อาหมวยออนไลน์ 181-190

Document Sample
อาหมวยออนไลน์ 181-190 Powered By Docstoc
					บทที่ 181 ความมืดภายใน



                         ํ         ุ
ทางด้ านกิลด์เฮเดส มาร์ ทาหน้ าที่ขนพลนําทัพใหญ่
  ่        ั              ้        ่                               ้
สังการให้ อศวินห้ าพันคนตังทัพรออยูที่หน้ าเขาวงกตใกล้ เทเลพอร์ ทตังแต่ เช้ ามืด พวกเขาแบ่งกําลังออกเป็ นห้ ากองพัน
  ้                                ่           ั                                 ี
ตังแถวเป็ นหมวดหมู่ ผู้เล่นทุกคนอยูในระเบียบวินย ยืนตรงในท่าพักอย่างเงียบสงบ ไม่มการพูดเล่น หยอกล้ อ
                              ่
หรื อเหลียวมองล่อกแล่กเพื่อดูวาสัตว์เวทจากนรกจะโผล่มาเมื่อไร



      ั                                                         ่
มาร์ ชกม้ าไปที่เวทีไม้ ขนาดสองเมตรคูณสองเมตรยกสูงจากพื ้นราวหนึงเมตร
                                             ่       ้            ั้
ที่ตรงกลางมีแท่นไม้ ขนาดขนาดกว้ างพอให้ คนหนึงคนยืนตังอยู่ บนเวทีนนมีคนอยู่ห้าคน คือวินและเพื่อนๆ
                                             ่ ู
พวกเขาถูกบรรยากาศอันเขร่งขรึมกดดันจนพลอยยืนนิงไม่พดไม่จาไปด้ วยกันทัง้ หมด



                              ้
“พร้ อมแล้ วใช่ไหม” มาร์ ถามสันๆ




                                    ่
วินพยักหน้ า แม้ จะมีความลังเลฉายอยูในดวงตา เอเรสกลับเป็ นคนตอบสนองได้ ดีกว่า
                       ่                                         ั ่
เขาส่งข้ อความขอร่วมกลุมไปให้ มาร์ ทันทีที่มาร์ ตอบรับ เขาก็ร้ ูทนทีวาทําไม วินถึงต้ องมาขอให้ เพื่อนๆมาด้ วย



                               ู                                         ่
“ทักษะบัญชาการสูงนี่เรา” มาร์ พดออกมาเมื่อพบว่า เอเรสกลายเป็ นหัวหน้ ากลุมทันทีที่เขาตอบรับ




                     ่ ้                                ่       ่
“ก็นิดหน่อยครับ พอดีวา ตังแต่เล่นมาต้ องเป็ นหัวหน้ ากลุมให้ เพือนๆทุกวัน ทักษะนี ้เลยมีมากกว่าอย่างอื่น ”

                                                       ั้
เอเรสไม่ถึงกับถ่อมตัวนัก เทียบกับมาร์ เขาอาจสู้ไม่ได้ ทงฝี มือและระดับ แต่ในเรื่ องทักษะบัญชาการ
                   ่ ่ ุ       ้ ่              ่                   ่                  ่
เขาเป็ นหัวหน้ ากลุมอยูทกวัน ทังกลุมเพื่อนที่อยูด้วยกันตรงนี ้และกลุมอื่นๆที่เขาช่วยเลือนระดับให้
                          ั          ่            ้
ในขณะที่มาร์ ต้องพัฒนาแต่ทกษะจอมทัพซึงเป็ นทักษะขันที่สองของทักษะ บัญชาการ
             ั้ ่      ั
จนแทบไม่ได้ ตงกลุมปกติกบใครเขา มิหนําซํ ้า เขาเองก็มีตําแหน่งสูงมากในกิลด์
                ่ ั                                                        ึ            ่ ั
โอกาสที่จะรวมกลุมสู้กบใครหรื ออะไรก็ยิ่งน้ อยลงไปอีก ทักษะบัญชาการของมาร์ จงแทบจะหยุดอยูกบที่
                            ั
ไม่มีการพัฒนาในทันทีเขาได้ ทกษะจอมทัพ
      ้                                            ่                                       ่
“ดี งันเรื่ องการรับคนเข้ าออกก็ฝากด้ วยนะ” เมื่อสังเสร็ จ มาร์ ก็ขี่ม้าไปตรวจแถวผู้เล่นกลุมอื่น

                              ่
ปล่อยให้ เอเรสจัดการเรื่ องกลุมตามลําพัง



กิลด์เฮเดสได้ เปรี ยบกิลด์ อื่นในเรื่ องการเตรี ยมตัว
เพราะเฮเดสเคยรับมือกับภูตเวทแสงที่ประจําเทเลพอร์ ทและเคยลงไปในนรกมาแล้ ว เขาจึงเดาได้ ไม่ยากว่า
                                                         ่                    ้                        ้
สัตว์เวทจากนรกที่จะขึ ้นมาทางกิลด์ของเขาจะเป็ นสัตว์เวททีใช้ ธาตุความมืด ดังนัน เขาจึงดึงตัววินมาช่วยตังแต่ต้น
                                      ั                              ้                ั
หน้ าที่ของวินในศึกคราวนี ้คือการใช้ ทกษะของพาลาดินเวทแสงสร้ างออร่าปองกัน คําสาปให้ กบผู้เล่นในกิลด์เฮแดส
    ั                     ั       ่              ้                 ่
แต่ทกษะนี ้สามารถใช้ ได้ กบคนในกลุมเดียวกันเท่านัน และต้ องเป็ นกลุมแบบปกติ
         ่                               ั             ่                   ั
ไม่ใช่กลุมกองทัพที่สามารถบัญชาการโดยใช้ ทกษะจอมทัพแบบทีมาร์ ใช้ เอเรสที่มีทกษะบัญชาการสูง
แต่ระดับไม่มากพอที่จะออกรบเป็ นแนวหน้ าจึงเข้ ามาเสริ มในจุดนี ้ได้ พอดี
                          ่           ้                            ่             ้
เขามีหน้ าที่รับคนเข้ ากลุมมารับออร่าปองกันคําสาป และไล่คนออกจากกลุม หากว่า คนๆนันถอนตัวช้ าเกินไป ส่วนธนู
             ่                     ั     ั้                        ้
นํ ้าฝนและลูนา แม้ จะไม่มีประโยชน์นก แต่ทงสามคนก็สามารถทําหน้ าที่ปองกันวินและเอเรสได้
                ่
ไม่ต้องไปขอคนเพิมจากมาร์ เพื่อมาทําหน้ าที่นี ้ วินจึงออกหน้ าขออาหมวยเมื่อเพื่อนๆขอตามมา



พระอาทิตย์ขึ ้นได้ ไม่นาน ท้ องฟ้ าด้ านนี ้ก็กลับมืดมัวลงไปใหม่
       ั                                    ้ ั
วินรู้ตวก่อนเพื่อนว่าสัตว์เวทจากนรกมาแล้ วทังๆที่ยงไม่เห็นตัวตน “มันมาแล้ วครับ” วินรี บกระโดดขึ ้นไปยืนบนแท่นไม้
     ั                                                                            ั ํ
ใช้ ทกษะชําระใจเปล่งแสงออกจากตัวมากลบแสงเรื องๆรอบตัวทีเ่ กิดจากเครื่ องราง ผู้พิทกษ์ ทางาน
            ่                  ั ่       ้
ส่วนเอเรสก็สงข่าวให้ มาร์ ร้ ูทนทีวาทางนีพร้ อมแล้ ว



                        ่
ทักษะชําระใจเป็ นทักษะทีต้องใช้ ประกอบกับทักษะอื่น
                                        ่                                      ่
ที่วินสามารถล้ างคําสาปให้ เพื่อนร่วมกลุมได้ ก็เพราะเขาเป็ นสุพรี มชาร์ แมน อยูก่อนแล้ ว
            ั                                                                        ่
หากวินไม่มีทกษะล้ างคําสาปมาก่อน ทักษะชําระใจก็เปล่าประโยชน์ การพนันกับภูตแสงและศึกทีช่องเขาเทพประนม
                    ั
ทําให้ วินต้ องใช้ ทกษะชําระใจจนถึงขีดจํากัดไปไม่ร้ ูกี่รอบ ทักษะนี ้ของวินจึงพัฒนาเร็วแบบก้ าวกระโดด
                               ั                        ่      ่           ิ          ้
ในขณะนี ้วินไม่เพียงสามารถใช้ ทกษะชําระใจช่วยเพื่อนในกลุมที่อยูในรัศมี ยี่สบเมตรเท่านัน
                                  ้
แต่คนออกนอกเขตรัศมีไปยังจะมีออร่าปองกันคําสาปติดตัวไปอีกสิบนาทีอีกด้ วย
                      ่        ้           ่
และออร่านี ้จะยังคงอยูแม้ คนๆนันจะออกจากกลุมไป
                                                                                                           ้
มีเพียงสองทางที่จะทําให้ ออร่าหายไปก่อนกําหนดก็คือต้ องให้ วินเป็ นคนเรี ยกคืน หรื อไม่ก็ต้องฆ่าผู้เล่นคนนันทิ ้ง
                      ้         ั่ ั          ่         ่ ั ้
ทันทีที่ท้องฟ้ ามืดครึม มาร์ ก็สงให้ ทพหน้ าซึงมีแต่คนทีมีทกษะปองกันคําสาปติดตัวเดินแถวไปตัง้
                                           ่
รับที่หน้ าทางเข้ าเขาวงกตทันที การออกคําสังด้ วยเสียงราบเรี ยบ ตามด้ วยเสียงตบเท้ าของกองหน้ า ไม่มีเสียงคุย
เสียงโห่ร้อง หรื อแม้ แต่เสียงลมพัด ทําให้ บรรยากาศโดยรอบมีแต่ความกดดันอันแสนจะหนักอึ ้ง



มาร์ คาดว่าสัตว์เวทจากนรกจะต้ องใช้ เวลาพอสมควรจึงจะโผล่ออกมาจากเขาวงกตได้ แต่การคาดเดาก็คือการคาดเดา
สัตว์เวทจากนรกไม่จําเป็ นต้ องทําตามที่มาร์ คาด



            ่            ึ                             ั่                               ั
กองหน้ าเคลือนแถวได้ ไม่ถงห้ าเมตร ต้ นไม้ ในเขาวงกตก็สนไหวพร้ อมๆกันราวกับถูกมือยักษ์ จบเขย่า
                                    ้
ตามมาด้ วยด้ วยเสียงกิ่งไม้ ฟาดกันทังๆที่ลมสงบนิ่ง สักพักก็มีเสียงครื ดคราดเหมือนของหนักๆกําลังถูกลากให้ พ้น ทาง
                                   ่                           ่
ท้ องฟ้ าก็มืดหม่นลงเรื่ อยๆจนกระทังมืดสนิทเหมือนคืนเดือนแรม สิงเดียวที่แตกต่างก็คือ ท้ องฟ้ าผืนนี ้ไร้ แสงดาว



                                       ั
ณ เวลานี ้ ทุกคนจึงเห็นความมีระเบียบวินยของกองทัพเฮเดส
     ้          ่                      ่                                         ่
นับตังแต่การเปลียนแปลงเริ่ มต้ นจนกระทังฟ้ ามืดสนิทมองไม่เห็นแม้ แต่คนที่ เดินอยูข้างหน้ า
                       ั                                 ่            ่
เหล่าผู้เล่นกองหน้ าก็ยงคงก้ าวไปข้ างหน้ าด้ วยจังหวะสมําเสมอเหมือนหุนยนต์ ไม่มีการหยุดหรื อสะดุดเลยแม้ แต่นิด



ท่ามกลางความมืดสนิท แสงนวลเย็นตาเริ่ มสาดส่องมาจากด้ านหลัง ทักษะชําระใจของวินทํางานเต็มที่
                                                         ่                      ึ
ร่างของวินส่งแสงสีนวลเย็นตาออกมาโดยรอบ เหล่าผู้เล่นที่อยูภายใต้ รัศมีแห่งแสงรู้สกผ่อนคลายในทันที
                                                ่             ั
ธนูลอบถอนหายใจด้ วยความโล่งอก เขาแอบปล่อยคันศรคูใจ เอามือมาถูกบกางเกงเพื่อเช็ดเหงื่อ



                               ่     ้                                                     ั
เอเรสกวาดตาลูกทีม นํ ้าฝนกับลูนายังตังสติไม่ได้ เขาแอบขมวดคิ ้วด้ วยความกังวล นี่ถ้าเขาไม่บงเอิญได้ ข้อมูลมาว่า
        ่                   ั                                  ่
นักเวททีใช้ เวทภายใต้ รัศมีทกษะชําระใจจะใช้ เวทสนับสนุนคนที่อยูในรัศมีได้
                                                        ่ ้        ้
ทีเดียวพร้ อมกันโดยเสียค่าพลังจิตเท่ากับการร่ายเวทแค่หนึงครังเท่านันละ ก็
                                                            ้
เขาคงไม่ขอให้ สองสาวนี ้มาทําคุณไถ่โทษที่ก่อเรื่ องมาหลายครังหลายหนเป็ นแน่



    ่                                               ่
“ลูนา นํ ้าฝน เริ่ มร่ ายเวทได้ แล้ ว” เอเรสออกคําสังทันที เขาหวังว่าเมื่อสองสาวต้ องจดจ่อกับการร่ ายเวท

พวกเธอก็จะลืมบรรยากาศกดดันนี ้ไปได้
                                                                                      ้
“ค่ะ” สองสาวรับคําพร้ อมกัน พวกเธอเป็ นนักเวทคนละสาย นํ ้าฝนเริ่ มร่ ายเวทสนันสนุนการปองกันและเพิ่มความเร็ ว

       ่                      ้ ั
ส่วนลูนาก็เริ่ มร่ายเวทรักษาทังๆที่ยงไม่มีคนบาดเจ็บ เอเรสมองการร่ายเวทของสองสาว ที่แม้ จะเริ่มต้ นอย่างตะกุกตะกัก
                ่                 ้
แต่ก็เริ่ มไหลลืนขึ ้นอย่างพอใจ ทังสองคนนี ้ยังไม่เคยเจอความกดดันขนาดนี ้มาก่อน ทําได้ เท่านี ้ เขาก็พอใจแล้ ว



    ั                                                            ั
ธนูหนไปสบตากับเอเรส เขาพยักเพยิดให้ เอเรสมองไปที่ความมืดนอกรัศมีทกษะชําระใจ “ผมมองไม่เห็นอะไรเลย
              ้
จะทําหน้ าที่ปองกันวินได้ อย่างไร”



       ั                                                 ้               ่
“ดูแค่สตว์เวท หรื ออาวุธที่เข้ ามาในรัศมีก็พอ” เอเรสตอบสันๆ มาร์ เริ่ มสังให้ กองหลังหมุนเวียนมารับออร่ าแล้ ว

                                                ั
เอเรสจัดการจับคนเข้ า ขับคนออกอย่างรวดเร็ วให้ ทนกับขบวนม้ าที่กําลังหมุนเวียนเข้ ามาไม่หยุดหย่อน


----------------------------------------------



ครื ด... ตึง ครื ด... ตึง



             ่
ผู้เล่นที่อยูแถวหน้ าต่างจ้ องตรงไปในความมืดเมื่อเสียงครื ดคราดตามปกติ
เริ่ มมีเสียงตึงๆเหมือนของหนักๆถูกผลักให้ ไปกระทบกันถี่ยิบ
                            ่                                        ่
พวกเขามองไม่เห็นอะไรนอกจากพุมไม้ ใหญ่ที่เป็ นกําแพงของเขาวงกตเริ่ มสันไหว มากขึ ้นทุกทีๆ



ครื ด...



                                                     ่     ู                     ่
เสียงลากของชิ ้นสุดท้ ายดังขึ ้นพร้ อมๆกับที่กําแพงพุมไม้ ถกดึงออกไปเหมือน ฉากเลือน
        ่                        ่                                   ั
เงาดําทีมีดวงตาสีเขียวเรื องแสงพุงออกมาเป็ นร้ อย ผู้เล่นกองหน้ าไม่ทนแม้ แต่จะอ้ าปากร้ อง
พวกเขาถูกเงาดําใช้ กรงเล็บปาดคอจนกลายเป็ นแสงในพริ บตา
                     ่
กองหน้ าห้ าร้ อยคนทีคิดว่าจะต้ านสัตว์เวทจากนรกที่ออกมาจากเขาวงกตได้ อย่าง น้ อยสิบนาที
                                      ่
ถูกฆ่าตายไปกว่าครึ่งภายในเวลาไม่ถึงหนึงนาที
                  ่                                                 ้               ุ
“บุก” มาร์ ตะโกนสังกองหนุนที่ตอนนี ้มีออร่ าสีขาวนวลห่อหุ้มร่างกายทังคนและม้ า ให้ บกเข้ าไปช่วย

                    ่                                         ู
พวกเขาขี่ม้าถือทวนพุงเข้ าหาเงาดําอย่างไม่เกรงกลัว ผู้เล่นที่ถกบังคับให้ เกิดใหม่ พอเกิดมาก็มีเลือดไหลทะลักออกจากหู
ตา จมูกและปาก บ่งบอกว่าพวกเขาโดนคําสาปเข้ าไปแล้ ว



                            ั                                                        ่
“กองหนุนชุดที่สอง ไป” มาร์ บญชาการพร้ อมกับชักม้ าถือดาบนําหน้ าเข้ าไปช่วยผู้เล่นกลุมแรก




                                         ้                                         ั
กองหนุนชุดที่สองใช้ ดาบสองมือเป็ นอาวุธทังหมด พวกเขาไม่โจมตีเงาดําก่อนเว้ นเสียแต่มนจะเข้ ามาจู่โจมก่อน
          ่
กองหนุนกลุมนี ้มีหน้ าที่เข้ าไปเอาตัวผู้เล่นกองหน้ าที่ได้ รับบาดเจ็บกลับไป
   ่            ั
อยูภายใต้ รัศมีทกษะชําระใจเพื่อล้ างคําสาปและรับการรักษา แต่ถ้าหากว่าอาการของพวกเขาหนักเกินไป
                      ั                ่
พวกเขาจะถูกส่งต่อให้ กบผู้รักษาประจํากลุม และหากเกินกําลังผู้รักษา
ก็จะจัดการส่งพวกเขากลับเมืองเพื่อออกจากเกมทันที



                                                         ี
ภาพการตะลุมบอนระหว่างผู้เล่นที่มีออร่าสีนวล กับเงาดําที่มดวงตาสีเขียว เมื่อดูจากท้ องฟ้ า
             ่                              ่          ่
ก็เหมือนฝูงหิงห้ อยกําลังรวมตัวกันโจมตีบางสิงบางอย่างทีมองไม่เห็น
                     ่ ี่
เรื อเหาะทีเ่ ฝ้ าอยูทกิลด์เฮเดสลดเพดานบินลงมาเพื่อจะถ่ายภาพให้ ได้
และพวกเขาก็ได้ ภาพเงาดําที่มีตาเขียวเรื องแสงเงยหน้ าแสยะยิ ้มให้ พวกเขาเป็ น ภาพสุดท้ าย



                                          ่
อ๊ าก เสียงลูกเรื อและทีมงานช่างภาพร้ องลันอย่างไร้ ทางสู้ ตามด้ วยเสียงระเบิดกึกก้ อง
           ้                                   ่
เรื อเหาะทังลํากลายเป็ นคบเพลิงขนาดยักษ์ ลอยอยูบนท้ องฟ้ าหลายนาที
                          ู
ก่อนที่เศษซากชิ ้นส่วนที่ถกเผาไหม้ จะค่อยๆร่วงหล่นลงมายังพื ้นดิน



                                   ้             ่                 ่
ช่วงเวลาที่ท้องฟ้ ามีแสงสว่างอีกครังนี ้เองที่กลุมผู้เล่นอิสระที่ซุมรอ
        ่                                                         ั
โอกาสอยูได้ เห็นภาพการรบระหว่างกิลด์เฮเดสกับเงาดําที่เหมือนจะไร้ ตวตน
                                                                                  ั
หลายคนพอเห็นสภาพการตายเพราะคําสาปของเหล่านักรบก็รีบถอนตัวกลับเมือง แต่อีกหลายคนก็ยงรออยู่



           ่               ่             ่
“กองหนุนหนึงสอง สลับหน้ าที” มาร์ ตะโกนสังการเมื่อใกล้ ครบสิบนาที

   ่             ่                                   ่              ่
กลุมที่ใช้ ดาบเลือนขึ ้นมารับหน้ าเงาดําพร้ อมๆกับกลุมที่ใช้ ทวนเปลียนไปทํา หน้ าที่ลากเพื่อนที่ได้ รับบาดเจ็บขึ ้นหลังม้ า
                                                                                          ้           ั
มาร์ มองตามอย่างหนักใจ พวกเขาแม้ จะพอกู้สถานการณ์ได้ หลังจากที่ไม่โดนคําสาป แต่เงาดําพวกนันเหมือนไร้ ตวตน
      ้
บางครังเขาแทงเข้ าไปเต็มแรงแล้ วชัดๆ แต่พริ บตาเดียวมันก็กลับมาเหมือนเดิมราวกับไม่เคยมีอะไรเกิดขึ ้น



                                                                  ้
“ระวัง มันตามมาข้ างหลัง” ผู้เล่นที่ได้ รับบาดเจ็บร้ องบอกเพื่อนทังๆที่เลือดกลบปาก

                                                    ่
คนฟั งมองไปข้ างหน้ าเห็นว่าอีกไม่กี่เมตรก็จะเข้ าสูรัศมีของแสงสีนวลแล้ ว เขาผลักตัวเพื่อนให้ ไปซบกับคอม้ า



                    ่                       ั
“จับให้ แน่นๆ” เขาสังก่อนจะตวัดทวนไปแทงไอ้ ตวที่ลอยตามมาข้ างหลัง




                               ้                           ่
สวบ เสียงทวนแทงเข้ าเงาดําตามเปาหมาย อัศวินบนหลังม้ ารู้ดีวาอีกเดี๋ยวมันก็จะกลับเป็ นปกติเหมือนเดิม
เขาจึงรี บตวัดทวนกลับโดยไม่ยอมเสียเวลาแม้ แต่จะดึงออก



                                      ุ่
วูบ อัศวินอดเหลือบตาขึ ้นมองเงาดําที่พงข้ ามหัวเขาไปไม่ได้ พริ บตาเดียว มันก็ถอนตัวเองออกจากปลายทวน
                      ่                                                           ้         ่      ั            ุ
มาทําท่าหลอกหลอนเขาอยูข้างหน้ าได้ อย่างไม่น่าเชื่อ มันกางเล็บกว้ างเตรี ยมเชือดทังเขาและเพือน แต่อศวินยิ ้มที่มมปาก
                               ่
เขามาถึงขอบของรัศมีแล้ ว ชายหนุมกระชับทวนขับม้ าแทงสวนมันไปโดยไม่สนใจความปลอดภัยของตนเอง



กรี๊ ด...........



เสียงกรีดร้ องโหยหวนทําให้ เกือบทุกคนในสนามรบหันมามอง
                     ้
มาร์ ยิ ้มออกเป็ นครังแรกเมื่อเห็นลูกน้ องของเขาใช้ ทวนแทงเจ้ าเงาดําแล้ วลาก มันเข้ าไปในวงรัศมีของทักษะชําระใจ
             ้                 ้
เจ้ าเงาดํานันลุกเป็ นไฟขึ ้นทังตัว และมันไม่สามารถรักษาตัวมันเองให้ กลับเป็ นปกติได้ อีกต่อไป



             ่
ส่วนคนลงมือขีม้ามาจนถึงหน้ าแท่นไม่ที่วินยืนอยู่ เขาก้ มมองซากผ้ าคลุมร่างที่ติดกับปลายทวนอย่างไม่เชื่อสายตา
เขาฆ่ามันได้ จริ งๆหรื อ



                            ่              ี
“ขอบใจ” คนเจ็บที่เกือบตายเมือครู่ เริ่ มมีสหน้ าดีขึ ้น
อัศวินยัดม้ วนคาถากลับเมืองใส่มือเพื่อน “นายตายไปหลายรอบแล้ ว ได้ เวลาออกจากเกมแล้ วล่ะ ไม่ต้องห่วงพวกเรา
เราจัดการมันได้ แน่”



   ้
“งันก็ฝากด้ วยนะ” คนเจ็บพยักหน้ าก่อนจะวาร์ ปกลับเมืองไป




----------------------------------------------------



จากคุณ : Deckard

เขียนเมื่อ           : 11 พ.ย. 53 04:59:24




             ติดต่อทีมงาน

ความคิดเห็นที่ 2



         ้               ่         ้                ่
หลังจากนัน ยุทธวิธีก็เปลียนรูปแบบทังหมด กองหน้ าเปลียนไปเป็ นตัวล่อให้ เงาดําตามเข้ ามาใกล้ รัศมีแสง
                           ่
กองหนุนนอกจากจะต้ องช่วยเพือนเหมือนเดิมแล้ ว ยังต้ องรอซํ ้าเจ้ าเงาดําเมื่อมันเข้ ามาในเขตด้ วย



“สนุกจริ งโว้ ย” ธนูตะโกนหลังจากที่เขายิงธนูใส่เงาดําที่หลงเข้ ามาในเขตเป็ นตัวที่สาม ถึงจะไม่มีไอเทมตก

         ่                  ่                             ่                       ่
แต่ชายหนุมก็คาดว่าเขาคงได้ สวนแบ่งค่าประสบการณ์ไม่น้อย เมือเทียบกับพวกอัศวินที่เสียงตายออกไปเป็ นตัวล่อ
                                   ่                                                ่
งานของเขานับว่าสบายและยังอาจจะได้ คาตอบแทนมากกว่าเสียด้ วย เขาเริ่ มวาดฝั นถึงการเลือนระดับ
                                         ้
ฝั นถึงชื่อเสียงที่จะได้ รับหลังจากศึกครังนี ้ และต่อไปเฮเดสต้ องเป็ นฝ่ ายเชิญเขาเข้ ากิลด์
                                                ่
เขาไม่จําเป็ นต้ องงอนง้ อรอเก้ อเหมือนอย่างที่ผานมาอีกต่อไป
                                    ั                    ึ                            ้
ผ่านไปเกือบสิบห้ านาที เหล่านักรบก็ยงสังหารเงาดําได้ ไม่ถงครึ่ง พวกมันโดนหลอกไม่กี่ครังก็เรี ยนรู้
                                 ่
หลังๆพวกเขาต้ องระดมกําลังเกินหนึงต่อสิบกว่าจะจับมันลากไปที่เขตสังหารได้
การกําจัดพวกมันแต่ละตัวจึงแลกมาด้ วยการบาดเจ็บล้ มตายของพี่น้องหลายคน



เคร้ ง ฉัวะ มาร์ ฟันเงาดําขาดสะพายแล่งเมื่อมันกางกรงเล็บตะปบใส่
                    ่      ่
เขาก้ มมองรอยกรี ดทีค้างอยูบนเกราะสุดรักสุดหวงอย่างกังวล “พวกมันโจมตีได้ แรงขึ ้นอีกแล้ วหรื อนี่
หรื อว่าหัวหน้ าของมันกําลังจะปรากฏตัว”



“คุณมาร์ ครับ อีกห้ านาที ผมจะออกจากเกมแล้ วนะครับ” วินส่งข้ อความมาแจ้ งเตือนมาร์




                                     ู
“โอเค” มาร์ รับทราบ เขาส่งสัญญาณให้ ลกน้ องต่อ ได้ เวลากลับแล้ ว




-----------------------------------------



“เฮ้                               ่่
       วิน นายจะรี บไปไหน ก็เห็นอยูวาเรากําลังได้ เปรี ยบ” ธนูเงยหน้ าตะโกนถามวินทันทีที่ได้ ยินคําพูดที่วินส่งผ่านไปหามาร์



        ้                        ่         ่                                      ั
“ผมบอกตังแต่แรกแล้ วนี่ฮะว่าจะอยูแค่ครึ่งชัวโมง” วินแบ่งสมาธิมาตอบก่อนจะหันไปใช้ ทกษะต่อ




                       ั                 ่่
“แล้ วไง นายมันเห็นแก่ตวนี่หว่า ก็เห็นอยูวาเราฆ่าพวกมันไม่ได้ ถ้าไม่มีนาย นายยังจะไปอีกหรื อวะ ”

ธนูกระโดดขึ ้นไปยืนบนแท่นไม้ เดียว กระชากตัววินมาถาม
          ่               ่ ิ                              ่                   ้
เขามัวแต่หวงว่าจะสูญเสียสิงที่คดว่ากําลังจะได้ จนลืมไปว่าสิงทีเ่ ขา กําลังทํานัน
                        ั
ทําให้ วินไม่สามารถใช้ ทกษะได้ อย่างต่อเนื่อง และแสงสีนวลกําลังลดรัศมีให้ แคบเข้ ามาเรื่ อยๆ



                             ้
“พวกเราจะกลับเมืองพร้ อมกันทังหมด” เอเรสกระโดดตามาแยกตัวธนูออกไป

                                    ่
พวกเขายืนประจันหน้ าเป็ นสามเส้ าอยูบนแท่นไม้
                                     ่่              ่                 ่
“อย่าบ้ าไปหน่อยเลยน่าพี่เอ ก็เห็นอยูวาพวกมันไม่ได้ นากลัวเลยสักนิด อยูเก็บค่าประสบการณ์ไปก่อนดีกว่าน่า

เผลอๆเราอาจจะฆ่าบอสสําเร็ จก็ได้ ” ธนูเสียงอ่อนลงเมื่อถูกปราม



“เราไม่ได้ มาเก็บประสบการณ์” เอเรสตอบเรี ยบๆ

                                                                              ุ
เขาส่งสัญญาณแจ้ งปั ญหาฉุกเฉินไปให้ มาร์ เตรี ยมถอนกําลังก่อนกําหนดระหว่างที่คย



                                                         ็                     ้
“เสียใจด้ วยนะ ผมบอกว่าเราต้ องอยู่ ทุกคนก็ต้องอยู่” ธนูลอคแขนวินแล้ วตวัดมีดสันมาจี ้ที่คอ

      ั
“ใช้ ทกษะชําระใจของนายต่อได้ แล้ ววิน”




                     ่                                                                                       ี      ่
“พี่ธนู” สองสาวที่อยูด้านล่างร้ องเสียงหลง แล้ วพวกเธอก็ต้องเบิกตากว้ างร้ องกรี๊ ดเต็มเสียงด้ วยความตกใจที่มคนทําสิง

ที่ไม่มีใครคาดคิดได้ อีกคน



                                        ั           ่       ู
ทันทีที่มีดของธนูจ่อถึงคอหอยวิน เอเรสก็ขบเขาออกจากลุม พอธนูพดจบประโยคมีดในมือเอเรสก็เสียบเข้ าที่ท้องของธนู



อุ้บ แม้ จะเจ็บจนตัวงอ แต่ธนูก็กระชับมีดเตรี ยมเชือดวินโดยอัตโนมัติ เ แต่เขาพลาด
พลาดเพราะลังเลเพียงวินาทีเดียวว่าถ้ าปาดคอวินแล้ ววินจะยังยอมให้ ความร่วม มือง่ายๆหลังจากที่เกิดใหม่หรื อไม่
                ่
และวินาทีเดียวนันก็มากพอสําหรับเอเรสที่จะจัดการหักข้ อมือธนูและปล่อยวิ นให้ เป็ นอิสระ



“กลับเมืองไปซะ”




                                                           ่
วินยังตกใจไม่หาย แต่เอไอของวินจัดการพาวินเข้ าเมืองตามคําสังของเอเรสทันที



                             ้ ่ ั ่                      ่
“ทําไม” ธนูเงยหน้ าขึ ้นถามทังๆทียงนังตัวงอกุมมีดที่ปักอยูอย่างเจ็บปวด




                                                              ่     ่
“เรื่ องนี ้นายควรถามตัวเอง” เอเรสตอบเสียงเรี ยบ ก่อนจะหันไปสัง “ลูนา

                                            ๋ ้
หยุดรักษาธนูแล้ วกลับเมืองไปพร้ อมนํ ้าฝนเดียวนี”
   ่
ลูนาลดมือลงด้ วยสีหน้ าเหยเก เธอไม่เคยเห็นเอเรสในภาพที่ดรุ้ ายขนาดนี ้มาก่อน ส่วนนํ ้าฝนตกใจจนร้ องไห้ ไม่หยุด
              ่                                                             ่ ี
พอได้ ยินคําสังก็ลนลานทําตาม เธอเอาม้ วนคาถากลับเมืองยัดใส่มือเพื่อน ในขณะทีใช้ อกม้ วนพาตัวเองกลับไป



                                                              ่ ่
ธนูเงยหน้ ามองเอเรสอย่างโกรธแค้ น “ทําไม ไม่เห็นเหรอว่าถ้ าอยูตอแล้ ว เราจะได้ อะไรบ้ าง”
              ้                                                ่
ธนูพยายามพูดทังๆที่เริ่มไม่ไหว เสียงเขาขาดๆหายๆหมดแรงจะพูดให้ ตอเนื่องกัน “ถ้ าฆ่าบอสได้ ค่าประสบการณ์..เอย
                                                                                                        ั      ่
ชื่อเสียง..เอย หรื อ..หรื อว่า นาย นายเข้ าเฮเดสได้ แล้ วนี่ ก็เลยไม่สนใจเพื่อน ที่แท้ แกมันก็คนเห็นแก่ตว คนหนึง”
                          ่                          ุ
สรรพนามที่ธนูเรี ยกเอ เปลียนจากพี่จนกลายเป็ นแกในที่สด



เอเรสถอนหายใจ “นายหมดสิทธิ์เข้ าเฮเดสตลอดกาลแล้ วธนู”
เขาเหลียวมองไปรอบๆเห็นว่ากองทัพของเฮเดสถอนตัวไปเกือบหมดแล้ ว
                                                           ่                ่ ่ ่
เหลืออัศวินที่มีแสงสีนวลล้ อมรอบขี่ม้าลาดตระเวนรอบพื ้นที่ทามกลางความมืด อยูหนึงกลุม
       ่                ่ ้ ื                                           ้
เขารู้วาหัวหน้ าของคนกลุมนันก็คอ มาร์ และพวกเขาคงกําลังลาดตระเวนเป็ นครังสุดท้ ายเพื่อให้ แน่ใจว่าไม่มีพี่น้องที่
บาดเจ็บคนไหนถูกทิ ้งในเงามืด



                                          ั                              ่ ุ
ควับ เอเรสหลบลูกดอกที่ยิงจากหน้ าไม้ ได้ ทนเวลา เขาไม่โกรธ แต่แค่นยิ ้มทีมมปากก่อนจะพูด “ที่พี่น้องในเฮเดส
                                                 ี
สามารถรับมือกับปี ศาจจากความมืดได้ ก็เพราะเราไม่มความมืดในใจ เราช่วยเหลือดูแลพี่น้อง ไม่หลอกใช้ ไม่ทรยศ
                                                                                             ่
ไม่ลอบทําร้ าย แผนการทุกอย่างวางไว้ เพื่อความปลอดภัยสูงสุดของทุกคน ไม่ใช่ประโยชน์ของคนใดคนหนึง”



                                         ่                     ั                                      ํ
เอเรสโยนม้ วนคาถากลับเมืองให้ ธนู เขารู้วาธนูคงใช้ มือข้ างที่หกหยิบม้ วนคาถาออกจากกระเป๋ าตัวเองได้ ลาบาก
แต่ธนูกลับเตะมันทิ ้งไป



                ้                           ่
เอเรสยิ ้มอีกครัง เขามองไปรอบๆ มาร์ นําคนกลุมสุดท้ ายกลับไปแล้ ว
รอบกายตอนนี ้นอกจากแสงสีนวลที่ล้อมรอบตัวเขาและธนูแล้ วไม่มีอะไรอีก แม้ แต่ดวงตาสีเขียวของเจ้ าเงาดํา
                          ู                                                            ั
บรรยากาศสงบนิ่งเหมือนพายุลกใหญ่กําลังจะมา “หวังว่านายจะหยิบม้ วนคาถาได้ ก่อนที่นายใหญ่มนจะปรากฏตัวนะ
ธนู” เขาบอกก่อนจะวาร์ ปกลับเมืองไป
ธนูล้วงนํ ้ายาเพิ่มพลังชีวิตมากินอย่างยากลําบาก แสงสีนวลที่ล้อมรอบตัวเขายังอยู่
                      ื                        ึ
แต่ความมืดรอบข้ างที่มดลงเรื่ อยๆทําให้ เขารู้สกว่ามันกําลังถูกบีบให้ เล็กลง อาการบาดเจ็บของเขาค่อยๆดีขึ ้น
                                                                  ึ
แต่ความกดดันจากบรรยากาศรอบข้ างกําลังทําให้ เขาลนลาน เขาเริ่ มรู้สกถึงความโดดเดี่ยว
          ึ
เริ่ มรู้สกถึงความน่ากลัวของปี ศาจจากเงามืด เขาเหลียวมองไปรอบๆด้ วยความหวาดกลัว
                                                                 ั
เขารู้แล้ วว่านักรบกองหน้ าต้ องเผชิญกับอะไรก่อนที่วินเรี ยกใช้ ทกษะชําระใจ เขากลัวจนลุกขึ ้นยืนไม่ไหว
                                                     ํ        ุ
เขาพยายามจะหยิบม้ วนคาถากลับเมืองออกมา แต่ความมืดที่ดาสนิทที่สดเท่าที่เขาเคยเห็นได้ ปรากฏตัวแล้ ว



                                  ึ
อ๊ ากกกก เขาร้ องสุดเสียงเมื่อรู้สกว่าเงาดําขนาดยักษ์ กําลังก้ มลงมาหา เขาใช้ ม้วนคาถาทันที
                                                                   ่
มันพาเขากลับเมืองตอนที่เขาเห็นแสงสว่างบาดตายิ่งกว่าพระอาทิตย์ยามเทียง ปรากฏขึ ้น



       ั                               ่
“จะสู้กบข้ า หรื อจะแกล้ งไอ้ เปี๊ ยกนันต่อ” แสงสว่างถาม




                               ่
“อย่าเพิ่งขัดคอน่า ข้ าอยากรู้วาจิตสังหารของข้ าจะทํามันจะตายกี่รอบ” ความมืดตอบ

มันหน่วงม้ วนคาถากลับเมืองไว้ จนธนูลดระดับไปจนกลับมาเกิดใหม่ในทวีปใหญ่ไม่ ได้
และม้ วนคาถาก็กลับเมืองไปแต่เพียงลําพัง “อะไรฟะ เร็ วจัง ข้ าแอบได้ ยินว่ามันมีความมืดภายใน
นึกว่าจะเก่งกว่านี ้เสียอีก” ความมืดบ่นอย่างขัดใจ



                     ั                                                ั
“เลิกบ่นแล้ วก็มาสู้กบข้ าเสียที” เสียงของแสงสว่างบอกความขัดใจไม่แพ้ กน




-------------------------------------------------------



จากคุณ : Deckard

เขียนเมื่อ           : 11 พ.ย. 53 05:00:02
          ติดต่อทีมงาน

ความคิดเห็นที่ 3



บทที่ 182 ไฟร์ ดราโก้



                                                ่                                      ่
นอกเมืองไฟร์ ดราโก้ เป็ นป่ าหินอันแห้ งแล้ ง ทัวทุกทิศมีแต่หินดินทรายที่แห้ งผาก กระทังต้ นหญ้ าสักต้ นยังขึ ้นไม่ได้
ก้ อนหินใหญ่น้อยในป่ าหินแห่งนี ้ล้ วนเป็ นสีแดงคลํ ้าคล้ ายสีสนิมเหล็ก ที่ใจกลางป่ าหิน
               ี ํ                                                 ่
มีหินก้ อนใหญ่สดาสนิทห้ าก้ อนผุดขึ ้นจากพื ้นดินสูงเหนือหินก้ อนอืนๆที่อยู่ รอบข้ าง พวกมันมีความสูงไล่เรี ยงกันไป
                   ุ
และก้ อนที่ใหญ่ที่สด ในบางมุม สามารถมองให้ คล้ ายหัวมังกรได้
          ่                                   ่                           ิ       ้
ด้ วยภาพทีคล้ ายมังกรจีนกําลังดําผุดดําว่ายอยูในทะเลเพลิงนี่เองที่ทําให้ มคา เอลตังชื่อเมืองของเขาว่าไฟร์ ดราโก้



                       ่                     ้         ่                      ้                  ้ ้       ั
เฮเดสยังคงยืนสงบนิ่งอยูหน้ า ปากมังกรจีนตัวนันอยู่ ไม่วาใครที่มาที่นี่เป็ นครังแรกต่างแปลกใจกันทังนันที่มีมงกรจีนอยู่
      ั       ่
ใกล้ กบเมืองทีตกแต่งทุกอย่างด้ วยวัตถุรูปทรงเรขาคณิต และเมื่อเห็นสัญลักษณ์กิลด์ของอัศวินมังกรไฟวางทีเ่ ทเลพอร์ ท
เฮเดสก็อดยิ ้มออกมาไม่ได้



ลูกแก้ วหยินหยางในปากมังกร



                                       ู          ่
“ถึงจะ เป็ นเลือดผสมหลายเชื ้อชาติ แต่ดเหมือนหมอนันจะชอบอะไรจีนๆเป็ นพิเศษมานานแล้ ว”

    ิ่                              ั              ั                                                       ั
แต่สงที่เฮเดสคิดถึงในตอนนี ้ ไม่ใช่ลทธิเต๋า ไม่ใช่มงกรจีนในเทพนิยาย แต่เป็ นหน้ าลูกศิษย์แม่ที่เขาเพิ่งรู้จกได้ ไม่นาน



                                                                 ่
เฮเดสกวาดตา สังเกตไปรอบๆโดยไม่ขยับเมื่อพระอาทิตย์ขึ ้น ที่นี่ไม่ตางจากทะเลทรายเท่าไรในเรื่ องอุณหภูมิ
                                                                                 ั
กลางคืนหนาวกลางวันร้ อน พระอาทิตย์ขึ ้นได้ ไม่ถึงห้ านาที เฮเดสก็ตรวจสอบอุณหภูมิกบเมนูเกม ตัวเลข 35
                           ั                        ่                                 ิ่ ํ
องศาเซลเซียสไม่ได้ ทําให้ หวคิ ้วเขากระตุก เขารู้อยูแล้ วว่าที่นี่ร้อนเร็ วแค่ไหน แต่สงที่ทาให้ เขาแปลกใจคือ
ตัวเลขที่กําลังลดลงเรื่ อยๆต่างหาก
                          ่
ตัวเลขบอกอุณหภูมิแทบจะเปลียนทุกวินาที ใช้ เวลาไม่ถึงสามสิบวินาที อุณหภูมิ 35 องศาก็เริ่ มติดลบ



“เริ่ มแล้ วสินะ” เขาพึมพําเบาๆ




------------------------------------------------



               ่                                             ่
ที่ อีกด้ านหนึงของป่ าหิน ตงหลินเงยหน้ ามองท้ องฟ้ าเมื่ออยูๆก็เริ่ มมีละอองหิมะตกลงมา
                                        ่
เขาใช้ เวทอาภรณ์เพลิงเพื่อสร้ างความอบอุนให้ ตนเองทันที



                                        ี                            ่
“เอ๊ ะ” เขาอุทานด้ วยความแปลกใจที่รังสีสแดงที่ควรจะแผ่ขยายออกมาเต็มทีตอนที่

                ้
เรี ยกใช้ เวทครังแรกเป็ นแค่เงาสีชมพูจางๆที่มองเกือบไม่เห็น เขาตรวจสอบข้ อมูลทันที
                                                                           ่
แล้ วก็ต้องนิ่งไปเมื่อพบว่าคุณสมบัติของเวทอาภรณ์เพลิงที่เคยใช้ ได้ นาน 5 ชัวโมงลดลงเหลือแค่ 30 นาที
และความสามารถในการรักษาอุณหภูมิ จากที่เคยปรับได้ ตามใจก็กลายเป็ นเพิ่มจากอุณหภูมิภายนอกได้ ไม่เกิน 50 องศา



“ไอ้ ตัวที่มานอกจากจะเป็ นธาตุนํ ้าแล้ วยังใช้ ความเย็นด้ วยแน่ๆ แต่เอาเถอะ ยังไงก็คงไม่ลงถึงลบ 90 เท่าสถิติโลกแน่”

                           ่         ่       ้
ตงหลินเดาได้ ใกล้ เคียงแค่ทอนแรก แต่ทอนหลังนันผิดไปมากโขอยู่



                               ่
ตงหลินยักไหล่ก่อนจะเดินไปรวมกลุม กับคนอื่น คราวนี ้คนที่มาด้ วยส่วนใหญ่มีแต่คนแปลกหน้ า
  ่             ่                                                ั                                              ั
ซึงเขาก็ไม่ร้ ูวาพวกเขาเป็ นคนที่เปลี่ยนรูปร่างหน้ าตาไปแล้ วแต่ยงไม่อยาก เปิ ดเผยตัวหรื อเป็ นคนทีเ่ ขาไม่ร้ ูจกจริงๆกันแน่
                                     ั             ่                  ่     ่
เขามองตรงไปข้ างหน้ าแล้ วก็เจอคนรู้จกที่แม้ จะเปลียนหน้ าตาไปแล้ วอยูคน หนึง หัวหน้ าอดีตกิลด์แมงมุม



                                    ่
ตงหลินไม่ได้ เข้ าไปทักทาย เขารู้อยูแล้ วว่าตอนนี ้อดีตหัวหน้ ากิลด์ใช้ ชื่อล็อกอินว่าอะไร
      ่                          ่             ้            ั่                   ั
ชายหนุมแค่กดส่งข้ อความผ่านช่องสือสารไปหาเท่านัน อีกฝ่ ายก็สงสมประสบการณ์มาจนรู้ทนกันดี พอมีข้อความเข้ า
                              ่
หลังจากเปิ ดอ่านก็เดินไปรวมกลุมกับเพื่อน ไม่แม้ แต่จะเงยหน้ ามามองตงหลินด้ วยซํ ้า คนส่งข้ อความเองก็เช่นกัน
ไม่คิดจะหันไปดูปฏิกริ ยาของอีกฝ่ าย แค่หยิบเอาม้ วนคาถากลับเมืองมาใส่ในเมนูเกมเพื่อปิ ดบังไฟแดงที่เป็ นสัญญาณ
ว่ากําลังมีการข้ อความเสียงอยู่
หมับ พยัคฆ์ทมิฬคว้ าไหล่ตงหลินไว้ “นายกําลังทําอะไร”



                                   ั้
ตงหลินเงยหน้ าขึ ้น เขายักไหล่ “ก็ตงโปรแกรมพาตัวเองกลับเมืองอัตโนมัติไงเล่า”



“กลับ เมือง” อีกฝ่ ายทวนถามเบาๆ พยัคฆ์ทมิฬจ้ องหน้ าตงหลินเขม็งก่อนจะตัดสินใจดึงตัวเขาไปคุยที่หลังก้ อนหิน ใหญ่

                                      ั
“พี่ใหญ่พยัคฆ์บอกว่า นักบวชจอมเวทให้ บตรเชิญนายไปร่ วมงานเลี ้ยง เธอบอกอะไรนายเป็ นพิเศษหรื อ ”




                   ่ ุ                                                          ่             ั้
ตงหลินกระตุกยิ ้มทีมมปาก เขาเริ่ มทํางานที่รับมาจากนักบวชจอมเวทได้ แล้ ว “ก็ไม่ตางจากที่กิลด์ทงห้ าประกาศเท่าไร”
                                                                                     ่
เขาทิ ้งช่วงเพื่อกระตุ้นความสนใจก่อนจะพูดต่อ “สัตว์เวทจากนรกที่ออกมาหลังพิธีจบครึ่งชัวโมงอันตรายมาก
                         ุ
ควรออกจากเกมให้ เร็ วที่สด”



                                                                                     ้
“เฮอะ” พยัคฆ์ทมิฬส่งเสียงเยาะ “อันตรายแล้ วยังไง มันก็แค่เกม นายกลายเป็ นพวกตาขาวไปตังแต่เมื่อไร”




“เที่ยว นี ้ไม่ใช่แค่เกม” ตงหลินพูดช้ าๆ พอพยัคฆ์ทมิฬหันมามองด้ วยสายตาที่เต็มไปด้ วยความไม่เข้ าใจ เขาก็ขยายความ

                                                                                      ี่   ั
“สัญญาจ้ างเที่ยวนี ้ คือให้ เราเฝ้ าดูเฮเดส ทันทีที่เขาบุกลงนรก เราต้ องเปิ ดทางให้ พใหญ่กบพี่รองตามลงไป

และถ้ ายังไม่ตายก็ให้ ตามลงไปช่วยด้ วย”



                                                                            ั ่
พยัคฆ์ทมิฬหรี่ ตาเหมือนจะพอรู้อะไรมาบ้ าง “นายจะทวนสัญญาจ้ างไปทําไม ก็ร้ ูกนอยูแล้ วว่า
                   ั
เราแค่จะลงไปชิงไข่มงกรสีทองกัน”



ตง หลินหัวเราะในลําคอ “นายกล้ าเรี ยกใช้ คําว่า แค่ เลยหรื อ” เขาหยุด
                  ่       ั                  ่     ่                                     ่
เหลือบตาไปดูช่องสือสารที่ยงมีไฟสัญญาณเปิ ดอยูนิดหนึงก่อนจะปล่อยข้ อมูล สําคัญ “พี่ใหญ่ พีรอง
                                    ่
ไม่เคยเล่าให้ นายฟั งเรื่ องจีเอ็มทีพวกเขาจ้ างกลายเป็ นเจ้ าชายนิทราหลัง จากนรกเลยหรื อไง”



                                                                 ั
“นายรู้ ” พยัคฆ์ทมิฬถามอย่างแปลกใจ เรื่ องนี ้พี่ใหญ่พี่รองไม่มีวนบอกคนนอกแน่

ต่อให้ เป็ นคนที่ทํางานกับเขาในโลกจริ งด้ วยก็เถอะ
“รู้ จากนักบวชจอมเวท” ตงหลินเฉลยเสียงเรี ยบ พยัคฆ์ทมิฬถึงกับพูดไม่ออก

ตงหลินจึงเอื ้อมมือไปตบไหล่อีกฝ่ ายเหมือนจะปลอบใจ
เขาโอบคอพยัคฆ์ทมิฬดึงเข้ ามาใกล้ แล้ วเล่าให้ ฟังด้ วยเสียงกระซิบกระซาบ แต่ในขณะเดียวกัน
ปากของเขาก็แทบจะจ่อกับเมนูเกมของตัวเอง



                                                            ่
“จะบอกอะไรให้ นะ ตอนนี ้พวกของนักบวชจอมเวททํางานให้ ตํารวจอยู”




                                                                    ั
พยัคฆ์ทมิฬขมวดคิ ้วทันที เขาไม่สนใจแสงสีแดงจากเมนูเกมของอีกฝ่ ายที่บงเอิญส่องมาที่หน้ าของเขาด้ วยซํ ้า
                          ่
“ตํารวจเหรอ” เขาถามเสียงสัน




                                                                      ั้
“ใช่ จํานวนคนที่กลายเป็ นเจ้ าชายนิทราไม่ใช่แค่คนสองคนที่นายรู้ แต่มีทงหมดสิบเอ็ดคน ”

                                                                   ่           ่
ตงหลินแอบหัวเราะในใจเมื่อเห็นดวงตาเบิกกว้ างของอีกฝ่ าย “ญาติของหนึงในสิบเอ็ดนันเป็ นหมอ
                                                  ่่    ่     ั
แล้ วก็ได้ ข้อมูลจากไดอารี่ ของลูกชายว่า โปรแกรมทีซอนอยูในไข่มงกรสีขาวจะปลุกพวกเขาได้ ”



                         ่
“เฮ้ ย” พยัคฆ์ทมิฬร้ องลันด้ วยความลืมตัว




                                                                                                   ่      ้
“ไม่ ต้ องตกใจไปน่า ตํารวจเขาขอประสานกับบริ ษัทเกมกับผู้เล่นเก่งๆพวกนี ้ให้ ช่วยลงไปเอาโปรแกรม ที่วาเท่านันเอง

                          ้                              ี
พวกเขาไม่ร้ ูหรอกว่า เราตังใจจะลงไปเอาอะไร” ตงหลินตบไหล่อกฝ่ ายเป็ นการเตือนไม่ให้ สติแตก



                                                                             ่             ้
“แต่ปัญหามันอยู่ ที่...” ตงหลินลากเสียงเพื่อกระตุ้นความสนใจของคนฟั ง “ในนรกนันมันมีโปรแกรมปองกันอยู่

และมันทําร้ ายคนได้ จริงๆ อย่างจีเอ็มที่นายเราจ้ างไง นอนเป็ นผักกันหมด”



                     ้
“นักบวชจอมเวทบอกวิธีปองกันให้ นายรู้ หรื อเปล่า” พยัคฆ์ทมิฬถามทันที
                                                          ้
“ไม่ ได้ บอก” ตงหลินส่ายหน้ าน้ อยๆ “แต่ถึงจะบอกเรามีพลังปองกันกับทักษะเทียบเท่านักบวชจอมเวทหรื อเฮเดสหรื อ ไง ”

                                                                  ั้                    ้                      ่
เขาถามเสียงเยาะ ก่อนจะพูดต่อ “และก็เพราะมันร้ ายแรงจริ งๆไง กิลด์ทงห้ าถึงต้ องออกหน้ าปองกันผู้เล่นให้ ครึ่งชัวโมง
            ้
แต่หลังจากนัน พวกเขาก็ไม่ไหวเหมือนกัน ผู้เล่นคนไหนที่ไม่เชื่อ ถ้ าโชคดีก็ระดับลดจนต้ องไปฝึ กใหม่ในทวีปเริ่ มต้ น
แต่ถ้าโชคร้ ายก็ได้ นอนยาวแน่”



               ้                                                                ึ
“ร้ ายแรงขนาดนันเลยหรื อ แล้ วทําไมบริ ษัทเกมไม่ปิดทําการ” พยัคฆ์ทมิฬเริ่ มรู้ สกถึงกับดัก




                                                                    ั
“พวก เขารู้ แค่เรื่ องคนนอนเป็ นผัก ไม่ได้ ร้ ู เรื่ องพวกเรากับไข่มงกรสีทองนี่ ”

                           ่                             ั                             ่
ตงหลินสามารถโกหกหน้ าตายเพือลดความระแวงของพยัคฆ์ทมิฬได้ ทนควัน เขาให้ ข้อมูลจริ งต่อเพือเบี่ยงเบนความสนใจ
                     ั
“อีกอย่างช่วงที่ไอ้ ตวจากนรกของจริ งจะหลุดออกมาน่ะ

       ่ ้                                                ้
มันแค่ชวงสันๆที่เฮเดสจะลงนรกผ่านช่องทางที่เปิ ดออกมาเท่านันแหละ”



             ้            ่     ุ
“ถ้ า อย่างนัน พวกเราก็เสียงที่สดน่ะสิ” พยัคฆ์ทมิฬอุทานด้ วยความตกใจ

                                                                                 ่
การเปิ ดทางให้ สองพยัคฆ์ตามเฮเดสลงไปก็เท่ากับต้ องเผชิญหน้ ากับสัตว์เวท จากนรกอยูแล้ ว
แต่ถ้าพวกเขาต้ องตามลงไปด้ วย ก็เท่ากับเอาหัวไปพาดรอที่กิโยตินดีๆนี่เอง



                            ั้
“ก็เพราะอย่างนี ้ไง ถึงได้ ตงโปรแกรมให้ พากลับเมืองอัตโนมัติ ที่ไฟร์ ดราโก้         ถึงตอนนี ้จะไม่มีทง้ั NPC และผู้เล่นแล้ ว
            ่                                                                          ่                ่
แต่มิคาเอลสังให้ โรงแรมทุกแห่งเปิ ดประตูค้างไว้ ขอแค่ไปถึงก็ล็อกออฟหนีได้ ” ตงหลินให้ ขาวที่ได้ รับคําสังมาให้ ปล่อยทันที



              ู                                               ่ ้
พยัคฆ์ทมิฬไม่พดอะไร เขาล้ วงม้ วนคาถากลับเมืองใส่ที่เมนูเกมเพือตังโปรแกรมอัตโนมัติบ้าง



                               ั     ั่                          ุ
“นาย ควรจะประกาศให้ พวกเรารู้ กนให้ ทวนะ ค่าจ้ างที่ได้ มันไม่ค้ ม ” ตงหลินบอกให้ พยัคฆ์ทมิฬประกาศข่าว

                                    ่        ุ ่                         ุ                           ้
เพราะในตอนนี ้ เขาเป็ นคนคุมอํานาจสังการได้ ทกกลุมที่จ้างมา ผิดกับเขาที่คมกําลังเพียงหน่วยเดียวเท่านัน



                                                               ู
“ไม่จําเป็ น” พยัคฆ์ทมิฬตอบเสียงเย็นชา พอตงหลินเลิกคิ ้ว เขาก็พดต่อหน้ าตาเฉย

                                                              ้                   ่
ลืมไปแล้ วว่าตัวเองตกใจแค่ไหนตอนที่ได้ ร้ ูเรื่ อง “เจ้ าพวกนันมันขี ้ขลาดตาขาวอยูแล้ ว ขืนบอก พวกมันถอนตัวหมดแน่
                           ่                                 ้            ุ
และถ้ าพวกมันถอนตัวหมด คนทีจะโดนเชือดก็คือแกกับข้ า เพราะฉะนัน เรื่ องที่คยนี่ เก็บให้ สนิทเลยนะ”
                                            ่
ตงหลินไม่ผิดคาดกับคําตอบเท่าไร เขาคิดไว้ อยูแล้ วว่าคนอย่างพยัคฆ์ทมิฬต้ องทําแบบนี ้
                  ่                    ้        ั
จึงได้ เปิ ดช่องสือสารถ่ายทอดการสนทนาทังหมดให้ หวหน้ ากิ ลด์แมงมุมได้ ยิน
     ่          ั        ่                       ั
หมอนันไม่ใช่แค่หวหน้ ากลุมคุมกําลังเหมือนเขา แต่ยงเป็ นมือเก่าที่กว้ างขวางในวงการ
             ั ้
เป็ นที่ร้ ูจกตังแต่พวกสีเทาจางๆไปจนถึงพวกดําสนิท “เตือนหน่อยก็ดีนะ อย่างน้ อยก็ควรจะยํ ้าไม่ให้ ตามไปในนรก
                                                        ้
ถ้ าตามไป มันจะไม่ใช่แค่ตายในเกม” ตงหลินลองเตือนเป็ นครังสุดท้ าย คราวนี ้ ถ้ าพยัคฆ์ทมิฬยังไร้ นํ ้าใจ
งานของเขาก็จะง่ายขึ ้นอีกโข



                     ้                                    ่
“อย่าดีกว่า ไอ้ พวกนันขี ้ระแวงจะตาย เกิดสงสัยขึ ้นมา จะยุงเอา แล้ วถ้ าเกิดปอดแหกไม่ยอมโจมตีเปิ ดทางขึ ้นมาด้ วย

                                                                                ั
เราจะซวยเอง” พยัคฆ์ทมิฬยังคงแสดงความจริ งใจออกมาอย่างต่อเนื่อง ตงหลินจึงได้ แต่ยกไหล่
แล้ วขอตัวไปคุมกําลังส่วนของตนเอง พอออกมาได้ แค่ไม่กี่ก้าว เขาก็ได้ รับข้ อความใหม่



            ่      ่
“หัวหน้ ากลุมทุกกลุมได้ ยินกับหูแล้ ว จะเริ่ มถอนตัวในอีกสิบนาที”




ตงหลินยิ ้มอย่างสมใจ เขาเดินผ่านหน้ าหัวหน้ ากิลด์แมงมุมไปโดยไม่เหลือบแลแม้ แต่หางตา
           ั
อีกฝ่ ายก็หนหลังคุยกับลูกน้ องโดยไม่ขยับเช่นกัน


----------------------------------------------



จากคุณ : Deckard

เขียนเมื่อ           : 11 พ.ย. 53 05:01:59




             ติดต่อทีมงาน
ความคิดเห็นที่ 4



                ุ                                        ่
เฮเดสเหลือบตาดูอณหภูมิที่เมนูเกม เพียงห้ านาที ตัวเลขเปลียนจากศูนย์เป็ น -100
                     ้             ุ                                            ั
และกลายเป็ นขีดขวางสันๆสองขีดในที่สด แสดงให้ เห็นว่าอุณหภูมิได้ ลดลงเกินกว่าที่มนจะวัดได้ แล้ ว เขายืดตัวขึ ้นเล็กน้ อย
         ึ ึ               ู ั              ่                  ่
เมื่อรู้สกได้ ถงลมหนาวที่จ่ๆก็พดมาวนเวียนอยูรอบตัวเขาจากศีรษะสูปลาย เท้ า



อะไรบางอย่างกําลังประเมินเขาอยู่



                                                           ่
“ไม่เลวนี่” เสียงเย็นยะเยือก แต่หวานใสราวระฆังแก้ วเสียงหนึงเอ่ยชมเขาขึ ้นมา

เฮเดสไม่แม้ แต่จะกลอกตาเพื่อมองหาต้ นเสียง เขาเพียงแต่เงยหน้ าขึ ้นอีกนิด
เหมือนจะท้ าทายให้ อีกฝ่ ายประเมินตัวเขาต่อไป



                                                   ้                ่ ่
“นี่เจ้ าคิดว่าจะรับมือข้ าได้ จริ งๆหรื อ” เสียงนันกระซิบถามอ้ อยอิงอยูที่ข้างหู




              ุ                                                      ่
เฮเดสยิ ้มที่มมปาก “ไม่ลองแล้ วจะรู้หรื อ” เขายังคงท้ าทายอย่างไม่หวันเกรง



     ่         ้                                                                           ่
“ไม่ละ” เสียงนันหลุดหัวเราะดังคิกก่อนจะปฏิเสธอย่างไม่ใส่ใจ แล้ วให้ เหตุผลด้ วยนํ ้าเสียงยัวเย้ า “เจ้ าดึงดูดข้ าได้

ไม่มากพอ”



“ท่านทําหัวใจข้ าสลายเสียแล้ ว” เฮเดสลองเย้ ากลับไปบ้ าง

               ึ                                                  ่    ้
แล้ วเขาก็ร้ ูสกเหมือนมีสายลมบางเบาพัดผ่านมาที่ข้างแก้ มและหยุดอยูตรงนัน
                        ่                                                                                ั     ่
เขาคิดถึงภาพสาวงามช่างยัวเย้ าและใจกล้ าพอที่ถึงเนื ้อถึงตัวผู้ชายขนาดกล้ า ลูบไล้ ใบหน้ าชายที่เพิ่งรู้จก แต่นาเสียดาย
                                      ่                   ั                     ่ั
การลูบไล้ นี ้ไม่ได้ เป็ นสายลมอันอบอุนในฤดูใบไม้ ผลิ แต่มนมาพร้ อมกับความเย็นทีวดระดับไม่ได้
            ั
เพียงแค่พดผ่านก็มีพลังทําลายร้ ายแรงยิ่งกว่าดาบของอัศวินระดับสาม เฮเดสยังคงยืนนิ่ง
แต่เขารู้ดีวาถ้ าไม่ได้ ผลไม้ ศกดิ์สทธิ์ เขาไม่มีทางรับมือการโจมตีครังนี ้ได้ นับแต่ต้นจวบจนบัดนี ้ เขายังไม่เห็นฝ่ ายตรงข้ าม
              ่                ั ิ                                   ้
                                                                   ้     ่ ้                                          ้ ้
ไม่เห็นอาวุธ รับรู้ได้ เพียงพลังทําลายเมื่ออีกฝ่ ายลงมือแล้ วเท่านัน ไม่วาปองกัน ตอบโต้ หรื อชิงจู่โจม เขาก็จนปั ญญาทังนัน
เสียงถอดถอนใจดังขึ ้นแผ่วเบา “เฮ้ อ เจ้ าเก่งกาจขนาดนี ้ แล้ วจะให้ ข้าตัดใจได้ อย่างไร”



                                                  ั
เฮเดสยิ ้มกว้ างขึ ้นอีกนิด “แล้ วมีใครบังคับให้ ตดใจหรื ออย่างไร”



                                                       ่
เสียง ใสหัวเราะดังก้ องขึ ้นทันที “มนุษย์อย่างเจ้ านี่นาสนุกจริ งๆ”
         ึ
เฮเดสรู้สกเหมือนมีมือมาจับที่ปลายคางแล้ วบีบนิดเหมือนจะเอ็นดู
แต่ความเย็นยะเยียบที่มากับแรงบีบสามารถสร้ างความเสียหายได้ ถึงหมื่นจุด อย่างสบายๆ



เฮเดสยังคงยืนรับการโจมตีโดยไม่ตอบโต้
อีกฝ่ ายจึงส่งลมหนาวพัดวนรอบตัวเขาอีกรอบก่อนจะพัดพาละอองหิมะจากพื ้นขึ ้นไป
                            ้ ้
ก่อตัวเป็ นหญิงสาวที่ขาวไปทังตัวตังแต่เส้ นผมจรดปลายเท้ า



                                                                                                             ้
เฮเด สค้ อมศีรษะเป็ นการทักทาย หญิงสาวยกมือขึ ้นปิ ดปากหัวเราะ “เห็นแก่ที่เจ้ าทําให้ ข้าหัวเราะได้ ถึงสามครัง
                        ้                        ิ่                                         ่
ข้ าจะพนันกับเจ้ าสามครัง หากเจ้ าชนะ ข้ าจะให้ สงที่เจ้ าต้ องการ แต่ถ้าแพ้ ข้ าก็ต้องการสิงที่เท่าเทียมกับที่เจ้ าขอด้ วย ”



                           ้           ั                  ั
เฮเดสพยักหน้ า “ถ้ าอย่างนัน คงจะไม่ดีนก ถ้ าผมยังจะขอสู้กบคุณ เอาเป็ นว่า ผมขอถามว่า ทําอย่างไร
         ่       ุ
ผมจึงจะคูควรให้ คณลงมือ”



                           ้         ่            ้      ั
มารแห่งธาตุนํ ้ายิ ้มอีกครัง เจ้ าหนุมคนนี ้ดูจะตังใจสู้กบเธอเสียจริ ง “แล้ วเจ้ าจะพนันกับข้ าแบบไหนล่ะ”



“แล้ วคุณจะจะเรี ยกอะไรเป็ นเดิมพันละครับ” เฮเดสถามกลับ




“อืม ม” มารแห่งธาตุนํ ้าหยุดยืนครุ่ นคิดก่อนจะพูด “ถ้ าข้ าตอบคําถามเจ้ า

                                                                                                               ้
ข้ าก็ต้องเล่าตํานานของภูตและมารที่เฝ้ าประตูนรกนี ้ให้ เจ้ าฟั ง” เธอเอียงคอยิ ้มน้ อยๆก่อนจะพูดต่อ “เพราะฉะนัน
ถ้ าเจ้ าแพ้ เจ้ าก็เล่าเรื่ องราวบนแผ่นดินข้ างบนนี ้ให้ ข้าฟั งก็แล้ วกัน”
          ึ                    ี
เฮเด สรู้สกผิดคาดกับเดิมพันที่อกฝ่ ายต้ องการ ดูเหมือนว่า มารจากนรกจะไม่ได้ ทําตัวเป็ นปี ศาจตลอดเวลา
                                       ้
เขาตัดสินตัดทดสอบต่ออีกนิด “ถ้ าอย่างนันก็ โยนหัวโยนก้ อยก็แล้ วกัน ผมเลือกหัว”
เฮเดสโยนเหรี ยญทองให้ อีกฝ่ ายเป็ นคนโยน



นางมารถึงกับเลิกคิ ้วตอนที่ เอื ้อมมือมารับเหรี ยญ การโยนเหรี ยญแบบนี ้
  ้                                               ่
ทังสองฝ่ ายสามารถกําหนดให้ ออกด้ านที่ต้องการได้ งายดายยิ่งกว่าพลิกฝ่ ามือ การที่เฮเดสส่งเหรี ยญให้ เธอ
ก็เท่ากับให้ เธอเลือกเอาเองว่าอยากเล่าหรื ออยากฟั ง



                                     ่
“เจ้ าชนะ” นางมารยิ ้มกว้ างในขณะที่สงสายลมจากปลายนิ ้วไปรับเหรี ยญ เธอไม่ได้ โยนมันขึ ้นหรื อลง

                                              ั                      ่
เธอแค่ใช้ สายลมบางเบาเข้ าไปรับแล้ วปล่อยให้ มนตกอย่างอิสระ เพียงแต่วา ทันทีที่สายลมสัมผัสกับตัวเหรี ยญ
มันก็แตกสลายเป็ นผงร่วงหล่นไปที่พื ้นกระจายเป็ นรูปเหรี ยญด้ านหัวที่ขนาดใหญ่ กว่าเดิมถึงสิบเท่า



                                                                       ่
เฮเดสมองภาพเหรี ยญที่สร้ างขึ ้นใหม่โดยนางมารธาตุนํ ้าแล้ วก็ยิ ้ม “เยียมยอดจริ งๆ”



                      ่                                         ่                           ่
“ข้ า น่ะ เยี่ยมยอดอยูแล้ ว” นางมารเสกบัลลังก์นํ ้าแข็งขึ ้นมานัง เธอเอนตัวไปพิงที่ท้าวแขนนังไขว่ห้างอย่างสบายใจ

                     ้                          ่           ั
“เจ้ าอยากรู้ อย่างนันหรื อว่าต้ องแค่ไหนจึงจะคูควรที่จะสู้กบข้ า” เธอถามยิ ้มๆ




เฮเดสค้ อมศีรษะ “ถ้ าจะกรุณา”



                                                                                   ่
นางมารเอนตัวพิง พนักเก้ าอี ้ เธอเงยหน้ ามองท้ องฟ้ า เห็นเรื อเหาะของนักข่าวลอยอยูไม่ไกล เธอหันมายิ ้มให้ เฮเดส
“ข้ าจะแสดงให้ เจ้ าดู” เธอยกมือขึ ้นรองใต้ คาง เป่ าลมหายใจเบาๆขึ ้นฟ้ า เพียงครู่ เดียว

                                                           ่              ุ่
เฮเดสก็เห็นเรื อเหาะค่อยเหี่ยวยุบตัวลง ไม่นานมันก็ร่วงลงอยูพื ้นอย่างไร้ ซมเสียง



                                                 ่                              ู ั
“0 เคลวิน เป็ นไปไม่ได้ ” เฮเดสหลุดปากออกมา ภาพทีเห็นทําให้ เขาคิดไปถึงอุณหภูมิศนย์สมบรู ณ์

                                                         ่                      ่
อุณหภูมิที่เย็นจนไม่มีพลังงานหลงเหลืออยูเ่ ลย เย็นจนกระทังโมเลกุลของก๊ าซไม่เคลือนที่
                                            ่ ้
เรื อเหาะที่พองลมจึงยุบในพริ บตา ผู้คนที่อยูบนนันก็คงจะแข็งตายโดยไม่ร้ ูด้วยซํ ้าว่าตาย
                                  ่                           ่                  ู
แต่พอพูดจบเขาก็เห็นเกล็ดหิมะลอยอยูกลางท้ องฟ้ า เขาจึงนึกถึงสิงที่มิคาเอลเอาให้ ดในห้ องทดลองส่วนตัว
“คุณใช้ เงาวิญญาณ” เฮเดสหันไปหานางมารแห่งธาตุนํ ้า




                  ั                                       ้                         ี
“ดี จัง เจ้ ารู้ จกมันด้ วย” นางมารปรบมือด้ วยความดีใจ “งันข้ าจะทําอะไรให้ เจ้ าดูอกอย่าง”

พอพูดจบเธอก็โบกมือพัดให้ เงาวิญญาณในรูปเกล็ดหิมะกระจายตัวออกไปทันที



เฮ เดสมองก้ อนหินสูงท่วมหัวคนสลายตัวกลายเป็ นผงดินแดงทีละก้ อนๆ ไม่นานนัก
                         ั                                                        ่           ่ ุ
เขาก็เห็นผู้เล่นอิสระที่มกจะรวมตัวกันเป็ นทหารรับจ้ างปรากฏขึ ้นทีเดียว สิบกว่ากลุม เขายิ ้มทีมมปาก
                      ้                                                                       ุ ั
หยิบอาวุธออกมาเป็ นครังแรก แล้ วหันไปทางนางมาร “คุณจะทําอะไรให้ ผมดู หรื อจะให้ ผมทําอะไรให้ คณดูกนแน่”


---------------------------------------------



จากคุณ : Deckard

เขียนเมื่อ           : 11 พ.ย. 53 05:02:30




             ติดต่อทีมงาน

ความคิดเห็นที่ 5



บทที่ 183 ภูตและมาร
                           ้                                                                     ่
นางมารแห่งธาตุนํ ้าเอาศอกตังบนที่วางแขนแล้ วยกมือเท้ าคางทําหน้ าไม่ร้ ูไม่ชี ้ เฮเดสเลยชะงักไปชัวครู่
                       ่                  ่
เมื่อเขาหันกลับไปมองกลุมทหารรับจ้ างก็พบสิงผิดปกติบางอย่าง



                            ่        ุ                     ั้
การที่พยัคฆ์ทมิฬจะลุกขึ ้นสังการให้ ทกคนเตรี ยมพร้ อมโจมตีนนไม่ใช่เรื่ อง แปลก
                                                       ั้
แต่การที่ทหารรับจ้ างมืออาชีพตอบสนองเขาได้ ช้ากว่าปกตินนต่างหากที่ไม่ ธรรมดา
                                        ึ           ่
เฮเดสกวาดตามองรอบเดียวก็เห็นตงหลิน ไส้ ศกที่มายาวดีสงกลับไปให้ เบนนี่ จาง แต่เขามองผ่านเลยไปราวกับไม่เห็นใคร
                                                             ้
เฮเดสแทบจะเก็บดาบเมื่อพยัคฆ์ทมิฬยกไม้ ชี ้มือมาทางเขาพร้ อมทังตะโกนอะไร บางอย่างที่แม้ เขาไม่ได้ ยิน
             ่
แต่ก็เดาได้ วาน่าจะเป็ นการท้ าทาย



“ตกลงว่าคุณจะให้ ผมดูอะไร” เฮเดสหันไปถามนางมาร




                                                                        ่
นางมารยักไหล่น้อยๆตอนที่พยัคฆ์ทิฬชูดาบขึ ้นเหนือศีรษะ ตะโกนก้ องก่อนจะวิงนําหน้ ามาหาพวกเขา



                                             ่
เฮเดสมองตามนางมารไปจึงทันได้ เห็นพยัคฆ์ทมิฬวิงเข้ าปะทะกําแพงนํ ้าแข็งที่ใส ราวกระจกดังตึง
                                                                            ้       ุ
แรงปะทะทําให้ กําแพงนํ ้าแข็งแตกดังเปรี๊ ยะ แต่พริ บตาเดียวก็เกิดนํ ้าแข็งชันใหม่ห้ มตัวพยัคฆ์ทมิฬไว้ ในก้ อนนํ ้าแข็ง
                                           ั
บรรดาทหารรับจ้ างที่ตามมาต่างเบรกกันแทบไม่ทน



                                    ้
“หน้ าหมอนี่เวลาโดนทับเป็ นกล้ วยปิ งนี่ตลกดีนะ”

                             ู                                                            ั
นางมารธาตุนํ ้ามองใบหน้ าที่ถกกดทับกับกําแพงนํ ้าแข็งจนบี ้แบนผิดรูปของพยัคฆ์ ทมิฬแล้ วก็หวเราะออกมา



        ่
“คุณไม่ฆาเขา?” เฮเดสถาม เมื่อเห็นว่าพยัคฆ์ทมิฬยังพอขยับตัวได้

และเหล่าทหารรับจ้ างกําลังพยายามช่วยเขาออกมาโดยใช้ สารพัดวิธีในการละลายนํ ้า แข็ง



                                            ั                             ั
“ถ้ าฆ่ามัน แล้ วข้ าจะเริ่ มเล่าตํานานภูติกบมารให้ เจ้ าฟั งตามสัญญาได้ ยงไงเล่า ” นางมารหันมาตอบก่อนจะกางแขนร้ องอา

“ดีมาก ใช้ ไฟที่รุนแรงกว่านี ้อีก”
เพียงแค่เสียงร้ องอายังลากไม่หมด เปลวไฟจากระเบิดเพลิงสิบกว่าลูกก็หายสาบสูญ
                        ่
เหล่าทหารรับจ้ างให้ กลุมนักเวทขึ ้นมาร่ายเวทไฟละลายนํ ้าแข็ง แรกๆพวกเขาก็ทํากันอย่างระมัดระวัง แต่เมื่อเห็นว่า
                                                     ุ          ้      ้                              ุ
ทําอย่างไร กําแพงนํ ้าแข็งก็ไม่เสียหาย พวกเขาจึงใช้ ทกวิถีทาง ทังเวท ทังอาวุธ ระเบิดเพลิงหรื อแม้ แต่สมไฟเอาดื ้อๆ
       ่
แต่ไม่วาใช้ วิธีไหน นํ ้าแข็งไม่เพียงไม่ละลาย ไฟยังดับสนิททุกๆครึ่งนาทีอีกด้ วย



                  ้
“คุณกินไฟ” เฮเดสตังข้ อสังเกต




                                                            ่
นางมารยักไหล่ “ใช่ ที่ความเย็นตํ่าสุด แม้ แต่ข้าก็ไม่อาจเคลือนไหว ข้ าจึงต้ องกินไฟเพื่อให้ ข้ายังเป็ นข้ า”



                                        ้                                                                 ่
“ภูตกับมารที่เป็ นธาตุตรงกันข้ ามอย่างนันหรื อ” เฮเดสเริ่ มปะติดปะต่อเรื่ องราวที่นางมารจะเล่าได้ เขารู้ วา

ภูตประจําเทเลพอร์ ทนี ้เป็ นธาตุไฟ



                                                                         ้
“เก่งนี่ เจ้ านี่ฉลาดจริ ง” นางมารยิ ้มน้ อยๆ เธอหันไปสูบไฟจนดับวูบอีกครังก่อนจะพูดต่อ “ภูตและมาร

                            ่                           ่
แม้ เป็ นธาตุตรงกันข้ ามที่ขมกันโดยธรรมชาติ แต่ก็ต้องอยูด้วยกัน หากมีข้าผู้เดียว ไม่นานทุกอย่างก็จะถูกแช่เข็ง
     ้
รวมทังตัวข้ าเอง หากเหลือแต่เจ้ าไฟ มันก็จะเผาตัวเองจนวอดวายไปเหมือนกัน”



                                       ้
“ที่เทเลพอร์ ทจุดอื่นก็เหมือนกันอย่างนันหรื อ” เฮเดสขมวดคิ ้ว เขาเริ่ มเห็นแล้ วว่า

                       ู
แผนของมิคาเอลที่จะให้ ภตธาตุไฟไปรับมือกับมารธาตุดินอาจจะเป็ นไปไม่ได้


-------------------------------------------------



                ุ                                    ่
“อ๊ าก.... ไอ้ ยงหยุดตามข้ าเสียที” พี่เหยี่ยวตะโกนลันเมื่อเห็นว่าตัวเองกําลังวิ่งไปหาอะไร




                                                              ่
“ไอ้ นายหน้ าโง่ แกก็หยุดก่อนสิวะ” ยุงยักษ์ สวนกลับทันที แม้ วาจะบินตามไม่หยุด
                                                                                         ่
“แล้ วทําไมแกไม่หยุดก่อนเล่า” พี่เหยี่ยวยังไม่อยากตายคาปากสัตว์เลี ้ยงของตัวเองจึงยังคงวิงต่อไป

     ่                      ่                                               ่
แม้ วาจะพยายามเลี ้ยวหนีเปลียนไปเป็ นวิ่งขนานกับกําแพงสัตว์เวทหินแทนที่จะ พุงเข้ าหาเหมือนเดิม



     ่                    ั
“แกนันแหละหยุด” ยุงยักษ์ ยงบินเลี ้ยวตามมาไม่เลิก




ที่เนินทรายอีกด้ าน พี่หมีลดกล้ องส่องทางไกลมาบ่น “ไอ้ เหยี่ยวมันทําบ้ าอะไรของมันฟะ”



                       ่
“สงสัยจะโดนเจ้ ายุงไล่ฆาตามปกติแหละพี่” หัยลดกล้ องหันมาตอบ




            ั                                                                       ั           ุ
“เฮ้ ย ไอ้ ตวใหญ่ตรงกลางมันเริ่ มขยับแล้ ว” พาชีตะโกนเมื่อ สัตว์เวทหินรู ปลิงยักษ์ ตวที่ใหญ่ที่สดยืนขึ ้น




                           ้         ้
“ฉ ห แล้ วพี่ คราวนี ้ตายทังเหยี่ยวทังยุงแหงแซะ” อัศดรคาดการณ์แบบยอมรับความจริ งสุดๆ

         ี่ ั
ในขณะที่พหมียงไม่ยอมทิ ้งความหวังสุดท้ าย



                             ่                              ่                  ่
“ยักษ์ แดง มีทางช่วยเจ้ าเหยียวไหม” พี่หมีตะโกนถามผ่านช่องสือสารไปหายักษ์ แดงทีกําลังยืนมองภาพเดียวกันอย่าง

                     ่        ่
เดือดเนื ้อร้ อนใจอยูอีกมุมหนึง



                ั ่                        ่ั                         ั
“เจ้ าลิงยักษ์ มนอยูไกลเกิน ข้ าสร้ างสารทีซบซ้ อนแบบเดิมไม่ได้ ” พี่ยกษ์ ตอบอย่างจนปั ญญา




         ั
“นายรู้ จกโซเดียมไหม” มโนมัยผู้เชี่ยวชาญเรื่ องระเบิดกับสารเคมีถามขึ ้นแล้ วก็ให้ รายละเอียดต่อ ทันที

“ธาตุที่มีเลขอะตอมเท่ากับ 11..”




               ั
“ข้ ารู้ ” พี่ยกษ์ รีบตอบก่อนจะโดนเลคเชอร์ “แล้ วจะให้ ข้าทําอะไร”
                                                                                                 ้
“สร้ างโซเดียมอะตอมที่เจ้ าลิงยักษ์ ไหวไหม อะตอมเล็ก ไม่ใช่สารประกอบซับซ้ อน น่าจะง่ายกว่าเมื่อกี”

                                 ่                    ่
ในขณะที่มโนมัยถาม พี่หมีก็เริ่มสังพี่เหยี่ยวผ่านช่องสือสารพร้ อมๆกับที่ม้าทีเ่ หลืออีกเจ็ด
                                                          ุ่
ตัวกําลังเตรี ยมบรรจุนํ ้าลงกระบอกฉีดนํ ้าดับเพลิงกันให้ วน



               ่      ุ         ่                          ู
“ไอ้ เหยี่ยว วิงไปที่จดนัดหมายทีหก” พี่หมีแจกวงแหวนเวทให้ ลกทีมไปด้ วย




         ่ ั               ่                 ั ั
“ได้ แต่วาไอ้ ตวนี ้มันเปลียนไวมากเลยนะ” พี่ยกษ์ ยงกังวล




            ั ่ ิ               ั                     ่
“สร้ างให้ มนอยูใต้ ผว อย่าให้ สมผัสกับอากาศ” มโนมัยสังพร้ อมๆกับที่รับกระบอกฉีดนํ ้าดับเพลิงอันเท่าแขนจากเพื่อน




                ่                     ั
“ได้ จุดโจมตีอยูที่สะดือของมันนะ” พี่ยกษ์ เริ่ มร่ ายเวทจากนรก

                     ่
ในขณะที่แปดม้ ากับหนึงหมีใช้ วงแหวนเวทวาร์ ปไปประจําที่เนินทรายที่ใกล้ ที่ สุดเพื่อรอโจมตี


------------------------------------------------



จากคุณ : Deckard

เขียนเมื่อ           : 11 พ.ย. 53 05:02:57




             ติดต่อทีมงาน

ความคิดเห็นที่ 6
“อัดโซเดียมในตัวมันเรี ยบร้ อย อย่าลืมโจมตีที่สะดือแป็ นจุดแรก”

ยักษ์ แดงส่งข้ อความบอกทุกคนก่อนจะยกขวดนํ ้ายาเพิ่มพลังจิตขึ ้นซด
การร่ายเวทเที่ยวนี ้ทําเอามันเกือบหมดแรงเลยทีเดียว



“หึๆๆ”




                                      ั
ยักษ์ แดงหันขวับมาตามเสียงหัวเราะ แต่มนไม่เจอใครนอกจากเปลวความร้ อนในอากาศ



“ใคร” มันถาม




      ู                                                                              ู
“ก็ผ้ ที่นายเจ้ าขอร้ องให้ มารับมือกับมารธาตุดินไงเล่า” ยักษ์ แดงยังคงไม่เห็นตัวผู้พด

    ั ึ ึ            ่
แต่มนรู้สกได้ ถงการสันไหวของเปลวความร้ อน



“ท่านจะลงมือแล้ วรึ ” ยักษ์ แดงถาม มันขยับตัวเตรี ยมพร้ อม เพราะหน้ าที่ของมันคือช่วยภูตแห่งธาตุไฟ

     ่                                      ่
“แต่ทานไม่ได้ มาอย่างเต็มตัวนี่” มันร้ องเมือตรวจสอบพบว่าอีกฝ่ ายส่งมาแต่พลังงาน ไม่มีร่างจริ ง




                        ่ ่                ั
“จะมาทําไมเล่า ในเมื่อคูตอสู้ของข้ าไม่ใช่มน” เปลวความร้ อนตอบอย่างใจเย็น

ยักษ์ แดงหันขวับไปอีกทางเมื่อได้ ยินเสียงระเบิด


------------------------------------------



      ุ                            ้                                                                 ั
“ไอ้ ยงหน้ าโง่ หยุดตามข้ าเดี๋ยวนี” พี่เหยี่ยวเบรกพรื ดกลับหลังหันมาเผชิญหน้ ากับยุงยักษ์ เมื่อรู้ ตวว่ากําลัง

                            ั ่
วิ่งผ่านสัตว์เวทหินไปหาไอ้ ตวทีกําลังขยับ



                                    ั                   ่
ยุงยักษ์ ปากเข็มก็เบรกพรื ดเกือบไม่ทน มันไม่เถียงพี่เหยียว
    ั           ่ ่                                        ่
แต่มนเอาแต่ลอยนิงอยูกลางอากาศเบิกตาโตมองไปข้ างหลังพีเ่ หยียว
ตึง ตึง ตึง ลิงหินเริ่มเดินได้ แล้ ว และกําลังเดินมาหามัน



พี่เหยี่ยวยืนตัวแข็ง เหงื่อผุดขึ ้นเต็มหน้ า กลืนนํ ้าลายเอื ้อก “มันใช่ไหม” พี่เหยี่ยวถามแทบจะเป็ นเสียงกระซิบ



“เออ” ยุงยักษ์ ก็แทบจะกระซิบตอบเหมือนกัน




“แล้ ว ม..มัน เดินไปทางไหน” พี่เหยี่ยวถามต่อ




“มาทางเรา ห่างไม่ถึงสิบเมตรแล้ ว” ยุงยักษ์ ตอบเบาๆ




                 ่
“แล้ วพวกไอ้ หมีละ” พี่เหยี่ยวถามอย่างมีความหวังนิดๆ




                                 ่                               ่     ่
“มาแล้ ว” ยุงยักษ์ ตอบให้ พี่เหยียวชื่นใจได้ ไม่นาน ก็ขยายความเพิม “อยูข้างหลังมันอีกที”




                ่                             ่              ่                ่                      ่ ่
“เหรอ” หน้ าตาพีเหยี่ยวมีความหวังขึ ้นมาวูบหนึงก่อนจะนึกได้ วาเจ้ ายักษ์ แดงสัง ให้ โ จมตีที่สะดือ ซึงอยูข้างหน้ า

                   ่                          ้
จึงเท่ากับว่า ทีมทีมาช่วยทําอะไรไม่ได้ เลย “งันก็แปลว่าพวกไอ้ หมีช่วยเราไม่ได้ ใช่มะ” พี่เหยี่ยวถามเบาๆ



        ่ ้              ้     ่ ุ                        ่
“ข้ าก็วางัน” นี่เป็ นครังแรกทียงยักษ์ เห็นด้ วยกับพี่เหยียวเต็มร้ อย




   ้
“งันก็อโหสิให้ ข้าเถอะนะ ไอ้ ปากเข็ม” พี่เหยี่ยวขว้ างอะไรบางอย่างมาหายุงยักษ์




                                       ่            ่                                   ่
“กี๊ด... ยากันยุง” เจ้ ายุงยักษ์ ร้องลันเมื่อได้ กลินของของเหลวในขวดขนาดยักษ์ ที่พี่เหยียว โยนมาหา

              ้
มันใช้ ขาขวาทังสามเตะขวดยากันยุงเต็มแรงราวกับนักฟุตบอลระดับโลกยิงประตู ชัย
พี่เหยี่ยวย่อตัวหลบขวดยากันยุงได้ หวุดหวิดเหมือนจะรู้อยู่แล้ วว่าเจ้ ายุง ยักษ์ ต้องทําแบบนี ้
เพล้ ง บึ ้ม



ขวดยากันยุงแตกทันทีที่กระทบส่วนท้ องของลิงหิน
                                                                                               ่
เมื่อนํ ้ายากันยุงซึมเข้ าไปในสะดือก็ทําปฏิกริ ยากับโซเดียมในตัวมันจนระเบิด อย่างรุนแรง แต่ไม่วาจะแรงแค่ไหน
                      ี                                                            ่         ้
ปริ มาณนํ ้ายาในขวดก็มจํากัด ลิงหินเพียงแค่หน้ าท้ องเป็ นรูโบ๋และเสียการทรงตัวไปชัวขณะเท่านัน



                                                ั         ่                        ่
“ผนึกปากเข็ม” พี่เหยี่ยวผนึกสัตว์เลี ้ยงก่อนที่มนจะคุ้มคลังมาฆ่าเขาจริ งๆเพราะมีกลินยากันยุงติดขา




  ่
ซูๆๆๆ



                  ่                             ั                                                ุ
พี่หมีและแปดม้ าวิงมารุมล้ อมลิงหิน ฉีดนํ ้าใส่มนเพื่อให้ ไปผสมกับโซเดียมในร่างกายมันให้ เร็วที่สด



บึ ้มๆๆ



                                                          ั
ลิงหินถูกระเบิดแยกส่วนเป็ นชิ ้นๆอย่างรวดเร็ ว แต่ก่อนที่มนจะล้ มลง มันกลับแสยะยิ ้มแล้ วพูดว่า “เก่งนี่
ไม่คิดว่าพวกเจ้ าจะใช้ เวทจากนรกเป็ น”


----------------------------------------------------



                                               ่                          ั
“บอกเพื่อนเจ้ าให้ ถอนตัวทันที” เปลวความร้ อนสังยักษ์ แดง มันทําตามโดยไม่ลงเล

                                                   ่
มารธาตุดินรู้แล้ วว่ามีการใช้ เวทจากนรก มันย่อมเปลียนมาใช้ บ้าง พวกพี่หมีพเี่ หยี่ยวไม่มเี ครื่ องรางคุ้มกันตัว
      ่ ่
ขืนอยูตอรับรองว่าตายหมดในเวลาไม่ถึงนาที



                                                                             ู่ ่                     ่
ยักษ์ แดงเริ่ มร่ายเวทคุ้มกันตนเองเพิ่ม เมื่อภูตธาตุไฟบอกว่ามารธาตุดินไม่ใช่คตอสู้ มันก็ได้ แต่ย อมเสียงรับมือตามลําพัง
                           ่
“ทรนงดี สมกับที่มีธาตุไฟอยูในตัว” เสียงของภูตธาตุไฟบอกถึงความพอใจไม่น้อย




               ู
“ถ้ าท่านไม่ส้ ก็หลีกทางไปเสีย” ยักษ์ แดงก้ าวไปข้ างหน้ าอย่างไม่สนใจ

                                                      ้                                            ั
ตอนนี ้เศษหินจากตัวลิงยักษ์ กําลังกลิ ้งมารวมตัวอีกครัง คราวนี ้ มันกลืนเอาสัตว์เวทหินตัวอื่นๆที่ ยงไม่ขยับเข้ าไปด้ วย
      ้                                                                                              ํ
ทุกครังที่รวมกันได้ ความเร็ วของพวกมันก็เพิ่มขึ ้น ยักษ์ แดงต้ องการจะลงมือก่อนที่พวกมันจะรวมตัวได้ สาเร็ จ



วูบ



                                                                             ั ั
ยักษ์ แดงยกมือรับเปลวไฟที่ก่อเป็ นรูปคล้ ายม้ วนคาถาไว้ ในมืออย่างแปลกใจ ไม่ทนที่มนจะเอ่ยปากถาม
                                                               ่ ่
ภูตธาตุไฟก็ชิงบอกเสียก่อน “ภูตและมารถูกสร้ างคาถาชุดเดียวกัน สิงที่ตางคือคําว่าภูตกับมารและชื่อธาตุ
    ่                  ่                                                      ิ
ที่สงให้ เจ้ าคือคาถาทีใช้ สร้ างตัวข้ า เจ้ ามีธาตุลมในตัวได้ อย่างไร ก็ใช้ วธีเดียวกันรับมือกับมัน ถึงดูดได้ ไม่หมด
ก็คงจะยันกันได้ อย่าให้ เสียชื่อลูกหลานธาตุไฟล่ะ ฮ่าๆๆ”



ยักษ์ แดงยืนยิ ้มมองเปลวความร้ อนที่หายไป มันเริ่ มร่ายมหามนต์กลย้ อนเวทแทนคําขอบคุณ


--------------------------------------------



“หมดประโยชน์เสียแล้ ว” นางมารธาตุนํ ้าเอ่ยอย่างขัดใจเมื่อเห็นว่าเหล่านักรบรับจ้ างไม่สร้ างสามารถ

สร้ างกองเพลิงเพิ่มได้ อีก เธอขยับมือเตรี ยมจะปิ ดบัญชี



                                                                    ่
“เดี๋ยว” เฮเดสร้ องขัดขึ ้น ตงหลินแอบส่งข้ อความมาหาเขา ขอเวลาอีกหนึงนาที เพื่อให้ ระบบพากลับเมืองอัตโนมัติทํางาน




       ั                                                 ั้
การที่นกรบรับจ้ างไม่ใช้ ม้วนคาถากลับเมืองหนีกลับในทันทีนน ก็เพราะพวกเขาไม่ได้ มีม้วนคาถาสํารองกันทุกคน
                     ํ      ้                          ั้                    ั      ั้
ส่วนม้ วนคาถาที่ใช้ สาหรับตังโปรแกรมกลับเมืองอัตโนมัตินน เมนูเกมจะเรี ยกใช้ ทนทีที่ตงโปรแกรมเสร็ จ
                                                  ่
จึงไม่สามารถเอาออกมาใช้ แบบปกติได้ อีก หากให้ คนทีมีม้วนคาถาสํารองหนีกลับก่อน
                 ั้         ั                    ่                         ่                                  ่
ก็เท่ากับบอกให้ ทงนางมารรู้ตวว่าพวกเขาคิดหนี คนทีใช้ คาถาม้ วนเดียวที่มีอยูใส่เ มนูเกมไปแล้ วมีโอกาสน้ อยมากทีจะรอด
                  ั้        ้
ชีวิตจนถึงเวลาที่ตงไว้ ดังนัน ตงหลินจึงต้ องออกหน้ าขอให้ เฮเดสช่วยถ่วงเวลาให้
“ทําไม” นางมารชักจะไม่พอใจ




                                                                                      ่
“เรายังเหลือพนันอีกสองข้ อ และผมคิดว่าจะใช้ พวกเขาเป็ นเดิมพัน” เฮเดสชี ้ไปที่คนที่อยูนอกกําแพงนํ ้าแข็ง




   ้
“ทังหมดเลยหรื อ” นางมารตาเป็ นประกายเมื่อจะมีเรื่ องสนุก




“คงไม่มากเกินไป” เฮเดสค้ อมศีรษะ




   ้
“งันข้ าก็ต้องหาเค้ าพนันที่เท่าเทียมกันสินะ” นางมารลุกขึ ้นเดินวนไปวนมาทําท่าครุ่ นคิด




                                                                             ่ ่
“ไม่ต้องลําบาก..” เฮเดสชะงักไปเมื่อนางมารดีดนิ ้วเรี ยกก้ อนนํ ้าแข็งก้ อนหนึงเลือนขึ ้นมาจาก พื ้นดิน

                ้                    ่             ่
ก้ อนนํ ้าแข็งนันใสจนเห็นผู้หญิงคนหนึงถูกแช่แข็งอยูตรงกลาง



“อะโฟร์ ไดท์” เฮเดสหลุดปากเรี ยกชื่อคนในก้ อนนํ ้าแข็งด้ วยความนึกไม่ถึง




“เป็ นไง น่าสนใจไหม เดิมพันของข้ า” นางมารเอียงคอถามอย่างร่ าเริ ง




                                                                       ํ
“ผู้หญิงคนเดียว แลกกับคนเป็ นร้ อย” เฮเดสพยายามพูดเหมือนอะโฟร์ ไดท์ไม่สาคัญ




                                      ่                   ้
“จุ๊ๆ” นางมารแกล้ งปิ ดปากเฮเดสอย่างยัวเย้ า “อย่าพูดแบบนัน นางได้ ยินแล้ วจะเสียใจ” เธอแตะบ่าเฮเดส

                                                                  ่
ดึงให้ ไปดูอะโฟร์ ไดท์ใกล้ ๆ “ถึงนางจะมีแค่คนเดียว แต่เจ้ าก็มีกลินของนางติดตัวเชียวนะ จะใจดําไม่พนันกับข้ าได้ หรื อ”



                                 ่
เฮเดสถอนหายใจ เขาพอจะนึกออกว่ากลินนํ ้าหอมของยายตัวแสบมาติดตัวเขาได้ ตอนไหน “ตกลง
                  ่
คุณจะเอาอย่างไรก็วามา”
นางมารยิ ้มกว้ าง เธอตบแก้ มเฮเดสเบาๆอย่างพอใจ “พูดง่ายๆแบบนี ้สิ ถึงจะน่ารัก”


-------------------------------------------------



จากคุณ : Deckard

เขียนเมื่อ           : 11 พ.ย. 53 05:03:32




             ติดต่อทีมงาน

ความคิดเห็นที่ 7



บทที่ 184 คุณสมบัติไม่ครบถ้ วน



                                  ่
ประธานบริ ษัทเกม GWL ยืนแทะเล็บอยูที่หน้ าจอมอนิเตอร์ ขนาดยักษ์ ในห้ องประชุม
                             ้                                ่                      ้ ั
เขากวาดตาดูภาพจากเทเลพอร์ ททังห้ าด้ วยความกังวล แต่ก็ไม่ร้ ูวาจะถามเรื่ องอะไรก่อนทังๆที่หวหน้ าฝ่ ายเทคนิค
                                           ่ ่
หรื ออันที่จริ งหัวหน้ าฝ่ ายทุกฝ่ ายก็มานังอยูในห้ องประชุมเดียวกันนี ้หมด แล้ ว




                   ้
เขามองภาพในจออีกครัง ตอนนี ้จอยักษ์ ติดผนังได้ แบ่งออกเป็ นหกส่วน บนสามล่างสาม
                                       ่                 ่
ภาพบนซ้ ายสุดเป็ นภาพมังกรขาวกับกิเลนคูใจยันกับพายุหมุนทีตาพายุ
                              ่            ั
ภาพกลางเป็ นจอดํามืดเห็นแต่กลุมแสงสีนวลกรูกนไปรุมล้ อมแสงสีเขียว
                                                    ่                             ่     ้
ภาพขวากลับสว่างโร่เพราะไฟป่ าที่กําลังหือโหมเผาทุกสิงให้ วินาศ ลงมาด้ านล่างความวุนวายทังหมดก็หายไป
                                                                       ั
เหลือเพียงผู้เล่นเพียงคนเดียวกําลังลุยเดี่ยวเข้ าไปหาสัตว์เวทยักษ์ ที่ยง เป็ นหิน
                                                                      ่                 ่่ ่
ส่วนภาพกลางด้ านล่างก็เป็ นสีขาวตรงกันข้ ามกับภาพด้ านบน เขาเห็นแต่กลุมผู้เล่นนับร้ อยทีซุมอยูโดยรอบ
                ่      ่
แต่กลับไม่เห็นสิงที่อยูใต้ โดมนํ ้าแข็ง



                        ่                                             ้
เขามองไปที่จอสุดท้ าย สิงที่ขึ ้นมามีแต่โค้ ดและตัวอักษร ไม่มีภาพใดๆทังสิ ้น



     ั
“นี่มนเกิดอะไรขึ ้น” ท่านประธานหันไปถามหัวหน้ าฝ่ ายเทคนิค




“มารประจําเทเลพอร์ ทกําลังปรับสภาพแวดล้ อมให้ เหมาะสมกับการเป็ นสนามประลอง ครับ”

หัวหน้ าฝ่ ายเทคนิคตอบราวกับเป็ นเรื่ องธรรมดาแต่คนฟั งถึงกับคิ ้วกระตุก



                                                          ้                              ่
“คุณเรี ยกไอ้ ความวินาศสันตะโรที่เห็นว่าการปรับสภาพอย่างนันเหรอ” ท่านประธานผายมือชี ้ไปทีจอภาพ




“ครับ” หัวหน้ าฝ่ ายเทคนิคกระแอมก่อนจะพูดต่อ

                          ่
“ภูตประจําเทเลพอร์ ทที่อยูมานานได้ ปรับสภาพบริ เวณรอบๆให้ เหมาะสมกับธาตุ ประจําตัวมานานกว่า

          ่
เมื่อมารซึงเป็ นธาตุตรงข้ ามจะขึ ้นมา ก็ต้องมีการปรับสภาพกันนิดหน่อย ถ้ าหากว่ามีคนเปิ ดประตูจากด้ านล่าง
ภูตก็จะลงไปปรับสภาพเหมือนกันครับ”



                                             ุ
“หา คุณว่าไงนะ” ท่านประธานร้ องเสียงหลง “นี่คณว่า สามารถเปิ ดประตูได้ จากในนรกด้ วยรึ ”




หัวหน้ าฝ่ ายเทคนิคพยักหน้ าน้ อยๆก่อนจะยืนยัน “ครับ”



                                                      ั
ท่านประธานมองหน้ าคนตอบเหมือนจะหาความจริ ง แต่แล้ วก็ตดสินใจพักเรื่ องนี ้ไว้ ก่อน
                                                                                        ั
การที่ประตูจะเปิ ดจากนรกได้ หรือไม่ ยังไม่ใช่เรื่ องสําคัญ จะอย่างไร ตอนนี ้แพทช์ใหม่ก็ยงไม่เปิ ด
      ี                                          ่                              ่
คงไม่มใครเปิ ดประตูจากอีกทางได้ แน่ และตอนนี ้ สิงที่เขาสนใจคือ สถานที่ที่คนๆหนึงอยู่ แต่ไม่ปรากฏบนจอภาพ
“ช่างเถอะ” ท่านประธานโบกมือตัดบทก่อนที่ฝ่ายเทคนิคจะรายงานต่อ

                  ่             ่
“ตอนนี ้ผมอยากรู้วาคุณมิคาเอลอยูที่ไหนมากกว่า”




    ่
“อยูในนรกแล้ วครับ” คราวนี ้คําตอบมาจากหัวหน้ าฝ่ ายเควส




                                                                      ่                                   ุ
“อะไรนะ แล้ วทําไม ภาพถึงยังไม่ขึ ้น” ท่านประธานร้ องเสียงหลง นี่คือสิงที่เขาต้ องแจ้ งเบนนี่ให้ เร็ วที่สด

                           ่
หาไม่แล้ วหนี ้พนันที่มีอยูต้องท่วมหัวทับเขาตายเป็ นแน่



“ก็เรายังไม่ได้ เปิ ดแพทช์นี่ครับ เราก็เลยไม่ได้ เตรี ยมบริ การเสริ มจําพวกนี ้ไว้ เลย

         ่
ตอนนี ้สิงที่ระบบเกมรองรับในพื ้นที่นรกมีแค่การประมวลเรื่ องค่าประสบการณ์ ทักษะ
      ่                          ้                                                ่
การเลือนระดับผู้เล่นและเควสเท่านันแหละครับ แถมเรายังไม่เคยทดสอบด้ วย ก็เลยไม่ร้ ูวามันจะรวนหรื อเปล่า ”
ฝ่ ายเทคนิคตอบหน้ าตาเฉย



                                 ่ ุ                     ุ                      ่
ท่านประธานฟั งจนควันออกหู “ผมขอสังให้ คณ คุณ คุณ แล้ วก็คณ” เขาชี ้นิ ้วกราดไปทัว
                                              ุ
“จัดการให้ ระบบทํางานให้ เต็มรูปแบบโดยด่วนที่สด”




“เป็ นไปไม่ได้ หรอกครับ” หัวหน้ าฝ่ ายเทคนิคส่ายหน้ าทันที




                                                                  ่
“ต้ องได้ สิ ไม่ได้ ได้ อย่างไร” ท่านประธานเดินมาทุบโต๊ ะดังปั งทีตรงหน้ าหัวหน้ าฝ่ ายเทคนิค

                                          ่                                            ๋ ้
ก่อนจะก้ มลงมาจนหน้ าแทบจะชิดแล้ วออกคําสัง “คุณ ไปจัดการให้ ผมได้ ดเู หตุการณ์ในนรกเดียวนี”



                                       ํ
“เราไม่เคยเตรี ยมการไว้ ก่อนเลย จะให้ ทาในทันทีเป็ นไปไม่ได้ หรอกครับ”

หัวหน้ าฝ่ ายเทคนิคเอนหลังพิงพนักเก้ าอี ้ตอบอย่างใจเย็น
                                                              ู
พอเห็นตาของท่านประธานเริ่มจะเบิกกว้ างจนเกือบจะถลนออกมา เขาก็พดต่อด้ วยเสียงเนิบๆ
                                                ่
“แต่ถ้าท่านประธานอยากจะดูภาพในนรก ท่านก็ต้องไปนังดูที่จอของห้ องทดสอบจีเอ็มด้ วยตัวเองแล้ วล่ะครับ ”
ท่านประธาน ยืดตัวขึ ้น มองทุกคนตาขวางๆ “แล้ วจะรออะไรอยูเ่ ล่า ตามผมมา”
เขาเดินไม่เหลียวหลังไปที่ห้องทดสอบทันที



                     ้
“ทําไมต้ องรี บขนาดนันด้ วยนะ” หัวหน้ าฝ่ ายออกแบบบ่นเบาๆ




                                                       ํ
“หึๆ” หัวหน้ าฝ่ ายเควสหลุดเสียงหัวเราะออกมา แต่คนให้ คาตอบกลับเป็ นหัวหน้ าฝ่ ายเทคนิค




                                                     ่
“เวลาไม่คอยท่าน่ะ แค่ห้านาทีข้างนอก ก็เท่ากับครึ่ งชัวโมงในเกมแล้ ว กว่าจะเดินไปถึงห้ องโน้ น

                       ั                                                         ่                   ั
คุณมิคาเอลอาจจะได้ ไข่มงกรมาแล้ วก็ได้ ” พูดจบเขาก็ขยิบตา คนที่เหลือก็เลยได้ แต่สายหน้ า และเมื่อรู้กนแล้ วว่า
  ่                                                                        ั
สิงที่ต้องทําในตอนนี ้คือถ่วงเวลา พวกเขาก็เลยค่อยๆลุกตามท่านประธานไป มีแต่หวหน้ าฝ่ ายจีเอ็มที่ขอโทรศัพท์ก่อน
          ่                        ้          ุ                      ุ
เขาโทรไปสังลูกน้ องให้ ใส่รหัสผ่านปองกันประตูทกประตูและเครื่ องคอมพ์ทก
                      ่                             ้
เครื่ องเพื่อโชว์ให้ ทานประธานเห็นว่าฝ่ ายเขามีระบบปองกันแน่นหนาแค่ไหน


----------------------------------------------



                                                                   ี            ่
“อู้หู สวยจัง” โกเลมน้ อยอุทานอย่างตื่นตาตื่นใจเมื่อเห็นดาวเคราะห์สเขียวสดลอยอยูกลาง อวกาศ

                                             ่
มันกวาดตามองไปรอบๆ พื ้นรูปดาวสีทองทีเ่ คยอยูในห้ องโถงได้ ขยายใหญ่กลายเป็ นแผ่นกว้ างกว่าสนาม ฟุตบอลเล็กน้ อย
มันวิ่งไปจนสุดขอบแผ่นดินสีทองเพื่อนับดวงดาวหลากสีที่ลอยอยูเ่ ต็มฟ้ า เจ้ าเดรกน้ อยพอเห็นคนวิ่งนํา
      ิ่                                                                        ่
มันก็วงตามไปดูด้วยทันที ผิดกับพี่งู ทันทีที่มาถึง ภาพที่เห็นทําให้ ความทรงจําหลังไหลเข้ ามาในหัวอย่างรวดเร็ ว
                     ่ ่ ั
จนมันต้ องหลับตายืนนิงอยูกบที่



“อินดิโก้   เป็ นอะไรไปหรื อเปล่า” อาหมวยย่อตัวคุกเข่าลงถามสัตว์เวทในความดูแลด้ วยความเป็ นห่วง



“นายหญิง” เจ้ างูผวาเข้ าไปกอดนายหญิงเอาหน้ าซบกับบ่านิ่งไปพักใหญ่กว่าจะส่งเสียงอู้อี ้สารภาพออกมาว่า

“ข้ าคิดถึงท่านแม่”
                                          ่
อาหม วยแอบถอนหายใจด้ วยความโล่งอก ถึงแม้ วาเธอจะเห็นว่าเครื่ องรางของทุกคนทุกตัวทํางานแล้ วจากแสงเรื องๆที่
                              ั ่       ่่                   ู              ั ่
เปล่งออกมาล้ อมรอบทุกคน เธอก็ยงหวันใจอยูวาอาจจะมีปัญหา พอพี่งบอกออกมาว่าที่มนนิงไปเพราะอะไรแน่
อาหมวยถึงได้ แน่ใจว่าเธอกังวลไปเอง



                                 ่                                        ึ                ึ
อาหมวยเอื ้อมมือไปลูบหัวแล้ ว เลือนมาตบหลังสัตว์เวทในอ้ อมแขนเบาๆเมื่อรู้สกถึงความชื ้นที่ซมลงมาถึง หัวไหล่
                     ิ
“คิดถึงก็ไปหาท่านแม่สจ๊ะ”




                                      ้
“ข้ าไปได้ แน่นะนายหญิง” ผละออกมาถามทังที่นํ ้าตายังไม่แห้ งดี




นายหญิงยิ ้มอย่างเอ็นดู “ไปได้ สิ ถ้ าใครกล้ าขวาง นายหญิงจะจัดการกับมันเอง”



                                                                      ั              ้           ่
เจ้ า งูทําตาปริ บๆ ตัวมันก็เพิ่งจะนึกออกว่า นายหญิงให้ เจตจํานงเสรี กบมันแล้ ว ดังนัน มันจะไปเมือไรก็ได้
                                                        ั           ่
ไม่ต้องรอให้ นายหญิงอนุญาต แต่คําตอบของนายหญิงก็ทําให้ มนดีใจมากๆอยูดี มันผวาไปหานายหญิงใหม่
                           ั
แล้ วถามถึงเรื่ องต่อไปที่มนกังวล



“นายหญิงว่า ท่านแม่จะจําข้ าได้ ไหมอะ”




เสียงเจ้ างูบอกถึงความวิตกกังวลจนอาหมวยแอบอมยิ ้ม “ต้ องจําได้ สิ ถ้ าจําไม่ได้
นายหญิงจะช่วยบอกท่านแม่ของอินดิโก้ ให้ ”



                                                          ่
พอได้ ยินแบบนี ้ พี่งเู ลยผละออกมาเพื่อจะมองตานายหญิงตอนทีขอคํายืนยัน “จริ งๆนะ”



“จริ งสิ” อาหมวยยืนยันอย่างหนักแน่น




                    ู ั
“แล้ ว...แล้ ว” พี่งยงมีปัญหาต่อไป

                   ํ                            ั
อาหมวยก็เลยได้ แต่ทาหน้ าให้ กําลังใจระหว่างที่มนยืนบิดไปบิดมาตัดสินใจว่าจะถามดีไหม
“แล้ ว พอข้ าเจอท่านแม่แล้ ว ข้ ากลับไปหานายหญิงอีกได้ ไหม” เจ้ างูถามเสียงเบา พอกลับไปหาท่านแม่

                                                       ่
ความผูกพันสุดท้ ายของมันกับนายหญิงก็จะขาดลง มันไม่ร้ ูวาอนาคตข้ างหน้ าจะเป็ นอย่างไร
                                               ั ั
มันจะยังจํานายหญิงกับเพื่อนๆตัวอื่นได้ ไหม แต่มนก็ยงอยากจะกลับมาหานายหญิง



“ได้ สิ ทําไมจะไม่ได้ บ้ านของนายหญิงจะเป็ นบ้ านของอินดิโก้ เสมอ

                                                      ่
แล้ วใครจะห้ ามไม่ให้ อินดิโก้ กลับบ้ านของตัวเองได้ ละจ๊ ะ”



                   ั
คํา ตอบนี ้ทําให้ มนวิ่งไปกอดอาหมวยด้ วยความขอบคุณ
                                ู ํ
และท่าทางเหมือนเด็กหลงทางของพี่งก็ทาให้ อาหมวยสงสารมันสุดหัวใจ
พอมันวิ่งมาหาเธอจึงอดใจไม่ได้ ที่จะหอมมันที่หน้ าผากเป็ นการปลอบขวัญ



                                                                    ู ั้
“เอ๋ ทําอะไรน่ะ” โกเลมน้ อยกับเดรกน้ อยมายืนเอียงคอมองนายหญิงกับพี่งตงแต่เมื่อไรก็ ไม่ร้ ู




                     ั
เจ้ า งูเขินน้ องที่มนร้ องไห้ ก็เลยเอาแต่ก้มหน้ าซุกอกนายหญิงซ่อนนํ ้าตาไว้ ไม่ให้ ใครเห็น อาหมวยก็เลยต้ องเป็ นคนตอบเอง
                           ู่่
“นายหญิงก็หอมให้ กําลังใจพีงกอนที่จะออกไปตามหาท่านแม่ไง”




                                                                           ู่
เจ้ าโก เลมน้ อยทําตาโต แล้ วก็อาสาทันที “โกเลมน้ อยช่วย โกเลมน้ อยจะช่วยพีงตามหาท่านแม่
                                                                                      ่
นายหญิงให้ กําลังใจโกเลมน้ อยด้ วย” ว่าแล้ วมันก็วิ่งไปซุกอกนายหญิง ยื่นแก้ มให้ หอมมัง



ส่วนเจ้ าเดรกน้ อยทําตาโตยิ่งกว่า เพราะพอจะวิ่งเข้ าไปด้ วย สองแขนของนายหญิงก็เต็มเสียแล้ ว
มันเลยเหลียวซ้ ายแลขวาหาตัวสํารอง



  ้                                                       ่
ตังแต่ เข้ าประตูนรกมา มิคาเอลก็เริ่ มทดสอบการใช้ งานคําสังๆต่างๆทีเ่ คยใช้ งานบนทวีปหลักทันที
                                                                           ุ           ่
พื ้นที่รูปดาวสีทองนี ้เป็ นเขตปลอดภัยเขตเดียวในนรกแห่งนี ้ เขาจึงต้ องรู้ทกอย่างก่อนทีจะก้ าวขาออกจากพื ้นที่นี ้ไป
                                 ่      ่                                                     ้
“ใช้ งานได้ ทุกอย่างเหมือนพื ้นทีทดสอบทัวไป แต่ไม่สามารถเชื่อมต่อกับพื ้นที่เกมปกติได้ อย่างนันหรื อ”

มิคาเอลขมวดคิ ้วเมื่อเห็นรายงานจากเอไอของเขา
  ่ ั                                     ั
สิงที่มนบอกมาทําให้ แผนการหนีและการส่งไข่มงกรผ่านออโรโบรอสเคสเป็ นอันล้ ม ครื น
                                                               ั
พวกเขาไม่สามารถใช้ ม้วนคาถากลับเมืองได้ แล้ วก็ไม่สามารถส่งไข่มงกรไปให้ น้าบุษได้ ด้วย
                                                            ึ
ในขณะที่มิคาเอลกําลังคิดหาทางออกอย่างเคร่งเครี ยด เขาก็ร้ ูสกว่ามีอะไรมาดึงขากางเกง พอก้ มลงไปมอง
เขาก็เห็นเจ้ าเดรกน้ อยทําแก้ มป่ องยื่นมาหา



“มีอะไรหรื อเดรกน้ อย” เขาถามด้ วยความงง




                        ่ ั                                                                         ่
เจ้ าเดรกน้ อยทําหน้ ายูทนที “นายท่านนี่ไม่ได้ เรื่ องจริ งๆด้ วย” มันบ่นอุบอิบ ก่อนจะอ้ าแขนแล้ วสัง “อุ้ม”



                        ุ
แม้ จะยังงง มิคาเอลก็อ้ มมันขึ ้นมาตามคําบอก “ว่ามา มีอะไร”



                              ํ                                        ั
เจ้ าเดรกน้ อยได้ ยินคําถามก็ทาหน้ าเมื่อย มันเหลือกตามองบนฟ้ าแล้ วก็ตดสินใจบอกแบบตรงๆ “หอม”
มันป่ องแก้ มข้ างซ้ ายยื่นไปหา



                                ่
แม้ จะขําและยังไม่ร้ ูเรื่ องอยูดี มิคาเอลก็ยอมหอมแก้ มมันฟอดใหญ่



                                                                   ่
“ข้ างขวาด้ วย” เจ้ าเดรกน้ อยหันแก้ มยื่นให้ อีกข้ างแล้ วออกคําสังต่อไป




                                                                            ้
มิคาเอลหอมแก้ มมันอีกฟอดแต่โดยดี แต่คราวนี ้พอหอมเสร็ จก็ถามมันด้ วยเสียงกลัวหัวเราะ
“นึกยังไงมาอ้ อนกันตอนนี ้หือ”




                                                            ู่            ่
“ไม่ ได้ อ้อนสักหน่อย เดรกน้ อยมาขอกําลังใจก่อนจะออกไปช่วยพีงตามหาท่านแม่ตางหาก” เจ้ าเดรกน้ อยเถียงจ๋อยๆ

ก่อนจะแอบบ่น “แต่นายท่านนี่ไม่ได้ เรื่ องเล้ ย”
             ิ
“ไหน พูดใหม่ส” มิคาเอลจับเจ้ าเดรกน้ อยมามองหน้ าตรงๆ แกล้ งเอานิ ้วจิ ้มจมูกมันเล่นด้ วย สงสัยมันจะลืมไปแล้ วว่า

เขาอุ้มมันอยู่ นินทาระยะประชิดขนาดนี ้มีหรื อจะไม่ได้ ยิน



                                               ั                            ่
เจ้ าเดรกน้ อยทําตาโตด้ วย ความตกใจ ก่อนจะแก้ ตวข้ างๆคูๆ “เดรกน้ อยไม่ได้ วานายท่านน้ า
เดรกน้ อยแค่คิดดังๆว่านายท่านยังไม่ได้ กําลังใจเลย นายท่านต้ องไปขอกําลังใจจากนายหญิงแล้ วล่ะ ”



“กําลังใจ”

                      ่                      ั       ่                                                      ้
มิคาเอลมองหน้ าเล็กๆทียิ ้มเผล่ประกอบคําแก้ ตวที่ไม่คอยจะได้ เรื่องของเจ้ าเดรกน้ อยแล้ วทวนถามด้ วยเสียงกลัวหัวเราะ



             ้                                                                   ่     ั
“ใช่ๆ อย่างนันไง” เจ้ าเดรกน้ อยพยักหน้ าใหญ่ นายท่านจะเชื่อหรื อเปล่าก็ไม่ร้ ู ละ แต่มนมีหลักฐานประกอบคําพูดนะ

                        ู ั
มันชี ้ให้ นายท่านดูพี่งกบพี่โกเลมน้ อยที่กําลังขอให้ นายหญิงหอมแก้ มซ้ าย แก้ มขวาไม่เลิกอยู่



มิคาเอลมองภาพทีเ่ จ้ าเดรกน้ อยชี ้แล้ วก็แอบส่าย หน้ า มันจะหาเรื่ องให้ เขาโดนเล่นงานเอานะสิ
           ่
เวลาหน้ าสิวหน้ าขวานแบบนี ้ ขืนทํารุ่มร่าม มีหวังโดนอีกหลายกระทง
แต่เจ้ าเดรกน้ อยกลับสรุปว่านายท่านของมันต้ องไม่ร้ ูวิธีขอกําลังใจแน่ๆเลย มันก็เลยตัดสินใจสอน



                                                                              ้
“นายท่านไม่ร้ ู วิธีขอกําลังใจใช่ม้า” เจ้ าเดรกน้ อยทําท่าอมภูมิ ก่อนจะเอามือปองปากกระซิบกระซาบ

                                                 ํ             ่
“ไม่รักกันจริ งเดรกน้ อยไม่บอกนะเนี่ย นายท่านแค่ทาแก้ มป่ องๆยืนไปหานายหญิง นายหญิงก็หอมแล้ ว ”




                                                                      ่ ่
มิคาเอลอดหัวเราะกับท่าทางแก่แดดแก่ลมของมันไม่ ได้ เขาตบหัวมันเบาๆไปหนึงที ซึงทําให้ เจ้ าเดรกงอน
                     ้                   ู
“ไม่เชื่อกันใช่ไหม งันเดรกน้ อยจะทําให้ ด” ว่าแล้ วมันก็กระโดดลงจากอ้ อมแขนมิคาเอล วิ่งไปหานายหญิง

ยื่นแก้ มป่ องๆของมันไปให้ นายหญิงหอมซ้ ายหอมขวา แล้ วแอบหันมาแลบลิ ้นปลิ ้นตาให้ เขาเหมือนเป็ นผู้ชนะ


----------------------------------------------



จากคุณ : Deckard
เขียนเมื่อ            : 11 พ.ย. 53 05:04:11




             ติดต่อทีมงาน

ความคิดเห็นที่ 8



                              ่ ู
“มีอะไรหรื อเปล่าคะ” หลังจากทีพี่งกลับมาร่าเริ งเหมือนเดิม

            ่              ี
แถมยังพาผู้ชวยตามหาท่านแม่อกสองตัวไปสํารวจที่ขอบๆเขตปลอดภัย อาหมวยก็เพิ่งจะมีเวลาหันมาสนใจคนที่มาด้ วย



มิคาเอลมองตามสัตว์เวทสามตัวที่ลองวิ่งสํารวจเขตปลอดภัยแล้ วหัวเราะหึๆ “ไม่มีอะไรมาก
              ่
แต่คงต้ องเปลียนแผนนิดหน่อย”



                                ิ            ่
“คะ” อาหมวยเริ่ มกังวลเมื่อได้ ยนว่าต้ องเปลียนแผน




                                           ู
“พื ้นที่ นี ้ไม่เชื่อมต่อกับพื ้นที่ที่ผ้ เล่นใช้ ตามปกติ ออโรโบรอสเคสเลยใช้ ไม่ได้ ”

                                       ่
มิคาเอลไม่แปลกใจที่เห็นอาหมวยทําหน้ านิวทันที ตามแผนเดิม เมื่อขโมยไข่ได้ พวกเขาจะเอามันใส่ออโรโบรอสเคส
                       ่                                                                 ิั       ุ่
แล้ วให้ น้าบุษที่รออยูที่บ้านในอินเดียโลนาล้ วงออกมาส่งให้ นิคกี ้ทีเ่ ข้ า เกมจากศูนย์วจยที่ญี่ปน เพียงเท่านี ้
                                          ้                              ั            ่ ั
พวกเขาก็จะสามารถส่งรหัสไปช่วยคนที่นอนไม่ฟืนได้ อย่างรวดเร็ ว และเมื่อไข่มงกรไม่ได้ อยูกบตัว
มิคาเอลกับอาหมวยก็จะมีเปอร์ เซ็นต์รอดมากขึ ้นด้ วย



                                               ่        ั
“แล้ วจะทําอย่างไรคะ” อาหมวยถอนหายใจ เรื่ องเสียงเธอไม่กงวลเท่าความล่าช้ าในการช่วยเหลือคน
“ก็ คงต้ องให้ คนส่งออโรโบรอสเคสไปให้ เฮเดส” มิคาเอลเสนอทางเลือกใหม่ อาหมวยพยักหน้ าเห็นด้ วย

     ่
แม้ วาเฮเดสจะเป็ นตัวล่อให้ คนของเบนนี่จางมาติดกับ แต่ด้วยฝี มือของเขา
                                                                 ั
น่าจะหาทางกลับไปที่ทวีปใหญ่ได้ ก่อนเธอกับมิคาเอลที่ต้องคอยหนีแม่มงกรอยู่ แน่



                                                                       ่ ี่
“แล้ วจะให้ ใครเอาไปให้ น้ าบุษไม่ไหวแน่ คนที่พอจะต่อสู้ได้ ก็ประจําอยูทเทเลพอร์ ทกันหมดแล้ ว ”

อาหมวยเดินวนไปวนมาเมื่อนึกถึงปั ญหาใหม่ มิคาเอลตอนแรกก็คิดไม่ออกเหมือนกัน แต่เผอิญระหว่างที่คิด
เขาหันไปทางที่เจ้ าเดรกน้ อยกําลังกระโดดโลดเต้ นอย่างร่าเริ ง
                                         ่
เจ้ าเดรกน้ อยเองก็ดเู หมือนจะรับรู้ได้ วานายท่านของมันมองมา มันหยุดแล้ วหันมามองทันที และพอมันเห็นนายท่าน
                       ้
มันก็รีบทําแก้ มป่ องทังสองข้ างแล้ วเอานิ ้วจิ ้มๆที่แก้ มเป็ นสัญญาณให้ นายท่าน รี บขอกําลังใจ
พวกมันจะได้ ออกไปช่วยพี่งเู สียที



“หึๆ”




อาหมวยหันมามองมิคาเอลเมื่อได้ ยินเสียงหัวเราะ “มีอะไรหรื อคะ”



                                ่
“ไม่ มี” มิคาเอลปฏิเสธก่อนจะเปลียนเรื่ อง “ผมนึกออกแล้ วว่าจะให้ ใครเอาออโรโบรอสเคสไปให้ เฮเดส”

                                         ่     ่     ู
ท่าทางของเจ้ าเดรกน้ อยทําให้ เขานึกได้ วามีอยูคนที่ถกเฮเดสทํารุ่มร่ามใส่ โดยไม่เคยมีใครยุ มิคาเอลนึกในใจ
“ก็เคยบอกว่าอยากได้ คนที่ตามทันทุกเรื่ องนี่นะ ถือว่าส่งให้ ไปเจอคนที่ใช่ก็แล้ วกัน”




“ใครหรื อคะ” อาหมวยชักสงสัยเมื่อเห็นรอยยิ ้มแปลกๆจากอีกฝ่ าย




“อะโฟร์ ไดท์”




                                                      ่                        ่
พอได้ ยินชื่อนี ้อาหมวยก็เงียบไปเลย ถึงเธอจะร่ายเวทอยูในต้ นไม้ ก็ใช่จะไม่ร้ ูวาเฮเดสทําอะไรลงไป



“ทําไม หรื อคุณไม่เห็นด้ วย” มิคาเอลถามยิ ้มๆ
                  ่                      ิ่ ู
อาหมวยถอนหายใจ “สิงที่เฮเดสทํา มันไม่ใช่สงที่ผ้ หญิงจะให้ อภัยกันได้ ง่ายๆนะคะ”



               ่                                        ั
“เว้ น เสียแต่วาจะทําความเข้ าใจกันได้ ” มิคาเอลต่อให้ ทนที และก่อนที่อาหมวยจะค้ านต่อเขาก็ให้ เหตุผลอื่นประกอบ

         ่ ี่
“เฮเดสอยูทเทเลพอร์ ทของไฟร์ ดราโก้                                          ้
                                        ภูตประจําเทเลพอร์ ทเป็ นธาตุไฟ ดังนัน มารที่จะขึ ้นมาต้ องเป็ นธาตุนํ ้าแน่
                                                             ่
อะโฟร์ ไดท์แม้ จะใช้ เวทได้ ไม่เก่งนัก แต่เธอเล่นธาตุนํ ้าอยูธาตุเดียว”



“คุณคิดว่ามารธาตุนํ ้าจะเมตตาอะโฟร์ ไดท์มากกว่าคนอื่นหรื อคะ” อาหมวยถามอย่างไม่แน่ใจ




“สิง ที่ทําให้ ผมคิดว่า อะโฟร์ ไดท์มีโอกาสมากกว่าคนอื่น ก็คือ ผลไม้ ศกดิ์สทธิ์ของปี ก่อน”
   ่                                                                 ั ิ
เมื่อเห็นว่าอาหมวยหันมามองอย่างสนใจ มิคาเอลก็ขยายความต่อ “ถึงเมื่อปี ก่อนจะไม่ได้ ทําพิธีเต็มรูปแบบเหมือนปี นี ้
แต่ผลไม้ ที่ได้ ก็เป็ นธาตุนํ ้าบริ สทธิ์ อะโฟร์ ไดท์เป็ นคนได้ ไป ด้ วยเหตุนี ้เธอถึงใช้ เวทธาตุอื่นไม่ได้ เลย ผมคิดว่า
                                     ุ
                                              ่         ้
ถึงมารธาตุนํ ้าจะไม่ปล่อยอะโฟร์ ไดท์ แต่เธอก็นาจะเป็ นเปาน้ อยกว่าคนอื่น”



อาหมวยถอนหายใจ “เรื่ องเกม ฉันคงไม่ร้ ูมากไปกว่าคุณ”



                         ั                                                                                        ิ
“วาง ใจเถอะ จากที่ผมรู้ จกอะโฟร์ ไดท์มา ถึงจะเอาแต่ใจไปนิด แต่ถ้าเป็ นเรื่ องสําคัญ โดยเฉพาะเรื่ องเกี่ยวพันกับชีวตคน

เธอไม่ปล่อยให้ อารมณ์อยูเ่ หนือเหตุผลหรอก”



                                                                                            ่
ในขณะที่อาหมวยจะแย้ งก็มี เสียงประกาศจากระบบดังขึ ้น “ผู้เล่นมายาวดี สังหารเงาวิญญาณระดับหนึง
                       ่         ่
ได้ รับค่าประสบการณ์หนึงหน่วย เลือนเป็ นระดับ 90 ได้ อาชีพ องครักษ์ เทพ
                       ่
ต้ องการประกาศชื่อในกลุมอาชีพที่กระดานประกาศกลางหรื อไม่”



                                                                ิ         ่
“ไม่ต้องการ” อาหมวยตอบระบบ ในขณะเดียวกันเธอก็ยกมือส่งสัญญาณให้ มคาเอลรู้ วา กําลังมีประกาศจากระบบดังอยู่
              ั                            ้                    ั              ่
“อาชีพ นี ้มีทกษะเสริ มเพียงทักษะเดียว คือปองกันราชา คุณจึงได้ ทกษะโดยไม่ต้องสุม ด้ วยทักษะนี ้

                                                              ้              ั     ้
คุณสามารถสร้ างพันธสัญญากับผู้เล่นอื่นเพื่อสนับสนุนผู้เล่นคนนันด้ วยการ ใช้ ทกษะฟื นฟู สามารถเพิ่มพลังจิต
                                   ั                ่                  ้
เพิ่มพลังชีวิต และล้ างพิษได้ ใช้ ทกษะซ่อมอัตโนมัติซอมอาวุธและเครื่ องปองกันให้ ได้ โดยมีเงื่อนไขสองข้ อ



                                     ั                    ้
ข้ อแรก คุณสามารถสร้ างพันธสัญญาได้ กบคนเพียงคนเดียวเท่านัน พันธสัญญา เมื่อสมบรูณ์แล้ วไม่สามารถยกเลิกได้
                      ่
เว้ นแต่ฝ่ายใดฝ่ ายหนึงจะขาดคุณสมบัติ

                        ั                                    ้
ข้ อ สอง ระหว่างการใช้ ทกษะ พลังจิตของคุณจะถูกดึงไปใช้ ในการปองกันราชา
               ้                                       ่
คุณจะไม่สามารถปองกันตัวเองได้ หากว่าราชาของคุณยังไม่อยูในเขตปลอดภัยหรื อ ตาย



คุณต้ องการสร้ างพันธสัญญาเลยหรื อไม่”



                            ่                                                               ้
อาหมวยยืนเงียบ พยายามทบทวนสิงที่ระบบบอก เธอเปิ ดเมนูเกมเพื่ออ่านข้ อความที่ประกาศซํ ้าอีกครัง



                                                          ้
“คุณต้ องการสร้ างพันธสัญญาเลยหรื อไม่” ระบบถามซํ ้าอีกครัง




“เกิดอะไรขึ ้น” มิคาเอลถามอาหมวย แต่กลับได้ คําตอบจากโกเลมน้ อย




                                          ั
“นาย หญิงๆ ที่นี่มีเงาวิญญาณด้ วยแหละ แต่มนเป็ นอะไรไม่ร้ ู นายหญิงไม่ให้ ออกไป โกเลมน้ อยเลยลากมันเข้ ามา

พอเข้ ามาปุ๊ บ มันก็แตกโพล๊ ะเป็ นลูกโป่ งโดนเข็มแทงเลย”
                                                                  ่                 ู
เจ้ าโกเลมน้ อยวิ่งหน้ าเริ่ ดมารายงานพร้ อมๆกับถือซากเงาวิญญาณหนึงพวงติดมือ มาให้ ดด้วย



                             ุ
“สร้ าง” อาหมวยตัดสินใจในที่สด




                           ุ
“กรุ ณาแจ้ งชื่อผู้เล่นที่คณต้ องการให้ เป็ นราชา” ระบบถามต่อทันที
                                   ั
“มิ คาเอล” อาหมวยแจ้ งชื่ออย่างไม่ลงเล มิคาเอลหันมามองเพราะคิดว่าอาหมวยเรี ยก

                        ่
แต่แล้ วสีหน้ าเขาก็เปลียนไปเมื่อได้ ยินข้ อความจากระบบ
      ่
ชายหนุมเดิมมาดึงเมนูเกมของอาหมวยไปอ่านคุณสมบัติของทักษะและเงื่อนไขจน หน้ าเคร่ง



              ุ                      ้
“ผมไม่ยอมให้ คณสร้ างพันธะกับใครรวมทังตัวผมเองด้ วย” มิคาเอลบอกอาหมวยเสียงเคร่ ง

                                                  ู่                       ่         ี ่
เคร่งเสียจนเจ้ าโกเลมน้ อยตัดสินใจถอยไปรวมตัวกับพีงและเดรกน้ อยก่อน ไม่ใช่วาเขาจะไม่ดใจทีมายาวดีเลือกเขา
               ํ           ้                  ่
แต่เงื่อนไขที่ทาให้ อาหมวยปองกันตัวเองไม่ได้ ตางหากที่ทําให้ เขากังวล
       ีั
เขาไม่มวนยอมให้ เธอต้ องเสียสละขนาดนี ้เพื่อเขาเป็ นอันขาด



                                                  ่                 ั
“คุณมิคา เอล” อาหมวยเรี ยกเสียงเรี ยบ “เราต้ องเสียงอันตรายไปเอาไข่มงกร

                                       ุ ่                                                              ่
แล้ วฉันก็ทําหน้ าทีเ่ ป็ นกองหนุนให้ คณอยูแล้ ว สร้ างหรื อไม่สร้ างพันธะก็ไม่ทําให้ หน้ าที่ของเราเปลียนไป
    ั          ั
แต่มนจะทําให้ ฉนทํางานได้ ง่ายขึ ้น ยอมรับพันธสัญญาเถิดค่ะ”



“คุณคิดดีแล้ วหรื อ” มิคาเอลถามยํ ้า




“ค่ะ” อาหมวยตอบอย่างหนักแน่น




                                                     ุ                   ้
“มายาวดี” มิคาเอลดึงมืออาหมวยมากุม “ผมไม่ต้องการให้ คณเสียสละตัวเองขนาดนัน คุณรู้ ไหมว่า

    ้
การปองกันตัวเองไม่ได้ ในที่แบบนี ้มันหมายความว่าอะไร และผมขอเตือนคุณไว้ ตรงนี ้เลยนะว่า
                                                                 ่
ถ้ าคุณยังยืนยันที่จะเป็ นองครักษ์ เทพให้ ผมละก็ ผมจะถือว่าคุณอยูในความคุ้มครองของผมตลอดไป
                        ่
และคําสัญญานี ้มันถาวรยิงกว่าพันธสัญญาในเกม เพราะมันจะมีผลในโลกจริ งด้ วย”



                           ่                               ั                 ั
“คุณมิคาเอล นี่ไม่ใช่เวลาทีจะมาพูดเล่นนะ..” อาหมวยท้ วงไม่ทนขาดคํา มิคาเอลก็ขดขึ ้น




            ู                      ู                                    ํ           ั
“ผม ไม่ได้ พดเล่น ผมหมายความตามที่พดทุกคําจริ งๆ และความปลอดภัยของคุณมีสาคัญกว่าไข่มงกรทุกฟอง

                  ่
เข้ าใจไหม” ชายหนุมจ้ องเสียจนอาหมวยอยากจะหลบ
“ผู้เล่นมายาวดี คุณต้ องการสร้ างพันธสัญญากับผู้เล่นมิคาเอลหรื อไม่” ระบบถามแทรกขึ ้นมา




                                 ่
มิคาเอลยังคงรอให้ อาหมวยตอบ แม้ วาจะไม่พอใจกับการตัดสินใจของเธอ



                                    ่                                   ้      ั
“ต้ อง การ” อาหมวยเม้ มริ มฝี ปากอยูนานกว่าจะให้ คําตอบกับระบบ หลังจากนันเธอก็หนมาบอกมิคาเอล

                                  ุ
“ฉันดูแลตัวเองได้ และต้ องการให้ คณตอบตกลงด้ วย”




“ผู้เล่นมิคาเอล คุณจะยอมรับพันธสัญญาหรื อไม่”




“ผมเตือนคุณแล้ วนะ” มิคาเอลกระซิบเตือนก่อนจะให้ คําตอบ “ยอมรับ”




                                          ุ                                          ่          ่
อาหม วยบิดมือออกจากมือของมิคาเอลได้ ในที่สด เธอโล่งอกที่เขายอมรับพันธสัญญา แต่ก็อดหวันใจไม่ได้ วา
                                             ู                                              ั
ถ้ าหากมีอะไรเกิดขึ ้นจริงๆ เขาจะทําอย่างที่พดจริ งๆหรื อเปล่า เธอไม่ต้องการให้ เขาทิ ้งไข่มงกร
                                     ้
แล้ วก็ไม่ต้องการให้ เขามาเสียเวลาปกปองเธอจนเสียงานด้ วย



“นายหญิงเป็ นอะไร” เจ้ าโกเลมน้ อยยกพวกเข้ ามาถาม มันไม่ชอบเห็นนายหญิงกับนายท่านทะเลาะกัน




                                                      ้
“ไม่ เป็ นไรจ๊ ะ” อาหมวยตอบโกเลมน้ อย เธอโอบสัตว์เวททังสามตัวเอาไว้ แล้ วหันไปมองมิคาเอลเหมือนจะบอกว่า

                          ้
ฉันมีเจ้ าสามตัวนี ้คอยปกปองก็พอแล้ ว



                                                                        ่
“เนื่องจากผู้เล่นมิคาเอลยังมี คุณสมบัติไม่ครบ พันธสัญญาที่สร้ างขึ ้นอยูในสถานะพัก

                         ั                             ิ
ผู้เล่นมายาวดีสามารถใช้ ทกษะสนับสนุนผู้เล่นมิคาเอลได้ สบเปอร์ เซนต์ของ ความสามารถจริ ง
                     ้              ่
และเงื่อนไขไม่สามารถปองกันตนเองจะอยูในสถานะพักจนกว่าพันธสัญญาจะสมบรู ณ์ ”
                                                                                           ั
มิคาเอลยิ ้มทันทีที่ได้ ยินเสียงประกาศ ผิดกับอาหมวยที่เอาแต่ขมวดคิ ้วขัดใจที่ไม่สามารถใช้ ทกษะได้ เต็มที่
    ู ั
พี่งหนไปมองหน้ าโกเลมน้ อยด้ วยความไม่เข้ าใจว่านายท่านกับนายหญิงทะเลาะกัน ไปทําไม
ส่วนเจ้ าเดรกน้ อยถือโอกาสยื่นหน้ าไปอ่านข้ อความในเมนูเกมของอาหมวย



“ว่าแล้ ว นายท่านนี่ไม่เอาไหนเล้ ย คุณฉมบัติไม่ครบอีกล่ะ”




---------------------------------------------------



จากคุณ : Deckard

เขียนเมื่อ           : 11 พ.ย. 53 05:04:48




             ติดต่อทีมงาน

ความคิดเห็นที่ 9



                 ู
บทที่ 185 ใครๆก็ถกรัก



ความเห็นของเจ้ าเดรกน้ อยทําให้ นรกเงียบสนิท
                      ั                                                                           ั
แล้ วมันก็ไม่ได้ ร้ ูตวเลยว่ามันทําให้ นายหญิงหันไปทําตาขวางใส่นายท่านเพื่อ ปรามไม่ให้ เขาหันมาดุมน
  ้                                                            ่                 ้
ทังๆที่นายท่านยังไม่ได้ ทําอะไรมันสักหน่อย มิคาเอลหัวเราะหึๆเมือเห็นท่าแม่เสือปกปองลูกอ่อนของอาหมวย
                           ่
พอสาวเจ้ าทําตาดุใส่ เขาก็สายหน้ ายิ ้มๆแล้ วหันไปก้ มหน้ าก้ มตาส่งข้ อความหาใครต่อใครแทน



                                                         ่ ู
เจ้ าเดรกน้ อยทําหน้ าเป๋ อเหลอดูเหตุการณ์อย่างงงๆจนกระทังพี่งใช้ กรงเล็บสะกิดมันเบาๆ
                          ู
“อะไรเหรอ” มันหันไปถามพี่งเสียงใส




                        ู           ั้      ่
“ออกเดินทางกันเถอะ” พี่งชวน แล้ วก็ตงท่าจะพุงออกนอกเขตปลอดภัยไปเป็ นตัวแรก




“เดี๋ยว” นายหญิงห้ ามทันที พี่งู เดรกน้ อยและโกเลมน้ อยที่กระโจนตามกันไปแล้ วก็เลยต้ องเบรคพรื ด

“รู้ แล้ วหรื อว่าจะไปทางไหน ถึงได้ คิดจะออกไปกันน่ะ”




                                                                 ู                          ํ
“ข้ ารู้ นายหญิงจะไปหาท่านแม่ ข้ ารู้ ทาง ให้ ข้านําทางเถอะ” พี่งตอบพร้ อมๆกับอาสาเป็ นไกด์นาทาง




    ั                                   ่
ไม่ทนที่อาหมวยจะอนุญาต มิคาเอลก็ออกคําสังใหม่ “แจกแจงเส้ นทางมาก่อน เผื่อพลัดหลงจะได้ ไปต่อกันได้ ”
     ่
คําสังของมิคาเอลทําให้ เจ้ างูทําหน้ าลําบากใจ



                                 ่
“ข้ าใช้ แค่ความทรงจํา ไม่มีแผนทีอะนายท่าน” มันตอบเสียงอ่อยๆ “บอกทางก็ไม่ได้ ข้ าไม่ร้ ูจะบอกทิศอย่างไร

       ่                     ้
รู้แค่วาจะต้ องไปทางไหนเท่านัน”



“แล้ วอินดิโกจะไปทางไหน บอกนายหญิงได้ ไหม” อาหมวยย่อตัวลงมาช่วยซักทันที




             ่          ่
“ข้ ารู้ แต่วาท่านแม่อยูที่โน่น” เจ้ างูชี ้ไปบนห้ วงอวกาศอันกว้ างใหญ่ไพศาล

  ้
ทังอาหมวยและมิคาเอลมองตามไปก็เห็นดวงดาวหลากสีเ บ้ างมีวงแหวน
         ี
บ้ างไม่มวงแหวนเรียงกันเป็ นแถวเว้ นระยะเท่าๆกันราวกับมีใครจับเรี ยง
                            ุ                ่ ่
แต่นิ ้วของเจ้ างูชี ้ไปที่จดเล็กๆสีทองที่อยูหางไกลจนเห็นเป็ นแสงสว่างจุด เท่าปลายเข็ม “มันไกลมากเลย
                                              ้
เราต้ องไปที่รูหนอนกันก่อน แล้ วก็ต้องมุดกันตังหลายทีกว่าจะถึง”
              ่
เจ้ างูเสียงยิงอ่อยเมื่อเห็นสายตาที่เต็มไปด้ วยเครื่ องหมายคําถามของนายหญิง
                            ้ ่                                          ่            ่
อาหมวยหันไปสบตากับมิคาเอล ทังคูคิดตรงกัน ดวงดาวในเกมไม่ได้ เรี ยงตัวตามสิงทีเ่ ป็ นอยูจริ ง
    ั
แต่จดเรี ยงตามแต่ใจของผู้ออกแบบ ถ้ าเป็ นแบบนี ้ หากมีการผลัดหลงกันจริ งๆนอกจากจะตามตัวกันไม่เจอแล้ ว
การจะกลับมาทีเ่ ดิมก็ทําได้ ยากด้ วย



   ้                                                                                    ่
“งันก็มีทางเดียว” มิคาเอลตัดสินใจ เขาล้ วงเอาชุดอุปกรณ์ปีนเขาทําจากใยไหมสีทองออกมาชุดหนึงส่งให้ อาหมวย

         ุ                                          ่
“อุปกรณ์ชดนี ้ทอจากใยไหมที่มีความเหนียวและความยืดหยุนสูง ถึงจะผูกทุกคนเข้ าไว้ ด้วยกัน

                     ่
แต่ก็ไม่จํากัดการเคลือนไหว”



                                             ั                          ่
พูดได้ เท่านี ้ อาหมวยก็เข้ าใจ แต่เธอหันรี หนขวางเหมือนตัดสินใจไม่ได้ วาจะผูกทุกคนเข้ าไว้ ด้วยกันอย่างไร
มิคาเอลหันมามองอาหมวยอย่างแปลกใจ “มีอะไรหรื อ มายาวดี”



                                         ุ                           ่
อาหมวยเม้ มริ มฝี ปากก่อนจะพูดออกมาในที่สด “คุณว่าเชือกใยไหมนี่ยืดหยุนมากใช่ไหม”



“ต้ องใช้ แรงมหาศาลดึงตรงๆถึงจะยืดออก และเมื่อถูกยืด ก็ยืดได้ ถึงพันเท่าโดยไม่ขาด” มิคาเอลพยักหน้ า แล้ วย้ อนถาม

“ทําไมหรื อ”




                             ่                              ้                        ่
ถึงตอนนี ้ อาหมวยจึงได้ บอกสิงทีเ่ ธอกังวลออกมา “ถ้ าอย่างนัน ถ้ าเราให้ อินดิโก้ อยูหน้ าสุด ถ้ าเกิดอะไรขึ ้น
               ่                      ่
อินดิโก้ ที่อยูปลายสุดก็อาจจะหลุดไปอยูในเขตอันตรายคนเดียว”



                                                    ั
พี่งเู งยหน้ ามองนายหญิงตาโต มันไม่เคยคิดเรื่ องที่มนจะผลัดหลงกับคนอื่นเลย เพราะมันคิดว่ามันรู้ทาง
                                   ึ ่
แต่พอนายหญิงพูดอย่างนี ้ มันก็ร้ ูสกอุนวาบเข้ ามาในหัวใจ “นายหญิงห่วงเรา” มันเดินจะไปกอดขานายหญิง
แต่กลับถูกนายท่านดึงตัวมาเสียก่อน



   ่       ้                     ่
“นันสินะ งันก็ต้องให้ คนสําคัญอยูตรงกลาง” มิคาเอลลูบหัวเจ้ างูสองที แล้ วหยิบอุปกรณ์อีกชุดออกมา

เขาจัดการสวมส่วนสายคล้ องไหล่ สายรัดเอว
                                                              ่                            ้
สะโพกและต้ นขาให้ เจ้ างูอย่างครบถ้ วนท่ามกลางตากลมๆโตอีกสองคูที่จ้องอย่าง ไม่ละสายตา ดังนัน
                                ่
พอมิคาเอลเอ่ยปากถามว่า “ใครจะอยูตรงกลางอีกยกมือขึ ้น”
     ั                                                                        ่
ก็มีมงกรน้ อยอีกตัวชูสองมือกระโดดหยองแหยงตอบรับทันที “เดรกน้ อย เดรกน้ อยจะอยูตรงกลาง”



                     ้                ้      ั
มิคาเอลหัวเราะหึๆ “งันก็เข้ ามา” จากนันเขาก็จดการผูกเอวให้ เจ้ าเดรกน้ อยเป็ นรายต่อไป
                  ่
เจ้ าของดวงตาอีกคูก็เลยหันไปหานายหญิง



“แล้ วโกเลมน้ อยล่ะ”




                                             ่                 ู ั
อาหมวยดึงแก้ มมันอย่างเอ็นดู “โกเลมน้ อยก็อยูตรงกลางระหว่างพี่งกบนายหญิงไง”
         ่
ระหว่างทีตอบเธอก็เริ่ มสวมอุปกรณ์ปีนเขาให้ โกเลมน้ อย และในขณะเดียวกัน
                    ั                                           ั
มิคาเอลก็เริ่ มใช้ ตวล็อคหรื อสแนปลิ ้งค์โยงเชือกระหว่างเจ้ างูกบเดรกน้ อย เข้ าด้ วยกันแล้ ว



                                 ่                 ู ั
“จริ งด้ วย เหมือนที่เดรกน้ อยอยูตรงกลางระหว่างพี่งกบนายท่าน”

เจ้ าโกเลมน้ อยหันไปมองนายท่านที่กําลังโยงเชือกจากเดรกน้ อยมาหาตัวเอง



                      ู      ่
“ใช่แล้ ว และเพราะพี่งต้องเสียงอันตรายนําหน้ าไปก่อนเพราะรักพวกเราห่วงพวกเราแล้ ว

               ู่          ้                        ู                     ่
โกเลมน้ อยรักพีงก็ต้องช่วยปองกันและระวังหลังให้ พี่งด้วยนะ” อาหมวยออกคําสังต่อไป
  ่
ซึงเจ้ าโกเลมน้ อยก็ตอบรับอย่างว่าง่าย



“คร้ าบ”




                                                                   ู
“แล้ วเดรกน้ อยล่ะ” เจ้ าเดรกน้ อยตะโกนถามทันที “เดรกน้ อยก็รักพี่งนะ

                  ้                        ู
ให้ เดรกน้ อยช่วยปองกันกับระวังหลังให้ พี่งด้วยป่ าว”
                                                                                           ั ่
มิคาเอลถึงกับส่ายหน้ ากับความล้ นของมัน เขาตบหัวมันเบาๆไปสองทีก่อนจะอนุญาต “ตามสบายเลยไอ้ ตวยุง”
                                  ่                                                     ั
แต่พอเห็นเจ้ ามังกรน้ อยทําหน้ ามุย เขาก็บีบจมูกมันอีกทีด้วยความมันเขี ้ยวก่อนจะพูดให้ มนหายงอน
“แล้ วก็ไม่ต้องห่วงด้ านหลัง นายท่านจะคอยระวังให้ เอง”




                       ั้          ่                   ั ่ ่                                                 ั
ตอนแรกเจ้ าเดรกน้ อยก็ตงท่าจะงอนอยูที่โดนเรี ยกว่าไอ้ ตวยุงอยูแล้ ว เชียว แต่พอนายท่านบอกว่าจะระวัง หลังให้ มน
                                                   ี่
มันก็ทําตาโต “เดรกน้ อยรู้แล้ ว เดรกน้ อยระวังให้ พงู เพราะเดรกน้ อยรักพี่งู นายท่านระวังหลังให้ เดรกน้ อย
ก็แสดงว่านายท่านรักเดรกน้ อย ใช่ม้า”



                                             ั ่
มิคาเอลหัวเราะหึๆ “คิดออกเหมือนกันหรื อ ไอ้ ตวยุง”



“แย่แล้ ว” เจ้ าโกเลมน้ อยอุทานเมื่อนึกอะไรขึ ้นได้




“มีอะไรหรื อจ๊ ะ” อาหมวยถามทันที




                              ่
“ก็เด็กดีต้องคุ้มครองนายหญิงนีนา โกเลมน้ อยกับเดรกน้ อยไปคุ้มกันพี่งู แล้ วใครคุ้มครองนายหญิงล่ะ ”




ท่าทางของเจ้ าโกเลมน้ อยวิตกกังวลเสียจนมิคาเอลอยากจะให้ รางวัลมันชิ ้นใหญ่ๆ “ไม่ต้องห่วงหรอกน่าโกเลมน้ อย
นายท่านจะคุ้มครองนายหญิงเอง”



                           ่
เสียงของมิคาเอลบอกถึงความมันใจจนอาหมวยแอบค้ อน คนตาดีก็เลยพูดต่ออีกหน่อย
                                                                ุ
“แต่โกเลมน้ อยกับทุกคนก็ช่วยกันคุ้มครองนายหญิงได้ เหมือนเดิม ก็ทกคนรักนายหญิงไม่ใช่หรื อ ”




                                                                          ู่
“ใช่ๆๆ” เจ้ าโกเลมน้ อยพยักหน้ าถี่ๆทันที “เราจะคุ้มครองนายหญิงด้ วยเนอะพีงเนอะ”

                                             ั          ู
เจ้ าโกเลมน้ อยมัวแต่หาสมัครพรรคพวกจนไม่ได้ สงเกตว่าพี่งของมันกําลังนํ ้าตา คลอ
                                 ่
และเจ้ าเดรกน้ อยกําลังนับนิ ้ววุนอีกแล้ ว
“ใช่ ข้ ารักนายหญิง ข้ าจะคุ้มครองนายหญิง” เจ้ างูบอกตัวเองเบาๆ เสียงแทบไม่รอดจากลําคอ




                            ่
แต่เจ้ าเดรกน้ อยกลับตะโกนลันเมื่อนับนิ ้วเสร็ จ “ไชโย พวกเรานะ มีคนรักกันหมดเลย”



มิคาเอลกับอาหมวยหันไปมองมันอย่างงุนงง เจ้ าเดรกน้ อยก็เลยชูนิ ้วแจกแจงให้ ฟังทีละข้ อ
                                  ่ ู                                                 ่
“เดรกน้ อยจะค่อยๆเล่าให้ ฟังนะ หนึง พี่งบินนําหน้ า เพราะรักพวกเราหมดเลย พวกเราก็รักพีงู เราเลยคุ้มครองพี่งู

        ู ่
ให้ พี่งอยูตรงกลาง ฉอง นายท่านคุ้มครองเดรกน้ อย เพราะนายท่านรักเดรกน้ อย ฉาม
                           ่                                                                           ้
นายหญิงให้ พี่โกเลมน้ อยอยูตรงกลาง นายหญิงคุ้มครองพี่โกเลมน้ อยเหมือนนายท่านคุ้มครองเดรกน้ อย เพราะฉะนัน
นายหญิงรักพี่โกเลมน้ อย แล้ วก็ฉี่ พวกเราทุกคนก็รักนายหญิง พวกเราก็เลยจะคุ้มครองนายหญิง เห็นไหม
เดรกน้ อยนับหมดแล้ ว พวกเราทุกคนถูกรักกันหมดเลย”



                 ่            ิ
“ข้ าว่า ขาดไปหนึงนะ” เจ้ างูคดตามเดรกน้ อยแล้ วก็ท้วงออกมาอย่างเคร่ งเครี ยด




“อะไรหรื อจ๊ ะ” นายหญิงถามด้ วยความเอ็นดู




                                                 ู
“ก็ นายท่านไง ไม่เห็นมีใครคุ้มกันนายท่าน” ที่พี่งขมวดคิ ้ว เพราะมันเพิ่งนึกออกว่า

                   ้                  ุ
นายท่านทําหน้ าที่ปองกันระวังหลังให้ ทกคน แต่ไม่เห็นมีใครคุ้มครองนายท่านบ้ างเลย



                ุ             ่        ่          ้                                      ่
มิคาเอลยิ ้มที่มมปากเมื่อ รู้วาเจ้ างูหวงเขาขนาดนัน ส่วนเจ้ าเดรกน้ อยอ้ าปากหวอเมื่อรู้วามันนับไม่ครบ
        ้ ้
อาหมวยนันตังท่าจะอ้ าปากพูด แต่ก็ต้องเม้ มปากเงียบสนิทเมื่อเจ้ าโกเลมน้ อยจัดการตรวจสอบข้ อมูลแล้ วพูดออก
มาเสียงแจ๋ว



“ใครว่าไม่มี นายหญิงไง นายหญิงเป็ นองครักษ์ เทพของนายท่านแล้ ว นายหญิงเป็ นคนคุ้มครองนายท่านไง ”

                          ั
เจ้ าโกเลมน้ อยดีใจมากที่มนหาเจอแล้ วว่าใครคุ้มครองนายท่าน



                            ่
“ไชโย” เจ้ าเดรกน้ อยตะโกนลัน
                                           ้                              ้
“นี่ เดรกน้ อย ดีใจที่ข้ามีคนคุ้มครองขนาดนันเชียว” มิคาเอลถามด้ วยเสียงกลัวหัวเราะ

            ่
เขาก็ร้ ูอยูหรอกว่าเจ้ าเดรกน้ อยมันสนิทกับนายหญิงมากกว่า แต่การที่เห็นมันดีใจขนาดนี ้
                             ั
ก็อดทําให้ เขาดีใจไม่ได้ ที่มนก็รักเขาบ้ างเหมือนกัน



                                  ๊
“ป่ าว” เจ้ าเดรกน้ อยส่ายหน้ าเดียะ




                                  ู
“อ้ าว แล้ วร้ องไชโยทําไม” คนที่ถกสัตว์เลี ้ยงลืมชักสงสัย




                ่
“เดรกน้ อยดีใจทีเดรกน้ อยนับถูกแล้ วต่างหาก” มันบอกหน้ าตาเฉย




                       ั
“ยังไงหรื อ” นายหญิงก็ชกจะงงด้ วย




              ู
“ก็ ที่ใครๆก็ถกรักไง ตอนแรกเดรกน้ อยลืมนายท่านไป แต่ตอนนี ้ นายหญิงคุ้มครองนายท่าน ก็แสดงว่า

                             ้             ั
นายหญิงรักนายท่านไง เพราะฉะนัน เดรกน้ อยก็นบไม่ผิดไง พวกเราทุกคนถูกรักกันหมดเลย”



                                                                          ่
เจ้ าเดรกน้ อย สนใจแต่นิ ้วมือของมันตอนที่อธิบาย พอพูดจบมันก็ชะงักเพราะอยูๆทุกคนก็เงียบกันไปหมด
               ู ั                           ้
มันมองไปทางพี่งกบพี่โกเลมน้ อยก่อน แต่สองคนนันเขากระซิบกระซาบอะไรกันก็ไม่รุ มันเลยเหลียวไปทางนายหญิง
พอเห็นนายหญิงยืนนิ่งหน้ าแดงกํ่า มันก็ทําตาปริ บๆ



“จะว่าโกรธก็ไม่เหมือน แล้ วนายหญิงเป็ นอะไรไปหว่า ถอยดีกว่าเรา”

มันพึมพําเบาๆก่อนจะถอนหลังไปเหยียบเท้ านายท่าน



                                                                                    ั
“แฮ่ เดรกน้ อยขอโต๊ ด” เจ้ าเดรกน้ อยมันชักเท้ ากลับมายืนเจี๋ยมเจี ้ยมทันทีที่ร้ ู ตวว่าพลาดอีกแล้ ว
                                                              ่                 ่         ี่ ั
“เด รกน้ อย” มิคาเอลแกล้ งทําเสียงเข้ มจนมันหดหัว “ลืมนาย ไม่หวงนาย โทษก็หนักอยูแล้ ว แต่นยงมาเหยียบเท้ าอีก”

พอเห็นมันจ๋อยได้ ที่ เขาก็แอบยิ ้ม เจ้ าเดรกน้ อยเลยใจชื ้นขึ ้นหน่อย



                                 ้
“แต่จากที่สรุ ปได้ เมื่อกี๊ โทษทังหมดยกให้ ” มิคาเอลกระซิบบอกมัน




เจ้ าเดรกน้ อยทําตาโต “จิงนะ”



“จริ งสิ แล้ วจะมีรางวัลให้ ด้วย”




                                     ้
แต่ พอเจ้ าเดรกน้ อยจะร้ องไชโยอีกครัง มันก็เป็ นฝ่ ายถูกเหยียบเท้ า มันชะงักกึก
ก่อนจะเงยหน้ าไปเจอหน้ านายท่านที่ก้มลงมาหามัน “แต่อย่าให้ ร้ ูถึงนายหญิงเด็ดขาด เข้ าใจไหม”



                                                                        ้                        ั
เจ้ าเดรกน้ อยพยักหน้ า หงึกๆก่อนจะเริ่ มต่อรองด้ วยเสียงกระซิบบ้ าง “งันเดรกน้ อยขอรางวัลอันที่มนวาวๆนะ..
           ่
อย่างทองเนียเดรกน้ อยชอบ เพชร เดรกน้ อยก็ชอบ ยังมีมรกต อเมทิส แล้ วก็....”




-------------------------------------------------



จากคุณ : Deckard

เขียนเมื่อ           : 11 พ.ย. 53 05:05:34
          ติดต่อทีมงาน

ความคิดเห็นที่ 10



บทที่ 186 เฮเดสจอมโฉด



    ้                         ้                                                         ่
“ครังแรกเจ้ าเป็ นผู้กําหนด งัน..คราวนี ้ข้ าก็ต้องเป็ นคนกําหนดวิธีเดิมพัน ใช่ไหนพ่อหนุม”

                              ่ ั
นางมารธาตุนํ ้าหมุนตัวกลับไปนังที่บลลังก์นํ ้าแข็งก่อนจะเอียงคอถามเฮเดส



      ่                                               ่
ชายหนุมพยักหน้ าโดยไม่ตอบ เขาเห็นออโรโบรอสเคสที่พาดอยูบนตัวอะโฟร์ ไดท์แล้ ว “ยายแสบคิดอะไรอยู่
                                        ้
ถึงได้ จงใจเอาออโรโบรอสเคสวางไว้ อย่างนัน” เฮเดสก็เช่นเดียวกับมิคาเอล
เขารู้ความสามารถในการใช้ เวทธาตุนํ ้าของอะโฟร์ ไดท์ดี ขนาดพยัคฆ์ทมิฬที่ใช้ เวทธาตุนี ้ได้ ไม่มาก
ยังพอจะมีเวลาดิ ้นรนก่อนจะถูกขังในกําแพงนํ ้าแข็ง แล้ วอะโฟร์ ไดท์ที่มีความสามารถมากกว่า แทนที่จะพยายามหนี
ทําไมกลับใช้ เวลาช่วงสุดท้ ายเอาออโรโบรอสเคสมาวางให้ เห็นเด่นชัดแบบนี ้



                                                                              ้
“นางคงสําคัญกับเจ้ ามากสินะ” นางมารธาตุนํ ้าถามยิ ้มๆเมื่อเห็นเฮเดสเงียบไป “งันข้ าให้ โอกาสเจ้ าช่วยนางก็แล้ วกัน”




เฮเดสหรี่ ตามองนางมาร จนเธอปิ ดปากหัวเราะคิกคักกับความช่างระแวงของเฮเดส “ทีแรก
ข้ าคิดจะให้ เจ้ าทลายกําแพงนํ ้าแข็งของข้ า แต่ในเมื่อเจ้ าห่วงนางมากนัก
                                ุ
เจ้ าจะเลือกละลายนํ ้าแข็งที่ห้ มตัวนางไว้ แทนก็ได้ นะ”



                                                                               ่
ทันทีที่ได้ ยินข้ อเสนอ เฮเดสก็รับรู้ถึงอันตรายทันที เขาเห็นกับตา ได้ ยินกับหูวานางมารธาตุนํ ้าผู้นี ้ต้ องกินไฟ
              ่                                                  ี่      ่
หรื ออีกนัยหนึงดูดซับพลังงานความร้ อนจากไฟและเวทไฟ เขารู้ดวา ตลอดเวลาที่ผานมา
เธอยังไม่ลงมือกับเขาจริ งจังก็เพราะเขามีผลไม้ ศกดิ์สทธิ์ค้ มครอง
                                               ั ิ ุ
ผลไม้ ศกดิ์สทธิ์นี ้ช่วยปรับสมดุลให้ เขาจนมีห้าธาตุเท่าๆกัน ด้ วยเหตุนี ้นางมารจึงยังไม่ร้ ูจะโจมตีที่จดไหนก่อน
       ั ิ                                                                                             ุ
                                                                                            ื่
เธอได้ ทดลองโจมตีเขาแบบทีเล่นทีจริ งมานานพอสมควรแล้ ว และนี่คงเห็นว่าถึงเวลาเอาจริ งจึงได้ ยนข้ อเสนอนี ้มา
       ่                       ้
แต่ไม่วาเขาเป็ นคนที่ฝึกเวทมาทังห้ าธาตุอย่างสมดุลจริงๆหรื อไม่ เมื่อใช้ เวทละลายนํ ้าแข็งที่นางมารสร้ างขึ ้น
                                                          ่ ุ
สมดุลของเวทในตัวก็จะเสียไปทันที จะเลือกละลายก้ อนนําแข็งทีห้ มตัวอะโฟร์ ไดท์หรื อจะละลายกําแพงนํ ้าแข็งก็
                                                                                                              ่
เหมือนกัน ทันทีที่ลงมือ เขาก็จะกลายเป็ นเหยื่ออย่างง่ายดาย แต่เมื่อนางมารคิดจะเล่นกับเขา เขาก็ต้องเล่นด้ วยอยูแล้ ว



      ่
ชายหนุมเหลือบตามองด้ านบน กําแพงนํ ้าแข็งที่นางมารเรี ยก มันไม่เพียงเป็ นกําแพงสูง
    ่                                                                                    ุ
แต่สวนบนของมันยังโค้ งลงมาประสานกันจนกลายเป็ นโดมครอบเขาและนางมารไว้ ภายใน เฮเดสยิ ้มที่มมปาก
                                ุ
ข้ อเสนอให้ ละลายนํ ้าแข็งที่ห้ มตัวอะโฟร์ ไดท์แม้ จะดูเหมือนง่ายกว่า
แต่หากเขาเลือกช่วยอะโฟร์ ไดท์ก็เท่ากับยอมถูกขังในโดมนํ ้าแข็งตอนที่หมดแรง เมื่อรู้อย่างนี ้
มีหรื อเจ้ าแห่งความตายจะหลงกล



“เมื่อคุณอยากให้ ผมทลายกําแพงนํ ้าแข็ง ผมก็จะทําให้ ก็แล้ วกัน” เฮเดสกระโดดขึ ้นไปจนถึงช่องว่างกลางหลังคาโดม

ซัดม้ วนคาถาออกไปห้ าม้ วน



พรึ่บ



          ่
กําแพงไฟสีสายก่อตัวขึ ้นจากจุดกึ่งกลางโดมวิ่งลงไปตามผิวนอกของกําแพงนํ ้าแข็ง เห็นเป็ นเส้ นสีส้มตัดกับสีขาว
                          ่ ่
แบ่งโดมนํ ้าแข็งออกเป็ นสีสวนทันที



เปรี๊ ยะๆๆๆ เสียงนํ ้าแข็งแตกเริ่มดังขึ ้น กําแพงนํ ้าแข็งเริ่มร้ าว เฮเดสมองความกระวนกระวายของนางมาแล้ วยิ ้ม
                                                                             ั
ม้ วนคาถาม้ วนที่ห้าของเขาไม่ใช่เวทกําแพงไฟ แต่เป็ นเวทผนึกนํ ้าแข็ง เขาใช้ มนปิ ดช่องว่างบนหลังคาโดมจนสนิท
              ้
แถมยังสร้ างชันนํ ้าแข็งของเขาเองเคลือบด้ านในไว้ เพื่อปิ ดช่องทางไม่ให้ นาง มารได้ มีโอกาสดูดกลืนกําแพงไฟเป็ นอาหาร



                        ่
“เจ้ าสร้ างนํ ้าแข็งเพิม แล้ วจะทลายกําแพงของข้ าได้ อย่างไร” นางมารหันมาทําหน้ างํ ้าใส่เฮเดส




      ่                       ่
ชายหนุมยิ ้มรับ เขาเปิ ดช่องสือสารแจ้ งข่าวก่อนที่จะตอบนางมาร “ไม่ยากหรอก เพื่อคุณ
                         ่
ผมยอมตัดใจเผาคนข้ างนอกนันจนหมดเชียวนะ”
                                                                   ่
“จริ งหรื อ เจ้ าไม่คิดจะขอชีวิตพวกมันแล้ วหรื ออย่างไร” นางมารเปลียนเป็ นยิ ้มหวานปานจะหยดทันที




                  ้                       ่                                         ้          ้
“อันที่จริ ง พวกนันก็ไม่เกี่ยวอะไรกับผมอยูแล้ ว อีกอย่างโดนผมฆ่า ก็ดีกว่าโดนคุณฆ่าตังเยอะ ดังนัน

คิดว่าผมช่วยสงเคราะห์ไม่ให้ พวกเขาต้ องมาเจอกับคุณก็แล้ วกัน” พูดจบเฮเดสก็เหวี่ยงม้ วนคาถาเรี่ ยพื ้นออกไปอีกสองชุด
                        ่                 ้                                   ่
ชุดแรกเป็ นเวทหลอมลาวาสีม้วนแต่ละม้ วนมีเปาหมายที่พื ้นดินจุดที่เวทกําแพง ไฟวิงจากยอดโดมลงมาถึงพื ้นดิน
ส่วนชุดที่สองคือเวทผนึกนํ ้าแข็งที่ตามไปสร้ างนํ ้าแข็ง ปิ ดทางไม่ให้ นางมารมีโอกาสดุดไฟและความร้ อนมากลืนกิน


--------------------------------------------------



“ฉห แล้ ว”   ตงหลินฟั งข้ อความจากเฮเดสจนหน้ าซีดขาว
                                   ้
เฮเดสอาจรับปากกับนักบวชจอมเวทว่าจะปองกันไม่ให้ นางมารธาตุนํ ้าฆ่าพวกเขาแลก กับม้ วนคาถาที่เธอเขียนขึ ้น
                 ้                 ่ ่                         ่ ่
และการฆ่าพวกเขาทังหมดก็เป็ นวิธีหนึงทีใช้ ทําตามสัญญาได้ ชายหนุมรู้วาเฮเดสเอาจริง เขาตะโกนบอกพรรคพวกทันที
“กลับเมือง”




                                                                                     ั
ด้ วยความเจนศึก ผู้เล่นหลายคนที่ม้วนคาถากลับเมืองสํารอง ใช้ ม้วนคาถาหนีตามตงหลินได้ ทน
                                   ั     ่                               ั                                 ่
แต่เสียงตะโกนจะอย่างไรก็ได้ ยินไม่ชดเจนทัวถึง เพียงเสี ้ยววินาทีเดียวที่ลงเล พื ้นดินใต้ เท้ า พวกเขาก็เปลียนเป็ นลาวา
                                                                                   ั
คนที่เหลือนับร้ อยแค่เสียหลักล้ มลงไปก็กลายเป็ นแสงทันที และเนื่องจากเป็ นพื ้นที่บงคับเกิดใหม่
                                      ั
จึงเกิดมหกรรมไฟกระพริ บขึ ้นอีกหน แต่นบว่าโชคดีที่เฮเดสเสียเวลาคุยกับนางมารไปพอสมควร ตายไม่กี่หน
                                                                             ิ                 ้
ก็ถึงเวลาโปรแกรมพากลับเมืองอัตโนมัติทํางาน ผู้เล่นส่วนใหญ่จึงลดระดับไปแค่ยี่สบสามสิบระดับเท่านันเอง
                         ่                     ้                     ่
ผิดกับพยัคฆ์ทมิฬที่ติดอยูในกําแพงนํ ้าแข็งและตังโปรแกรมไว้ ที่ครึ่งชัวโมง แทนที่จะเป็ นสิบนาทีเหมือนคนอื่น



                                             ่                            ่
“อึก อึกๆๆ อ๊ าก.......” พยัคฆ์ทมิฬถูกฝั งอยูในกําแพงนํ ้าแข็ง จึงได้ แต่สงเสียงในลําคอเมื่อเห็นไฟโอบล้ อมเข้ ามา

                             ่
เฮเดสจงใจส่งเวทกําแพงไฟสายหนึงให้ เกิดตรงจุดที่พยัคฆ์ทมิฬถูกฝั งไว้ ในกําแพง นํ ้าแข็ง
                                                                  ้            ่
เขาหวังว่าเวทกําแพงไฟของอาหมวยจะรุนแรงพอที่จะลําลายนํ ้าแข็งส่วนนันและส่ง หมอนันไปเกิดใหม่ได้
    ่                                                    ้
แต่นาเสียดายที่กําแพงนํ ้าแข็งของนางมารเป็ นเวทที่เหนือชันกว่ามาก
                                            ่             ั
แม้ แต่เวทกําแพงไฟที่เขียนโดยนักบวชจอมเวทหนึงเดียวในเกมก็ยงทําได้ แค่เปิ ด
ช่องผ่านกําแพงนํ ้าแข็งลงไปถึงตังพยัคฆ์ทมิฬได้ แต่ครึ่งเซนต์
                         ่                   ู
เปลวไฟ จากเวทกําแพงไฟที่ผานกําแพงนํ ้าแข็งก็ถกลดทอนความรุนแรงลงจนเมื่อถึงตัว
                ่                                   ุ่                       ู
พยัคฆ์ทมิฬก็ไม่ตางจากกองเพลิงธรรมดาๆ เวทหลอมลาวาที่พงมาจากพื ้นเบื ้องล่างก็ถกหยุดไว้ ที่ปลายเท้ าของพยัคฆ์
                                                      ู
ทมิฬเช่นกัน ส่วนนํ ้าแข็งที่ล้อมรอบตัวพยัคฆ์ทมิฬเองก็ถกเวทกําแพงไฟลดทอนพลังทําลายจนกลาย
                                   ิ           ้                                      ่
เป็ นก้ อนนํ ้าแข็งที่เย็นกว่าปกตินดหน่อยเท่านัน ผลก็คือ พยัคฆ์ทมิฬก็เหมือนคนที่ยืนอยูบนกองไฟ
               ่                     ้
ถูกไฟเผาในแนวกึงกลางลําตัวด้ านหลังตังแต่ศีรษะจนถึงปลายเท้ า
ในขณะที่ร่างกายส่วนที่เหลือถูกแช่แข็งจนหนีไปไหนไม่ได้



“อ๊ าก.......”




                          ่ ั                             ้
เฮ เดสยืนฟั งเสียงโหยหวนทีดงลอดผ่านกําแพงนํ ้าแข็งถึงสองชันเข้ ามาได้ ด้วยสี หน้ าเรี ยบสนิท
                                                             ่
แสงสีแดงจากเข็มขัดของพยัคฆ์ทมิฬที่กระพริ บไม่หยุดบอกให้ ร้ ูวาเขาได้ รับ
                   ิ
นํ ้ายาเพิ่มพลังชีวตอย่างต่อเนื่องและคงไม่ตายง่ายๆ



        ่                         ่                   ั ่
นางมารนังเท้ าคางทําหน้ าเมื่อยอยูบนบัลลังก์ “ข้ าไม่ยกรู้วาเจ้ าเป็ นพวกซาดิสก์”



                                                                               ุ              ้
เฮ เดสหันไปยิ ้มให้ เธอ “เปล่า ผมไม่ได้ เป็ น ผมแค่จะทลายกําแพงนํ ้าแข็งตามที่คณต้ องการเท่านัน ”
                 ่                                                                    ํ
พวกเขายืนรอกันอยูอีกนานกว่าที่กําแพงไฟของอาหมวยจะตัดกําแพงนํ ้าแข็งออกเป็ น ชิ ้นได้ สาเร็จ



เปรี๊ ยะ เสียงนํ ้าแข็งแตกเสียงสุดท้ ายดังขึ ้นตามด้ วยเสียงโครมครามของการทลายของกําแพง
                                                           ่                           ่
นํ ้าแข็งทีเ่ กือบจะประสานกันเป็ นโดม เฮเดส และนางมารยืนอยูอย่างปลอดภัยภายใต้ อาณาเขตทีนางมารสร้ างขึ ้น
                                              ่
พวกเขามองกําแพงนํ ้าแข็งหล่นลงพื ้นแตกเป็ นเสียงๆอย่างพอใจ เฮดสพอใจที่ชนะพนัน
ส่วนนางมารพอใจที่จะได้ กินอาหารเสียที



วูบ กําแพงไฟดับลง และพื ้นที่หลอมเหลวเป็ นลาวาก็กลับกลายเป็ นหินทันที



                                 ่                                                                      ้
“คนที่เขียนม้ วนคาถาให้ เจ้ านี่นาสนใจดีนะ ขนาดพลังถูกลดทอนจากกําแพงนํ ้าแข็งของข้ า ยังอร่ อยถึงเพียงนี”

นางมารเอ่ยชมด้ วยความพออกพอใจ
                                                   ั
เฮ เดสผงกศีรษะรับคําชมก่อนจะหันไปสนใจเสียโอดโอยที่ดงมาแว่วๆ
                                                ั                        ้
นางมารมองตามแล้ วก็ดีดนิ ้วให้ ก้อนนํ ้าแข็งที่ทบพยัคฆ์ทมิฬเปิ ดออก จากนันพอเธอกระดิกนิ ้วเรี ยก
             ู           ่
พยัคฆ์ทมิฬก็ถกดึงมากองอยูแทบเท้ าเฮเดส



                              ่
“ของรางวัลของเจ้ า เหลือรอดอยูคนเดียวเองนะ น่าเสียดาย” นางมารลากเสียงช้ าๆ ก่อนจะถาม “ว่าแต่

เจ้ าจะเอามันมาทําไม”



“ฆ่าทิ ้ง” เฮเดสตอบเรี ยบๆในขณะที่ก้มหน้ ามองพยัคฆ์ทมิฬ




            ั่
“แก... ไอ้ ชว” พยัคฆ์ทมิฬเงยหน้ าด่าเฮเดส

       ิ                  ่                                        ่      ้
เขาไม่คดจะขอความปราณีแม้ วาตอนนี ้ตัวเองจะไม่ต่างจากเศษเนื ้อกองหนึงเท่านัน



                                       ั
เฮ เดสไม่โต้ ตอบ เขาแค่ปักดาบเสียบทะลุหวใจลงไปปั กบนพื ้นดินแล้ วก็มองพยัคฆ์ทมิฬกลายเป็ นแสง
                   ํ                          ่                             ุ
แล้ วก็เกิดใหม่ที่ตาแหน่งเดิม ตายซํ ้าๆจนกระทังเขากลับมาเกิดอีกไม่ได้ ในที่สด



                                  ่ ั่
“เจ้ าชื่อเฮเดสหรื อ นี่” นางมารทีนงเงียบมาโดยตลอดถามขึ ้นโดยไม่ต้องการคําตอบ “เฮเดส เฮเดสจอมโฉด

ข้ าเริ่ มจะชอบเจ้ าเข้ าจริงๆแล้ วนะเนี่ย”


------------------------------------------



จากคุณ : Deckard

เขียนเมื่อ           : 11 พ.ย. 53 05:06:09
          ติดต่อทีมงาน

ความคิดเห็นที่ 11



บทที่ 187 แบล็คอินเฟอร์ โน



ทางด้ านนอกเมืองฟลอร่า ลูกไฟยังคงตกอย่างต่อเนื่องเป็ นสาย ส่วนอันวากับตากล้ อง
              ่          ั      ่ ั้
หลังจากรู้แน่วาบอลลูนที่ตวเองอยูนนปลอดภัย
เขาก็ก้มๆเงยพยายามมองหาจุดที่จะสามารถทําข่าวถ่ายทอดภาพการต่อสู้ออกไปให้ ได้



“โว้ ย ทางโน้ นก็ควัน ทางนี ้ก็ขี ้เถ้ า ไม่เห็นอะไรสักอย่าง”

                                   ้                         ั
ตากล้ องโวยออกมาหลังจากที่ลองส่องทังซ้ ายขวาหน้ าหลังแล้ วก็ยงไม่ได้ ภาพดีๆ



“เฮ้ อ ก็อยูไกลเสียขนาดนี ้จะเห็นอะไรเล่า ถ้ าลงไปข้ างล่างได้ โดยไม่ต้องกลัวลูกหลงละก็นะ..” พูดได้ เท่านี ้อันวาก็ชะงักกึก

  ้ ่ ั
ทังคูหนไปสบตากันก่อนจะมองไปที่เจ้ าลูกเจี๊ยบน้ อยอย่างพร้ อมเพรี ยงกัน



“ลูกเจี๊ยบน้ อย” อันวากวักมือเรี ยกลูกนกฟี นิกส์ให้ ผละจากนายหญิงของมันมาหาอย่างงงๆ




“มีไยเหยอ” เจ้ าลูกเจี๊ยบน้ อยเอียงคอถามด้ วยความสงสัย

             ั                  ่
พอจบคําถามหูมนก็แทบชาเพราะสองหนุมออกปากชักชวนหลอกล่อให้ บินลงไปสํารวจด้ าน
ล่างดังขรมแบบไม่เว้ นช่องว่างให้ ตอบปฏิเสธ



                                                     ่           ่      ่ ่ ุ
เอลล่ายืนพิงตระกร้ าบอลลูนสังเกตการณ์อย่างสงบ ไม่ใช่วาเธอไม่ร้ ูวาสองหนุมนันมีจดประสงค์อะไร
                                             ั                                      ั้
มีความหวังดีหวังร้ ายกับเกรซของเธอแค่ไหน แต่นกฝึ กสัตว์สาวก็เหมือนนักฝึ กสัตว์มือดีทงหลาย
     ่       ่                    ั้         ้                           ้
การสังสอนไม่วาสัตว์หรื อคนล้ วนมีขนตอน ผิดครังแรก บอกได้ สอนได้ แต่ผิดครังที่สองต้ องมีการลงโทษ
                 ้                   ้                            ้ ้
อันวาเคยทําผิดครังแรกไปแล้ ว เมื่อครังศึกที่ช่องเขาเทพประนม แต่ครังนัน
                                                           ั                                      ้
มีสามารถคอยเตือนไม่ให้ หลอกใช้ เด็กไร้ เดียงสาอย่างเห็นแก่ตว แต่คราวนี ้ พวกเขากลับคิดจะทําซํ ้าทังๆที่ร้ ูกฏของเกมดี



                                                              ่
เอลล่ากอดอกเอนหลังพิงขอบตระกร้ ารออย่างเงียบเชียบ รอให้ สองหนุมทําความผิดให้ สมบรูณ์
                                                                                  ่
จะได้ ไม่มีการผ่อนผันบทลงโทษ และในมือของเธอเตรี ยมม้ วนคาถากลับเมืองไว้ แล้ ว ไม่วาเกรซของเธอจะตกลงหรื อไม่
             ่
เธอก็พร้ อมทีจะพามันกลับไปในที่ปลอดภัยเสมอ



                                                                                     ่
“น่านะ เจี๊ยบน้ อยนะ คืนร่ างให้ พวกเราขี่ลงไปเที่ยวข้ างล่างกัน จะได้ มีภาพสวยๆให้ ทานผู้ชมดูไง”

            ่
อันวาลงทุนนังคุกเข่าเพื่อกล่อมเจี๊ยบน้ อยเลยทีเดียว



เจ้ าลูกเจี๊ยบน้ อยส่ายหน้ าเดี๊ยะ “ไม่เอา”



“อ้ าวทําไมล่ะ” ตากล้ องร้ องด้ วยความผิดหวัง




                                                        ั                  ่
“เจี๊ยบน้ อยไม่อยากไป” เจ้ าลูกเจี๊ยบเอียงคอตอบซื่อๆ ก็มนไม่เห็นจะอยากรู้ วาข้ างล่างเขามีอะไรสักหน่อย

             ั
“แล้ วพี่ๆก็ตวหนักด้ วย เจี๊ยบน้ อยไม่ให้ ขี่หลังหรอก” เรื่ องขี่หลังนี่ เจ้ าลูกเจี๊ยบน้ อยมันลืมไปแล้ วจริ งๆว่า

                                                      ้                     ่
มันจะเผาทุกคนที่มาแตะต้ องตัวมันโดยอัตโนมัติ ถ้ าคนๆนันไม่ใช่เจ้ าของ มันอยูในบ้ านอาหมวยนานเกินไป
        ่                                                               ั            ั้ ้
ใครๆไม่วาจะเป็ นคุณครู นายท่านมิคาเอล พี่วินหรื อพี่ๆสัตว์เวทระดับสามก็จบมันฟั ดได้ ทงนัน
                             ั ั               ้          ั            ่
เพราะทุกคนมีเครื่ องรางผู้พิทกษ์ กนหมดเลย ดังนันมันจึงไม่ทนคิดว่าสองหนุมนี่จะขี่หลังมันได้ หรือเปล่า
           ั            ้
มันห่วงแต่ตวมันเองเท่านัน ผิดกับอีกคนที่ยืนฟั งอยู่ เอลล่าเก็บม้ วนคาถากลับเมืองเข้ ากระเป๋ าไปเมื่อได้ ยิน



“รอให้ โดนเผาสักพักแล้ วค่อยพาเกรซกลับเมืองก็ได้ ” เธอคิด




“แต่เจี๊ยบน้ อยรับสตางค์ไปแล้ วนะ” อันวาเริ่ มยกเรื่ องเงินมาอ้ าง
                                                            ่                                ่
“แล้ วไงอะ” เจ้ าลูกเจี๊ยบน้ อยไม่สนใจ แถมยังเถียงจ้ อยๆ “นันเป็ นค่าตอบคําถามต่างหาก ไม่ใช่คาขี่หลังสักหน่อย”

มันเชิดหน้ าใส่ อย่าคิดมาหลอกมันเชียวนะ มันจําสัญญาได้ หรอก



                       ่           ํ                                                       ู                     ่
“พูดอย่างนี ้ได้ ไง อยูบนนี ้มันมีคาถามให้ ตอบที่ไหนเล่า ต้ องบินลงไปข้ างล่าง มีภาพให้ ผ้ ชมดู ถึงจะมีคําถาม อยูบนนี ้เฉยๆ

                                                                                                ุ
ไม่มีคําถาม ก็คือไม่ได้ ทํางาน ถ้ าไม่ทํางานก็ต้องเอาเงินคืน รู้หรื อเปล่า” อันวาเริ่ มขัดใจที่ทกอย่างมันไม่ง่ายอย่างที่คิด



                                    ่                                ู
ตากล้ องสะกิดอันวาทันที พวกเขารู้ดีวาข้ อตกลงในสัญญามันเป็ นอย่างที่ลกเจี๊ยบน้ อยพูด แต่ทว่า
พอพวกเขาเหลือบไปเห็นเอลล่ายืนนิ่งอยู่ พวกเขากลับแปลความนิ่งของเอลล่าผิดไป
                                                ่ ั               ํ
พวกเขาคิดว่าเอลล่าก็เหมือนเจ้ าของสัตว์เลี ้ยงทีมีสตว์เลี ้ยงไว้ ทามาหา
         ่        ั                             ้                     ่                    ่
เงินโดยทัวไปที่มีสตว์เลี ้ยงไว้ หารายได้ เป็ นเปาหมายหลัก ขอเพียงให้ คาตอบแทนคุ้มกับความเสียงก็หมดปั ญหาแล้ ว
  ้ ่
ทังคูสบตากันแล้ วพยักหน้ า พวกเขาเข้ าใจกันโดยไม่ต้องพูด “หลอกเจ้ าลูกเจี๊ยบน้ อยไปก่อน
แล้ วค่อยไปตกลงเรื่ องเงินกับเจ้ าของทีหลัง”



             ํ                                   ่ ่
“ว่าไง จะไม่ทางานน่ะ มีเงินคืนหรื อเปล่า” อันวาขูตอทันที




                                                                            ุ
เจ้ าลูกเจี๊ยบน้ อยชักจะไม่สนุก มันทําหน้ าบูดก่อนจะตอบ “อยากได้ ก็ไปเอาที่คนคูเองจิ”
     ้ ้                                       ่
จากนันทังสามก็เถียงกันดังขรมท่ามกลางสายตาหลายคูทเี่ ฝ้ ามองอยู่



  ่
คูแรก เอลล่า เธอกอดอกยืนมองเงียบๆ รอที่จะกลับเมือง



  ่                    ั                   ั่    ่
คูที่สองและสาม ธาริ ณีกบผู้กํากับรายการที่นงดูอยูในห้ องส่งในโลกจริ ง



              ั่                                                 ั่         ้ ั                ่
“ตัด” ธาริ ณีสงตัดสัญญาณหยุดฉายภาพจากทางบอลลูนของอันวาหลังจากที่นงเงียบมา ตังแต่อนวาเริ่ มข่มขูเจี๊ยบน้ อย

              ่ ุ
เธอเดินไปยืนทีมมห้ องเพื่อสงบสติอารมณ์ ผู้กํากับมองเธออย่างผิดคาด
          ่ ู                 ่
เขาหันไปสังให้ ลกน้ องเอาภาพทีฉายไปแล้ วทางรายการของเอมี่ขึ ้นฉายแทนเมื่อ หมดช่วงโฆษณา ก่อนจะเดินตามเธอไป
                                                      ึ
“ผิดหวังมากเลยหรื อ” เขาเดาได้ ไม่ยากว่าพิธีกรสาวรู้ สกอย่างไร

ถึงรายการของพวกเขาจะต้ องการผู้ร้ายมาให้ คนดูสาปแช่งในบางหน แต่คนที่เป็ นผู้ร้ายจะต้ องไม่ใช่พิธีกรของรายการ
                                                                    ่
และถึงจะเป็ นแค่การทําข่าวในเกม พวกเขาก็ต้องมีจรรยาบรรณในการได้ มาซึงข้ อมูล ลูกน้ องของธาริ ณีลํ ้าเส้ นไปมาก
  ้              ้                                  ู        ่                         ่
ทังข่มขูเ่ ด็ก ทังบิดเบือนสัญญา แถมยังหลอกล่อให้ ผ้ อื่นไปเสียงอันตรายเพียงเพื่อจะได้ ขาวอีก



“คุณจะทํารายการของคุณต่อ หรื อจะดึงรายการยายเอมี่มาฉายซํ ้าก็ตามใจ ฉันจะกลับล่ะ” ธาริ ณีบอกเสียงเรี ยบ




“จะไม่รอดูหน่อยหรื อว่า เจ้ าลูกเจี๊ยบจะยอมไปไหม” ผู้กํากับรายการยังอดที่จะแหย่ไม่ได้




        ั
ธาริ ณีหนขวับมามองตาเขียว “อย่ามาพูดเล่นแบบนี ้กับฉันนะ
    ั                                                                       ้
ที่ฉนไม่แล่นไปจัดการกับเจ้ าอันวาด้ วยตัวเองก็เพราะฉันเข้ าเกมไม่ได้ เท่า นัน” พอแหวเสร็ จ พิธีกรสาวก็ถอนหายใจ
             ั
“เวลาในเกมก็ดนเร็ วกว่าอีก ส่งข้ อความไปด่าจะทันไหมนี่”




           ่                         ่
“คุณนี่ ดูทาจะเอ็นดูเจ้ าสองคนในเกมนันพอควรเลยนะ” ผู้กํากับรายการเลิกคิ ้วเมื่อได้ ยินคําตอบ




                           ั
“หมายความว่ายังไง” ธาริ ณีหนมาถามกลับด้ วยความระแวง




                             ่                    ่
“ทําผิดขนาดนี ้ คุณยังคิดแค่ดา ถ้ าเป็ นผม สองคนนัน โดนเด้ งไปแล้ ว ”




                                                       ่
ธาริ ณีถอนหายใจดังเฮือก “ความจริ ง อนาคตของเจ้ าสองคนนันก็จบลงไปแล้ วล่ะ”
                            ้          ั
พอเธอเห็นว่าอีกฝ่ ายกําลังตังใจฟั งไม่ขดคอเหมือนเคยก็เลยพูดต่อ “บริ ษัทเกมไม่เคยยกเว้ นให้ ใคร
                            ้
คุณหลิงแม้ จะเอากําไรเป็ นเปาหมายหลัก แต่เธอไม่เคยเก็บพวกกระหายข่าวจนลืมศีลธรรมไว้
                                          ่
ทันทีที่เจ้ าลูกเจี๊ยบน้ อยตอบตกลง สองคนนันก็โดนแบนไอดี ต่อไปก็ทํางานในเกมไม่ได้ จะทํางานนอกเกม
คุณหลิงก็คงไม่เอาไว้ ตอนนี ้มีคนอยากทํางานด้ านนี ้ในเกมเป็ นล้ าน คัดเอาที่หน้ าตาดีจริงๆก็คงมีหลายหมื่น
               ่                                                                                       ้
ถ้ าจะเลือกคนทีความสามารถด้ วย ฉันว่า อย่างน้ อยก็มีคนเป็ นพันที่พร้ อมจะมาแทนที่พวกเขา และนี่ไม่ใช่ครังแรก
                                      ้                                                     ู
คราวก่อนคุณสามารถช่วยปรามไว้ หลังจากนันบริษัทเกมก็ยืนยันแล้ วว่า พวกเขาใส่ความเป็ นเด็กให้ ลกสัตว์เวทในเกมเอง
     ้                                                                       ้
ดังนัน พวกมันจึงได้ รับความคุ้มครองแบบเดียวกับผู้เล่นที่เป็ นผู้เยาว์ สองคนนันจบสิ ้นแล้ วล่ะ”
     ุ ั                  ่                                  ้
“แต่คณก็ยงแอบช่วยพวกเขาอยูนี่” ผู้กํากับรายการยักไหล่ก่อนจะตังข้ อสังเกต ธาริ ณีตาเขียวทันที

                                                      ่     ้      ่
ผู้กํากับเลยหัวเราะหึๆแล้ วขยายความเป็ นเชิงถาม “คุณสังตัดตังแต่อยูด้านหลัง ไม่เปิ ดโอกาสให้ ฉายจริง
                                 ู
เมื่อข่าวที่พวกเขาได้ มาอย่างไม่ถกต้ องไม่ได้ ออกอากาศ มันก็ไม่ใช่ข้อมูลสาธารณะที่ใครจะหยิบไปใช้ ก็ได้
ส่วนโลกในเกมก็เป็ นแค่โลกเสมือน กฏของบริ ษัทเกมไม่ใช่กฏหมาย
         ื่                              ่
สมาคมผู้สอข่าวลงโทษพวกเขาไม่ได้ ถ้าไม่มีขาวออกอากาศเป็ นหลัฐาน
                                                           ้
คุณหลิงเองก็คงไม่ยอมให้ ใครเอาข้ อมูลภายในไปใช้ ง่ายๆ ดังนัน ถึงพวกเขาจะถูกไล่ออกเพราะเรื่องนี ้
                      ั
จะไปสมัครงานที่อื่นก็ยงพอได้ อยู่ แล้ วจะไม่ให้ ผมเข้ าใจว่าคุณแอบช่วยพวกเขาได้ อย่างไรเล่า”



ธาริ ณีมองผู้กํากับตาเขม็ง “คนล้ มแล้ ว ต้ องตามไปกระทืบให้ จมดินด้ วยหรื อไง”



                                                       ่
ผู้กํากับหัวเราะหึๆ เขาก้ มลงกระซิบบอกเธอ “ผมก็ไม่ได้ วาอะไร แค่แปลกใจ ที่พวกบ้ าเรทติ ้งบ้ างาน ชอบเอาชนะ
                                             ุ                  ่
ไม่เห็นหัวใครถึงขนาดจะคิดยึดรายการคนอื่นจะมีมมอ่อนโยนซ่อนไว้ อยูบ้าง”



                           ่     ่             ่ ั
ธาริ ณีเหลือบตามองอย่างไม่คอยจะมันใจนักว่าหมอนีมนด่าหรื อชมกันแน่ และเธอควรจะตอบโต้ อย่างไร
                  ่
แต่แล้ วเธอก็ร้ ูวาควรจะทําอะไรเมื่อได้ ยินประโยคถัดไป



     ่          ึ                           ่
“แต่วา ซ่อนไว้ ลกขนาดนี ้ ผมว่าคุณคงต้ องอยูบนคานไปอีกนานกว่าจะมีใครเห็น โอ๊ ย ..”

                ่                                                     ่
ผู้กํากับร้ องลันเมื่อธาริ ณีกระทืบลงไปที่รองเท้ าหนังสีนํ ้าตาลที่อยูใกล้ ๆ
เต็มแรงก่อจะเชิดหน้ ากระแทกเท้ าเดินออกจากห้ องส่งไปท่ามกลางสายตาตื่นตระหนก ของทีมงานที่เหลือ
                                  ่
และเสียงโวยวายของผู้กํากับรายการลันห้ องส่ง


------------------------------



จากคุณ : Deckard

เขียนเมื่อ           : 11 พ.ย. 53 05:06:48
          ติดต่อทีมงาน

ความคิดเห็นที่ 12



                                                                       ูั               ่
“ว่าไงเจี๊ยบน้ อย แค่บินไปนะ เงินก็ไม่ต้องคืน แถมยังจะได้ ช่วยพวกที่ส้ กบสัตว์อสูรที่อยูข้างล่างด้ วย

                                                       ั           ั
แล้ วเจี๊ยบน้ อยก็จะได้ เป็ นฮีโร่ไง เป็ นฮีโร่แล้ วก็ดง พอดังก็มีตงค์กินขนมเยอะๆไง”
                                         ้ ่                                                              ่่
อันวาลากเอาสารพัดเหตุผลมาใส่จนครบถ้ วน ทังข่มขูและหลอกล่อ เขาคิดว่าการหว่านล้ อมของเขาคราวนี ้ มันดีขนาดทีวา
ต่อให้ เป็ นตัวเองยังยอมไปเลย



แต่เจ้ าเจี๊ยบน้ อยกลับทําหน้ าบูด เอาปี กปิ ดหูไม่ยอมฟั ง



                         ๋                ่
“เจี๊ยบน้ อย เอาปี กลงเดียวนี ้นะ” อันวาสังอย่างหัวเสีย




                         ู                                          ั
“เค้ าไม่ฟังตัวแล้ ว พี่งบอกไว้ อย่าเสียเวลาไปฟั งพวกงี่เง่าเห็นแก่ตว ”

                                                        ่       ่
เจ้ าเจี๊ยบน้ อยยอมลดปี กมาคุยด้ วยหน่อยนึงก่อนจะปิ ดหูตอ สองหนุมหันมามองเอลล่าเพื่อขอความช่วยเหลือ
  ่                  ั
ซึงนักฝึ กสัตว์สาวก็ยกไหล่ก่อนจะเดินเข้ าช่วยสอบถามแต่โดยดี
                                      ู
เพราะเธอเองก็สนใจอยูเ่ หมือนกันว่าพี่งสอนเกรซของเธอให้ ทําอะไร



          ู
“เกรซ พี่งสอนว่าอย่างไรหรื อจ๊ ะ” เอลล่าย่อตัวลงพูดกับสัตว์เลี ้ยงในความดูแลอย่างอ่อนโยน




     ู                                 ั
“พี่งบอกว่าอย่าไปฟั งพวกงี่เง่าเห็นแก่ตว เสียเวลา ปวดหัวด้ วย” คราวนี ้เจ้ าเจี๊ยบน้ อยตอบแจ้ วๆทันที
                ่
“แล้ วอันวากับพีตากล้ องเขาเป็ นอย่างไหนหรื อจ๊ ะ” เอลล่าถามต่ออย่างนึกสนุก

เธออยากจะรู้เหมือนกันว่าเกรซของเธอมองสองคนนี ้อย่างไร



        ้
“เป็ นทังสองอย่างเลยนายหญิง” เจ้ าเจี๊ยบน้ อยกระโดดมาซบนายหญิง จีบปากจีบคอเล่าจ๋อยๆ “พวกนี ้นะ งี่เง่าฉุดๆ

    ่                                                                                               ู
รู้วาตัวเองลงไปก็ตายยังจะมาชวนเจี๊ยบน้ อยลงไปอีก แล้ วพอเจี๊ยบน้ อยบอกว่า เจี๊ยบน้ อยไม่อยากไปนะ ก็พดไม่ร้ ูเรื่ องอีก
                   ี                                                  ่                  ้        ุ
แล้ ว...แล้ วยังมีอกนะ ยังจะมาบอกให้ เจี๊ยบน้ อยไปช่วยพวกโง่กว่าที่อยูข้างล่างด้ วย พวกนันนะก็โง่ฉดๆอีกเหมือนกัน
สู้ก็ไม่ได้ ม้ วนคาถากลับเมืองก็มี แทนที่จะกลับเมือง ดันจะมารอเจี๊ยบน้ อยไปช่วย งี่เง่ากันหมดเลย”



      ่                       ึ
สองหนุมยืนฟั งด้ วยความนึกไม่ถงว่าเหตุผลดีๆของพวกเขา
             ู
ทําไมมันได้ ดงี่เง่าขนาดนี ้เมื่อออกจากปากของเจ้ าลูกเจี๊ยบน้ อย โดยเฉพาะอันวา



                               ั
“หรื อจ๊ ะ แล้ วเรื่ องเห็นแก่ตวล่ะ” เอลล่าถามต่ออย่างสบายใจ ดูเหมือนเกรซของเธอจะโตขึ ้นอีกนิดนึงแล้ ว




                                                     ้
“ก็..ก็ พวกนี ้นะ” เจี๊ยบน้ อยเอาปลายปี กชี ้กวาดไปทังสองคน “พูดไปพูดมาก็มีแต่เรื่ องตัวเองอยากให้ เจี๊ยบน้ อยทําอะไร

                                                           ่
ไม่เคยฟั งเล้ ยว่าเจี๊ยบน้ อยไม่ชอบ” มันหันไปยํ ้ากับสองหนุมต่อ “เจี๊ยบน้ อยบอกอีกสามหนเลยนะว่า ไม่ชอบ ไม่ชอบ
               ่                                                     ั
ไม่ชอบ อย่ามายุงกับเค้ าอีก” ถึงจะได้ ยํ ้าจนพอใจ เจ้ าเจี๊ยบน้ อยก็ยงเอาปี กท้ าวเอวหันมาทําหน้ าบูดใส่เหมือนเดิม



“อ้ าว เจี๊ยบน้ อย” ตากล้ องทําราวกับว่าตัวเองเป็ นผู้บริ สทธิ์ที่โดนลูกหลง ก่อนจะออกหน้ าช่วยเพื่อนร่ วมชะตากรรม
                                                           ุ
                      ั                    ่                   ่
“เจี๊ยบน้ อยไม่ฟังพี่อนวาเขาหน่อยหรื อ พี่วาเขาก็มีเหตุผลดีๆอยูนะ ”




                            ั       ั ั                                        ู
เจ้ าเจี๊ยบน้ อยยกปี กอุดหูทนที แต่มนก็ยงหันไปบอกนายหญิงเป็ นเชิงขออนุญาต “พี่งบอกว่า
                           ั
เหตุผลของพวกงี่เง่าเห็นแก่ตวฟั งแล้ วปวดหัว ไม่ต้องไปฟั ง เจี๊ ยบน้ อยอุดหูจนเมื่อยแล้ วนะ
                      ุ
ต่อไปเจี๊ยบน้ อยจะไม่อดหูแล้ วล่ะ”



   ้              ุ
“งันก็ดีสิ จะได้ คยกันให้ ร้ ูเรื่ อง” อันวาแทรกขึ ้นมาก่อนที่เอลล่าจะตอบ
          ั ั                                                                                ั        ู
และยังไม่ทนที่นกฝึ กสัตว์สาวจะทันได้ ทําอะไร เจ้ าเจี๊ยบน้ อยก็ลดปี กลงหันไปทําหน้ าบึ ้งใส่อนวา “พี่งบอกว่า
                           ุ ั                     ่ ู
ถ้ าเจี๊ยบน้ อยใจดี ก็ให้ อดหูตวเองไป แต่ถ้าเป็ นพีงู พี่งจะเชือดให้ เกลี ้ยง เพราะคอขาดๆส่งเสียงกวนใจไม่ได้ และส่วนใหญ่
                                          ั
พอตายสักสองสามหน ความงี่เง่าจะลดลงเอง พี่อนวาจะให้ เจี๊ยบน้ อยเลิกอุดหูแล้ วใช่ไหม”



                                                                   ุ
พิธีกรภาคสนามชะงักเมื่อคุยกันรู้เรื่ องกับเจ้ าลูกเจี๊ยบน้ อยในที่สด
                                                                 ู
เขากับตากล้ องเดินถอยกรูดไปติดขอบตระกร้ าบอลลูนอีกด้ าน ในขณะที่ลกเจี๊ยบน้ อยค่อยๆย่างสามขุมเข้ ามาหา



                              ่
“อ๊ ะ ฝนตก” ตากล้ องพยายามเปลียนเรื่ อง




เอลล่าเงยหน้ าขึ ้นมองท้ องฟ้ าทันที “เกรซ ภูติธาตุนํ ้ามาแล้ ว”



                                            ่       ั         ุ
“คุนคูบอกให้ กลับบ้ าน” เจ้ าเจี๊ยบน้ อยเปลียนท่าทีทนใด ในที่สดก็หมดเวลาทํางานเสียที มันบินไปหาเอลล่า

                                                                  ่ ้
พอลูกเจี๊ยบน้ อยโผไปถึงอ้ อมอกของนายหญิง เอลล่าก็ค้อมศีรษะลาชายหนุมทังสอง



    ั
“ดิฉนขอตัวเลยนะคะ”




“เฮ้ ย แล้ วเราล่ะ” ตากล้ องโวยวาย




                                                                                        ู
“งี่เง่าฉุดๆจิงๆ มีม้วนคาถาก็ใช้ ไม่เป็ น สงสัยต้ องปล่อยให้ ตายสักสองสามรอบอย่างที่พี่งบอก”

เสียงบ่นของลูกเจี๊ยบน้ อยดังแว่วๆก่อนจะเลือนหายไปพร้ อมกับร่างของเอลล่า


------------------------------------



                     ่
“ดูเหมือนเจ้ าสองคนนันมันจะรอดหวุดหวิดแฮะ” เจ้ าหน้ าที่ฝ่ายควบคุมเกมร้ องอย่างเสียดายที่ไม่ได้ แบนไอดีคน
              ่                ี                            ู
“แต่ข้าว่าไม่วะ” เจ้ าหน้ าที่อกคนออกความเห็นก่อนจะชี ้ให้ ดก้อนเมฆสีดําทมึนขนาดใหญ่กว่า

            ่
บอลลูนที่อยูตํ่าลงมาเกือบสองเท่า แถมยังมีประกายสายฟ้ าแปล่บปลาบตลอดเวลาเหมือนอัดพลังไว้ อย่างเต็มที่แล้ ว



     ้
เปรี ยง



                                                ํ                   ่
สายฟ้ าวิ่งจากก้ อนเมฆลงไปหาสัตว์เวทรูปเปลวไฟสีดาสนิทสูงหกเมตรที่อยูด้าน ล่าง
                                  ่
มันฉีกกระชากบอลลูนที่ขวางทางมันอยูอย่างไม่ใยดี
                            ่     ู
และผู้ที่ปล่อยสายฟ้ าลงมาก็สงพายุลกเห็บและพายุหิมะโจมตีตามต่อไปทันที มันไม่สนใจเลยสักนิดว่า
ระหว่างทางมีแสงสว่างสองดวงเกิดๆดับๆวูบๆวาบๆเพราะมีผ้ เู ล่นตายแล้ วถูก
บังคับให้ เกิดใหม่ตรงที่เดิมจนกว่าระดับจะลดลงเหลือ 29 จึงได้ ไปเกิดที่ทวีปเริ่ มต้ นแทน



“แบล็คอินเฟอร์ โน ข้ ามาแล้ ว” เสียงทักทายดังมาจากฟากฟ้ า




เสียงหัวเราะดังก้ องออกมาจากเปลวไฟสีดํา “ข้ าคิดว่าจะต้ องเผาไปจนถึงในเมืองเสียแล้ ว เจ้ าจึงจะมา”



                                                  ่
เปลวไฟสีดําจากภาคพื ้นดินหมุนบิดเป็ นเกลียวขึ ้นสูท้องฟ้ า ในขณะเดียวกัน
                                        ่                          ่
ก้ อนเมฆสีขาวจากบนฟากฟ้ าก็หมุนเป็ นเกลียวลงมาประสานกับเปลวไฟที่อยูด้าน
                   ่                                             ิ
ล่างในรูปแบบการเคลือนไหวที่แทบจะเป็ นแบบเดียวกัน ต่างกันเพียงแค่ทศทาง



                                                                  ่              ุ
“เสาต้ นแรกสร้ างเสร็ จแล้ ว” เจ้ าหน้ าที่คนแรกอุทานอย่างตื่นตาตืนใจ เควสลับที่ทกคนเฝ้ ารอกําลังจะปรากฏ




            ่ ่                                                    ่
“เฮ้ ย อีกสีจอทีเหลือเป็ นไงบ้ าง” เจ้ าหน้ าที่คนที่สองตะโกนถามเพือนในห้ องทันที




---------------------------



จากคุณ : Deckard
เขียนเมื่อ           : 11 พ.ย. 53 05:07:20




             ติดต่อทีมงาน

ความคิดเห็นที่ 13



บทที่ 188 เขตแดนที่ไม่สมบรูณ์



                          ี ํ                                                   ั ้           ่
มังกรขาวตัดสินใจโจมตีพายุสดาเพื่อถ่วงเวลาให้ พี่น้องที่บาดเจ็บหนีกลับ เมืองได้ ทน ครังแรกเขาพุงหอกยาวเข้ าไป
                              ี                                       ั
หวังจะโจมตีจากระยะไกล แต่พายุสดํากลับเหวี่ยงดาบกลับมาหาเขาจนหลบแทบไม่ทน
         ่       ่        ั             ่
อัศวินหนุมจึงเปลียนไปใช้ ทกษะประจัญบานพุงเข้ าชาร์ ทตาพายุพร้ อมดาบสอง มือ แต่อนิจจา
                  ้
ทักษะประจําอาชีพขันที่สามที่ปกติจะทําให้ เขาหายตัวไปปรากฏข้ างกายศัตรูและ
                       ้                                       ้
โจมตีได้ โดยไม่สนใจค่าปองกันของอีกฝ่ ายกลับไม่ได้ ผล พายุหมุนนันไม่มีเลือดเนื ้อ
                           ้              ั                         ํ
ตาพายุที่เขาเล็งไว้ เป็ นเปาหมายก็ย้ายที่ทนควัน นอกจากเขาจะโจมตีไม่สาเร็ จแล้ ว
              ั
เขายังถูกพายุพดกระเด็นไปเกือบสิบเมตรอีกด้ วย



มังกรขาวมองง่ามมือที่ฉีกขาดจนเลือดไหลซึมอย่างเคร่งเครี ยด
       ี่                                    ้
เขารู้ดวาเครื่ องรางที่หมวยน้ อยให้ มามีพลังปองกันระดับไหน
           ี
การที่พายุสดําฉวยโอกาสเพียงเสี ้ยววินาทีกระชากดาบสองมือจากเขาไปป่ นทําลาย
                                              ่
และทิ ้งอาการบาดเจ็บไว้ ให้ เขาได้ ขนาดนี ้ นันแสดงว่าพลังโจมตีของมันมากกว่าแสนจุดแน่ๆ



                         ่                                ่
“อ๊ ะ” มังกรมองบาดแผลที่คอยเลือนหายไปก่อนจะหันไปมองกิเลนคูใจ
             ู
ม้ ามังกรที่ถกซัดจนล้ มกลิ ้งมาด้ วยกันลุกขึ ้นยืนได้ แล้ ว มันร่ายเวทรักษามังกรขาวก่อนจะชวนด้ วยสีหน้ าจริ งจัง
“ลงมือต่อเถอะนายท่าน อย่าทําให้ มารธาตุลมหมดสนุก ถ้ ามันเลิกเล่น เราตายแน่”




“หมดสนุก เลิกเล่น” มังกรขาวทวนเสียงสูงด้ วยความไม่เข้ าใจ

         ั                                                              ่
แต่เขาก็ยนตัวลุกขึ ้นมายืนตามคําบอกและปี นขึ ้นหลังม้ ามังกรตามคําชวนอยูดี



                                         ้                                                ั
“มันกําลังสนใจชุดเกราะของนายท่าน และพลังปองกันลึกลับของเราอยู่” คําพูดของม้ ามังกรทําให้ มงกรขาวก้ มมองตัวเอง

                                             ี       ่              ้
เกราะมังกรทมิฬของเขาแม้ มองภายนอกจะเหมือนไม่มอะไรเปลียนแปลง แต่หากตังใจสังเกต
                         ่
ก็จะเห็นรัศมีจางๆทีเ่ ปลียนสีสลับไปเรื่ อยๆไม่ยอมหยุด



                                        ่                                 ั
พอเห็นมังกรขาวนิ่งอึ ้งอยู่ ม้ ามังกรก็ชวยอธิบาย “เกราะของนายท่านสามารถวิวฒนการได้
     ั      ่              ่                     ่
ปกติมนจะเปลียนแปลงตัวเองเพือรับการโจมตีด้วยเวทอยูแล้ ว แต่แทนที่
         ่                      ่
มันจะเปลียนเป็ นธาตุดียวกันกับสิงที่โจมตีมาเพื่อให้ ผลของการโจมตีลดลง
           ่
มันกลับเปลียนเป็ นธาตุตรงกันข้ ามเพื่อโจมตีกลับ แต่คราวนี ้ มารธาตุลมโจมตีรุนแรงเกินไป
          ่                     ่
มันจึงเปลียนเป็ นธาตุเดียวกันเพือลดพลังโจมตีของอีกฝ่ ายลง”



          ่                                                     ่                                    ่
ความจริงสิงที่ม้ามังกรพูดออกจะเกินจริงไปหน่อย ความสามาถในการเปลียนแปลงตัวเองเป็ นไอเทมเสริ มพลังธาตุตางๆ
       ่                           ่              ั
เป็ นสิงที่เกราะมังกรทมิฬทําได้ อยูแล้ ว เพียงแต่มนถูกกําหนดให้ เป็ นไอเทมของผู้เล่นสายต่อสู้
                      ั                         ้
คนออกแบบจึงกําหนดให้ มนเลือกการโจมตีกลับก่อนการปองกัน
                                            ่         ั
แต่เมื่อเผชิญกับการโจมตีอย่างรุนแรงถึงขนาดทีจะทําให้ มนถูกทําลายในคราว เดียว
                  ่                                              ้
มันจึงจําต้ องเปลียนเป็ นธาตุเดียวกันเพื่อเอาตัวรอดไว้ ก่อนเท่านัน และอันที่จริ ง
                                                                        ั ่                ่
เกราะมังกรทมิฬจะรอดจากการถูกทําลายไม่ได้ เลย ถ้ าไม่มเี ครื่ องรางผู้พิทกษ์ ชวยกันการโจมตีสวนใหญ่เอาไว้ ให้
                     ่         ่      ่                            ่
แต่การทีเ่ กราะยังอยูรอดและเปลียนมาอยูในสถานะเตรี ยมพร้ อมที่จะเปลียน
ธาตุทําให้ มารธาตุลมเกิดความอยากรู้อยากเห็นขึ ้นมา
          ่                         ่                                                                 ั
มันจึงเปลียนจากการโจมตีเพื่อกําจัดสิงกวนใจมาเป็ นการทดลองเล่นสนุกกับ มังกรขาว มังกรขาวเองอาจจะไม่ร้ ูตว
                                                                ั
แต่ม้ามังกรกลับรับรู้ได้ เพราะในตอนนี ้ มารธาตุลมไม่สนใจจะโจมตีมนเลยสักนิดเดียว
                                                    ่
“ไปกันเถอะนายท่าน” ม้ ามังกรเริ่ มวิ่งเข้ าหาตาพายุตอ มังกรขาวจึงต้ องหยุดพิจารณาชุดเกราะของตัวเอง

                                                                                        ่
แล้ วหยิบอาวุธชิ ้นใหม่ออกมาแทน และดูเหมือนว่า มารธาตุลมจะต้ องการเล่นกับมังกรขาวอย่างทีม้ามังกรพูด
           ํ           ่ ั ่      ั
พายุหมุนสีดาจะหมุนวนอยูกบทีรอให้ มงกรขาวไสกิเลนเข้ ามาโจมตี และพอมังกรขาวโจมตีมาถึง
                                            ุ                        ี่ ุ
มันก็จะแย่งอาวุธไปทําลายแล้ วโจมตีกลับไปที่ชดเกราะ โดยไม่สนใจจะโจมตีทจดอื่นเลย
           ่                             ั                                      ั
และถึงแม้ วามันจะใช้ ธาตุลมเป็ นหลัก แต่มนก็เก็บไอเทมเสริ มพลังธาตุอื่นๆมาโจมตีมงกรขาวสลับกับการใช้ พิษและคํา
          ้ ุ
สาป ทุกครังที่บกเข้ าไป มังกรขาวเป็ นต้ องกระเด็นออกมาภายในสามสิบวินาที
                                        ุ ้
แต่เขาก็ต้องลุกขึ ้นและบุกเข้ าไปหาใหม่ทกครัง เพราะเขาเกรงว่า หากว่ามารธาตุลมหมดสนุกเมื่อไร
            ่
มันอาจจะเปลียนใจบุกเข้ าเมืองไปแทนก็ได้



                                                   ้                        ่
ผ่านไปสิบห้ านาที มังกรขาวถูกโยนออกมาเกือบสามสิบครัง เกราะของเขานอกจากจะเปลียนสีจนครบทุกธาตุแล้ ว
เขายังพบว่ามันเริ่ มมีปฏิกริ ยาโต้ ตอบกับพิษและคําสาปบางชนิดด้ วย



                                  ้ ่ ั
“ยังไหวไหม” มังกรขาวถามม้ ามังกรทังๆทีตวเองก็แทบจะปี นขึ ้นหลังกิเลนไม่ไหวแล้ ว




                                        ่ ั             ้
“ไม่ไหวก็ต้องไหว” แม้ จะมีเครื่ องรางอยูกบตัวและไม่ใช่เปาหมายหลัก

            ู
ม้ ามังกรก็ถกเล่นงานจนสะบักสะบอมไม่แพ้ ผ้ เู ป็ นนาย



                                       ั             ่           ี
มังกรขาวสูดลมหายใจเข้ าลึกๆ ก่อนจะใช้ ทกษะประจัญบานพุงเข้ าโจมตีอกหน
       ี่                           ุ
เขารู้ดวามารธาตุลมอาจจะเอาจริ งได้ ทกเมื่อ เพราะมันเล่นกับเขาจนครบทุกธาตุแล้ ว



                                     ั
วูบ มังกรขาวเสือกทวนเข้ าไปที่ตาพายุทนทีทเี่ ขาปรากฏตัวข้ างๆมัน



กึง คราวนี ้มารธาตุลมไม่แย่งเอาทวนไปทําลาย แค่กระชากแล้ วซัดกลับมาที่ท้องของมังกรขาว
เสียงโลหะกระทบกันเกิดขึ ้นพร้ อมๆกับรอยร้ าวบนเกราะมังกรทมิฬ
  ๊
อัก มังกรขาวพยายามกลํ ้ากลืนแต่ก็ทนต่อไปไม่ไหวจนต้ องกระอักออกมาเป็ นเลือด “ผนึกม้ ามังกร”
          ่                         ้                     ั
นี่เป็ นสิงเดียวทีเ่ ขาจะทําเพื่อปกปองกิเลนของเขาได้ แม้ มนจะต้ องถูกลดระดับพร้ อมกับการตายของเขา
                                                   ู
แต่อย่างน้ อยมันก็ไม่ต้องเผชิญกับความเจ็บปวดตอนที่ถกฆ่า



                                                                                          ้
“เอ๋ เก็บกิเลนเสียแล้ ว แล้ วเจ้ าจะเอาอะไรมาเล่นกับข้ าล่ะ” มารธาตุลมเอ่ยปากออกมาเป็ นครังแรก แม้ จะเจ็บปางตาย

มังกรขาวก็อดขมวดคิ ้วด้ วยความแปลกใจไม่ได้



                                ่
“มารธาตุลมเป็ นเด็กหรื อ” ชายหนุมหลุดปากอุทานออกมา




                                                   ้ ่
“นี่ เอากิเลนออกมาสิ จะได้ เล่นกันต่อ” เสียงเล็กๆนันสังราวกับเป็ นเด็กเอาแต่ใจ




                                  ุ
มังกรขาวยกแขนเสื ้อมาเช็ดเลือดที่มมปากเงียบๆ
                                                    ั                                                ้ ้
ส่วนในใจก็ก่นด่าบริษัทเกมที่ชอบใส่ความเป็ นเด็กให้ สตว์เวทสัตว์อสูรเสีย จริ ง แต่ละตัวก็ล้วนแต่แสบๆทังนัน
      ่
พอรู้วาเป็ นเด็ก ความคิดจะต่อสู้ก็หายไปหมดสิ ้น ต่อให้ ตายตอนนี ้ เขาก็ไม่คิดจะรังแกเด็ก



                                            ี
“เงียบทําไมล่ะ ลุกขึ ้นมาเล่นกันต่อสิ” พายุสดําบีบตัวจนเหลือความสูงแค่เมตรกว่าๆ

                       ่                    ั
มันไม่เพียงแต่หมุนมาอยูตรงหน้ ามังกรขาว แต่มนยังเด้ งขึ ้นเด้ งลงส่งเสียงรบเร้ าไม่ยอมหยุด



มังกรขาวยกมือขึ ้นนวดหน้ าผาก เขาจะตอบไอ้ เด็กบ้ าจอมโหดนี่อย่างไรดี



               ่ ่                                                                              ั
“ฮ่าๆๆ เจ้ าหนุมนันเล่นต่อไม่ไหวแล้ วล่ะ มาเล่นกับลุงดินดีกว่า” เสียงแหบห้ าวดังขึ ้นมาช่วยได้ ทนเวลา

มังกรขาวกวาดตาไปรอบๆเพื่อหาต้ นเสียงแล้ วก็หน้ าซีดเผือด รอบตัวเขามีกําแพงหินผุดขึ ้นมาจากพื ้นดินอย่างรวดเร็ว
                                                       ู                                       ํ
กําแพงทุกด้ านไม่มีช่องว่าง และเพียงพริ บตาเดียว เขาก็ถกขังไว้ ด้านในพร้ อมๆกับเจ้ าพายุหมุนสีดา
      ่
ชายหนุมเงยหน้ ามองช่องว่างด้ านบนที่กําลังสูงขึ ้นไปเรื่ อยๆอย่างกังวล
ผิดกับเจ้ าพายุหมุนที่เต้ นขึ ้นๆลงๆมากกว่าเดิมด้ วยความดีใจ
“ท่านลุงมาแล้ ว ท่านลุงมาแล้ ว”




         ่                        ่                                                ้
“เจ้ าหนุม กลับเมืองไปได้ แล้ ว ทีนี่ไม่ใช่ที่ของเจ้ า” เสียงแหบห้ าวบอกขึ ้นอีกครัง

                                                ั
มังกรขาวจึงหยิบม้ วนคาถากลับเมืองมาใช้ อย่างไม่ลงเล แต่ในขณะที่เขากําลังจะหายตัวไป
        ึ
กลับรู้สกเหมือนมีอะไรมาดึงไว้



                                              ้          ่
“ว่างๆอย่าลืมมาเล่นด้ วยกันอีกนะ” เสียงเล็กๆนันยังตามมาสัง




                                           ่ ่                             ่                                 ้
“เฮ้ ย อย่าไปหน่วงม้ วนคาถาสิ ปล่อยเจ้ าหนุมนันไป” เสียงแหบห้ าวดุอย่างไม่คอยจริ งจังเท่าไรนัก ส่วนมังกรขาวนัน

                               ่
ตอนแรกก็หน้ าซีดเผือดไปแล้ วเมือรู้ว่าอีกฝ่ ายสามารถหน่วงม้ วนคาถากลับเมือง ได้ ด้วย แต่พอคิดๆดู
ตามปกติเมื่อเจอกับสัตว์เวทระดับราชาก็ใช้ ม้วนคาถากลับเมืองกันไม่ได้ อยู่ แล้ ว
       ั
การที่สตว์เวทระดับนี ้จะห้ ามไม่ให้ ผ้ เู ล่นบางคนกลับเมืองบ้ างมันจะแปลกตรง ไหน
               ี
เขาก้ มมองพายุสดําที่ยื่นบางส่วนมาพันข้ อมือเขาไว้ แล้ วยิ ้ม



                                                      ั                                             ้
“คราวหน้ าจะพามาเล่นด้ วยหลายๆคนเลย” เขานึกถึงแก๊ งค์สตว์เวทจอมป่ วนของหมวยน้ อย ถ้ าเป็ นเจ้ าพวกนัน

                                 ่
คงจะรับมือมารธาตุลมตัวนี ้ได้ อยูหรอก



                                                        ั
“จริ งๆนะ แล้ วข้ าจะรอ” เสียงเล็กๆยํ ้าก่อนจะปล่อยให้ มงกรขาวกลับเมือง

     ้                                   ั     ่            ้
จากนันมันก็ขยายร่างเป็ นพายุหมุนขนาดใหญ่พดวนอยูในกําแพงหินตังแต่พื ้น
                       ่        ่
ดินขึ ้นไปถึงช่องว่างทีกําลังเลือนสูงขึ ้นเรื่ อยๆอย่างรวดเร็ ว



ที่ห้องสังเกตการณ์ของเหล่าเจ้ าหน้ าที่



                                                    ่
“เสาต้ นที่สองสร้ างเสร็ จแล้ ว” เจ้ าหน้ าที่ที่เพิงผละมาจากหน้ าจอสังเกตการณ์เมืองฟลอร่าอุทานขึ ้น

                  ั่ ่                                         ่             ่           ู        ่
เขาตบบ่าเพื่อนที่นงอยูหน้ าจอด้ วยความยินดี แต่ก็ต้องชะงักไงเมือพบว่าเพื่อนนังตัวแข็งไม่พดไม่จาอยูหน้ าจอ
“เฮ้ ย เป็ นอะไรไปฟะ” เขาถามด้ วยความแปลกใจ




                                          ั
“แกไม่ได้ ยินที่เจ้ ามังกรขาวพูดหรื อ ที่มนบอกว่าจะพามาเล่นด้ วยหลายๆคนนะ”

      ั่         ่
คนที่นงตัวแข็งอยูหน้ าจอถามด้ วยเสียงระโหยโรยแรง



                                                ี        ่
“หือ กิลด์พยัคฆ์มีเด็กด้ วยหรื อ” เจ้ าหน้ าที่อกคนที่เพิงตามมาถึงถามอย่างแปลกใจ




“ไม่มีนี่” คนที่มาถึงก่อนช่วยตอบ




                                                                                   ่
“แล้ วแกนึกออกหรื อยังล่ะว่า เด็กที่เจ้ ามังกรขาวจะพามาเล่นกับไอ้ พายุมหาประลัยนี่นาจะเป็ นพวกไหน ”

      ั่ ่                                ่                                                 ุ
คนที่นงอยูหน้ าจอถามต่อเบาๆ สองคนที่ยืนอยูด้านหลังหันไปมองหน้ ากันและกัน แล้ วก็คิดออกในที่สด



                                                                                 ่          ุ
“แกคงไม่ได้ หมายถึง....” เจ้ าหน้ าที่คนแรกอุทานเมื่อคิดออกว่ามังกรสนิทกับเด็กกลุมไหนมากที่สด




“อย่า..” คนที่สองร้ องห้ ามทันที “อย่าแม้ แต่จะพูดออกมา         ั
                                                            นี่มนเป็ นลางหายนะชัดๆ”


---------------------------------------------------------



จากคุณ : Deckard

เขียนเมื่อ           : 11 พ.ย. 53 05:08:39
           ติดต่อทีมงาน

ความคิดเห็นที่ 14



                                                        ่
ทางด้ านยักษ์ แดง ตอนนี ้ร่างสูงห้ าเมตรของมันยืนนิ่งอยูในใจกลางก้ อนพลังเวททรงกลมสีนํ ้าเงิน เข้ มอย่างเงียบสงบ
                    ้                   ่ ั
มันเงยหน้ ามองรูปปั นหินรูปยักษ์ สามตาทีตวใหญ่กว่ามันถึงสองเท่าตาเขม็ง



                                             ้
“หึๆ คิดว่าจะรับมือข้ าได้ จริ งๆรึ ” รู ปปั นยักษ์ แสยะยิ ้ม




                               ้                                                                        ่
“ข้ า ก็ทําเท่าที่ทําได้ เท่านัน” เจ้ ายักษ์ แดงค้ อมหัวก่อนจะตอบอย่างสุภาพ เมื่อเจอตัวจริ ง มันก็ร้ ู วา

                         ิ                               ้
การคํานวณระดับของมารธาตุดนจากอสุกายปี ศาจทรายทีเ่ คยเจอนันใช้ ไม่ได้
            ้                                                           ู
และมันห่างชันกับอีกฝ่ ายมากมายกว่าที่คาดไว้ มากมายนัก มากจนมันประมาณไม่ถก



                                                                                      ั
“ฮ่าๆๆ” ยักษ์ หินหัวเราะอย่างถูกใจ “เจ้ าบลูเฟลมเลือกเจ้ ามาแทนที่เจ้ าปี ศาจทรายได้ ยงไงนี่”

                                               ๊
มันก้ มหน้ าพิจารณายักษ์ แดงแล้ วทําเสียงจิ๊กจักในปาก “เวทไฟเป็ นหลัก คงถูกใจเจ้ าบลูเฟลมแหละ
                                        ่
แต่ข้าต้ องการสูบเวทลมต่างหาก เจ้ ามีอยูนิดเดียว แล้ วจะพอเปิ ดประตูไหมนะ”



                  ้                  ึ                                                  ั
เมื่อได้ ยินเช่นนัน เจ้ ายักษ์ แดงก็ถงกับขมวดคิ ้ว ภูตธาตุไฟให้ ม้วนคาถามมันมาเพื่อให้ มนดูดกลืนธาตุดินไม่ใช่หรื อ
แล้ วทําไม มารธาตุดินถึงพูดราวกับว่า มันจะเป็ นฝ่ ายจับเจ้ ายักษ์ แดงกินเสียเองเล่า
                               ่                    ั
ส่วนมารธาตุดินพอเห็นคิ ้วขมวดมุนของยักษ์ แดงแล้ วก็หวเราะก้ อง



                                            ้
“นี่เจ้ าคิดว่าตัวเองมีปัญญาดูดกลืนธาตุดินทังหมดในตัวข้ ารึ ”




“แล้ ว..” เจ้ ายักษ์ แดงลังเลที่จะถาม




                                                                                                    ้
“เด็ก น้ อยเอ๋ย” มารธาตุดินส่ายหน้ าอย่างปลงๆ “เจ้ าเคยเจอกับเจ้ าปี ศาจทรายมาแล้ วไม่ใช่หรื อ ตอนนัน

มันสําแดงฤทธิ์ได้ แค่หนึงในห้ า แล้ วเจ้ าคิดว่าจะรับมือตัวข้ าที่มีความสามารถร้ อยเปอร์ เซนต์เต็มได้ แค่ไหน รึ ”
                        ่
                          ่             ่                                     ั            ่
เจ้ ายักษ์ แดงเงียบไป ใช่วามันจะไม่ร้ ูวาตัวเองห่างไกลจากอีกฝ่ ายมาก เพียงแต่มนต้ องทําในสิงที่ต้องทํา
       ู                    ั                                                               ั
ตอนที่ภตธาตุไฟชี ้แนะ มันก็มวแต่ดีใจ จึงไม่ได้ คิดถึงปั ญหานี ้มาก่อน มันถอนหายใจหลังจากที่ตดสินใจได้
                                                ู ่                                            ุ      ้
“ห่างจากท่านสามสิบระดับ หรื อ สามร้ อยระดับก็ส้ ทานไม่ได้ เหมือนกัน ข้ าทําได้ แค่ทําให้ ดีที่สดเท่านัน ”




         ่
“หึๆๆ มินา เจ้ าบลูเฟลมถึงเลือกเจ้ า” มารธาตุดินหัวเราะในลําคออย่างถูกใจ

                                                                       ่
มันกวาดตามองเจ้ ายักษ์ แดงอย่างพินิจพิจารณา หน้ าตาเจ้ ายักษ์ แดงอาจดูนาเกลียดน่ากลัวมากกว่าน่ารัก
                                    ่         ่      ่                ํ
แต่เมื่อเทียบกับตัวมัน ตอนนี ้มันอยูในร่างที่นากลัวยิงกว่า อย่าว่าแต่สาหรับสัตว์เวทระดับสูงแบบมัน
             ่                        ่                                       ั
มันสามารถเปลียนแปลงรูปร่างได้ ตามใจอยูแล้ ว รูปลักษณ์ ภายนอกจึงเป็ นเปลือกที่มนไม่เคยสนใจ
  ่           ั                                                  ่
สิงที่ทําให้ มนสนใจเจ้ ายักษ์ แดงคือ ความสงบนิ่งและความไม่หวาดหวันต่างหาก



                        ุ               ่
“เจ้ าคิดจะทําให้ ดีที่สดรึ ดี ข้ าจะดูวาเจ้ าจะทําได้ ดีแค่ไหน” มารธาตุดินตัดสินใจแล้ ว

“เริ่ มร่ ายเวทย้ อนหลังก่อนที่เจ้ าจะไม่มีเวลาได้ แล้ ว”

     ่                                               ่
มันสังพร้ อมๆกับตวัดฝ่ ามือฝ่ าก้ อนพลังเวทลงไปตะปบทีกลางศีรษะเจ้ ายักษ์ แดง



                                         ึ ่              ้
เจ้ า ยักษ์ แดงหลับตาร่ายเวททันที มันรู้สกได้ วาอีกฝ่ ายยังมือ
               ั                      ั
ปล่อยโอกาสให้ มนเริ่ มต้ นร่ายเวทได้ ทนก่อนที่จะตะปบลงมาบนหัวของมัน เมื่อมันเริ่ มร่ายเวทคําแรก
          ึ                                     ้
มันก็ร้ ูสกว่ามีพลังงานบางอย่างถูกส่งผ่านนิ ้วทังห้ าของอีกฝ่ ายเข้ ามาใน หัว



              ้
พลังงานเหล่านันพามันย้ อนเวลาไปถึงจุดกําเนิดของภูตและมารทัง้ สิบ
       ึ                   ่ ่                                                                 ่
มันรู้สกเหมือนมันล่องลอยอยูในที่วางไร้ ที่สิ ้นสุดคอยสังเกตการแตกตัวของ ก้ อนพลังเวทท่ามกลางหมูดาวในจักรวาล
                                                          ่
ใช้ เวลาไม่นาน ก้ อนพลังเวทสีขาวนวลดวงเดียวก็แตกออกเป็ นสีดวง



                                                        ่     ั                                    ่           ั
“ดิน นํ ้า ลม ไฟ ถือกําเนิด” เจ้ ายักษ์ แดงเหลียวมองไปทัว แต่มนไม่อาจเห็นผู้สร้ าง มีแต่เสียงทุ้มนุมผ่านมาให้ มนได้ ยิน




“คิดดีแล้ วหรื อ ที่เลือกวิทยาการที่ตกยุค มาต้ านวิทยาศาสตร์ สมัยใหม่” เจ้ ายักษ์ แดงหันขวับ

    ั
แต่มนก็ไม่เห็นผู้สร้ างคนที่สองเช่นเคย
“หึๆ” ผู้สร้ างคนแรกส่งเสียงหัวเราะในลําคอ “วิทยาการโบราณอาจไม่ละเอียดลออเท่าของสมัยใหม่

แต่ความเรี ยบง่ายทําให้ ใช้ และพัฒนาได้ อย่างรวดเร็ว มิหนําซํ ้า ด้ วยทรัพยากรเท่าๆกัน สามารถสร้ างสัตว์เวทได้ หลายตัว
เมื่อเปรี ยบเทียบกับสัตว์เวทตัวเดียวของคุณแล้ ว โอกาสชนะย่อมมีมากกว่า”



        ้                                                                 ุ
“อย่างนันหรื อ” ผู้สร้ างคนที่สองยังอารมณ์ดี “แต่ผมว่า สัตว์เวทที่เก่งที่สดเพียงตัวเดียวก็เพียงพอแล้ ว ”




“แล้ ว เราจะได้ ร้ ูเมื่อถึงเวลา” ผู้สร้ างคนแรกตัดบทก่อนที่จะเงียบไป เจ้ ายักษ์ แดงกวาดตามองไปรอบๆอย่างกระวนกระวาย

มันไม่เข้ าใจว่าเกิดอะไรขึ ้น มันมองก้ อนพลังเวทแตกตัวจากสีเ่ ป็ นแปดแล้ วหมุนวนเป็ นวงกลมอย่างสนใจ
                       ่                              ั
ตอนนี ้ก้ อนพลังเวทเปลียนจากสีขาวนวลเป็ นสีประจําธาตุกนหมดแล้ ว
              ่ ั
มันมองการจับคูกนของก้ อนพลังเวทธาตุตรงกันข้ ามอย่างสนใจ
        ่ ู่
พวกมันสีคหมุนเป็ นวงกลมสามรอบก็หยุดนิ่งเหมือนจะรออะไรบางอย่าง



                                                               ้                          ุ่
“แหม เกือบลืม แสงสว่างกับความมืด” ผู้สร้ างพึมพําเบาๆ หลังจากนัน ก้ อนพลังเวททุกก้ อนก็มีตมเล็กๆงอกออกมา

                              ่                        ่       ้
เมื่องอกออกมาจนมีขนาดประมาณหนึงในห้ าของก้ อนพลังเวท ตุมเหล่านันก็หลุดออกมา
                                          ่ ้                                 ่                     ่
พวกมันวิ่งมารวมกันก่อนจะแตกออกเป็ นสอง หนึงนันสว่างจ้ าราวกับแสงอาทิตย์ อีกหนึงกลายเป็ นเงามืดแฝงอยูด้านหลัง



                                                    ้
เจ้ า ยักษ์ แดงยืนมองก้ อนพลังเวทพัฒนาจากก้ อนพลังทังสิบจนกลายเป็ นสัตว์เวทที่มี รูปร่าง เพียงไม่นาน
                                    ้                                            ่
พวกมันก็กลับกลายเป็ นก้ อนพลังอีกครัง และในคราวนี ้ ก้ อนพลังแต่ละก้ อนสามารถเปลียนแปลงรูปร่างได้ ตามใจ
     ้         ู
จากนันพวกมันก็ถกจับไปวางในตําแหน่งต่างๆของดาวห้ าแฉกทีละคู่
เจ้ ายักษ์ แดงมองภาพการฝึ กฝนและการประลองของธาตุตรงกันข้ ามที่แต่ละแฉกของดวง ดาวอย่างสนใจ



               ั ั
“พวกท่านไม่ใช่ศตรู กน” เจ้ ายักษ์ แดงสรุ ปหลังจากที่เห็นว่าความสัมพันธ์ ของสัตว์เวทเหล่านี ้ไม่ได้

                                                   ั                                                          ั
แตกต่างอะไรกับความสัมพันธ์ของมันกับเจ้ างู อาจจะตีกนแกล้ งกันบ้ าง แต่ก็ไม่จริงจังอะไร ยิ่งทะเลาะกันก็ยิ่งรู้จกกัน
                                          ้
สุดท้ ายแล้ วยังจะสนิทกันกว่าการที่ต้องปั นหน้ าทําดีด้วยตลอดเวลาเป็ นไหนๆ



                                                    ่
“หึๆ” เสียงของมารธาตุดินดังขึ ้นในหัวเจ้ ายักษ์ “ดูตอไป ตอนสําคัญมาแล้ ว”
             ั                                         ่        ่          ี่ ั
เจ้ า ยักษ์ หนไปมองดาวห้ าแฉกแล้ วก็พบว่า ดาวห้ าแฉกอยูย้ายไปอยูบนทวีปใหญ่ทมนคุ้นเคยแล้ ว
                                             ั                       ่ ั่
มันกระพริ บตาก่อนจะเขม้ นมองหาว่าทวีปใหญ่ที่มนเห็นนี ้มีอะไรแปลกไปอยูชว ขณะกว่าจะค้ นพบว่า
     ่                                                                      ้
แม้ วาภูมิประเทศยังเหมือนเดิม แต่บริ เวณที่แต่ละแฉกของดวงดาวกลับไม่มีเมืองตังอยู่



                    ่                                           ี
“นี่คือภาพอดีตก่อนทีจะมีเมืองหรื อ” เจ้ ายักษ์ แดงพึมพํา และไม่มคําตอบจากมารธาตุดิน




                    ้                   ้        ่
มัน กระพริ บตาอีกครังเมื่อเห็นสัตว์เวททังสิบจับคูประลองกันเช่นเคย
                ั้ ่                                               ้ ่ ั้      ่              ่
แต่คราวนี ้ธาตุทงสีประสานพลังกับธาตุตรงกันข้ ามเพื่อสร้ างเสา เสาทังสีนน ทางหนึงยื่นสูงขึ ้นสูผืนฟ้ าเบื ้องบน
                                                                                     ่        ้ ่
อีกทางแทงลงพื ้นดินเบื ้องล่าง ส่วนความมืดและแสงสว่างช่วยกันสร้ างพื ้นที่รูปสีเ่ หลียมสีทองตังอยูที่
     ่            ้
จุดกึงกลางของเสาทังสี่



                                      ่
“พวกท่านสร้ างอาณาเขตเวทอะไร แล้ วที่วาพวกท่านจะประลองกันหกวันหกคืนล่ะ” เจ้ ายักษ์ ถามขึ ้นทันที

                           ่ ั
มันเริ่ มไม่แน่ใจแล้ วว่าสิงที่มนเคยรู้มาจะถูกต้ อง



                      ้
“ประลองกันหกวันหกคืนงันรึ” มารธาตุดินถามกลับ




                                    ั                                  ้
เจ้ ายักษ์ พยักหน้ า ก็ในข้ อมูลที่มนได้ จากอาณาจักรจอมมารบอกว่าอย่างนัน



“เฮ อะ” มารธาตุดินพ่นลมออกจากปากมาด้ วยความไม่พอใจ “ใครว่าพวกข้ าประลองกัน พวกข้ าช่วยกันยันเสาไว้

เพื่อเป็ นกรอบให้ ประตูนรกต่างหากเล่า”



“ประตูนรก” เจ้ ายักษ์ ทวนเสียงสูง หน้ าตาของประตูนรกเป็ นอย่างนี ้หรื อ




“ไม่ต้องสงสัยให้ มากความ ข้ าจะให้ เจ้ าช่วยยันเสากับข้ า” มารธาตุดินตัดบท
                ่            ่          ั
“พลังของข้ าสู้ทานไม่ได้ แต่นาจะทานได้ สกสามวัน” เจ้ ายักษ์ รีบบอก




“เจ้ า โง่” มารธาตุดินสวนกลับทันที “ข้ าบอกเจ้ าแล้ วไงว่า

                                                ่            ้
ปี ศาจทรายที่เจ้ าเจอมันแสดงความสามารถได้ แค่หนึงในห้ าเท่านัน
                                            ้                ึ
เจ้ าคิดว่าจะรับมือข้ าที่เก่งกว่ามันในตอนนันถึงห้ าเท่าได้ ถงสามวันเลยรึ ข้ าจะบอกให้ นะ
         ั                                     ู
ทันทีที่สญลักษณ์กิลด์วางบนเทเลพอร์ ท พวกข้ าก็ถกปลดปล่อยจากข้ อกําหนดเรื่ องระดับทันที ข้ าไม่ได้ มีระดับแค่ 130
เหมือนปี ศาจทรายที่เจ้ าเจอหรอกนะ แต่ตอนนี ้ข้ าขึ ้นไปถึงระดับ 650 แล้ ว”



ยักษ์ แดงอ้ าปากค้ าง



                                                                               ่                     ่
“แล้ ว ข้ าก็ต้องการแต่เวทลมของเจ้ า เจ้ าไม่มีทางยันเสากับข้ าได้ เกินครึ่ งชัวโมงหรอก เว้ นเสียแต่วา ...”

มารธาตุดินลากเสียงก่อนจะยิ ้มอย่างเหี ้ยมเกรี ยม



                                 ่                                              ้           ่
“อ้ ากกกกก” เจ้ ายักษ์ แดงร้ องลัน เมื่อมารธาตุดินส่งพลังบางอย่างมาตามนิ ้วมือทังห้ าเข้ าสูกระโหลกศีรษะของ

                         ึ                   ่        ่                        ้
มันอย่างต่อเนื่อง มันรู้สกเหมือนมีกระแสพลังวิงผ่านไปทัวร่างกายตลอดเวลา แต่ละครังที่กระแสพลังวิ่งผ่าน
            ู ่                                                                                  ู          ึ
ตัวของมันก็ถกเปลียนกลับให้ กลายเป็ นก้ อนพลังเวท ตอนนี ้เจ้ ายักษ์ ร้ ูแล้ วว่า อัลติเมทโกเลทที่ถกมันกินรู้สกอย่างไร



          ่
ไม่ ถึงหนึงนาที เจ้ ายักษ์ ก็กลายเป็ นก้ อนพลังเวทสีแดงสลับเขียวในอุ้งมือ
      ั                            ่     ่
และมีอกขระคาถาสร้ างอัลติเมทโกเลมวิงวนอยูรอบๆก้ อนพลังเวทสีนํ ้าเงินที่ เคยห่อหุ้มตัวเจ้ ายักษ์ แดงไม่ขาดสาย



                                                ้
“น่ารํ าคาญชะมัด” พอบ่นจบ มารธาตุดินก็ลบอักขระทังหมดทันที ตอนนี ้

                                          ่                                              ้
ในมือมันมีเพียงก้ อนพลังเวทสีนํ ้าเงินที่หอหุ้มก้ อนพลังเวทสีเขียวสลับแดง ไว้ ภายในเท่านัน



                                         ่              ้
“เจ้ าอาจจะไม่ชอบเท่าไร แต่ข้าทําเป็ นอยูวิธีเดียวเท่านัน” มารธาตุดินแสยะยิ ้ม

                                         ่ ั
มันส่งเวทธาตุดินของมันเข้ าไปทดแทนเวทลมทีมนดูดออกมา
ก้ อนพลังเวททีเ่ คยเป็ นตัวเจ้ ายักษ์ แดงดิ ้นรนจนบิดเบี ้ยวผิดรูปร่าง
                                                 ุ      ่                       ู
แต่ก็ไม่อาจหนีออกจากก้ อนพลังเวทสีนํ ้าเงินที่ห้ มมันอยูได้ เพียงไม่นาน เวทลมก็ถกดูดออกมาจนหมด
                                                    ่       ่                   ่
ส่วนเจ้ ายักษ์ ก็กลายเป็ นก้ อนพลังเวทบิดๆเบี ้ยวๆทีมีขนาดยูแค่ครึ่งเดียว วางอยูบนแผ่นเวทธาตุดิ นที่มารธาตุดินส่งเข้ ามา
                                                                  ้               ่
มันไม่สามารถดิ ้นรนอะไรอีกแล้ ว มีเพียงการกระเพื่อมเล็กน้ อยเท่านันที่บอกให้ ร้ ูวามันยังมีชีวิตอยู่



                        ํ                                                ั
มาร ธาตุดินก้ มมองจุดสีดาเล็กๆที่เชื่อมระหว่างเจ้ ายักษ์ และก้ อนพลังที่มนส่ง เข้ าไปอย่างสนใจ
                  ี่             ่ ั                                                       ่       ่
“ถือว่าเจ้ าโชคดีทมีเพชรนิลกาฬอยูกบตัว แล้ วยังไง ข้ าก็ต้องหาทางกําจัดเวทส่วนเกินของข้ าชัวคราวอยูแล้ ว ”

                              ่
พอพูดจบมันก็ขยําทุกอย่างที่อยูในมือเข้ าด้ วยกันทันที



                                                  ่                        ่              ั
เจ้ ายักษ์ แดง ร้ องไม่ออกอีกต่อไปแล้ ว มันรู้แค่วามันถูกดันให้ เข้ าไปอยูในเพชรนิลกาฬที่มนเคยกินพร้ อมๆกับเวท
ดินบริ สทธิ์จํานวนมหาศาล แล้ วหลังจากนัน ทุกอณูของมันก็ถกบีบคันจนเป็ นเนื ้อเดียวกันเจ้ าพลังเวทแปลกปลอม
         ุ                                    ้                   ู      ้
     ั                             ั       ึ
แม้ ตวมันจะเป็ นแค่ก้อนพลังงาน แต่มนก็ร้ ูสกเหมือนทุกส่วนของร่างกายกําลังถูกบดขยี ้จนแหลกสลายไม่มีชิ ้นดี
  ่         ่      ั                ่
สิงเดียวที่ชวยให้ มนยังมีชีวิตรอดอยูได้ ก็คือเพชรนิลกาฬ



                               ่                            ั
มารดิน ธาตุผสมถือกําเนิด แต่เนืองจากการปรับสมดุลระหว่างธาตุยงไม่สมบรูณ์
                        ่
มารดินธาตุผสมจึงต้ องอยูในสภาพจําศีลไปจนกว่าจะปรับสมดุลเสร็ จ



                                          ้
เสียงจากระบบประกาศขึ ้นเมื่อก้ อนพลังเวททังหมดถูกยัดเข้ าไปไว้ ในเพชรนิลกาฬ มารธาตุดินโยนเพชรในมือขึ ้นๆลงๆเล่น



                                                  ้             ึ
“ความ จริ ง ข้ ากับเจ้ าปี ศาจทรายทดลองรวมธาตุมาตังนานแล้ ว ไม่นกเลยว่า ตอนที่ทําสําเร็ จ

แทนที่จะเป็ นการรวมธาตุดินกับลม ดันกลายเป็ นการรวมกับธาตุไฟไปได้ แต่เอาเถอะ
                                  ่                                       ้                                 ่
ยังไงพวกข้ าก็มีแผนจะรวมทุกธาตุอยูแล้ ว เสร็ จงานเมื่อไร ข้ าจะนัดพวกเราทังหมดให้ มาช่วยกันยัดธาตุอื่นๆให้ ตอ
           ่
รับรองได้ วาเจ้ าไม่ขาดทุนที่ให้ ข้ายืมเวทลมหรอกน่า” มารธาตุดินเก็บเพชรนิลกาฬลงกระเป๋ า
                                    ั
ก่อนจะปล่อยพลังเวทประสานกับเวทลมที่มนดึงออกมาจากตัวยักษ์ แดง สร้ างเสาต้ นที่สามขึ ้นจนสําเร็ จ



                                                                                                           ั
“เฮ้ อ นึกแล้ วว่า ไอ้ หนูนี่ไม่ได้ เรื่ องเท่าไร เจ้ าปี ศาจทรายเอ๊ ย เกิดใหม่เร็ วๆหน่อยสิวะ ข้ าคันไม้ คนมือเต็มทีแล้ วนะเฟ้ ย”

                                                        ้                ่ ั        ่                    ้
มารธาตุดินบ่นก่อนจะส่งข่าวไปให้ เพื่อนๆของมันทีเ่ หลือทังหมดว่า เสาต้ นทีมนสร้ างอยูได้ แค่ 45 นาทีเท่านัน


------------------------------------------------------------
                   ่
“เจ้ า มารธาตุดินนันมันทําอะไร” ทวีชะโงกหน้ าไปจนจมูกแทบจะแตะจอภาพ

  ่
สีพนักงานเก่าแก่ของบริษัทเกมได้ ย้อนกลับมาที่ถิ่นเก่าของพวกเขาแล้ ว
  ้                                     ่                                ่              ิ
ทังหมดได้ รับมอบหมายให้ กลับมาทําหน้ าทีถนัดของแต่ละคน สองจอมมารประจําอยูทเี่ หมืองใต้ ดน
                                                                   ้
ห้ องทํางานเก่าของพวกเขาเพื่อคอยสอดส่องว่าการเปิ ดนรกดําเนินไปถึงขันไหน และเมื่อไรที่กีย์
                 ุ                               ั           ั้                         ุ
จอมเวทที่เก่งที่สดในเกมจะต้ องออกไปช่วยทีมชิงไข่มงกร ส่วนทวีนน ความจริงงานที่เขาถนัดที่สดก็คือการเฝ้ าดูผ้ เู ล่น
                                ่
แต่เนื่องจากห้ องทํางานของเขาอยูในที่เปิ ดเผยเกินไป สองจอมมารจึงลากทวีมาช่วยเฝ้ าหน้ าจอที่ปากทางนรกด้ วยอีกคน



                       ั       ้                           ั
“ความเป็ น ได้ ในการวิวฒนาการขันที่สอง” กีย์ตอบเรี ยบๆ ทวีหนมามองจอมเวทร่างใหญ่ในชุดผ้ าสีดํา

                                                              ่ ่                ่
คาดเข็มขัดหัวโตพร้ อมเสื ้อคลุมยาวกรอมเท้ าอย่างแปลกใจ จริงอยูที่วาเอไอระดับสูงทีใสลงไปในเกมนี ้สามารถเรียนรู้ได้
         ั       ้          ่                      ้       ั
แต่การวิวฒนาการนันยังต้ องพึงพาโปรแกรมกระตุ้น ดังนัน การวิวฒนการแค่ระดับแรก
                                    ้                                      ั       ้          ั
ก็แทบจะเห็นได้ แค่ในห้ องทดลองเท่านัน แล้ วจอมเวทแห่งฝ่ ายเควสกลับพูดถึงวิวฒนาการขันที่สองที่สตว์เวททําให้ เกิด
ขึ ้นเองในเกมได้ อย่างหน้ าตาเฉยได้ อย่างไร



                      ่                                ู
พอเห็นหน้ าทวี กีย์ก็สงเสียงหึๆในลําคอ เขาสาธิตให้ ทวีดแทนคําตอบ เพียงแค่แผ่พลังเวทออกมาเป็ นรัศมีรอบตัว
                       ั                                 ่ ั่
ชุดสีดําสนิทของเขาก็มีอกขระโบราณปรากฏขึ ้นเป็ นลายจางๆอยูทวตัว
     ้                 ิ่
จากนันเหล่าตัวอักขระก็วงมารวมตัวกันเรี ยงเป็ นคาถาหลายร้ อยบทก่อนจะค่อยๆ จางหายไป
                                                                      ่
เหลือไว้ เพียงอักขระทีเ่ ป็ นคําแรกของคาถาแต่ละบท เมื่อสิ ้นสุดการเปลียนแปลง
                                                                        ่
นอกจากแถบตัวอักษรสีทองที่คอและแขนเสื ้อแล้ ว ชุดดําของกีย์ก็แทบจะไม่เปลียนแปลงไปสักเท่าไร
                                           ั                         ้
แต่ด้วยประสบการณ์ของทวี เขาดูออกว่า ตอนที่อกขระโบราณวิ่งมารวมตัวกันนัน
                            ั                                                                      ้
พวกมันเรี ยงตัวเป็ นคาถาที่บนทึกไว้ ในม้ วนคาถาที่ตกในเกมจริงๆ ไม่ใช่การเรี ยงเพื่อความสวยงามเท่านัน



“อยากลองไหมล่ะ” กีย์ถาม




          ่       ึ
“เจ้ าทวีนะมือไม่ถงหรอก ของอย่างนี ้มันต้ องระดับจอมมาร”

         ่
จอมมารหนึงชิงตอบพร้ อมๆกับเหวี่ยงลูกตุ้มหนามใส่กีย์โดยไม่ร้องเตือน
                                       ่                    ้ ั ู                               ู                    ่
เสียง หนักๆทึบๆดังขึ ้นเบาๆบอกให้ ร้ ูวา ลูกตุ้มหนามระเบิดตังแต่ยงไม่ถกตัวกีย์ การระเบิดทําให้ ลกตุ้มเหล็กแตกเป็ นเสียงๆ
                                  ่            ู
แต่เศษเหล็กกลับไม่กระจัดกระจายไปทัว ทวีเห็นแค่ลกตุ้มเหล็กพองตัวขึ ้นเล็กน้ อย
      ่                                                                       ู             ่                 ่
แสงสีมวงทีเ่ กิดที่ใจกลางลูกตุ้มส่องให้ เห็นรอยแยกนับพันในเนื ้อเหล็ก ก่อนที่ลกตุ้มเหล็กจะพุงกลับไปหาจอมมารหนึง



                                         ่
“เฮ้ ย จะฆ่ากันจริ งๆหรื อไงฟะ” จอมมารหนึงกระโดดหลบลูกตุ้มเหล็กได้ หวุดหวิด

                           ั
แต่เศษเหล็กจํานวนไม่น้อยก็ยงกระเด็นมาปั กที่เขาหลังจากกระทบกําแพงถํ ้า ทวีกลืนนํ ้าลายเมื่อเห็นว่า
               ่ ่            ่
แผลของจอมมารหนึงเปลียนเป็ นสีมวงและย่อยสลายจนกลายเป็ นนํ ้าเลือดและหนอง
เห็นกระดูกขาวๆโผล่ออกมาในพริ บตา



                                    ่
“คําสาปต้ องห้ ามเหรอ” ทวีถามเสียงสัน




                      ่                   ํ
“ก็ ใช่นะสิ” จอมมารหนึงเป็ นคนตอบ “ไม่ใช่คาสาปธรรมดาด้ วยนะ แต่เป็ นชุดที่ไม่ได้ ปล่อยออกจากฐานข้ อมูล”

         ่                                 ั                ่
ระหว่างทีตอบจอมมารสองก็โยนเครื่ องรางผู้พิทกษ์ ให้ จอมมารหนึงไปใช้ แก้ คํา สาป



“พวกนายแอบจิ๊กเครื่ องรางไว้ ใช้ เองแบบนี ้มันผิดกฏนะ” กีย์ท้วงทันที จึงได้ โดนสองจอมมารค้ อนอย่างพร้ อมเพรี ยงกัน




              ่                                                             ้      ่
“ก็พอๆกับนายยันแหละ แอบเอาเซตนักบวชจอมเวทมาดัดแปลงจนมันใช้ คําสาปได้ เองมาตังแต่เมือไร ”




          ้                                              ่ ้                                ่          ้
หลัง จากนัน แม้ ทวีจะอุดหู เขาก็ได้ ยินการโต้ เถียงจนรู้วาทังสองฝ่ ายไม่ได้ จิ๊กไอเทมมาใช้ สวนตัวกัน ทังคู่
เพราะไอดีของพนักงานไม่มีไอเทมประเภทติดตัว ทุกอย่างยังเป็ นของบริ ษัท
                               ่
พวกเขาแค่ไม่ได้ บอกพนักงานใหม่วาแต่เดิมในแผนกมีไอเทมเจ๋งๆอะไรบ้ าง แล้ วก็ใช้ เองไม่บอกใคร
                       ั้ ้                                                          ่
เซตนักบวชจอมเวทของกีย์นนนันเผอิญเป็ นชุดต้ นแบบที่เคนจิทดลองติดเอไอลงไป พอกีย์ใช้ อยูคนเดียวจนเอไอมันจําได้
                                               ั       ้
มันก็ไม่ยอมให้ คนอื่นแตะต้ องอีก ส่วนเรื่ องวิวฒนาการนันเรื่ องที่กีย์ค้นพบทีหลังด้ วยความบังเอิญ



                               ่                                       ั้
“หมายความว่าอย่างไรเรื่ องจุดมุงหมาย” ทวีเพิ่งได้ มีโอกาสถามหลังจากที่ทงสองฝ่ ายยุติสงครามนํ ้าลาย
         ั                           ่          ั                                ่
“นาย นี่มนหัวทึบจริ งๆ การใส่เอไอไม่วาจะใส่ให้ สตว์เวทหรื อไอเทมก็ต้องกําหนดจุดมุงหมายหลักหรื อ

     ่            ั ้ ้                 ่
จุดมุงหมายรองให้ มนทังนันแหละ” จอมมารหนึงตอบ และจอมมารสองก็เสริ มทันที



                 ีุ          ่ ้
“ชุดของเจ้ ากีย์มจดหมายหลักทีการปองกันตนเอง

   ั      ้                      ั ั               ้
วิวฒนการขันแรกคือการดึงเอาเวทที่มนรู้จกมาใช้ ในการปองกันตนเองไงเล่า”



                                                                         ั
“ใช่” กีย์อธิบายเพิ่มเมื่อทวีขมวดคิ ้ว “แรกๆผมเสริ มลูกแก้ วสะสมพลังให้ มน

        ุ                        ้
จนในที่สดมันก็สามารถร่ายเวทเพื่อปองกันตนเองได้ ”



“มันเรี ยนรู้ เองได้ ” ทวีถามอย่างแปลกใจ




                                    ่             ั                                                         ั
“ใช่” กีย์ยํ ้าด้ วยการให้ ข้อมูลเพิม “หลังจากที่มนร่ายเวทเองเป็ นมันก็เริ่ มเรี ยนการใช้ คําสาป หลังจากที่มนทําสําเร็ จ

มันก็ไม่ใช่เซตนักบวชจอมเวทอีกแล้ ว”



“แล้ วมันเกี่ยวอะไรกับ...” ทวีชี ้ไปที่จอภาพ




       ่                      ้
“จุด มุงหมายหลักของภูตและมารทังสิบคือการประลองกับมังกรนรกานต์” พอกีย์บอก

              ่
ทวีจึงนึกได้ วาพวกมันถูกสร้ างขึ ้นเพื่อการประลองระหว่างฝ่ ายออกแบบกับฝ่ าย เควส



                         ู ่                                                          ู
“แต่ตอนหลัง มังกรนรกานต์ถกเปลียนให้ เฝ้ าไข่ และเจ้ าพวกนี ้ก็ต้องเฝ้ าประตูนรก” กีย์พดต่อ




                 ุ ่                                 ่
“แต่ไม่มีใครแก้ จดมุงหมายหลักของพวกมันได้ ” จอมมารหนึงยํ ้า




              ั
“แล้ ว..” ทวียงไม่เข้ าใจ
             ั
“พวกมันจะสู้กบมังกรนรกานต์ไงเล่า” จอมมารสองบอกอย่างขัดใจ




                        ี่
“แต่พวกมันต้ องยันประตูน” ทวีแย้ งทันที




                                                                            ั
“ก็เพราะอย่างนี ้ไง มันถึงยัดพลังเวทให้ เจ้ ายักษ์ แดง” กีย์อธิบาย แต่ทวีก็ยงงง




                                    ู                        ่        ่
“ยักษ์ แดงใช้ เวทจากนรกก่อน จึงได้ ถกตรวจสอบ พอเจ้ าบลูเฟลมนันมันรู้ วา

                                        ั            ่
ยักษ์ แดงสามารถหลอมพลังเวทจากภายนอกไว้ กบตัว ถึงได้ สงเจ้ ายักษ์ แดงมาให้ มารธาตุดินทดลองไงเล่า
      ้                            ่
ยิงครังเดียวได้ นกสองตัว” จอมมารหนึงพูดต่อ



“นกตัวแรก มันดึงธาตุลมในตัวเจ้ ายักษ์ มาเปิ ดประตูนรก ก็เท่ากับว่าพวกมันทําหน้ าที่รองของพวกมันแล้ ว

ส่วนนกตัวที่สอง..” จอมมารสองแสยะยิ ้มก่อนจะพูดต่อ “มันทดลองว่าเจ้ ายักษ์ จะรับธาตุดินของพวกมันได้ ไหม ถ้ าได้
ละก็..”



                ึ                      ึ        ํ                         ั
ถึง ตอนนี ้ ทวีนกออกแล้ วว่าทําไม กีย์ถงใช้ แค่คาว่า ความเป็ นไปได้ ของวิวฒนาการ
           ้
ภูตและมารทังสิบไม่ได้ ต้องการพัฒนาตัวเอง
                                                                        ั
แต่พวกมันกําลังทําการทดลองหลอมสัตว์เวทตัวใหม่เพื่อเป็ นตัวแทนลงไปต่อสู้กบ
                      ้
มังกรนรกานต์ที่เป็ นเปาหมายหลักของพวกมันต่างหาก



“แล้ วมันจะทําสําเร็ จไหม” ทวีถามเสียงแห้ ง




                        ุ                         ้         ้                   ุ
“คนที่จะคํานวณได้ มีแต่คณเคนจิที่ออกแบบภูตและมารทังสิบเท่านันแหละ” กีย์ยิ ้มที่มมปาก




                                   ั่ ่                              ่
“แกอย่าลืมคนออกแบบอัลติเมทโกเลมที่นงอยูตรงนี ้อีกสองคนสิวะ” จอมมารหนึงขัดคอ
                                                    ั      ่
“แต่ ตอนนี ้ ข้ าว่า เราควรจะไปส่งข่าวให้ ทีมชิงไข่มงกรรู้วาประตูนรกจะเปิ ดได้ แค่ 45 นาที

                     ่
และเขตปลอดภัยด้ านหนึงพร้ อมที่จะถล่มตลอดเวลาก่อนดีกว่า” จอมมารสองขัดจังหวะก่อนที่จะเถียงกันไม่เลิกอีกรอบ


---------------------------------------------



จากคุณ : Deckard

เขียนเมื่อ           : 11 พ.ย. 53 05:09:26




             ติดต่อทีมงาน

ความคิดเห็นที่ 15



                ั
บทที่ 189 คนที่ยงไม่ปรากฏ



                 ้                                                                              ั
“ว่าไง เดิมพันครังที่สามของเราจะเป็ นอะไรดี” นางมารธาตุนํ ้าเอียงคอถามเฮเดสทีเล่นทีจริ งได้ ไม่ทนไร

                        ้                        ่
เธอก็นิ่งเงียบไปราวกับตังใจฟั งอะไรสักอย่าง และนันแทบจะเป็ นเวลาเดียวกันกับที่เฮเดสได้ รับความจากจีเอ็มพิเศษ
                                        ่           ่
ตอนที่เปิ ดอ่านข้ อความ สีหน้ าของชายหนุมไม่ได้ เปลียนแปลงไปมากนัก
    ั
แต่ทนทีที่เขาเหลือบไปเห็นไฟแดงกระพริ บที่เมนูเกมของอะโฟร์ ไดท์ คิ ้วของเฮเดสก็กระตุก



“ยายแสบ แผนการเยอะเหมือนเดิม”




                                               ่                                          ่
เกมนี ้ก็เช่นเดียวกับเกมออนไลน์อื่นๆ ระบบจะไม่สงสัญญาณเตือนให้ รับข้ อความหากว่าผู้เล่นอยูในสถานะหมดสติ
                   ่
โคม่าหรื อหลับ ไม่วาจะเป็ นข้ อความจากผู้เล่นด้ วยกันเองหรื อจีเอ็มก็ต้องรอให้ ผ้ เู ล่นคน
  ้
นันตื่นก่อนจึงจะส่งสัญญาณบอกว่ามีข้อความมาหา
                             ่                               ั
การเห็นไฟกระพริ บจากเมนูเกมทีใต้ ออโรโบรอสเคสทําให้ เฮเดสรู้ทนทีสองเรื่ อง เรื่ องแรก ยายแสบแกล้ งสลบอยู่
                                                        ิ่
และสองเจ้ าหล่อนเอาออโรโบรอสเคสมาวางไว้ ด้านบนทําไม แต่สงที่เฮเดสไม่แน่ใจก็คือ
                                                  ้                          ่                            ู
อะโฟร์ ไดท์แกล้ งสลบเพื่อหลอกใคร นางมารธาตุนํ ้านันมีหรื อจะประเมินฝี มือคนทีใช้ แต่ธาตุนํ ้าเหมือนกันไม่ถก
                                       ่
หนําซํ ้าเธอเป็ นผู้ลงมือเอง ย่อมรู้ดีวาพลังที่ใช้ ไปควรจะทําอะไรได้ บ้าง แล้ วยังตําแหน่งของก้ อนนํ ้าแข็ง
                                       ่    ่                              ่
นางมารผู้นี ้จงใจหันด้ านที่เห็นมือที่ซอนอยูใต้ ออโรโบรอสเคสมาทางเขา ชายหนุมอดกวาดตาไปรอบๆไม่ได้
ใครกันที่อะโฟร์ ไดท์กําลังหลอกอยู่



                                                  ่
นางมารธาตุนํ ้าหัวเราะคิกคักเมื่อเห็นท่าทางที่เปลียนไปของเฮเดส “ข้ าคิดออกแล้ วว่าเราจะพนันอะไรกันดี
                                 ่    ่                   ่
เรามาแข่งกันว่าใครจะหาคนสองคนที่ซอนอยูแล้ วจับมาเชือดได้ กอนกันดีไหม”



    ั
ไม่ทนที่เฮเดสจะได้ โต้ ตอบก็มีเสียงดังก้ องลงมาจากฟากฟ้ าเสียก่อน



               ่ั               ั ่
“ยายแก่ เจ้ านีชกจะเล่นไม่ร้ ู จกเวลําเวลาเสียแล้ วนะ”




                                                                     ิ ่
นางมารหน้ าขึงในทันใด เธอสะบัดแขนเสื ้อไปทางต้ นเสียงก่อให้ เกิดพายุหมะพุงไปหาเสียงทักท้ วงอย่าง ไม่รอรี
                                                          ั
“ไอ้ แก่บลูเฟลม แกจะแก่ก็แก่ไปคนเดียว อย่ามาใช้ คําว่าแก่กบข้ า”




                      ้ ั                        ่         ่
เฮเดสมองตามเกล็ดหิมะตังแต่มนเป็ นละอองขาวเบาบางยิงกว่าปุยนุนจนมันเกาะ
                                ่         ้                                ้
ตัวกลายเป็ นใบมีดคมกริ บนับพันพุงเข้ าหาเปาหมายที่มองไม่เห็นอย่างกราด เกรี ยว
           ่                   ่                              ่ ่ ุ ่
แล้ วชายหนุมก็ต้องกระพริ บตาเมือมีแสงสีนํ ้าเงินเหมือนเปลวไฟทีอยูที่จด กึงกลางของเปลวเทียนสว่างวาบขึ ้น
                        ้                                      ่
เมื่อเขาลืมตาขึ ้นอีกครัง ก็เหลือเพียงแอ่งนํ ้าเล็กๆเจิ่งนองอยูที่พื ้น นี่เป็ นเวทไฟประเภทไหน
ถึงได้ ละลายใบมีดนํ ้าแข็งของนางมารธาตุนํ ้าได้ ในพริ บตาแบบนี ้



                                                            ่              ้
“เหอะ ถ้ าไม่แก่แล้ วเจ้ าจะหูตาฝ้ าฟางขนาดคิดว่ามีคนซ่อนอยูแค่สองคนอย่างนันรึ ”

เสียงจากบนฟากฟ้ ายังกวนประสาทนางมารไม่เลิก
                                                                                         ่
“เจ้ าหมายความว่าอย่างไร” นางมารขยี ้ปลายเท้ าก่อนจะถีบตัวขึ ้นไปลอยบนอากาศ เธอหมุนตัวหนึงรอบ

                                                 ่                   ่           ึ
โปรยปราบเกล็ดหิมะไปรอบทิศทาง เกล็ดหิมะล่องลอยไปทัวเหมือนจะตรวจจับหาสิงใดอยู่ ไม่ถงหนึ่งนาที
นางมารธาตุนํ ้าก็นิ่งขึงไป เฮเดสกวาดตาไปทางทิศใต้ ก่อนจะมองไปรอบๆ
เขาเห็นละอองหิมะรวมตัวอย่างผิดปกติที่สองจุด
                                    ้                                             ่
จุดแรกเกล็ดหิมะรวมตัวเป็ นแผ่นบางๆตังขวางปากถํ ้าทางทิศใต้ ราวกับเป็ นประตู บานหนึง จุดที่สอง
             ่          ่                      ั              ่
พวกมันเกาะอยูบนกิ่งไม้ หางจากก้ อนนํ ้าแข็งที่ขงอะโฟร์ ไดท์อยูไม่ถึงห้ า เมตร
แล้ วละลายก่อนจะรวมตัวเป็ นแท่งนํ ้าแข็งชี ้ไปทางด้ านข้ างแทนที่จะเป็ นข้ าง ล่างอย่างผิดธรรมชาติ



                                                             ้
“เจอแล้ วใช่ไหม” เสียงเดิมยังเยาะไม่เลิก นางมารสะบัดมืออีกครัง

                                                              ้                             ั้ ่
คราวนี ้เกิดพายุหมุนลูกเล็กๆส่งเสียงอึงอลบนฝ่ ามือของเธอ จากนันเธอก็เป่ าลมเบาๆส่งเจ้ าพายุนนพุงไปที่ปากถํ ้า
                          ู ้                                                      ่
ทันทีที่พ้นปลายนิ ้ว พายุลกนันก็ขยายใหญ่ขึ ้นนับสิบเท่า กวาดก้ อนหิน ดิน ทรายที่อยูในเส้ นทางไปด้ วยกันจนโล่งเตียน



เมื่อไปถึงจุดหมาย แทนที่จะมีเสียงปึ งปั งจากการปะทะ ปากถํ ้ากลับคล้ ายโอนเอนตามพายุได้ พอกระพริ บตาอีกหน
                       ่
ก็เหลือเพียงกองหินถมอยูหน้ าปากถํ ้าและนางมารกลับลงมายืนเม้ มริ มฝี ปากเป็ น เส้ นตรง



                                            ้                    ้       ่      ่
“ฮ่าๆๆ อย่าเสียเวลาเลยน่า” เมื่อสิ ้นเสียง ฟาก็เปิ ดออก ลําแสงสีฟาเข้ มพุงลงมาสูดิน ทันทีที่ถึงพื ้น

                                     ่      ่
นํ ้าแข็งก็ละลายและระเหยจนแห้ ง ทุกสิงที่อยูโดยรอบแห้ งกรอบ กลายเป็ นเถ้ าถ่านก่อนจะแหลกสลายกลายเป็ นผง
ร่องรอยการเผาไหม้ อย่างไร้ เปลวเพลิงแผ่ขยายออกเป็ นวงกว้ างอย่างไม่ยอมหยุด



                                                               ้
นางมารสูดลมหายใจเข้ าลึกๆ เธอหันมาหาเฮเดส “ถือว่าเจ้ าชนะอีกครัง ข้ ายกนางให้ เจ้ า”
                                          ้
เมื่อพูดจบเธอก็สร้ างพายุหิมะขึ ้นอีกครัง แต่คราวนี ้มันหมุนรอบตัวเธอ เพียงเสี ้ยววินาที
เฮเดสก็เห็นแต่ลมหมุนสีขาวบริ สทธิ์อยูตรงหน้ า
                                  ุ     ่
     ่                        ้
และนันเป็ นปราการด่านเดียวที่ปองกันไม่ให้ ความร้ อนจากเสาสีฟ้าเผาไหม้ มา ถึงตัวเขา ทันทีที่มีเสียงกึก
      ่                                                                                 ่                  ่ ู
ชายหนุมหันไปทางต้ นเสียงตามสัญชาตญาณ แผ่นนํ ้าแข็งที่พื ้นที่เชื่อมกับก้ อนนํ ้าแข็งที่หอหุ้มอะโฟร์ ไดท์อยูถกความ
ร้ อนจากเสาสีฟ้าละลายจนหมด แต่ในวินาทีที่ก้อนนํ ้าแข็งจึงตกกระทบลงพื ้น เกล็ดนํ ้าแข็งก็กลับมา
                   ู
ร่องรอยการเผาไหม้ ถกไอนํ ้า หมอกควันและนํ ้าแข็งทีเ่ กิดขึ ้นใหม่ปกคลุมจนมิด
                                        ั                              ่
“ข้ าต้ องไปทําหน้ าที่ของข้ าแล้ ว แต่มนจะใช้ เวลาไม่นานหรอกนะเจ้ าหนุม” เสียงนางมารล่องลอยมาจากในอากาศ

                                                  ้           ่
เมื่อเฮเดสเงยหน้ าขึ ้น เขาก็เห็นเสาสีฟ้าสลับขาวตังตระหง่านอยูตรงหน้ า
เจ้ าแห่งความตายโค้ งคํานับนางมารแทนคําขอบคุณ แต่แทนที่เขาจะหันกลับไปช่วยอะโฟร์ ไดท์ เขากลับกระโดดขึ ้นฟ้ า
                        ุ่                        ่
ใช้ เวทลมหนุนตัวเองให้ พงไปหาแผ่นสีทองที่กําลังเลือนลงมาจากปลายเสาอย่าง รวดเร็ ว



              ่
“ตาม” เสียงหนึงดังขึ ้นด้ านหลัง




“เดี๋ยว ช่วยกันลากยายนี่ไปด้ วย” อีกเสียงดังขึ ้นไล่เรี่ ยกับเสียงของมีคมฟั นนํ ้าแข็ง




“พาไปทําไม” เสียงแรกบ่น พร้ อมๆกับใช้ ตะขอสับก้ อนนํ ้าแข็งบ้ าง

         ้ ่
ตอนนี ้ทังคูหิ ้วก้ อนนํ ้าแข็งขึ ้นอย่างง่ายดายด้ วยการเจาะรูเหนือศีรษะและ
ใต้ เท้ าของอะโฟร์ ไดท์แล้ วร้ อยด้ วยโซ่ที่ติดมากับตะขอ



                         ้         ้ ่
“ตัวประกัน” อีกเสียงตอบสันๆ แล้ วทังคูก็กระโดดไปที่แผ่นสีทองตามเฮเดส แต่ทว่า พวกไม่ได้ กระโดดขึ ้น

                                    ้       ่                              ่
พวกเขาต้ องกระโดดลง เพราะแผ่นสีทองนันได้ เลือนลงไปใต้ ดินแล้ ว และกําลังเลือนลงไปด้ วยความเร็ วมากกว่า 30
เมตรต่อวินาที


----------------------------------------------

                            ้                            ้
หลังจากทีเ่ สาสีฟ้าสลับขาวตังสําเร็ จ อุณหภูมิในบริ เวณนันก็เริ่ มกลับเป็ นปกติ แม้ จะยังมีหิมะกองเต็มไปหมด
    ั                                                 ่
แต่มนก็กําลังละลายอย่างรวดเร็ว ทุกอย่างกําลังกลับคืนสูสภาพเดิม
     ้
รวมทังปากถํ ้าทางทิศใต้ ที่นางมารธาตุนํ ้าไม่สามารถทะลวงผ่านไปได้



                    ้ ่
ใน ตอนแรก ปากถํ ้านันสันไหวเบาๆจนคล้ ายภาพซ้ อนเหมือนกับตอนที่นางมารส่งพายุหอบก้ อน หินและกองไม้ เข้ าโจมตี
                ิ่                    ่
แต่ไม่นาน มันก็นงสนิทราวกลับไม่เคยเคลือนไหวมาก่อน ตามด้ วยเสียงกึกๆ
คล้ ายมีคนพยายามจะงัดก้ อนหินที่ปิดปากถํ ้าเพื่อเปิ ดทาง



     ุ
“นี่คณจะทําอะไร” เสียงอันเป็ นเอกลักษณ์ของท่านหญิงมังกรดังลอดออกมา
                                  ั
“ก็ เอาทวนสอดเป็ นคานไงคุณ จะได้ งดหินให้ กลิ ้งออกไปให้ พ้นทาง คุณเองก็อย่ายืนเฉยๆ เข้ ามาช่วยกัน

                                                             ่
จะได้ ออกไปเร็ วๆ” หมาป่ าขนเหล็กตอบเสียงดุ ตบท้ ายด้ วยคําสังห้ วนแทนคําขอร้ อง
ทําเอาท่านหญิงมังกรทําหน้ าเมื่อยแล้ วก็ยืนกอดอกเฉย



                                              ่
“ให้ อาตมาช่วยไหม” หลวงจีนปริ ศนาที่ถือคบไฟอยูด้านหลังชะโงกมาดูผลงานของหมาป่ าขนเหล็กก่อนจะอาสาช่วยงาน




“โอ๊ ะ อย่าเลยท่าน” หมาป่ าขนเหล็กผงะด้ วยความตกใจ เขาหันมายกมือพนมไว้ ที่ระดับอก

“ผมกับท่านหญิงมังกรแค่สองคนก็พอ ไม่ต้องรบกวนท่านหรอก”




“ใครบอกว่าฉันจะช่วย” ท่านหญิงมังกรขัดขึ ้นเรี ยบๆ




     ุ
“นี่คณ” หมาป่ าขนเหล็กหันไปแยกเขี ้ยว ส่งเสียงรอดไรฟั นไปเตือนท่านหญิง “ต่อหน้ าพระ อย่าทําตัวไร้ สาระได้ ไหม”




                                                        ่
ท่านหญิงหันไปทําตาขวางใส่ตรงๆ ก่อนจะบอกเสียงห้ วน “คุณนันแหละหลีกไป” พูดจบเธอก็เดินไปหาหลวงจีนปริ ศนา
“หลวงลุงเปิ ดปากถํ ้าได้ หรื อคะ”




“ก็ จะเอาแบบไหนล่ะ” หลวงลุงหันมามองหน้ าหลานก่อนจะเดินไปพิจารณากองหินที่ปิดปากถํ ้าอยู่

                      ่
“ถ้ าทําให้ ก้อนที่อยูบนสุดมันกลิ ้งตกลงไปเหมือนที่โยมหมาป่ าพยายามทํา

                        ้          ้                 ่ิ                               ่           ิ      ่ี
เจ้ าก็ต้องปี นขึ ้นไปตังครึ่งทางทังๆที่ใส่กระโปรงอยูสนะ คงไม่งามเท่าไร แถมเราไม่ร้ ูวาข้ างนอกมีหนกองอยูอกเท่าไร
งัดก้ อนนี ้แล้ ว จะต้ องงัดต้ องขุดอีกกี่ก้อน” หลวงลุงพิจารณาไปพูดไปเรื่ อยๆ หมาป่ าขนเหล็กอยากจะขัดคอว่า
ตอนนี ้ไม่ใช่เวลาคิดว่างามไม่งาม และถ้ ามันจะต้ องขุด มันก็ต้องขุด แต่เขาก็ไม่กล้ าขัดคอ
       ้
เพราะตังแต่มิคาเอลบอกเขาว่าหลวงจีนปริ ศนาคือพระจริ งๆ เขาก็เกิดอาการเกรงผ้ าเหลืองขึ ้นมากระทันหัน



“โยมหมาป่ า”
                                                   ่
“อะ.. ครับ” หมาป่ าขนเหล็กเกิดอาการสะดุ้งสุดตัว เมือหลวงจีนปริ ศนาหันมาเรี ยก




“อาตมาว่าเอาอย่างนี ้ดีกว่านะ”




                                                                    ั
หมา ป่ าขนเหล็กกําลังจะถอนหายใจด้ วยความโล่งอกที่พระท่านไม่ได้ ร้ ูทนว่าเขาคิ ด
           ่                    ่
อะไรในใจอยูก็ต้องอ้ าปากค้ างเมือเห็นหลวงจีนปริศนาเดินทะลุกองหินไปดื ้อๆ



                                                                                                ่         ้
“ทะ ท่าน” หมาป่ าขนเหล็กเรี ยกเสียงหลง ทําให้ หลวงจีนต้ องหันกลับมาดู ท่านยื่นหน้ าโผล่ออกมาแค่ทอนบนเท่านัน

              ้
ส่วนท่อนล่างนันจมหายเข้ าไปในหิน ท่านมองท่าตกใจของหมาป่ าขนเหล็กแล้ วก็เข้ าใจไปอีกทาง



“ขอโทษที อาตมาลืมไปว่าโยมตามมาไม่ได้ ” ท่านขอโทษขอโพยเป็ นการใหญ่ก่อนจะหันไปทางหลาน “เจ้ าหนูก็มานี่สิ

มาจับมือต่อๆกัน หลวงลุงจะได้ พาออกไป”



ท่านหญิง มังกรส่งยิ ้มให้ หมาป่ าขนเหล็กขณะที่เดินผ่านหน้ าอย่างผู้ชนะ แต่ในขณะที่เธอยื่นมือไปจับมือหลวงลุง
      ู
แต่ก็ถกอีกคนคว้ ามือหลวงลุงไปก่อน แถมยังเอาอีกมือมาดึงมือเธอไปกุมด้ วย



                                 ่
“คุณจะทําอะไร” ท่านหญิงถามเสียงขุน




                                                              ่                             ้         ั
“ผม ต่างหากที่ต้องถามว่าคุณจะทําอะไร ถึงท่านจะเป็ นลุงคุณ แต่ทานเป็ นพระนะ ไปจับมือท่านแบบนันก็อาบัติกนพอดี ”

                                                                                                    ่
หมาป่ าขนเหล็กดุกลับทันที ท่านหญิงได้ แต่ทําตาปริ บๆ จะเถียงก็ไม่ได้ เพราะไม่สามารถบอกความจริ งได้ วาอะไรเป็ นอะไร
เธอจึงต้ องปล่อยให้ หมาป่ าขนเหล็กจูงมือเธอเดินตามหลวงลุงไปตลอดทาง



พอ พ้ นกองหินที่ปิดปากถํ ้า หลวงลุงก็ปล่อยมือหมาป่ าขนเหล็กเดินทิ ้งห่างไปเงยหน้ าชมเสาสูง เสียดฟ้ าให้ ถนัดตา
และเมื่อหมาป่ าขนเหล็กไม่เดินต่อ ท่านหญิงมังกรก็เดินต่อไปไม่ได้



“นี่ปล่อยมือฉันได้ หรื อยัง” ท่านหญิงมังกรถามเสียงห้ วนเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ ายเอาแต่ยืนมองตามหลวงลุงจนลืมเธอไปแล้ ว
                                                   ั                                                           ่
“โอ๊ ะ” เขาปล่อยมือทันที ก่อนจะพึมพําเบาๆเมื่อรู้ ตวว่าอาจจะทําอะไรที่อีกฝ่ ายอาจจะคิดว่ากําลังถูกเอาเปรี ยบอยูได้

“ผมขอโทษ”




                 ่                         ี
“เหม่ออะไร” แม้ ทานหญิงจะถามเสียงห้ วน แต่สหน้ าก็ไม่ได้ แสดงความไม่พอใจอะไรออกมา




                                ่                                 ั
“ผมแค่กําลังคิด” เขาหยุดไปพักหนึงก่อนจะถามตรงๆ “หลวงลุงของคุณใช้ ทกษะอะไรถึงได้ ..

                     ้
เดินผ่านก้ อนหินพวกนันมาได้ ”



                 ุ
ท่านหญิงยิ ้มที่มมปาก
    ั              ่                                                                                   ั่
“ก็ทกษะเดียวกับที่ทานใช้ สร้ างมิติพิเศษที่ทําให้ นางมารธาตุนํ ้าไม่สามารถส่งพลังเวทโจมตีข้ามเขตไปได้ นนแหละ ”




                                                                    ่
“มันเป็ นทักษะอะไร ของอาชีพไหน ทําไมผมไม่เคยได้ ยิน” นักหาข่าวมือหนึงของเกมถามอย่างงุนงง




ท่าน หญิงหัวเราะเบาๆ ก่อนจะตอบ “ทักษะควบคุมความฝั นไง ใครๆก็ฝึกได้ แต่คนที่ฝึกสําเร็ จ ถ้ าไม่ได้ เป็ นพระมาก่อน
   ั                                                          ่
ก็มกจะเลือกอาชีพพระ” พอเห็นอีกฝ่ านงุนงงได้ ที่ ท่านหญิงก็เปลียนเรื่ อง “เข้ าเมืองกันเถอะ ทางนี ้ไม่มีอะไรแล้ ว
                                                                                            ่
พยัคฆ์สามเศียร เสือดําตายไปแล้ ว เสือขาวกับเสือใหญ่ก็ลงนรกตามเฮเดสไป กองกําลังที่เหลือหลบอยูในเมืองแน่
                               ่ ่             ่
เราต้ องคุ้มกันหลวงลุงระหว่างทีทานเฝ้ าปากทางสูนรกอีกทาง”



“โอเค แต่หลังจากนี ้ ผมคงต้ องขอรายละเอียดเรื่ องทักษะนี ้จากหลวงลุงให้ ได้ ”

                                ่                               ่
หมาป่ าขนเหล็กนอกจากจะไม่ยอมเปลียนเรื่ องตาม ยังประกาศเพื่อขอหยังเชิงในเรื่ องเดิมต่อ



                                     ่             ั
“ตามสบาย ท่านเปิ ดสอนทุกวันอาทิตย์อยูแล้ ว ไปหาที่วดได้ เลย” ท่านหญิงตอบอย่างไม่ยี่หระ

เธอยักไหล่เมื่อเห็นอีกฝ่ ายเบิกตากว้ าง
“เปิ ด สอนทุกวันอาทิตย์” เขาทวนคําเสียงหลงด้ วยความตกใจ ถ้ าหลวงจีนปริ ศนาเปิ ดสอนในโลกจริ งแบบนี ้

                             ั                                    ่
แล้ วจะมีเกมเมอร์ กี่คนที่มีทกษะนี ้อยู่ เรื่ องนี ้เป็ นเรื่ องทีใหญ่มากและกระทบกับสงครามปลายปี แน่ๆ



                                                   ่
ท่านหญิง มองหน้ าหมาป่ าขนเหล็กแล้ วก็แอบหัวเราะอยูในใจ เธอบอกไม่ผิดสักหน่อย
                     ุ
หลวงลุงเปิ ดสอนสมาธิทกวันอาทิตย์จริ งๆนี่นา แต่ใครจะเรี ยนแล้ วเอามาใช้ ในเกมได้ อย่างหลวงลุงหรื อเปล่า
เธอก็ตอบไม่ได้ “ใช่ ทุกวันอาทิตย์ ถ้ าคุณอยากไป จะโทรจองก่อนก็ได้ ก่อนออกจากเกมฉันจะให้ เบอร์ ไว้
                  ่
คุณติดต่อเด็กวัดทีชื่อเลิศชายได้ เลย”



หมา ป่ าขนเหล็กมองตามแผ่นหลังของท่านหญิงมังกรไปด้ วยสีหน้ าครุ่นคิด เขาดูไม่ผิดแน่
                                                                                         ่
ท่านหญิงต้ องมีแผนอะไรสักอย่างถึงได้ บอกเรื่ องการสอนทักษะทุกวันอาทิตย์ให้ เขารู้ แต่ไม่วาจะเป็ นแผนอะไร
               ่    ั
เขาก็คงต้ องเสียงดูสกหน


------------------------------------------------



จากคุณ : Deckard

เขียนเมื่อ           : 11 พ.ย. 53 05:10:17




             ติดต่อทีมงาน

ความคิดเห็นที่ 16



บทที่ 190 Lady in the sky with diamonds
                         ุ่                                                            ่ ิ        ั     ่ ั้
ในขณะที่ภาคพื ้นทวีปใหญ่วนวายกับการกันคนที่ไม่เกี่ยวข้ องให้ ออกจากเกมและ วางกับดักคนทีคดจะชิงไข่มงกรอยูนน
   ่                                                    ่
กลุมของมิคาเอลก็เริ่มออกเดินทางแล้ ว อินดิโก้ ดราก้ อนพุงทะยานขึ ้นเหนือพื ้นที่ปลอดภัย
ตามด้ วยโกเลมน้ อยและอาหมวยทางด้ านขวาและเดรกน้ อยกับมิคาเอลทางด้ านซ้ าย ทันทีที่พ้นเขตปลอดภัย
ด่านแรกที่พวกเขาเจอคือ เงาวิญญาณจํานวนมหาศาล



                                 ู       ่              ั           ี
“โกเลมน้ อย เดรกน้ อย ลงมือ” พี่งออกคําสังพร้ อมๆกับที่มนปล่อยรัศมีสดําแผ่ออกไปทําลายเงาวิญญาณที่อยู่ รอบด้ าน

                   ่                             ู
โกเลมน้ อยแม้ จะเพิงเรี ยนวิธีแผ่รังสีมรณะจากพี่งมาไม่นาน
    ั                                                  ่
แต่มนกินเพชรนิลกาฬมานานมากพอที่เพชรจะถูกหลอมรวมเป็ นหนึงเดียวกับตัวมัน
                                                             ้
จนมันใช้ พลังจิตผ่านอณูของเพชรนิลกาฬได้ อย่างคล่องแคล่ว ดังนัน
          ี ํ                                     ู่ ่
แม้ รัศมีสดาที่แผ่ออกจากตัวโกเลมน้ อยจะด้ อยกว่าพีงอยูบ้างแต่ก็สามารถ
                           ้     ้
กําจัดเงาวิญญาณทีเ่ ข้ ามาปวนเปี ยนได้ อย่างไม่มีปัญหา
                 ้ ั                     ั          ้               ่ ั
แต่ทางเดรกน้ อยนันทุลกทุเลจนรังสีมรณะที่มนปล่อยออกนันขาดๆหายๆ ช่วงทีมนปล่อยรังสีได้
            ู
เงาวิญญาณก็ถกทําลายไป แต่พอรังสีหดกลับ เงาวิญญาณก็เข้ ามารุมล้ อมเหมือนเดิม ที่เป็ นเช่นนี ้ก็เพราะ
                                                                     ั่
เดรกน้ อยเพิ่งกินเพชรนิลกาฬมาได้ ไม่นานเท่าไร อณูของเพชรยังกระจายไม่ทว การผสานพลังจิตผ่านเพชรจึงทําได้ ยาก



                                                               ่
“นี่แนะ ถอยไปนะ อย่ามาใกล้ เค้ า” เจ้ าเดรกน้ อยปล่อยรังสีไป ขูไปไม่ได้ หยุด

         ู        ้
แต่พอพี่งบินผ่านชันของเงาวิญญาณมันก็เจอปั ญหาใหม่
    ้ ่                                                   ั ้                                   ู ั
ในชันที่เพิงขึ ้นไปถึงนี ้เต็มไปด้ วยลูกอุกาบาตที่เสียดสีกบชันบรรยากาศ จนลุกเป็ นไฟ ทางด้ านพี่งกบโกเลมน้ อย
                              ่                                      ู
รังสีมรณะยังแผ่ออกได้ อย่างสมําเสมอ เมื่อลูกไฟเข้ ามาในรัศมสิบเมตรก็ถกเงาดําดูดกลืนหายไป แต่ทางเดรกน้ อย
                          ี                                                                   ั
แม้ จะควบคุมรังสีมรณะได้ ดขึ ้นนิดหน่อย แต่ถ้าพลาดเปิ ดช่องว่างให้ เมื่อไร เดรกน้ อยก็ยํ่าแย่ทนที



“หวายๆ ทําไมก้ อนหินติดไฟมันเยอะอย่างนี ้ล่ะ”

                                                         ่
เจ้ าเดรกน้ อยบินเป๋ ไปเป๋ มาเพื่อหลบอุกาบาตที่พร้ อมใจพุงเข้ ามาหาราวห่าฝน



             ้                ู ั   ่
“เดรกน้ อย ตังใจแผ่รังสี” พี่งหนมาสัง แล้ วก็เหลียวไปอีกทางด้ วยความเป็ นห่วง แต่รังสีมรณะที่โกเลมน้ อยแผ่ออกมา

                                               ่
ยิ่งนานยิ่งเข้ มข้ น อุกาบาตทุกลูกที่เข้ ามาอยูในรัศมีล้วนถูกทําลายจนเป็ นผง มันจึงรักษาระดับการบินได้
ไม่ต้องหลบไปหลบมาอย่างเดรกน้ อย แถมยังสามารถเผื่อแผ่รังสีไปช่วยอาหมวยที่กําลังใช้ เวทนํ ้าแข็งต้ านอุกาบาตอีก
ด้ วย
                                                                                                          ั
“ก็เดรกน้ อยปล่อยไม่..” เพียงช่วงวินาทีเดียวที่เจ้ าเดรกน้ อยหันไปเถียงพี่งู มันก็เปิ ดช่องว่างโดยไม่ร้ ูตว

                                                 ั
มิคาเอลต้ องรี บเข้ ามาช่วยเมื่อเห็นเดรกน้ อยไม่ทนระวังตัว



                                      ่
เสียงหนักทึบดังขึ ้นเบาๆเมื่อมิคาเอลพุงปราดเข้ ามา
                                  ่                        ่
เขาใช้ ปลอกดาบปั ดอุกาบาตลูกที่อยูซ้ายสุดให้ เบี่ยงทิศทางพุงย้ อนกลับเป็ น
                             ุ่
รูปตัววีไปหาอุกาบาตอีกลูกที่พงตามหลังมาทางด้ านขวา
     ้                                              ่
จากนันเขาก็ผสานเวทไฟเข้ ากับอาวุธลับซัดตามไปเพื่อเพิมโมเมนตัมและกระตุ้น ให้ เกิดการระเบิด
                                    ้                        ้                           ่
ทันทีที่อาวุธลับปั กตรึงกับอุกาบาตทังสองได้ มันก็ลากอุกาบาตทังสองลูกไปหาอุกาบาตลูกอื่นๆทีตามมาเป็ นสาย
                         ั
ลากไปได้ ครึ่งทาง ยังไม่ทนจะปะทะกับลูกที่สาม
                   ุ                       ั       ่                  ั ่                   ่
เวทไฟที่ผสานไว้ ก็จดระเบิดทําลายอุกาบาตที่มนปั กอยูและเพิ่มแรงส่งให้ มน พุงไปหาอุกาบาตที่อยูด้านหน้ า
                                 ั
เนื่องจากเวทไฟที่มิคาเอลผสานไว้ กบตัวอาวุธลับนี ้สามารถหน่วงเวลาได้
           ่                                    ั
อาวุธลับหนึงชิ ้นของมิคาเอลจึงทําลายอุกาบาตได้ นบไม่ถ้วนด้ วยจังหวะซํ ้าๆ ปั กตรึงอุกาบาตสองลูกไว้ ด้วยกัน ระเบิด
        ิ่
แล้ วก็วงไปหาลูกใหม่



“เอ๋” เดรกน้ อยเอียงคอมองนายท่านด้ วยความสงสัยว่านายท่านซัดอะไรผ่านข้ างตัวมันไป




                              ่              ั
“เด รกน้ อยหลบ” มิคาเอลตะโกนสังพร้ อมๆกับที่ซดอาวุธลับออกไปอีกทีเดียวหลายสิบชิ ้น

เคลียร์ ท้องฟ้ าด้ านนี ้ออกไปจนโล่ง แต่เขาก็พลาดจนได้



พออุกาบาตลูก เล็กลูกน้ อยถูกทําลาย อุกาบาตขนาดเท่าลูกฟุตบอลก็เผยตัวออกมา
                                  ั           ่         ่                         ั
เดรกน้ อยพอได้ ยินเสียงเตือนมันก็หนซ้ ายขวาดูวานายท่านสังให้ หลบอะไร กว่ามันจะรู้ตว
              ้ ุ่
อุกาบาตก้ อนนันก็พงชนเข้ าที่ท้องเดรกน้ อยเต็มแรง



                          ่
“อุ้บ” เจ้ าเดรกน้ อยกระทังร้ องยังร้ องไม่ออก
                                                                                                  ั
“เดรกน้ อย ไม่ต้องกลัว” มิคาเอลใช้ เวทบินตามไปดึงเจ้ าเดรกน้ อยไม่ให้ ร่วงตกลงไปตามลูกอุกาบาตได้ ทน

                                                   ั ่
พอเห็นเจ้ ามังกรน้ อยนํ ้าตานองหน้ า มิคาเอลก็ร้ ูทนทีวาอุกาบาตลูกนี ้ไม่ธรรมดา และด้ วยประสบการณ์
      ่ ่
ชายหนุมสังให้ เอไอตรวจสอบทันที ใช้ เวลาไม่นาน เขาก็พบว่าเดรกน้ อยถูกคําสาปหลายชนิด
         ้                               ั
พาลาดินขันที่สามอย่างมิคาเอลจึงเริ่มใช้ ทกษะชําระใจล้ างคําสาปให้ เดรกน้ อย
    ้                  ้ ่
และปองกันคําสาปให้ คนทังกลุมอย่างไม่รอรี



                                                          ่
“นายท่าน” เดรกน้ อยร้ องเรี ยกมิคาเอลด้ วยเสียงที่แทบจะอยูในลําคอ แถมยังมีนํ ้าตาร่ วงเผาะๆ แม้ อาการจะดีขึ ้น

                    ั                    ่
แต่เจ้ าเดรกน้ อยก็ยงมีเลือดไหลซึมออกมาทัวร่างกาย



                            ้
“มิคาเอล ส่งเดรกน้ อยมาทางนี” พอเห็นเหตุการณ์อาหมวยก็ใช้ เวทลมส่งตัวเองมาสมทบ




                                                                                                         ี่
“คุณ ล้ างคําสาปให้ เดรกน้ อยต่อด้ วย” มิคาเอลส่งตัวเดรกน้ อยให้ อาหมวยแล้ วหันไปรับมือกับอุกาบาตชุดใหม่ทตกลงมา

เป็ นทางราวกับฝนไฟ อาหมวยไม่รอช้ ารับเดรกน้ อยมาตรวจอาการและล้ างคําสาปให้ อย่างรวดเร็ว



                  ่            ่                                  ุ่                            ่
ใน ตอนนี ้ การเคลือนที่ของคนกลุมนี ้จึงเหมือนลูกศรสองสีขนาดยักษ์ พงขึ ้นจากใต้ ทะเล เพลิงขึ ้นสูท้องฟ้ า
        ่                               ่
ด้ านหนึงเป็ นสีดําจากรังสีมรณะ ด้ านหนึงเป็ นสีขาวจากทักษะชําระใจ เมื่อลูกศรแล่นผ่าน
             ี               ุ                                             ่                       ํ
ด้ านสีขาวก็มแรงต้ านซัดให้ อกกาบาตไฟถอยกลับไปชนกันเองจนเห็นเป็ นเกลียว คลืนสีแดงเพลิง ส่วนด้ านสีดา
               ่
ทะเลเพลิงที่อยูใกล้ กลับนิ่งสงบและสูญสลายไปอย่างไร้ ร่องรอยให้ ติดตาม



“มายาวดี” มิคาเอลเรี ยกเพื่อถามสถานการณ์




                                                                                         ํ
“ไม่ ต้ องเป็ นห่วงค่ะ ฉันเริ่ มรักษาเดรกน้ อยแล้ ว” พอพูดจบ สุพรี มชาร์ แมนก็เริ่ มแก้ คาสาปทีละอัน

               ํ                        ้                        ั         ้                          ้
นับว่าโชคดีที่คาสาปสายที่สามารถทะลวงการปองกันของเครื่ องรางผู้พิทกษ์ ได้ นันมีไม่มากเท่าไร แต่ถึงกระนัน
เจ้ าเดรกน้ อยก็ต้องให้ นายหญิงอุ้มบินตามพวกพี่ๆไปตลอดทาง
“อีกอึดใจ เดียวนายหญิง” เจ้ างูร้องบอกเมื่อมันเห็นปากทางเข้ ารูหนอนอันแรก

                                    ี           ่ิ
มันเร่งความเร็วนําทางทุกคนไปหาวงรี สดําที่ลอยอยูลบๆด้ านบนทันที ไม่ถึงนาทีตามสัญญา
             ้                             ํ
เจ้ างูก็พาทังหมดเข้ ามาหลบภัยในรูหนอนได้ สาเร็ จ



                                                                 ่
“เดรกน้ อยเป็ นยังไงบ้ าง” เจ้ าโกเลมน้ อยถลาเข้ ามาหาน้ องที่อยูในอ้ อมแขนนายหญิงทันที




                                      ั          ้                        ่
“ไม่เป็ นไย เดรกน้ อยเก่ง” เจ้ าตัวดียงปากกล้ าทังๆที่คราบนํ ้าตายังติดอยูที่แก้ ม




                                                              ึ
ส่วนมิคาเอล พอเห็นว่าเดรกน้ อยมีคนดูแลและน่าจะปลอดภัยดี เขาก็ดงเจ้ างูออกมาคุย “ช่วงต่อไป จะหนักกว่านี ้ไหม”



                        ่
“ข้ า ไม่ร้ ู ” เจ้ างูสายหน้ า “ข้ าไม่ร้ ูจริ งๆว่าข้ างหน้ ามีอะไรบ้ าง

       ่                         ้
รู้แค่วาต้ องแผ่รังสีมรณะออกมาปกปองตัวเองตลอดเวลาถึงจะไปหาท่านแม่ได้ สําเร็ จ”



                        ั                              ั้ ่
แม้ เจ้ างูจะไม่ร้ ูแน่ชดว่าต่อไปจะต้ องเจอกับอะไร แต่ทงคูก็เดาได้ ไม่ยากว่า ด่านต่อไปมันจะต้ องหนักหนาสาหัสกว่านี ้แน่
                     ้
“มีแต่รังสีมรณะเท่านันหรื อที่จะช่วยให้ ไปถึง” มิคาเอลถามยํ ้า




                                                          ้                                                  ุ
เจ้ างูพยักหน้ า มิคาเอลจึงเงียบไป เขาพยายามทบทวนข้ อมูลทังหมดที่ได้ รับมาเพื่อจะได้ หาทางแก้ ปัญหาให้ ดีที่สด



“คุณ มิคาเอลคะ” อาหมวยขัดจังหวะขึ ้น เมื่อมิคาเอลหันมา เธอก็กวักมือให้ เขามาดูเดรกน้ อย

                                                          ้
“จุดที่เดรกน้ อยถูกคําสาปคือ จุดเดียวกับที่โดนอุกาบาตลูกนัน

                          ้
และคําสาปที่เดรกน้ อยโดนทังหมดเป็ นคําสาปที่ติดมากับสะเก็ดอุกาบาต ฉันคิดว่า
                         ี่                                  ้
ถ้ าเดรกน้ อยไม่โดนวัตถุทติดคําสาปกระทบตรงๆ เครื่ องรางน่าจะปองกันได้ ”



มิ คาเอลรับสะเก็ดอุกาบาตที่อาหมวยถือไว้ ในผ้ าเช็ดหน้ าไปพิจารณาและให้ เอไอตรวจ
                  ั                    ่ ้
สอบข้ อมูลการใช้ ทกษะชําระใจช่วยคนในกลุมทังหมด แต่ก็ไม่มีข้อมูลว่า นอกจากเจ้ าเดรกน้ อยแล้ ว
เขาได้ ช่วยล้ างคําสาปให้ ใครไปบ้ างอยู่ดี “คุณแน่ใจนะ”
        ู ่
“ข้ อพิสจน์วาฉันคิดถูกก็คือคุณไงคะ” อาหมวยพยักหน้ า




                               ึ          ่      ั ้                           ้
พอ อาหมวยพูดเท่านี ้ มิคาเอลก็นกขึ ้นได้ วาเขามีทกษะปองกันคําสาปแค่ห้าสายเท่านัน
        ้                          ้                     ั
นอกจากนันเขาก็มีแค่เครื่ องรางไว้ ปองกันคําสาปที่ไม่ร้ ูจกเหมือนเดรกน้ อย
  ่                                           ้                          ้
สิงเดียวที่เขามีเหนือกว่าก็คือความชํานาญในการปองกันตัวเองและหลบหลีก ดังนัน
                           ้ ั้
เขาจึงสามารถหลบอุกาบาตพวกนันได้ ทงหมด การที่เขาไม่โดนคําสาปก็หมายความว่า
                      ่                          ้
คําสาปที่แสดงผลได้ ก็ตอเมื่อกระทบถูกตัวตรงๆเท่านัน



มิคาเอลมองหน้ าอาหมวยสลับกับเศษอุกาบาตในมือ “ผมเข้ าใจล่ะ แล้ วเราก็ต้องปรับขบวนกันใหม่”



                ่                            ่
มิ คาเอลออกคําสังให้ เจ้ าเดรกน้ อยย้ ายไปอยูตรงกลางกับอาหมวย และให้ พี่งู
                      ่                       ่ ่                                                      ่
โกเลมน้ อยและตัวเขาอยูด้านนอกล้ อมเป็ นสามเหลียม ซึงก็หมายความว่า เขาจะเข้ าไปแทนตําแหน่งของเดรกน้ อยนันเอง



                                                                                        ่
“ไม่ได้ นะนายท่าน” เจ้ างูค้านทันที พอมิคาเอลหันมามอง มันก็รีบอธิบายต่อ “ถึงข้ าไม่ร้ ูวาต่อไปจะเจอกับอะไร

                ั ่                                                     ่
แต่พวกเราก็ร้ ูกนอยูแล้ วว่า มันต้ องร้ ายกาจกว่าเงาวิญญาณและอุกาบาตที่ผานมาแน่ๆ
นายท่านรับมือคนเดียวตลอดทางไม่ไหวหรอก”



                                         ู ั
เจ้ าโกเลมน้ อยพยักหน้ าถี่ๆ สนับสนุนพี่งทนที “ใช่ๆ ถ้ าต้ องสู้ตลอดทางนะ เหนื่อยตายเลย
                                                            ่
โกเลมน้ อยท่องคาถาปล่อยรังสีมรณะอย่างเดียวยังเหนื่อยจะแย่อยูแล้ ว”



“ให้ เดรกน้ อยช่วย ให้ เดรกน้ อยช่วย เดรกน้ อยปล่อยรังสีมรณะเป็ น” พอหายเจ็บ เจ้ าตัวเล็กก็กลับมาซ่าได้ เหมือนเดิมทันที

                          ่                               ั
ลืมไปหมดว่าก็เพราะตัวเองนันแหละ ทุกคนถึงต้ องมาวางแผนใหม่กนแบบนี ้



“เดรกน้ อย” อาหมวยปรามเสียงอ่อน

“ก็ที่ต้องจัดแถวใหม่ก็เพราะเดรกน้ อยยังใช้ คาถาไม่คล่องจนได้ รับบาดเจ็บไม่ใช่หรื อ ”
                           ั ั
เจ้ า ตัวดีก็เลยจ๋อยไป แต่มนก็ยงก้ มหน้ างุดๆ เอามือประสานกัน เล่นนิ ้วยุกยิกๆแถวๆพุงตัวเอง เถียงอุบๆอิบ
“ถึงเดรกน้ อยยังไม่เก่ง แต่เดรกน้ อยก็อยากช่วยนี่นา”




“หึๆ” เสียงหัวเราะของมิคาเอลทําให้ เจ้ าเดรกน้ อยใจชื ้นขึ ้นมา มันเงยหน้ ามองนายท่านอย่างมีความหวัง

                                  ่                       ่
แล้ วมันก็ร้องกรี๊ ดกร๊ าดออกมาเมือมิคาเอลอุ้มมันขึ ้นมาขีคอเขา



   ้               ่                                    ้
“งัน เดรกน้ อยก็อยูตรงนี ้ก็แล้ วกัน” มิคาเอลพูดเสียงกลัวหัวเราะ เจ้ าเดรกน้ อยทําหน้ าเป๋ อไม่ร้ ู เรื่ อง

                                                                                                          ่
นายท่านเลยจับตัวมันลงมายืนทีเ่ ดิมก่อนจะคุกเข่าลงจนหน้ าเสมอกัน เขาจิ ้มที่จมูกของมังกรน้ อยก่อนจะออกคําสัง
             ่
“เดรกน้ อยอยูตําแหน่งเดียวกับนายท่าน มีหน้ าที่ปล่อยรังสีมรณะออกมาให้ สมํ่าเสมออย่างเดียว

ส่วนนายท่านจะคอยคุ้มครองไม่ให้ ใครโจมตีเดรกน้ อยเอง ตกลงไหม”



                                                                  ่
เจ้ า มังกรน้ อยพยักหน้ าหงึกๆด้ วยความดีใจ มันไม่ได้ ดีใจที่ได้ ชวยเท่าไรหรอก
               ี                                  ั            ่
แล้ วก็ไม่ได้ ดใจที่นายท่านจะคุ้มครองมันด้ วย แต่มนกําลังดีใจทีจะได้ ขี่คอนายท่านต่างหากเล่า



พอทุกอย่างเริ่ มลงตัว ก็มีปัญหาใหม่ขึ ้น



                                                                          ึ
“จัดขบวนแบบนี ้ ฉันก็แทบไม่ได้ ช่วยอะไรเลย มันจะดีหรื อ” อาหมวยเริ่ มรู้ สกว่าตัวเองสบายเกินไป




มิ คาเอลพยักหน้ ายืนยันก่อนจะแจกแจงหน้ าที่ของอาหมวยด้ วยการย้ อนถาม
                     ่                      ้                  ิ
“คุณต้ องทําหน้ าที่ชวยสนับสนุนผมและเด็กๆ ทังเรื่ องเติมพลังชีวต พลังจิต แก้ คําสาป และซ่อมไอเทม นอกจากคุณแล้ ว

               ี                  ่                                ุ        ่
จะมีใครทําได้ อก” เขานิ่งไปครู่หนึงก่อนจะบอกอาหมวยตรงๆ “เรายอมให้ คณออกมาเสียงไม่ได้
                                         ้
พอๆกับที่ปล่อยให้ โกเลมน้ อยเสียเวลามาปกปองคุณไม่ได้ อีกเหมือนกัน”



              ู                            ่
แม้ จะไม่ได้ พดออกมาตรงๆ อาหมวยก็เข้ าใจดีวาอีกฝ่ ายกําลังบอกว่าเธออ่อนหัดเกินไป การดื ้อดึง
            ่
ฝื นออกไปอยูด้านนอกเหมือนคนอื่น แทนที่จะช่วย จะกลับกลายเป็ นตัวถ่วงแทน แต่ในเมื่อมันเป็ นความจริง
                              ้                  ้ ู
อาหมวยจึงได้ แต่เลิกล้ มความตังใจและพยักหน้ า “งันก็ดแลตัวเองดีๆด้ วยก็แล้ วกัน
                ้                ่                                                                ้
“คร้ าบ” เด็กๆทังสามรับปากเสียงลัน ส่วนผู้ใหญ่อีกคนก้ มกระซิบบอกอาหมวย “ผมขอโทษที่ต้องพูดตรงขนาดนัน

                                                                       ่
และขอบคุณที่เข้ าใจ แล้ วไม่ต้องเป็ นห่วงหรอก ผมสัญญาว่าจะไม่ทําอะไรเสียงๆแน่
       ่          ุ                            ่ ้                        ้
เพราะสิงสําคัญที่สดในตอนนี ้คือการที่ผมต้ องอยูปกปององครักษ์ เทพของผมคน นี”


------------------------------------------------



จากคุณ : Deckard

เขียนเมื่อ           : 11 พ.ย. 53 05:11:01




             ติดต่อทีมงาน

ความคิดเห็นที่ 17



                                             ้                                           ่ ่
ห้ องทดสอบของจีเอ็มก็เช่นเดียวกับแผนกอื่นๆ ทังห้ องล้ วนเต็มไปด้ วยจอภาพและคอมพิวเตอร์ สิงที่ตางกันก็คือ
คอมพิวเตอร์ ในห้ องนี ้สามารถเข้ าถึงฐานข้ อมูลทุกฐานในบริษัทเกม ตามปกติพวกเขาจะใช้ ห้องนี ้เพื่อทดสอบสัตว์เวท
                       ่                      ํ
ไอเทมและเควสต่างๆก่อนทีจะปล่อยออกไปในพื ้นที่สาหรับผู้เล่น และทุกๆสัปดาห์
พวกเขาจะเลือกฉากการเล่นที่โดดเด่นหรื ออาจจะมีปัญหาของผู้เล่นมาวิเคราะห์ และในขณะนี ้
                                         ่ ่                ั
พวกเขากําลังวิเคราะห์การเล่นของผู้เล่นกลุมหนึงในพื ้นที่ที่ยงไม่มีการ ทดสอบ



                                                      ่
จีเอ็มสองคนยืนกอดอกมองจอภาพขนาดสามเมตรคูณสามเมตรที่อยูด้านหน้ าตาไม่กระ พริ บ
                                    ่
ในจอภาพแสดงภาพอวกาศที่เต็มไปด้ วยหมูดาว ท่ามกลางความมืดสนิท
      ้                             ่                                     ้      ี        ุ
ถ้ าตังใจมองจะเห็นลูกศรสีดําสนิทเคลือนตัวไปข้ างหน้ าอย่างรวดเร็ ว นานๆครังรังสีสดําที่ห้ มลูกศรทางด้ านซ้ ายก็จะจางลง
                 ี            ่
เผยให้ เห็นรัศมีสขาวสุกสกาวอยูภายใน
            ่                             ่          ่
“หัวหน้ า นันมันทักษะอะไรหรื อครับ” ชายหนุมหน้ าใสดูออนวัยกว่าเอ่ยปากถาม




                                                                        ้
“ทักษะชําระใจของพาลาดิน” ผู้ชายร่างเล็ก ที่แม้ ผมจะกลายเป็ นสีดอกเลาไปทังศีรษะ

                                                                       ่ ั      ่              ้
แต่รูปร่างและกล้ ามเนื ้อกลับเต็มไปด้ วยมัดกล้ ามบ่งบอกถึงความแข็งแรงทียง ไม่เสือมไปตามวัยตอบสันๆ



      ้
“อันนันผมรู้ แล้ วครับ” คนถามเผลอยกเมือขึ ้นเกาหัว

                ี ่
“ผมหมายถึงรังสีสดําทีกลบรัศมีของทักษะชําระใจของคุณมิคาเอลต่างหากล่ะ”




                                                            ู                                 ่
ผู้เป็ นหัวหน้ าหัวเราะหึๆ ก่อนจะโยนหน้ าที่ตอบคําถามไปให้ ลกน้ องอีกคน “แอน คุณค้ นข้ อมูลอยูนานแล้ วนี่
น่าจะเจอแล้ วนะ”



                                                     ั้ ่ ุ
“ค่ะหัวหน้ า” เสียงรับคําดังมาจากหลังคอมพิวเตอร์ ที่ตงอยูมมห้ อง เธอเริ่ มอ่านข้ อมูลที่หาเจอแทนที่จะตอบคําถามตรงๆ

                    ี                ั้            ั
“สัตว์เวททุกชนิดที่มความสมดุลของธาตุทงห้ าสามารถวิวฒนาการเป็ นลูกมังกร

                           ่     ั
นรกานต์ได้ โดยการเข้ าไปอยูในไข่มงกรนรกานต์ ระหว่างการฟั ก
                                                               ุ                          ้
สัตว์เวทในไข่จะต้ องดูดกลืนเพชรนิลกาฬมาผสานกับตัวเองให้ มากที่สด สัตว์เวทส่วนใหญ่จะตายในขันตอนนี ้ แต่ถ้ารอด
                                         ่
ลูกมังกรจะต้ องเพิ่มระดับของตนเองจนถึงหนึงร้ อยจึงจะออกจากไข่ได้ เมื่อลูกมังกรพร้ อมจะออกจากไข่
มันจะสามารถผสานพลังเวทกับเพชรนิลกาฬในตัวเปล่งออกมาเป็ นรังสีมรณะ
      ี                                           ั              ่
รังสีสดําสนิทนี ้จะดูดกลืนทุกอย่างที่เข้ ามาโจมตีมงกรน้ อยและเปลียนเป็ น พลังงานโดยอัติโนมัติ
    ้                          ั
ในขันแรกมังกรน้ อยจะยังไม่ร้ ูจกเก็บพลังงานเหล่านี ้ไว้
             ั          ั     ั
ต้ องรอจนแม่มงกรสอนให้ มนใช้ ทกษะเฉพาะอื่นๆของมังกรนรกานต์ มันจึงจะเป็ นมังกรนรกานต์โดยสมบรูณ์”



           ่                          ุ                                        ั       ่
หือ” ชายหนุมคนแรกร้ องออกมาทันที “แต่คณกีย์บอกว่าเขาซ่อนลูกมังกรนรกานต์ไว้ แค่ตวเดียวนีครับ”



                                           ้                          ่
หัวหน้ าผงกศีรษะเป็ นเชิงรับว่าใช่ จีเอ็มทังหมดหันไปมองจอภาพซํ ้า ไม่วาดูอย่างไร
                                              ้                            ี
สัตว์เวทที่ปล่อยรังสีมรณะออกมาก็มีสาม ตัวแรกนันเป็ นลูกมังกรนรกานต์แน่ แต่อกสองตัวที่เหลือมันทําได้ อย่างไร
หัวหน้ าทีมจีเอ็มถอนหายใจเสียงหนัก
                               ั                           ่
“แอน ค้ นย้ อนหลังไปว่านายกีย์กบเจ้ าสองจอมมารตัวป่ วนเคยยุงอะไรกับไฟล์ของมังกรนรกานต์บ้าง ”




“ค่ะ”   เสียงเดิมรับคําพร้ อมๆกับเสียงกดคีย์บอร์ ดรัวเร็ ว เพียงไม่นาน เธอก็ได้ คําตอบ
                 ่                             ่           ่
“สองจอมมารเคยเปลียนคุณสมบัติของลูกมังกรนรกานต์คะ เป็ นคําสังโดยตรงจากอดีตหัวหน้ าฝ่ ายออกแบบ

    ่                ั                                    ้
เปลียนจากที่ต้องใช้ มงกรนรกานต์ที่เสร็ จสมบรูณ์แล้ วเท่านัน เป็ นสัตว์เวทหรื อผู้เล่น..ก็..ได้ ” แอนอ่านได้ เท่านี ้ก็ชะงักไป



                              ั
“อืมม คงทําเพื่อจะได้ ใช้ ไข่มงกรนรกานต์เป็ นที่หลบภัยสินะ” หัวหน้ าจีเอ็มคาดเดา




                                                ่ ้           ั                             ั
“ค่ะ” แอนรับคําก่อนจะรายงานต่อ “แต่พวกเขาไม่เปลียนขันตอนของวิวฒนาการ การจะเป็ นมังกรนรกานต์ตวเต็มวัยได้

           ั้                                            ้           ้      ี
จึงต้ องมีทงห้ าธาตุเท่ากันก่อนจะดูดกลืนเพชรนิลกาฬ” จากนันเธอก็เคาะแปนพิมพ์อกพักใหญ่กว่าจะพูดต่อ “ส่วนคุณกีย์
          ่                                  ้         ั
เขาแอบเปลียนเงื่อนไขเรื่ องสถานที่และลําดับขันตอนการวิวฒนาการ”



“อย่างไรรึ ” หัวหน้ าจีเอ็มถาม




     ่      ู                        ่                                                       ่
“เปลียนให้ ลกมังกรไม่จําเป็ นต้ องอยูในไข่” แอนรายงานด้ วยเสียงลังเล เธอไม่เข้ าใจว่ากีย์เปลียนเงื่อนไขนี ้ไปเพื่ออะไร




                     ่                                                      ั
“ใช่ แล้ ว” จีเอ็มหนุมที่ยืนเงียบมาโดยตลอดดีดนิ ้ว พอหัวหน้ าหันมามอง เขาก็หวเราะเก้ อๆ “คือ ผมเพิ่งนึกออกว่า

                                               ั
คุณกีย์เขาวางเงื่อนไขเควสอินดิโก้ ดราก้ อนให้ มนสลับซับซ้ อนไปทําไมน่ะครับ”
                       ํ         ิ
จีเอ็มคนนี ้เป็ นคนที่ทาหน้ าที่ตดตามการฟั กตัวของอินดิโก้ ดราก้ อน มาโดยตลอด เขาสงสัยเสมอมาว่า ทําไม
เควสเหมืองทองร้ างจึงต้ องมีรางวัลสามระดับ แค่ระดับสาม
     ั
ให้ อญมณีที่เป็ นตัวแทนของทุกธาตุก็มากเกินพอแล้ วสําหรับเควสในทวีปเริ่มต้ น
       ั
แต่นี่ยงมีคทามังกรเป็ นรางวัลอันดับสองและอินดิโก้ ดราก้ อนเป็ นรางวัลใหญ่ อีก



                           ั                                        ้              ั                      ่
“คุณกีย์ใช้ คทามังกรแทนไข่มงกร และวิธีการฟั กมังกรในเควสก็เลียนแบบขันตอนการฟั กไข่มงกรของจริ งมา เพียงแต่วา

                                                  ่
เขาใส่เพชรนิลกาฬให้ เจ้ าอินดิโก้ ดราก้ อนจนครบอยูก่อนแล้ ว
                                                                    ั
และใช้ การดูดกลืนวิญญาณมากระตุ้นเพชรแทนที่จะดูดกลืนเพชรตามปกติ ใช้ ตวอ่อนที่มีธาตุไฟเด่นเพียงธาตุเดียว
                                              ีั
เพื่อที่จะตบตาพวกเราว่ามังกรน้ อยตัวนี ้จะไม่มวนพัฒนาไปเป็ นมังกรนรกานต์ อย่างสมบรูณ์ได้ ก่อนที่จะเริ่ มแพทช์ใหม่
แต่กลับเตรียมคทามังกรที่มีผลึกสะสมพลังเวทถึงห้ าลูก
                      ั                       ้                                     ้
ขอเพียงผู้เล่นที่ได้ มงกรน้ อยไปมีพลังเวทครบทังห้ าธาตุมีหรื อจะไม่ลองสะสม พลังเวททังห้ าธาตุไว้ ที่คทา
และหากเริ่ มสะสมเมื่อไร ก็จะไปกระตุ้นเจ้ ามังกรน้ อยให้ สะสมธาตุจนครบและพัฒนาตัวเองเป็ นมังกรนรกานต์ ทันที ”
         ่ ้
จีเอ็มหนุมทังอธิบายและคาดการณ์ ก่อนที่จะลงความเห็นต่อทันที “ร้ ายกาจจริ งๆ”



                                    ่                                                                    ั
หัวหน้ าจีเอ็มส่ายหน้ าเบาๆ “แอบเปลียนเงื่อนไข แล้ วก็คิดจะใช้ ความซับซ้ อนของเควสมาทดแทนการฟั กตัวในไข่มงกร
              ่
แต่ละคนแอบเปลียนโดยไม่รายงาน สุดท้ ายเมื่อเกิดความผิดพลาดขึ ้น ใครจะรับผิดชอบ”



                                                                ่
“หัวหน้ าหมายความว่าอย่างไรหรื อคะ” แอนถามขึ ้นทันที จากรายงานทีเธอมี ผู้เล่นมายาวดีก็สามารถฟั กเจ้ าอินดิโก้

                     ่    ่ ํ              ่
ดราก้ อน ลูกมังกรที่ซอนอยูสาเร็จนี่นา แม้ วาตอนนี ้มันจะยังไม่โตก็เถอะ



                               ้                                                    ่
หัวหน้ าจีเอ็มส่ายหน้ าเป็ นครังทีเ่ ท่าไรของวันนี ้แล้ วก็ไม่ร้ ู แต่ก่อนที่เขาจะสังการให้ สอบสวนต่อ
ก็มีเสียงเอะอะดังขึ ้นที่หน้ าห้ อง



        ่
“เสียงวุนวายอะไรกัน” หัวหน้ าจีเอ็มถามด้ วยความหงุดหงิด




“คงเป็ นท่านประธานค่ะ” แอนตอบมาจากหลังคอมพิวเตอร์ เช่นเคย “เมื่อกี ้

       ่       ่           ้                                  ่ ุ
มีคําสังให้ ปลียนรหัสผ่านทังหมดถ่วงเวลาท่านประธานไว้ ให้ นานทีสด
                                                                     ุ
และถ้ าท่านประธานมาถึงก็ขอความร่วมมือให้ ข้อมูลท่านประธานให้ น้อยที่สดด้ วย ค่ะ”



                                                                           ้ ้
“ต่อให้ อยากให้ ก็ไม่มีปัญญาให้ ข้ อมูลที่มีในตอนนี ้มาจากคลังข้ อมูลเก่าทังนัน” หัวหน้ าบอกอย่างไม่ใส่ใจนัก พอพูดจบ

ท่านประธานบริ ษัทเกมและหัวหน้ าฝ่ ายอื่นๆก็เปิ ดประตูเดินเข้ ามาพอดี


---------------------------------------------------
    ู
พี่งนําทางทุกคนผ่านรูหนอนมาแล้ วถึงหกช่อง แต่ละคราวที่ต้องเดินทางเพื่อหารูหนอนอันใหม่
                     ่
พวกเขาก็ได้ พบการเปลียนแปลงที่ไม่ซํ ้าแบบ
                ่                                        ่
จากการโจมตีของสิงไม่มีชีวิตอย่างอุกาบาตและเงาวิญญาณก็เปลียนเป็ นสัตว์ เวทจากนรก
                               ู                                                                          ู
เริ่ มจากระดับตํ่าไปหาระดับที่สงขึ ้นเรื่ อยๆ จํานวนสัตว์เวทก็มากขึ ้นทุกที และดูเหมือนว่า นอกจากระดับที่สงขึ ้นแล้ ว
                                  ่           ั
พวกมันยังมีความฉลาดและเริ่ มรวมกลุมเป็ นสัตว์สงคมมากขึ ้นด้ วย



                                                                          ่
“มีอะไรหรื อเปล่าคะ” อาหมวยถามมิคาเอลที่เพิ่งจะลดกล้ องส่องทางไกลลง ชายหนุมไม่ตอบ

แต่ยื่นกล้ องส่องทางไกลมาให้ อาหมวยได้ เห็นเองกับตา



   ่                                                              ่
“นันไม่ใช่ดวงดาวตามปกตินี่คะ” อาหมวยอุทาน เมื่อเห็นว่าดวงดาวที่อยูตรงหน้ า

                               ่                                                         ่ ั
ที่แท้ กลับเป็ นปราสาทหินที่อยูในครอบแก้ วทรงกลม มิคาเอลชี ้ให้ อาหมวยดูดาวดวงอื่นๆที่อยูถดไป
                                                ้
คราวนี ้พวกเขาก็ได้ ลอบถอนหายใจเมื่อเห็นภาพรวมทังหมด
                                                                            ้                    ้
สัตว์เวทจากนรกที่พวกเขาต้ องเผชิญในด่านถัดไปมีขนาดใหญ่โตจนต้ องใช้ ดวงดาว ทังดวงเป็ นบ้ าน เท่านันยังไม่พอ
                            ่ั                                ่         ้      ี่           ่      ่      ่
พวกมันยังมีการติดต่อไปมาหาสูกน ราวกับว่าดวงดาวหลายสิบดวงที่อยูตรงหน้ านัน แท้ ทจริ งเป็ นหมูบ้านหมูบ้านหนึง
                                                                      ้
อาหมวยถอนหายใจด้ วยความกังวล เธอนึกไม่ออกว่าจะรับมือกับสัตว์เวทระดับนันทีเดียวหลายสิบหลายร้ อยตัวได้
อย่างไร



โรวววว เสียงคํารามดังก้ องเข้ ามาถึงจุดทีเ่ ขายืนอยู่



มิคาเอลขมวดคิ ้ว “พื ้นที่นี ้ไม่อิงกับความเป็ นจริง”



                                   ั                               ่
อาหมวยพยักหน้ ารับรู้ ในอวกาศไม่มีตวกลางให้ เสียงผ่าน เสียงคํารามนัน ไม่ควรจะเกิดขึ ้น และถ้ าเป็ นอย่างนี ้
พวกเธอควรจะใช้ อะไรเป็ นหลักในการคาดการณ์เพื่อเตรี ยมรับมือเหตุการณ์ข้าง หน้ าเล่า



                                          ่
“คงมีทางเดียวแหละ มายาวดี” มิคาเอลเดาได้ วาอาหมวยคิดอะไร “ในเมื่อที่นี่เป็ นโลกมายา เราก็ต้องควบคุมมายาให้ ได้ ”
    ั
ไม่ทนที่อาหมวยจะมีโอกาสถามต่อว่ามิคาเอลจะควบคุมมายาได้ อย่างไร
                  ้         ิ่                 ่
สัตว์เวทตัวน้ อยทังสามตัวก็วงพรวดพราดมาออกันอยูที่ปากทางออกของรูหนอน เสียก่อน



“เสียงไรน่ะ” เดรกน้ อยเหลียวซ้ ายแลขวาทําคอยื่นหาต้ นเสียง




           ้                                                      ั              ั
“เสียงตัวนันแน่ๆเลย” โกเลมน้ อยกระโดดเหย็งๆเมื่อเห็นสัตว์เวทที่มีหวเป็ นสิงโตแต่ตวเป็ นมนุษย์

             ่                ่
ทะยานออกมาอยูตรงกลางระหว่างหมูดาว



                          ู
“พวกมันประชุมอะไรกัน” พี่งเอียงคอด้ วยความสงสัย

เมื่อเห็นสัตว์เวทอีกเกือบร้ อยตัวทะยอยกันออกมาลอยตัวล้ อมรอบเจ้ าตัวแรก
                                        ั           ั้
พวกมันล้ วนแต่มีร่างกายเป็ นมนุษย์แต่มีหวเป็ นสัตว์ทงสิ ้น



       ั                                        ิ     ั
ยังไม่ทนที่เดรกน้ อยกับโกเลมน้ อยจะได้ วิพากษ์ วจารณ์หวแปลกๆของสัตว์เวท จากนรก
                              ่
พวกมันหลายสิบตัวก็รวมตัวเหาะพุงมาถึงปากทางเข้ ารูหนอน



                                                                         ั
แก็ก อาหมวยกับมิคาเอลยื่นคทามังกรและทวนยาวไปประสานกันเพื่อปิ ดทางไม่ให้ สตว์
              ้                    ิ่
เวทจากนรกพวกนันบุกเข้ ามาทันที แต่สงที่พวกเขาเจอคือ ใบหน้ าของสิงโตที่ใหญ่เต็มปากทางออก



                                                                                                ั้
“โอ้ รัชทายาท” หน้ าสิงโตจ้ องเลยไปทางด้ านหลัง พวกมันรับรู้ ถึงรังสีมรณะมาพักใหญ่แล้ ว จึงได้ ตงกองมาสํารวจดู

                                                         ั               ั            ่
แม้ จะคาดไว้ แล้ วว่าต้ องเจอ แต่การได้ เห็นมังกรนรกานต์ตวน้ อยก็ทําให้ มนตื่นเต้ นอยูดี



“หัวโตจัง” โกเลมน้ อยเงยหน้ าพิจารณาเจ้ าหัวสิงโตด้ วยความสนใจ




                       ่
“เดรกน้ อยอยากดึงเครานันจัง” มังกรทองตัวเล็กจ้ องเคราสีทองของอีกฝ่ ายตาไม่กระพริ บพร้ อมกับเอื ้อมมือออกไป




                      ู          ั
“อย่านะเดรกน้ อย” พี่งห้ามแทบไม่ทน
                                                                                ุ
ในขณะที่พี่ใหญ่กําลังห้ ามน้ องๆ มิคาเอลก็ถามผู้ที่เข้ ามาใหม่ “ท่านมาที่นี่ มีจดประสงค์อะไร”



                                                                       ั
ราชสีห์ในร่างคนคํารามก้ อง มันกระโดดขึ ้นฟ้ าไปจนเกือบลับสายตา แล้ วตีลงกาม้ วนตัวลงมา แต่ละรอบที่ม้วนตัว
                                ่ ุ                                         ่
ตัวของมันก็เล็กลงเรื่ อยๆ จนในทีสดมันก็กลายเป็ นสัตว์เวทสูงสองเมตรกว่ายืนอยูตรงหน้ ามิคาเอล
                          ั
มันเหลือบตามองคทามังกรที่อดพลังเวทเต็มที่สลับกับทวนยาวที่เปล่งรัศมี เรื องรองในมือมิคาเอลแล้ วยิ ้ม



                                         ่                                                              ั
“พวกท่านคือราชองครักษ์ รึ” มันถามแล้ วก็สายหน้ าเอง “ไม่สิ พวกท่านไม่ได้ ออกมาจากวัง แต่กําลังกลับไปที่วงต่างหาก

           ั                         ้
รัชทายาทก็ยงไม่ได้ แต่งตัง้ เพราะฉะนัน ต้ องไม่ใช่แน่ๆ”



                      ั                                 ั
อาหมวยกับมิคาเอลมองดูมนบ่นพึมพําสลับกับการส่ายหน้ าอยู่พกใหญ่ก่อนจะถามยํ ้า “ตกลงคุณมาที่นี่เพื่ออะไร”



                           ่       ั                                                                 ่
“ออ อ๋อ” ราชสีห์ในร่างคนเพิงจะรู้ ตวว่ามีคนถาม มันมองหน้ ามิคาเอลแล้ วชะเง้ อมองไปทางด้ านหลังอย่างชังใจ

“ข้ ามีข้อเสนอ”




“ว่ามา” มิคาเอลบอกเสียงเรี ยบ




                          ั
“ข้ าจะพารัชทายาทไปส่งที่วงมังกรนรกานต์ แลกกับสัญญาไม่โจมตีตลอดรัชกาล”




          ั
เมื่อ แม่มงกรนรกานต์เริ่ มฟั กไข่ สัตว์เวทในนรกก็มีอิสระเสรี เต็มที่
         ่                                    ุ            ่
พวกมันก็ฆากันตายสลับกับการเกิดใหม่ไปอย่างไร้ จดหมาย จนกระทังมีคนแปลกหน้ าบุกเข้ ามา
        ้          ้            ั                         ้         ่    ั
แต่ละครังที่คนพวกนันเข้ ามา แม่มงกรจะตอบโต้ อย่างกราดเกรี ยว จนกระทังแม่มงกรเจอไข่ฟองใหม่จึงจะหยุดอาละวาด
              ั                                      ่                 ่               ั
แต่กว่าที่แม่มงกรจะหยุดพวกมันโดนลูกหลงไปไม่น้อย และนันทําให้ พวกมันรู้วา ถ้ ามันถูกแม่มงกรฆ่า
พวกมันจะไม่ได้ เกิดใหม่อีก
         ้                ่ ้ ่                                 ิ               ่
หลังจากนัน พวกมันจึงรวมกลุมตังหมูบ้าน เมืองและอาณาจักรไม่ใช้ ชีวตไร้ สาระดังที่ผานมา แม้ พวกมันจะพัฒนาไปมาก
                                      ่     ั                                               ั
แต่ข้อมูลพื ้นฐานในหัวของพวกมันก็ระบุวา แม่มงกรนรกานต์เป็ นผู้มีอํานาจสูงสุด พวกมันจึงยกแม่มงกรขึ ้นเป็ นรานี
                      ั            ่่                            ่
และเรี ยกดวงดาวที่แม่มงกรฟั กไข่อยูวาวัง พวกมันคิดว่ามันจะได้ อยูอย่างสงบสุขอย่างทีเ่ คยเป็ นมานานแสนนาน แต่แล้ ว
       ู ุ     ่                                          ุ           ี      ั
ก็มีผ้ บกรุกกลุมใหม่เข้ ามา ผิดกันแต่เพียงว่า คราวนี ้ผู้บกรุกไม่ได้ มแค่ไข่มงกร
    ั                  ั                                          ั      ั
แต่ดนพาลูกมังกรนรกานต์ตวเป็ นๆกลับมาด้ วย พวกมันไม่กล้ ารอให้ แม่มงกรรู้ตวแล้ วออกมาอาละวาด
                   ่         ั                                              ้
และพวกมันก็ไม่ร้ ูวาเมื่อแม่มงกรจะทําอะไรบ้ างเมื่อไม่ต้องฟั กไข่แล้ ว ดังนัน
            ่               ุ              ุ
มันจึงเสนอสิงที่คิดว่าดีที่สดและปลอดภัยที่สดสําหรับพวกมันเอง



“หึๆ” มิคาเอลหัวเราะเมื่อได้ ยินข้ อเสนอของราชสีห์ในร่ างคน




                                ่ ู
“หัวเราะอะไร” มันเริ่ มไม่พอใจทีถกหัวเราะเยาะ




                                                                          ่
อาหม วยเห็นท่าทางของมันก็เลยช่วยเฉลยให้ “ข้ อแรก ในเมื่อบอกว่าเราไม่ใช่กลุมรัชทายาท
                                                  ํ          ั                       ่
ทําไมถึงเสนอสัญญาไม่โจมตี การขอสัญญาจากคนที่ไม่มีอานาจจะให้ มนน่าตลกไหมล่ะ ส่วนข้ อทีสอง
                   ึ
พวกเรามากันเองได้ ถงตรงนี ้แล้ ว ทําไมจะไปต่อเองไม่ได้ ”



                                                                     ั           ่
พออาหมวยหยุด พูด เจ้ าราชสีห์ในร่างคนก็ผงกศีรษะ “ใช่ๆ ข้ ายังไม่ร้ ูสกหน่อยว่าหนึงในพวกเจ้ าเป็ นรัชทายาทหรื อเปล่า”
                                                                                   ั
มันมองเลยไปทางด้ านหลังอาหมวยอีกหน ก่อนจะตัดสินใจ “เอาเถอะ ถึงพวกเจ้ าจะไม่อาจให้ สญญาที่ให้ ไม่ได้
                ี                   ่ ่
แถมยังไปเองได้ อก แต่ข้าก็อยากรู้อยูดีวาพวกเจ้ าเป็ นรัชทายาทหรื อเปล่า”



                           ้                               ่
มันดีดนิ ้ว ดังเป๊ าะ “ฉะนัน ยังไง ข้ าก็จะไปส่งพวกเจ้ าอยูดี ฮ่าๆๆ”
                         ่     ุ                 ุ               ่
มันหัวเราะด้ วยความดีใจทีในที่สดมันก็หาทางเอาผู้บกรุกออกนอกเขตหมูบ้าน ของมันได้
                      ั    ่ ั                              ั                               ่
และถึงคนพวกนี ้จะให้ สญญาทีมนต้ องการไม่ได้ แต่อย่างน้ อยก็นบว่าได้ สร้ างบุญคุณขึ ้นมาหนหนึงละน่า



                                             ั
อาหมวยมองท่า หัวเราะอย่างผู้ชนะของมันแล้ วก็ยกไหล่ มิคาเอลแอบยิ ้มก่อนจะทําท่าเหมือนต้ องยอมแพ้ อย่างช่วยไม่ได้
   ้                   ่
“งันก็คงต้ องยอมตามที่ทานเสนอมา”
-----------------------------------------



วิธาน
   ่                                                     ่
กลุมหัวหน้ าฝ่ ายต่างๆและเหล่าจีเอ็มในห้ องควบคุมยืนดูกลุมมิคาเอลเดินทางในช่วงหลังด้ วยความราบรื่ นอย่างผิดคาด



                                                                           ่
“สัตว์เวทในนรกยังถูกหลอกใช้ หรื อนี่” หัวหน้ าฝ่ ายตรวจสอบพึมพําด้ วยความทึง

                      ่
ส่วนคนอื่นๆที่ไม่ร้ ูวาเคยเกิดเหตุการณ์อะไรในนรกมาก่อนก็ได้ แต่ยืนอึ ้งไป



                                         ั                ุ                                    ่
“ถ้ าเป็ นอย่างนี ้ คุณมิคาเอลก็ไปเอาไข่มงกรได้ อย่างไร้ อปสรรคแล้ วใช่ไหม” วิธานถามด้ วยความตืนเต้ น

ในกระเป๋ าของเขามีโทรศัพท์ที่เปิ ดค้ างไว้ ตลอดเวลา ขอเพียงหัวหน้ าจีเอ็มตอบว่าใช่
          ้                                                 ่
หนี ้สินทังหมดของเขาจะหมดไปพร้ อมๆกับที่ข้อมูลส่งถึงมือเบนนีจาง



“ไม่หรอกครับ” หัวหน้ าจีเอ็มตอบเรี ยบๆ




                                                  ่
“จะยังมีอะไรมาขวางเขาได้ อีกหรื อ” วิธานถามเสียงสัน




“Lady in the sky with diamonds” แอนช่วยตอบมาจากด้ านหลังคอมพิวเตอร์ เหมือนเคย

				
DOCUMENT INFO
Shared By:
Stats:
views:137
posted:2/7/2012
language:Thai
pages:105
Description: อาหมวยออนไลน์