VIERING 50 JARIG BESTAAN TROMMELKORPS BERT VAN HOORICK

Document Sample
VIERING 50 JARIG BESTAAN TROMMELKORPS BERT VAN HOORICK Powered By Docstoc
					VIERING 50 JARIG BESTAAN TROMMELKORPS BERT VAN HOORICK
26 november 2011

Yvonne Maesschalck is deze week op 85 jarige leeftijd overleden.
Zij was als vroegere Rode Valk ook uitgenodigd op deze viering.
5 jaar geleden kreeg ik van haar een briefje toegestuurd nav ons geslaagd optreden tijdens de
1 mei viering in Gent.
Ik wil hiermee beginnen, ik citeer haar:

“Kameraad Patrick,
Ik had het graag met iemand eens gehad over Richard Amant.
Hij was het die ons de rode liederenkrans aanleerde die de socialistische jeugd van weleer ten
gehore bracht op meiavond 1948, op een podium rond een grote meiboom op de grote markt
met veel volk.
Deze liederenkrans bezong de lange strijd van socialisten: 5 uur slaat de klok, het meervoudig
stemrecht moet van kant, 8 uur en geen uur langer werken, enz.
De naoorlogse jeugd droeg geen blauw hemd, noch een rode das, maar we zongen des te
meer, des te harder.
Onze roots zitten nog altijd, heb je al geraden, in Lichtaart waar we de onvergetelijke
pinksterkampen, rode valken-republieken en studieweken organiseerden.
De herinneringen hebben een blijvende stempel gedrukt op ons leven.
Terwijl het trommelkorps met 1 mei voorbijstapte, even slagvaardig als tuchtvol, had ik een
droom.
Ik zag de kleurrijke horde opnieuw op het podium staan zingen.
En ergens in de verte stond iemand met een tekst in de ene hand en met de andere hand de
maat te slaan.
Geen wonder dat onze Albertine (dochter van Richard Amant) het meest overtuigend de
Internationale meezong.
Ik zal nu maar ophouden met mijn visioenen en u groeten,
Yvonne Maesschalck.”

Beste vrienden, Yvonne, ging in haar briefje meer dan 60 jaar terug, het trommelkorps dat
later in 1961 werd opgericht, bestaat nu 50 jaar, een halve eeuw, proficiat.

1961 was meer algemeen ook een belangrijk jaar voor de socialisten.
Het was het jaar van werknemersverzet, rellen en stakingen tegen de katholiek-liberale
regering.
Via de zgn Eenheidswet wilde de regering Eyskens het land sociaal-economisch klaarstomen
voor de aansluiting bij de Europese gemeenschappelijke markt via ingrepen in de sociale
zekerheid, loonsvermindering, vermindering van de werkloosheidsuitkeringen en strengere
controle op de uitvoering van de ziekteverzekering.
De vakbonden legden het land plat, er vielen doden.
“10 miljard Belgische franken besparingen en evenveel nieuwe belastingen”
Waar hebben we dit nog gehoord?
Met deze vergelijking is meteen ook duidelijk waarom Di Rupo deze week niet zomaar kon
en mocht toegeven aan de liberale eisen.

Zoals gezegd, in 1961 ontstond hier in Aalst onder impuls van toenmalig Schepen en
Volksvertegenwoordiger Bert Van Hoorick het trommelkorps vanuit de socialistische Rode
Valkenbeweging.
De Rode Valken zelf ontstonden reeds na de Eerste Wereldoorlog in Oostenrijk en
verspreiden zich vlug , eerst naar Duitsland en Tsjecho- Slowakije, later ook naar Nederland
en vanaf 1930 naar België en nog verschillende andere landen.
Het embryo ontstond n.a.v. een verhaal over een groep rode padvinders in een tijdschrift voor
Oostenrijkse arbeiders- en boerenkinderen.
In het verhaal werd de vlucht van 2 valken beschreven.
En even later noemde de groep rode padvinders zich Rode Valken verwijzend naar de vrijheid
van de valk en het rood van de socialisten uit de arbeiderswijken, waartoe ook zij behoorden.

Nog vroeger, we kunnen in Aalst teruggaan tot 1890 bestonden er voorgangers: de
Socialistische Jonge Wacht, de Volkskinderen, Jeugd Bloeit, de Arbeidersjeugdcentrale, de
Natuurvrienden en de Socialistische Anti-Oorlogsliga.
Deze socialistische jeugdbewegingen gaven allen uiting aan een nieuwe levensstijl met eigen
culturele waarden, verbonden met de natuur, strijdend tegen oorlog en fascisme en opkomend
voor vrijheid en vrede, voor meer gelijkheid en broederlijkheid.
Het waren allen jeugdbewegingen die een socialistische wereldvisie uitdroegen, die beroep
deden op idealisme, en zin voor rechtvaardigheid en solidariteit.
Meer over dit alles zullen jullie kunnen lezen in het boek over de geschiedenis van het
Aalsters Socialisme dat volgend jaar wordt uitgebracht door Marc Uyttersprot.

Als ik mijzelf als voorbeeld neem dan besef ik dat ik dankzij de Rode Valken, waarin ik in
familieverband spontaan ben opgegroeid, goed vertrouwd ben geraakt met de socialistische
beweging.
Op die manier heb ik, naast een maatschappelijk bewustzijn, ook langzaam maar zeker een
politiek bewustzijn kunnen ontwikkelen om zo de stap naar de actieve politiek te zetten eerst
via de jongsocialisten, daarna via de socialistische partij en haar nevenorganisaties.
De Rode Valken- vorming en de Rode Valken- wet hebben mij hierbij onbewust steeds
blijven inspireren.
En dankzij deze van kleinsaf meegekregen rode basiswaarden maak ik al eens het verschil
met andere politiekers, soms zelfs in eigen midden.
Ik ben hierover fier en dank hiervoor mijn vroegere Rode Valkenleiders en -leidsters.
Mag ik nog even die Rode Valken- wet in herinnering brengen:

Wij Rode Valken voelen ons deel van de strijdende arbeidersklasse
Wij Rode Valken willen goede vrienden van elkander zijn
Wij Rode Valken willen anderen helpen waar wij kunnen
Wij Rode Valken hebben eerbied voor iedere eerlijke overtuiging, ook wanneer zij de onze
niet is
Wij Rode Valken streven naar waarheid, het gegeven woord is heilig, wij willen nauwgezet
en trouw onze plichten vervullen
Wij Rode Valken streven naar soberheid en eenvoud
Wij Rode Valken komen moedig voor onze mening uit, wij praten niet achter andermans rug
Wij Rode Valken zijn vrienden en beschermers van de natuur
Wij Rode Valken willen goede pioniers worden
Wij Rode Valken zijn moedig en onbevreesd

Beste kameraden, ik heb deze gedragscode nooit als dwingend of dirigistisch van bovenaf
opgelegd ervaren.
Nergens ben ik echter sedertdien een zo duidelijke omschrijving van de in onze middens
vooral vroeger veel gebruikte term “kameraadschap” tegengekomen.
En Socialisme is kameraadschap, om er samen voor te gaan, samen voor te strijden
Socialisme is verontwaardiging
Socialisme is een droom, een utopie, een ideaal.
Socialisme moet je raken, moet je aangrijpen en begeesteren, je moet het voelen.

Welnu bij de Rode Valken kon en kan je dat voelen.

Het is dan ook niet zonder enige weemoed dat ik terugdenk aan die mooie tijd van de
Pinksterkampen en de grote internationale kampen in o.a. Nederland, Duitsland en
Denemarken.
Hoe wij onbezorgd samen zingend met de rugzak door veld en bos marcheerden.
We kenden ze toen allemaal uit het hoofd, … onze jeugd-, trekkers- en strijdliederen …
Nooit zal ik de warme gloed van het avontuurlijk kampvuur vergeten, noch die oprechte
kameraadschap tussen al die jonge mensen, tot uiting gebracht in het samen zingen van het
vriendschaps- of kameraadschapslied.

Het is voor mij meer dan een mooie herinnering, een bijna zintuiglijke ervaring met een intens
warm en goed gevoel van binnen.
En datzelfde geldt, denk ik, voor velen hier aanwezig.

Ondertussen hebben de jeugdbewegingen zich moeten aanpassen aan de zich wijzigende
tijdsomstandigheden.
Volksdans, koorzang, wandelingen en kampvuren spreken al lang niet meer aan.
En zo is het bijna een wonder dat ons trommelkorps vandaag, na 50 jaar nog bestaat.
Toegegeven wij hebben moeilijke periodes achter de rug, die ups en downs, zoals bv na de
brand in het volkshuis.
Nog niet zolang geleden trouwens was het voortbestaan opnieuw in gevaar.
Nav een nieuw nogal ingrijpend toekomstplan opgemaakt door Timmy De Wolf werd in het
bestuur afgesproken om de werking door te lichten en daar waar nodig aanpassingen uit te
werken.
Eén van de eerste belangrijke ingrepen was reeds eerder het herwerken van de marsen.
Tot een jaar geleden speelden wij nog steeds de originele marsen.
Hieraan voegden Timmy en Marc Van Der Schueren nu andere slaginstrumenten toe: de
xylofoon, de woodblocks en de koebel.
Timmy, Tom en Marc bedankt voor de vele uren repetities nodig voor het geduldig aanleren
van deze geslaagde nieuwe versie.
En aan het ganse korps: jullie deden het vandaag meer dan goed. de nieuwe marsen klonken
supergoed, een dikke proficiat hiervoor.

Beste vrienden, het past hier tegelijk hulde te brengen aan al diegenen die gedurende de
afgelopen jaren sinds 1924 voor de Rode Valken en sinds 1961 voor het Trommel- en
Klaroenkorps, het beste van zichzelf hebben gegeven voor de uitbouw en instandhouding van
onze vrijwilligersvereniging.
Een delegatie heeft trouwens voor de ontvangst op het stadhuis deze middag een ingetogen
groet gebracht aan onze overleden Valken op de begraafplaats in Aalst.

In het eerste bestuur was Prosper Van Der Schueren voorzitter en Armencia Maro secretaris.
Andere leden waren: Hilda De Smedt, Jacky Cottyn, Leentje Wauters, Jean Paul Ringoir,
Laurant Maesschalck en Maria Van Goethem.
Dankzij de goede zorgen van onze vriend Alfons Van den Steen, trommelleraar van het
trommelkorps van Oudegem en klaroenleraar Adolf De Wolf, werd gestart op de koer van het
volkshuis op de Varkensmarkt.
Met veel inzet en enthousiasme, en na maandenlange repetities werd het eerste optreden in het
volkshuis, toen bij ‘Leona en Berreken’ een groot succes.
François Van Goethem was toen de geknipte ‘kleine jongen’ om de grosse-caisse te slaan en
Leentje Wauters was onze eerste tambour major.
Als trommelleraars hebben ook Maria en Laurant grote verdiensten.
Zij slaagden er zelfs in het virus over te brengen naar de spijtig genoeg ondertussen reeds lang
opgeheven trommelkorpsen in Moorsel, Erembodegem, Lede en Bambrugge.
Daarna werd Jean Paul leidinggevend.
Samen met Monique Delouvroy is zijn inzet nog tot aan zijn te vroege overlijden groots
geweest.
Monique is daarna - samen met Daniella en Patrick - en nu nog, steeds de drijvende kracht
gebleven.
Zij zijn de stille maar nog steeds gedreven werkers, zonder wie de vereniging al lang niet
meer zou bestaan.
Monique, Daniella en Patrick een welverdiende proficiat en dank voor jullie dagdagelijkse
inzet.
Ook dank aan de overige bestuursleden Ronny Buys, Peter Aertsen, Tom en Bram Ottoey,
Maria Troch en Stefanie Van Hecke.
Maar ook dank aan onze meter Yvette Deprez-Van Hoorick en onze peter Michel Markey, zij
ondersteunen ons (ook in stilte) telkens als de nood het hoogst is.

Beste vrienden, jeugdbewegingen van welke strekking ook, hebben het vandaag de dag steeds
moeilijker.
Veel is immers in de afgelopen 50 jaar veranderd.
De uitwassen van de hedendaagse consumptiemaatschappij hebben een groot deel van de
jeugd in hun greep: internet, facebook, sex, drugs, haat,vandalisme, criminaliteit, geweld, …
Zo bekeken zou men geneigd kunnen zijn te geloven dat jongeren de jeugdbeweging vandaag
niet meer nodig hebben.
Niets is echter minder waar.
Integendeel, we kunnen juist via -een uiteraard aan deze tijd aangepast- verenigingsleven van
jongsaf aan onze kinderen en jongeren opnieuw het rechtvaardigheids-, solidariteits- en
kameraadschapsprincipe bijbrengen.
Wij moeten hen (ook de 15 % kinderen die opgroeien in armoede) opnieuw hoop en kansen
geven, we moeten hen ondersteunen en aanmoedigen, hen opnieuw een ‘ideaal’ voor ogen
houden.
Partij, vakbond en mutualteit moeten in die zin opnieuw meer aandacht schenken aan de
jeugdwerkingen, die hoe dan ook een belangrijke voedingsbodem zijn en blijven van en voor
onze socialistische beweging.
Een Rode Valk blijft een Rode Valk en zal later geen zwevende populistische kiezer worden,
een Jong Socialist, is en blijft een overtuigd socialist.
Aan Karin Temmerman, onze nieuwe fractieleider in de Kamer en de andere aanwezige
collega’s mandatarissen wil ik deze boodschap, noem het ‘Volkshuissocialisme’ graag
meegeven naar Gent en Brussel.
Kameraden, Bert Van Hoorick besloot in 1984 zijn feestrede n.a.v. het toen 60 jarig bestaan
van het SKVV, het Socialistisch Kinder- en Valken Verbond met het refrein van de Rode
Valken mars.
Ik wil hier vandaag als uw voorzitter met waardering voor Bert, maar ook met een knipoog
naar onze overleden erevoorzitter Paul Van De Meerssche precies hetzelfde doen, omdat deze
tekst die socialistische hoop op een betere wereld, waar ik het over had, goed omschrijft:

“Ja wij zijn de Rode Valken, wij zijn de arbeidsjeugd,
vlaggen en zangen, beiden vertolken onze strijd en vreugd.
Wij blijven trouw tezamen, ieder kent zijn plicht.
Eens dragen wij de vlaggen hoog in ’s vrijheids gouden licht’.

Nogmaals dank aan alle trommelaars van vroeger en nu, proficiat,
en lang leve het Socialistisch Rode Valken Trommelkorps ‘Bert Van Hoorick’.

Vriendschap!


Patrick De Smedt,
Voorzitter




Het is niet zonder enige weemoed dat ik terugdenk aan die prachtige tijd van de Pinksterkampen en
de grote internationale kampen in onder meer Nederland, Duitsland en Denemarken. Hoe wij
onbezorgd met rugzak zingend door veld en bos marcheerden, de kleinsten 3 à 4 jaar oud werden
zelfs op de rugzak meegedragen, weet je het nog Prosper en Marc ?
We kenden ze toen nog allemaal van buiten, .... onze strijdliederen .... nooit zal ik de warme gloed van
het avontuurlijke kampvuur vergeten, noch de oprechte kameraadschap tussen al die jonge mensen,
tot uiting gebracht in het zingen van het vriendschapslied.

Het is voor mij, meer dan een mooie herinnering, een bijna zintuiglijke ervaring met een intens warm
en goed gevoel van binnenuit. Datzelfde geldt, denk ik, voor velen hier aanwezig.

				
DOCUMENT INFO
Shared By:
Categories:
Tags:
Stats:
views:18
posted:4/24/2012
language:Dutch
pages:5