Instytucje i organy UE - PowerPoint by 2R206m

VIEWS: 122 PAGES: 32

									Instytucje i organy UE
             Ramy instytucjonalne
Artykuł 13

1. Unia dysponuje ramami instytucjonalnymi, które mają na
   celu propagowanie jej wartości, realizację jej celów,
   służenie jej interesom, interesom jej obywateli oraz
   interesom Państw Członkowskich, jak również
   zapewnianie spójności, skuteczności i ciągłości jej
   polityk oraz działań.
Instytucjami Unii są:
- Parlament Europejski,
- Rada Europejska,
- Rada,
- Komisja Europejska (zwana dalej „Komisją”),
- Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej,
- Europejski Bank Centralny,
- Trybunał Obrachunkowy.
Zasady działania instytucji UE

• Zasada autonomii
• Zasada przyznanych kompetencji
• Zasada równowagi instytucjonalnej
         Zasada autonomii

Każda instytucja ma prawo określania
     swojej struktury wewnętrznej i
szczegółowych przepisów dotyczących
    jej funkcjonowania w oparciu o
   podstawowe przepisy zawarte w
               traktatach
      Zasada kompetencji
         przyznanych
 Każda instytucja działa w granicach
  uprawnień przyznanych jej na mocy
 Traktatów, zgodnie z procedurami, na
     warunkach i w celach w nich
określonych. Instytucje lojalnie ze sobą
             współpracują.
Zasada równowagi instytucjonalnej

1) Działania jakiejkolwiek instytucji nie mogą naruszać
   uprawnień inne instytucji

2) Równowaga instytucjonalna jako swoiste „check and
   balance” w braku klasycznego trójpodziału władzy

3) Równowaga instytucjonalna wiąże się także z
   problemem godzenia interesów wspólnotowych i
   międzyrządowych w UE, a także pogodzenia interesów
   unijnych i partykularnych interesów państw
   członkowskich
            Parlament Europejski

• Wywodzi się ze zgromadzeń parlamentarnych 3
  Wspólnot Europejskich (EWWiS, EWG i Euratom)

• Instytucja wspólna już na mocy Traktatów
  Rzymskich

• Nazwa Parlament Europejski - od roku 1962

• Instytucja przedstawicielska – pierwsze wybory
  bezpośrednie: 1979

• Siedziby: Strasburg i Bruksela, Sekretariat: Luksemburg i Bruksela
 PARLAMENT EUROPEJSKI -
       FUNKCJE
Parlament Europejski pełni, wspólnie z
Radą, funkcje prawodawczą i
budżetową. Pełni funkcje kontroli
politycznej i konsultacyjne zgodnie z
warunkami przewidzianymi w Traktatach.
Wybiera przewodniczącego Komisji.
      PARLAMENT EUROPEJSKI -
             SKŁAD
•   W skład Parlamentu Europejskiego wchodzą przedstawiciele obywateli
    Unii. Ich liczba nie przekracza siedmiuset pięćdziesięciu, nie licząc
    przewodniczącego. Reprezentacja obywateli ma charakter degresywnie
    proporcjonalny, z minimalnym progiem sześciu członków na Państwo
    Członkowskie. Żadnemu Państwu Członkowskiemu nie można przyznać
    więcej niż dziewięćdziesiąt sześć miejsc.
•   Poprzednio  "przedstawicieli społeczeństw narodów państw czł.
    Wspólnoty"
•    [KPE2] Liczba zmienna: TM – 624, TA – 700, TN – 732/ przy 27
    członkach, Traktat akcesyjny 2003 − 732
•   Traktat akcesyjny 2005 − 736, po przyjęciu Bułgarii i Rumunii  785 ;
    Polska − 54;
•   Od 2009 r. – razem 736  PL 50, TL  51
•   Obecny zapis, tj. 750 +1, jest wynikiem ustępstwa na rzecz Włoch – zob.
    deklarację nr 4 do TL „ Dodatkowe miejsce w Parlamencie Europejskim
    zostanie przyznane Włochom.”
•    [KPE3] Dysproporcja  1 poseł reprezentuje – Malta – 76 000 osób;
    Niemcy – 829 000; Włochy – 800 000; Szwecja – 492 000.
   PARLAMENT EUROPEJSKI -
          SKŁAD
Zmiana:
TWE: "przedstawicieli społeczeństw
 narodów Państw Członkowskich
 Wspólnoty"
TFUE: „przedstawiciele obywateli Unii”
   PARLAMENT EUROPEJSKI -
          SKŁAD
Zmiana:
TWE: "przedstawicieli społeczeństw
 narodów Państw Członkowskich
 Wspólnoty"
TFUE: „przedstawiciele obywateli Unii”
   PARLAMENT EUROPEJSKI -
          SKŁAD
Liczba parlamentarzystów:
• Traktat akcesyjny 2005 − 736 (Polska 54),
• po przyjęciu Bułgarii i Rumunii - 785 ;

• Od 2009 r. – razem 736 (Polska 50)

• Trakata Lizboński 750 + 1 (Polska 51)
  PARLAMENT EUROPEJSKI -
         SKŁAD
• Reprezentatywność PE - jeden poseł
  reprezentuje
  – Malta – 76 000 osób;
  – Szwecja – 492 000;
  – Włochy – 800 000;
  – Niemcy – 829 000.
     PARLAMENT EUROPEJSKI -
            SKŁAD
• Członkowie Parlamentu Europejskiego są
  wybierani na pięcioletnią kadencję
  w powszechnych wyborach bezpośrednich,
  w głosowaniu wolnym i tajnym.
Decyzja Rady 2002/772
• wybory powszechne, wolne, tajne
• wybór typu ordynacji wyborczej należy do kompetencji państw członkowskich pod
   warunkiem, że nie narusza zasady reprezentacji proporcjonalnej,
• głosowanie proporcjonalne, jednak swoboda państw członkowskich:
   dopuszczalne - próg wyborczy , głosowanie na listy preferencyjne;
• mandat eurodeputowanego niepołączalny z funkcjami w innych instytucjach i
   organach UE i parlamentach krajowych.
   PARLAMENT EUROPEJSKI -
         FUNKCJE
1. legislacyjne
• zwykła procedura prawodawcza (procedura
  współdecydowania)
• pośrednie prawo inicjatywy prawodawczej

2. budżetowe
• uchwala budżet wspólnie z Radą (specjalna
  procedura prawodawcza)
• udziela Komisji absolutorium z wykonania
  budżetu
     PARLAMENT EUROPEJSKI -
           FUNKCJE
3. kontrolne
• wobec Komisji:
     • prawo do pytań pisemnych i ustnych
     • dyskusja nad rocznym sprawozdaniem
     • wotum nieufności wobec Komisji
• wobec Rady: Deklaracja Stuttgarcka 1983 r.
• wobec Rady Europejskiej - obowiązek składania
  sprawozdań
• możliwość wnoszenia skarg do ETS przeciwko
  innym instytucjom (nieważność aktu, bezczynność);
• powołuje Europejskiego Rzecznika Praw
  Obywatelskich;
• rozpatruje petycje jednostek;
• możliwość powoływania komisji śledczych i
  tymczasowych
       Rada (Unii Europejskiej)


• organ międzyrządowy – do TL główny organ
  decyzyjny w Unii Europejskiej; od TL wspólnie z PE
  stanowi akty prawodawcze + inne akty prawne
  (delegowane)
• w skład wchodzą przedstawiciele państw
  członkowskich na szczeblu ministerialnym
  upoważnieni do zaciągania zobowiązań w imieniu
  rządu
• strażnik interesów państw członkowskich w
  systemie UE
• COREPER – organ prowadzący bieżące prace Rady
            Rada - głosowanie
Kwalifikowana większość głosów – system nicejski
„Jeżeli przyjęcie uchwały przez Radę Europejską i Radę wymaga
   większości kwalifikowanej, głosy członków ważone są
   następująco”:

   – jeżeli akt na wniosek Komisji = 255 ‘za’ oddanych przez większość
     członków
   – w innych przypadkach ­ = 255/ oddanych przez 2/3 członków

Belgia 12, Bułgaria 10, Republika Czeska 12, Dania 7, Niemcy 29,
  Estonia 4, Grecja 12, Hiszpania 27, Francja 29, Irlandia 7,
  Włochy 29, Cypr 4, Łotwa 4, Litwa 7, Luksemburg 4, Węgry 12,
  Malta 3, Niderlandy 13, Austria 10, Polska 27, Portugalia 12,
  Rumunia 14, Słowenia 4, Słowacja 7, Finlandia 7 , Szwecja 10,
  Zjednoczone Królestwo 29
           Rada - głosowanie

O ile Traktaty nie stanowią inaczej,
 Rada stanowi większością
 kwalifikowaną.
• Od 1 listopada 2014 roku
   – większość kwalifikowaną stanowi co najmniej 55% członków
     Rady, jednak nie mniej niż piętnastu z nich,
     reprezentujących Państwa Członkowskie, których łączna
     liczba ludności stanowi co najmniej 65% ludności Unii;
   – mniejszość blokująca musi obejmować co najmniej czterech
     członków Rady (35% ludności), w przeciwnym razie uznaje
     się, że większość kwalifikowana została osiągnięta.
        Rada - głosowanie

okres przejściowy 1 listopada 2014 - 1
 marca 2017 r.
w przypadku decyzji przyjmowanej QMV
 każdy z członków R/ RE będzie mógł
 wystąpić z wnioskiem, aby decyzja
 została przyjęta zgodnie z systemem
 nicejskim
        RADA - FUNKCJE


• Rada pełni, wspólnie z Parlamentem
  Europejskim, funkcje prawodawczą i
  budżetową. Pełni funkcje określania
  polityki i koordynacji zgodnie z
  warunkami przewidzianymi
  w Traktatach.
           RADA EUROPEJSKA
                SKŁAD

W skład Rady Europejskiej wchodzą szefowie państw
  lub rządów Państw Członkowskich, jak również jej
  przewodniczący oraz przewodniczący Komisji. W jej
  pracach uczestniczy wysoki przedstawiciel Unii do
  spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa.

Rada Europejska zbiera się dwa razy w ciągu półrocza, zwoływana
  przez jej przewodniczącego. Jeżeli wymaga tego porządek
  obrad, członkowie Rady Europejskiej mogą podjąć decyzję, aby
  każdemu z nich towarzyszył minister, a w przypadku
  przewodniczącego Komisji – członek Komisji. Jeżeli sytuacja
  tego wymaga, przewodniczący zwołuje nadzwyczajne
  posiedzenie Rady Europejskiej.
    PRZEWODNICZĄCY RADY
        EUROPEJSKIEJ

Rada Europejska wybiera swojego
 przewodniczącego większością
 kwalifikowaną na okres dwóch i pół roku;
 mandat przewodniczącego jest jednokrotnie
 odnawialny. W przypadku przeszkody lub
 poważnego uchybienia Rada Europejska
 może pozbawić przewodniczącego mandatu
 zgodnie z tą samą procedurą.
      PRZEWODNICZĄCY RADY
          EUROPEJSKIEJ
a) przewodniczy Radzie Europejskiej i prowadzi jej prace;
b) zapewnia przygotowanie i ciągłość prac Rady Europejskiej, we
   współpracy z przewodniczącym Komisji i na podstawie prac
   Rady do Spraw Ogólnych;
c) wspomaga osiąganie spójności i konsensusu w Radzie
   Europejskiej;
d) przedstawia Parlamentowi Europejskiemu sprawozdanie z
   każdego posiedzenia Rady Europejskiej.

Przewodniczący Rady Europejskiej zapewnia na swoim poziomie
   oraz w zakresie swojej właściwości reprezentację Unii na
   zewnątrz w sprawach dotyczących wspólnej polityki
   zagranicznej i bezpieczeństwa, bez uszczerbku dla uprawnień
   wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i
   polityki bezpieczeństwa.
Przewodniczący Rady Europejskiej nie może sprawować krajowej
   funkcji publicznej.
   PRZEWODNICZĄCY RADY
       EUROPEJSKIEJ

Przewodniczący Rady Europejskiej zapewnia na swoim
poziomie oraz w zakresie swojej właściwości reprezentację Unii
na zewnątrz w sprawach dotyczących wspólnej polityki
zagranicznej i bezpieczeństwa, bez uszczerbku dla uprawnień
wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i
polityki bezpieczeństwa.


Przewodniczący Rady Europejskiej nie może sprawować
krajowej funkcji publicznej.
         Komisja – skład
• W skład Komisji mianowanej między
  datą wejścia w życie Traktatu z Lizbony
  a 31 października 2014 roku wchodzi
  jeden obywatel każdego Państwa
  Członkowskiego, przy czym skład ten
  obejmuje jej przewodniczącego i
  wysokiego przedstawiciela Unii do
  spraw zagranicznych i polityki
  bezpieczeństwa, który jest jednym z
  wiceprzewodniczących Komisji.
             Komisja – skład
• Od 1 listopada 2014 roku Komisja składa się z takiej
  liczby członków, w tym z jej przewodniczącego i
  wysokiego przedstawiciela Unii do spraw
  zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, która
  odpowiada dwóm trzecim liczby Państw
  Członkowskich, chyba że Rada Europejska,
  stanowiąc jednomyślnie, podejmie decyzję o zmianie
  tej liczby.

• Członkowie Komisji są wybierani spośród obywateli
  Państw Członkowskich na podstawie systemu
  bezwzględnie równej rotacji pomiędzy Państwami
  Członkowskimi, który pozwala odzwierciedlić
  różnorodność demograficzną i geograficzną
  wszystkich Państw Członkowskich. System ten jest
  ustanawiany jednomyślnie przez Radę Europejską
  zgodnie z artykułem 244 Traktatu o funkcjonowaniu
  Unii Europejskiej
           Komisja – skład
Konkluzje prezydencji RADA EUROPEJSKA W
  BRUKSELI 18–19 CZERWCA 2009 R.
 „Po uważnym przeanalizowaniu obaw narodu
  irlandzkiego przedstawionych przez premiera
 tego kraju Rada Europejska na posiedzeniu w
    dniach 11–12 grudnia 2008 r. uzgodniła, że
      jeżeli traktat z Lizbony wejdzie w życie,
     podjęta zostanie – zgodnie z niezbędnymi
       procedurami prawnymi – decyzja o
    pozostawieniu w składzie Komisji jednego
           obywatela z każdego państwa
                  członkowskiego.”
          Komisja – wybór
ETAP I – WYBÓR PRZEWODNICZĄCEG0

 Uwzględniając wybory do Parlamentu Europejskiego
 i po przeprowadzeniu stosownych konsultacji, Rada
 Europejska, stanowiąc większością kwalifikowaną,
 przedstawia Parlamentowi Europejskiemu kandydata
 na funkcję przewodniczącego Komisji. Kandydat ten
 jest wybierany przez Parlament Europejski
 większością głosów członków wchodzących w jego
 skład. Jeżeli nie uzyska on większości, Rada
 Europejska, stanowiąc większością kwalifikowaną,
 przedstawia, w terminie miesiąca, nowego
 kandydata, który jest wybierany przez Parlament
 Europejski zgodnie z tą samą procedurą.
                 Komisja – wybór
WYBÓR SKŁADU KOMISJI

Rada, za wspólnym porozumieniem z wybranym przewodniczącym,
  przyjmuje listę pozostałych osób, które proponuje mianować
  członkami Komisji. Są oni wybierani na podstawie sugestii
  zgłaszanych przez Państwa Członkowskie, zgodnie z kryteriami
  przewidzianymi w ustępie 3 akapit drugi i w ustępie 5 akapit drugi.

ZATWIERDZENIA SKŁADU KOMISJI
Przewodniczący, wysoki przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych
   i polityki bezpieczeństwa i pozostali członkowie Komisji podlegają
   kolegialnie zatwierdzeniu w drodze głosowania przez Parlament
   Europejski.

MIANOWANIE
Na podstawie takiego zatwierdzenia Rada Europejska mianuje Komisję,
   stanowiąc większością kwalifikowaną.
       Komisja – odwołanie

Komisja ponosi kolegialnie odpowiedzialność
 przed Parlamentem Europejskim - Parlament
 Europejski może uchwalić wotum nieufności
 w stosunku do Komisji. W przypadku
 uchwalenia wotum nieufności członkowie
 Komisji kolegialnie rezygnują ze swoich
 funkcji, a wysoki przedstawiciel Unii do
 spraw zagranicznych i polityki
 bezpieczeństwa rezygnuje z funkcji
 pełnionych w ramach Komisji.
          Komisja – funkcje
Komisja wspiera ogólny interes Unii i podejmuje w tym celu
odpowiednie inicjatywy. Czuwa ona nad stosowaniem
Traktatów i środków przyjmowanych przez instytucje na ich
podstawie. Nadzoruje stosowanie prawa Unii pod kontrolą
Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Wykonuje budżet
i zarządza programami. Pełni funkcje koordynacyjne,
wykonawcze i zarządzające, zgodnie z warunkami
przewidzianymi w Traktatach. Z wyjątkiem wspólnej polityki
zagranicznej i bezpieczeństwa oraz innych przypadków
przewidzianych w Traktatach, zapewnia reprezentację Unii na
zewnątrz. Podejmuje inicjatywy w zakresie rocznego i
wieloletniego programowania Unii w celu osiągnięcia
porozumień międzyinstytucjonalnych.

O ile Traktaty nie stanowią inaczej, akty prawodawcze Unii
mogą zostać przyjęte wyłącznie na wniosek Komisji. Pozostałe
akty są przyjmowane na wniosek Komisji, jeżeli Traktaty tak
stanowią.

								
To top