பிள்ளையார் பெருங்கதை - Tamil

					பிள்ைளயார் ெபருங்கைத - பிள்ைளயார் ேநான்பு
                             ஓம்


கஜானனம் பூதகணாதி ேஸவிதம் கபித்த ஜம்பூ பலஸார பக்ஷிதம்
உமா ஸுதம் ேசாக வினாச காரணம் நமாமி விக்ேனச்வர பாத
பங்கஜம்

சாரம்:
யாைனயினுடய முகம் பைடத்தவரும், பூதகணங்களால்
ேஸவிக்கப்படுபவரும், பழுத்த ஜம்பூ பழத்தின் ரசத்ைத
சாப்பிடுபவரும், உமாவின் (பார்வதீ ேதவியின்) குமாரரும்,
நம்முைடய துக்கத்ைதப் ேபாக்குவதற்குக் காரணபூதராக
விளங்குபவரும், விக்னங்களுக்ேக (தடங்கல்களுக்கு) ஈஸ்வரரும்
(அதிபதி) ஆகிய கணபதி பகவானின் பாதகமலங்களில்
தண்டனிடுகிேறன்.


விநாயகர் விரதம்
விநாயகர் விரதங்கள் பல. அவற்றுள் கார்த்திைக மாசம் அபரபக்கப்
பிரதைம முதல் மார்கழி மாசத்துப் பூர்வ பக்கச் சஷ்டி வைரயும்
உள்ள இருபத்ெதாரு நாட்கள் அனுஷ்டிக்கும் விரதமும்
ஒன்றாகும். இது, விஷ்ணு மூர்த்திைய பாம்பாக இருக்கும்படி ேதவி
சபித்தைத விேமாசனஞ் ெசய்யச் சாதனமாயிருந்தது.

யாழ்ப்பாணத்தில் இருபத்ெதாரு நாளும் நியமமாக விநாயக
வழிபாட்டுடன் அனுஷ்டிப்பவர் பலர் இன்றுமுளர். சாந்ைத சித்தி
விநாயகர் ஆலயத்திலும், பறாைள விநாயகர் ஆலயத்திலும்
இவ்விழா ெவகு சிறப்பாக அனுஷ்டிக்கப்ெபறுகின்றது.

ஆடவர் வலக்ைகயிலும் ெபண்கள் இடக்ைகயிலும் இருபத்ெதாரு
இைழயாலாகிய நூல் காப்பு அணிந்து விரதமிருத்தல் ேவண்டும்.
இப்படிச் ெசய்ய இயலாேதார் மார்கழி மாத விநாயகர்
சஷ்டியினன்று விரத சீலராக இருப்பது இன்பமூலமாகும். தன
ைவசியர்கள், மரகத விநாயகைரச் சஷ்டியினன்று மிகவும் வழிபாடு
ெசய்து வருகின்றனர். "சாந்த" வழிபாடுகள் ெசய்யும் மக்கள்
விரதங்கைள அனுஷ்டிக்கின்றனர். விநாயகர், சுப்பிரமணியர், சிவன்,
சத்தி வணக்க முைடைமயால் ஆன்ம உய்தி ெபறலாம்.


விநாயகைர வணங்குவது எப்படி?

இருைககைளயும் முட்டியாகப் பிடித்து வலது ைகயால் வலது
ெநற்றியிலும், இடது ைகயால் இடது ெநற்றியிலும் (இரு
ைககளாலும் ஒேர தடைவயாக) 3 முைற குட்டி; அதன் பின் இடது
ைகயால் வலது காைதயும், வலது ைகயால் இடது காைதயும்
பிடித்து மூன்று முைற ேதாப்பிக் கரணம் ெசய்தல் ேவண்டும்.
குறுக்காக ைககள் ைவத்து காதுகைளப் பிடிக்கும் ேபாது வலது-ைக
ெவளிப்பக்கமாக அைமதல் ேவண்டும். இடது ைக ெநஞ்ேசாடு
இருத்தல் ேவண்டும். ைககளால் ெநற்றியில் குட்டும் ேபாதும்
ேதாப்பிகரணம் ெசய்யும் ேபாதும் "ஒம் கேணசாய நம" என்ற
மந்திரத்ைத உச்சrத்தல் ேவண்டும்.


தைலயில் குட்டி ேதாப்புக்கரணம் ேபாடுவது ஏன்?

அகத்தியர் கமண்டலத்தில் ெகாண்டு வந்த கங்ைக நதிைய காகம்
வடிவில் வந்த விநாயகர் கவிழ்த்தார். பின்னர் அந்தணச் சிறுவன்
வடிவில் அகத்தியர் முன்பு வந்து நின்றார். ேகாபம் ெகாண்ட
அகத்தியர் விநாயகrன் தைலயில் குட்டினார். அப்ேபாது விநாயகர்
சுயரூபம் எடுத்து உலக நன்ைம கருதி காவிrைய உருவாக்க
அப்படி ெசய்ததாகக் கூறினார். அகத்தியர் தன் தவறுக்காக வருந்தி
தன் தைலயிேலேய குட்டிக் ெகாண்டார். அன்று முதல்
விநாயகருக்குத் தைலயில் குட்டி வழிபடும் வழக்கம் வந்தது.

கஜமுகாசுரன் என்ற அசுரன் மகாதர் என்ற முனிவருக்கும் விபுைத
என்ற அசுரப் ெபண்ணக்கும் மகனாக பிறந்து மாதங்கபுரத்ைத ஆட்சி
புrந்து வந்தான். இவன் சிவபிராைன ேநாக்கிப் ெபருந்தவம் புrந்து
யாேதார் ஆயுதத்தினாலும் அழியாவரமும் ெபற்றான். தான்
ெபற்றவரத்தினால் ெசருக்கைடந்து இந்திராதி ேதவர்கைளத்
துன்புறுத்தினான். இவனுைடய கட்டைளைய ஏற்றுச் ெசய்வதில்
சலிப்பைடந்த ேதவர்கள் சிவபிரானிடம் முைறயிட்டனர்.

சிவபிரான் ஆைணப்படி விநாயகப்ெபருமான் கஜமுகனுடன் ெபரும்
ேபார் புrந்தார். விண்ணும் மண்ணும் அதிர்ந்தன. இறுதியில்
விநாயகர் தமது வலக்ெகாம்ைப முறித்து சிவமந்திரத்ைத கூறி
ஏவினார். அந்த ஞானேமயாய தந்தம் கஜமுகாசுரைனப் பிளந்தது.
மாயா வரம் ெபற்ற அவன் மீ து கருைண மைழ ெபாழிந்தார்
அவனுைடய அறியாைம அகன்றது ெமய்யுணர்வு ெபற்றான்
விநாயகைரப் பணிந்து வணங்கினான். வந்த மூஷிகத்ைத
வாகனமாக்கிக் ெகாண்டார்.

விநாயகர் வானவர்கள் மலர் மைழ ெபாழிந்தார்கள். ஆைன
முகத்தண்ணேல ! நாங்கள் இத்தைன காலமும் கஜமுகாசுரனுக்கு
காைல நண்பகல் மாைல ேநரங்களில் ஆயிரத்ெதட்டு
ேதாப்புக்கரணம் ேபாட்ேடாம். இனி ேதவர் மீ து அதைனச் ெசய்ய
அருள் புrக என்று ேவண்டிக் ெகாண்டனர் விநாயகர் புன்முறுவல்
பூர்த்து மூன்று முைற ேதாப்புக்கரணம் ேபாட்டால் ேபாதும் என்று
கூறி அருள் புrந்தருளினார்.

அன்று முதல் இன்றுவைர ேதவர்களும் அடியவர்களும்
மூன்றுமுைற அப்ெபருமான் முன் ேதாப்புக்கரணம் இடுவதனால்
அறிவு வளர்ச்சியும் உடல் நலனும் உண்டாகும் விநாயகrன்
ெபருங்கருைணக்கும் உrயவராகின்றார். கஜமுகாசுரைன விநாயகர்
ெவற்றி ெபற்றதனால் மனமகிழ்ந்த சிவெபருமான்
கணங்களுக்ெகல்லாம் தைலவராக்கி கணபதி கேணசர் கணாதிபன்
கணநாதன் என வாழ்த்தி வரமும் ெகாடுத்தார்.


ேதங்காையச் சிதறு காயாக உைடப்பது ஏன்?

மேகாற்கடர் என்கிற முனிவராக அவதாரம் ெசய்த விநாயகர் காசிப
முனிவrன் ஆஸ்ரமத்தில் தங்கியிருந்தார். ஒரு யாகத்திற்கு
புறப்பட்ட ேபாது ஒரு அசுரன் அவர்கைளத் தடுத்து நிறுத்தினான்.
விநாயகர் யாகத்திற்காகக் ெகாண்டு ெசன்ற கலசங்களின்
                                  ீ
ேமலிருந்த ேதங்காய்கைள அவன் மீ து வசி அந்த அசுரைனப்
ெபாடிப் ெபாடியாக்கினார். எந்தச் ெசயலுக்கு கிளம்பினாலும்
தைடகள் ஏற்பட்டால் அைத உைடக்க விநாயகைர வணங்கிச்
                                                    ீ
ெசல்லும் வழக்கமுண்டு. தனக்கு வந்த தைடையத் ேதங்காைய வசி
எறிந்ததன் மூலம் தகர்த்தார். அதன் மூலம் விக்னங்கைளத் தகர்த்த
விக்ேனஸ்வரர் என்ற ெபயரும் ஏற்பட்டது. சிதறுகாய் உைடக்கும்
வழக்கமும் உருவானது.


விரதத்தின் ேபாதும், கிrையகள் ெசய்யும் ேபாதும் தர்ப்ைப
அணிவது ஏன்?

தர்ப்ைபப் புல்லுக்கு மற்ைறய புற்கைளப் ேபாலல்லாது விேஷச
குணம் ஒன்றுள்ளது. அதாவது மின்சாரத்ைத எல்லா
உேலாகங்களும் கடத்தக் கூடியைவ. ஆனால் அவற்றுள் ெசப்பு-
உேலாகம் அதைன ெவகு சுலபமாக கடத்தும் வல்லைம
ெகாண்டுள்ளது. அதனால்தான் அதைன மின் பாவைனயின் ேபாது
அதிகமாகப் பயன் படுத்துகின்றார்கள்.

அது ேபாலேவ தர்ப்ைபப் புல்லுக்கும் கிrையகளின் ேபாது
ெசால்லப் ெபறும் மந்திரங்கள் கிரகிக்கும் தன்ைமயும், அதைன
அணிந்திருப்பவருக்குப் ேபாசிக்கும் திறனும் ெகாண்டுள்ளது.
அதனால் கிrையகளின் ேபாது ெசால்லப் ெபற்ற மந்திரங்களின்
முழுச் சக்தியும் அதைன அணிந்திருப்பவருக்கு கிைடக்கின்றது.

அருகம்புல் மாைல ஏன்?

அனலாசுரன் என்ற அசுரன் ேதவர்கைள மிகவும் துன்புறுத்தி
வந்தான். தன்ைன எதிர்ப்பவர்கைள அனலாய் மாற்றித் தகித்து
விடுவான். இவைன பிரம்மாவாலும் ,ேதேவந்திரனாலும் அடக்க
முடியவில்ைல. அவர்கள் சிவ, பார்வதிையச் சந்தித்து
முைறயிட்டனர். சிவனும் விநாயகருக்கு அந்த அரக்கைன அழித்து
வரும்படி கட்டைளயிட்டார். விநாயகரும் பூத கணங்களுடன்
ேபாருக்குச் ெசன்றார். அங்கு ெசன்றதும் அனலாசுரன்
பூதகணங்கைள எrத்துச் சாம்பலாக்கினான். விநாயகர்
அனலாசுரனுடன் ேமாதினார். ஆனால் அவைன ெவற்றி ெகாள்ள
முடியவில்ைல. ேகாபத்தில் அவைன அப்படிேய விழுங்கி விட்டார்.

வயிற்றுக்குள் ெசன்ற அனலாசுரன் அைத ெவப்பமைடயச் ெசய்தான்.
விநாயகருக்கு அந்த ெவப்பத்ைதத் தாங்க முடியவில்ைல. அவருக்கு
குடம் குடமாகக் கங்ைக நீ ர் அபிேஷகம் ெசய்யப்பட்டது. அதனால்
எந்த பயனும் ஏற்படவில்ைல. இந்நிைலயில் ஒரு முனிவர்
அருகம்புல்ைலக் ெகாண்டு வந்து விநாயகrன் தைல ேமல்
ைவத்தார். அவரது எrச்சல் அடங்கியது. அனலாசுரனும்
வயிற்றுக்குள் ஜீரணமாகி விட்டான். அன்று முதல் தன்ைன
அருகம்புல் ெகாண்டு அர்ச்சிக்க ேவண்டுெமன விநாயகர்
கட்டைளயிட்டார்.


ெபருச்சாளி எப்படி விநாயகrன் வாகனமான:

                    ீ
மாகத முனிவருக்கும் வபூதி என்ற அசுரப்ெபண்ணிற்கும் பிறந்த
அசுரன் கஜமுகன். இவன் சிவெபருமாைன ேநாக்கித் தவமிருந்து
எந்த ஆயுதங்களாலும் அழியாத வரம் ெபற்றான். வரம் ெபற்ற
மமைதயில் இந்திரன் முதலான ேதவர்களுக்கு இடர் விைளவிக்க,
அவர்கள் சிவெபருமானிடம் முைறயிட்டனர்.

சிவ-சக்தியின் ேவண்டுதலினால் விநாயகர் தன் பூதப்பைடகள் சூழ
கஜமுகனின் மதங்கபுரத்ைத முற்றுைகயிட்டார். ேபார் மூண்டது.
அவன் விட்ட பாணங்கைள எல்லாம் விநாயகர் தன் ைகயில் உள்ள
உலக்ைகயினால் தடுத்து, அதைனக்ெகாண்ேட அவைன அடித்தார்.
கஜமுகன் மயங்கி விழுந்தான். ஆனால் இறக்கவில்ைல. அவன்
ெபற்றவரம் நிைனவுக்கு வரேவ, விநாயகர் தன் ெகாம்புகளில்
ஒன்ைற ஒடித்து அவன் மீ து ஏவினார். அவன் ெபருச்சாளியாக
(மூஷிஹம்) உருமாறி விநாயகைரத் தாக்க வந்தான். விநாயகர்
அதைன அடக்கி தன் வாகனமாக்கிக் ெகாண்டார்.
ஒரு முைற சிவெபருமானும் உமாேதவியும் ெசாக்கட்டான்
விைளயாடிக் ெகாண்டிருந்த ேபாது மகாவிஷ்ணு ெபாய்ச்சாட்சி
ெசால்லும்படி ஆகிவிட்டது (அவ்விைளயாட்டில் சிவெபருமான்
ேதாற்றுப் ேபாகேவ சிவெபருமான் சாட்சியாக நின்ற
மகாவிஷ்ணுைவ பார்த்து கண்ணால் ஜாைட காட்டி யார் ெவன்றது
எனக் ேகட்க விஷ்ணுவும் ெசய்வதறியாது ேதாற்றவராகிய
சிவெபருமாேன ெவன்றதாகவும்,ெவன்ற உமாேதவியார் ேதாற்று
விட்டதாகவும் ெபாய்ச்சாட்சி கூறிவிட்டார். அதனால் ேகாபமுற்ற
உமாேதவி மகாவிஷ்ணுைவக் குருட்டு மைலப் பாம்பாகப்
ேபாகுமாறு சபித்துவிட்டார். அவருக்கு ஆறுதல் கூறிய
சிவெபருமான் கயமுகாசுரவதம் நைடெபறும் வைரகாத்திருக்குமாறு
ெசன்னார்.

விநாயகர் கயமுகாசுரனுக்கு முத்தி ெகாடுத்த பின்னர் கணபதீச்
சரத்தில் இருந்து மூஷிஹ வாகனத்தில் திரும்பும் வழியில்
ஆலங்காட்டில் மைலப் பாம்பாக மாறி இருந்த மகாவிஷ்ணுைவக்
கண்ணுற்றார். அவர் பார்ைவ பட்ட மாத்திரத்தில் மகாவிஷ்ணு தம்
சுய உருைவப் ெபற்றார். மகிழ்ச்சி அைடந்தார்

விநாயகேர! எனக்குக் காட்சியளித்து நன்ைம புrந்த இந்த மார்கழித்
திங்கள் சஷ்டி நாளில் உம்ைம யார் வழிபட்டாலும் அவர்கள் சகல
துயரங்களில் இருந்தும் விடுபட்டுச் சகல விருப்பங்கைளயும்
அைடயும் படி அருள்புrயேவண்டும் என்று ேகாrனார். அதற்கு
விநாயகரும் மகிழ்ச்சிேயாடு இைசந்தார்.

இது விநாயக சஷ்டி என்றும் மார்கழி சஷ்டி, குமார சஷ்டி,
ெபருங்கைத விதரம் என்றும் கூறப்ெபறுகிறது. கார்த்திைகத் திங்கள்
கிருஷ்ண பட்சப் பிரதைம முதலாக மார்கழித் திங்கள் (வளர்பிைற)
சஷ்டி இறுதியாகவுள்ள இருபத்ெதாரு நாளும் இந்த விரதம்
கைடப்பிடிக்கப்ெபறுகிறது. ைசவர்களுக்கு இக்காலம் மிகவும்
புனிதமான காலமாகும்.
21 நாட்களும் ஒரு ெபாழுது உண்டு இறுதி நாளில் உபவாசம்
இருந்து இளநீ ர் கரும்பு ேமாதகம் அவல் எள்ளுண்ைட
முதலானவற்ைற நிேவதித்து சிறப்பு வழிபாடு ெசய்ய ேவண்டும் 21
நாட்களும் ெபருங்கைத எனப்ெபறும் விநாயக புராணம் (பார்க்கவ
புராணம் ) படிக்க ேவண்டும் ேகட்க ேவண்டும் ( இந்த 21
நாட்களிலும் விநாயக கவசத்ைத நாள் ஒன்றுக்கு 21முைற
பாராயணம் ெசய்தால் நிைனத்த காrயம் ைககூடும்).அடுத்த
சஷ்டிநாள் ஏைழ எளியவேராடு இருந்து உணவு உண்டு விதரத்ைத
நிைறேவற்ற ேவண்டும்.


பிள்ைளயாrன் திருமணம்:

பிரம்மேதவனுக்குப் புத்தி, சித்தி என்ற இரண்டு புத்திrகள்
இருந்தனர். பிரம்மேதவர் அவர்கைள விநாயகருக்கு மணம் முடித்து
ைவக்க விரும்பினார். அதனால் அவர் நாரதைரஅைழத்துத் தன்
விருப்பத்ைத கூறி, விநாயகrடம் தூது அனுப்பினார்.

நாரதரும் விநாயகrடம் ெசன்று தன் இயல்பான கலகமூட்டும்
ேவைலையச் ெசய்யாமல் ஒழுங்காக வந்த விஷயத்ைதக் கூறினார்.
புத்திையயும், சித்திையயும் அங்கம் அங்கமாக வர்ணித்து
இப்படிப்பட்டவர்கைள மணக்க நீ ங்கள் ெகாடுத்து ைவத்திருக்க
ேவண்டும் என்று கூறி விநாயகrன் மனத்தில் ஆைசைய
ஏற்படுத்தினார். பிள்ைளயாரும் சம்மதித்தார். நாரதர் ேநராகச்
ெசன்று விஷயத்ைத பிரம்மனிடம் கூறி விட்டார். பிரமனும்
முைறப்படி சிவெபருமாைனயும் பார்வதிையயும் பார்த்து
விஷயத்ைதக் கூறேவ சிவெபருமானும் பார்வதியும் தங்களின்
சம்மதத்ைதத் ெதrவித்து விட்டனர்.

திருமணத்திற்கு நாளும் குறிக்கப்பட்டு விட்டது.
விஸ்வகர்மா    (ேதவதச்சன்) திருமணத்துக்கு என்று
ெசார்க்கேலாகத்ைத விடச் சிறப்பான ஒரு நகரத்ைத
நிர்மாணித்தான். திருமணத்ைதக் காண அைனத்து
ேலாகங்களிலிருந்தும் கூட்டம் கூடிவிட்டது. அவர்களின் பசிையத்
தணிக்க காமேதனு அவர்களுக்கு உணவு அளித்துக் ெகாண்ேட
இருந்தது. திருமண நாளும் வந்தது.

சித்திைய லட்சுமி ேதவியும், புத்திைய இந்திராணியும் அலங்கrத்து
மணேமைடக்கு அைழத்து வந்தனர். நூறாயிரம் ேகாடி ேதவர்கள்
மந்திரம் முழங்க, சித்தி, புத்தி இருவrன் கழுத்திலும் விநாயகர்
மங்கள நாண் பூட்டினார். பிறகு திருக்கயிலாயம் ெசன்று
ெபற்ேறாrடம் ஆசி வாங்கி அைமதியாக இல்லறம் நடத்தலானார்.

அது எப்படிேயா அண்ணனாகிய பிள்ைளயாருக்கும், தம்பியாகிய
முருகனுக்கும் இருதுைணவிகள் அைமந்துவிட்டனர். முருகனுக்கு
வள்ளியும், ெதய்வாைனயும் இரு மைனவியர் என்பது எப்படி இச்சா
சக்தி, கிrயா சக்தியாகிய தத்துவம் என்று கூறப்படுகிறேதா, அைதப்
ேபால விநாயகப் ெபருமானின் சித்தி, புத்தி என்பதும் அவரது
சக்திகேள என்றும் கூறப்படுவதுண்டு.


விநாயகர் மகிைம

பிரணவ வடிவேம விநாயகர், தமக்கு ேமலான நாயகர் இல்லாத
ெபருமான் என்பேத ெசாற்ெபாருள். ேதவர், மனிதர் முதலிய,
யாவராலும் முதலில் வழிபடப்படுபவர் மூத்த பிள்ைளயாேர.
“விக்கின விநாயக பாத நமஸ்ேத” என்பர் வட நூலார். தம்ைம
நிைனவாரது இைடயூறுகைளப் ேபாக்கியும், நிைனயாதார்பால்
துன்பங்கைள உளவாக் கியும் விளங்குதலால் விநாயகருக்கு
விக்கிேனசுவரர் என்ற திருநாமமுளதாயிற்று.

சிவபிரான், திrபுர தகனஞ் ெசய்யச் ெசல்லுங்கால்
நிைனயாைமயால் அவர் ெசன்ற ேதrன் "அச்சது ெபாடி" ெசய்தார்
என்பர்.

திருபாற்கடல் கைடயும்ேபாது திருமால் முதலிேனார் விநாயைர
வணங்காைமயால், கேணசமூர்த்தி மந்தர மைலையச் சாய்த்தனர்
என்றும் கூறுவர்.
ஒளைவயார் பூைசைய ஏற்று அவைர கயிைலயில் ேசர்த்த
அனுக்கிரக மூர்த்தி விநாயகேர! ேசரமான் குதிைர கயிைல
ேசருமுன் ஒளைவயாைர விநாயகப் ெபருமான் துதிக்
ைகயாெலடுத்துக் கயிைலயில் இட்டனர். இதனால், கிழவியுங்
காதம், குதிைரயுங் காதம்” என்றனர் முன்ேனார்.

நன்ைம நாெடாறும் நம்ைம நணுக விநாயகப் ெபருமாைனப்
ேபாற்றி நலம் ெபறுேவாமாக.


ெபருைம வாய்ந்த பிள்ைளயார்

மிதிைலைய ஆண்டு வந்த ஜனகராஜாவின் அரண்மைன தர்பார்.
அைனத்து மந்திr பிரதானிகள் புைடசூழ மன்னன்
      ீ
ெகாலுவற்றிருந்தான். அப்ேபாது அந்த அைவக்குள்ேள நாரதர்
நுைழந்தார். எந்த இடத்துக்கும், எந்த ேநரத்திலும் பிரேவசிக்கக்
கூடிய உrைமையப் ெபற்ற அவர் காரணம் ஏதும் இல்லாமலா
வந்திருப்பார்? இல்ைல, காரணம் இருந்தது. ஆனாலும் அவர் அைத
ெவளிேய காட்டிக் ெகாள்ளவில்ைல. உள்ேள நுைழந்த நாரதைர
அைனவரும் வணங்க, மன்னன் தன் சிம்மாசனத்ைத விட்டு எழுந்து
நாரதைர வரேவற்கவில்ைல. இருந்த இடத்தில் இருந்தபடிேய
அவைர வரேவற்றான். எனினும் மன்னைன மனமார ஆசீர்வதித்தார்
நாரதர். “மன்னா, நீ விரும்பிய அைனத்துச் ெசல்வங்களும், மற்ற
வளங்களும் உனக்குக் கிைடக்க இைறவன் அருள் புrவான்.”
என்றார். ஜனகருக்குக் ெகாஞ்சம் அலக்ஷியம். ஏளனமாய்ச் சிrத்தார்.
“நாரதேர, இைத ேவேற யாரானும் ெசால்லி இருந்தால் இன்னும்
சிrத்திருப்ேபன். அைனத்தும் அறிந்த நீ ர் ெசால்லலாமா? நான்
என்ன கல்லாதவனா? அைனத்தும் அறியாதவனா? ெகாடுப்பவன்
யார்? எடுப்பவன் யார்? ெகாடுப்பவனும் நாேன! எடுப்பவனும் நாேன!
எல்லாம் வல்ல அந்த இைறவனும் நாேன! ஜனகன் என்ற
மன்னனும் நாேன! அவற்ைற ேவண்டாெமனில் நாேன ெவறுத்து
ஒதுக்கவும் ெசய்ேவன்! அைனத்தும் நான்! நாேன பிரம்மம்!
பிரம்மேம நான்!” என்றான் மன்னன்.
நாரதருக்கு தீர்க்கதrசனம் ெதrயும் என்றாலும் மன்னனின் இந்த
அகம்பாவமான ேபச்சு மனதில் தாக்கத்ைத ஏற்படுத்தேவ ெசய்தது.
வாய் திறவாமல் ெவளிேய வந்தார். ேநேர ெகளண்டிய rஷியின்
ஆசிரமத்திற்குச் ெசன்றார். ெகளண்டின்ய rஷி தான் அருகம்புல்லின்
மகிைமைய உலகுக்குத் தன் மைனவி மூலம் காட்டியவர் என்பைத
நீ ங்கள் அறிந்திருக்கலாம். அவர் ஆசிரமத்தில் இருந்த விநாயகர்
ேகாயிலில், rஷி வழிபட்ட விநாயகர் முன்ேன நின்று, “விநாயகா,
இது என்ன? ஜனகனுக்கு புத்தி ேபதலித்துவிட்டதா? உண்ைமயான
பிரம்மம் என்னும் தத்துவம் அறியாமல் ேபசுகின்றாேன! கர்வம்
வந்துவிட்டேத! நாடாளும் மன்னனுக்கு இைற உணர்வில் இத்தைன
கர்வம் வந்தால் குடி மக்கள் எப்படி நல்வாழ்வு வாழமுடியும்?
மன்னன் எவ்வழிேயா அவ்வழிேய மக்கள் அன்ேறா? இந்த
ஜனகனுக்கு நல்லறிவு புகட்ட ேவண்டிய காலமும் வந்துவிட்டது.
நீ ேய அருள் புrவாய், ேவழமுகத்ேதாேன!” என்று ேவண்டிக்
ெகாண்டார்.

ஜனகrன் அரண்மைன வாயில். அந்தணர் ஒருவர், தள்ளாத வயது,
உடெலல்லாம் குஷ்ட ேநாயால் பீ டிக்கப் பட்டு, நடக்கக் கூட
முடியாத நிைல, அரண்மைன வாயிலில் வந்து நின்றுெகாண்டு,
“பசி, பசி” என புலம்பிக் ெகாண்டு இருந்தார். காவலர்கள்
ெசய்வதறியாமல் மன்னனுக்குத் தகவல் தர, மன்னன் அவைரத்
தன்னிடம் அைழத்துவரச் ெசய்தான். அந்தணர் உள்ேள வந்ததும்,
“என்ன ேவண்டும்?” என மன்னன் ேகட்க, “பசிக்கு உணவு!” என்றார்
அந்தணர். மன்னனுக்கு ஒரு வழியில் நிம்மதி! அப்பாடா, நம்மால்
முடிந்தைதக் ேகட்டாேர!” பூ, இவ்வளவு தானா? யாரங்ேக, இந்த
அந்தணனுக்கு வயிறு நிைறயச் சாப்பாடு ேபாடுங்கள்!”

“உத்தரவு மன்னா!” அந்தணர் சாப்பாட்டுக்கு அைழத்துச் ெசல்லப்
பட்டார். உணவும் பrமாறப் பட்டது. அந்தணரும் இைலயில் ைக
ைவத்தாேரா இல்ைலேயா உணவு ெமாத்தமும் காேணாம், காணேவ
காேணாம்! சுற்றி இருந்தவர்கள் ஏதும் புrயாமல் மீ ண்டும் பrமாற,
மீ ண்டும் அந்தணர் ைகைவக்க, மீ ண்டும் அேத கைத! சைமத்த
அைனத்து உணவுகளும் வர, மிச்சம், மீ தி ைவக்காமல் அைனத்தும்
பrமாறப் பட அைனத்தும் இப்படிேய காணாமல் ேபாயின. ஆனால்
அந்தணrன் பசி மட்டும் தீரவில்ைல. பrமாறியவர்கள் கைளத்துச்
ேசார்ந்து ேபாய், “திரும்பச் சைமத்துத் தான் ேபாடேவண்டும்.
ெபாறுங்கள்.” என்று கூற, அந்தணருக்குக் ேகாபம் தைலக்கு
ஏறியது. “பசி என வந்தவனுக்கு முதலில் பசிையத் தீருங்கள்.
அப்புறம் சைமக்கலாம்.” என்று ெசால்ல, பணியாளர்கள் ெசய்வது
அறியாமல் தானியங்கைளப் பச்ைசயாக அப்படிேய எடுத்துக்
ெகாடுக்க அதுவும் ேபாதவில்ைல என அந்தணர் ெசால்ல,
ெநற்களஞ்சியம், தானியக் களஞ்சியம், பால், பழங்கள், காய்கறிகள்
என அைனத்தும் ேசமிப்பில் இருந்தைவ எல்லாம் ெகாடுத்தும்
அந்தணருக்குப் ேபாதவில்ைல.

இனி தானியம் விைளந்து வந்து ேசமித்தால்தான் அரண்மைனக்
களஞ்சியத்தில் தானியம். அரசனுக்குத் தகவல் ேபானது.
தைலநகrல் இருந்த குடிமக்கள் அைனவrடம் இருந்தும், உணவுப்
ெபாருட்கள், உணவு வைககள், தானிய வைககள், பழ வைககள்,
காய்கள் வரவைழக்கப் பட்டன. எங்கிருந்து எத்தைன வந்தாலும்
அந்தணர் ைக வக்கும்ேபாேத மாயமாய் மைறந்து ெகாண்டிருந்தது.
அைனவரும் நடுங்கினார்கள். மன்னனுக்கு அஸ்தியில் ஜுரம்
கண்டது! யாrவன்? ஏேதா பூதமாய் இருப்பாேனா? பிசாேசா? பிரம்ம
ராக்ஷேசா? இவைன எப்படியாவது நல்ல வார்த்ைத ெசால்லி
ெவளிேய அனுப்ப ேவண்டும் என நிைனத்த வண்ணம் அரசன்
முதலில் அந்த அந்தணைன நாட்ைட விட்டு ெவளிேய அனுப்புங்கள்
எனக் கட்டைள இட்டான். அந்தணன் அரசைனப் பார்த்து, “பசி என
வந்தவனுக்கு உணவு ெகாடுக்காமல் நாட்ைட விட்டுத்
துரத்துகின்றாேய? நீ ஒரு ெபrய மஹாராஜா! அதுவும் அன்ெறாரு
நாள் நாரதர் வந்தேபாது சைபயில், “நாெனாரு பிரம்மம். என்னால்
ஆக்கவும் முடியும், அழிக்கவும் முடியும். ெகாடுப்பதும், நான்,
எடுப்பதும் நான்! என்னால் முடியாதது எதுவும் இல்ைல.”
என்ெறல்லாம் ேபசினாேய? இந்த ஏைழப் பிராமணனின் பசிையப்
ேபாக்க முடியாத நீ யும் ஓர் அரசனா?“ என்று ேகட்டுவிட்டுச்
ெசன்றுவிட்டார். அரசனுக்குத் தன் தவறு புrந்தது. தன்
அகங்காரத்ைத நிைனத்து மனம் ெநாந்தான். தவைற உணர்ந்து
அதற்குப் பிராயச் சித்தமும் ெசய்ய விரும்பினான்.

இதனிைடயில் பசி, பசி என்று பறந்த அந்தணர் மிதிலாபுrைய
விட்டுத் தள்ளி ஒரு குடிைசயில் வசித்து வந்த திrசிரன் என்பவனின்
குடிைச வாயிலுக்கு வந்திருந்தார். திrசிரனின் மைனவி
விேராசைன. இருவரும் விநாயகrன் பக்தர்கள். அன்ைறய
வழிபாட்ைட முடித்துக் ெகாண்டு அன்ைறக்குக் கிைடத்த ஒேர ஒரு
அருகம்புல் இட்ட நீ ைர விநாயகருக்கு நிேவதனம் ெசய்து, அந்த
ஒற்ைற அருகம்புல்ைலக் கணவனுக்கு உணவாய் அளித்துவிட்டுத்
தான் அந்த நீ ைர அருந்தலாம் என விேராசைன எண்ணி இருந்தாள்.
அப்ேபாது தான் அந்தணர் அங்ேக ேபாய்ச் ேசர்ந்தார். ேசார்ேவாடு
இருந்த அந்தணைரப் பார்த்த திrசிரனும், அவன் மைனவியும்
அந்தணைர வரேவற்று என்ன ேவண்டும் எனக் ேகட்டனர்.
அந்தணரும், தனது தாளாத பசிையச் ெசால்லி, தான் ஜனகனின்
அரண்மைனக்குச் ெசன்றதாகவும், அங்ேக அளித்த உணவு
ேபாதவில்ைல. ஏேதா ேபாட்டான் அைர மனதாக என்றும்
ெசான்னார். திடுக்கிட்டனர் திrசிரனும், விேராசைனயும். அத்தைன
ெபrய மஹாராஜா உணவளித்ேத பசி ஆறாதவர் இங்ேக வந்து
சாப்பிட்டா பசி ஆறப் ேபாகின்றார்? கவைலயுடேன அவைரப்
பார்த்து, உள்ள நிைலைமையத் ெதளிவாய் எடுத்து உைரத்தார்கள்.
முதல் நாள் வைரயிலும் யாசகம் எடுத்து உணவு உண்டு
வந்தைதயும், அன்ைறக்கு யாசகத்திலும் எதுவும் கிட்டாமல்,
விநாயகருக்கு வழிபாடு ெசய்து, அருைக நிேவதனம் ெசய்து,
அதுவும் ஒேர ஒரு அருகம்புல்! அந்த அருைகக் கணவனுக்கு
உண்ணக் ெகாடுத்துவிட்டுத் தான் நீ ர் அருந்த இருந்தைதயும்
விேராசைன கண்ண ீர் ெபாங்கக் கவைலயுடேன ெதrவித்தாள்.

அந்தணேரா குதித்தார்! “ஆஹா, அருகும், அந்த அருகு இருந்த
நீ ருமா? இைதவிட எனக்கு ேவறு என்ன ேவண்டும்? என்னுைடய
குஷ்ட ேநாய்க்கான மருந்தல்லேவா அருகு? அைதத் தீர்க்க இந்த
அருகு ஊறிய நீ ைரவிடச் சிறந்த மருந்து உண்ேடா? ேமலும் ஜனகன்
உள்ளன்ேபாடு எனக்கு உணவு பைடக்கவில்ைல. அவனிடம் உள்ள
ெசல்வத்ைதக் காட்டவும், அவனுைடய ெசல்வாக்ைகக் காட்டவுேம
உணவு பைடத்தான். உள்ளன்ேபாடு ஒரு ைகப்பிடி உணவு
ெகாடுத்தால் வயிறு மட்டுமல்ல, மனமும் நிைறந்துவிடுேம. அதுவும்
தும்பிக்ைகயானுக்கு நீ ங்கள் இருவரும் நம்பிக்ைகேயாடு பைடத்தது
 ீ
வண் ேபாகுமா?” அந்தணர் அந்த அருைகக் கிட்டத் தட்டப் பறித்து
வாயில் ேபாட்டுக் ெகாண்டு நீ ைரயும் அருந்தினார். என்ன
ஆச்சrயம்? அங்ேக காட்சி ெகாடுப்பது யார்? தைல ஆட்டிக்
ெகாண்டு, மத்தள வயிறுடன் உத்தமி புதல்வன் அன்ேறா
வந்துவிட்டான்? இது என்ன விந்ைத? இது மட்டுமா? ேமலும், ேமலும்
விந்ைதகள் நடந்தன. திrசிரனின் மண்குடிைச இருந்த இடத்தில்
இப்ேபாது மாளிைக ஒன்று முைளத்தது. களஞ்சியம் நிரம்பி
வழிந்தது. தங்கமும், முத்தும், பவளமும், ைவரமும் மாளிைகயில்
காணக் கிைடத்தன. திrசிரன் தம்பதிகளுக்கு ஆனந்தம் தாங்க
முடியவில்ைல. பலவாறு விநாயகைரப் ேபாற்றித் துதித்தனர்.
அத்ேதாடு நில்லாமல் திrசிரனுக்கு வந்த பாக்கியம் ஜனகனுக்கும்
ெதrய ேவண்டாமா?

மிதிலாபுrேய ெசல்வத்தில் மிதந்தது. அந்தணரால் உண்ணப் பட்ட
உணவுப் ெபாருட்கைளப் ேபால் பல மடங்கு உணவுப் ெபாருட்கள்,
ேமன்ேமலும் ெசல்வங்கள், நிைறந்தன. திடீெரன வந்த
ெசல்வத்ைதக் கண்டு திடுக்கிட்ட மன்னன் விவரம் விசாrத்து
அறிந்து ெகாண்டு திrசிரைனக் காண வந்தான். அங்ேக இருந்த
விநாயக மூர்த்திைய வணங்கித் தன் மமைதைய அடக்கித் தனக்குப்
பாடம் புகட்டியதற்கு நன்றி ெசான்னான். விநாயகரும் அவன்
முன்னால் ேதான்றி, அவனுைடய அறியாைம நீ க்கி நல்ல குருைவ
நாடி ஞானத்ைதத் தரக் கூடிய அறிைவப் ெபற அருள் புrந்தார்.
அதன் பின்னேர ஜனகரும் யாக்ஞவல்கிய மஹrஷிைய நாடி
உபேதசம் ெபற்று ராஜrஷியாக மாறினார். அருகம்புல் ேதால்
ேநாய்கள் அைனத்ைதயும் தீர்க்கும் வல்லைம ெபற்றது.
முக்கியமாய் குஷ்டேநாய்க்கு அருகம்புல் மிகச் சிறந்த மருந்து என
இன்ைறய அறிவியல் கண்டறிந்து கூறியுள்ளதும் அைனவரும்
அறிந்திருப்பீ ர்கள்.
பிள்ைளயார் சுழி ேபாட்டு ெசயல் எதுவும் ெதாடங்கு?

எந்த ஒரு ேவைலையயும் ெசய்ய ஆரம்பிக்கும் முன்னர் நாம்
விநாயகப் ெபருமாைன ேவண்டிக் ெகாண்டு விட்ேட
ஆரம்பிக்கின்ேறாம் அல்லவா? இது நமக்கு மட்டும் இல்லாமல்
கடவுளரும் இவ்வாறு இருந்திருக்கின்றனர் என்பைதயும் இப்ேபாது
அறிந்து ெகாள்ேவாம். ெஜகந்மாதாவான அம்பிைகயானவள்
ஸ்ரீலலிைதயாக அவதாரம் எடுத்தாள் பண்டாசுரைன ஒழிக்க.
அப்ேபாது காேமஸ்வரனாகிய ஈசைன மணந்துவிட்டு அம்பாள்
பண்டாசுரைன ஒழிக்கச் ெசல்லுகின்றாள். அவள் ேசைனக்குத்
தைலைம தாங்கி சப்தமாதாக்களும் உடன் ெசல்கின்றனர். அப்ேபாது
நடக்கும் ேபாrல் பண்டாசுரன் விக்னயந்திரத்ைதப் பிரேயாகம்
ெசய்ய, அம்பிைகயின் ேசைனகள் நல்ல தூக்கத்தில்
ஆழ்ந்துவிடுகின்றன. இது என்ன இவ்வாறு ேநர்ந்து விட்டேத என
ேயாசித்த அம்பிைக, தான் ேபாருக்குக் கிளம்பும் முன்னர்
விக்ேனஸ்வரைனப் பிரார்த்திக்காததின் காரணேம எனப் புrந்து
ெகாள்கின்றாள். பின் முைறயாக விக்ேனஸ்வரருக்கு வழிபாடுகள்
ெசய்து அவைரப் பிரார்த்தித்து விக்ன யந்திரத்தின் பிரேயாகத்ைதப்
ெபாடிப் ெபாடியாக்கி பண்டாசுரைன நிர்மூலம் ெசய்கின்றாள்.

தாய்க்கு மட்டுமா இவ்வாறு ேநர்ந்தது? அகில உலகத்ைதயும்
பைடத்தவனும், தாய், தந்ைத இல்லாதவனும் முன்ைனப்
பழம்ெபாருளுக்கும், பழம்ெபாருள் ஆனவனும் ஆன அந்த
சர்ேவசனுக்ேக இவ்வாறு ேநர்ந்தது. திrபுரத்ைத எrக்கப்
புறப்பட்டார் ஈசன். அப்ேபாது அவர் கிளம்பிய ேதrன் அச்சு
முறிந்ததாய்ச் ெசால்லுவார்கள். இதற்கு ேதவர்கள் தங்களால் தான்
ஈசன் ேபாருக்குக் கிளம்பினார் என்ற கர்வம் ெகாண்டது தான்
காரணம் எனச் ெசால்லப் பட்டாலும், விநாயக வழிபாட்ைட ஈசன்
நிைறேவற்றாமல் கிளம்பியதும் ஒரு காரணம் எனச்
ெசால்லுகின்றனர். இந்தத் ேதர் அச்சு முறிந்த இடம் இன்றும்,
“அச்சிறுபாக்கம்” என்ற ெபயrல் வழங்கி வருகின்றது.
அடுத்து விநாயகர் உதவியது தன் அருைமத் தம்பிக்கு. ஆம், முருகப்
ெபருமானுக்கும் உதவினார் விநாயகர். விநாயகர் உதவி இன்றி
வள்ளிையத் திருமணம் ெசய்து ெகாண்டிருக்க முடியாது.
திருமாலின் கண்மலrன் ேதான்றிய இரு ெபண்களில் ஒருத்தியான
சுந்தரவல்லி முருகப் ெபருமாைனத் திருமணம் ெசய்து ெகாள்ள
ேவண்டித் தவமிருக்க முருகன் அவைளப் பூமியில் பிறந்து தம்ைம
மணப்பாள் எனச் ெசால்கின்றார். அவளும் நம்பிராஜனுக்கு
மகளாய்த் ேதான்றி வள்ளிமைலயில் வளர்ந்து வருகின்றாள். வள்ளி
என்ற ெபயrல் வளர்ந்து வந்த அவைளத் திருமணப் பருவம்
வந்ததும், மணம் ெசய்து ெகாள்ள முருகன் ஒரு ேவடனாய், பின்னர்
கிழவனாய் வர, வள்ளி மறுக்கின்றாள். முருகன் வள்ளிக்கு
யாைனயின் மீ து உள்ள பயத்ைதப் புrந்து ெகாண்டு, தன்
அண்ணனான விநாயகைர ேவண்ட, விநாயகரும் யாைன உருவில்
வந்து வள்ளிேயாடு முருகனுடன் ேசர்ந்து விைளயாடல்கள் புrந்து
பின்னர் வள்ளிைய முருகன் திருமணம் ெசய்து ெகாள்ள
உதவுகின்றார்.

விநாயகrன் வாகனம் சின்னஞ்சிறு பிராணியான மூஞ்சுறு ஆகும்.
ஒரு எலிையப் ேபாய் விநாயகர் வாகனமாய்க்
ெகாண்டிருக்கின்றாரா என எண்ணினால் அது நம் அறியாைமயின்
தவேற ஆகும். இைறவைன நம்மால் உணரத் தான் முடியும், புrந்து
ெகாள்ள முடியாது. இைறவன் இன்னார், இப்படிப் பட்டவர், இன்ன
குணத்தினவர் என யாராலும் வைரயறுக்கவும் முடியாது.
உண்ைமயில் யாைன ேபான்ற உருவமுைடய விநாயகர் ஒரு
எலியின் மீ து ஏறி உட்கார்ந்தால் அந்த எலி என்னத்துக்கு ஆகும்?
இல்ைலயா? இைத ஆழ்ந்து ேயாசித்தாேல உண்ைம புலப்படும்.
அணுவுக்கும் அணுவாக, நுண்ணுயிருக்குள்ளும், நுண்ணுயிராக,
ெபrதிலும் ெபrயதாக, ஒளியிலும் ஒளியாக, சூrயைன விடப்
பிரகாசமாக, ேகாடி சூrயப் பிரகாசத்ைத விட ேமம்பட்டவனாக
இைறவன் நம்மால் அறிய முடியாதவனாக இருக்கின்றான். அப்படிப்
பட்ட இைறவன் நம் கற்பைனக்ெகல்லாம் அப்பாற்பட்டவன்
அன்ேறா. இந்த நம் கற்பைனகைளக் கடந்து எல்ைலயற்றவன்
இைறவன் என்பேத இந்த எலி வாகனத்தின் கருத்து என ஆன்ேறார்
வாக்கின் மூலம் அறியலாம்.

அடுத்து நம் ஒளைவப் பிராட்டி விநாயகைர வழிபட்ேட மூதாட்டி
ஆனவள். நம் அைனவருக்கும் அது ெதrயுமல்லவா? இந்த
ஒளைவப் பிராட்டி ஒரு சமயம் விநாயகருக்கு வழிபாடுகள் ெசய்து
ெகாண்டிருக்கும்ேபாது ேசரமான் ெபருமாள் நாயனாரும், சுந்தர
மூர்த்தி நாயனாரும் ைகலாயத்துக்குச் ெசன்று ெகாண்டிருந்தனர்.
அவர்கள் விநாயக வழிபாடுகள் நடத்தும் ஒளைவையப்
பார்த்துவிட்டு, “ஒளைவேய, நீ ர் வரவில்ைலயா, நாங்கள்
ைகைலக்குச் ெசல்கின்ேறாம்,” எனச் ெசால்ல, “என் அப்பன்
விநாயகன் வழிபாடு நடத்தாமல் நான் வரமுடியாது” என ஒளைவ
ெசால்கின்றார். அவசரம், அவசரமாய் வழிபாட்ைட நடத்தலாேமா
என எண்ணி ஒளைவ ஆரம்பிக்க, விநாயகேரா ஒளைவயிடம்,
“ெமதுவாய் உன் வழக்கம்ேபாலேவ வழிபாடுகள் நடத்து. உன்ைனக்
ைகைலயில் ெகாண்டு ேசர்ப்பது எம் ெபாறுப்பு!” என உறுதி அளிக்க,
ஒளைவயும் நிதானமாகேவ வழிபாடுகள் ெசய்கின்றாள். அப்ேபாது
பாடப் பட்டைவேய விநாயகர் அகவல் என்றும் ெசால்வார்கள். இந்த
அகவல் எல்லாம் பாடி முடித்து ஒளைவ தயார் ஆனதும், விநாயகர்
தம் தும்பிக்ைகயால் ஒளைவைய ஒேர தூக்காய்த் தூக்கிக்
ைகைலயில் ெகாண்டு ேசர்ப்பித்தார். ஒளைவ ெசன்று பல
நாட்களுக்குப்பிறேக ேசரமான் ெபருமாள் நாயனாரும், சுந்தரமூர்த்தி
நாயனாரும் திருக்ைகைல வந்து ேசருகின்றனர்.



கணபதி துைண.

பிள்ைளயார் கைத

சிறப்புப் பாயிரம்

ெசந்தமிழ் முனிவன் ெசப்பிய காைதயுங்
கந்த புராணக் கைதயில் உள் ளதுவும்
இலிங்க புராணத்து இருந்தநற் கைதயும்
உபேதச காண்டத்து உைரத்தநற் கைதயும்
ேதர்ந்ெதடுத்து ஒன்றாய்த் திரட்டிஐங் கரற்கு
வாய்ந்தநல் விரத மான்மியம் உைரத்தான்
கன்னியங் கமுகிற் கயலினங் குதிக்குந்
துன்னிய வளவயற் சுன்னா கத்ேதான்
அரங்க நாதன் அளித்தருள் புதல்வன்
திரம்ெபறு முருகைனத் தினந்ெதாறும்
வரம்ெபற வணங்கும் வரதபண் டிதேன.

காப்பு

கரும்பு மி்ளநீ ருங் காெரள்ளுந் ேதனும்
விரும்பு மவல்பலவும் ேமன்ேம - லருந்திக்
குணமுைடய னாய்வந்து குற்றங்க டீர்க்குங்.
கணபதிேய யிக்கைதக்குக் காப்பு.

திருவிளங்கு மான்மருகா ேசவதனி ேலறி
வருமரன்றா ன ீன்றருளு ைமந்தா - முருகனுக்கு
முன்பிறந்த யாைன முகவா வுைனத் ெதாழுேவன்
என்கைதக்கு நீ ெயன்றுங் காப்பு.

விநாயகர் துதி
திருவாக்குஞ் ெசய்கருமங் ைககூட்டுஞ் ெசஞ்ெசாற்
ெபருவாக்கும் பீ டும் ெபருக்கும் - உருவாக்கும்
ஆதலால் வாேனாரு மாைன முகத்ேதாைனக்
காதலாற் கூப்புவர்தங் ைக.

ஒற்ைற யணிமருப்பு ேமாrரண்டு ைகத்தலமும்
ெவற்றி புைனந்த விழிமூன்றும் - ெபற்றெதாரு
தண்ைடக்கால் வாரணத்ைதத் தன்மனத்தி ெலப்ெபாமுதுங்
ெகாண்டக்கால் வராது கூற்று.

சப்பாணி
எள்ளு ெபாrேதன் அவல்அப்பமிக்கும் பயறும் இளநீ ரும்
வள்ளிக் கிழங்கும் மாம்பழமும் வாைழப்பழமும் பலாப்பழமும்
ெவள்ைளப்பாலும் ேமாதகமும் விரும்பிப்பைடத்ேதன் சந்நிதியில்
ெகாள்ைளக் கருைணக் கணபதிேயெகாட்டி அருள்க சப்பாணி.

சண்டப் ெபருச்சாளி ஏறிச் சைடெகாண்டு ைவயத் துலாவி
அண்டத்து அமரர் துதிக்க அடியார்க்கு அருளும் பிராேன
                                               ீ
எண்திக்கும் அன்பர்கள் பார்க்க இைணயற்ற ேபெராளி வசக்
குண்ைடக் கணபதி நம்பி ெகாடுங்ைகயாற் சப்பாணி ெகாட்ேட.

'சரஸ்வதி துதி'
புத்தகத் துள்ளுைற மாேத பூவில் அமர்ந்திடு வாழ்ேவ
வித்தகப் ெபண்பிள்ளாய் நங்காய் ேவதப் ெபாருளுக்கு இைறவி
முத்தின் குைடஉைட யாேள மூவுல குந்ெதாழுது ஏத்துஞ்
ெசப்புக் கவித்த முைலயாய் ெசவ்வr ஓடிய கண்ணாய்
தக்ேகாலந் தின்னும் வாயாய் சரஸ்வதி என்னுந் திருேவ
எக்காலமும் உன்ைனத் ெதாழுேவன் இயல்/இைச நாடகம் என்னும்
முத்தமிழ்க் கல்விகள் எல்லாம் முழுதும் எனக்கருள் ெசய்துஎன்
சித்தந் தனில்நீ இருந்து திருவருள் ெசய்திடுவாேய.

அதிகாரம்
ெபான்னிறங் கடுக்கும் புனற்ெசறி குடுமித்
ெதன்மைல யிருந்த சீர்சால் முனிவரன்
கந்த மும்மதக் கrமுகன் கைததைனச்
ெசந்தமிழ் வைகயாற் ெறளிவுறச் ெசப்பினன்
அன்னதிற் பிறவினில் அrல்தபத் திரட்டித்
ெதான்ெனறி விளங்கச் ெசால்லுவன் கைதேய.
[அrல் = குற்றம்.]



நூல்:

மந்தர கிrயில் வடபால் ஆங்கு ஓர்
இந்துவளர் ேசாைல இராசமா நகrயில்
அந்தணன் ஒருவனும் ஆயிைழ ஒருத்தியுஞ்
சுந்தரப் புதல்வைரப் ெபறுதல் ேவண்டிக்

கடவுள் ஆலயமுங் கடிமலர்ப் ெபாய்ைகயுந்
தடநிழற் பள்ளியுந் தாம்பல சைமத்துப்

புதல்வைரத் தருெகனப் ெபாருப்புஅரசு ஈன்ற
மதர்விழி பாகைன வழிபடு நாளின்

மற்றவர் புrயும் மாதவங் கண்டு
சிற்றிைட உைமயாள் சிவனடி வணங்கிப் [10]

பரேன சிவேன பல்லுயிர்க்கு உயிேர
அரேன மைறயவற்கு அருள்புrந்து அருெளன

அந்தஅந் தணனுக்கு இந்தநற் பிறப்பில்
ைமந்தrல்ைல ெயன்று மறுத்து அரன் உைரப்ப

எப்பr சாயினும் எம்ெபாருட்டு ஒருசுதன்
தப்பிலா மைறேயான் தனக்கு அருள் ெசய்ெகன

எைமயா ளுைடய உைமயாள் ெமாழிய
இைமயா முக்கண் இைறவன் ெவகுண்டு

ெபண்ெசாற் ேகட்டல் ேபைதைம ெயன்று
பண்ெசாற் பயிலும் பாைவைய ேநாக்கிப் [20]

ேபதாய் நீ ேபாய்ப் பிறெவன ெமாழிய
மாதுஉைம யவளும் மனந்தளவு உற்றுப்

ெபான்றிடு மானுைடப் புன்பிறப்பு எய்துதல்
நன்றல என்ேற நடுக்கமுற்று உைரப்பக்

கைறமிடற்று அண்ணல் கருைண கூர்ந்து
பிைறநுத லவற்குநீ பிள்ைள யாகச்
ெசன்று அவண் வளர்ந்து சிலபகல் கழித்தால்
மன்றல்ெசய் தருள்ேவாம் வருந்தைல ெயன்று

விைடெகாடுத்து அருள விலங்கன்மா மகளும்
ெபைடம யிற்சாயற் ெபண்மக வாகித் [30]

தார்மலி மார்பன் சதுர்மைறக் கிழவன்
சீர்மலி மைனவி திருவயிற் றுதித்துப்

பாைவ சிற்றிலும் பந்ெதாடு கழங்கும்
யாைவயும் பயின்ற இயல்பின ளாகி

ஐயாண்டு அைடந்தபின் அன்ைனயும் அத்தனும்
ைமயார் கருங்குழல் வாள்நுதல் தன்ைன

மானுட மைறேயாற்கு வதுைவ ெசய்திடக்
கானமர் குழலிையக் கருதிக் ேகட்பப்

பிறப்பிறப் பில்லாப் ெபrேயாற்கு அன்றி
அறத்தகு வதுைவக்கு அைமேயன் யான் என [40]

மற்றவன் தன்ைனஉன் மணமக னாகப்
ெபற்றிடல் அrெதனப் ெபயர்த்து அவர் ேபச

அருந்தவ முயற்சியால் அணுகுேவன் யாெனனக்
கருந்தட ெநடுங்கண் கவுr அங்கு உைரத்து

மருமலி கமல மலர்த்தடத்து அருகில்
தருமலி நிழல் தவச் சாைலயது அைமத்துப்

பணியணி பற்பல பாங்கியர் சூழ
அணிமலர்க் குழல் உைம அருந்தவம் பயில

அrைவதன் அருந்தவம் அறிேவாம் யாெமன
இருவரு மறியா விைமயவர் ெபருமான் [50]
மான் இடம் ஏந்தும் வண்ணமது ஒழிந்து
மானிட ேயாக மைறயவன் ஆகிக்

குைடெயாடு தண்டுநற் குண்டிைக ெகாண்டு
மடமயில் தவம்புr வாவிக் கைரயில்

கண்ணுதல் வந்து கருைண காட்டித்
தண்நறும் கூந்தல் ைதயைல ேநாக்கி

மின்ெபறு நுண்ணிைட ெமல்லிய லாய்நீ
என்ெபறத் தவமிங்கு இயற்றுவது என்றலும்

ெகான்ைற வார்சைடயைனக் கூடஎன்று உைரத்தலும்
நன்று எனச் சிrத்து நான்மைற ேயானும் [60]

மாட்டினில் ஏறி மான்மழுத் தrத்துக்
காட்டினிற் சுடைலயிற் கணத்துடன் ஆடிப்

பாம்பும் எலும்பும் பல்தைல மாைலயுஞ்
சாம்பரும் அணிந்து தைலேயாடு ஏந்திப்

பிச்ைசெகாண்டு உழலும் பித்தன் தன்ைன
நச்சிநீ ெசய்தவம் நைகதரும் நுமக்ெகனப்

பூங்ெகாடி அருந்தவம் பூசுரன் குைலத்தலும்
ஆங்குஅவள் நாணமுற்று அணிமைன புகுதச்

ேசடியர் வந்து ெசழுமலர் குழலிைய
வாடுதல் ஒழிெகன மனமிகத் ேதற்றிச் [70]

சிந்துர வாள்நுதற் ேசடியர் தாம்ேபாய்த்
தந்ைததா யிருவர் தாளிைன வணங்கி

வாவிக் கைரயில் வந்ெதாரு மைறேயான்
பாைவதன் ெசங்ைகையப் பற்றினான் என்றலுந்
ேதாடு அலர்கமலத் ெதாைடமைற முனிைய
ஆடக மாடத்து அணிமைன ெகாணர்கஎன

மாடக யாழ்முரல் மங்ைகயர் ஓடி
நீ டிய புகழாய் நீ எழுந்து அருள் என

ைமம்மலர்க் குழலி வந்துஎைன அைழக்கில்
அம்மைனப் புகுவன் என்று அந்தணன் உைரத்தலும் [80]

ெபாற்ெறாடி நீ ேபாய்ப் ெபாய்ைகயில் நின்ற
நற்றவ முனிைய நடாத்திக் ெகாணர்ெகனச்

சிவைன இகழ்ந்த சிற்றறி வுைடேயான்
அவைனயான் ெசன்றிங்கு அைழத்திேடன் என்று

சிற்றிைட மடந்ைதயுஞ் சீறினள் ஆகி
மற்ைறய மாதர் மதிமுகம் ேநாக்கி

ெநற்றியிற் கண்ணுைட நிமலனுக்கு அல்லெதன்
ெபாற்புஅமர் ெகாங்ைக ெபாருந்துதற்கு அrதால்

மானிட ேவட மைறயவன் தனக்கு
யான்ெவளிப் படுவ தில்ைலெயன்று இைசப்ப [90]

மைலயிைட வந்த மாமுனி தன்ைன
இைணயடி ெதாழுதல் இைளேயார்க்கு இயல்ெபனத்

தந்ைதயுந் தாயுந் தைகெபற ெமாழியச்
சிந்ைத குளிர்ந்து சீறுதல் ஒழிந்து

தாய்ெசால் மறுத்தல் பாவெமன்று அஞ்சி
ஆயிைழ தானும் அவெனதிர் ெசன்று

சுற்றிவந்து அவனடி சுந்தr வணங்கி
மற்றவன் தன்ைன மைனயிற் ெகாணர்ந்து
ஆதியம் பகவற்கு அன்பன் ஆகும்
ேவதியன் பைழய விருத்தன் என்ெறண்ணி [100]

ஆசனம் நல்கி அருக்கியம் முதலாப்
பாத பூசைனகள் பண்ணிய பின்னர்ப்

ேபானகம் பைடத்துப் ெபாrக்கறி பருப்புெநய்
ஆன்பால் மாங்கனி அழகிய பலாச்சுைள

ேதன்கத லிப்பழஞ் சீர்ெபறப் பைடத்து
அந்தணன் தன்ைன அமுதுெசய் வித்துச்

சந்தனங் குங்குமச் சாந்துஇைவ ெகாடுத்துத்
தக்ேகா லத்ெதாடு சாதிக் காயும்

கற்பூ ரத்ெதாடு கவின்ெபறக் ெகாண்டு
ெவள்ளிைல அைடக்காய் விளங்கிய ெபான்னின் [110]

ஒள்ளிய தட்டில் உகந்து முன்ைவத்துச்
சிவெனனப் பாவைன ெசய்து நிைனந்து

தவமைற முனிவைனத் தாளிைன வணங்கத்
ேதனமர் குழலி திருமுக ேநாக்கி

ேமானமா முனிபுன் முறுவல் காட்டிக்
கற்ைறச் சைடயுங் கரெமாரு நான்கும்

ெநற்றியில் நயனமும் நீ ல கண்டமும்
மானும் மழுவும் மலர்க்கரத்து இலங்கக்

கூன்மதி நிலவுங் ெகாழித்திட முடிேமல்
வரந்தரு முதல்வன் மடமயில் காணக் [120]

கரந்ததன் உருவங் காட்டி முன்நிற்ப
மரகத ேமனி மைலமகள் தானும்
                         ீ
விைரெவாடுஅங்கு அவன் அடி வழ்ந்துஇைறஞ் சினேள
அrஅயன் இந்திரன் அமரர் விஞ்ைசயர்

கருடர் கின்னரர் காய வாசியர்
ஏதமில் முனிவர் அவுணர் இராக்கதர்

பூதர் இயக்கர்கிம் புருடர் அலைக
சித்தர் தாரைககந் தருவர்கள் முதலாய்க்

கணிக்கரும் பதிெனண் கணத்தில் உள்ளவரும்
மணிக்கருங் களத்தைன வந்தைடந்து அதன்பின் [130]

மன்றல் அங் குழலிக்கு வதுைவநாள் குறித்துத்
ெதன்றல் வந்துஇலங்கு முன்றில் அகத்துப்

ெபான்திகழ் பவளப் ெபாற்கால் நாட்டி
மாணிக் கத்தால் வைளபல பரப்பி

ஆணிப்ெபான் தகட்டால் அழகுற ேவய்ந்து
நித்தில மாைல நிைரநிைர தூக்கிப்

பக்திகள் ேதாறும் பலமணி பதித்துத்
ேதாரணம் நாட்டித் துகில்விதா னித்துப்

பூரணப் ெபாற்குடம் ெபாலிவுற ைவத்துத்
திக்குத் ேதாறும் திருவிளக் ேகற்றிப் [140]

பத்திப் படர்முைளப் பாலிைக பரப்பிக்
கன்னலுங் கழுகுங் கதலியும் நாட்டிப்

பன்மலர் நாற்றிப் பந்தர் ேசாடித்து
நலமிகு ைகவேலார் நஞ்சணி மிடற்றைனக்

குலவிய திருமணக் ேகாலம் புைனந்தார்
வருசுரர் மகளிர் மைலமகள் தன்ைனத்
திருமணக் ேகாலஞ் ெசய்தன ராங்ேக
எம்பி ராைனயும் இளங்ெகாடி தன்ைனயும்

உம்பர் எல்லாம் ஒருங்குடன் கூடிக்
கடெலன விளங்கும் காவணந் தன்னில் [150]

[151 முதல் 199 வைர] [சிவன், உைம திருக்கல்யாணமும், விநாயகர்
அவதாரமும் இதில் கவனிக்கத் தக்கது.]

சுடர்விடு பவளச் சுந்தரப் பலைகயி்ல்
மைறபுகழ்ந்து ஏத்த மகிழ்ந்து உடன் இருத்திப்

பைறெயா லிேயாடு பனிவைள ஆர்ப்ப
வதுைவக்கு ஏற்ற மைறவிதி ெநறிேய

சதுர்முகன் ஓமச் சடங்குகள் இயற்றத்
தறுகலன் ஒளிெபான் தாலி பூட்டிச்

சிறுமதி நுதலிையச் சிவன்ைகப் பிடித்தபின்
அrவலஞ் சூழ எrவலம் வந்து

பrவுடன் பrமளப் பாயலில் ைவகிப்
ேபாதுஅணி கருங்குழற் பூைவ தன்னுடேன [160]

ஓதநீ ர் ேவலிசூழ் உஞ்ைசயம் பதிபுக
ஏரார் வழியில் எண்திைச தன்ைனப்

பாரா ேதவா பனிெமாழி நீ ெயன
வருங்கருங் குழலாள் மற்றும் உண் ேடாெவனத்

திருந்துஇைழ மடந்ைத திரும்பினாள் பார்க்கக்
களிறும் பிடியுங் கலந்துவிைள யாடல்கண்டு

ஒளிர்மணிப்பூணாள் உரேவா னுடேன
இவ்வைக யாய்விைள யாடுேவாம் ஈங்ெகன
அவ்வைக அரனும் அதற்கு உடன் பட்டு
மதகr யுrத்ேதான் மதகr யாக [170]

மதர்விழி உைமபிடி வடிவம் அதாகிக்
கூடிய கலவியில் குவலயம் விளங்க

நீ டிய வாேனார் ெநறியுடன் வாழ
அந்தணர் சிறக்க ஆனினம் ெபருகச்

ெசந்தழல் ேவள்விேவத ஆகமம் சிறக்க
அறம்பல ெபருக மறம்பல சுருங்கத்

திறம்பல அரசர் ெசகதலம் விளங்க
ெவங்கr முகமும் வியன்புைழக்ைகேயாடு

ஐங்கர தலமு மலர்ப்பதம் இரண்டும்
பவளத்து ஒளிேசர் ைபந் துவர்வாயுந் [180]

தவளக் கிம்புrத் தடமருப்பு இரண்டும்
ேகாடி சூrயர்ேபாற் குலவிடு ேமனியும்

ேபைழேபால் அகன்ற ெபருங்குட வயிறும்
ெநற்றியில் நயனமும் முப்புr நூலுங்

கற்ைறச் சைடயுங் கனகநீ ண் முடியுந்
தங்கிய முறம்ேபால் தைழமடிச் ெசவியுமாய்

ஐங்கரத்து அண்ணல் வந்துஅவ தrத்தலும்
ெபாங்கரவு அணிந்த புண்ணிய மூர்த்தியும்

மங்ைக மனமிக மகிழ்ந்து உடன் ேநாக்கி
விண்ணு ேளார்களும் விrந்த நான் முகனும் [190]

மண்ணு ேளார்களும் வந்துஉைன வணங்க
ஆங்குஅவர் தங்கட்கு அருள் சுரந்துஅருளித்
தீங்கது தீர்த்துச் ெசந்ெநறி அளித்துப்
பாரண மாகப் பலகனி யருந்தி

ஏரணி ஆலின்கீ ழ் இனிதுஇரு என்று
பூதலந் தன்னிற் புதல்வைன யிருத்திக்

காதல்கூர் மடநைடக் கன்னியுந் தானும்
ைமவளர் ேசாைல மாநகர் புகுந்து

ெதய்வ நாயகன் சிறந்துஇனிது இருந்தபின்
வான வராலும் மானு டராலும் [200]



"பிள்ைளயார் கைத" - 3

[201-400] [இந்தப் பதிவில், ஆவணியில் வரும் விநாயகர் சதுர்த்தி
விரதமுைற ெசால்லப்பட்டிருக்கிறது]

கானமர் ெகாடிய கடுவி லங்காலுங்
கருவி களாலுங் கால னாலும்

ஒருவைக யாலும் உயிர ழியாமல்
திரம்ெபற மாதவஞ் ெசய்து முன்னாளில்

வரம் ெபறுகின்ற வலிைம யினாேல
ஐம்முகச் சீயம்ஒத்து அடற்பைட சூழக்

ைகம்முகம் பைடத்த கயமுகத்து அவுணன்
ெபான்னுலகு அழித்துப் புலவைர வருத்தி

இந்நிலத் தவைர இடுக்கண் படுத்திக்
ெகாடுந் ெதாழில்புrயுங் ெகாடுைம கண்டு ஏங்கி [210]

அடுந்ெதாழிற் குலிசத்து அண்ணலும் அமரருங்
கைறபடு கண்டக் கடவுைளப் ேபாற்றி
முைறயிடக் ேகட்டு முப்புர ெமrத்ேதான்
அஞ்சlர் என்றுஅவர்க்கு அபயங் ெகாடுத்ேத

அஞ்சுைகக் கrமுகத்து அண்ணைல ேநாக்கி
ஆைனமா முகத்து அவுணேனாடு அவன்தன்

ேசைனகள் முழுவதுஞ் சிந்திடப் ெபாருது
குன்றுேபால் வளர்ந்த குறட்பைட கூட்டி

ெவன்றுவா ெவன்று விைடெகா டுத்தருள
ஆங்குஅவன் தன்ேனாடு அமர்பல உடற்றிப் [220]

பாங்குறும் அவன்பைட பற்றறக் ெகான்றபின்
ேதர்மிைச ேயறிச் சினங்ெகாடு ெசருவிற்

கார்முகம் வைளத்த கயமுகா சுரன்ேமல்
ஒற்ைறெவண் மருப்ைப ஒடித்து அவன் உரத்திற்

குற்றிட எறிந்தான் குருதிேசார்ந் திடேவ
             ீ
ேசார்ந்த வன்வழ்ந்து துண்ெணன எழுந்து

வாய்ந்த மூடிகமாய் வந்துஅவன் ெபாரேவ
வந்த மூடிகத்ைத வாகனம் ஆக்கி

எந்ைத விநாயகன் ஏறினன் இப்பால்
எறிந்த ெவண்மருப்புஅங்கு இைமெநாடி அளவில் [230]

ெசறிந்தது மற்றுஅவன் திருக்கரத் தினிேல
ெவல்லைவக் கதிர்ேவல் விழிபைடத்து அருளும்

வல்லைவ தைனத்தன் மைனஎன மணந்ேத
ஒைகேயாடு எழுந்துஆங்குஉயர்பைட சூழ

வாைகயும் புைனந்து வரும்வழி தன்னிற்
கருச்சங் ேகாட்டிக் கயல்கமுகு ஏறும்
திருச்ெசங் காட்டிற் சிவைன அர்ச்சித்துக்
கணபதீச் சுரம் எனுங் காரண நாமம்

கணபதி புகழ்தரு பதிக்குஉண் டாக்கிச்
சங்கரன் பார்ப்பதி தனிமன மகிழ [240]

இங்குவந்து அன்புடன் எய்திய பின்னர்க்
கணங்களுக்கு அரசாய்க் கதிர்முடி சூட்டி

இணங்கிய ெபருைமெபற்றுஇருந்திட ஆங்ேக
ேதவர்கள் முனிவர் சித்தர் கந்தருவர்

யாவரும் வந்துஇவண் ஏவல் ெசய்திடுநாள்
அதிகமாய் உைரக்கும் ஆவணித் திங்களின்

மதிவளர் பக்கம் வந்திடு சதுர்த்தியில்
விநாயகற் குrய விரதெமன்று என்ெறண்ணி

மனாதிகள் களித்து மரெபாடு ேநாற்றார்
இப்படி ேநாற்றிட் ெடண்ணிய ெபறுநாள் [250]

ஒப்பரும் விரதத்துஉறும்ஒரு சதுர்த்தியில்
ேநாற்று நற்பூைச நுடங்காது ஆற்றிப்

ேபாற்றி ெசய்திட்டார் புலவர் ஐங்கரைன
மருமலர் தூவும் வானவர் முன்ேன

நிருமலன் குமரன் நிருத்தம் புrந்தான்
அைனவருங் ைகெதாழுது அடிஇைண ேபாற்ற

வைனகழற் சந்திரன் மனச்ெசருக்கு அதனால்
ேபைழேபால் வயிறும் ெபருத்த காத்திரமுந்

தாழ்துைளக் ைகயும் தைழமுறச் ெசவியுங்
கண்டனன் நைகத்தான் கrமுகக் கடவுளுங் [260]
ெகாண்டனன் சீற்றம் குேபரைன ேநாக்கி
என்ைனக் கண்டுஇங்கு இகழ்ந்தைன சிrத்தாய்

உன்ைனக் கண்டவர் உைரக்கும் இத்தினத்திற்
பழிெயாடு பாவமும் பலபல விதனமும்

அழிவும் எய்துவர் என்று அசனிேபாற் சபித்தான்
விண்ணவ ெரல்லாம் மிகமனம் ெவருவிக்

கண்ணருள் கூருங் கடவுள் இத் தினத்திற்
ேகாரெவஞ் சினமிகக் ெகாண்டனன் அந்நாள்

மார்கழித் திங்கண் மதிவளர் பக்கஞ்
சதயந் ெதாட்ட சட்டிநல் விரதெமன் [270]

இதயத்து எண்ணி யாவரும் ேநாற்றார்.
இப்புவி மாந்தர் இயம்பிய விரதம்

ைவப்புடன் ேநாற்ற வைகஇனிச் ெசால்வாம்
குருமணி முடிபுைன குருகுலத்து உதித்த

தருமனும் இைளய தம்பி மார்களுந்
ேதவகி ைமந்தன் திருமுக ேநாக்கி

எண்ணிய விரதம் இைடயூ றின்றிப்
பண்ணிய ெபாழுேத பலிப்பு உண் டாகவுஞ்

ெசருவினில் எதிர்ந்த ெசறுநைர ெவன்று
மருமலர்ப் புயத்தில் வாைக சூடவும் [280]

எந்தத் ெதய்வம் எவ்விர தத்ைத
வந்தைன ெசய்யில் வருநமக்கு உைரெயனப்

பாட்டுஅளி துைதயும் பசுந்துழாய் மார்பனுங்
            ீ
ேகட்டருள் வர் எனக் கிளர்த்துத லுற்றான்
அக்கு நீ றணியும் அரன்முதல் அளித்ேதான்
விக்கினந் தீர்க்கும் விநாயக மூர்த்தி

ஓடைவத் திடும்ெபான் ஒத்துஒளி விளங்குங்
ேகாடி சூrயர்ேபாற் குலவிய ேமனியன்

கடகr முகத்ேதான் காத்திரம் ெபருத்ேதான்
தடவைர ேபாலுஞ் சதுர்ப்புய முைடேயான் [290]

சர்வா பரணமுந் தrக்கப் ெபற்றவன்
உறுமதிக் குழவிேபா ெலாருமருப் புைடேயான்

ஒருைகயில் தந்தம் ஒருைகயிற் பாசம்
ஒருைகயின் ேமாதகம் ஒருைகயிற் ெசபஞ்ெசய்

உத்தம மாைலேயான் உறுநிைன வின்படி
சித்தி ெசய்வதனாற் சித்தி விநாயகன்

என்றுஇைம யவரும் யாவருந் துதிப்ப
நன்றி தரும்திரு நாமம் பைடத்ேதான்

புரவலர்க் காணப் புறப்படும் ேபாதுஞ்
ெசருவினில் யுத்தஞ் ெசய்திடும் ேபாதும் [300]

வித்தி யாரம்பம் விரும்பிடும் ேபாதும்
உத்தி ேயாகங்கள் உஞற்றிடும் ேபாதும்

ஆங்கவன் தன்ைன அருச்சைன புrந்தாற்
தீங்குஉறாது எல்லாஞ் ெசயம் உண் டாகும் [304]

கரதலம் ஐந்துக் கணபதிக்கு உrய
விரதெமான்று உளைத விரும்பி ேநாற்றவர்க்குச்

சந்ததி தைழத்திடுஞ் சம்பத் துண்டாம்
புந்தியில் நிைனந்த ெபாருள்ைக கூடும்
ேமலவர் தைமயும் ெவன்றிட லாெமனத்
ேதவகி ைமந்தன் ெசப்பிடக் ேகட்டு [310]

நுவலரும் விரதம் ேநாற்றிடு மியல்பும்
புகர்முகக் கடவுைளப் பூைச ெசய்விதமும்

விrத்ெதமக்கு உைரத்திட ேவண்டுெமன்று இரப்ப
வைரக்குைட கவித்ேதான் வகுத்துைர ெசய்வான்

ேதருநீ ர் ஆவணித் திங்களின் மதிவளர்
பூர்வ பக்கம் புணர்ந்திடு சதுர்த்தியின்

முந்தும் புலrயின் முைறநீ ர் படிந்து
சந்தி வந்தனந் தவறாது இயற்றி
[புலr=விடியல்]

அத்தினம் அதனில் ஐங்கரக் கடவுைளப்
பத்திேயாடு அர்ச்சைன பண்ணுதல் ேவண்டும் [320]

ெவள்ளியாற் ெபான்னால் விளங்கும் அவன்தன்
ஒள்ளிய அருள்திரு உருவுண் டாக்கிப்
[ஒள்ளிய=ஒளிவிளங்கும்]

பூசைன புrயப் புகன்றனர் ெபrேயார்
ஆசுஇலா மண்ணால் அைமத்தலுந் தகுமால்
[ஆசு=குற்றம்]

பூசனஞ் ெசயுமிடம் புனித மாக்கி
வாசெமன் மலrன் மஞ்சr தூக்கிக்
[மஞ்சr=பூங்ெகாத்து]

ேகாடிகம் ேகாசிகம் ெகாடிவிதா னித்து
நீ டிய நூல்வைள நிைறகுடத்து இருத்தி
[ேகாடிகம், ேகாசிகம்=துணி, ஆைட]
விந்ைதேசர் சித்தி விநாயக னுருைவச்
சிந்ைதயில் நிைனந்து தியானம் பண்ணி [330]

ஆவா கனம் முதல் அர்க்கிய பாத்தியம்
வாகார் ஆச மனம்வைர ெகாடுத்து

ஐந்துஅமிர் தத்தால் அபிேட கித்துக்
கந்தம் சாத்திக் கேணச மந்திரத்தால்

ஈசுர புத்திரன் என்னும் மந்திரத்தால்
மாசுஅகல் இரண்டு வத்திரஞ் சாத்திப்

ெபாருந்துஉைம சுதனாப் புகலுமந் திரத்தால்
திருந்தும் பளிதத் தீபங் ெகாடுத்துப்
[பளிதம்=கற்பூரம்]

பச்சறுகு உடன் இரு பத்ெதாரு விதமாப்
பத்திர புட்பம் பலபல ெகாணர்ந்ேத [340]

உமாசுதன் கணாதிபன் உயர்கr முகத்ேதான்
குமார குரவன் பாசாங் குசகரன்

ஏக தந்தன் ஈசுர புத்திரன்
ஆகு வாகனன் அருள்தரு விநாயகன்

சர்வ காrயமுந் தந்தருள் புrேவான்
ஏரம்ப மூர்த்தி ெயன்னும் நாமங்களால்

ஆரம் பத்துடன் அர்ச்சைன பண்ணி
ேமாதகம் அப்பம் முதற்பணி காரந்

தீதுஅகல் மாங்கனி தீங்கத லிப்பழம்
வருக்ைக கபித்த மாதுளங் கனிெயாடு

[வருக்ைக=வருக்ைகப்பலா, கபித்தம்=விளாம்பழம்] [350]
தrத்திடு ெநட்டிைலத் தாைழமுப் புைடக்காய்
பருப்புெநய் ெபாrக்கறி பால்தயிர் ேபானகம்

[ெநட்டிைலத் தாைழ=ெவற்றிைல, முப்புைடக்காய்=[மூன்று
பிrவுகைள உைடய] ேதங்காய்; ெபாrக்கறி=புளியிடாமல் ெபாrத்த
கறி; ேபானகம்=ேசாறு]

விருப்புள சுைவப்ெபாருள் மிகவும் முன்ைவத்து
உருத்திரப் பிrயஎன்று உைரக்கும் மந்திரத்தால்

நிருந்தன் மகற்கு நிேவதனங் ெகாடுத்து
நற்றவர் புகன்ற நா னான்குஉப சாரமும்

[நானான்கு உபசாரம்= பதினாறு வைகயான உபசார ஆவாஹனம்,
தாபனம், சந்நிதானம், ஸந்நிேராதனம், அவகுண்டனம்.
ேதனுமுத்திைர, பாத்யம், ஆசமநியம், அர்க்யம்,
புஷ்பதானம்,தூபம்,தீபம்,ைசேவத்யம்,பாநீ யம்,ஜபஸமர்ப்பைண,ஆரா
த்திrகம்.]

மற்றவன் திருவுளம் மகிழ்ந்திடச் ெசய்து
எண்ணுந் தகுதி இருபிறப் பாளர்க்கு

உண்அறு சுைவேசர் ஓதனம் நல்கிச்
சந்தன முத்துத் தானந் தக்கிைண
[தக்கிைண=தட்சைண] [360]

அந்தணர்க்கு ஈந்திட்டு அருச்சகன் தனக்குத்
திருத்தகும் விநாயகத் திருவுரு வத்ைதத்

தrத்த வத் திரத்துடன் தானமாக் ெகாடுத்து
ைநமித் திகம் என நவில்தரு மரபால்

[ைநமித்திகம்= முைறயாக விேசஷ காலங்களில் ெசய்யப்படும்
விழா]
இம்முைற பூசைன யாவர் ெசய்தலும்
எண்ணிய கருமம் யாைவயு முடிப்பர்

திண்ணிய ெசருவிற் ெசயம்மிகப் ெபறுவர்
அரன் இவன் தன்ைனமுன் அர்ச்சைன பண்ணிப்

[ெசரு=ேபார்]

புரெமாரு மூன்றும் ெபாடிபட எrத்தான்
உருத்திரன் இவைன உபாசைன பண்ணி [370]

விருத் திராசுரைன ெவன்றுெகான் றிட்டான்
அகலிைக இவன்தாள் அர்ச்சைன பண்ணிப்

பகர்தருங் கணவைனப் பrவுட னைடந்தாள்
தண்ணார் மதிமுகத் தாள் தமயந்தி
[பகர்=ஒளி]

அன்னான் இவைன அர்ச்சைன பண்ணி
நண்ணார் பரவு நளைன அைடந்தாள்

ஐங்கரக் கடவுைள அர்ச்சைன பண்ணி
ெவங்கத நிருதைர ேவரறக் கைளந்து

தசரதன் ைமந்தன் சீைதைய யைடந்தான்
பகிரத ெனன்னும் பார்த்திவன் இவைன [380]

மதிதலந் தன்னின் மலர்ெகாடு அர்ச்சித்து
வரநதி தன்ைன ைவயகத்து அைழத்தான்
[வரநதி=கங்ைக]

அட்ட ேதவைதகளும் அர்ச்சித்து இவைன
அட்ட ேபாகத்துடன் அமிர்தமும் ெபற்றார்
உருக்மணி ெயன்னும் ஒண்ெடாடி தன்ைனச்
ெசருக்ெகாடு வவ்விச் சிசுபா லன்தான்

[ஒண்ெடாடி= ஒள்+ெதாடி= ஒளி ெபாருந்திய ைகவைளகைள
அணிந்தவள், [வவ்வு=ெகாள்ைளயிடு, கவர்தல்]

ெகாண்டு ேபாம் அளவிற் குஞ்சர முகைன
வண்டு பாண்மிழற்றா மலர்ெகாடு அர்ச்சித்துத்

[பாண்=கள்]

தாrயின் மறித்தவன் தைனப்புறங் கண்டு
யாமும் அங்கு அவைள இன்புறப் ெபற்ேறாம் [390]

புகர்முகக் கடவுைளப் பூசைன புrந்து
மிகமிக மனத்தில் விைளந்தன ெபற்றார்

[புகர்முகம்=புள்ளிகள் நிைறந்த முகம் உைடய யாைன]

இப்புவி தன்னில் எண்ணிலர் உளரால்
அப்படி நீ விரும் அவைன யர்ச்சித்தால்

                                          ீ
எப்ெபாருள் விரும்பின ீர் அப்ெபாருள் ெபறுவர்
என்றுகன் ெறrந்ேதான் எடுத்திைவ உைரப்ப

[கன்ெறறிந்ேதான்= திருமால், 'கன்று குணிலா எறிந்ேதாய் கழல்
ேபாற்றி']

அன்றுமுதல் தருமனும் அனுசரும் இவைனப்
பூசைன புrந்து கட் புலன் இலான் ைமந்தைர

[கட் புலன் இலான்= கண்பார்ைவ இல்லாத திருதாஷ்டிரன்]

நாசனம் பண்ணி நராதிபர் ஆகிச்
சிந்ைதயில் நிைனத்தைவ ெசகத்தினிற் ெசயங்ெகாண்டு [400]
அறுகின் மகிைம

ஒரு சமயம் ெகளண்டின்ய முனிவர் தன் மைனவியான
ஆசிrையயுடன் தவ வாழ்க்ைக வாழ்ந்து வந்த காலத்தில், அவர்
அவ்வளவு ெசல்வம் ெபற்றவராய் இருக்கவில்ைல.
ெகளண்டின்யேரா விநாயகர் ேமல் அளவற்ற பக்தியுடன் அவைரப்
பூஜித்து வந்தார். தினமும் விநாயகருக்கு அறுகம் புல்லால்
அர்ச்சைனகளும் ெசய்து வந்தார்.

ஆசிrையக்குக் கணவன் மன்னர்கைளயும், சக்கரவர்த்திகைளயும்
நாடி ெபரும் ெபாருள் ஈட்டி வரவில்ைலேய எனத் தாபம் இருந்து
வந்தது. என்றாலும் ெவளிக்காட்டிக் ெகாள்ளாமல் தன் கணவனுக்கு
உற்ற பணிவிைடகைளச் ெசய்து வந்தாள். என்றாலும் ெசல்வம்
இல்லாதது ஒரு ெபரும் குைறயாகேவ இருந்தது அவளுக்கு.
மைனவியின் முகவாட்டத்ைதக் கவனித்த ெகளண்டின்ய முனிவர்
காரணத்ைத அறிந்திருந்தாலும், மைனவியின் வாயாலும் அைதக்
ேகட்டு அறிந்தார்.

மைனவியின் மாையைய அகற்றவும், அவளுக்கு அருகின்
மகிைமையயும், இைறவனின் ேமன்ைமையயும் உணர்த்த ேவண்டி,
ெகளண்டின்யர் அவளிடம், அறுகு ஒன்ைற விநாயகருக்குச்
சமர்ப்பித்து விட்டு எடுத்துத் தந்தார். “இந்த அறுைகத்
ேதேவந்திரனிடம் ெகாடுத்து இதன் எைடக்கு ஈடாகப் ெபான்
ெபற்றுக் ெகாள்வாயாக!” என ஆசியும் வழங்கினார்.

ஆசிrைய திைகத்தாள். “என்ன? ஒரு சிறிய அறுகம்புல்லின்
எைடக்கு ஒரு குந்துமணிப் ெபான் கூட வராேத?” என நிைனத்தாள்.
அலட்சியமாகவும், நிதானமாகவும் ேதேவந்திரைன அைடந்தாள்.
அவனிடம் நடந்தைதச் ெசால்லி இந்த அறுகின் எைடக்குப் ெபான்
ேவண்டுமாம் எனவும் ேகட்கேவ, ேதேவந்திரன் திைகத்து அருகின்
எைடக்குப் ெபான்னா? என்னால் இயலாத ஒன்ேற எனத் தவித்துத்
தன் ெசல்வம் பூராைவயும் தராசில் ஒரு பக்கமும், அருைக
மறுபக்கமும் ைவத்தான்.
அப்ேபாது அறுகின் எைடக்கு அந்தச் ெசல்வம் வரவில்ைல.
ேதேவந்திரன் தாேன ஏறி உட்காரேவ சமனாயிற்று, தராசு. இப்ேபாது
திைகத்தாள் ஆசிrைய. இருவரும் ெகளண்டிய முனிவrன்
ஆசிரமத்திற்கு வந்தனர். ெகளண்டின்ய முனிவrடம் நடந்தைதச்
ெசான்ன ஆசிrைய ெவட்கித் தைல குனிந்தாள். ேதேவந்திரைனப்
ேபாகச் ெசான்ன ெகளண்டின்யர், ஆசிrையயிடம் இந்த அறுகின்
மதிப்பு உனக்குத் ெதrயவில்ைல என்று அைதப் பற்றிச் ெசால்ல
ஆரம்பித்தார்.

ேதவேலாகத்தில் ேதவகன்னிகள் நாட்டியமாடிய ேவைளயில்
அங்ேக வந்த யமதர்ம ராஜன் தன் மைனவிையப் பார்க்க எண்ணித்
தன் தர்ம ேலாகத்துக்குச் ெசல்லும் ேவைளயில் அவனின் உடலில்
இருந்து ெவளிப்பட்ட ெவப்பம் ஒரு அசுரனாக மாறியது.
அக்னிையவிடவும் அதிகமான ெவப்பத்துடன் இருந்த அந்த அசுரன்
“அனலாசுரன்” எனேவ அைழக்கப் பட்டான். அக்னி ேதவனுக்ேக
அவைன ெநருங்க முடியாத அளவுக்குத் தகித்துக் ெகாண்டிருந்தான்.
யமதர்ம ராஜைனத் தவிர மற்றவர் அனலாசுரனின் ெகாடுைமயால்
தவித்தனர்.

அப்ேபாது ஒரு அந்தணர் வடிவில் ேதான்றிய விநாயகர்,
அவர்கைளத் ேதற்றி அனலாசுரைனத் ேதடிப் ேபானார். தம் சுய
உருேவாடு விஸ்வரூபம் எடுத்த அவர், தன் துதிக்ைகயால் அந்த
அனலாசுரைன அப்படிேய எடுத்து விழுங்கினார். ேபைழ
வயிற்றுக்குள் மூன்று உலைகயும் அடக்கிய விநாயகrன்
வயிற்றுக்குள் அனலாசுரன் ேபாகவும் அைனவரும் ெவப்பம் தாங்க
முடியாமல் தவித்தனர்.

பிரம்மா விநாயகனின் ேமனி குளிர்ந்தால் தான் இந்த ெவப்பம்
தணியும் என அைனவைரயும் விநாயகrன் ேமனி ெவப்பத்ைதக்
குைறக்கச் ெசால்லேவ, அைனவரும் ஒவ்ெவாரு வழியில்
விநாயகrன் ெவப்பத்ைதத் தணிவித்தார்கள். ஒருவர் பாலாக
அபிேஷஹம் ெசய்ய, இன்ெனாருவர், சந்தனம், பன்ன ீர், ேதன், தயிர்
என அபிேஷஹம் ெசய்கின்றனர். அப்ேபாது அங்ேக வந்த rஷி,
முனிவர்கள் விஷயம் ெதrந்து ெகாண்டு 21 அறுகம்புற்களால்
விநாயகைர அர்ச்சிக்கேவ விநாயகர் ேமனி குளிர்ந்தது.

இந்த மூவுலகின் ெவப்பமும் குைறந்தது. அன்று முதல் விநாயக
வழிபாட்டில் அருகு முக்கிய இடத்ைதப் பிடித்தது. ேவறு பூக்கேளா,
மலர்கேளா, இைலகேளா இல்லாவிட்டாலும் ஒரு சிறிய அறுேக
விநாயகைர மனம் மகிழ்விக்க ைவக்கும்.

                   ஸ்ரீ கேணச "பஞ்சரத்னம்"

முதா கராத்த ேமாதகம் ஸதா விமுக்தி ஸாதகம்
கலாதராவ தம்ஸகம் விலாஸி ேலாக ரக்ஷகம்
அநாயைகக நாயகம் விநாசி'ேதப ைதத்யகம்
நதாச'பாசு' நாச'கம் நமாமி தம் விநாயகம்

நேததராதி பீ கரம் நேவாதி தார்க்க பாஸ்வரம்
நமத் ஸ¤ராr நிர்ஜ்ஜரம் நதாதிகாப துத்தரம் ஐ
ஸ¤ேரச்'வரம் நிதீச்வரம் கேஜச்'வரம் கேணச்'வரம்
மேஹச்'வரம் தமாச்'ரேய பராத்பரம் நிரந்தரம்

ஸமஸ்த ேலாகச'ங்கரம் நிரஸ்தைதத்ய குஞ்ஜரம்
தேரதேராதரம் வரம் வேரப வக்த்ர மக்ஷரம்
க்ருபாகரம் க்ஷமாகரம் முதாகரம் யச'ஸ்கரம்
மனஸ்கரம் நமஸ்க்ருதாம் நமஸ்கேராமி பாஸ்வரம்

அகிஞ்சனார்த்தி மார்ஜனம் சிரந்தேனாக்தி பாஜனம்
புராr பூர்வ நந்தனம் ஸ¤ராr கர்வ சர்வணம்
ப்ரபஞ்ச நாச' பீஷணம் தனஞ்ஜயாதி பூஷணம்
கேபாலதான வாரணம் பேஜ புராண வாரணம்

நிதாந்த காந்த தந்தகாந்தி மந்தகாந்த காத்மஜம்
அசிந்த்யரூப மந்த ஹீன மந்தராய க்ருந்தனம்
ஹ்ருதந்தேர நிரந்தரம் வஸந்த ேமவ ேயாகிநாம்
தேமகதந்த ேமவ தம் விசிந்தயாமி ஸந்தகம்
மஹா கேணச பஞ்சரத்ன மாதேரணேயா(அ)ன் வஹம்
ப்ரஜல்பதி ப்ரபாதேக ஹ்ருதி ஸ்மரன் கேணச்'வரம்
அேராகதா மேதாஷதாம் ஸ¤ஸஹிதீம் ஸ¤புத்ரதாம்
ஸமாஹிதாையரஷ்ட பூதி மம்யுைபதி ேஸா(அ)சிராத்*




                         ேவழ முகம்

ேவழமுகத்து விநாயகைனத் ெதாழ வாழ்வு மிகுத்து வரும்
ெவற்றி மிகுத்து ேவலவைனத் ெதாழ புத்தி மிகுத்து வரும்
ெவள்ைளக் ெகாம்பன் விநயகைனத் ெதாழ துள்ளி ஒடும்
ெதாடர்ந்த விைனகள்
அப்ப முப்பழம் அமுது ெசய்தருளிய ெதாப்ைபயப்பைனத்
ெதாழ விைனயறுேம

அல்லல்ேபாம் வல்விைனேபாம் அன்ைன வயிற்றிற் பிறந்த
ெதால்ைலேபாம் ேபாகாத் துயரம்ேபாம், நல்ல
குணமதிக மாமருைணக் ேகாபுரத்துள் ேமவும்
கணபதிையக் ைகெதாழுதக் கால்.
-விேவக சிந்தாமணி-



ஐந்து கரத்தைன யாைன முகத்தைன
இந்தி னிளம்பிைற ேபாலும் எயிற்றைன
நந்தி மகன்றைன ஞானக் ெகாழுந்திைனப்
புந்தியில் ைவத்தடி ேபாற்றுகின் ேறேன.
                         திருமந்திரம்
    விநாயகர் அகவல் - ஔைவயார் அருளிச் ெசய்தைவ

சீதக் களபச் ெசந்தா மைரப்பூம்
பாதச் சிலம்பு பலவிைச பாடப்
ெபான்னைர ஞாணும் பூந்துகில் ஆைடயும்
வன்னமருங்கில் வளர்ந்தழ ெகறிப்பப்
ேபைழ வயிறும் ெபரும்பாரக் ேகாடும்

ேவழ முகமும் விளங்குசிந் தூரமும்
அஞ்சு கரமும் அங்குச பாசமும்
ெநஞ்சிற் குடிெகாண்ட நீ ல ேமனியும்
நான்ற வாயும் நாலிரு புயமும்
மூன்று கண்ணும் மும்மதச் சுவடும்

இரண்டு ெசவியும் இலங்குெபான் முடியும்
திரண்டமுப் புrநூல் திகெழாளி மார்பும்
ெசாற்பதம் கடந்த துrயெமய்ஞ் ஞான
அற்புதம் நின்ற கற்பகக் களிேற!
முப்பழ நுகரும் மூஷிக வாகன!

இப்ெபாழு ெதன்ைன ஆட்ெகாள ேவண்டித்
தாயா ெயனக்குத் தாெனழுந் தருளி
மாயாப் பிறவி மயக்கம் அறுத்துத்
திருந்திய முதைலந் ெதழுத்தும் ெதளிவாய்ப்
ெபாருந்தேவ வந்ெதன் உளந்தனில் புகுந்து

குருவடி வாகிக் குவலயந் தன்னில்
திருவடி ைவத்துத் திறமிது ெபாருெளன
வாடா வைகதான் மகிழ்ந்ெதனக் கருளிக்
ேகாடா யுதத்தால் ெகாடுவிைன கைளந்ேத
உவட்டா உபேதசம் புகட்டிெயன் ெசவியில்

ெதவிட்டாத ஞானத் ெதளிைவயும் காட்டி
ஐம்புலன் தன்ைன அடக்கும் உபாயம்
இன்புறு கருைணயின் இனிெதனக் கருளிக்
கருவிக ெளாடுங்கும் கருத்திைன யறிவித்(து)
இருவிைன தன்ைன அறுத்திருள் கடிந்து

தலெமாரு நான்கும் தந்ெதனக் கருளி
மலெமாரு மூன்றின் மயக்கம் அறுத்ேத
ஒன்பது வாயில் ஒருமந் திரத்தால்
ஐம்புலக் கதைவ அைடப்பதும் காட்டி
ஆறா தாரத்(து) அங்குச நிைலயும்

ேபறா நிறுத்திப் ேபச்சுைர யறுத்ேத
இைடபிங் கைலயின் எழுத்தறி வித்துக்
கைடயிற் சுழுமுைனக் கபாலமும் காட்டி
மூன்றுமண் டலத்தின் முட்டிய தூணின்
நான்ெறழு பாம்பின் நாவில் உணர்த்திக்

குண்டலி யதனிற் கூடிய அசைப
விண்ெடழு மந்திரம் ெவளிப்பட உைரத்து
மூலா தாரத்தின் மூண்ெடழு கனைலக்
காலால் எழுப்பும் கருத்தறி வித்ேத
அமுத நிைலயும் ஆதித்தன் இயக்கமும்

குமுத சகாயன் குணத்ைதயும் கூறி
இைடச்சக் கரத்தின் ஈெரட்டு நிைலயும்
உடல்சக் கரத்தின் உறுப்ைபயும் காட்டிச்
சண்முக தூலமும் சதுர்முக சூக்கமும்
எண் முகமாக இனிெதனக் கருளிப்

புrயட்ட காயம் புலப்பட எனக்குத்
ெதrெயட்டு நிைலயும் ெதrசனப் படுத்திக்
கருத்தினில் கபால வாயில் காட்டி
இருத்தி முத்தி யினிெதனக் கருளி
என்ைன யறிவித்(து) எனக்கருள் ெசய்து

முன்ைன விைனயின் முதைலக் கைளந்து
வாக்கும் மனமும் இல்லா மேனாலயம்
ேதக்கிேய ெயன்றன் சிந்ைத ெதளிவித்(து)
இருள்ெவளி யிரண்டுக்(கு) ஒன்றிடம் என்ன
அருள்தரும் ஆனந்தத்(து) அழுத்திெயன் ெசவியில்
 எல்ைல யில்லா ஆனந் தம்அளித்(து)
 அல்லல் கைளந்ேத அருள்வழி காட்டிச்
 சத்தத்தின் உள்ேள சதாசிவம் காட்டிச்
 சித்தத்தின் உள்ேள சிவலிங்கம் காட்டி
 அணுவிற்(கு) அணுவாய் அப்பாலுக்(கு) அப்பாலாய்க்

 கணுமுற்றி நின்ற கரும்புள்ேள காட்டி
 ேவடமும் நீ றும் விளங்க நிறுத்திக்
 கூடுெமய்த் ெதாண்டர் குழாத்துடன் கூட்டி
 அஞ்சக் கரத்தின் அரும்ெபாருள் தன்ைன
 ெநஞ்சக் கருத்தின் நிைலயறி வித்துத்

 தத்துவ நிைலையத் தந்ெதைன யாண்ட
 வித்தக விநாயக விைரகழல் சரேண!

                 விநாயகர் அகவல் பிறந்த கைத

"சீதக் களபச் ெசந்தாமைரப் பூம்பாதச்சிலம்பு' என்று ஔைவயார்
பாடிய விநாயகர் அகவைலச் சீர்காழி ேகாவிந்தராஜன் பாடக்
ேகட்டிருப்பீர்கள். தித்திக்கும் ேதவகானம் அது. இந்த அகவலில் சில
வார்த்ைதகள் நமக்குப் புrயாது. ஆனால், விநாயகருக்கு மிகவும்
பிடித்த பாடல் இது. விநாயகேர ஔைவயார் முன் ேநrல் ேதான்றி,
அவைரப் பாடும் படி ெசால்லி, தைலயாட்டிக் ேகட்ட பாடல் இது.

திருமாக்ேகாைத என்னும் ேசரமான் ெபருமாள் மன்னர்,
சுந்தரமூர்த்தி நாயனாருக்கு ெநருங்கிய நண்பர். ஒருநாள்
சுந்தரமூர்த்தி சுவாமிகள் இல்லறம் ெவறுத்து, ைகலாயம் ெசல்ல
எண்ணி சிவெபருமாைனப் புகழ்ந்து பாடிக் ெகாண்டிருந்தார். சிவன்
அவைர ைகலாயத்திற்கு அைழத்துச் ெசல்ல ஐராவதம் என்னும்
ேதவேலாக யாைனையயும், ேதவர்கைளயும் அனுப்பினார்.
சுந்தரரும் யாைன மீ து கிளம்பி விட்டார்.

அப்ேபாது ெவளியில் ெசன்றிருந்த ேசரமான் ெபருமாள், வானத்தில்
இந்த அதிசயத்ைதப் பார்த்தார். அவருக்குச் சுந்தரைரப் பிrய
மனமில்ைல. எனேவ, தன் குதிைரயில் ஏறிய அவர் அதன் காதில்
"சிவாயநம' என்னும் பஞ்சாட்சர மந்திரத்ைத ஓதினார். உடேன
குதிைரயும் ைகலாயத்ைத ேநாக்கிப் பறந்தது. இைத அறிந்த
மன்னrன் பைடத் தைலவர்கள் அவைரப் பிrய மனமின்றி
தங்கைளத் தாங்கேள மாய்த்துக் ெகாண்டனர். அவர்களது உயிரும்
ைகலாயத்ைத ேநாக்கிப் பறந்தது.

இப்படி ெசன்ற சுந்தரரும், ேசரமான் ெபருமாளும், கீ ழ் ேநாக்கிப்
பார்த்தனர். ஓrடத்தில் ஔைவயார் விநாயகர் பூைஜயில்
இருப்பைதக் கண்டு "நீ யும் வாேயன் பாட்டி' என்று அைழத்தனர்.
பூைஜைய முடித்து விட்டு வருகிேறன் என்று ஔைவப்பாட்டி பதில்
அளித்தாள். அப்ேபாது விநாயகர் ஔைவயார் முன் ேதான்றி, "நீ யும்
ைகலாயம் ேபாக ேவண்டுமா?' என்றார்.

"நீ இருக்கும் இடமும், உன்ைனப் பூஜிக்கும் இடமுேம எனக்கு
ைகலாயம் ேபாலத்தான். நீ விருப்பப்பட்டால் என்ைன
ைகலாயத்திற்கு ெகாண்டு ேபா' என்றார் ஔைவயார்.
"ஔைவேய! நீ குழந்ைதகளுக்காக நிைறய பாடியிருக்கிறாய்.
ெதய்வக் குழந்ைதயான என்ைனப் பற்றி ஒரு பாட்டுப் பாடு'
என்றதும், "சீதக்களப' என ஆரம்பிக்கும் அகவைலப் பாடினார். பாடி
முடிந்ததும், விநாயகர் மகிழ்ச்சியில் அவைளத் தும்பிக்ைகயால்
தூக்கி, சுந்தரரும் ேசரமான் ெபருமாள் நாயனாரும் ைகலாயம்
ெசன்று ேசர்வதற்கு முன்பாகேவ ெகாண்டு ேசர்த்து விட்டார்.

ைகலாயத்ைத அைடந்த பிறகு ஔைவயாைர சுந்தரரும், ேசரமான்
ெபருமாளும் ஆச்சrயப்பட்டு நடந்த விபரத்ைதக் ேகட்டனர்.
விநாயகர் முதற்கடவுள். அவைர வணங்குேவார் எல்லாவற்றிலும்
முதல்நிைலயில் தான் இருப்பார்கள் என்றாள் ஔைவ. இப்படி
பிறந்தது தான் விநாயகர் அகவல் என்னும் ேதன்தமிழ் பாடல்.

நாேயன் பல பிைழ ெசய்து கைளத்து உைன நாடி வந்ேதன்
நீ ேய சரணம் நினதருேள சரணம் சரணம் விநாயகா
Compiled and circulated by:




                   Vanakkam Subbu




               வாழிய ெசந்தமிழ்! வாழ்க நற்றமிழர்!
                  வாழிய பாரதமணித் திருநாடு!

				
DOCUMENT INFO
Shared By:
Stats:
views:97
posted:1/16/2012
language:
pages:48
V.K.Swamy Sreedharan V.K.Swamy Sreedharan Mr http://sreeforyou.blogspot.com/
About I am a good reader - anything from bus ticket to encyclopedia.. Here You can get English and Tamil (South Indian language) Docs and Books.