Prezentacja programu PowerPoint

Document Sample
Prezentacja programu PowerPoint Powered By Docstoc
					SOCJOLOGIA KULTURY
      ćwiczenia




    Wyższa Szkoła Informatyki i Zarządzania w Rzeszowie
                                       mgr Łukasz Błąd
SOCJOLOGIA
KULTURY-ćw     LITERATURA – PODRĘCZNIKI
   Antonina Kłoskowska, Socjologia kultury, różne wydania.
   Marian Filipiak, Socjologia kultury – zarys zagadnień, Wyd.
    UMCS, Lublin 2003.
   Barbara Szacka, Wprowadzenie do socjologii, Oficyna
    Naukowa, Warszawa 2003.
   Piotr Sztompka, Socjologia, Wyd. Znak, Kraków 2002.

   Anthony Giddens, Socjologia, Wyd. Naukowe PWN,
    Warszawa 2004.
   Norman Goodman,Wstęp do socjologii, Wyd. Zysk i S-ka,
    Poznań 2001.
   Murray Morison, Jim Pay, Pisanie esejów z socjologii –
    poradnik dla studentów, Wyd. Zysk i S-ka, Poznań 1999.
SOCJOLOGIA KULTURY
     ćwiczenia 1


   Definicje kultury
                  DEFINICJE KULTURY

         6 TYPÓW DEFINIOWANIA KULTURY
    (Antonina Kłoskowska „Kultura masowa. Krytyka i obrona.”)



1. TYP OPISOWO-WYLICZAJĄCY (NOMINALISTYCZNY)

2. TYP HISTORYCZNY

3. TYP NORMATYWNY

4. TYP PSYCHOLOGICZNY

5. TYP STRUKTURALISTYCZNY

6. TYP GENETYCZNY
 DEFINICJE KULTURY                             1.   TYP OPISOWO-WYLICZAJĄCY
                                               2.   TYP HISTORYCZNY
                                               3.   TYP NORMATYWNY
                                               4.   TYP PSYCHOLOGICZNY
                                               5.   TYP STRUKTURALISTYCZNY
                                               6.   TYP GENETYCZNY

       Def. w klasycznej postaci wczesnych def. etnologicznych.

                          Edward Tylor:

      "Kultura, czyli cywilizacja, jest to złożona całość,
    która obejmuje wiedzę, wierzenia, sztukę, moralność,
  prawa, obyczaje oraz inne zdolności i nawyki nabyte przez
            ludzi jako członków społeczeństwa”.


                          Ruth Benedict:

"Kultura jest to złożona całość zawierająca nawyki nabyte przez
           człowieka jako członka społeczeństwa”.
DEFINICJE KULTURY                           1.   TYP OPISOWO-WYLICZAJĄCY
                                            2.   TYP HISTORYCZNY
                                            3.   TYP NORMATYWNY
                                            4.   TYP PSYCHOLOGICZNY
                                            5.   TYP STRUKTURALISTYCZNY
                                            6.   TYP GENETYCZNY


  Tradycja jako mechanizm przekazywania dziedzictwa kulturowego.

                      Stefan Czarnowski:

 "Kultura jest dobrem zbiorowym i zbiorowym dorobkiem,
         owocem twórczego i przetwórczego wysiłku
                  niezliczonych pokoleń (...).
Jest nią całokształt zobiektywizowanych elementów dorobku
           społecznego, wspólnych szeregowi grup
                  i z racji swej obiektywności
     ustalonych i zdolnych rozszerzać się przestrzennie."
    DEFINICJE KULTURY                             1.   TYP OPISOWO-WYLICZAJĄCY
                                                  2.   TYP HISTORYCZNY
                                                  3.   TYP NORMATYWNY
                                                  4.   TYP PSYCHOLOGICZNY
                                                  5.   TYP STRUKTURALISTYCZNY
                                                  6.   TYP GENETYCZNY

 Podporządkowanie się zachowań ludzkich normom, wzorom, wartościom, modelom.

                    Alfred Kroeber i Talcott Parsons:

"Kultura to przekazane i wytworzone treści, oraz wzory wartości, idei
            i innych symbolicznie znaczących systemów,
      będące czynnikami kształtującymi ludzkie zachowania
         a także wytwory stanowiące produkt zachowania."

                              Ralph Linton:

        „Konfiguracja wyuczonych zachowań i ich rezultatów,
      których elementy składowe są podzielane i przekazywane
              przez członków danego społeczeństwa."
   DEFINICJE KULTURY                                1.   TYP OPISOWO-WYLICZAJĄCY
                                                    2.   TYP HISTORYCZNY
                                                    3.   TYP NORMATYWNY
                                                    4.   TYP PSYCHOLOGICZNY
                                                    5.   TYP STRUKTURALISTYCZNY
                                                    6.   TYP GENETYCZNY

Podkreślenie psychicznych mechanizmów kształtowania się i przyswajania kultury:
       uczenia się, formowania nawyków kulturowych, internalizacji norm
         obowiązujących w zbiorowości i uznawanych przez nią wartości;
             wpływu kultury na kształtowanie osobowości jednostek.




                           Stanisław Ossowski:

      "Kultura jest pewnym zespołem dyspozycji psychicznych
przekazywanych w łonie danej zbiorowości przez kontakt społeczny
   i uzależniony od całego systemu stosunków międzyludzkich."
DEFINICJE KULTURY                          1.   TYP OPISOWO-WYLICZAJĄCY
                                           2.   TYP HISTORYCZNY
                                           3.   TYP NORMATYWNY
                                           4.   TYP PSYCHOLOGICZNY
                                           5.   TYP STRUKTURALISTYCZNY
                                           6.   TYP GENETYCZNY



            Podkreślenie struktury konkretnej kultury,
    jej zasadniczych elementów, ich wewnętrznych powiązań.



             4 kategorie elementów kultury:

         - materialno-techniczne,

         - społeczne,

         - ideologiczne,

         - psychiczne (dotyczące uczuć i postaw).
DEFINICJE KULTURY                         1.   TYP OPISOWO-WYLICZAJĄCY
                                          2.   TYP HISTORYCZNY
                                          3.   TYP NORMATYWNY
                                          4.   TYP PSYCHOLOGICZNY
                                          5.   TYP STRUKTURALISTYCZNY
                                          6.   TYP GENETYCZNY


        W centrum problem genezy, pochodzenia kultury.



                     2 grupy definicji:

     def. dotyczące wewnętrznego rozwoju kultury,
                wyłaniania się jej form;


 def. dotyczące problemu wyłaniania się kultury z natury
   oraz związków, różnic i przeciwieństw między nimi.
                NATURA ≠ KULTURA

                             natura – wszystko to,
                            co istnieje niezależnie od
                            człowieka i co nie zostało
                           przez niego przekształcone
                                lub ukształtowane




 kultura – wartości
  duchowe i materialne,
stworzone, kształtowane,
     modyfikowane
    przez człowieka
             CZYM JEST K U L T U R A?




Kultura - (z łac. cultura) = uprawa, kształcenie


     Kultura najczęściej rozumiana
          jest jako całokształt
   duchowego i materialnego
        dorobku społeczeństwa
                 PODZIAŁ KULTURY



 materialna
  wszystko to, co jest uprzedmiotowione fizycznie
  (przedmioty tworzone lub modyfikowane przez
  człowieka, np. narzędzia, odzież, architektura).


 duchowa
  wytwory umysłu człowieka, które nie mają
  materialnego wymiaru, istnieją w świadomości
  zbiorowości, tradycjach, są bezprzedmiotowe.
               CZYM JEST K U L T U R A?



              Jest ogółem wytworów ludzi,
      zarówno materialnych, jak i niematerialnych:
    duchowych, symbolicznych, wartości uznawanych
                w danym społeczeństwie,
       (takich jak wzory myślenia i zachowania).



Kultura powstaje i rozwija się w wyniku kontaktów między
   osobnikami, przekazującymi sobie różne informacje
     i uczącymi się od siebie nawzajem, jak reagować
     i zachowywać się w rozmaitych okolicznościach.
                    WIELOŚĆ KULTUR

podziały w obrębie zbiorowości ludzkich >>> podział kultur
               − kryterium zbiorowości terytorialnych

               − kryterium cech środowiska

               − kryterium narodowe/etniczne

               − kryterium gospodarcze

               − kryterium chronologiczne

               − kryterium części zbiorowości

               − kryterium wieku

               − kryterium archeologiczne
RELATYWIZM KULTUROWY




    kulturowy ≠ kulturalny



− zasada metodologiczna

− element światopoglądu

− teoria i filozofia człowieka (kulturalizm)

− relatywizm wartości
                  CECHY KULTURY

  KULTURA – wszystko, co jest stworzone przez człowieka,
         co jest przez niego nabywane przez uczenie się
i przekazywane innym ludziom, a także następnym pokoleniom
              w drodze informacji pozagenetycznej.
                        CECHY


jest specyficznie ludzkim tworem, (wyróżnikiem człowieka)
obejmuje całość życia człowieka
nie ma znaczenia wartościującego
jest tworem zbiorowym, nie indywidualnym
narasta i przekształca się w czasie
 KULTURA - ISTOTNY CZYNNIK ROZWOJU EKONOMICZNEGO




− wpływa na atrakcyjność osiedleńczą i lokalizacyjną regionów
  dla mieszkańców i inwestorów,

− determinuje rozwój turystyki,

− tworzy rynek pracy,

− współokreśla funkcje metropolitarne miast,

− sprzyja alokacji zasobów ludzkich w sektorach rozwojowych.
 KULTURA - PODSTAWOWY CZYNNIK ROZWOJU SPOŁECZNEGO

− kreuje potencjał intelektualny regionów, budując kapitał ludzki,

− przeciwdziała patologiom społecznym,

− jest spoiwem integracji społecznej,

− jest treścią tożsamości narodowej,

− pielęgnuje więzi lokalne,

− realizuje założenia polityki równouprawnienia płci i równości rasowej,

− zmniejsza dysproporcje rozwoju osobowego obywateli,

− stanowi jedną z form i wymiarów awansu społecznego.
     WPŁYW KULTURY NA ŻYCIE SPOŁECZNE


 przez socjalizację i kształtowanie
  osobowości jednostki

 przez tworzenie
  i ustanawianie wartości

 przez wzory zachowania
  i wzory postępowania

 przez stwarzanie modeli instytucji
  i systemów społecznych
              ELEMENTY KULTURY

                     DEFINICJA                           PRZYKŁADY

  JĘZYK      zbiór symboli i zasad posiadających
              określone znaczenie, tworzących         język angielski, hiszpański,
                 pewien system komunikacji                     hieroglify
                      międzyludzkiej

 NORMY       specyficzne oczekiwania kulturowe          zachowania związane
              dotyczące ludzkiego zachowania           z przestrzenią osobistą;
                    w określonej sytuacji           maniery; sposób zachowania się
                                                         w danej zbiorowości

ZWYCZAJE       ogólne standardy zachowania            kulturowe wzory dotyczące
               właściwe określonym grupom            ubioru; zwyczaje żywieniowe

OBYCZAJE     ścisłe normy, kontrolujące moralne           doktryny religijne;
                     i etyczne zachowania                   zasady prawa

WARTOŚCI    abstrakcyjne wzorce w społeczeństwie       zasada sprawiedliwości,
                   lub jakiejś zbiorowości,                ideał wolności
                które określają idealne zasady              ochrona życia

WIERZENIA    wspólnie podzielane i żywione idee          wiara w istotę wyższą
             przez ludzi w obrębie danej kultury.                mity
                   TREŚĆ KULTURY




                        uznawane, odczuwane, realizowane
     idealne i realne

Wzory sposobów odczuwania, reagowania i myślenia, wartości
   i wyrastające z tych wartości normy, a także sankcje
             skłaniające do ich przestrzegania.

   określają moralność, obyczaje, zwyczaje
                                     kary i nagrody
                 KULTURA SYMBOLICZNA


   KULTURA SYMBOLICZNA obejmuje wartości
   i wzory zachowań związane z zaspokojeniem
potrzeb ludzkich wykraczających poza podstawowe
  potrzeby człowieka, których zaspokojenie jest
             niezbędne dla przeżycia.
                             CECHY


realizuje potrzeby ekspresyjno-integracyjne
posługuje się symbolami
                   „Cechą symbolu różniącą go od innych postaci znaku jest to,
 że sam nośnik znaczenia, przedmiot oznaczający, staje się wyczuwalny i ważny.”
                                                           Antonina Kłoskowska
KULTURA ELITARNAversus KULTURA MASOWA




         Opera „Bal maskowy” Giuseppe Verdi
         Teatr Wielki – Opera Narodowa w Warszawie
         PRZEKAZ KULTURY

 I: UKŁAD BEZPOŚREDNICH I OSOBISTYCH
        STOSUNKÓW SPOŁECZNYCH
         Kultura społeczna
      II: UKŁAD BEZPOŚREDNICH
 SPROFESJONALIZOWANYCH STOSUNKÓW
SPOŁECZNYCH Z PODZIAŁEM NA TWÓRCÓW
             I ODBIORCÓW
          Kultura elitarna
  III: UKŁAD POŚREDNICH STOSUNKÓW
  SPOŁECZNYCH Z PRZEKAZEM TREŚCI
  KULTUROWYCH ZA POMOCĄ ŚRODKÓW
       MASOWEGO KOMUNIKOWANIA
          Kultura masowa
                      KULTURA ELITARNA


    to, co jest przekazywane przez
 bezpośredni kontakt odbiorcy z twórcą.

   to, co jest upowszechniane przez
   instytucje o charakterze elitarnym
    (filharmonia, teatr, muzea, etc.).

  to, co niesie ze sobą problematykę
 społeczną, polityczną, czy filozoficzną.

  to, co wykorzystuje zasoby kultury
narodowej i stanowi wzorzec dla edukacji.
KULTURA MASOWA

 to, co jest przekazywane przez pośredni
       kontakt odbiorcy z twórcą.

   to, co jest tworzone przez masową
 technikę przemysłową i sprzedawane dla
                 zysku.

   to, co schlebia gustom masowym.
     to, co tworzy „masowe idole”.
    dominacja treści rozrywkowych
          DEFINICJA KULTURY MASOWEJ



KULTURA MASOWA – zjawiska intelektualnej,
estetycznej i ludyczno-rekreacyjnej działalności
      ludzkiej, związane w szczególności z
     oddziaływaniem tak zwanych środków
    masowego komunikowania, a więc treści
  rozpowszechniane za pomocą tych środków.

                          Antonina Kłoskowska
                 PUBLICZNOŚĆ




      PUBLICZNOŚĆ – zbiór jednostek
rozproszonych w przestrzeni, nie znających się
   osobiście i nawet niewiedzących o swoim
   istnieniu, ale połączonych jednoczesnym
       odbiorem tych samych przekazów
   KULTURA MASOWA A POPULARNA




     KULTURA MASOWA

NADAWCA >>> GUST ODBIORCY


    KULTURA POPULARNA

GUST ODBIORCY >>> NADAWCA
KULTUROWY DYSTANS MIĘDZYPOKOLENIOWY

 Kultury postfiguratywne
  w których dzieci uczą się    Społeczeństwa
 głównie od swych rodziców       pierwotne



  Kultury kofiguratywne
  w których zarówno dzieci,       Wielkie
     jak i dorośli uczą się     cywilizacje
głównie od swych rówieśników


 Kultury prefiguratywne
  w których dorośli uczą się   Współczesność
  również od swych dzieci
KULTURA POPULARNA W SPOŁECZEŃSTWACH PONOWOCZESNYCH


          WPLYW ELEKTRONIKI
 wrażliwość odbiorców; wirtualna rzeczywistość

       UTOWAROWIENIE KULTURY
        przemysły kultury; marketing
        WZROST ROLI KONSUMPCJI
         wyznacznik statusu; wartość

         GLOBALIZACJA KULTURY
           unifikacja vs rozmaitość
   SOCJOLOGIA KULTURY
        ćwiczenia 3


KONSUMPCJA i GLOBALIZACJA
               KULTURA KONSUMPCJI



„Człowiek   epoki dostatku nie egzystuje już, jak
uprzednio i odwiecznie, w środowisku innych
ludzi, lecz otoczony jest przez przedmioty. (…)

Przedmioty nie są ani fauną, ani florą. Mimo to
sprawiają wrażenie bujnej roślinności, zdają się
tworzyć dżunglę, w której nowy dziki człowiek
czasów nowoczesności z trudem odnajduje
przebłyski cywilizacji”.
                            Jean Baudrillard, Społeczeństwo konsumpcyjne
              OPOZYCJE KONSUMPCJI


            Konsumpcja                   Konsumpcja




Produkcja                   Inwestycja




            Konsumpcja




E kologia
             CZYM JEST KONSUMPCJA

Konsumpcja – we współczesnym społeczeństwie
to ważny proces społeczny wynikający z określonej
formy stosunków społecznych.

Termin konsumpcja stosowany jest w kontekście:

-rozważań nad kulturą masową i sekularyzacją
 życia społecznego

-rozważań o rynku i technologicznej
 racjonalizacji społecznego świata
    TYPY I STEREOTYPY KONSUMENTÓW


KONSUMENT JAKO ŹRÓDŁO POPYTU

KONSUMENT JAKO NADAWCA KOMUNIKATU

KONSUMENT JAKO ODKRYWCA

KONSUMENT JAKO POSZUKIWACZ TOŻSAMOŚCI

KONSUMENT JAKO HEDONISTA

KONSUMENT JAKO OFIARA

KONSUMENT JAKO REBELIANT
   CECHY SPOŁECZEŃSTWA KONSUMPCYJNEGO


OBFITOŚĆ, NAGROMADZENIE, WIELOŚĆ

CENTRA MIAST W CENTRACH HANDLOWYCH

MARNOTRAWSTWO


STATUS DETERMINOWANY PRZEZ KONSUMPCJĘ

SYMBOLIKA KONSUMPCJI

GLORIA NOWOŚCI – NIE MA „TU I TERAZ”
        JAK OGRANICZAĆ KONSUMPCJĘ?



ANALIZA POTRZEB WŁASNYCH I SWOJEJ RODZINY



WERYFIKACJA SZKODLIWYCH PRZYZWYCZAJEŃ
I NIEŚWIADOMYCH NAWYKÓW



REGLAMENTACJA SUROWCÓW


HARMONIA MIĘDZY KONSUMPCJĄ
INDYWIDUALNĄ A PUBLICZNĄ
GLOBALIZACJA KULTURY


   Czy ich znamy?
                  GLOBALIZACJA

   Zbiór procesów, które czynią świat jednym!

          1. Nowoczesne technologie
         oplatają świat siecią połączeń
       2. Społeczności ludzkie stają się
           coraz mocniej powiązane:
ekonomicznie, finansowo, politycznie, kulturalnie
    3. Powstają organizacje ponadnarodowe

          4. Zmienia się rola „miejsca”
     GLOBALIZACJA – PRÓBA DEFINICJI




Proces postępującej współzależności

i integracji społeczeństw i gospodarek

    narodowych w skali światowej.
       WYMIARY GLOBALIZACJI

Globalizacja stylów życia i modeli
konsumpcji – globalizacja kultury

Globalizacja technologii, badań i wiedzy

Globalizacja rynków i strategii

Globalizacja rządzenia i regulacji prawnych

Globalizacja finansów i własności kapitału
      CZYNNIKI SPRAWCZE GLOBALIZACJI


  rewolucja technologiczna i informacyjna

wzrost elastycznśoci procesów produkcyjnych

 pojawienie się korporacji transnarodowych,
   skupiających międzynarodowy kapitał

  rosnący udział usług w wytwarzaniu PKB

  wzrost aspiracji konsumpcyjnych w skali
         globu – transmisja potrzeb
      GLOBALIZACJA - REPERKUSJE


      UNIFORMIZACJA ŚWIATA
     HOMOGENIZAJCA KULTURY
 ZMIANY W ŚWIADOMOŚCI ZBIOROWEJ

  EKSPANSJA KULTURY ZACHODNIEJ

 macdonaldyzacja         amerykanizacja


  coca-colizacja          westernizacja
SOCJOLOGIA KULTURY
      ćwiczenia


      Religia
    RELIGIA W SOCJOLOGII




SACRUM ≠ PROFANUM
            RELIGIA W SOCJOLOGII




To system wierzeń; instytucja społeczna


               ŹRÓDŁA RELIGII:
 duchowe potrzeby człowieka
 pytania o sens wszystkiego, co nas otacza;
 o przyszłość, śmierć, przeszłość;
 o to, co trudne do zrozumienia i poznania.
     PSYCHOSPOŁECZNE FUNKCJE RELIGII


              PSYCHOSPOŁECZNE
                FUNKCJE
                 RELIGII




   WIĘŹ        KONTROLA          PODPORA
SPOŁECZNA      SPOŁECZNA        PSYCHICZNA
                WIARA




               WIARA




DZIEDZICZONA            Z WYBORU
                       RELIGIA


 Liczebność największych religii świata w procentach
                        inne; 5%
      buddyzm; 6%

 konfucjonizm;
      6%

    religie
 tradycyjne,                       chrześcijaństwo;
tubylcze; 6%                             33%




       hinduizm; 14%


                                   islam; 21%
                 "bez religii";
                     16%
RELIGIE NA ŚWIECIE
PAŃSTWA ŚWIATA WEDŁUG DOMINUJĄCEGO WYZNANIA
RELIGIA - BARDZO WAŻNA
RELIGIA - BARDZO WAŻNA
ATEIŚCI I AGNOSTYCY
RELIGIA W EUROPIE
WIARA W EUROPIE – EUROBAROMETR 2005
SPIRIT or LIFE FORCE – EUROBAROMETR 2005
NIEWIERZĄCY – EUROBAROMETR 2005
RELIGIJNOŚĆ EUROPY – EUROBAROMETR 2005
RELIGIJNOŚĆ JAKO PRZEDMIOT BADAŃ
RELIGIJNOŚĆ JAKO PRZEDMIOT BADAŃ
RELIGIJNOŚĆ JAKO PRZEDMIOT BADAŃ
RELIGIJNOŚĆ JAKO PRZEDMIOT BADAŃ
RELIGIJNOŚĆ JAKO PRZEDMIOT BADAŃ
RELIGIJNOŚĆ JAKO PRZEDMIOT BADAŃ
    ZWIĄZKI WYZNANIOWE A SEKTY W ŚWIETLE BADAŃ

                     (TNS OBOP)
        KTÓRE Z NASTĘPUJĄCYCH GRUP WYZNANIOWYCH
               ZALICZYŁ(A)BY PAN(I) DO SEKT ?

   SATANIŚCI                 94%
   KRYSZNOWCY                28%
   ŚWIADKOWIE JEHOWY         19%
   ZIELONOŚWIĄTKOWCY          8%
   MARIAWICI                  5%
   BUDDYŚCI                   4%
   LUTERANIE                  2%
   WYZNAWCY JUDAIZMU (ŻYDZI) 1%
   MUZUŁMANIE                 1%
   PRAWOSŁAWNI                0%
   INNE                       4%
   ŻADNE                      1%
SOCJOLOGIA KULTURY
     ćwiczenia: 6


    EDUKACJA
  SUBKULTURY
KULTURA W POLSCE
          PARADYGMAT MODERNIZACYJNY


              MODERNIZACJA to:

Upowszechnianie rozmaitych innowacji technicznych
i technologicznych wcześniej już wytworzonych.

Zmiany     prowadzące      do      nowocześniejszych
i doskonalszych form organizacji konkretnego
społeczeństwa, jego gospodarki, systemu polityki, etc.

Ciąg kierunkowych i ewolucyjnych zmian, których
wynikiem     jest    przeobrażenie   społeczeństwa
tradycyjnego w społeczeństwo nowoczesne.
SCHEMAT ROZWOJU MODERNIZACYJNEGO



          Społeczeństwo informacyjne
              (postmodernistyczne)


         Społeczeństwo poprzemysłowe
                 (ponowoczesne)


          Społeczeństwo przemysłowe
                  (nowoczesne)


     Społeczeństwo na poły uprzemysłowione



   Społeczeństwo tradycyjnie przedprzemysłowe
    CECHY SPOŁECZEŃSTWA TRADYCYJNEGO


MAŁA LICZBA CZŁONKÓW

WZGLĘDNA IZOLACJA

NISKI POZIOM POTRZEBY OSIĄGANIA

FATALISTYCZNA WIARA W PRZEZNACZENIE

WŁADZA USANKCJONOWANA SAKRALNIE

WŁADZA W RĘKACH NIELICZNEJ GRUPY
ROLNICTWO PODSTAWĄ EGZYSTENCJI
    CECHY SPOŁECZEŃSTWA INFORMACYJNEGO

KLUCZOWA ROLA INFORMACJI

ZAGROŻENIA GLOBALNE

BRAK POWSZECHNIE AKCEPTOWANYCH
AUTORYTETÓW

NARASTAJĄCY BUNT PRZECIWKO
USTALONEMU PORZĄDKOWI
(ZWŁASZCZA W KULTURZE I SZTUCE)

TRIUMF IDEI WOLNOŚCI I SPOŁECZEŃSTWA
OBYWATELSKIEGO
     OSOBOWOŚĆ NOWOCZESNA

chęć doskonalenia się
         wysokie aspiracje edukacyjne
  pragnienie osiągania
           wysoki poziom empatii
 nonkonformizm
              gotowość do zmian
     umiejętność planowania
umiejętności techniczne
          optymizm w postępowaniu
MODERNIZACYJNE CZYNNIKI SUKCESU JEDNOSTKI




   WIEDZA BOGACTWO WŁADZA


          ZASOBY DZIAŁANIA
     ATRYBUTY POŁOŻENIA
   SPOŁECZNEGO JEDNOSTEK
                      EDUKACJA


 EDUKACJA stała się jedną
  z najważniejszych instytucji
  wraz z rozwojem industrializacji.



 system formalnych struktur biurokratycznych
  służących socjalizowaniu, gromadzeniu wiedzy,
  umieszczaniu ludzi w określonych miejscach
  systemów społecznych, wytwarzaniu systemów
  kulturowych.
     CECHY SYSTEMÓW EDUKACYJNYCH


 Wszystkie szkoły tworzą jeden
  system pod kontrolą państwa
  (wspólny program nauczania)

 System szkolny ma charakter hierarchiczny
  (poziom podstawowy, średni i wyższy)

 System szkolny ma być drożny, tzn.
  ukończenie jakiejś szkoły nie powinno
  zamykać drogi do następnej ścieżki.
                           EDUKACJA

Wg badań CBOS niemal wszyscy dorośli Polacy (93%) są zdania, ze warto
się kształcić – ponad ¾ twierdzi tak w sposób zdecydowany (76%), a jedna
szósta z pewnym wahaniem (17%). Dal nielicznych badanych (5%)
dążenia edukacyjne w współczesnej Polsce nie mają sensu.
           WZROST LICZBY STUDENTÓW NA ŚWIECIE


                                               Lata
                           1950   1960     1970     1980   1990   1997
 Wyszczególnienie                           (w mln osób)

ŚWIAT                      6,5    12,1     28,1     51,0   68,6   88,2

Afryka                     0,1     0,2      0,5     1,5    2,9    4,8
Azja/Oceania               1,2     3,2      7,4     14,6   23,9   36,1
Europa                     2,5     4,5      9,0     16,4   18,9   21,8
Ameryka Łacińska/Karaiby   0,3     0,6      1,6     4,9    7,3    9,4
Ameryka Północna           2,4     3,7      9,5     13,5   15,6   16,0



                                         2005


                                  PONAD 100 MLN
  POTENCJALNE KORZYŚCI Z KSZTAŁCENIA NA POZIOMIE WYŻSZYM


                                                        SFERY
 KORZYŚCI                     Prywatna                                    Publiczna
                                                              większa produktywność
                 wyższe płace                               narodowy i regionalny rozwój
                 zatrudnienie                               zmniejszona zależność od wsparcia
Ekonomiczne      większe oszczędności                           finansowego rządu
                 poprawione warunki pracy                     zwiększona konsumpcja
                 osobista i zawodowa mobilność                zwiększony potencjał gospodarki
                                                                  opartej o wiedzę
                                                                demokratyczny udział i zwiększony
               poprawiona jakość życia dla samych siebie        społeczny consensus
                   i dzieci                                     zrozumienie, że społeczeństwo oparte
                 trafniejsze decyzje osobiste i zawodowe        jest na uczciwości i możliwościach
 Społeczne       podwyższony osobisty status                    stworzonych dla wszystkich obywateli
                 zwiększone możliwości edukacyjne             społeczna mobilność
                 zdrowszy styl życia i dłuższe życie          wyższa jakość edukacji na szczeblu
                                                                  podstawowym i średnim
KULTURA W POLSCE
KULTURA W POLSCE – ANALIZA SWOT - MOCNE STRONY

Wysoka społeczna akceptacja kultury oraz publicznych wydatków na nią
ponoszonych, niezależna od aktywnego uczestnictwa w kulturze.

Silne zróżnicowanie regionalnych kultur, stanowiące o bogactwie
i różnorodności polskiej kultury.

Rozwinięta sieć instytucji upowszechniania kultury w regionach.

Dziedzictwo materialne i niematerialne o wielkiej wartości
i o znaczeniu światowym (w tym wpisane na listę Światowego
Dziedzictwa Kultury UNESCO), częściowo wypromowane za granicami
kraju.

Wysoki poziom artystyczny i merytoryczny wielu instytucji narodowych
i regionalnych.

Wyposażenie instytucji kultury we własną infrastrukturę.
 KULTURA W POLSCE – ANALIZA SWOT - SŁABE STRONY

Niskie wydatki na kulturę w przeliczeniu na jednego mieszkańca.
(zdecydowanie niższe niż w starych krajach Unii Europejskiej).


Zadłużenie instytucji kultury.


Zły stan techniczny infrastruktury instytucji kultury.



Brak systemu oceny jakości funkcjonowania instytucji kultury.


Niewydolny system zarządzania instytucjami kultury.
   KULTURA W POLSCE – ANALIZA SWOT - SZANSE


Rozwój gospodarczy państwa.

Możliwość wykorzystania funduszy
strukturalnych w sferze kultury.

Wzrost udziału organizacji pozarządowych
w życiu kulturalnym.

Rozwój cywilizacyjny i powstawanie
społeczeństwa informacyjnego.
  KULTURA W POLSCE – ANALIZA SWOT - ZAGROŻENIA

Spadek kompetencji kulturowych odbiorców.

Niewystarczająca ochrona zabytków.

Małe (malejące?) nakłady budżetu państwa na ochronę
zabytków, zakupy do bibliotek i wsparcie dla sektora
książki.

Niechęć środowisk kultury do zmian.

Brak przygotowania merytorycznego do pozyskiwania
funduszy strukturalnych Unii Europejskiej kadr
kierujących instytucjami kultury.
KULTURA W POLSCE
SKINHEADZI
SZALIKOWCY
METALE (METALOWCY)
PUNKI
PUNKI
SKEJCI
GRAFFICIARZE
HIPHOPOWCY
SATANIŚCI
Dziękuję Państwu
   za uwagę.

				
DOCUMENT INFO
Shared By:
Categories:
Tags:
Stats:
views:79
posted:3/31/2012
language:Polish
pages:96