saeed_saman_11_12_26

‫62 ﺩﺳـﺎﻣـﺒﺮ 1102‬









‫ﺻﺪﻭﺭ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺧﺮﻭﺝ ﺭﺳﻤﻰ ﻭﺍﺣﺪﻫﺎﻯ ﺭﺯﻣﻰ ﺍﺭﺗﺶ ﺍﻳﺎﻻﺕ ﻣﺘﺤﺪ ﺍﺯ ﻋﺮﺍﻕ‬

‫ﺩﺭ ﺯﻣﻴﻨﻪﻫﺎﻯ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺑﺎﺯﺗﺎﺏ ﻳﺎﻓﺖ. ﮔﺮﻭﻫﻰ ﺍﺯ ﻣﺨﺎﻟﻔﺎﻥ ﺑﺎﺭﺍﻙ ﺍﻭﺑﺎﻣﺎ ﺩﺭ‬

‫ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ ﺣﺎﻛﻤﻴﺖ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻋﻘﺐﻧﺸﻴﻨﻰ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺗﻨﺪﺭﻭﻫﺎﻯ ﺍﺳﻼﻣﮕﺮﺍ ﻣﺘﻬﻢ‬

‫ﻛﺮﺩﻧــﺪ، ﻭ ﺑﺮﺧﻰ ﺩﻳﮕﺮ، ﻛﻪ ﺍﺯ ﻃﺮﻓــﺪﺍﺭﺍﻥ ﺭﺋﻴﺲﺟﻤﻬﻮﺭ ﻓﻌﻠﻰ ﺁﻣﺮﻳﻜﺎ‬

‫ً‬

‫ﻣﻰﺑﺎﻳﺪ ﺗﻠﻘﻰ ﺷــﻮﻧﺪ، ﺩﺭ ﻣﺴــﻴﺮﻯ ﻛﺎﻣﻼ ﻣﺘﺨﺎﻟﻒ ﺯﺑﺎﻥ ﺑﻪ ﻣﺠﻴﺰﮔﻮﺋﻰ ﻭ‬

‫ﺩﺭ ﻋــﺮﺍﻕ ﺑﺎﻗﻰ ﻣﺎﻧﺪﻩﺍﻧﺪ، ﻭ ﻧﻤﻰﺗﻮﺍﻥ ﺧــﺮﻭﺝ ﺍﺭﺗﺶ ﻳﺎﻧﻜﻰﻫﺎ ﺭﺍ‬ ‫ﺗﻌﺮﻳﻒ ﺍﺯ ﺳﻴﺎﺳﺖﻫﺎﻯ »ﺿﺪﺟﻨﮓ« ﺍﻭﺑﺎﻣﺎ ﮔﺸﻮﺩﻧﺪ. ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﻭﺟﻮﺩ،‬

‫ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻳﻚ »ﺭﺧﺪﺍﺩ« ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻭ ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ ﺗﺒﻠﻴﻐﺎﺕ ﺭﺳــﺎﻧﻪﺍﻯ ﺑﻪ‬ ‫ﻫﻤﺎﻧﻄــﻮﺭ ﻛﻪ ﻣﺎﻩﻫﺎ ﭘﻴــﺶ ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ ﻭﺑﻼگ ﺑــﻪ ﺗﻔﺼﻴﻞ ﮔﻔﺘﻴﻢ،‬

‫ﺧﻮﺭﺩ ﺧﻠﻖﺍﷲ ﺩﺍﺩ.‬ ‫ﺍﺯ ﻳﻜﺴــﻮ ﺍﻳﻦ ﻋﻘﺐﻧﺸــﻴﻨﻰ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺳﻠﺐ ﻣﺴــﺌﻮﻟﻴﺖ ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ‬

‫ﺩﻳﭙﻠﻤﺎﺗﻴﻚ ﺍﺯ ﻛﺎﺥﺳــﻔﻴﺪ ﺩﺭ ﻗﺒﺎﻝ ﺭﺧﺪﺍﺩﻫﺎﻯ ﻋﺮﺍﻕ ﺍﺳــﺖ. ﻭ ﺍﺯ‬

‫ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﺯ ﺣﻀﻮﺭ 51 ﻫﺰﺍﺭ ﻧﻈﺎﻣﻰ ﺁﻣﺮﻳﻜﺎﺋﻰ ﺩﺭ ﻋﺮﺍﻕ، ﻛﺸﻮﺭﻫﺎﻯ‬ ‫ﺳــﻮﻯ ﺩﻳﮕﺮ، ﺍﺭﺗﺶ ﺍﻳﺎﻻﺕ ﻣﺘﺤــﺪ ﺩﺭ ﻇﺎﻫﺮ ﺧﺎﻙ ﻋﺮﺍﻕ ﺭﺍ ﺗﺮﻙ‬

‫ﻛﻮﻳــﺖ، ﻗﻄــﺮ ﻭ ﺑﺤﺮﻳﻦ ﻧﻴﺰ ﺗﺤﺖ ﺍﺷــﻐﺎﻝ ﺍﺭﺗﺶﻫﺎﻯ ﺁﻣﺮﻳﻜﺎ ﻭ‬ ‫ﮔﻔﺘــﻪ. ﺩﺭ ﻋﻤﻞ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ 51 ﻫﺰﺍﺭ ﺗﻔﻨﮓﭼﻰ ﻣﺴــﻠﺢ ﺟﻬﺖ ﺁﻧﭽﻪ‬

‫ﺍﻧﮕﻠﺴﺘﺎﻥ ﻫﺴــﺘﻨﺪ، ﻭ ﻣﻬﻢﺗﺮﻳﻦ ﻛﺸــﻮﺭ ﻋﺮﺏ ﺩﺭ ﺧﻠﻴﺞﻓﺎﺭﺱ،‬ ‫»ﺗﺄﻣﻴﻦ ﺍﻣﻨﻴﺖ« ﺩﻳﭙﻠﻤﺎﺕﻫﺎﻯ ﺁﻣﺮﻳﻜﺎ ﺩﺭ ﺑﻐﺪﺍﺩ ﻣﻌﺮﻓﻰ ﻣﻰﺷــﻮﺩ،‬

‫ً‬

‫ﻳﻌﻨﻰ ﻋﺮﺑﺴﺘﺎﻥ ﺳــﻌﻮﺩﻯ ﻋﻤﻼ ﺗﻮﺳﻂ ﭘﺎﻳﮕﺎﻩﻫﺎﻯ ﻧﻈﺎﻣﻰ ﺍﻳﺎﻻﺕ‬

‫ﻣﺘﺤﺪ ﺍﺩﺍﺭﻩ ﻣﻰﺷﻮﺩ. ﺣﺎﻝ ﺑﺎﻳﺪ ﭘﺮﺳﻴﺪ، ﺩﺭ ﺷﺮﺍﻳﻄﻰ ﻛﻪ ﻣﻨﻄﻘﻪ‬

‫ﻋﻮﺍﻣﻞ ﻣﻨﻄﻘﻪﺍﻯ ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺗﻰ ﺭﺍ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ‬ ‫ﺗﺎ ﻣﻐﺰ ﺍﺳــﺘﺨﻮﺍﻥ ﺑﻪ ﺍﺷﻐﺎﻝ ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ ﻧﻈﺎﻣﻰ »ﺁﻧﮕﻠﻮﺳﺎﻛﺴﻮﻥ« ﺩﺭﺁﻣﺪﻩ،‬

‫ﺗﻔﻨﮕﭽﻰ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩ، ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻃﺮﻳﻖ ﻛﺴﺐ ﻛﻨﺪ. ﻭﻟﻰ ﺩﺭ‬ ‫ﺩﻟﻴﻞ »ﺩﺳﺖ ﺩﺳﺖ« ﻛﺮﺩﻥ ﻛﺎﺥﺳﻔﻴﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺧﺮﻭﺝ »ﺭﺳﺎﻧﻪﺍﻯ« ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ‬

‫ﺭﺃﺱ ﺍﻳﻦ ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ ﺍﮔﺮ ﻣﺴــﺌﻠﺔ ﻧﻔﺖ ﻭ ﻣﺴﻴﺮ ﺣﺮﻛﺖ ﻫﻴﺪﺭﻭﻛﺮﺑﻮﺭﻫﺎ‬ ‫ﻧﻈﺎﻣﻰﺍﺵ ﺍﺯ ﻋﺮﺍﻕ ﭼﻪ ﺑﻮﺩﻩ؟ ﺧﻼﺻﺔ ﻛﻼﻡ، ﻃﻰ ﺳــﺎﻝﻫﺎﻯ ﮔﺬﺷــﺘﻪ‬

‫ﺍﻫﻤﻴــﺖ ﻓــﺮﺍﻭﺍﻥ ﺩﺍﺭﺩ، ﺁﻳﻨﺪﺓ ﺁﻧﭽﻪ »ﺟﻬﺎﻥ ﻋــﺮﺏ« ﻣﻰﺧﻮﺍﻧﻨﺪ ﻧﻴﺰ‬ ‫ﻛﻪ ﻧﻪ ﺻﺪﺍﻡ ﺣﺴــﻴﻦ ﺑﺮ ﺍﺭﻳﻜﺔ ﻗﺪﺭﺕ ﺗﻜﻴﻪ ﺯﺩﻩ ﺑﻮﺩ، ﻭ ﻧﻪ ﺣﺰﺏ ﺑﻌﺚ ﺑﺮ‬

‫ﺁﻧﻘﺪﺭﻫﺎ ﺍﺯ ﭼﺸــﻢ ﻛﺎﺥﺳﻔﻴﺪ ﺩﻭﺭ ﻧﻤﺎﻧﺪﻩ. ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻥ ﺁﻳﻨﺪﻩﺍﻯ ﺍﺳﺖ‬ ‫ﻋﻠﻴﻪ ﻳﺎﻧﻜﻰﻫﺎ ﺗﺒﻠﻴﻐﺎﺕ ﺑﻪ ﺭﺍﻩ ﻣﻰﺍﻧﺪﺍﺧﺖ، ﺍﺭﺗﺶ ﺍﻳﺎﻻﺕ ﻣﺘﺤﺪ ﺩﺭ ﻋﺮﺍﻕ‬

‫ﻛﻪ ﺩﻭﻟﺖ ﺍﻭﺑﺎﻣﺎ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ »ﺁﺷﻮﺏﺳــﺎﺯﻯ« ﺩﺭ ﻣﺼﺮ، ﻟﻴﺒﻰ، ﻳﻤﻦ ﻭ‬ ‫ﭼﻪ ﻣﻰﻛﺮﺩ؟‬

‫ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﻣﺮ ﺩﺭ ﺳﻮﺭﻳﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺤﻘﻖﺍﺵ ﺧﻴﺰ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻪ. ﻭﻟﻰ ﺑﻪ ﺻﺮﺍﺣﺖ‬

‫ﺑﮕﻮﺋﻴــﻢ، ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺭﺍ ﻛﺎﺥﺳــﻔﻴﺪ ﺑﺎ »ﺧﻮﺵﺑﻴﻨﻰ« ﺑﻴــﺶ ﺍﺯ ﺣﺪ ﻣﻮﺭﺩ‬ ‫ﭘﺎﺳــﺦ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺳﺌﻮﺍﻝ، ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ ﺑﺮ »ﺗﺒﻠﻴﻐﺎﺕ ﺟﻨﮓ« ﻛﻪ ﻣﺴﺘﻘﻴﻤﺎً‬

‫»ﺗﺠﺰﻳﻪ ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻞ« ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ؛ ﭼﺮﺍ ﻛﻪ ﺯﻣﻴﻨﺔ ﮔﺴﺘﺮﺵ ﻧﻔﻮﺫ ﺍﻳﺎﻻﺕ‬ ‫ﺍﺯ ﭘﻨﺘﺎﮔﻮﻥ ﺭﺍﻫﺒﺮﻯ ﻣﻰﺷــﻮﺩ ﺗﻜﻴﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷــﻴﻢ، ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺳﺎﺩﻩ ﺍﺳﺖ:‬

‫ﻣﺘﺤﺪ ﺩﺭ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﻧﻴﺴﺖ.‬ ‫ﻧﺒﺮﺩ ﻛﺎﺥﺳــﻔﻴﺪ ﺑﺎ ﺗﺮﻭﺭﻳﺴــﻢ! ﺑﻪ ﻋﺒﺎﺭﺕ ﺳﺎﺩﻩﺗﺮ، ﺍﺭﺗﺶ ﺍﻳﺎﻻﺕ ﻣﺘﺤﺪ‬

‫ﺩﺭ ﻋــﺮﺍﻕ ﻟﻨﮕﺮ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﺗﺎ »ﺗﺮﻭﺭﻳﺴــﺖﻫﺎ« ﺭﺍ ﺩﺳــﺘﮕﻴﺮ ﻛﺮﺩﻩ ﻭ ﺑﻪ‬

‫ﻧﺨﺴــﺘﻴﻦ ﻣﻌﻀــﻞ ﺍﻳﺎﻻﺕ ﻣﺘﺤــﺪ ﻫﻤﺎﻥ ﺣﻀﻮﺭ ﺭﻭﺳــﻴﻪ ﺩﺭ ﻣﻨﻄﻘﻪ‬ ‫ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺑﺮﺳــﺎﻧﺪ؛ ﺍﻳﻦ ﺑﻮﺩ ﭘﺎﻳﻪ ﻭ ﺍﺳــﺎﺱ ﺗﺒﻠﻴﻐﺎﺕ ﻛﺎﺥﺳــﻔﻴﺪ! ﻭﻟﻰ‬

‫ﻣﻰﺗﻮﺍﻧﺪ ﺗﺤﻠﻴﻞ ﺷــﻮﺩ. ﺍﻟﺒﺘــﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻘﻄﻊ ﻧﻤﻰﺗﻮﺍﻥ ﭘﺎﻯ ﺑﻪ ﺑﺤﺚ‬ ‫ﺩﺭ ﻋﻤﻞ ﺩﻳﺪﻳﻢ ﻛﻪ ﻧﻪ »ﺗﺮﻭﺭﻳﺴــﻢ« ﻃﻰ ﺍﻳﻨﻤﺪﺕ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻣﺎﻧﺪ، ﻭ ﻧﻪ‬

‫ﭘﻴﺮﺍﻣﻮﻥ ﭼﮕﻮﻧﮕﻰ ﻭ ﻭﻳﮋﮔﻰﻫﺎﻯ »ﺭﺷﺪ« ﻭ ﺷﻜﻞﮔﻴﺮﻯ »ﺩﻣﻜﺮﺍﺳﻰ«‬ ‫ﺍﺩﺍﺭﺓ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﺍﺭﺗﺶ ﺍﻳﺎﻻﺕ ﻣﺘﺤﺪ، ﮔﺮﻭﻩﻫﺎ ﻭ ﻳﺎ ﺷــﺒﻜﻪﻫﺎﻯ ﻣﺸﺨﺼﻰ‬

‫ﺩﺭ ﺭﻭﺳــﻴﻪ ﮔﺬﺍﺷــﺖ؛ ﺍﻳﻦ ﻣﻬﻢ ﻣﻰﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﻣﻄﻠﺐ ﺟﺪﺍﮔﺎﻧﻪﺍﻯ ﻣﻮﺭﺩ‬ ‫ﺭﺍ ﺗﺤﺖ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺗﺮﻭﺭﻳﺴــﺖ ﺩﺳــﺘﮕﻴﺮ، ﻣﺤﺎﻛﻤﻪ ﻭ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻧﻤﻮﺩ. ﺍﻳﻦ‬

‫ﺗﺤﻠﻴــﻞ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻴــﺮﺩ، ﻭﻟﻰ ﺑﻪ ﺻﺮﺍﺣﺖ ﻣﻰﺗﻮﺍﻥ ﮔﻔــﺖ ﻛﻪ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﺍﺕ‬ ‫»ﺗﺮﻭﺭﻳﺴــﺖﻫﺎ« ﻫﺮ ﻛﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﻫﺴــﺘﻨﺪ، ﻧﺎﺷﻨﺎﺱﺍﻧﺪ، ﻭ ﺑﻪ‬

‫ﺍﻳــﺎﻻﺕ ﻣﺘﺤﺪ ﺍﺯ ﺗﺤــﻮﻻﺕ ﺍﺧﻴﺮ ﺭﻭﺳــﻴﻪ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﻋﻨــﻮﺍﻥ ﺑﺮﺁﻭﺭﺩﻩ‬ ‫ﺻﺮﺍﺣﺖ ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ ﻫﻴﭽﻜﺲ ﻫﻢ ﻣﺰﺍﺣﻢﺷﺎﻥ ﻧﻤﻰﺷﻮﺩ.‬

‫ﻧﺸــﺪ. ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ »ﺁﺷﻮﺏﻫﺎﻯ« ﺑﺮﺧﺎﺳــﺘﻪ ﺍﺯ »ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﺎﺕ« ﺩﺭ ﺭﻭﺳﻴﻪ‬

‫ﻓﺮﻭ ﻧﺸﺴــﺘﻪ، ﻛﻪ ﺭﻭﻧﺪ ﺯﻳﺮ ﺳــﺌﻮﺍﻝ ﺑﺮﺩﻥ ﺣﺎﻛﻤﻴﺖ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﻓﻮﺕ‬ ‫ﻭﻟﻰ ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ ﺁﻧﭽﻪ »ﺑﺴﺎﻣﺎﻧﻰ« ﺗﺮﻭﺭﻳﺴﻢ ﺩﺭ ﻋﺮﺍﻕ ﻣﻰﺧﻮﺍﻧﻴﻢ، ﻭﺍﻗﻌﻴﺎﺕ‬

‫ﻛﺮﺩﻥ ﺩﺭ ﺁﺳــﺘﻴﻦ »ﺁﺷﻮﺏﻫﺎﻯ ﺧﻴﺎﺑﺎﻧﻰ« ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻛﻠﻰ ﺗﻌﻄﻴﻞ ﺷﺪﻩ.‬ ‫ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻧﻴﺰ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷــﺖ: ﺗﻼﺵ ﻏﺮﺏ ﺟﻬــﺖ ﭼﭙﺎﻭﻝ ﻧﻔﺖ، ﺗﺜﺒﻴﺖ‬

‫ﺭﻭﺳــﻴﻪ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﭘﺎﻯ ﺩﺭ ﻣﺴــﻴﺮ ﻭﻳﮋﻩﺍﻯ ﮔــﺬﺍﺭﺩﻩ؛ ﻫﺮ ﭼﻨﺪ‬ ‫»ﻃﺮﻑﻫﺎﻯ« ﻭﺍﺑﺴــﺘﻪ ﺑﻪ ﻭﺍﺷــﻨﮕﺘﻦ ﺩﺭ ﺭﺃﺱ ﻗــﺪﺭﺕ ﻧﻈﺎﻣﻰ ﻭ ﺍﻣﻨﻴﺘﻰ‬

‫ﺩﺭ ﺗﺤﻠﻴــﻞ »ﺩﻣﻜﺮﺍﺗﻴــﻚ« ﺍﺯ ﺗﺤــﻮﻻﺕ، ﻧﺘﻮﺍﻥ ﺍﻳﻦ ﻣﺴــﻴﺮ ﺭﺍ ﻳﻚ‬ ‫ﺩﺳﺖﻧﺸــﺎﻧﺪﻩ ﺩﺭ ﻋﺮﺍﻕ، ﻭ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﻣﺮ ﭘﺎﻳﻪﺭﻳﺰﻯ ﺷﺒﻜﻪﻫﺎﻯ ﺟﺎﺳﻮﺳﻰ ﻭ‬

‫»ﺩﻣﻜﺮﺍﺳﻰ ﺳﻴﺎﺳﻰ« ﺑﺮﺁﻭﺭﺩ ﻛﺮﺩ.‬ ‫ﺧﺒﺮﭼﻴﻨﻰ ﺩﺭ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺩﻭﺭﺍﻓﺘﺎﺩﺓ ﺧﺎﻭﺭﻣﻴﺎﻧﻪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺳــﻨﺘﻰ ﺍﻳﺎﻻﺕ‬

‫ﻣﺘﺤﺪ ﺩﺭ ﺁﻥﻫﺎ ﻧﻔﻮﺫ ﭼﺸﻢﮔﻴﺮﻯ ﻧﺪﺍﺷﺖ. ﺣﺎﻝ ﻛﻪ ﺍﻭﺑﺎﻣﺎ ﺑﺎ ﺩﺳﺘﭙﺎﭼﮕﻰ‬

‫ﺍﺯ ﺳــﻮﻯ ﺩﻳﮕﺮ، ﺍﻫﺮﻡﻫﺎﻯ ﺳﻴﺎﺳﺘﮕﺰﺍﺭﻯ ﻏﺮﺏ ﺩﺭ ﺭﻭﺳﻴﻪ ﻳﺎ ﺩﺭ ﻗﻠﺐ‬ ‫ﺍﺭﺗــﺶ ﺭﺍ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﻛﺸــﺎﻧﺪﻩ، ﺑﺎﻳــﺪ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ ﻛﻪ ﺍﮔﺮ ﻛﺎﺥﺳــﻔﻴﺪ ﺍﺯ‬

‫ﺣﺎﻛﻤﻴﺖ ﻣﺤﺎﻓﻞ »ﭘﻮﺗﻴﻦ ـ ﻣﺪﻭﺩﻑ« ﻓﺮﺳﺎﻳﺶ ﻳﺎﻓﺘﻪ، ﻭ ﻳﺎ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ‬ ‫ﭼﭙﺎﻭﻝ ﻧﻔﺖ ﻋﺮﺍﻕ ﺳــﻴﺮ ﻧﺸﺪﻩ، ﺣﺪﺍﻗﻞ ﭼﻨﻴﻦ ﻣﻰﭘﻨﺪﺍﺭﺩ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺍﻫﺪﺍﻑ‬

‫ﻛﻠﻰ ﺍﺯ ﺣﺎﻛﻤﻴﺖ ﺣﺬﻑ ﺷﺪﻩ. ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ، ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻛﻨﻮﻧﻰ ﺑﻪ ﻛﺮﻣﻠﻴﻦ‬ ‫ﺍﺳﺘﺮﺍﺗﮋﻳﻚ ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪﻩ.‬

‫ﺍﺟــﺎﺯﻩ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ ﻛﻪ ﻫﻤﭽﻨــﺎﻥ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻓﺸــﺎﺭﻫﺎﻯ ﺩﻳﭙﻠﻤﺎﺗﻴﻚ ﻭ‬

‫ﻧﻈﺎﻣﻰ ﻏﺮﺏ ﺑﺎﻳﺴــﺘﺪ ﻭ ﺑــﺎ ﺗﻜﻴﻪ ﺑﺮ ﺳــﺎﺧﺘﺎﺭﻫﺎﻯ ﻗﺪﺭﺗﻤﻨﺪ ﻧﻈﺎﻣﻰ،‬ ‫ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﻭﺟﻮﺩ، ﻣﺎ ﺩﺭ »ﺧﺮﻭﺝ ﺍﺯ ﻋﺮﺍﻕ« ﺟﺰ ﻗﺒﻮﻝ ﻋﻘﺐﻧﺸﻴﻨﻰ ﻣﻘﻄﻌﻰ ﺍﺯ‬

‫ﺳﻴﺎﺳﺖ ﻣﺴﺘﻘﻠﻰ ﺑﺮ ﭘﺎﻳﺔ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﻣﻠﻰ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻣﻨﻄﻘﻪﺍﻯ ﺍﺗﺨﺎﺫ‬ ‫ﺟﺎﻧﺐ ﺍﺳﺘﺮﺍﺗﮋﻫﺎﻯ ﺍﻳﺎﻻﺕ ﻣﺘﺤﺪ ﺩﺭ ﻣﻨﻄﻘﺔ ﺧﻠﻴﺞﻓﺎﺭﺱ ﻫﻴﭻ ﻧﻤﻰﺑﻴﻨﻴﻢ.‬

‫ﻛﻨﺪ. ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻥ »ﺳﻴﺎﺳــﺖ ﻣﺴﺘﻘﻞ« ﺑﻮﺩ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﺟﻨﺠﺎﻝ ﭘﺲ‬ ‫ﻭ ﺍﮔﺮ ﺁﻣﺮﻳﻜﺎ ﻋﻘﺐ ﻣﻰﻧﺸــﻴﻨﺪ، ﻣﺴــﻠﻤﺎً ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺍﻣﻴﺪ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ‬

‫ﺍﺯ »ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﺎﺕ« ﺑﻪ ﺻﺮﺍﺣﺖ ﺑﻪ ﺧﻄﺮ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩ.‬ ‫ﺟﺎﺧﺎﻟﻰ ﺩﺍﺩﻥ ﻭ »ﺑﻰﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺘﻰ« ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺭﺧﺪﺍﺩﻫﺎ، ﻭ ﺑﺎ ﭘﻴﺶ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻦ‬

‫ﻣﻌﻤــﻮﻝ ﺑﺎ ﺗﻜﻴﻪ ﺑﺮ ﻣﺰﺧﺮﻓﺎﺕ ﻭ ﺷــﻌﺎﺭﻫﺎﻯ ﭘــﻮچ ﻭ ﻏﻴﺮﺣﻘﻮﻗﻰ ﺑﺮ ﻋﻠﻴﻪ‬ ‫ﺍﮔﺮ ﻫﻤﭽﻨﺎﻧﻜﻪ ﺑﺎﻻﺗﺮ ﮔﻔﺘﻴﻢ، ﺍﻫﺮﻡﻫﺎﻯ ﺳﻴﺎﺳﺘﮕﺰﺍﺭﻯ ﻛﺮﻣﻠﻴﻦ ﺩﺭ ﻣﻨﻄﻘﻪ‬

‫ﻣﻠﺖ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻭ ﺣﻘﻮﻕ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ ﺟﺒﻬﻪ ﺑﺎﺯ ﻛﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﺩﺭ‬ ‫ﻓﻌﺎﻝ ﻭ ﻣﺆﺛﺮ ﺑﺎﻗﻰ ﺑﻤﺎﻧﺪ، ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ ﻛﺸــﻮﺭﻫﺎﻯ ﺍﺷﻐﺎﻝ ﺷﺪﺓ ﺍﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎﻥ ﻭ‬

‫ﻭﻕﻭﻕﺻﺎﺣﺎﺏﻫﺎﺋﻰ ﻛﻪ ﻣﻨﺒﻌﺚ ﺍﺯ »ﻣﻘﺎﻡ ﻣﻌﻈﻢ« ﻣﻰﺑﺎﻳﺪ ﺗﺤﻠﻴﻞ ﺷــﻮﺩ،‬ ‫ﻋﺮﺍﻕ، ﻣﻨﻄﻘﺎً ﻧﻘﺎﻁ ﺍﺳــﺘﺮﺍﺗﮋﻳﻚ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺍﻳﺎﻻﺕ ﻣﺘﺤﺪ ﺟﻬﺖ ﻧﻔﻮﺫ ﺩﺭ‬

‫ﻭﺍژﮔﺎﻧــﻰ ﺍﺯ ﻗﻤﺎﺵ »ﺣﻖ«، »ﻋﺪﺍﻟﺖ«، »ﺍﺳﺘﻜﺒﺎﺭﺳــﺘﻴﺰﻯ«، ﻭ ... ﻛﻪ‬ ‫ﻣﻨﻄﻘﻪ ﻣﻰﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻭ ﺗﺮﻛﻴﻪ ﺟﺴﺘﺠﻮ ﺷﻮﺩ. ﺩﻟﻴﻞ ﻧﻴﺰ ﺭﻭﺷﻦ ﺍﺳﺖ.‬

‫ﺩﺭ ﺯﺑﺎﻥ ﺗﻮﺣﺶ ﺩﻳﻦ ﻭ ﻧﺰﺩ ﺳﻮﺳﻤﺎﺭﺧﻮﺍﺭﺍﻥ ﺻﺪﺭ ﺍﺳﻼﻡ، ﻣﻔﻬﻮﻣﻰ ﺟﺰ‬ ‫ﺑﺮ ﺍﺳــﺎﺱ »ﺗﺤﻠﻴﻞ ﻏﺮﺏ«، ﺩﺭ ﻫﺠﻤــﺔ »ﻣﺎﻟﻰ ـ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ« ﻛﺮﻣﻠﻴﻦ ﺑﻪ‬

‫ﺳــﺮﻛﻮﺏ ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﻭ ﭘﺎﻳﻤﺎﻝ ﻛﺮﺩﻥ ﺣﻘﻮﻕ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺟﻬﺖ ﮔﺴﺘﺮﺵ ﻧﻮﻋﻰ‬ ‫ﺳــﻮﻯ ﺁﺏﻫﺎﻯ ﮔﺮﻡ، ﺗﺮﻛﻴﻪ ﻭ ﺍﻳﺮﺍﻥ، ﻫﻤﺴــﺎﻳﮕﺎﻥ ﺟﻨﻮﺑﻰ ﺭﻭﺳﻴﻪ ﺳﺪ‬

‫»ﻋﺪﺍﻟﺖ ﺻﺤﺮﺍﺋﻰ« ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ، ﭘﻴﻮﺳﺘﻪ ﺗﻜﺮﺍﺭ ﻭ ﺑﺎﺯﺗﻜﺮﺍﺭ ﻣﻰﺷﻮﺩ. ﺍﺭﺍﺫﻝ ﻭ‬ ‫»ﻧﻔﻮﺫﻧﺎﭘﺬﻳﺮ« ﺑﻪ ﺷﻤﺎﺭ ﻣﻰﺭﻭﻧﺪ.‬

‫ﺍﻭﺑﺎﺵ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﻭ ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ »ﭘﻴﺎﻡ« ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺁﻣﺮﻳﻜﺎ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺗﻮﺳﻞ ﺑﻪ ﺭﺍﺩﻳﻮ‬

‫ﻭ ﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮﻥ »ﻣﺼﺎﺩﺭﻩ ﺷﺪﻩ«، ﺑﻪ ﻣﻠﺖ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻣﻰﺭﺳﺎﻧﻨﺪ: ﻣﺴﻴﺮ ﺣﻜﻮﻣﺖ‬ ‫ﻭﻟﻰ ﺍﻳﻦ ﺳــﺪ ﻇﺎﻫﺮﺍ ً ﻧﻔﻮﺫﻧﺎﭘﺬﻳﺮ ﺗﺮﻙ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻪ. ﻧﺨﺴﺖ ﺍﻳﻨﻜﻪ، ﺗﺮﻛﻴﻪ‬

‫ﺍﺳــﻼﻣﻰ ﻫﻤﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﻛﻪ ﺭﻭﺯ 22 ﺑﻬﻤﻦ ﺳــﺎﻝ 75 ﺗﻮﺳﻂ ﺍﺭﺗﺶ‬ ‫ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻋﻀﻮ ﺭﺳــﻤﻰ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﻧﻈﺎﻣﻰ »ﺁﺗﻼﻧﺘﻴﻚ ﺷــﻤﺎﻟﻰ«، ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ‬

‫ﻛﻮﺩﺗﺎﭼﻰ ﺷﺎﻫﻨﺸــﺎﻫﻰ ﺑﻪ ﺷــﺨﺺ ﺧﻤﻴﻨﻰ ﻭ ﻻﺕﻭﻟﻮﺕﻫﺎﻯ »ﻧﻬﻀﺖ‬ ‫ﺩﻭ ﻣﺸــﻜﻞ ﺍﺳﺎﺳــﻰ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ. ﭼﺮﺍ ﻛﻪ ﺩﻭﻟﺖ ﺍﺳﻼﻣﮕﺮﺍﻯ ﺍﻳﻦ ﻛﺸﻮﺭ،‬

‫ﻋﺎﻇﺎﺩﻯ« ﻭ ﻟﺸــﻮﺵ ﺣﻮﺯﻩ ﻭ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﺩﻳﻜﺘﻪ ﺷــﺪﻩ. ﻣﺴﻴﺮﻯ ﻛﻪ ﺑﺮ ﺍﺳﺎﺱ‬ ‫ﺑــﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﺗﻌﻬــﺪﺍﺕ ﺑﻴﻦﺍﻟﻤﻠﻠﻰ ﻭ »ﻋﻠﻨــﻰ«، ﻗﺎﺩﺭ ﻧﻴﺴــﺖ ﺩﺭ ﺟﺬﺏ‬

‫ﺁﻥ ﺟﻔﻨﮕﻴﺎﺗــﻰ ﺍﺯ ﻗﻤﺎﺵ »ﻧﺒﺮﺩ ﺑﺎ ﺁﻣﺮﻳﻜﺎ« ﻭ »ﺿﺪﻳﺖ ﺑﺎ ﻏﺮﺏ« ﻭ ﻏﻴﺮﻩ‬ ‫ﺍﺳــﻼﻣﮕﺮﺍﺋﻰﻫﺎﻯ ﻣﻨﻄﻘﻪﺍﻯ ﻧﻘﺶ ﻣﺮﻛﺰﻳﺖ ﻧﻈﺮﻯ ﻭ ﻋﻘﻴﺪﺗﻰ ﺍﻳﻔﺎ ﻛﻨﺪ.‬

‫ﺩﺭ ﺭﺃﺱ ﺳﻴﺎﺳﺖﻫﺎﻯ ﺣﻜﻮﻣﺖ ﺍﺳﻼﻣﻰ ﻗﺮﺍﺭ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﺮﻓﺖ. ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺫﻋﺎﻥ‬ ‫ﺩﻟﻴــﻞ ﻫﻢ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﻣﻬﻢﺗﺮﻳــﻦ ﻭﻳﮋﮔﻰ »ﻇﺎﻫﺮﻯ« ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻉ ﺍﺳــﻼﻣﮕﺮﺍﻳﺎﻥ‬

‫ﺩﺍﺷﺖ، ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻭﻟﺘﻰ ﻛﻪ ﻧﺎﻥ ﻭﺍﺷﻨﮕﺘﻦ ﺭﺍ ﺳﻖ ﻣﻰﺯﻧﺪ، ﻭ ﺗﻮپ ﻭ ﺗﻔﻨﮓ‬ ‫»ﺿﺪﻳــﺖ ﺑــﺎ ﻏﺮﺏ« ﻣﻌﺮﻓﻰ ﺷــﺪﻩ؛ ﻫﺮ ﭼﻨــﺪ ﺍﻳﻦ ﺩﺍﺳــﺘﺎﻥ ﺍﺯ ﭘﺎﻳﻪ ﻭ‬

‫ﻭ ﻓﺸــﻨﮓ ﺍﻳﺎﺩﻯﺍﺵ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻃﺮﻑﻫﺎﻯ ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻠﻰ ﺁﻣﺮﻳﻜﺎ ﺗﺤﻮﻳﻞ ﻣﻰﮔﻴﺮﺩ،‬ ‫ﺍﺳﺎﺱ ﺟﺰ ﺷﻮﺧﻰ ﻫﻴﭻ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﻭ ﻧﻴﺴﺖ. ﺩﺭ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ، ﺁﻧﻜﺎﺭﺍ ﻧﻤﻰﺗﻮﺍﻧﺪ‬

‫ﺍﻳﻦ ﺷﻜﺮﺧﻮﺭﻯﻫﺎ ﻭﺍﻗﻌﺎً ﻣﻀﺤﻚ ﻭ ﺧﻨﺪﻩﺩﺍﺭ ﺷﺪﻩ.‬ ‫ﺍﺯ ﺣﻀــﻮﺭ 005 ﻫﺰﺍﺭ ﻧﻈﺎﻣﻰ ﺗﺮﻙ ﻭ ﺧﺎﺭﺟﻰ ﻭﺍﺑﺴــﺘﻪ ﺑﻪ ﺍﺭﺗﺶ ﻧﺎﺗﻮ ﺩﺭ‬

‫ﺗﺮﻛﻴﻪ »ﻓﺎﻛﺘﻮﺭ« ﮔﺮﻓﺘﻪ، ﻭ ﺑﺴــﺎﻁ »ﻏﺮﺏﺳــﺘﻴﺰﻯ« ﺑــﻪ ﺭﺍﻩ ﺍﻧﺪﺍﺯﺩ. ﺩﺭ‬

‫ﻭﻟﻰ ﺍﮔﺮ »ﻣﻘﺎﻡ ﻣﻌﻈﻢ« ﻭ ﻻﺕﻫﺎﻯ ﺑﻴﺖﺭﻫﺒﺮﻯ ﺩﺭ ﻣﻮﺍﺿﻊ »ﺻﺪﺭﺍﻧﻘﻼﺏ«‬ ‫ﺛﺎﻧﻰ، ﻣﺸــﻜﻞ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻧﻴﺰ ﻫﺴــﺖ؛ ﺍﺳﻼﻣﮕﺮﺍﺋﻰ ﺩﺭ ﺗﺮﻛﻴﻪ ﭘﺎﻯ ﺩﺭ ﺳﻴﺮ‬

‫ﭼﺎﺩﺭ ﺯﺩﻩﺍﻧــﺪ، ﺍﺭﺑﺎﺑــﺎﻥ ﺩﻭﺭﺍﻧﺪﻳﺶ ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻓﻜﺮ ﺭﻭﺯﻫﺎﻯ ﺳــﺨﺖﺗﺮﻯ ﺭﺍ‬ ‫ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﮔﺬﺍﺷــﺘﻪ ﻭ ﺩﺭ ﺳﺮﺍﺷﻴﺐ ﻓﺮﻭﭘﺎﺷﻰ ﺍﻭﻓﺘﺎﺩﻩ. ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﻰﺗﻮﺍﻥ ﺩﺭ‬

‫ﻛﺮﺩﻩﺍﻧﺪ! ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺩﻟﻴﻞ ﻭ ﺩﺭ ﭼﺎﺭﭼﻮﺏ ﻫﻤﻴﻦ »ﺁﻳﻨﺪﻩﻧﮕﺮﻯﻫﺎ« ﺍﺳﺖ‬ ‫ﻳﻚ ﻛﺸﻮﺭ ﺑﺎ ﺣﻔﻆ ﻳﻚ ﺩﻣﻜﺮﺍﺳﻰ »ﺣﺪﺍﻗﻠﻰ«، ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺸﺘﻰ ﻣﻼﺟﻤﺎﻋﺖ‬

‫ﻛﻪ ﺍﻭﺑﺎﺷﻰ ﺍﺯ ﻗﻤﺎﺵ ﻛﺮﻭﺑﻰ، ﻣﻮﺳﻮﻯ، ﺧﺎﺗﻤﻰ ﻭ ... ﺑﺎ ﺍﻳﻦ »ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﺎﺕ«‬ ‫ﻭ ﺑﭽﻪﺁﺧﻮﻧﺪ ﺣﺎﻛﻤﻴــﺖ »ﺍﺑﺪﻣﺪﺕ« ﺗﺄﻣﻴﻦ ﻛﺮﺩ؟ ﻣﻰﺑﻴﻨﻴﻢ ﻛﻪ ﺟﻬﺖ‬

‫ً‬

‫ﺑﻪ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺑﺮﺧﺎﺳــﺘﻪﺍﻧﺪ! ﻫﺪﻑ ﺍﻳﻦ ﻣﻌﺮﻛﻪ ﻛﺎﻣﻼ ﺭﻭﺷﻦ ﺍﺳﺖ؛ ﺍﮔﺮ‬ ‫ﺩﺳــﺘﻴﺎﺑﻰ ﺑــﻪ ﺍﻳﻦ ﻫﺪﻑ، ﻛﺎﺥ ﺳــﻔﻴﺪ ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪ ﺗﺤﻜﻴــﻢ ﭘﺎﻳﻪﻫﺎﻯ ﻳﻚ‬

‫ﺗﻴــﺮ ﺍﻭﻝ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺷﺴــﺖ ﻣﻘﺎﻡ ﻣﻌﻈــﻢ ﻣﻰﺟﻬﺪ ﺑﺮ ﻫــﺪﻑ ﺍﺻﺎﺑﺖ ﻧﻜﻨﺪ،‬ ‫ﻓﺎﺷﻴﺴــﻢ ﺩﻳﻨﻰ ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺷﺪ، ﻭ ﺗﺮﺩﻳﺪﻯ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﺻﺤﻨﻪﭘﺮﺩﺍﺯﻯﻫﺎﻯ‬

‫ﻛﻤﺎﻥ ﻭ ﺗﻴﺮﻫﺎﻯ ﺑﺎﻗﻴﻤﺎﻧﺪﻩ ﺭﺍ ﻋﻤﻮﺳﺎﻡ ﺩﺭ ﻛﻒ ﻣﻮﺳﻮﻯ ﻭ ﻛﺮﻭﺑﻰ، ﻳﻌﻨﻰ‬ ‫»ﺩﻣﻜﺮﺍﺗﻴﻚ ـ ﺍﺳــﻼﻣﻰ« ﻭﺍﺷــﻨﮕﺘﻦ ﺩﺭ ﺗﺮﻛﻴﻪ ﺑﺰﻭﺩﻯ ﺍﺯ ﺳﻜﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ‬

‫ﻫﻤﭙﺎﻟﻜﻰﻫﺎﻯ ﺟﻨﺎﻳﺘﻜﺎﺭ ﻫﻤﻴﻦ ﻋﻠﻰ ﺧﺎﻣﻨﻪﺍﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﺬﺍﺷــﺖ. ﺑﺎﺷﺪ‬ ‫ﺍﻓﺘــﺎﺩ. ﺩﻗﻴﻘﺎً ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺩﻟﻴﻞ ﺍﺳــﺖ ﻛﻪ ﺑﻠﻨﺪﮔﻮﻫﺎﻯ ﺳــﺎﺯﻣﺎﻥ ﺳــﻴﺎ ﺑﻪ‬

‫ﻛﻪ ﺍﻳﻨﺒﺎﺭ ﺗﻴﺮﺵ ﺑﻪ ﻫﺪﻑ، ﻛﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﻗﻠﺐ ﻣﻠﺖ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺑﺎﺷﺪ ﺍﺻﺎﺑﺖ ﻛﻨﺪ.‬ ‫ﺯﺑﺎﻥﻫﺎﻯ ﻓﺎﺭﺳــﻰ، ﺗﺮﻛــﻰ ﻭ ﻋﺮﺑﻰ ﺯﻭﺯﻩ ﻭ ﻋﺮﺑﺪﻩ ﺑــﺮ ﻋﻠﻴﻪ »ﺣﻜﻮﻣﺖ‬

‫ﺩﻳﻨﻰ« ﺳــﺮ ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪ؛ ﺣﻜﻮﻣﺘﻰ ﻛﻪ ﻣﻌﺒﻮﺩ ﻛﺎﺥﺳــﻔﻴﺪ ﺑــﻮﺩ ﻭ ﺑﺎ ﺗﻐﻴﻴﺮ‬

‫ﺑﺎ ﺍﻳﻨﻬﻤﻪ، ﻫﻤﺎﻧﻄﻮﺭ ﻛﻪ ﮔﻔﺘﻴﻢ ﻣﺴﺌﻠﺔ ﻋﻤﻮﺳﺎﻡ ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻭ ﺗﺮﻛﻴﻪ ﺑﻴﺶ‬ ‫ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺍﺳﺘﺮﺍﺗﮋﻳﻚ ﻣﻰﺭﻭﺩ ﺗﺎ ﻗﺎﺗﻞ ﺟﺎﻥﺍﺵ ﺩﺭ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺷﻮﺩ.‬

‫ﺍﺯ ﺍﻳﻦﻫﺎ ﺑﻴﺦ ﭘﻴﺪﺍ ﻛﺮﺩﻩ، ﻭ ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺩﻟﻴﻞ ﺷﺎﻫﺪ ﻓﻮﺕ ﻛﺮﺩﻥ ﺷﺒﻜﻪﻫﺎﻯ‬

‫ﺧﺒﺮﺳﺎﺯﻯ ﻳﺎﻧﻜﻰﻫﺎ ﻭ ﻟﻨﺪﻧﻰﻫﺎ ﺩﺭ ﺁﺳﺘﻴﻦ ﺭﺿﺎ ﭘﻬﻠﻮﻯ ﺑﻮﺩﻳﻢ. ﺍﻳﻦ ﻓﺮﺩ‬ ‫ﺑﺎﺯﺗــﺎﺏ ﺍﻳــﻦ ﻣﻌﻀﻞ ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﺔ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻧﻴﺰ ﻗﺎﺑﻞ ﺑﺮﺭﺳــﻰ ﺍﺳــﺖ. ﭘﺮﻭژﺓ‬

‫ﺟﻤﻜﺮﺍﻧﻰﻫﺎ ﺑﺮﺍﻯ »ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﺎﺕ« ﺭﻭﺷــﻦ ﺍﺳــﺖ؛ ﺍﻳﻦ ﭘﺮﻭژﻩ ﺍﺯ ﭼﻨﺪ ﻻﻳﺔ‬

‫ﻣﺸــﺨﺺ ﺗﺸﻜﻴﻞ ﺷﺪﻩ. ﺩﺭ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﻻﻳﻪ ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ ﻣﺤﻴﺮﺍﻟﻌﻘﻮﻝ »ﻣﻘﺎﻡ‬

‫ﻣﻌﻈــﻢ« ﻭ ﻻﺕ ﻭ ﺍﻭﺑــﺎﺵ ﺑﻴﺖﺭﻫﺒﺮﻯ ﺭﺍ ﺷــﺎﻫﺪﻳﻢ. ﺍﻳﻨــﺎﻥ ﺑﻪ ﻋﺎﺩﺕ‬

‫ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﻭﺟــﻮﺩ، ﺗﻜﺮﺍﺭ ﺗﺠﺮﺑﻴﺎﺕ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺍﻣﻜﺎﻧﭙﺬﻳﺮ ﻧﻴﺴــﺖ، ﻫﺮ‬ ‫ً‬

‫ﻛــﻪ ﻃﻰ ﺳــﺎﻟﻴﺎﻥ ﺩﺭﺍﺯ ﻋﻤﻼ ﺟﺰ ﺩﻧﺒﺎﻟﻪﺭﻭﻯ ﺍﺯ ﺁﺷﻮﺏﺳــﺎﺯﻯﻫﺎﻯ ﻏﺮﺏ‬

‫ﭼﻨﺪ ﺧﻮﺍﺳــﺖ ﺍﻳﺎﻻﺕ ﻣﺘﺤﺪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﺴــﻴﺮ ﻏﻴﺮﻣﻤﻜﻦ ﻣﺘﺤﻮﻝ‬ ‫ﺩﺭ ﺍﻳــﺮﺍﻥ ﻫﻴﭻ ﻛﺎﺭﻯ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻧﺪﺍﺩﻩ، ﺑﻪ ﻳﻚﺑــﺎﺭﻩ ﺩﺭ ﺑﻮﻕﻫﺎﻯ ﺗﺒﻠﻴﻐﺎﺗﻰ‬

‫ﺷﻮﺩ. ﺑﻪ ﺍﺳﺘﻨﺒﺎﻁ ﻣﺎ ﻧﻘﺶﻫﺎﻯ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺷﺪﻩ ﺍﺯ ﺟﺎﻧﺐ ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭ‬ ‫ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺳﻴﺎ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻪ »ﺳﺘﺎﺭﺓ« ﺩﻣﻜﺮﺍﺳﻰ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻣﻰﺷﻮﺩ، ﻭ ﺑﺎ ﺍﺩﺑﻴﺎﺗﻰ‬

‫ﻏــﺮﺏ ﺑﺮﺍﻯ ﻻﺕﻭﻟﻮﺕﻫــﺎ ﻫﻤﻪ »ﻧﻘﺶ ﺑﺮ ﺁﺏ« ﺍﺳــﺖ، ﭼﺮﺍ ﻛﻪ‬ ‫ﺩﺑﺴــﺘﺎﻧﻰ ﺟﻬﺖ ﺍﻳﺠﺎﺩ »ﺍﺟﻤﺎﻉ« ﭘﻴﺮﺍﻣﻮﻥ ﺍﻫــﺪﺍﻑ ﺩﻣﻜﺮﺍﺗﻴﻚ ﻗﺪ ﻋﻠﻢ‬

‫ﺍﺳــﺘﺮﺍﺗﮋﻯ ﻣﻨﻄﻘــﻪﺍﻯ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻛﻠــﻰ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻳﺎﻓﺘــﻪ، ﻭ ﺣﻀﺮﺍﺕ‬ ‫ﻣﻰﻛﻨﺪ.‬

‫ﻋﻠﻴﺮﻏــﻢ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭﻯ ﺍﺯ ﺣﻤﺎﻳﺖﻫﺎﻯ ﻣﺤﻔﻠﻰ ﻭ ﺳﻴﺎﺳــﻰ ﻣﺠﺒﻮﺭ‬

‫ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷــﺪ، ﻫﻢ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺍﻧﺪﺍﻡﻭﺍﺭ ﺧــﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ »ﻋﻠﻨﻰ«‬ ‫ﻭﻟﻰ ﺭﺿﺎ ﭘﻬﻠﻮﻯ ﺍﺷــﻜﺎﻝ ﻋﻤﺪﻩﺍﻯ ﺩﺍﺭﺩ؛ ﺍﻳﺸــﺎﻥ ﺍﺻــﻮﻻً ﻧﻤﻰﺩﺍﻧﻨﺪ ﻛﻪ‬

‫ﻛﻨﻨﺪ، ﻭ ﻫﻢ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﻓﻜﺎﺭﻋﻤﻮﻣﻰ، ﺩﺭ ﻓﻀﺎﺋﻰ ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ ﺩﺭﮔﻴﺮﻯ‬ ‫ﺩﻣﻜﺮﺍﺳﻰ ﺳﻴﺎﺳﻰ ﭼﻴﺴــﺖ، ﻭ ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ »ﺍﻧﻮﺍﻉ« ﺭﻧﮕﺎﺭﻧﮓ ﻫﻤﻨﺸﻴﻦﻫﺎ‬

‫ﺧﻴﺎﺑﺎﻧﻰ »ﻣﺴــﺌﻮﻟﻴﺖ« ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺑﭙﺬﻳﺮﻧﺪ. ﻭ ﺑﻪ ﺻﺮﺍﺣﺖ ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ،‬ ‫ﻭ ﻣﺸــﺎﻭﺭﺍﻧﻰ ﻛﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩﺍﻧﺪ، ﻳﻚ »ﺩﻣﻜﺮﺍﺕ« ﻫﻢ ﻧﻤﻰﺗﻮﺍﻥ‬

‫ﻣﺴــﺌﻮﻟﻴﺖ ﺳﻴﺎﺳــﻰ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺳــﺖ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﺟﻤﺎﻋﺖ ﺑــﺮﺍﻯ ﻓﺮﺍﺭ‬ ‫ﻳﺎﻓــﺖ. ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠــﻪ، ﺍﺩﺑﻴﺎﺕ ﺍﻋﻠﻴﺤﻀﺮﺕ، ﻫﻢ ﺩﺑﺴــﺘﺎﻧﻰ ﺍﺳــﺖ ﻭ ﻫﻢ‬

‫ﺍﺯ ﺁﻥ ﭘﺸــﺖ ﺍﺭﺑﺎﺏﺷــﺎﻥ ﺳــﻨﮕﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪﺍﻧﺪ. ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺷﺮﺍﻳﻂ‬ ‫ﻓﺎﺷﻴﺴــﺖ ﻭ ﺿﺪﺩﻣﻜﺮﺍﺗﻴﻚ. ﺳﺮﺑﺴــﺘﻪ ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ، ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﺍﻫﺪﺍﻓﻰ ﺣﻤﺎﻳﺖ‬

‫ﻓﻌﻠﻰ، »ﺍﻧﺘﺨﺎﺑــﺎﺕ« ﺟﻤﻜﺮﺍﻥ ﻧﻪ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻧﻪ‬ ‫ﻣﻰﻛﻨﻴﻢ، ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﻧﺨﺴﺖ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﺓ ﭼﻨﺪ ﻭ ﭼﻮﻥ »ﻧﻈﺮﻯ«، »ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ«‬

‫»ﺳﺮﻧﻮﺷﺖﺳــﺎﺯ«. ﭼﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﻛــﻪ ﻣﻠﺖ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻧﻪ ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﻰ ﺑﺎ‬ ‫ﻭ ﺍﺑﻌــﺎﺩ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ ﺁﻥ ﻛﺴــﺐ ﺍﻃﻼﻉ ﻛﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷــﻴﻢ.‬

‫ﺍﺻﻼﺡﻃﻠﺐ ﻭ ﺳــﻠﻄﻨﺖﻃﻠﺐ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ ﻣﻄﺎﻟﺒﺎﺕ ﺍﻧﺴــﺎﻧﻰ‬ ‫ﺍﻳــﻦ ﻭﻳﮋﮔﻰ ﻧﺰﺩ ﺭﺿﺎ ﭘﻬﻠــﻮﻯ ﺍﺻﻮﻻً ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﻭ ﻣﺸــﻜﻞ ﻣﻰﺗﻮﺍﻥ‬

‫ﻭ ﺩﻳﺮﻳﻨــﺔ ﺧﻮﺩ ﺍﻳــﻦ ﻧﻤﺎﻳﺶ ﻣﻬــﻮﻉ ﻭ ﺿﺪﺍﻧﺴــﺎﻧﻰ ﺭﺍ ﺍﺯ ﭘﺎﻳﻪ ﻭ‬ ‫ﻓــﺮﺩﻯ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ »ﻧﺎﺟﻰ ﺩﻣﻜﺮﺍﺳــﻰ« ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ ﻛﻪ ﺑــﺎ ﺍﺑﻌﺎﺩ ﺣﻘﻮﻗﻰ‬

‫ﺍﺳــﺎﺱ ﺗﺤﺮﻳﻢ ﻛﺮﺩﻩ، ﺻﺤﻨﻪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺁﺩﻣﻚﻫﺎﺋﻰ ﻭﺍﮔﺬﺍﺭﺩ ﻛﻪ ﺑﺮﺍﻯ‬ ‫»ﺍﻧﺴﺎﻥﻣﺤﻮﺭﻯ« ﺑﻴﮕﺎﻧﻪ ﺍﺳﺖ.‬

‫ﭼﻨــﺪ ﺭﻭﺯ »ﻗﺪﺭﺕﻃﻠﺒﻰ« ﺑﻪ ﮔﺪﺍﺋــﻰ ﻭ ﺩﺭﻳﻮﺯﮔﻰ ﺑﻪ ﺑﺎﺭﮔﺎﻩ ﻣﻘﺎﻡ‬

‫ﻣﻌﻈﻢ ﻭ ﺍﺻﻮﻟﮕﺮﺍﺋﻰ ﺭﻭﻯ ﺁﻭﺭﺩﻩﺍﻧﺪ. ﺣﺴــﺎﺏ ﺍﻳﻨﺎﻥ، ﻭ ﺩﻭﺳــﺘﺎﻥ‬ ‫ﺧﻼﺻــﺔ ﻛﻼﻡ، ﻣﻰﺑﻴﻨﻴﻢ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺗﻘﺎﺑﻞ ﺑﺎ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﻣﻠﻰ ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ ﺳــﻪ ﻻﻳﻪ‬

‫ﻣﺨﺎﻟﻒﻧﻤﺎﻯﺷــﺎﻥ ﺭﻭﺷﻦﺗﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺍﺳــﺖ ﻛﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺁﻳﻨﺪﺓ ﻳﻚ‬ ‫ﺳﻴﺎﺳــﺘﮕﺰﺍﺭﻯ ﻏﺮﺏ ﺩﺭ ﻛﺸــﻮﺭ ﻓﻌﺎﻝ ﺷﺪﻩ. ﺳــﻪ ﺻﻮﺭﺗﻚ ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭﻯ:‬

‫ﻣﻠﺖ ﺭﺍ ﺭﻗﻢ ﺯﻧﻨﺪ.‬ ‫ﺍﺻﻮﻟﮕﺮﺍﺋﻰ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ »ﻣﻘﺎﻡ ﻣﻌﻈﻢ«؛ ﺍﺻﻼﺡﻃﻠﺒﻰ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ »ﺟﻨﺒﺶ ﺳــﺒﺰ«‬

‫ﻭ ﻻﺕﻫﺎﻯ »ﺧﻂﺍﻣﺎﻡ«؛ ﻭ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﻣﺮ »ﺩﻣﻜﺮﺍﺳــﻰ«، ﻭﻳﺮﺍﺳــﺖ ﺍﻣﺜﺎﻝ‬

‫ﺛﺎﺑﺘﻰ ﻭ ﺍﺭﺗﺸﺒﺪ ﻧﺼﻴﺮﻯ! ﺑﻠﻪ، ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﺑﺎﺯﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﻳﻦ ﺳﻪ ﻻﻳﻪ ﺩﺭ ﻇﺎﻫﺮ‬

‫ﻭ ﺩﺭ ﺷــﻌﺎﺭ »ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ« ﻣﻰﻧﻤﺎﻳﻨﺪ، ﺁﻧﻘﺪﺭﻫﺎ ﺑﺎ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺑﻴﮕﺎﻧﻪ ﻧﻴﺴــﺘﻨﺪ.‬

‫ﺧﺎﺩﻣﺎﻥ ﻳﻚ ﺑﺎﺭﮔﺎﻩﺍﻧﺪ، ﻭ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮﺭ ﻛﻪ ﺗﺠﺮﺑﻴﺎﺕ ﻗﺮﻥ ﻣﻌﺎﺻﺮ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩ‬

‫ﺩﺭ ﺍﻣــﺮ ﻣﻘﺪﺱ »ﻧﺎﻥ ﻗﺮﺽ« ﺩﺍﺩﻥ ﺑــﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻛﻮﺗﺎﻫﻰ‬

‫ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﻛﺮﺩ. ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﻛﺎﺭﺩ ﺑﺮ ﻣﻐﺰ ﺍﺳــﺘﺨﻮﺍﻥ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺑﺴــﺎﻳﻨﺪ، ﺑﻪ‬

‫ﻓﺮﻣﺎﻥ »ﺍﺭﺑﺎﺏ« ﮔﻮﺵ ﻓﺮﺍﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺩ ﻭ ﻣﻴﺪﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﻃﺮﻓﻰ ﻛﻪ ﺍﺭﺑﺎﺏ‬

‫ﻣﺸﺨﺺ ﻛﻨﺪ »ﺧﺎﻟﻰ« ﻣﻰﻛﻨﻨﺪ. ﺟﺎﺧﺎﻟﻰ ﺁﺧﻮﻧﺪﻳﺴﻢ ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺿﺎﻣﻴﺮﭘﻨﺞ‬

‫ﻭ ﺟﺎﺧﺎﻟﻰ ﻣﺤﻤﺪﺭﺿﺎ ﭘﻬﻠﻮﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﺁﺧﻮﻧﺪﻙﻫﺎ ﺭﺍ ﺷــﺎﻫﺪ ﺑﻮﺩﻳﻢ، ﺣﺎﻝ‬

‫ﺑﺎﻳﺪ ﺩﻳــﺪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺑﺰﻧﮕﺎﻩ ﻛﺪﺍﻡ ﻃﺮﻑ ﻣﻰﺧﻮﺍﻫــﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻥ ﻳﻜﻰ »ﻧﺎﻥ ﻭ‬

‫ﺁﺏ« ﺗﺄﻣﻴﻦ ﻛﻨﺪ.‬