιας
       άνω ολικής οδον/χίας.
Α   Υπερώια και φατνιακή απόφυση άνω γνάθου - οριζόντιο πέταλο
    υπερώιου οστού
Β   Υπερώια και φατνιακή απόφυση άνω γνάθου
Γ   Οριζόντιο πέταλο υπερώιου οστού
Δ   Φατνιακή απόφυση άνω γνάθου - οριζόντιο πέταλο υπερώιου οστού
Ε   Σκληρή και μαλθακή υπερώα

    504. Ποια ανατομικά στοιχεία καθορίζουν το οπίσθιο όριο του
        αποτυπώματος     άνω     γνάθου    στην  κατασκευή     ολικής
        οδοντοστοιχίας:
Α   Πτερυγογναθικές εντομές, περιοχή 2-3 mm πίσω από το όριο σκληρής
    - μαλθακής υπερώας
Β   Γναθιαία ογκώματα
Γ   Το όριο σκληρής- μαλθακής υπερώας
Δ   Πτερυγογναθικές εντομές - γναθιαία ογκώματα
Ε   Β και Γ

    505. Συνήθως πότε δεν χρησιμοποιούνται "υλικά αποκατάστασης
        των ιστών" (tissue conditioners) κατά την κατασκευή των ολικών
        οδοντοστοιχιών.
Α   Λειτουργική αποτύπωση.
Β   Σταθεροποίηση βασικών πλακών κατά το στάδιο των καταγραφών
Γ   Καταγραφή της ουδέτερης ζώνης.
Δ   Διαμόρφωση λείων επιφανειών των οδοντοστοιχιών.
Ε   Αποτύπωση με την μεικτή τεχνική

  506. Η ικανότητα διαβροχής του υλικού κατασκευής βάσεων
     οδοντοστοιχιών θεωρείται καλύτερη όταν:
Α Η γωνία επαφής πλησιάζει στις 00
Β Η γωνία επαφής είναι περίπου 600
Γ Η γωνία επαφής πλησιάζει στις 900


                                                                   90
Δ Δεν εξαρτάται από τη γωνία επαφής
Ε Δεν ισχύει κάτι από τα ανωτέρω

    507. Ποια ανατομικά στοιχεία καθορίζουν το οπίσθιο όριο του
       αποτυπώματος      κάτω   γνάθου,  στην   κατασκευή    ολικής
       οδοντοστοιχίας:
Α   Οπισθογόμφια προσκεφάλαια και έσω λοξή γραμμή εκατέρωθεν
Β   Οπισθογόμφια προσκεφάλαια
Γ   Έσω λοξή γραμμή εκατέρωθεν
Δ   Γναθοϋοειδής μυς εκατέρωθεν
Ε   Οπίσθια μοίρα μασητήρα

    508. Ο τύπος Ι, κατά την ταξινόμηση Newton, χαρακτηρίζει τη
        στοματίτιδα από οδοντοστοιχίες όπου ο βλεννογόνος:
Α   Εμφανίζεται με μικρά φλεγμαίνοντα σημεία, που εντοπίζονται γύρω
    από τα στόμια των εκφορητικών πόρων των μειζόνων σιαλογόνων
    αδένων
Β   Εμφανίζεται με μικρά φλεγμαίνοντα σημεία, που εντοπίζονται σε όλη
    την επιφάνεια έδρασης της οδοντοστοιχίας
Γ   Εμφανίζει διάχυτη φλεγμονή σε όλη την επιφάνεια έδρασης μιας άνω
    ολικής οδοντοστοιχίας
Δ   Εμφανίζει διάχυτη φλεγμονή σε όλη την επιφάνεια έδρασης μιας κάτω
    ολικής οδοντοστοιχίας
Ε   Εμφανίζεται ως διάχυτη φλεγμονή του βλεννογόνου τμήματος της
    επιφάνειας έδρασης μιας άνω ή κάτω οδοντοστοιχίας

    509. Ο βασικός μεγάλος συνδετήρας          μιας μ.ο.   κάτω γνάθου
        θεωρείται ότι είναι:
Α   Δοκός γλωσσικού φύματος (Karlsen)
Β   Δοκός Kennedy
Γ   Γλωσσική δοκός
Δ   Χειλική δοκός
Ε   Υπογλώσσια δοκός

    510. Η δοκός Kennedy είναι:
Α   Μεγάλος συνδετήρας Μ.Ο. άνω γνάθου
Β   Μεγάλος συνδετήρας Μ.Ο. κάτω γνάθου
Γ   Έμμεσο συγκρατητικό στοιχείο
Δ   Δοκός στήριξης επένθετων οδοντοστοιχιών
Ε   Τύπος άμεσου συγκρατητικού στοιχείου

    511. Τα ελλείμματα της γναθοπροσωπικής χώρας ανάλογα με την
        αιτιολογία τους ταξινομούνται:
Α   Ενδοστοματικά
Β   Εξωστοματικά
Γ   Επίκτητα
Δ   Συγγενή
Ε   Γ και Δ

    512.   Η εκροή υγρών από τη μύτη οφείλεται σε ελλείμματα:


                                                                    91
Α   Κάτω γνάθου
Β   Γλωσσεκτομής
Γ   Σύνθετα
Δ   Άνω γνάθου
Ε   Γ και Δ

    513. Η άμεση χειρουργική πρόσθεση μετά την αφαίρεση του
       χειρουργικού πωματισμού:
Α   Δεν χρησιμοποιείτε πλέον
Β   Δεν αναπροσαρμόζεται
Γ   Αναπροσαρμόζεται με μόνιμα μαλακά επιστρώματα
Δ   Αναπροσαρμόζεται με σκληρά επιστρώματα
Ε   Αναπροσαρμόζεται με ημιμόνιμα μαλακά επιστρώματα ή υλικά
    αποκατάστασης των ιστών.

    514. Ο χρόνος έναρξης κατασκευής της οριστικής πρόσθεσης στα
       ελλείμματα της άνω γνάθου εξαρτάται:
Α   Από την πορεία επούλωσης
Β   Από την ύπαρξη δοντιών ή όχι
Γ   Από το μέγεθος του ελλείμματος
Δ   Από την πρόγνωση της νεοπλασίας
Ε   Σωστά όλα τα παραπάνω

    515. Πότε τα ανατομικά στοιχεία μέσα στην περιοχή των ελλειμμάτων
        της άνω γνάθου παίζουν αποφασιστικό ρόλο για την επιτυχία της
        πρόσθεσης:
Α   Όταν το έλλειμμα είναι μικρό
Β   Όταν το έλλειμμα είναι ετερόπλευρο και μικρό
Γ   Όταν το έλλειμμα είναι αμφίπλευρο
Δ   Όταν το έλλειμμα εκτείνεται πέρα από τη μέση γραμμή της υπερώας
    και ο ασθενής είναι νωδός.
Ε   Δ και Γ

    516. Η επιτυχία της εξάσκησης και μείωσης της απόκλισης του
        κολοβώματος της κάτω γνάθου με ειδικές προσθέσεις εξαρτάται
        από:
Α   Την ηλικία του ασθενούς
Β   Τη φύση του ελλείμματος
Γ   Την έγκαιρη έναρξη της εξάσκησης
Δ   Τη συνεργασία του ασθενή
Ε   Β, Γ, Δ

    517. Η ικανότητα του νωδού ασθενή να φορέσει ολικές
       οδοντοστοιχίες μετά από εκτομή της κάτω γνάθου εξαρτάται από:
Α   Την ηλικία του ασθενή
Β   Το μέγεθος του παραμένοντος τμήματος της κάτω γνάθου (κολόβωμα)
Γ   Την απόκλιση του κολοβώματος
Δ   Το υλικό κατασκευής των οδοντοστοιχιών
Ε   Β και Γ



                                                                  92
    518. Η προσθετική αποκατάσταση των εξωστοματικών ελλειμμάτων
        προτιμάται από τη χειρουργική όταν:
Α   Το έλλειμμα είναι μικρό
Β   Το έλλειμμα είναι μεγάλο
Γ   Είναι συγγενούς ή τραυματικής αιτιολογίας
Δ   Ο ασθενής είναι νεαρής ηλικίας
Ε   Δεν έχουν ακτινοβοληθεί οι ιστοί

    519. Ποια πλεονεκτήματα έχει η χρήση εμφυτευμάτων για τη
        συγκράτηση εξωστοματικών προσθέσεων
Α   Ευκολία στην τοποθέτηση της πρόσθεσης
Β   Μείωση των δερματικών αντιδράσεων στην περιοχή της πρόσθεσης
Γ   Πιο χοντρά όρια της πρόσθεσης για καλύτερη αντοχή
Δ   Πιο εύκολος καθαρισμός της πρόσθεσης
Ε   Α, Β, Δ

    520. Η άμεση ή προσωρινή προσωπική πρόσθεση κατασκευάζεται
       από:
Α   Θερμοπολυμεριζόμενη σιλικόνη
Β   Αυτοπολυμεριζόμενη σιλικόνη
Γ   Θερμοπολυμεριζόμενη ακρυλική ρητίνη
Δ   Αυτοπολυμεριζόμενη ακρυλική ρητίνη
Ε   Tίποτα από τα παραπάνω

    521. Η μέθοδος του τροποποιημένου εκμαγείου (altered cast) μπορεί
        να εφαρμοσθεί σε αποκατάσταση νωδότητας:
Α   Στην Ι κατηγορία κατά Kennedy
Β   Στην Ι και ΙΙΙ κατηγορία κατά Kennedy
Γ   Στην ΙΙ και IV κατηγορία κατά Kennedy
Δ   Στην Ι και ΙΙ κατηγορία κατά Kennedy
Ε   Σε όλες τις κατηγορίες κατά Kennedy

    522. Στην αποτύπωση για Ο.Ο. με τη μέθοδο του ανοικτού στόματος:
Α   Τα πτερύγια της οδοντοστοιχίας μπορεί να είναι υποεκτατικά
Β   Δεν καταγράφεται όλο το εύρος και το βάθος των αυλάκων
Γ   Δεν καταγράφεται σωστά το όριο σκληρής-μαλθακής υπερώας
Δ   Α και Β
Ε   Β και Γ

    523. Για την τελική αποτύπωση ολικής οδοντοστοιχίας με την «χωρίς
        άσκηση πίεσης» τεχνική, προτιμούμε:
Α   Υλικό χαμηλής ρευστότητας
Β   Υλικό υψηλής ρευστότητας
Γ   Αλγινικό
Δ   Θερμοπλαστικό υλικό
Ε   Α και Δ

  524. Για την τελική αποτύπωση ολικής οδοντοστοιχίας με την «με
      άσκηση πίεσης» τεχνική, προτιμούμε:
Α Υλικό μέσης ρευστότητας


                                                                  93
   Β   Υλικό υψηλής ρευστότητας
   Γ   Αλγινικό
   Δ   Θερμοπλαστικό υλικό
   Ε   Α και Δ

      525. Τα οδηγά επίπεδα σε μια μερική οδοντοστοιχία:
   Α Είναι δύο ή περισσότερες παράλληλες όμορες επιφάνειες δοντιών-
στηριγμάτων
   Β Εμποδίζουν την εμβύθιση της Μ.Ο. στο βλεννογόνο
   Γ Κατευθύνουν την τοποθέτηση και αφαίρεση της Μ.Ο.
   Δ Α, Β, Γ
   Ε Α και Γ

       526. Στην κατασκευή μιας άμεσης ολικής οδοντοστοιχίας,
          χρησιμοποιούμε την τεχνική διπλής αποτύπωσης όταν:
   Α   Τα πρόσθια εναπομείναντα δόντια έχουν έντονη προστομιακή κλίση
   Β   Όταν δεν θέλουμε να ασκήσουμε πίεση κατά την αποτύπωση
   Γ   Τα πρόσθια εναπομείναντα δόντια έχουν έντονη κινητικότητα
   Δ   Α και Β
   Ε   Α και Γ

       527. Τα υλικά που συνήθως χρησιμοποιούνται για την τελική
           αποτύπωση των Μ.Ο. είναι:
   Α   Αλγινικό
   Β   Ευγενολούχο φύραμα
   Γ   Σιλικόνη
   Δ   Α, Β, Γ
   Ε   Α και Γ

       528. Σε ποιες περιπτώσεις επιλέγονται σύνδεσμοι στις ολικές
          επένθετες οδοντοστοιχίες:
   Α   Όταν επιδιώκεται περιορισμένη κάλυψη της υπερώας
   Β   Όταν τα δόντια στηρίγματα εντοπίζονται αμφοτερόπλευρα
   Γ   Όταν δε μπορεί να τοποθετηθεί χειλικό πτερύγιο
   Δ   Α και Β
   Ε   Α και Γ

       529. Πριν από την τελική αποτύπωση για την κατασκευή Ο.Ο.είναι
           απαραίτητη η παραμονή των παλαιών οδοντοστοιχιών εκτός
           στόματος:
   Α   Για 1 ώρα
   Β   Για 12 ώρες
   Γ   Για 24 ώρες
   Δ   Για μία εβδομάδα
   Ε   Δεν είναι απαραίτητο

     530. Κατά την τελική αποτύπωση στις Ο.Ο. δεν χρησιμοποιείται το
        ευγενολούχο φύραμα:
   Α Όταν δεν υπάρχουν εσοχές
   Β Όταν υπάρχουν εσοχές


                                                                   94
Γ Όταν υπάρχουν νεοπλασίες
Δ Όταν υπάρχει τάση για έμετο
Ε Σε καμία περίπτωση

    531. Κύρια πλεονεκτήματα επένθετων οδοντοστοιχιών:
Α   Καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα και βελτίωση της ομιλίας
Β   Βελτίωση της συγκράτησης και σταθερότητας της οδοντοστοιχίας
Γ   Βελτιωμένη μασητική ικανότητα
Δ   Α, Β, Γ
Ε   Β και Γ

    532. Τα έμμεσα συγκρατητικά στοιχεία:
Α   Χρησιμοποιούνται σε Μ.Ο. ελευθέρων άκρων
Β   Προσφέρουν επιπλέον συγκράτηση σε Μ.Ο. με λίγα δόντια-στηρίγματα
Γ   Τοποθετούνται σε δόντια με μικρή οστική στήριξη
Δ   Εμποδίζουν την εμβύθιση της Μ.Ο. στο βλεννογόνο
Ε   Β και Δ

    533. Κάνουμε φυσιολογική σύνταξη όταν η τιμή της γωνίας που
        σχηματίζεται από τον ενδοφατνιακό άξονα και το μασητικό επίπεδο
        προς το άνω εκμαγείο είναι:
Α   100°-110° από τις δύο πλευρές
Β   80°- 90° από τις δύο πλευρές
Γ   Μικρότερη των 80°
Δ   40°- 60° από τις δύο πλευρές
Ε   Μικρότερη των 60° και από τις δύο πλευρές

    534. Το όργανο του Gysi χρησιμοποιείται για τη μέτρηση:
Α   Της κάθετης διάστασης
Β   Της γωνίας αντιστάθμισης
Γ   Της γωνίας που σχηματίζεται από τον ενδοφατνιακό άξονα και το
    μασητικό επίπεδο προς το άνω εκμαγείο
Δ   Της γωνίας που σχηματίζεται από τον ενδοφατνιακό άξονα και το
    μασητικό επίπεδο προς το κάτω εκμαγείο
Ε   Τον καθορισμό του μασητικού επιπέδου

    535. Γραμμή κατεύθυνσης είναι η γραμμή:
Α   Που χαράσσεται από τον τράγο του ωτός μέχρι το πτερύγιο της ρινός
    για τον καθορισμό του μασητικού επιπέδου
Β   Είναι η νοητή γραμμή που ενώνει τις κόρες των οφθαλμών
Γ   Που σύρεται στην κορυφή της φατνιακής ακρολοφίας μεταξύ δύο
    σημείων που εκφράζουν αντίστοιχα τη θέση των κυνοδόντων και των
    δεύτερων γομφίων αμφοτερόπλευρα
Δ   Που καθορίζει το επίπεδο Φρανκφούρτης
Ε   Που χαράσσεται 6,5mm χαμηλότερα από το κατώτερο όριο έξω του
    ακουστικού πόρου και τη βάση της ρινός

  536. Τα μειονεκτήματα των άμεσων οδοντοστοιχιών για τον ασθενή
     είναι:
Α Κακή αισθητική


                                                                    95
   Β Μη ελεγχόμενη μετεξακτική αιμορραγία
   Γ Δύσκολη προσαρμογή του ασθενή
   Δ Πολλαπλές εξαγωγές και άμεση τοποθέτηση που δημιουργούν
     κακουχία, όπως και σύντομη αναπροσαρμογή της βάσης της
     οδοντοστοιχίας
   Ε Δύσκολη η επιτυχία των κλινικών και εργαστηριακών σταδίων λόγω της
     ύπαρξης δοντιών

      537. Έχει παρατηρηθεί ότι τα κυκλοφορούντα καθαριστικά, όσον
          αφορά την επίδρασή τους στα μαλακά επιστρώματα:
    Α Είναι απόλυτα κατάλληλα για τον καθαρισμό των μαλακών
επιστρωμάτων
    Β Προκαλούν πόρους στην επιφάνειά τους
    Γ Μαλακώνουν το επίστρωμα λόγω απορρόφησης ελαίων
    Δ Σκληραίνουν το επίστρωμα λόγω διαπίδυσης των πλαστικοποιητικών
παραγόντων
    Ε Κανένα δεν είναι απόλυτα κατάλληλο για τον καθαρισμό των μαλακών
      επιστρωμάτων

       538. Οι μεγάλοι συνδετήρες των Μ.Ο. σε σχέση με τα ούλα:
   Α   Απέχουν όσο το δυνατόν περισσότερο
   Β   Εδράζονται στο έδαφος του στόματος
   Γ   Απέχουν τουλάχιστον 4mm
   Δ   Απέχουν 2-3mm
   Ε   Φθάνουν στο ύψος τα ελεύθερα ούλα

      539. Η διατομή της γλωσσικής δοκού μας δίνει:
   Α Σχήμα απιοειδές με τον κύριο όγκο προς τα πάνω και την κορυφή
προς τα πάνω
   Β Σχήμα ωοειδές
   Γ Σχήμα τριγωνικό
   Δ Σχήμα απιοειδές με τον κύριο όγκο προς τα κάτω και την κορυφή προς
      τα πάνω
   Ε Ένα τυχαίο σχήμα

       540. Τι συγκρατητικά στοιχεία (κατηγορίες) γνωρίζετε:
   Α   Υπογλώσσια δοκός
   Β   Μεταλλικό πλέγμα
   Γ   Σύνδεσμοι ακριβείας
   Δ   Μασητικές αντηρίδες
   Ε   Μικρούς συνδετήρες

       541. Ποιο μέταλλο χρησιμοποιείται συχνότερα στις Μ.Ο.
   Α   Τιτάνιο
   Β   Χρυσός
   Γ   Χρωμοκοβαλτιούχα κράματα
   Δ   Νικέλιο
   Ε   Μολυβδαίνιο

       542.   Η ελαττωματική προφορά του «Κ» οφείλεται:


                                                                     96
   Α Χειλική τοποθέτηση προσθίων άνω τομέων
   Β Έλλειψη απόστασης 1-1,5mm μεταξύ των δοντιών
   Γ Υπερέκταση του οπισθίου ορίου της άνω οδοντοστοιχίας
   Δ Υπερβολικό πάχος της βάσης της οδοντοστοιχίας στην πρόσθια
περιοχή
   Ε Υπερώια τοποθέτηση των άνω προγομφίων

       543. Πως ονομάζεται η κινητή πρόσθεση όταν στο στόμα είναι
          εμφανές ένα φυσικό δόντι στην κάτω γνάθο
   Α   Ολική οδοντοστοιχία
   Β   Μερική οδοντοστοιχία
   Γ   Άμεση οδοντοστοιχία
   Δ   Επένθετη οδοντοστοιχία
   Ε   Τίποτα από τα παραπάνω

     544. Σε ποιες περιπτώσεις κατασκευάζονται Μ.Ο.:
   Α Όπου τα ελλείποντα φυσικά δόντια δεν μπορούν να αντικατασταθούν
     με ακίνητες προσθέσεις (γέφυρες)
   Β Όταν η απώλεια των δοντιών συνοδεύεται με την απώλεια μεγάλου
     όγκου σκληρών ιστών
   Γ Όπου η βαρύτητα της περιοδοντικής νόσου καθιστά δυσμενή την
     πρόγνωση ακίνητων προσθέσεων
   Δ Όταν οικονομικοί λόγοι επιβάλλουν την αποκατάσταση με Μ.Ο. διότι η
     κατασκευή τους κοστίζει λιγότερο
   Ε Όλα τα παραπάνω

       545. Σε ποια θέση πρέπει να τοποθετείται το εκμαγείο κατά την
           έναρξη της παραλληλογράφησης:
   Α   Σε 20°
   Β   Σε 30°
   Γ   Σε 0°
   Δ   Σε 10°
   Ε   Τίποτα από τα παραπάνω

       546. Ποιο είναι το σημαντικότερο πλεονέκτημα για τον ασθενή όταν
          φορέσει άμεση οδοντοστοιχία:
   Α   Διορθώνεται η κεντρική σχέση
   Β   Διορθώνεται η ομιλία
   Γ   Διορθώνεται το μασητικό επίπεδο
   Δ   Διορθώνεται η αισθητική
   Ε   Β και Δ

       547. Ποιο μεγάλο συνδετήρα χρησιμοποιούμε όταν έχουμε υπερώιο
          όγκωμα (Torus palatinus):
   Α   Γλωσσική πλάκα
   Β   Υπερώια πλάκα
   Γ   Γλωσσική δοκό
   Δ   Α και Β
   Ε   Τίποτα από τα παραπάνω



                                                                    97
    548. Εάν ο ασθενής παραπονείται ότι η Μ.Ο. είναι γενικά χαλαρή,
        που μπορεί να οφείλεται:
Α   Στη λανθασμένη κάθετη διάσταση
Β   Στη λανθασμένη σύγκλειση
Γ   Στην κακή επαφή της βάσης
Δ   Στο λάθος του σχεδιασμού των αγκίστρων
Ε   Γ και Δ

    549. Ποια υλικά χρησιμοποιούνται           για   τη   λήψη    τελικού
       αποτυπώματος στις Μ.Ο.:
Α   Θερμοπλαστικά
Β   Ευγενολούχο φύραμα
Γ   Γύψος
Δ   Ελαστικομερή
Ε   Β και Δ

    550. Ποιες είναι οι ιδιότητες του παρειακού βραχίονα του αγκίστρου
       τύπου Roach:
Α   Σκληρό
Β   Άκαμπτο
Γ   Ελαστικό
Δ   Όλα τα παραπάνω
Ε   Τίποτα από τα παραπάνω

    551. Πότε χρησιμοποιείται η υπερώια πλάκα σαν μεγάλος
        συνδετήρας σε Μ.Ο. άνω γνάθου:
Α   Στην IV ομάδα κατά Kennedy
Β   Σε εκτεταμένη νωδότητα I ομάδας κατά Kennedy
Γ   Όταν η αντοχή των δοντιών-στηριγμάτων είναι αμφίβολη λόγω
    περιοδοντικών προβλημάτων
Δ   Σε κάθε περίπτωση I και ΙΙ ομάδας κατά Kennedy
Ε   Σε εκτεταμένη νωδότητα IΙΙ ομάδας κατά Kennedy

    552. Αναφέρατε τα βιολογικά οφέλη της επένθετης οδοντοστοιχίας
Α   Αύξηση μασητικής ικανότητας
Β   Μείωση του βαθμού οστικής απορρόφησης
Γ   Διατήρηση αισθητήριας αντίληψης και ιδιοδεκτικότητας
Δ   Τίποτα από τα παραπάνω
Ε   Όλα τα παραπάνω

    553. Τι γνωρίζετε για τη σχεδίαση του πλέγματος στις Μ.Ο.:
Α   Πρέπει να είναι αραιή σχεδίαση
Β   Πρέπει να είναι πυκνή σχεδίαση
Γ   Πρέπει να απέχει από την υποκείμενη φατνιακή ακρολοφία 1-1,5mm
Δ   Α και Γ
Ε   Β και Γ

  554. Από     πλευράς      προσθετικής       αντιμετώπισης      για   το
      αντανακλαστικό του εμέτου, τι νομίζεται ότι ενδείκνυται:
Α Όχι αποτυπωτικά υλικά υψηλής ρευστότητας


                                                                       98
Β   Αποτυπωτικά υψηλής ρευστότητας
Γ   Ελάττωση χειρισμών στο στόμα του ασθενή
Δ   Τίποτα από τα παραπάνω
Ε   Α και Γ

    555. Πρέπει ο ασθενής να αφαιρέσει την άμεση οδοντοστοιχία από το
        στόμα το πρώτο εικοσιτετράωρο και γιατί:
Α   Πρέπει διότι θα πονάει
Β   Πρέπει διότι δεν θα μπορεί να φάει
Γ   Δεν πρέπει διότι πιθανόν θα προκληθεί οίδημα και δεν θα μπορέσει να
    την ξαναφορέσει
Δ   Τίποτα από τα παραπάνω
Ε   Όλα τα παραπάνω

    556. Η γλωσσική πλάκα ως μεγάλος συνδετήρας δεν ενδείκνυται
        όταν:
Α   Τα πρόσθια δόντια παρουσιάζουν έντονη γλωσσική απόκλιση
Β   Τα πρόσθια δόντια παρουσιάζουν κινητικότητα
Γ   Τα πρόσθια δόντια παρουσιάζουν αραιοδοντία
Δ   Σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις
Ε   Σε καμία από τις παραπάνω περιπτώσεις

    557. Σε ασθενή με έντονη ευαισθησία προκειμένου να
       κατασκευάσουμε μερική άνω οδοντοστοιχία, θα χρησιμοποιήσουμε
       σαν μεγάλο συνδετήρα:
Α   Υπερώια πλάκα
Β   Υπερώια ζώνη
Γ   Διπλή υπερώια δοκό
Δ   Όλα τα παραπάνω
Ε   Κανένα

    558. Αν η ράβδος ανάλυσης σε οριζόντια θέση του εκμαγείου στον
        παραλληλογράφο,      εφάπτεται    στην    αυχενική   περιοχή
        (συγκρατητική) του δοντιού στηρίγματος, μπορούμε να δώσουμε
        κλίση:
Α   50°
Β   20°
Γ   75°
Δ   10°
Ε   Κατά βούληση

    559. Ο γλωσσικός βραχίονας ενός αγκίστρου προσφέρει στη Μ.Ο.:
Α   Συγκράτηση
Β   Αντιρρόπηση
Γ   Στήριξη
Δ   Όλα τα παραπάνω
Ε   Α και Γ

  560. Η συσώρευση τροφών κατά τη χρήση Μ.Ο. μπορεί να οφείλεται:
Α Σε υποεκτατικά πτερύγια


                                                                    99
Β   Σε υπερεκτατικά πτερύγια
Γ   Σε πολλαπλή αγκίστρωση
Δ   Α και Γ
Ε   Β και Γ

    561. Τα τεχνητά δόντια από πορσελάνη επιλέγονται για Μ.Ο. όταν:
Α   Ο ασθενής είναι ηλικιωμένος
Β   Οι ανταγωνιστές φέρουν χρυσοακρυλικές ακίνητες εργασίες
Γ   Η αισθητική αποκατάσταση θεωρείται απαραίτητη
Δ   Α και Β
Ε   Τίποτα από τα παραπάνω

    562. Μετά την τοποθέτηση Μ.Ο. η εμφάνιση εξελκώσεως στον
       βλεννογόνο δείχνει τραυματισμό από:
Α   Ανώμαλη εσωτερική επιφάνεια
Β   Υποεκτατικά πτερύγια
Γ   Συγκλεισιακή δυσαρμονία
Δ   Υπερεκτατικά πτερύγια
Ε   Α και Γ

    563. Μειωμένη συγκράτηση Μ.Ο. μπορεί να οφείλεται:
Α   Σε πρόωρες επαφές δοντιών
Β   Σε μειωμένη κάθετη διάσταση
Γ   Σε υπερβολική αγκίστρωση
Δ   Σε όλα τα παραπάνω
Ε   Σε τίποτα από τα παραπάνω

    564. Το δακτυλιοειδές άγκιστρο εφαρμόζεται:
Α   Σε προσθίους για αισθητικούς λόγους
Β   Σε στηρίγματα με περιοδοντικά προβλήματα
Γ   Σε στηρίγματα με έντονη παρειακή ή γλωσσική κλίση
Δ   Σε όλα τα παραπάνω
Ε   Α και Β

    565. Υπερώια πλάκα ως μεγάλος συνδετήρας επιλέγεται όταν
         έχουμε:
Α   IV ομάδα κατά Kennedy με υγιές περιοδόντιο
Β   ΙΙΙ ομάδα κατά Kennedy με υγιές περιοδόντιο
Γ   Μειωμένη αντοχή των δοντιών στηριγμάτων λόγω περιοδοντίτιδας
Δ   Α και Β
Ε   Τίποτα από τα παραπάνω

    566. Κατά την κατασκευή πανομοιότυπων οδοντοστοιχιών
Α   Απαιτείται η ενεργός συμμετοχή του ασθενή
Β   Απαιτούνται καταγραφές των σχέσεων γνάθων
Γ   Απαιτείται η λήψη οριστικού αποτυπώματος
Δ   Απαιτείται η λήψη διορθωτικού αποτυπώματος
Ε   Τίποτα από τα ανωτέρω




                                                                  100
       567. Σε τετράγωνο φατνιακό τόξο οι τεχνητοί κεντρικοί τομείς
           συντάσσονται:
   Α   Περισσότερο υπερώια ώστε να πλησιάζουν τη νοητή γραμμή που
       συνδέει τα κοπτικά φύματα των κυνοδόντων.
   Β   Περισσότερο χειλικά ώστε να πλησιάζουν τη νοητή γραμμή που
       συνδέει τα κοπτικά φύματα των κυνοδόντων.
   Γ   Δεν επηρεάζεται η τοποθέτηση τους από τη νοητή γραμμή που συνδέει
       τα κοπτικά φύματα των κυνοδόντων
   Δ   Στην κορυφή της ακρολοφίας
   Ε   Έτσι ώστε να εφάπτονται με το κοπτικό χείλος των κάτω τομέων

       568. Σε τρίγωνο φατνιακό τόξο οι τεχνητοί κεντρικοί τομείς
          συντάσσονται:
   Α   Περισσότερο υπερώια ώστε να πλησιάζουν τη γραμμή που συνδέει τα
       κοπτικά φύματα των κυνοδόντων.
   Β   Περισσότερο χειλικά και απέχουν από τη γραμμή που συνδέει τα
       κοπτικά φύματα των κυνοδόντων.
   Γ   Δεν επηρεάζεται η τοποθέτηση τους από τη γραμμή που συνδέει τα
       κοπτικά φύματα των κυνοδόντων
   Δ   Στην κορυφή της ακρολοφίας
   Ε   Έτσι ώστε να εφάπτονται με το κοπτικό χείλος των κάτω τομέων

       569. Κατά την κατασκευή επένθετης οδοντοστοιχίας το ύψος της
          μύλης ενός δοντιού στηρίγματος, σε σχέση με την άσκηση
          καταστρεπτικών πλαγίων δυνάμεων, πρέπει να:
   Α   Απέχει όσο το δυνατόν περισσότερο από τα ελεύθερα ούλα
   Β   Απέχει όσο το δυνατόν λιγότερο από τα ελεύθερα ούλα
   Γ   Απέχει 1-2 mm από τα ελεύθερα ούλα
   Δ   Υπολείπεται 1-2 mm από τα ελεύθερα ούλα
   Ε   Τίποτα από τα ανωτέρω

      570. Τα στηρίγματα μιας επένθετης οδοντοστοιχίας συνήθως
         διαμορφώνονται σε μεγάλο ή και μέτριο μέγεθος:
   Α Σε περιπτώσεις κατασκευής επένθετων οδοντοστοιχιών οδοντικής
στήριξης
   Β Σε περιπτώσεις κατασκευής επένθετων οδοντοστοιχιών μικτής
στήριξης
   Γ Σε περιπτώσεις κατασκευής επένθετων οδοντοστοιχιών οδοντικής
      στήριξης ή και μικτής στήριξης
   Δ Σε περιπτώσεις κατασκευής επένθετων οδοντοστοιχιών βλεννογόνιας
στήριξης
   Ε Σε όλες τις περιπτώσεις

      571. Τα στηρίγματα μιας επένθετης οδοντοστοιχίας συνήθως
         διαμορφώνονται σε μικρό (βραχύ) ή και μέτριο μέγεθος:
   Α Σε περιπτώσεις κατασκευής επένθετων οδοντοστοιχιών οδοντικής
στήριξης
   Β Σε περιπτώσεις κατασκευής επένθετων οδοντοστοιχιών μικτής
στήριξης



                                                                    101
   Γ Σε περιπτώσεις κατασκευής επένθετων οδοντοστοιχιών οδοντικής
      στήριξης ή και μικτής στήριξης
   Δ Σε περιπτώσεις κατασκευής επένθετων οδοντοστοιχιών βλεννογόνιας
στήριξης
   Ε Σε όλες τις περιπτώσεις

       572. Ποιος από τους ακόλουθους μηχανικούς παράγοντες
           ενοχοποιείται για την εμφάνιση συγχειλίτιδας σε άτομα με ολικές
           οδοντοστοιχίες;
   Α   Η αυξημένη κάθετη διάσταση σύγκλεισης
   Β   Η ελαττωμένη κάθετη διάσταση σύγκλεισης
   Γ   Η λανθασμένη οριοθέτηση μασητικού επιπέδου
   Δ   Η μη σύμπτωση κεντρικής σχέσης - μέγιστης συγγόμφωσης
   Ε   Δεν εξαρτάται από τους ανωτέρω παράγοντες

      573. Ο βαθμός απορρόφησης της νωδής φατνιακής ακρολοφίας είναι
   Α Ευθέως ανάλογος της ιξωδοελαστικής συμπεριφοράς του βλεννογόνου
      και του περιοστέου.
   Β Αντιστρόφως ανάλογος της ιξωδοελαστικής συμπεριφοράς του
      βλεννογόνου και του περιοστέου
   Γ Δεν επηρεάζεται από τα ανωτέρω
   Δ Αντιστρόφως ανάλογος της ιξωδοελαστικής συμπεριφοράς του
βλεννογόνου
   Ε Αντιστρόφως ανάλογος της ιξωδοελαστικής συμπεριφοράς του
βλεννογόνου

       574. Με το όργανο του Fox ελέγχεται:
   Α   Η κάθετη διάσταση σύγκλεισης
   Β   Η κεντρική σχέση
   Γ   Το Γοτθικό τόξο
   Δ   Το μασητικό επίπεδο
   Ε   Η καμπύλη αντιστάθμισης

       575. Κατά τη θέση ανάπαυσης της κάτω γνάθου.
   Α   Τα χείλη της γλώσσας πρέπει να εφάπτονται στα γλωσσικά φύματα
       των κάτω οπισθίων δοντιών
   Β   Τα χείλη της γλώσσας πρέπει να καλύπτουν πλήρως τα γλωσσικά
       φύματα των κάτω οπισθίων δοντιών
   Γ   Τα χείλη της γλώσσας πρέπει να επικάθονται στις μασητικές επιφάνειες
       των κάτω οπισθίων δοντιών
   Δ   Τα χείλη της γλώσσας δεν πρέπει να εφάπτονται με τα γλωσσικά
       φύματα των κάτω οπισθίων δοντιών
   Ε   Κανένα από τα ανωτέρω

  576       Τα ειδικά για την καθαριότητα των Μ.Ο διαλύματα
  Α καθαρίζουν αποτελεσματικά τις δυσπρόσιτες στο βούρτσισμα περιοχές,
  Β προκαλούν διάβρωση του μεταλλικού σκελετού
  Γ Είναι δύσχρηστα για τους ασθενείς
  Δ προδιαθέτουν για αποτριβή της ακρυλικής ρητίνης των βάσεων
  Ε Όλα τα παραπάνω


                                                                       102
577       Σε ποια περίπτωση Μ.Ο ενδείκνυται          η   μέθοδος   λήψης
   στηρικτικού αποτυπώματος;
Α σε περιπτώσεις Μ.Ο οδοντικά στηριζόμενων
Β σε περιπτώσεις Μ.Ο ΙΙ κατηγορίας κατά Kennedy
Γ σε περιπτώσεις Μ.Ο ΙΙΙ κατηγορίας κατά Kennedy
Δ σε περιπτώσεις ς Μ.Ο με ελεύθερα άκρα
ΕΒ+Δ

578      Ενδείξεις για αντιγραφή μιας Ο.Ο είναι:
Α Υπερήλικες ασθενείς
Β Ασθενείς δίχως οικονομικό πρόβλημα
Γ Ασθενείς με ξηροστομία
Δ Ασθενείς με μεταδοτικά νοσήματα
Ε Όλα τα παραπάνω

579        Ποιο από τα παρακάτω αποτελεί πλεονέκτημα των Μ.Ο σε σχέση
   με τις ακίνητες γέφυρες
Α Ανταποκρίνονται καλύτερα στην ψυχολογία πολλών ασθενών
Β Αποκαθιστούν την νωδότητα ταυτόχρονα και στα δύο ημιμόρια μιας
γνάθου
Γ Προστατεύουν ικανοποιητικά τα δόντια στηρίγματα από τον τερηδονισμό
Δ Εξασφαλίζουν στον ασθενή μεγαλύτερη άνεση και μασητική ικανότητα
Ε Κανένα από τα παραπάνω

580      Ποιο από τα παρακάτω είναι ανατομικός παράγοντας
   συγκράτησης των Ο.Ο.
Α Συνοχή
Β Ατμοσφαιρική πίεση
Γ Εισέχουσες φατνιακές αποφύσεις
Δ Συνάφεια
Ε Όλα τα παραπάνω

581      Ο βραχίονας ουλικής προσπέλασης μπορεί να τοποθετηθεί:
Α Στην παρειακή επιφάνεια
Β Στην γλωσσική επιφάνεια
Γ Α +Β
Δ Σε βάθος εσοχής 0,75 mm περίπου
Ε Α +Δ

582       Οι σύνδεσμοι ακριβείας συνδράμουν
Α Στην επιλεγμένη κατανομή των μασητικών φορτίων
Β Στην καλύτερη αισθητική
Γ Στην στήριξη, σταθερότητα και συγκράτηση μιας ΜΟ
Δ Σε όλα τα παραπάνω
Ε Α +Β




                                                                    103
  583      Ο βραχίονας ουλικής προσπέλασης τοποθετείται:
  Α Στην παρειακή επιφάνεια
  Β Στην γλωσσική επιφάνεια
  Γ Α +Β
  Δ Σε βάθος εσοχής 0,25 mm περίπου
  Ε Α +Δ

   584        Το διπλό άγκιστρο διαθέτει
   Α Δυο συγκρατητικούς βραχίονες και έναν ελάσσονα συνδετήρα
   Β Δυο ελάσσονες συνδετήρες κι ένα συγκρατητικό βραχίονα
    Γ Δυο ελάσσονες συνδετήρες και δυο συγκρατητικούς βραχίονες
    Δ Δυο ελάσσονες συνδετήρες, δυο συγκρατητικούς βραχίονες, δεν
χρειάζεται αντιστήριξη
   Ε Δεν αντιστοιχεί σε τίποτα από τα παραπάνω

  585       Το απλό εφιππεύον άγκιστρο διαθέτει
  Α Έναν ελάσσονα συνδετήρα και έναν συγκρατητικό βραχίονα ουλικής
  προσπέλασης
  Β Δύο ελάσσονες συνδετήρες και έναν συγκρατητικό βραχίονα
  Γ Έναν ελάσσονα συνδετήρα κι έναν βραχίονα που λειτουργεί ταυτόχρονα
  και σαν συγκρατητικός και σαν αντιστήριξη
  Δ Έναν ελάσσονα συνδετήρα και έναν συγκρατητικό βραχίονα μασητικής
  προσπέλασης
  Ε Δεν υπάρχει τέτοιο άγκιστρο

  586       Ποιο από τα παρακάτω υλικά δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για
     την λήψη αρχικού αποτυπώματος ΜΟ;
  Α Αλγινικό
  Β Μερκαπτάνη
  Γ Σιλικόνη
  Δ Φύραμα οξειδίου του ψευδαργύρου και ευγενόλης
  ΕΒ+Δ

  587      Κροταλισμός μιας ΟΟ κατά την ομιλία, προδίδει:
  Α Ηυξημένη διάσταση σύγκλεισης
  Β Έλλειψη συγκράτησης
  Γ Μειωμένη σταθερότητα
  Δ Α +Γ
  Ε Α +Β

  588      Απαραίτητη προϋπόθεση για την επανεφαρμογή μιας ΟΟ είναι:
  Α Εκτεταμένες μασητικές αποτριβές
  Β Μειωμένη συγκράτηση
  Γ Σωστή σύγκλειση
  Δ Α +Β +Γ
  Ε Α +Β

  589     Με την επανεφαρμογή μιας ΟΟ αποκαθίστανται:
  Α Προβλήματα αποτριβής των δοντιών
  Β Προβλήματα μειωμένης συγκράτησης


                                                                  104
   Γ Σφάλματα σύγκλεισης
   Δ Α +Β +Γ
   Ε Β +Γ

   590       Το δακτυλιοειδές άγκιστρο διαθέτει:
   Α Δύο ελάσσονες συνδετήρες, δύο εφαπτήρες
   Β Έναν ελάσσονα συνδετήρα, δύο εφαπτήρες, ένα βραχίονα
   Γ Δύο ελάσσονες συνδετήρες, δύο εφαπτήρες, δύο βραχίονες
   Δ Τίποτε από τα παραπάνω
   Ε Δύο εφαπτήρες, δύο βραχίονες

   591       Σε νωδότητα κατηγορίας Ι κατά Κennedy, τα ακραία στηρίγματα,
      εμφανίζουν βάθος εσοχής εγγύς παρειακά 0,75 mm. Τα άγκιστρα
      επιλογής, για την ΜΟ που πρόκειται να κατασκευασθεί δίχως στεφάνες,
      θα είναι:
   Α συνδεδυασμένο άγκιστρο
   Β άγκιστρο μετά δοκού
   Γ μικτό άγκιστρο
   Δ Β+Γ
   Ε Α+Β

   592.     Η προφορά του «F» ή του «Φ» χρησιμοποιούνται κατά τις
      φωνητικές δοκιμασίες για τον έλεγχο της σωστής τοποθέτησης των
Α άνω τομέων
Β άνω προγομφίων / γομφίων
Γ κάτω τομέων
Δ κάτω προγομφίων / γομφίων
Ε Β +Γ +Δ

   593.     Πως αποφεύγεται συνήθως η ψαθυρότητα ενός εκμαγείου, η
      οποία μπορεί να προκύψει από ένα αποτύπωμα αλγινικού υλικού;
Α Με εμβάπτιση του αποτυπώματος σε διάλυμα οξικού οξέως
Β Με εμβάπτιση του αποτυπώματος σε διάλυμα K2SO4
Γ Με άμεση πλήρωση του αποτυπώματος
Δ Με πλήρωση του αποτυπώματος μετά 24 ώρες
Ε Με συντήρηση του αποτυπώματος σε θερμοκρασία 40C

   594.     Τι συστήνεται στους ασθενείς με Ο.Ο για καλύτερη μασητική
      απόδοση
Α αμφίπλευρη μάσηση
Β λήψη κολλώδους τροφής
Γ λήψη τραγανής τροφής
Δ τμήση εκτός στόματος
Ε Α +Γ +Δ
ΣΤ όλα τα παραπάνω

   595.       Ο χαλινός της γλώσσας τείνει να εκτοπίσει την Ο.Ο. όταν η
      γλώσσα είναι:
Α στη θέση Ι
Β στη θέση ΙΙ


                                                                          105
Γ στη θέση ΙΙΙ
Δ Α +Γ
Ε Α +Β

   596.      Το εργαλείο του FOX χρησιμοποιείται………
Α στην μέτρηση του βάθους εσοχής
Β στον παραλληλισμό των επιπέδων ένθεσης
Γ στην μέτρηση της γωνίας μεταξύ των επιπέδων Φραγκφούρτης και Camper
Δ στον έλεγχο της παραλληλότητας μεταξύ της ρινοωτικής γραμμής και του
οδηγού μασητικού επιπέδου.
Ε δεν υπάρχει τέτοιο εργαλείο.

    597.     Ποια τμήματα ενός απλού αγκίστρου (AKERS) συμμετέχουν στη
       στήριξη μιας Μ.Ο.;
Α ο μασητικός εφαπτήρας μόνον
Β ο εφαπτήρας και το αυχενικά της μείζονος περιμέτρου τμήμα του
συγκρατητικού βραχίονα
Γ ο βραχίονας αντιστήριξης επί γλωσσικού βάθρου και το μασητικά της
μείζονος περιμέτρου τμήμα του συγκρατητικού βραχίονα
Δ ο εφαπτήρας και το μασητικά της μείζονος περιμέτρου τμήμα του
συγκρατητικού βραχίονα
Ε Γ +Δ

   598.     Προκειμένου να συντηρήσετε ένα αποτύπωμα από πολυαιθέρα
      θα προτιμήσετε ένα δισκάριο:
Α από φωτοπολυμεριζόμενη ρητίνη
Β από αυτοπολυμεριζόμενη ρητίνη
Γ μεταλλικό
Δ πλαστικό
Ε Γ +Δ

   599.      Για πόσο χρονικό διάστημα ένα αποτύπωμα πολυαιθέρα μπορεί
       να συντηρηθεί εμβαπτισμένο σε νερό;
Α 24 ώρες
Β 3 ημέρες
Γ μια εβδομάδα
Δ καθόλου
Ε άλλο

   600.       Τι επιβραδύνει, μέχρι και αναστέλλει, την πήξη των μη
       αντιστρεπτών αλγινικών;
Α το παγωμένο νερό
Β το διττανθρακικό νάτριο
Γ το φθοριούχο νάτριο
Δ το οξικό οξύ
Ε το θειικό κάλιο

   601.      Το συνδεδυασμένο άγκιστρο διαθέτει:
Α ένα συρμάτινο βραχίονα ουλικής προσπέλασης
Β ένα χυτό βραχίονα


                                                                      106
Γ ένα συρμάτινο βραχίονα
Δ δύο χυτούς βραχίονες
Ε Β +Γ

   602.      Το μικτό άγκιστρο διαθέτει:
Α ένα βραχίονα ουλικής προσπέλασης
Β ένα χυτό βραχίονα
Γ ένα συρμάτινο βραχίονα
Δ ένα βραχίονα μασητικής προσπέλασης
Ε Α +Δ

   603.      Το μετά δοκού άγκιστρο διαθέτει:
Α ένα χυτό βραχίονα
Β δύο βραχίονες ουλικής προσπέλασης
Γ δύο χυτούς βραχίονες
Δ ένα βραχίονα μασητικής προσπέλασης
ΕΒ+Γ

   604.      Η απόσταση μεταξύ των δύο κυνοδοντικών γραμμών, επί του
      οδηγού μασητικού επιπέδου, ισούται με :
Α Το εύρος των άνω εξ προσθίων δοντιών
Β Την απόσταση μεταξύ των άπω επιφανειών των άνω πλαγίων τομέων
Γ Το εύρος των πτερυγίων της ρινός
Δ Α +Β
Ε Με τίποτα από τα παραπάνω

   605.      Η απόσταση μεταξύ των δύο κυνοδοντικών γραμμών, επί του
      οδηγού μασητικού επιπέδου, ισούται με :
Α Το εύρος των άνω εξ προσθίων δοντιών
Β Την απόσταση μεταξύ των άπω επιφανειών των άνω πλαγίων τομέων
Γ Το εύρος των πτερυγίων της ρινός
Δ Α +Γ
Ε το άθροισμα του εύρους των άνω 4 τομέων και του ενός κυνόδοντα

   606.       Η σύνταξη των κάτω οπισθίων δοντιών στις Ο.Ο γίνεται έτσι
       ώστε:
Α Οι οβελιαίες αύλακες τους να βρίσκονται επί ευθείας η οποία ενώνει την
εγγύς επιφάνεια του κυνόδοντα με το κέντρο του οπισθογομφίου επάρματος
Β Οι οβελιαίες αύλακες τους να βρίσκονται επί ευθείας η οποία ενώνει την
άπω επιφάνεια του κυνόδοντα με το κέντρο του οπισθογομφίου επάρματος
Γ Οι οβελιαίες αύλακες τους να βρίσκονται επί ευθείας η οποία ενώνει την
εγγύς επιφάνεια του κυνόδοντα με την γλωσσική επιφάνεια του
οπισθογομφίου επάρματος
Δ Οι οβελιαίες αύλακες τους να βρίσκονται επί ευθείας η οποία ενώνει την
άπω επιφάνεια του κυνόδοντα με την γλωσσική επιφάνεια του
οπισθογομφίου επάρματος
Ε Ουδέν εκ των ανωτέρω ισχύει.

   607.     Κροταλισμός μιας ΟΟ κατά την ομιλία, προδίδει:
Α Ηυξημένη διάσταση σύγκλεισης


                                                                      107
Β Έλλειψη συγκράτησης
Γ Μειωμένη σταθερότητα
Δ Α +Γ
Ε Α +Β

   608.     Με την επανεφαρμογή μιας ΟΟ αποκαθίστανται:
Α Προβλήματα αποτριβής των δοντιών
Β Προβλήματα μειωμένης συγκράτησης
Γ Σφάλματα σύγκλεισης
Δ Α +Β +Γ
Ε Β +Γ

   609.     Απαραίτητη προϋπόθεση για την απόφαση επανεφαρμογή μιας
      ΟΟ είναι η ύπαρξη:
Α Εκτεταμένων μασητικών αποτριβών
Β Μειωμένης συγκράτησης
Γ Σωστής σύγκλεισης
Δ Α +Β +Γ
Ε Α +Β

   610.      Σε θέση μεγίστης συναρμογής, η απόσταση μεταξύ του έσω
       κανθού και της στοματικής σχισμής είναι ίση με την απόσταση μεταξύ
Α της στοματική σχισμής και της βάσης του πώγωνος
Β των δύο έξω κανθών
Γ του εύρους μεταξύ έσω και έξω κανθού πολλαπλασιαζόμενου επί δυο.
Δ Α +Γ
Ε ουδέν εκ των ανωτέρω ισχύει

   611.       Σε θέση μεγίστης συναρμογής, η απόσταση μεταξύ του έσω
       κανθού και της βάσης της ρινός είναι περίπου ίση με την απόσταση
       μεταξύ
Α της στοματική σχισμής και της βάσης του πώγωνος
Β των δύο έξω κανθών
Γ του εύρους μεταξύ έσω και έξω κανθού πολλαπλασιαζόμενου επί δυο
Δ με τίποτε εκ των ανωτέρω
Ε Α +Γ.

   612.      Η μέθοδος WRIGHT αφορά στην
Α διαμόρφωση της κλίσης του οδηγού μασητικού επιπέδου
Β εξεύρεση της κεντρικής σχέσης
Γ εξεύρεση της διάστασης σύγκλεισης
Δ διαμόρφωση κηρίνων προπλασμάτων Μ.Ο.
Ε δεν υπάρχει τέτοια μέθοδος

   613.      Η ελαχίστη απόσταση ομιλίας (closest speaking space)
Α χρησιμεύει στον προσδιορισμό της κεντρικής θέσης
Β χρησιμεύει στον λειτουργικό έλεγχο της επιλεγείσης διάστασης σύγκλεισης
Γ μεταβάλλεται ανάλογα με την ένταση της ομιλίας
ΔΒ+Γ
Ε χρησιμεύει στον προσδιορισμό της διάστασης σύγκλεισης και είναι σταθερή


                                                                          108
   614.       Κατά την κατασκευή μιας Άμεσης Ολικής Οδοντοστοιχίας, ο
       λειτουργικός έλεγχος της σύνταξης των προσθίων δοντιών γίνεται στο
       στάδιο:
Α πριν την δοκιμή σύνταξης των οπισθίων
Β αμέσως μετά την δοκιμή σύνταξης των οπισθίων
Γ πριν την όπτηση της οδοντοστοιχίας
Δ μετά την όπτηση της οδοντοστοιχίας
Ε πριν την τοποθέτηση της Ολικής Οδοντοστοιχίας

   615.      Τι επιδιώκεται με την λειτουργική διαμόρφωση των ορίων μιας
      βάσης ολικής οδοντοστοιχίας;
Α Η επίτευξη περιφερικής απόφραξης κατά την λειτουργία του ΣΓΣ
Β Η μη παρεκτόπιση της κατά την λειτουργία του ΣΓΣ
Γ Η μη παρεμπόδιση της λειτουργίας των ομόρων μυών
Δ Η αποφυγή τραυματισμού
Ε Όλα τα ανωτέρω

    616.      Κατά την σύνταξη των άνω τεχνητών δοντιών μιας Ολικής
       Οδοντοστοιχίας, τα δόντια που άπτονται του οδηγού μασητικού
       επιπέδου, ανά ημιμόριο, είναι:
Α    11, 12, 13
Β    21, 23, 24
Γ    11, 13, 14, 15, 16
Δ    21, 23, 24, 25, 26, 27
Ε   όλα τα δόντια ανεξαιρέτως άπτονται του μασητικού επιπέδου

     617.      Κατά την αρχική κατασκευή του άνω τόξου καταγραφής, η
         παρειακή του επιφάνεια στην περιοχή του δευτέρου γομφίου, απέχει
         από την κορυφή της υπολειμματικής φατνιακής ακρολοφίας περίπου
Α   3 χιλ
Β   6 χιλ
Γ   8 χιλ
Δ   8-9 χιλ
Ε   ταυτίζονται

   618.      Τα υπερώια φύματα των άνω οπισθίων οδόντων ακολουθούν
      την γραμμή:
Α Που ενώνει την εγγύς επιφάνεια του κυνόδοντα με το κέντρο του
οπισθογομφίου επάρματος
Β του POUND
Γ σύγκλεισης
Δ την ρινοωτική
Ε και την γραμμή σύγκλεισης και την γραμμή του POUND

   619.    Το απλό εφιππεύον άγκιστρο διαθέτει
Α Έναν ελάσσονα συνδετήρα και έναν συγκρατητικό βραχίονα ουλικής
προσπέλασης
Β Δύο ελάσσονες συνδετήρες και έναν συγκρατητικό βραχίονα



                                                                        109
Γ Έναν ελάσσονα συνδετήρα κι έναν βραχίονα που λειτουργεί ταυτόχρονα και
σαν συγκρατητικός και σαν αντιστήριξης
Δ Έναν ελάσσονα συνδετήρα, δίχως εφαπτήρα, και δύο συγκρατητικούς
βραχίονες μασητικής προσπέλασης
Ε Έναν ελάσσονα συνδετήρα και έναν συγκρατητικό βραχίονα μασητικής
προσπέλασης

   620.       Η προφορά του «Β» χρησιμοποιείται σαν φωνητική δοκιμασία
       για τον έλεγχο της σωστής τοποθέτησης των
Α άνω κεντρικών τομέων
Β άνω τομέων και κυνοδόντων
Γ 4 κάτω τομέων
Δ κάτω προγομφίων / γομφίων
Ε Β +Γ +Δ

   621.      Προς τα πού σκοπεύει (δείχνει) η κορυφή του γοτθικού τόξου;
Α Εξαρτάται από το είδος της συσκευής
Β Όταν η εγγραφή του γοτθικού τόξου πραγματοποιείται στην κάτω γνάθο,
τότε η κορυφή του σκοπεύει προς τα πίσω
Γ Όταν η εγγραφή του γοτθικού τόξου πραγματοποιείται στην άνω γνάθο, τότε
η κορυφή του σκοπεύει προς τα εμπρός
Δ δείχνει πάντοτε προς τα πίσω
Ε Ουδέν εκ των ανωτέρω ισχύει

   622.       Η προφορά του «Β» χρησιμοποιείται σαν φωνητική δοκιμασία
       για τον έλεγχο της σωστής τοποθέτησης των
Α άνω τομέων και κυνοδόντων
Β άνω προγομφίων / γομφίων
Γ 4 κάτω τομέων
Δ άνω κεντρικών τομέων
Ε Β +Γ +Δ

    623.     Ποια τμήματα ενός απλού αγκίστρου (AKER’S) συμμετέχουν στη
       στήριξη μιας Μ.Ο.;
Α ο μασητικός εφαπτήρας μόνον
Β ο εφαπτήρας και το αυχενικά της μείζονος περιμέτρου τμήμα του
συγκρατητικού βραχίονα
Γ ο βραχίονας αντιστήριξης επί γλωσσικού βάθρου και το μασητικά της
μείζονος περιμέτρου τμήμα του συγκρατητικού βραχίονα
Δ ο εφαπτήρας και το μασητικά της μείζονος περιμέτρου τμήμα του
συγκρατητικού βραχίονα
Ε Γ +Δ

   624.      Το συνδεδυασμένο άγκιστρο διαθέτει:
Α ένα βραχίονα ουλικής προσπέλασης.
Β ένα χυτό βραχίονα.
Γ ένα συρμάτινο βραχίονα.
Δ δύο χυτούς βραχίονες, τον ένα ουλικής προσπέλασης και τον άλλο
μασητικής προσπέλασης.
Ε Β +Γ


                                                                      110
   625.      Το μικτό άγκιστρο διαθέτει:
Α ένα βραχίονα ουλικής προσπέλασης
Β ένα χυτό βραχίονα
Γ ένα συρμάτινο βραχίονα
Δ δύο χυτούς βραχίονες
Ε Α +Δ

   626.      Το μετά δοκού άγκιστρο διαθέτει:
Α ένα χυτό βραχίονα
Β δύο βραχίονες ουλικής προσπέλασης
Γ δύο χυτούς βραχίονες
Δ ένα βραχίονα ουλικής προσπέλασης
ΕΒ+Γ

   627.      Το δακτυλιοειδές άγκιστρο διαθέτει:
Α Δύο ελάσσονες συνδετήρες, δύο εφαπτήρες
Β Έναν ελάσσονα συνδετήρα, δύο εφαπτήρες, ένα συγκρατητικό βραχίονα
Γ Δύο ελάσσονες συνδετήρες, δύο εφαπτήρες, δύο βραχίονες
Δ Δύο εφαπτήρες, δύο βραχίονες
Ε ουδέν εκ των ανωτέρω ισχύει

   628.      Το δακτυλιοειδές άγκιστρο διαθέτει
Α Δυο μασητικούς εφαπτήρες
Β Δυο μασητικούς εφαπτήρες και δύο ελάσσονες συνδετήρες
Γ Έναν ελάσσονα συνδετήρα
ΔΑ+Γ
Ε ουδέν εκ των ανωτέρω ισχύει

   629.     Το δακτυλοειδές άγκιστρο διαθέτει:
Α Δεν υπάρχει τέτοιο άγκιστρο
Β Δύο ελάσσονες συνδετήρες, ένα εφαπτήρα, ένα βραχίονα
Γ Δύο ελάσσονες συνδετήρες, δύο εφαπτήρες, δύο βραχίονες
Δ Δύο εφαπτήρες, δύο βραχίονες αντιστήριξης
Ε Δύο εφαπτήρες, δύο συγκρατητικούς βραχίονες

   630.      Οι σύνδεσμοι ακριβείας συνδράμουν
Α Στην επιλεγμένη κατανομή των μασητικών φορτίων
Β Στην καλύτερη αισθητική
Γ Στην στήριξη, σταθερότητα και συγκράτηση μιας ΜΟ
Δ Σε όλα τα παραπάνω
Ε Α +Β

   631.      Ο βραχίονας ουλικής προσπέλασης τοποθετείται:
Α Στην παρειακή επιφάνεια
Β Στην γλωσσική επιφάνεια
Γ Σε βάθος εσοχής 0,25 mm περίπου
Δ Α +Β
Ε Α +Γ



                                                                      111
   632.     Το διπλό άγκιστρο διαθέτει
Α Δυο συγκρατητικούς βραχίονες και έναν ελάσσονα συνδετήρα
Β Δυο ελάσσονες συνδετήρες κι ένα συγκρατητικό βραχίονα
Γ Δυο ελάσσονες συνδετήρες και δυο συγκρατητικούς βραχίονες
Δ Δυο ελάσσονες συνδετήρες, ένα συρμάτινο και έναν χυτό συγκρατητικό
βραχίονα.
Ε Ουδέν εκ των ανωτέρω ισχύει

   633.     Πως ονομάζεται η οδηγός γραμμή που ενώνει την εγγύς τρίεδρη
      γωνία του κυνόδοντα με την γλωσσική επιφάνεια του οπισθογομφίου
      επάρματος
Α γραμμή Monson
Β γραμμή Camper
Γ γραμμή Pound
Δ γραμμή αντιστάθμισης
Ε γραμμή σύγκλεισης

   634.     Το απλό εφιππεύον άγκιστρο διαθέτει:
Α Έναν ελάσσονα συνδετήρα και έναν συγκρατητικό βραχίονα ουλικής
προσπέλασης
Β Δύο ελάσσονες συνδετήρες και έναν συγκρατητικό βραχίονα
Γ Έναν ελάσσονα συνδετήρα κι έναν βραχίονα που λειτουργεί ταυτόχρονα και
σαν συγκρατητικός και σαν αντιστήριξη
Δ Έναν ελάσσονα συνδετήρα και έναν συγκρατητικό βραχίονα μασητικής
προσπέλασης
Ε Ουδέν εκ των ανωτέρω ισχύει

   635.      Το συνδεδυασμένο άγκιστρο διαθέτει:
Α ένα χυτό βραχίονα.
Β ένα συρμάτινο βραχίονα.
ΓΑ+Β
Δ δύο χυτούς βραχίονες, τον ένα ουλικής προσπέλασης και τον άλλο
μασητικής προσπέλασης.
Ε ένα συρμάτινο βραχίονα ουλικής προσπέλασης.

   636.      Η μέθοδος BOOS αφορά στην
Α υποκειμενική προσέγγιση της διάστασης σύγκλεισης
Β εξεύρεση της κεντρικής θέσης
Γ διαμόρφωση κηρίνων προπλασμάτων Μ.Ο
Δ. διαμόρφωση της κλίσης του οδηγού μασητικού επιπέδου
Ε δεν υπάρχει τέτοια μέθοδος

   637.      Η ελαχίστη απόσταση ομιλίας (closest speaking space)
Α χρησιμεύει στον προσδιορισμό της κεντρικής θέσης
Β χρησιμεύει στον λειτουργικό έλεγχο της επιλεγείσης διάστασης σύγκλεισης
Γ μεταβάλλεται ανάλογα με την ένταση της ομιλίας
ΔΒ+Γ
Ε ουδέν εκ των ανωτέρω ισχύει

   638.     Το διάγραμμα του Posselt


                                                                       112
Α αναφέρεται σε ανατομική περιοχή
Β αφορά κινήσεις μάσησης της γνάθου
Γ αποτελεί καταγραφή οριακών κινήσεων του κάτω μεσοτομικού σημείου
Δ αφορά κινησιογραφία του κονδύλου
ΕΒ+Δ

   639.       Ένας αρθρωτήρας Arcon
Α Έχει τα κονδυλικά στοιχεία στο άνω σκέλος (στέλεχος)
Β Έχει τα κονδυλικά στοιχεία στο κάτω σκέλος (στέλεχος)
Γ Δεν έχει κονδυλικά στοιχεία γιατί δεν είναι ρυθμιζόμενος
Δ Τα κονδυλικά στοιχεία δεν καθορίζουν την κατηγορία του αρθρωτήρα
Ε Δεν υπάρχουν τέτοιοι αρθρωτήρες

    640.      Η εγγραφή του γοτθικού τόξου
Α είναι καταγραφή της κεντρικής σχέσης η οποία δεν απαιτεί την πλήρη
διαμόρφωση των τόξων καταγραφής σε επιλεγείσα διάσταση σύγκλεισης
Β είναι καταγραφή της κεντρικής σχέσης η οποία απαιτεί την πλήρη
διαμόρφωση των τόξων καταγραφής στην επιλεγείσα διάσταση σύγκλεισης
Γ είναι καταγραφή της κεντρικής θέσης η οποία απαιτεί την πλήρη
διαμόρφωση των τόξων καταγραφής στην επιλεγείσα διάσταση σύγκλεισης
Δ Α +Γ
Ε ουδέν εκ των ανωτέρω είναι αληθές

   641.       Η εγγραφή του γοτθικού τόξου:
Α Είναι μια καταγραφή της κεντρικής σχέσης της γνάθου
Β Είναι μια καταγραφή της κεντρικής θέσης της γνάθου
Γ Δεν απαιτεί την πλήρη διαμόρφωση των τόξων καταγραφής στην επιλεγείσα
διάσταση σύγκλεισης
Δ Α +Γ
Ε Β +Γ

   642.      Το γοτθικό τόξο αναφέρεται:
Α σε οριακές θέσεις και κινήσεις της κάτω γνάθου ως προς το οριζόντιο
επίπεδο
Β σε ανατομικό σύμπλεγμα νευρώνων του στοματογναθικού συστήματος
Γ στην εξεύρεση της κεντρικής σχέσης της κάτω γνάθου
Δ σε ανατομική περιοχή των παρισθμίων αμυγδαλών
ΕΑ+Γ

   643.     Η εγγραφή του γοτθικού τόξου πραγματοποιείται:
Α Μόνον στην κάτω γνάθο
Β Με συσκευές μόνον ενδοστοματικές
Γ Με συσκευές μόνον εξωστοματικές
Δ Ουδέν εκ των ανωτέρω ισχύει
Ε Α +Β

   644.     Προς τα πού σκοπεύει (δείχνει) η κορυφή του γοτθικού τόξου;
Α Όταν η εγγραφή του γοτθικού τόξου πραγματοποιείται στην κάτω γνάθο,
τότε η κορυφή του σκοπεύει προς τα πίσω



                                                                        113
Β Όταν η εγγραφή του γοτθικού τόξου πραγματοποιείται στην άνω γνάθο,
τότε η κορυφή του σκοπεύει προς τα εμπρός
Γ Όταν η εγγραφή του γοτθικού τόξου πραγματοποιείται στην άνω γνάθο, τότε
η κορυφή του σκοπεύει προς τα πίσω
Δ Εξαρτάται από το είδος της συσκευής
ΕΓ+Δ

   645.      Προς τα πού σκοπεύει (δείχνει) η κορυφή του γοτθικού τόξου;
Α Εξαρτάται από το είδος της συσκευής
Β Όταν η εγγραφή του γοτθικού τόξου πραγματοποιείται στην άνω γνάθο,
τότε η κορυφή του σκοπεύει προς τα εμπρός
Γ Όταν η εγγραφή του γοτθικού τόξου πραγματοποιείται στην κάτω γνάθο,
τότε η κορυφή του σκοπεύει προς τα πίσω
Δ Όταν η εγγραφή του γοτθικού τόξου πραγματοποιείται στην άνω γνάθο,
τότε η κορυφή του σκοπεύει προς τα πίσω
ΕΑ+Δ

   646.      Προς τα πού σκοπεύει (δείχνει) η κορυφή του γοτθικού τόξου;
Α Εξαρτάται από το είδος της συσκευής
Β Όταν η εγγραφή του γοτθικού τόξου πραγματοποιείται στην κάτω γνάθο,
τότε η κορυφή του σκοπεύει προς τα πίσω
Γ Όταν η εγγραφή του γοτθικού τόξου πραγματοποιείται στην κάτω γνάθο,
τότε η κορυφή του σκοπεύει προς τα εμπρός
Δ Όταν η εγγραφή του γοτθικού τόξου πραγματοποιείται στην άνω γνάθο,
τότε η κορυφή του σκοπεύει προς τα εμπρός
ΕΑ+Γ

   647.      Σε ποιες περιπτώσεις αμέσων ολικών οδοντοστοιχιών είναι
      απαραίτητη η χειρουργική πλάκα ;
Α ποτέ
Β πάντοτε
Γ σπανιότατα, όταν πρόκειται να πραγματοποιηθεί εκτεταμένη εξομάλυνση
φατνιακών ακρολοφιών στις περιοχές των οπισθίων, άμφω, πριν την εξαγωγή
των προσθίων
Δ όταν υπάρχουν εξοστώσεις
Ε όταν τα εναπομείναντα δόντια είναι υπερεκφυμένα

     648.     Ο χάρακας (γνώμονας) του GYSI χρησιμεύει στην ……
Α   μέτρηση της διάστασης σύγκλεισης,
Β   μέτρηση της κλίσης των διαφατνιακών αξόνων
Γ   διαμόρφωση του μασητικού επιπέδου,
Δ   διαδικασία επιλογής του συγκλεισιακού σχήματος,
Ε   Β+Δ

     649.      Ο χάρακας (γνώμονας) του GYSI χρησιμεύει στην ……
Α   χάραξη των οδηγών γραμμών, ,
Β   μέτρηση της διάστασης σύγκλεισης
Γ   διαμόρφωση του μασητικού επιπέδου,
Δ   διαδικασία επιλογής του συγκλεισιακού σχήματος,
Ε   μέτρηση του βάθους εσοχής..


                                                                       114
   650.      Ο επί βάθρου στεφάνης γλωσσικός εφαπτήρας πλεονεκτεί του
      αντιστοίχου μασητικού στο ότι:
Α δεν δημιουργεί προβλήματα συγκλεισιακής παρεμβολής
Β μειώνει τον μοχλοβραχίονα φόρτισης του στηρίγματος
Γ κατανέμει καλύτερα τα φορτία
ΔΑ+Β+Γ
ΕΑ+Γ

   651.       Για την ευνοϊκότερη φόρτιση ενός στηρίγματος Μερικής
       Οδοντοστοιχίας το γλωσσικό βάθρο ενός εφαπτήρα πρέπει να :
Α είναι παράλληλο προς τον ανατομικό αυχένα
Β είναι πλησιέστερα προς τον κλινικό αυχένα
Γ να εκτείνεται καθ’ όλο το μήκος της γλωσσικής επιφάνειας
Δ να εκτείνεται στο ένα τρίτο της γλωσσικής επιφάνειας
Ε Α+ Β+ Γ

   652.       Σε νωδότητα κατηγορίας Ι κατά Kennedy, τα ακραία στηρίγματα,
       εμφανίζουν βάθος εσοχής εγγύς παρειακά 0,75 mm. Τα άγκιστρα
       επιλογής, για την ΜΟ που πρόκειται να κατασκευασθεί δίχως
       στεφάνες, θα είναι:
Α συνδεδυασμένο άγκιστρο
Β άγκιστρο μετά δοκού
Γ μικτό άγκιστρο
Δ Β+Γ
Ε άγκιστρο με ανακάμπτοντα βραχίονα

   653.       Σε νωδότητα κατηγορίας Ι κατά Kennedy, τα ακραία στηρίγματα,
       13 και 23, εμφανίζουν βάθος εσοχής εγγύς παρειακά 0,50 mm και
       εντόνως προέχοντα φατνιακά επάρματα. Τα άγκιστρα επιλογής, για την
       ΜΟ που πρόκειται να κατασκευασθεί δίχως στεφάνες, θα είναι:
Α μικτό άγκιστρο
Β άγκιστρο μετά δοκού
Γ συνδεδυασμένο άγκιστρο
Δ Β+Γ
Ε απλό εφιππεύον άγκιστρο

   654.       Σε νωδότητα κατηγορίας Ι κατά Kennedy, τα ακραία στηρίγματα,
       13 και 23, εμφανίζουν εντόνως προέχοντα φατνιακά επάρματα. Οι
       άμεσοι συγκρατητήρες επιλογής, μιας ΜΟ , θα είναι:
Α μικτό άγκιστρο
Β άγκιστρο μετά δοκού
Γ συνδεδυασμένο άγκιστρο
Δ σύνδεσμοι ακριβείας
Ε Γ+Δ

   655.     Σε νωδότητα κατηγορίας Ι κατά Kennedy, αντίστοιχα προς τα
      ακραία στηρίγματα, 33 και 43, υπάρχουν ισχυροί χαλινοί με υψηλή
      πρόσφυση Οι άμεσοι συγκρατητήρες επιλογής, μιας ΜΟ , θα είναι:
Α συνδεδυασμένο άγκιστρο


                                                                        115
Β άγκιστρο μετά δοκού
Γ μικτό άγκιστρο
Δ σύνδεσμοι ακριβείας
Ε Α+Δ

   656.      Ποιο ή ποια από τα παρακάτω εργαλεία βοηθούν στον έλεγχο
      και την επιθυμητή διαμόρφωση του οδηγού μασητικού επιπέδου (τόξα
      καταγραφής – κήρινα ύψη);

A GYSI
B FOX
Γ WILLIS
Δ MARIANNI,
Ε FOX, MARIANNI, STEAS

   657.      Από τους άκαμπτους συνδέσμους, ποιο είδος μεταφέρει
      μεγαλύτερη φόρτιση στο στήριγμα μερικής οδοντοστοιχίας;
Α Οι άκαμπτοι ενδομυλικοί
Β Οι άκαμπτοι εξωμυλικοί
Γ άκαμπτοι ενδομυλικοί και άκαμπτοι εξωμυλικοί προκαλούν την ίδια φόρτιση
Δ Οι άκαμπτοι ενδομυλικοί σε περιπτώσεις ελευθέρου άκρου
Ε Οι άκαμπτοι εξωμυλικοί σε περιπτώσεις ελευθέρου άκρου

   658.    Σε ποιο από τα παρακάτω μεγέθη γωνίας αυχενικής κλίσης ένας
      συγκρατητικός βραχίονας θα εμφανίσει την μεγαλύτερη συγκράτηση;
Α 600
Β 700
Γ 800
Δ 850
Ε 450

   659.     Η γωνία FISCHER είναι η γωνία που γράφει
Α ο εργαζόμενος κόνδυλος στο μασητικό επίπεδο
Β ο εργαζόμενος κόνδυλος στο οβελιαίο επίπεδο
Γ ο μη εργαζόμενος κόνδυλος στο μασητικό επίπεδο
Δ ο μη εργαζόμενος κόνδυλος στο οβελιαίο επίπεδο
Ε ουδέν εκ των ανωτέρω ισχύει

    660.     Η γωνία FISCHER προκύπτει από την διαφορά
Α της κονδυλικής γωνίας και της γωνίας πλαγιολίσθησης του μη
   εργαζόμενου κονδύλου
Β της κονδυλικής γωνίας και της γωνίας πλαγιολίσθησης του εργαζόμενου
   κονδύλου
Γ της κονδυλικής γωνίας και της γωνίας BENNETT
Δ ουδέν εκ των ανωτέρω ισχύει
Ε της κονδυλικής γωνίας και της γωνίας BALKWILL




                                                                        116
   661.       Η γωνία BALKWILL
Α σχηματίζεται μεταξύ του μασητικού επιπέδου και του επιπέδου ΡΗ
Β σχηματίζεται μεταξύ του μασητικού επιπέδου και του επιπέδου που ορίζει
  το τρίγωνο του BONWILL
Γ είναι η γωνία που γράφει ο μη εργαζόμενος κόνδυλος στο μετωπιαίο
  επίπεδο
Δ είναι η γωνία που γράφει ο μη εργαζόμενος κόνδυλος στο οβελιαίο
  επίπεδο
Ε δεν υπάρχει τέτοια γωνία

    662.     Η γωνία BALKWILL
Α σχηματίζεται μεταξύ του μασητικού επιπέδου και του επιπέδου που ορίζει
το τρίγωνο του BONWILL
Β δεν υπάρχει τέτοια γωνία
Γ χρησιμεύει στον προσδιορισμό της κλίσης του μασητικού επιπέδου
Δ γράφεται στο μέσο οβελιαίο επίπεδο
ΕΑ+Γ+Δ

   663.      Τα κονδυλικά στοιχεία του αρθρωτήρα είναι καλύτερο να
      ρυθμίζονται με καταγραφή που γίνεται
Α με γωνία FISCHER ίση με Ο0
Β με γωνία FISCHER ίση με την γωνία BENNETT
Γ αποκλειστικά και μόνον με την κονδυλική γωνία
Δ όταν η γωνία πλαγιολίσθησης ταυτίζεται με την κονδυλική γωνία
Ε Α+Δ

   664.      Τα κονδυλικά στοιχεία του αρθρωτήρα είναι καλύτερο να
      ρυθμίζονται με καταγραφή που γίνεται
Α με γωνία FISCHER ίση με Ο0
Β με γωνία FISCHER ίση με την κονδυλική γωνία
Γ αποκλειστικά και μόνον με την κονδυλική γωνία
ΔΑ+Δ
Ε Α+Γ+Δ

   665.      Η αποτύπωση με κλειστό στόμα (εν συγκλείσει) είναι
      υποχρεωτική
Α στην περίπτωση των αρχικών αποτυπωμάτων
Β στην περίπτωση των τελικών αποτυπωμάτων
Γ στην περίπτωση που χρησιμοποιούμε δισκάριο εξατομικευμένο
Δ στην περίπτωση που χρησιμοποιούμε ατομικό δισκάριο
Ε ουδέν εκ των ανωτέρω ισχύει

   666.       Η λήψη αρχικών αποτυπωμάτων είναι προτιμότερο να γίνεται
       με την χρήση
Α ατομικών δισκαρίων
Β προσωρινών βάσεων με διάκενο
Γ Α + τεχνική κλειστού στόματος
Δ Β + τεχνική ανοικτού στόματος
Ε ουδέν εκ των ανωτέρω ισχύει



                                                                       117
   667.      Η αποτύπωση με κλειστό στόμα (εν συγκλείσει) είναι
      υποχρεωτική
Α στην περίπτωση επανεφαρμογής μιας ολικής οδοντοστοιχίας
Β στο στάδιο τελικής αποτύπωσης κατά την κατασκευή μιας ολικής
οδοντοστοιχίας
Γ κατά την κατασκευή μερικής οδοντοστοιχίας με συνδέσμους ακριβείας
Δ όταν έχει προσδιορισθεί το οδηγό μασητικό επίπεδο
Ε ουδέν εκ των ανωτέρω ισχύει

   668.      Η αποτύπωση με κλειστό στόμα (εν συγκλείσει) είναι
      υποχρεωτική
Α στην περίπτωση επανεφαρμογής μιας ολικής οδοντοστοιχίας
Β όταν δεν θα επακολουθήσει νέα καταγραφή της κεντρικής θέσης
Γ κατά την κατασκευή άμεσης οδοντοστοιχίας.
ΔΑ+Β
Ε ουδέν εκ των ανωτέρω ισχύει

   669.       Στους αρθρωτήρες μέσης τιμής η κονδυλική τροχιά είναι
       ΠΡΟΤΙΜΌΤΕΡΟ να ρυθμίζεται
Α στις 30 μοίρες
Β ανάλογα με την καταγραφή προολίσθησης
Γ ανάλογα με την καταγραφή πλαγιολίσθησης
ΔΒ+Γ
Ε Κανένα από τα παραπάνω



   670.       Σε ασθενή, με ουλικό χαμόγελο και νωδότηττα Ι κατά Κennedy,
       τα ακραία στηρίγματα 13 και 23 εμφανίζουν βάθος εσοχής 0,25 mm
       εγγύς παρειακά. Τα άγκιστρα επιλογής θα είναι:
Α απλά άγκιστρα περιβολής (ΑΚΕR)
Β μικτά άγκιστρα, επί στεφανών με βάθος εσοχής 0,50 mm
Γ μικτά άγκιστρα, επί στεφανών με βάθος εσοχής 0,750 mm
Δ συνδεδυασμένα άγκιστρα, επί στεφανών με βάθος εσοχής 0,750 mm
Ε ουδέν εκ των ανωτέρω ισχύει

   671.      Σε ασθενή, με ουλικό χαμόγελο και νωδότηττα Ι κατά Κennedy,
      αντίστοιχα προς τα ακραία στηρίγματα 13 και 23 εμφανίζονται υψηλές
      προσφύσεις ισχυρών χαλινών, εκ των κατωτέρω αναφερομένων, η
      σχεδίαση επιλογής είναι:
Α συνδεδυασμένα άγκιστρα, επί στεφανών με βάθος εσοχής 0,750 mm
Β μικτά άγκιστρα, επί στεφανών με βάθος εσοχής 0,50 mm
Γ χρήση συνδέσμων ακριβείας
Δ Α+Δ
Ε ουδέν εκ των ανωτέρω ισχύει




                                                                       118
   672.      Σε ασθενή, με ουλικό χαμόγελο και νωδότηττα Ι κατά Κennedy,
      τα ακραία στηρίγματα 13 και 23 εμφανίζουν σχέση μύλης προς ριζα
      1/1. Εκ των κατωτέρω αναφερομένων, η σχεδίαση επιλογής είναι:
Α ναρθηκοποίηση των 6 προσθίων άγκιστρα περιβολής
Β ναρθηκοποίηση των 6 προσθίων άγκιστρα συνδεδυασμένα
Γ ναρθηκοποίηση των 6 προσθίων σύνδεσμοι ακριβείας
ΔΒ+Γ
Ε ουδέν εκ των ανωτέρω ισχύει

   673.      Κατά την χρησιμοποίηση προσωπικού τόξου ωτικής στήριξης
      πρέπει οπωσδήποτε να εξασφαλίσουμε:
Α την παραλληλότητά του με την διακορική γραμμή
Β Α + παραλληλότητα με το επίπεδο της Φρανκφούρτης
Γ παραλληλότητα με το επίπεδο της Φρανκφούρτης
Δ Α + παραλληλότητα με το επίπεδο CAMPER
Ε ουδέν εκ των ανωτέρω

   674.       Το τελικό αποτύπωμα μιας άμεσης ολικής οδοντοστοιχίας είναι
       καλύτερο όταν
Α λαμβάνεται με κλειστό στόμα
Β λαμβάνεται μετά την σύνταξη των δοντιών
Γ Α + αλγινικό υλικό
Δ Α + Β+ ελαστομερές αποτυπωτικό υλικό
Ε ουδέν εκ των ανωτέρω ισχύει

   675.      Το τελικό αποτύπωμα μιας άμεσης ολικής οδοντοστοιχίας είναι
       καλύτερο όταν
Α λαμβάνεται με κλειστό στόμα
Β λαμβάνεται μετά την σύνταξη των δοντιών
Γ Α + ελαστομερές αποτυπωτικό υλικό
Δ Α + Β+ ελαστομερές αποτυπωτικό υλικό
Ε ουδέν εκ των ανωτέρω ισχύει

   676.      Η χρησιμοποίηση προσωπικού τόξου ωτικής στήριξης
      εξασφαλίζει:
Α την παραλληλότητά του με την διακορική γραμμή
Β Α + παραλληλότητα με το επίπεδο της Φρανκφούρτης
Γ στο άνω εκμαγείο και στον άξονα του αρθρωτήρα την ίδια σχέση που έχει
η άνω γνάθος με τον τελικό εγκάρσιο γίγγλυμο άξονα του ασθενούς
Δ Α + παραλληλότητα με το επίπεδο CAMPER
Ε ουδέν εκ των ανωτέρω

   677.     Τα πιθανά σφάλματα της απόδοσης μιας κεκλιμένης κοπτικής
      γραμμής είναι Α Μη       παραλληλισμός του Οδηγού Μασητικού
      Επιπέδου με την διακορική γραμμή.
Β Σωστό Οδηγό Μασητικό Επίπεδο αλλά, λανθασμένη ανάρτηση.
Γ Λανθασμένη σύνταξη των δοντιών
Δ Επιπόλαιος έλεγχος δοκιμής προπλάσματος ΟΟ.
Ε άπαντα τα ανωτέρω



                                                                       119
   678.    Τα πιθανά σφάλματα της απόδοσης μιας κεκλιμένης κοπτικής
      γραμμής είναι:
Α Μη παραλληλισμός του Οδηγού Μασητικού Επιπέδου με την διακορική
γραμμή.
Β Λανθασμένη ανάρτηση.
Γ Λανθασμένη σύνταξη των δοντιών του ενός ημιμορίου
Δ Α + Β+ Γ
Ε Α+Β

   679.     Η προσθήκη ΝαCl στο φύραμα γύψου συνεπάγεται:
Α μείωση του χρόνου πήξεως.
Β αύξηση των πόρων
Γ αύξηση του χρόνου πήξεως
ΔΑ+Β
Ε Β+Γ

   680.     Η προσθήκη CH3COOH στο φύραμα γύψου συνεπάγεται:
Α μείωση του χρόνου πήξεως.
Β αύξηση των πόρων
Γ αύξηση του χρόνου πήξεως
ΔΑ+Β
Ε Β+Γ

   681.      Η προσθήκη CH3COOH στο φύραμα γύψου συνεπάγεται:
Α αύξηση του χρόνου πήξεως.
Β αύξηση των πόρων
Γ μείωση του χρόνου πήξεως
ΔΑ+Β
Ε Β+Γ

   682.       Η μέθοδος WRIGHT προϋποθέτει
Α το δια βίου αμετάβλητο της διακορικής απόστασης
Β το δια βίου αμετάβλητο της διακονδυλικής απόστασης
Γ το δια βίου αμετάβλητο της προσωπικής γωνίας
Δ την λήψη αποτυπωμάτων με κλειστό στόμα
Ε δεν υπάρχει τέτοια μέθοδος

   683.      Η μέθοδος WRIGHT αφορά
Α στον προσδιορισμό της θέσης του οδηγού μασητικού επιπέδου
Β στην εξεύρεση της κεντρικής σχέσης
Γ στην εξεύρεση της κεντρικής θέσης
Δ ουδέν εκ των ανωτέρω
Ε στην επιλογή του συγκλεισιακού σχήματος




                                                                 120
   684.      Η προσθήκη K2SO4 στο φύραμα γύψου συνεπάγεται:
Α αύξηση του χρόνου πήξεως
Β αύξηση των πόρων
Γ μείωση του χρόνου πήξεως
ΔΑ+Β
Ε Β+Γ

   685.      Η ελαχίστη απόσταση ομιλίας (closest speaking space)
Α χρησιμεύει στον προσδιορισμό της κεντρικής θέσης
Β χρησιμεύει στον λειτουργικό έλεγχο της επιλεγείσης διάστασης σύγκλεισης
Γ δεν μεταβάλλεται με την ένταση της ομιλίας
ΔΒ+Γ
Ε χρησιμεύει στον προσδιορισμό της διάστασης σύγκλεισης και είναι
σταθερή

   686.       Για την ευνοϊκότερη φόρτιση ενός στηρίγματος Μερικής
       Οδοντοστοιχίας το γλωσσικό βάθρο ενός εφαπτήρα πρέπει να :
Α είναι παράλληλο προς τον ανατομικό αυχένα
Β σχηματίζει οξεία γωνία με τον επιμήκη άξονα του δοντιού
Γ να εκτείνεται καθ’ όλο το μήκος της γλωσσικής επιφάνειας
Δ Α+ Β+ Γ
ΕΑ+Γ

   687.      Η παραμονή των στεφανών στηριγμάτων μιας Μερικής
      Οδοντοστοιχίας στο τελικό αποτύπωμα
Α συνεπάγεται καλύτερη κατασκευαστική εφαρμογή του σκελετού της
Β εγκυμονεί τον κίνδυνο κακής εφαρμογής του συνόλου στο στόμα
Γ εγκυμονεί τον κίνδυνο καταστροφής των στεφανών κατά την χύτευση του
  σκελετού της μερικής οδοντοστοιχίας
Δ Α+Β
Ε ουδέν εκ των ανωτέρω ισχύει


     688.     Η παραμονή των στεφανών στηριγμάτων μιας Μερικής
         Οδοντοστοιχίας στο τελικό αποτύπωμα είναι υποχρεωτική όταν
Α   χρησιμοποιούνται προκατασκευασμένες συνδέσεις
Β   οι στεφάνες είναι ολικές χυτές
Γ   οι στεφάνες ολοκεραμικές
Δ   Α+Γ
Ε   ουδέν εκ των ανωτέρω ισχύει

    689.       Η γωνία FISCHER είναι η γωνία που γράφει
    Α ο εργαζόμενος κόνδυλος στο μασητικό επίπεδο
    Β ο εργαζόμενος κόνδυλος στο οβελιαίο επίπεδο
    Γ ο μη εργαζόμενος κόνδυλος στο μασητικό επίπεδο
    Δ ο μη εργαζόμενος κόνδυλος στο οβελιαίο επίπεδο
    Ε ουδέν εκ των ανωτέρω ισχύει


    690.      Η γωνία FISCHER προκύπτει από την διαφορά


                                                                       121
Α της κονδυλικής γωνίας και της γωνίας πλαγιολίσθησης του μη εργαζόμενου
κονδύλου
Β της κονδυλικής γωνίας και της γωνίας πλαγιολίσθησης του εργαζόμενου
κονδύλου
Γ της κονδυλικής γωνίας και της γωνίας BENNETT
Δ ουδέν εκ των ανωτέρω ισχύει
Ε της κονδυλικής γωνίας και της γωνίας BALKWILL

691.       Η γωνία BALKWILL
Α σχηματίζεται μεταξύ του μασητικού επιπέδου και του επιπέδου ΡΗ
Β σχηματίζεται μεταξύ του μασητικού επιπέδου και του επιπέδου που ορίζει το
τρίγωνο του BONWILL
Γ είναι η γωνία που γράφει ο μη εργαζόμενος κόνδυλος στο μετωπιαίο επίπεδο
Δ είναι η γωνία που γράφει ο μη εργαζόμενος κόνδυλος στο οβελιαίο επίπεδο
Ε δεν υπάρχει τέτοια γωνία

692.      Η γωνία BALKWILL
Α σχηματίζεται μεταξύ του μασητικού επιπέδου και του επιπέδου που ορίζει το
τρίγωνο του BONWILL
Β δεν υπάρχει τέτοια γωνία
Γ χρησιμεύει στον προσδιορισμό της κλίσης του μασητικού επιπέδου
Δ γράφεται στο μέσο οβελιαίο επίπεδο
ΕΑ+Γ+Δ


693.      Τα κονδυλικά στοιχεία του αρθρωτήρα είναι καλύτερο να ρυθμίζονται
   με καταγραφή που γίνεται
Α με γωνία FISCHER ίση με Ο0
Β με γωνία FISCHER ίση με την γωνία BENNETT
Γ αποκλειστικά και μόνον με την κονδυλική γωνία
Δ όταν η γωνία πλαγιολίσθησης ταυτίζεται με την κονδυλική γωνία
Ε Α+Δ


694.      Τα κονδυλικά στοιχεία του αρθρωτήρα είναι καλύτερο να ρυθμίζονται
   με καταγραφή που γίνεται
Α με γωνία FISCHER ίση με Ο0
Β με γωνία FISCHER ίση με την κονδυλική γωνία
Γ αποκλειστικά και μόνον με την κονδυλική γωνία
ΔΑ+Β
Ε Α+Γ+Δ


695.       Η αποτύπωση με κλειστό στόμα (εν συγκλείσει) είναι υποχρεωτική
Α στην περίπτωση των αρχικών αποτυπωμάτων
Β στην περίπτωση των τελικών αποτυπωμάτων
Γ στην περίπτωση που χρησιμοποιούμε δισκάριο εξατομικευμένο
Δ στην περίπτωση που χρησιμοποιούμε ατομικό δισκάριο
Ε ουδέν εκ των ανωτέρω ισχύει



                                                                            122
696.       Η λήψη αρχικών αποτυπωμάτων είναι προτιμότερο να γίνεται με την
   χρήση
Α ατομικών δισκαρίων
Β προσωρινών βάσεων με διάκενο
Γ Α + τεχνική κλειστού στόματος
Δ Β + τεχνική ανοικτού στόματος
Ε ουδέν εκ των ανωτέρω ισχύει

697.       Η αποτύπωση με κλειστό στόμα (εν συγκλείσει) είναι υποχρεωτική
Α στην περίπτωση επανεφαρμογής μιας ολικής οδοντοστοιχίας
Β στο στάδιο τελικής αποτύπωσης κατά την κατασκευή μιας ολικής
οδοντοστοιχίας
Γ κατά την κατασκευή μερικής οδοντοστοιχίας με συνδέσμους ακριβείας
Δ όταν έχει προσδιορισθεί το οδηγό μασητικό επίπεδο
Ε ουδέν εκ των ανωτέρω ισχύει

698.       Η αποτύπωση με κλειστό στόμα (εν συγκλείσει) είναι υποχρεωτική
Α στην περίπτωση επανεφαρμογής μιας ολικής οδοντοστοιχίας
Β όταν δεν θα επακολουθήσει νέα καταγραφή της κεντρικής θέσης
Γ κατά την κατασκευή άμεσης οδοντοστοιχίας.
ΔΑ+Β
Ε ουδέν εκ των ανωτέρω ισχύει


699.       Στους αρθρωτήρες μέσης τιμής η κονδυλική τροχιά πρέπει             να
   ρυθμίζεται
Α στις 30 μοίρες
Β ανάλογα με την καταγραφή προολίσθησης
Γ ανάλογα με την καταγραφή πλαγιολίσθησης
ΔΒ+Γ
Ε Κανένα από τα παραπάνω

700.       Σε ασθενή, με ουλικό χαμόγελο και νωδότητα Ι κατά Κennedy, τα
   ακραία στηρίγματα 13 και 23 εμφανίζουν βάθος εσοχής 0,25 mm εγγύς
   παρειακά. Τα άγκιστρα επιλογής θα είναι:
Α απλά άγκιστρα περιβολής (ΑΚΕR)
Β μικτά άγκιστρα, επί στεφανών με βάθος εσοχής 0,50 mm
Γ μικτά άγκιστρα, επί στεφανών με βάθος εσοχής 0,750 mm
Δ συνδεδυασμένα άγκιστρα, επί στεφανών με βάθος εσοχής 0,750 mm
Ε ουδέν εκ των ανωτέρω ισχύει




701.      Σε ασθενή, με ουλικό χαμόγελο και νωδότητα Ι κατά Κennedy,
   αντίστοιχα προς τα ακραία στηρίγματα 13 και 23 εμφανίζονται υψηλές
   προσφύσεις ισχυρών χαλινών, εκ των κατωτέρω αναφερομένων, η σχεδίαση
   επιλογής είναι:


                                                                            123
Α συνδεδυασμένα άγκιστρα, επί στεφανών με βάθος εσοχής 0,750 mm
Β μικτά άγκιστρα, επί στεφανών με βάθος εσοχής 0,50 mm
Γ χρήση συνδέσμων ακριβείας
Δ Α+Γ
Ε Α+ Β + Γ


702.       Σε ασθενή, με ουλικό χαμόγελο και νωδότητα Ι κατά Κennedy, τα
   ακραία στηρίγματα 13 και 23 εμφανίζουν σχέση μύλης προς ριζα 1/1. Εκ των
   κατωτέρω αναφερομένων, η σχεδίαση επιλογής είναι:
Α ναρθηκοποίηση των 6 προσθίων άγκιστρα περιβολής
Β ναρθηκοποίηση των 6 προσθίων άγκιστρα συνδεδυασμένα
Γ ναρθηκοποίηση των 6 προσθίων σύνδεσμοι ακριβείας
Δ Β+Γ
Ε ουδέν εκ των ανωτέρω ισχύει


703.       Κατά την χρησιμοποίηση προσωπικού τόξου ωτικής στήριξης πρέπει
   οπωσδήποτε να εξασφαλίσουμε:
Α την παραλληλότητά του με την διακορική γραμμή
Β Α + παραλληλότητα με το επίπεδο της Φρανκφούρτης
Γ παραλληλότητα με το επίπεδο της Φρανκφούρτης
Δ Α + παραλληλότητα με το επίπεδο CAMPER
Ε ουδέν εκ των ανωτέρω

704.       Το τελικό αποτύπωμα μιας άμεσης ολικής οδοντοστοιχίας είναι
   καλύτερο όταν
Α λαμβάνεται με κλειστό στόμα
Β λαμβάνεται μετά την σύνταξη των δοντιών
Γ Α + αλγινικό υλικό
Δ Α + Β+ ελαστομερές αποτυπωτικό υλικό
Ε ουδέν εκ των ανωτέρω ισχύει


705.       Το τελικό αποτύπωμα μιας άμεσης ολικής οδοντοστοιχίας είναι
   καλύτερο όταν
Α λαμβάνεται με κλειστό στόμα
Β λαμβάνεται μετά την σύνταξη των δοντιών
Γ Α + ελαστομερές αποτυπωτικό υλικό
Δ Α + Β+ ελαστομερές αποτυπωτικό υλικό
Ε ουδέν εκ των ανωτέρω ισχύει

706.       Η χρησιμοποίηση προσωπικού τόξου ωτικής στήριξης εξασφαλίζει:
Α την παραλληλότητά του με την διακορική γραμμή
Β Α + παραλληλότητα με το επίπεδο της Φρανκφούρτης
Γ στο άνω εκμαγείο και στον άξονα του αρθρωτήρα την ίδια σχέση που έχει η
άνω γνάθος με τον τελικό εγκάρσιο γίγγλυμο άξονα του ασθενούς
Δ Α + παραλληλότητα με το επίπεδο CAMPER
Ε ουδέν εκ των ανωτέρω



                                                                         124
707.       Τα πιθανά σφάλματα της απόδοσης μιας κεκλιμένης κοπτικής γραμμής
   είναι :
Α Μη παραλληλισμός του Οδηγού Μασητικού Επιπέδου με την διακορική
γραμμή.
Β Σωστό Οδηγό Μασητικό Επίπεδο αλλά, λανθασμένη ανάρτηση.
Γ Λανθασμένη σύνταξη των δοντιών
Δ Επιπόλαιος έλεγχος δοκιμής προπλάσματος ΟΟ.
Ε άπαντα τα ανωτέρω


708.       Τα πιθανά σφάλματα της απόδοσης μιας κεκλιμένης κοπτικής γραμμής
   είναι :
Α Μη παραλληλισμός του Οδηγού Μασητικού Επιπέδου με την διακορική
γραμμή.
Β Λανθασμένη ανάρτηση.
Γ Λανθασμένη σύνταξη των δοντιών του ενός ημιμορίου
Δ Α + Β+ Γ
Ε Α+Β


709.      Η προσθήκη ΝαCl στο φύραμα γύψου συνεπάγεται:
Α μείωση του χρόνου πήξεως.
Β αύξηση των πόρων
Γ αύξηση του χρόνου πήξεως
ΔΑ+Β
Ε Β+Γ

710.      Η προσθήκη μαγειρικού άλατος στο φύραμα γύψου συνεπάγεται:
Α αύξηση του χρόνου πήξεως
Β αύξηση των πόρων
Γ μείωση του χρόνου πήξεως.
ΔΑ+Β
Ε Β+Γ



711.      Η προσθήκη CH3COOH στο φύραμα γύψου συνεπάγεται:
Α μείωση του χρόνου πήξεως.
Β αύξηση των πόρων
Γ αύξηση του χρόνου πήξεως
ΔΑ+Β
Ε Β+Γ


712.      Η προσθήκη οξικού οξέος στο φύραμα γύψου συνεπάγεται:
Α αύξηση των πόρων.
Β μείωση του χρόνου πήξεως
Γ αύξηση του χρόνου πήξεως
ΔΑ+Β
Ε μείωση των πόρων


                                                                       125
713.      Η προσθήκη CH3COOH στο φύραμα γύψου συνεπάγεται:
Α αύξηση του χρόνου πήξεως.
Β αύξηση των πόρων
Γ μείωση του χρόνου πήξεως
ΔΑ+Β
Ε Β+Γ



714.       Η μέθοδος WRIGHT προϋποθέτει
Α το δια βίου αμετάβλητο της διακορικής απόστασης
Β το δια βίου αμετάβλητο της διακονδυλικής απόστασης
Γ το δια βίου αμετάβλητο της προσωπικής γωνίας
Δ την λήψη αποτυπωμάτων με κλειστό στόμα
Ε δεν υπάρχει τέτοια μέθοδος


715.       Η μέθοδος WRIGHT αφορά
Α στον προσδιορισμό της θέσης του οδηγού μασητικού επιπέδου
Β στην εξεύρεση της κεντρικής σχέσης
Γ στην εξεύρεση της κονδυλικής τροχιάς
Δ. ουδέν εκ των ανωτέρω
Ε στην επιλογή του συγκλεισιακού σχήματος


716.      Η προσθήκη K2SO4 στο φύραμα γύψου συνεπάγεται:
Α. αύξηση του χρόνου πήξεως
Β αύξηση των πόρων
Γ μείωση του χρόνου πήξεως
ΔΑ+Β
Ε Β+Γ


717.      Η προσθήκη θειικού καλίου στο φύραμα γύψου συνεπάγεται:
Α αύξηση του χρόνου πήξεως.
Β αύξηση των πόρων
Γ μείωση του χρόνου πήξεως
ΔΑ+Β
Ε Β+Γ




718.      Η ελαχίστη απόσταση ομιλίας (closest speaking space)
Α χρησιμεύει στον προσδιορισμό της κεντρικής θέσης
Β χρησιμεύει στον λειτουργικό έλεγχο της επιλεγείσης διάστασης σύγκλεισης


                                                                            126
Γ δεν μεταβάλλεται με την ένταση της ομιλίας
ΔΒ+Γ
Ε χρησιμεύει στον προσδιορισμό της διάστασης σύγκλεισης και είναι σταθερή


719.       Για την ευνοϊκότερη φόρτιση ενός στηρίγματος Μερικής
   Οδοντοστοιχίας το γλωσσικό βάθρο ενός εφαπτήρα πρέπει να :
Α είναι παράλληλο προς τον ανατομικό αυχένα
Β σχηματίζει οξεία γωνία με τον επιμήκη άξονα του δοντιού
Γ να εκτείνεται καθ’ όλο το μήκος της γλωσσικής επιφάνειας
Δ Α+ Β+ Γ
ΕΑ+Γ



720.      Η παραμονή των στεφανών στηριγμάτων μιας Μερικής
   Οδοντοστοιχίας στο τελικό αποτύπωμα
Α συνεπάγεται καλύτερη κατασκευαστική εφαρμογή του σκελετού της ΜΟ
Β εγκυμονεί τον κίνδυνο κακής εφαρμογής του συνόλου της πρόσθεσης στο
στόμα
Γ εγκυμονεί τον κίνδυνο καταστροφής των στεφανών κατά την χύτευση του
σκελετού της μερικής οδοντοστοιχίας
ΔΑ+Β
Ε ουδέν εκ των ανωτέρω ισχύει


721.      Η παραμονή των στεφανών στηριγμάτων μιας Μερικής
   Οδοντοστοιχίας στο τελικό αποτύπωμα
Α εγκυμονεί τον κίνδυνο κακής εφαρμογής του συνόλου της πρόσθεσης στο
στόμα
Β συνεπάγεται καλύτερη κατασκευαστική εφαρμογή του σκελετού της ΜΟ
Γ εγκυμονεί τον κίνδυνο καταστροφής των στεφανών κατά την χύτευση του
σκελετού της μερικής οδοντοστοιχίας
ΔΑ+Γ
Ε ουδέν εκ των ανωτέρω ισχύει


722.      Η παραμονή των στεφανών στηριγμάτων μιας Μερικής
   Οδοντοστοιχίας στο τελικό αποτύπωμα
Α εγκυμονεί τον κίνδυνο κακής εφαρμογής του συνόλου της πρόσθεσης στο
στόμα
Β συνεπάγεται καλύτερη κατασκευαστική εφαρμογή του σκελετού της ΜΟ
Γ εγκυμονεί τον κίνδυνο καταστροφής των στεφανών κατά την χύτευση του
σκελετού της μερικής οδοντοστοιχίας
ΔΒ+Γ
Ε ουδέν εκ των ανωτέρω ισχύει


723.     Η παραμονή των στεφανών στηριγμάτων μιας                   Μερικής
   Οδοντοστοιχίας στο τελικό αποτύπωμα είναι υποχρεωτική όταν


                                                                            127
Α χρησιμοποιούνται προκατασκευασμένες συνδέσεις
Β οι στεφάνες είναι ολικές χυτές
Γ οι στεφάνες είναι ολοκεραμικές
Δ Α+Γ
Ε ουδέν εκ των ανωτέρω ισχύει


724.       Κατά την μέθοδο Willis για τον προσδιορισμό της κατακόρυφης
   διάστασης, η απόσταση ανάμεσα στην βάση της ρινός και της κάτω επιφάνειας
   του πώγωνα, με τα τόξα καταγραφής σε ορθή κατακόρυφη διάσταση και σε
   σύγκλειση, πρέπει να είναι:
Α ίση της απόστασης μεταξύ των έξω κανθών των οφθαλμών
Β ίση της απόστασης μεταξύ του έξω κανθού του ενός οφθαλμού και του έσω
κανθού του άλλου οφθαλμού.
Γ Ίδια με την απόσταση του έσω ή έξω κανθού του οφθαλμού και της σχισμής του
στόματος
Δ Με όλα τα παραπάνω ίση με το 1/3 του συνολικού ύψους του προσώπου
Ε Κανένα από τα παραπάνω


725.      Η θέση 1 της γλώσσας είναι εκείνη κατά την οποία
Α Η γλώσσα αναπαύεται στην γλωσσική επιφάνεια των χειλέων
Β Η γλώσσα αναπαύεται στο έδαφος του κοίλου του στόματος χωρίς να εφάπτεται
στους τομείς
Γ Η κορυφή της γλώσσας ακουμπά στην υπερώα
Δ Η κορυφή της γλώσσας βρίσκεται στην γωνία του στόματος
Ε Η γλώσσα βγαίνει όσο το δυνατό περισσότερο έξω από το στόμα



726.      Το βάθος του εντυπώματος των δοντιών στο υλικό καταγραφής δεν θα
   πρέπει να είναι βαθύτερο
Α από 5mm
Β από 1mm
Γ από 2mm
Δ από 0,5mm
Ε από 3mm



727.      Σε περιπτώσεις ασθενών. με μικρή διαφατνιακή απόσταση τα δόντια
   εκλογής μιας ΟΟ είναι δόντια:
Α πορσελάνης
Β μεταλλικά (χυτά)
Γ ακρυλικά
Δ Όλα τα παραπάνω
Ε Κανένα από τα παραπάνω


728.      Το εύρος των κάτω προσθίων δοντιών ισούται με


                                                                       128
Α Τα 3/4 του εύρους των άνω προσθίων
Β Τα 2/5 του εύρους των άνω προσθίων
Γ Τα 3/5 του εύρους των άνω προσθίων
Δ Τα 4/5 του εύρους των άνω προσθίων
Ε Κανένα από τα παραπάνω


729.      Τι συνέπειες έχει η σύνταξη των οπισθίων δοντιών κατά 1 mm
   γλωσσικότερα;
Α Μείωση του ζωτικού χώρου της γλώσσας κατά 100 mm3
Β Αύξηση του ζωτικού χώρου της γλώσσας κατά 1000 mm3
Γ Μείωση του ζωτικού χώρου της γλώσσας κατά 10000 mm3
Δ Μείωση του ζωτικού χώρου της γλώσσας κατά 1000 mm3
Ε Δεν επηρεάζεται o ζωτικός χώρος της γλώσσας

730.      Τι συνέπειες έχει η σύνταξη των οπισθίων δοντιών μιας ΟΟ κατά 1 mm
   γλωσσικότερα;
Α Μείωση του ζωτικού χώρου της γλώσσας κατά 100 mm3
Β Αύξηση του ζωτικού χώρου της γλώσσας κατά 1000 mm3
Γ δυσχέρεια ομιλίας
Δ Μείωση του ζωτικού χώρου της γλώσσας κατά 1000 mm3
ΕΓ+Δ


731.      Δυσχέρεια ομιλίας από ΟΟ μπορεί να οφείλεται σε
Α σύνταξη των δοντιών επί τα εντός της γραμμής του Pound
Β παρέμβαση του γλωσσικού πτερυγίου στο πεδίο ενεργείας του γναθοϋοειδούς
μυός
Γ μειωμένη διάσταση σύγκλεισης
Δ Α+Β+Γ
Ε Α+Β

732.      Δυσχέρεια ομιλίας από ΟΟ μπορεί να οφείλεται σε
Α σύνταξη των δοντιών επί τα εντός της γραμμής του Pound
Β παρέμβαση του γλωσσικού πτερυγίου στο πεδίο ενεργείας του γναθοϋοειδούς
μυός
Γ ηυξημένη διάσταση σύγκλεισης
Δ Α +Β +Γ
Ε Α+ Β


733.      Σε μεγάλη απορρόφηση της πρόσθιας μοίρας του άνω φατνιακού τόξου,
   η αντικατάσταση των δοντιών προτιμάται να γίνεται με μ.ο. γιατί επιτρέπει:
Α την πλέον οριζόντια τοποθέτηση των τεχνητών δοντιών
Β την πλέον κάθετη τοποθέτηση των δοντιών,
Γ την πλέον υπερώια τοποθέτηση των δοντιών
Δ την πλέον χειλική τοποθέτηση των δοντιών
ΕΒ+Δ




                                                                        129
734.      Σε μεγάλη απορρόφηση της πρόσθιας μοίρας του άνω φατνιακού τόξου,
   η αντικατάσταση των δοντιών προτιμάται να γίνεται με μ.ο. γιατί επιτρέπει:
Α την πλέον αισθητική τοποθέτηση των τεχνητών δοντιών
Β την πλέον κάθετη τοποθέτηση των δοντιών,
Γ την πλέον υπερώια τοποθέτηση των δοντιών
Δ την πλέον χειλική τοποθέτηση των δοντιών
Ε Α +Β + Δ


735.       Η υπερώια απόφραξη είναι καλύτερο να επιτυγχάνεται με απόξεση του
Α αρχικού αποτυπώματος
Β αρχικού εκμαγείου
Γ Α ή Β έχουν το ίδιο αποτέλεσμα
Δ τελικού εκμαγείου
Ε όλα τα παραπάνω



736.      Πως ονομάζεται η οδηγός γραμμή που ενώνει την εγγύς τρίεδρη γωνία
   του κυνόδοντα με την γλωσσική επιφάνεια του οπισθογομφίου επάρματος
Α γραμμή σύγκλεισης
Β γραμμή Camper
Γ γραμμή Pound
Δ γραμμή αντιστάθμισης
Ε κανένα από τα παραπάνω

737.      Πως ονομάζεται η οδηγός γραμμή που ενώνει την εγγύς τρίεδρη γωνία
   του κυνόδοντα με το κέντρο του οπισθογομφίου επάρματος
Α γραμμή σύγκλεισης
Β γραμμή Camper
Γ γραμμή Pound
Δ γραμμή αντιστάθμισης
Ε δεν υπάρχει τέτοια γραμμή



738.      Πως ονομάζεται η οδηγός γραμμή που ενώνει την άπω τρίεδρη γωνία
   του κυνόδοντα με την γλωσσική επιφάνεια του οπισθογομφίου επάρματος
Α γραμμή σύγκλεισης
Β γραμμή Camper
Γ γραμμή Pound
Δ γραμμή αντιστάθμισης
Ε δεν υπάρχει τέτοια γραμμή




739.     Ποιες είναι οι πιθανές επιπτώσεις μιας ΟΟ με ηυξημένη διάσταση
   σύγκλεισης;
Α προβλήματα ομιλίας


                                                                        130
Β   κόπωση των μυών
Γ   Α+Β
Δ   συμπτώματα ξηροστομίας
Ε   Α+ Β +Δ




740.      Η παρουσία εξεσημασμένης υπερώιας ραφής
Α Δυσχεραίνει την κατασκευή μιας ΟΟ
Β Διακυβεύει την μακροβιότητα της ΟΟ
Γ Υπεισέρχεται στην εκλογή του υπερώιου συνδετήρα της ΟΟ
ΔΒ+Γ
ΕΑ+Β

741.      Η παρουσία υπερωίου ογκώματος
Α Δυσχεραίνει την κατασκευή μιας ΟΟ
Β Διακυβεύει την μακροβιότητα της ΟΟ
Γ Υπεισέρχεται στην εκλογή του υπερώιου συνδετήρα της ΟΟ
ΔΑ+Β
ΕΒ+Γ


742.      Η κάτω ΟΟ τείνει να εκτοπισθεί όταν η γλώσσα
Α αναπαύεται στην γλωσσική επιφάνεια των χειλέων
Β προσπαθεί να ακουμπήσει τα υπερώια βοθρία
Γ εξέρχεται τα μέγιστα του στόματος
Δ ακουμπά στην τομική θηλή
ΕΒ+Γ


743.       Η προφορά του «Β» και του «Φ» χρησιμοποιείται κατά τις φωνητικές
   δοκιμασίες για τον έλεγχο της σωστής σύνταξης των
Α αποκλειστικά το Β, για τους άνω τομείς
Β άνω κυνοδόντων/προγομφίων
Γ αποκλειστικά το Φ, για τους κάτω τομείς
Δ και το Φ και το Β για τους άνω κεντρικούς
Ε Α +Γ

744.       Η προφορά του «Β» χρησιμοποιείται σαν φωνητική δοκιμασία για τον
    έλεγχο της σωστής τοποθέτησης των
Α άνω κεντρικών τομέων
Β άνω τομέων και κυνοδόντων
Γ 4 κάτω τομέων
Δ κάτω προγομφίων / γομφίων
Ε Β +Γ +Δ




                                                                      131
745.       Ένα αρχικό αποτύπωμα είναι καλύτερο όταν λαμβάνεται
Α με την τεχνική του κλειστού στόματος
Β με την χρήση ατομικού δισκαρίου
ΓΑ+Β
Δ με εξατομικευμένο δισκάριο
ΕΑ+Δ




746.       ένα αρχικό αποτύπωμα είναι καλύτερο όταν λαμβάνεται
Α εν συγκλείσει
Β με προσωρινές βάσεις και τόξα καταγραφής
Γ Α+ Β
Δ Γ + λεπτόρρευστο υλικό
Ε με την τεχνική του ημιανοικτού στόματος


747.      η ορθότητα του πάχους και της επέκτασης του υπερωίου ορίου της
   βάσης ελέγχονται με την φώνηση
Α του Φ και του Β
Β του Κι
Γ του Κα
Δ του Σ
Ε Β+Γ


748.      η ρύθμιση ενός αρθρωτήρα είναι καλύτερο να γίνεται με καταγραφή
   που πραγματοποιείται
Α με γωνία FISCHER ίση με 00
Β με γωνία FISCHER ίση με 900
Γ με γωνία FISCHER ίση με 300
Δ η γωνία FISCHER δεν υπεισέρχεται σε θέματα ανάρτησης
Ε με γωνία FISCHER ίση με 450


749.      Η ρύθμιση ενός αρθρωτήρα είναι καλύτερο να γίνεται με καταγραφή
   που πραγματοποιείται
Α με γωνία FISCHER ίση με 450
Β με γωνία FISCHER ίση με την γωνία BALKWILL
Γ με γωνία FISCHER ίση με 300
Δ A+B
Ε με γωνία FISCHER ίση με 00


750.      Η ρύθμιση ενός αρθρωτήρα είναι καλύτερο να γίνεται με καταγραφή
   που πραγματοποιείται
Α με γωνία FISCHER ίση με 450
Β όταν η γωνία προολίσθησης είναι ίση με την γωνία πλαγιολίσθησης
Γ με γωνία FISCHER ίση με 300


                                                                           132
Δ A+B
Ε με γωνία FISCHER ίση με την γωνία BALKWILL




751.      Η ρύθμιση ενός αρθρωτήρα είναι καλύτερο να γίνεται με καταγραφή
   που πραγματοποιείται
Α με γωνία FISCHER ίση με 00
Β όταν η γωνία προολίσθησης είναι ίση με την γωνία πλαγιολίσθησης
Γ με γωνία FISCHER ίση με 300
Δ A+B
Ε με γωνία FISCHER ίση με 450


752.      Όταν το μηχανικό τμήμα που αναπαριστά τον κόνδυλο της γνάθου
   ανήκει στο κάτω σκέλος του αρθρωτήρα τότε αυτός χαρακτηρίζεται σαν:
Α ανατομικός
Β Arcon
Γ non-Arcon
Δ A+Γ
Ε δεν υπάρχει τέτοια διάκριση

753.       Σε ποια περίπτωση κατασκευής ΟΟ υπάρχει το ενδεχόμενο η σύνταξη
   των οπισθίων δοντιών να προηγείται της σύνταξης των προσθίων;
Α σε όλες τις περιπτώσεις
Β σε καμία περίπτωση δεν συμβαίνει αυτό
Γ στην περίπτωση των υπερεπείγουσων ΟΟ
Δ στην περίπτωση των επενθέτων ΟΟ
Ε στην περίπτωση των αμέσων ΟΟ


754.       Ποιο είδος προκατασκευασμένου συνδέσμου ακριβείας κατανέμει
    περισσότερο ευνοϊκά τις μασητικές φορτίσεις στο περιοδόντιο του δοντιού
    στήριξης;
Α σε όλες τις περιπτώσεις η κατανομή εξαρτάται από την κατηγορία νωδότητας
Β οι άκαμπτοι ενδομυλικοί
Γ οι ενδοτικοί γενικώς
Δ οι άκαμπτοι εξωμυλικοί
Ε οι άκαμπτοι γενικώς


755.      Σε ποιο επίπεδο γράφεται η γραμμή του Ricketts
Α στο μέσο οβελιαίο
Β στο μετωπιαίο
Γ στο μασητικό


                                                                         133
Δ στο ρινοωτικό
Ε στο Φραγκφούρτης


756.      Η γραμμή του Ricketts αναφέρεται
Α στην τροχιά του κονδύλου
Β στο μετωπιαίο περίγραμμα του προσώπου
Γ στο οβελιαίο περίγραμμα του προσώπου
Δ δεν υπάρχει τέτοια γραμμή
Ε στην τροχιά του μεσοτομικού σημείου

757.       Η γραμμή του Ricketts σχετίζεται
Α με την επιλογή του συγκλεισιακού σχήματος
Β με την αισθητική των ζυγωματικών
Γ με την διάσταση σύγκλεισης
Δ δεν υπάρχει τέτοια γραμμή
Ε με τίποτα από τα παραπάνω



758.       Η γραμμή του Ricketts σχετίζεται
Α με την επιλογή του συγκλεισιακού σχήματος
Β με την αισθητική του οβελιαίο περιγράμματος του προσώπου
Γ με την διάσταση σύγκλεισης
Δ δεν υπάρχει τέτοια γραμμή
Ε με τίποτα από τα παραπάνω

759.       Η γραμμή του Ricketts είναι
Α τροχιά του κάτω μεσοτομικού σημείου στο οβελιαίο επίπεδο κατά την
πλαγιολίσθηση
Β η ευθεία στο οβελιαίο επίπεδο που ενώνει το κόγχιο και το πωγώνιο
Γ η εφαπτομένη στο ακρορρίνιο και στο πώγωνα, στο οβελιαίο επίπεδο
Δ δεν υπάρχει τέτοια γραμμή
Ε με τίποτα από τα παραπάνω


760.      Σε ποιο σκελετικό τύπο κατατάσσετε ασθενή με προσωπική γωνία 800
Α φυσιολογικός
Β οπισθογναθικός
Γπρογναθικός
Δ μεσογναθικός
Ε παραγναθικός


761.      Σε ποιο σκελετικό τύπο κατατάσσετε ασθενή με προσωπική γωνία 900
Α φυσιολογικός
Β οπισθογναθικός
Γπρογναθικός
Δ μεσογναθικός
Ε παραγναθικός


                                                                       134
762.      Σε ποιο σκελετικό τύπο κατατάσσετε ασθενή με προσωπική γωνία 850
Α φυσιολογικός
Β οπισθογναθικός
Γπρογναθικός
Δ μεσογναθικός
Ε παραγναθικός




763.      Ποια κατηγορία νωδότητος, κατά Kennedy, μπορεί να θεωρηθεί,
   τεχνικά και κλινικά, ότι είναι η ευκολότερη περίπτωση για την κατασκευή μιας
   άμεσης ΟΟ;
Α κατηγορία Ι
Β κατηγορία ΙΙ
Γ κατηγορία ΙΙΙ
Δ κατηγορία ΙV
Ε καμία από τις αναφερόμενες



764.      Κατά την κατασκευή μιας άμεσης ΟΟ, στη διαμόρφωση του εκμαγείου
    συμβάλλουν:
Α η κοπτική γραμμή
Β η περιοδοντική γραμμή
Γ το συγκλεισιακό κλειδί
ΔΒ+Γ
Ε ουδέν από τα αναφερόμενα

765.       Τι από τα αναφερόμενα δεν χρησιμεύει στην σύνταξη των δοντιών μιας
    άμεσης ΟΟ;
Α οι επιμήκεις άξονες
Β η «ακτίνα r»
Γ το κοπτικό κλειδί
Δ το συγκλεισιακό κλειδί
Ε η κοπτική γραμμή


766.      Απαραίτητη προϋπόθεση για την κατασκευή μιας         υπερεπείγουσας
   άμεσης ΟΟ είναι;
Α να υπάρχουν φυσικοί ανταγωνιστές
Β να μην έχει έντονες εσοχές η φατνιακή «απόφυση»
Γ να υπάρχει «πλήρης» φραγμός στην αντίστοιχη γνάθο.
Δ να λείπουν μόνον τα μπροστινά δόντια
Ε τίποτε από τα παραπάνω




                                                                          135
767.       Η μέση στατιστική τιμή της γωνίας BALKWILL σε γυναίκες και άνδρες
   είναι της τάξεως των
Α 290 33΄στις γυναίκες και 350 44΄ στους άνδρες
Β 180 στους άνδρες και 250 στις γυναίκες
Γ 230 37΄ στις γυναίκες και 240 59΄ στους άνδρες
Δ η γωνία ταυτίζεται και στα δύο φύλα
Ε τίποτε από τα παραπάνω

768.       Η τιμή της γωνίας BALKWILL
Α είναι μικρότερη στους άνδρες
Β είναι μεγαλύτερη στους άνδρες
Γ είναι μεγαλύτερη στις γυναίκες
Δ η γωνία ταυτίζεται και στα δύο φύλα
Ε Α+Γ

769.       Η τιμή της γωνίας BALKWILL
Α είναι μεγαλύτερη στους άνδρες
Β είναι μεγαλύτερη στις γυναίκες
Γ είναι μικρότερη στις γυναίκες
Δ η γωνία ταυτίζεται και στα δύο φύλα
Ε Α+Γ


770.       Για την ευνοϊκότερη φόρτιση ενός στηρίγματος Μερικής
   Οδοντοστοιχίας το γλωσσικό βάθρο ενός εφαπτήρα πρέπει να :
Α είναι παράλληλο προς τον ανατομικό αυχένα
Β σχηματίζει οξεία γωνία με τα αξονικά τοιχώματα
Γ να εκτείνεται καθ’ όλο το μήκος της γλωσσικής επιφάνειας
Δ Α+ Β+ Γ
ΕΑ+Γ


771.       Η μέθοδος WRIGHT μπορεί να συμμετέχει :
Α στον προσδιορισμό της θέσης του οδηγού μασητικού επιπέδου
Β στην εξεύρεση της κεντρικής σχέσης
Γ στην εξεύρεση της κεντρικής θέσης
Δ. ουδέν εκ των ανωτέρω
Ε στην επιλογή του συγκλεισιακού σχήματος

772.      Σε ποια κατηγορία νωδότητος, κατά Kennedy, η κατασκευή άμεσης
   Ολικής Οδοντοστοιχίας για αισθητικούς λόγους είναι περιττή;
Α κατηγορία Ι
Β κατηγορία ΙΙ
Γ κατηγορία ΙΙΙ
Δ κατηγορία ΙV
Ε καμία από τις αναφερόμενες


773.      Κατά την μάσηση ο εργαζόμενος κόνδυλος
Α μετακινείται περισσότερο από τον μη εργαζόμενο


                                                                       136
Β μετακινείται λιγότερο από τον μη εργαζόμενο
Γ η μετακίνηση είναι του ιδίου μεγέθους και στους δύο κονδύλους
Δ ο εργαζόμενος κόνδυλος μετακινείται το διπλάσιο απ’ ότι ο μη εργαζόμενος
Ε ο μη εργαζόμενος κόνδυλος μετακινείται το διπλάσιο απ’ ότι ο εργαζόμενος



774.       Η δυνατότητα μετακίνησης του κονδύλου σε σχέση με τον διάρθριο
    δίσκο
Α είναι ταυτόσημη
Β είναι διπλάσια
Γ είναι περίπου το ένα τέταρτο
Δ πλησιάζει το τετραπλάσιο μέγεθος
Ε καμία από τις αναφερόμενες περιπτώσεις δεν ισχύει

775.      Ποια από τις παρακάτω θέσεις της γνάθου είναι λειτουργική θέση:
Α κεντρική
Β ανάπαυσης
Γ κοπτική προς κοπτική
Δ μεγίστης διάνοιξης (υπερκατάσπαση)
Ε καμία από τις αναφερόμενες


776.       Το διάγραμμα του Posselt
Α αναφέρεται στο μέσο οβελιαίο επίπεδο
Β αφορά κινήσεις μάσησης της γνάθου
Γ αποτελεί καταγραφή οριακών θέσεων της γνάθου
Δ αφορά κινησιογραφία του κονδύλου
ΕΑ+Γ


777.       Η γωνία Bennett καταγράφεται
Α στο μέσο οβελιαίο επίπεδο
Β στο μετωπιαίο επίπεδο
Γ στο μασητικό επίπεδο
Δ στο επίπεδο της Φραγκφούρτης
Ε ουδέν εκ των ανωτέρω ισχύει

778.       Η κίνηση Bennett καταγράφεται
Α στο ρινοωτικό επίπεδο
Β στο μετωπιαίο επίπεδο
Γ στο μέσο οβελιαίο επίπεδο
Δ στο επίπεδο της Φραγκφούρτης
Ε ουδέν εκ των ανωτέρω ισχύει


779.      Το φαινόμενο Christensen μπορεί να παρατηρηθεί
Α κατά την αναζήτηση της διάστασης σύγκλεισης
Β κατά την δοκιμασία σταθερότητας μιας ΟΟ
Γ κατά την δοκιμασία αποτελεσματικότητας της υπερώιας απόφραξης


                                                                             137
Δ σε καμία από τις αναφερθείσες περιπτώσεις
Ε δεν υπάρχει τέτοιο φαινόμενο


780.      Το φαινόμενο Christensen μπορεί να παρατηρηθεί
Α κατά την αναζήτηση της διάστασης σύγκλεισης
Β κατά την καταγραφή της κεντρικής θέσης σε ολικά νωδό ασθενή
Γ κατά την δοκιμασία σταθερότητας μιας ΟΟ
Δ κατά την δοκιμασία αποτελεσματικότητας της υπερώιας απόφραξης
Ε σε καμία από τις αναφερθείσες περιπτώσεις




781.      Το φαινόμενο Christensen μπορεί να παρατηρηθεί
Α δεν υπάρχει τέτοιο φαινόμενο
Β κατά την αναζήτηση της διάστασης σύγκλεισης
Γ κατά την δοκιμασία αποτελεσματικότητας της υπερώιας απόφραξης
Δ κατά την καταγραφή της κεντρικής θέσης σε ολικά νωδό ασθενή
Ε σε καμία από τις αναφερθείσες περιπτώσεις


782.      Το φαινόμενο Christensen μπορεί να προκληθεί:
Α από την πλημελλή διαμόρφωση των τόξων καταγραφής μιας ΟΟ
Β κατά την καταγραφή της κεντρικής θέσης σε ολικά νωδό ασθενή
Γ δεν υπάρχει τέτοιο φαινόμενο
ΔΑ+Β
Ε σε καμία από τις αναφερθείσες περιπτώσεις


783.      Στο στάδιο του στιβαγμού, τι πρόβλημα εγκυμονεί, για μια ΟΟ, η
   υπερβολική ποσότητα υδρυάλλου;
Α μη πολυμερισμού της ρητίνης
Β αποχρωματισμού της ρητίνης
Γ αύξηση της διάστασης σύγκλεισης
Δ ουδέν εκ των ανωτέρω
Ε ουδέν πρόβλημα


784.      Στο στάδιο του στιβαγμού, τι πρόβλημα εγκυμονεί, για μια ΟΟ, η
   υπερβολική ποσότητα υδρυάλλου;
Α μη πολυμερισμού της ρητίνης
Β αποχρωματισμού της ρητίνης
Γ μειωμένη συγκράτηση
Δ ουδέν εκ των ανωτέρω
Ε ουδέν πρόβλημα




                                                                           138
785.      Στο στάδιο του στιβαγμού, τι πρόβλημα εγκυμονεί, για μια ΟΟ, η
   υπερβολική ποσότητα υδρυάλλου;
Α μη πολυμερισμού της ρητίνης
Β αποχρωματισμού της ρητίνης
ΓΑ+Β
Δ ουδέν εκ των ανωτέρω
Ε ουδέν πρόβλημα


786.      Με ποια γραμμή αναφοράς, η μη παραλληλότητα του σώματος ενός
   τόξου μεταφοράς, θα προκαλέσει προβλήματα αισθητικής;
Α Με την ρινοωτική γραμμή
Β Με την μέση γραμμή
Γ Με την αυχενική γραμμή
Δ Ουδεμία των αναφερομένων
Ε ουδέποτε δημιουργείται πρόβλημα


787.      Με ποια γραμμή αναφοράς, η μη παραλληλότητα του σώματος ενός
   τόξου μεταφοράς, θα προκαλέσει προβλήματα αισθητικής;
Α Με την ρινοωτική γραμμή
Β Με την μέση γραμμή
Γ Με την διακορική γραμμή
Δ Με την αυχενική γραμμή
Ε ουδέποτε δημιουργείται πρόβλημα



788.       Σιο διάγραμμα του Posselt, η γνάθος είναι σε κεντρική σχέση:
Α στην διαδρομή Ι προς ΙΙ
Β στην διαδρομή ΙΙ προς ΙΙΙ
Γ στην διαδρομή 3 προς 2
Δ καθ’ όλη την διαδρομή του περιγράμματος
Ε σε κανένα σημείο της διαδρομής δεν συμβαίνει αυτό




                                                                           139

				
DOCUMENT INFO
Shared By:
Categories:
Tags:
Stats:
views:236
posted:6/25/2012
language:Greek
pages:139