Get documents about "343
Document Sample
T.C.
ADALET BAKANLIĞI
EĞİTİM DAİRESİ BAŞKANLIĞI
YARGI MEVZUATI BÜLTENĠ
Bültenin Kapsadığı Tarihler Yayımlandığı Tarih Sayı 343
10 -16 Temmuz 2007 17 Temmuz 2007
ĠÇĠNDEKĠLER
- Yargıtay BaĢkanlığı Sicil Amirleri Yönetmeliğinde DeğiĢiklik Yapılmasına Dair
Yönetmelik
- 2802 Sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanununun 29 uncu maddesi Gereğince,
Nisan 2007 Dönemi Sonuna Kadar Sürelerini Bitirip, Hâkimler ve Savcılar
Yüksek Kurulunca Yükseltilmelerine Karar Verilen Adlî Yargı Hâkim,
Cumhuriyet BaĢsavcı ve Savcıları ile Ġdarî Yargı Hâkimlerine Ait Sıra Defterleri
- Ġnsan Hakları Mahkemesi Kararı (Kumru Yılmaz ve Diğerleri/Türkiye)
- Ġnsan Hakları Mahkemesi Kararı (Özgür Radyo-Ses Radyo Televizyon Yayın Yapım
ve Tanıtım A.ġ./Türkiye Davası)
- Ġnsan Hakları Mahkemesi Kararı (Kılıçoğlu/Türkiye Davası)
- Ġnsan Hakları Mahkemesi Kararı (Koç ve TambaĢ/Türkiye)
- Ġnsan Hakları Mahkemesi Kararı (Ġmam ve Hanperi Karakoyun/Türkiye Davası)
- Ġnsan Hakları Mahkemesi Kararı (Tülin Dağ/Türkiye Davası)
- Adalet Bakanlığından Ġflas Ġdaresi Ücreti, Yazı ve Tebliğ Masraf Tarifesi Hakkında
Tebliğ
- Adalet Bakanlığından Münhal Noterlikler Ġlânı
- Adalet Bakanlığından Münhal Noterlikler Ġlânları
- Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu BaĢkanlığından Ġlânen Tebligat
- Adalet Bakanlığından 1 Adet Ġlân
- Adalet Bakanlığından 2 Adet Ġlân
Yargıtay BaĢkanlığından:
YARGITAY BAġKANLIĞI SĠCĠL AMĠRLERĠ YÖNETMELĠĞĠNDE
DEĞĠġĠKLĠK YAPILMASINA DAĠR YÖNETMELĠK
MADDE 1 – 5/3/2006 tarihli ve 26099 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yargıtay
BaĢkanlığı Sicil Amirleri Yönetmeliğinin Ek-1 Sicil Amirleri Cetveli ekteki Ģekilde
değiĢtirilmiĢtir.
MADDE 2 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
MADDE 3 – Bu Yönetmelik hükümlerini Yargıtay Birinci BaĢkanı yürütür.
Ek-1 Sicil Amirleri Cetveli
Hakkında Sicil Raporu Üçüncü Sicil
Birinci Sicil Amiri Ġkinci Sicil Amiri
Doldurulacak Olanlar Amiri
Daire Yazı ĠĢleri Müdürü Daire BaĢkanı - -
Daire kalemlerinde çalıĢan diğer personel Yazı ĠĢleri Müdürü Daire BaĢkanı -
Ġlgili Birinci
Genel Kurul Yazı ĠĢleri Müdürü - -
BaĢkanvekili
Ġlgili Birinci
Genel Kurullarda çalıĢan diğer personel Yazı ĠĢleri Müdürü -
BaĢkanvekili
Özel Kalem Müdürü, Genel Yazı ĠĢleri Müdürü, Bilgi
ĠĢlem Merkezi Müdürü, Kütüphane Müdürü, Personel ve
Genel Sekreter Birinci BaĢkan -
Eğitim Müdürü, Ġdari ve Mali ĠĢler Müdürü, Yayın ĠĢleri
Müdürü, Yazı ĠĢleri Müdürleri, Müdür
Ġlgili Genel Sekreter
Birinci BaĢkanlıkta çalıĢan diğer personel Yazı ĠĢleri Müdürü -
Yardımcısı
BaĢtabip Genel Sekreter Birinci BaĢkan -
Yargıtay Tabipleri BaĢtabip Genel Sekreter -
Ġlgili Genel Sekreter
Yargıtay Tabipliğinde çalıĢan diğer personel BaĢtabip Genel Sekreter
Yardımcısı
Yayın ĠĢleri Müdürlüğünde çalıĢan Ġlgili Genel Sekreter
Yayın ĠĢleri Müdürü -
diğer personel Yardımcısı
ĠçiĢleri Bakanlığı Sivil
Ġlgili Genel Sekreter ĠçiĢleri Bakanlığı
Sivil Savunma Uzmanı Savunma Genel
Yardımcısı MüsteĢarı
Müdürü
Ġlgili Genel Sekreter
Koruma ve güvenlik Ģefi Sivil Savunma Uzmanı Genel Sekreter
Yardımcısı
Ġlgili Genel Sekreter
Koruma ve güvenlik görevlisi Sivil Savunma Uzmanı Genel Sekreter
Yardımcısı
Cumhuriyet BaĢsavcılığı Yazı ĠĢleri Ġdari iĢlerle ilgili Cumhuriyet
-
Müdürleri Cumhuriyet Savcısı BaĢsavcısı
Cumhuriyet BaĢsavcılığında çalıĢan Ġdari iĢlerle ilgili
Yazı iĢleri Müdürü -
diğer personel Cumhuriyet Savcısı
Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi Sayısı
5/3/2006 26099
[R.G. 12 Temmuz 2007 26580]
—— • ——
Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu Kararı
Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu BaĢkanlığından:
Nisan 2007 dönemi sonuna kadar sürelerini bitirip, Hâkimler ve Savcılar Yüksek
Kurulunca yükseltilmelerine karar verilen adlî yargı hâkim, Cumhuriyet baĢsavcı ve savcıları
ile idari yargı hakimlerine ait sıra denerleri 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanununun 29
uncu maddesi gereğince aĢağıda gösterilmiĢtir.
ADLÎ YARGI
A - HÂKĠM SINIFI
Sıra Sicil
No : No : Adı Soyadı : Memuriyeti :
2 nci derecede mümtazen yükselmeye lâyık olan;
1 38806 Halil Ġbrahim KÜTÜK Ağlasun Hâkimi
2 38539 Faruk ÖZSU ÖdemiĢ Hâkimi
3 38633 Jale TETĠK Ermenek Hâkimi
4 38635 Nilgün ġENER Kırıkkale Hâkimi
5 39472 Önder KARAVAĠZOĞLU Muratlı Hâkimi
6 41367 Ayten ATALAYIN ERTÜRK Ceyhan Hâkimi
7 38681 Fatma KÜÇÜKKELEġ Kilis Hâkimi
8 41434 Ali ALTINTAġ Çerkezköy Hâkimi
9 37955 Ramazan KANMAZ Alanya Hâkimi
10 38260 Ferdağ ġAHĠN KırĢehir Hâkimi
11 37937 Tayfun ÖZANT Bayındır Hâkimi
12 38148 Esma Melike KAMBER Ayvalık Hâkimi
13 38716 Ġsmihan BAYIRKÖYLÜ Çorlu Hâkimi
14 38517 Derya BAYBURTLUOĞLU ÇeĢme Hâkimi
15 38095 Ertan YETĠġĠR Kınık Hâkimi
16 37939 Hacı Ali ALAY KahramanmaraĢ Hâkimi
17 38809 Sema PEHLĠVAN Korkuteli Hâkimi
18 38762 Nilüfer KIRHAN ORCAN Akhisar Hâkimi
19 40332 Servet ÇOBAN Batman Hâkimi
20 38725 Hayriye ÇELĠKER KahramanmaraĢ Hâkimi
21 38534 Güler AKIN Ereğli (Karadeniz) Hâkimi
22 38858 Uğur KÖKER Demre Hâkimi
23 39881 Mustafa BEKTAġ Devrek Hâkimi
24 40300 Ahmet KALPAK Sungurlu Ağır Ceza Mahkemesi BaĢkanı
25 38807 Raziye DEMĠRLĠ Çivril Hâkimi
26 38579 Harika HORASAN GÖÇ TavĢanlı Ağır Ceza Mahkemesi Üyesi
27 40267 Bülent KINAY Zile Hâkimi
28 37932 Mehmet YÜKSEK Kadirli Hâkimi
./…
29 38735 Arzu USTA Rize Hâkimi
30 40265 Yılmaz PARILTI Elbistan Ağır Ceza Mahkemesi BaĢkanı
31 38642 Fatma Sonan DOLUNAY Marmaris Hâkimi
32 38160 Oğuzhan Bülent ATAALP Manavgat Hâkimi
33 38719 Selahaddin MENTEġ Diyarbakır Hâkimi
34 38190 Ahmet DEVECĠ Yargıtay Tetkik Hâkimi
35 38654 Levent ÜNSAL Yargıtay Tetkik Hâkimi
36 38656 Selda ÖZER Yargıtay Tetkik Hâkimi
37 38789 Zarife ĠLHAN Yargıtay Tetkik Hâkimi
38 38223 Hakan ATASOY Adalet Bakanlığı Tetkik Hâkimi
39 38826 Nazife KAYA Adalet Bakanlığı Yetkili Tetkik Hâkimi
2 nci derecede tercihli yükselmeye lâyık olan;
1 38825 Mübeccel ERDOĞAN Germencik Hâkimi
2 38810 Ramazan DOĞAN ErciĢ Ağır Ceza Mahkemesi BaĢkanı
3 38209 Ġbrahim UYANIK Karamürsel Hâkimi
4 38788 Mehmet ESEN Adana Hâkimi
5 38758 Mustafa ÇETĠN Sultanhisar Hâkimi
6 38132 Asuman POLAT Ceyhan Hâkimi
7 38821 Hasan POLAT Ġnegöl Hâkimi
8 38764 Rüksan ERBĠL Merzifon Hâkimi
9 38745 Aylin ARISÜT Kartal Hâkimi
10 38302 Neveser IRMAK Vezirköprü Hâkimi
11 38530 Ülkü NilĢat DĠVARCI Akhisar Hâkimi
12 38767 Hatice ÇAKIRBAY ÇĠMEN AkĢehir Hâkimi
13 38535 Tarık BĠNGÖL Hendek Hâkimi
14 38512 ġule BĠNAY Hayrabolu Hâkimi
15 38688 ZiĢan ĠNANICI KOÇAK Diyarbakır Hâkimi
16 38741 Deniz ÇĠMEN AKYILDIZ Diyarbakır Hâkimi
17 38256 Burhan AVġAR Kayseri Hâkimi
18 38233 ġükran OCAK Foça Hâkimi
19 38726 Nihal USLU Çubuk Hâkimi
20 38775 Cemile KANDEMĠR Manavgat Hâkimi
21 40253 Mehmet Ali KONUK Terme Hâkimi
22 38696 Özlem PAMUK EDĠS Erzurum Hâkimi
23 38682 Nevin FIRINCIOĞULLARI Erdemli Hâkimi
24 38658 Mutlu SIZIROĞLU Mihallıçcık Hâkimi
./…
2 nci derecede yükselmeye lâyık olan;
1 38759 Seval ERGÖK Kestel Hâkimi
2 nci derecede intibak terfisi yapan ;
2 34871 Birgül GÜVEN Bingöl Hâkimi
3 39619 Mehmet ÖZDEMĠR Sındırgı Hâkimi
4 39810 Necmettin ĠLHAN Yargıtay Tetkik Hâkimi
5 40012 Muammer ÇALIK Bayındır Hâkimi
6 40234 Rifat ĠNANÇ Adalet MüfettiĢi
3 üncü derecede mümtazen yükselmeye lâyık olan ;
1 40005 Serdar Murat YÜKSEL HacıbektaĢ Hâkimi
2 39470 Metin SERT Ayvacık (Çanakkale) Hâkimi
3 39858 Yasin ARSLAN Merzifon Hâkimi
4 39871 Kadir ALPAR Keçiborlu Hâkimi
5 40342 Lütfi TÜRK Havsa Hâkimi
6 40167 Harun YĠĞĠT Mut Hâkimi
7 39569 Murat ÖZTÜRKTEN Yozgat Hâkimi
8 39973 Mustafa KAHVECĠ Bolvadin Hâkimi
9 39846 Yakup MOĞUL Horasan Hâkimi
10 40173 Seda AKMEġE Sındırgı Hâkimi
11 40095 Ahmet BĠLGĠLĠ Vakfıkebir Hâkimi
12 40027 Abidin GÜRPINAR GazipaĢa Hâkimi
13 39805 Salih AY Uluborlu Hâkimi
14 39951 Mehmet YERTÜM Kaman Hâkimi
15 39664 Ferhat SAYALI Sinop Hâkimi
16 39819 Yusuf YILMAZ Van Hâkimi
17 41116 Ruhi KOYUNCU Demirköy Hâkimi
18 40190 Altan ÖZÇELĠK KarataĢ Hâkimi
19 39660 YaĢar KILINÇ Düzce Hâkimi
20 40029 Kazım KAHYAOĞLU Adalet MüfettiĢi
21 39795 Ercan AYDEMĠR Adalet MüfettiĢi
22 39874 Yavuz KOÇ Osmaniye Hâkimi
23 39587 Mehmet EKĠNCĠ Ayvalık Hâkimi
24 39830 Ömer ÖZTÜRK Pazarcık Hâkimi
25 40001 Murat ÜRÜNDÜ Kınık Hâkimi
./…
26 40918 Selda Devrim (GÜRSAL) YILDIRIM GülĢehir Hâkimi
27 39736 Ġzzet AKSOY Arapgir Hâkimi
28 40157 Volkan SEVTEKĠN Yargıtay Tetkik Hâkimi
29 40010 Bayram KAMÇI Mudurnu Hâkimi
30 41149 Abdullah KÜTÜK Elbistan Hâkimi
31 39901 Necati TÜRKMEN Giresun Hâkimi
32 41484 Ġbrahim AY Ula Hâkimi
33 39924 Müjgan (COġAR) DURAN Alanya Hâkimi
34 39943 Vildan ÖZCAN Karapınar Hâkimi
35 40198 Ömer GÜNAYDIN Çorum Hâkimi
36 39671 AyĢen (KUZU) DÜNDAR Çan Hâkimi
37 40093 Mehmet DEMĠR Adalet MüfettiĢi
38 39690 Ġsmail SEZGĠN Boğazlıyan Ağır Ceza Mahkemesi BaĢkanı
39 39934 Ġsmail DAĞDEMĠR Alaca Hâkimi
40 39909 Lokman ÖZKAN Erbaa Hâkimi
41 41444 ÖkkeĢ ARSLAN Çatalca Hâkimi
42 39638 Fatih KILINÇASLAN ġarkikaraağaç Hâkimi
43 40076 Hasan AY AkĢehir Hâkimi
44 39692 Metin KIZILTAġ Rize Hâkimi
45 39697 Hüseyin EKER Yargıtay Tetkik Hâkimi
46 39850 Ümmü Leyla DEMĠR YeĢilyurt Hâkimi
47 39816 Tekin KARACA Seferihisar Hâkimi
48 39544 Süleyman YUMMA Yargıtay Tetkik Hâkimi
49 40245 Canan ÖNDER SeydiĢehir Hâkimi
50 39694 Özlem PAKĠġ UlukıĢla Hâkimi
51 40064 Tuna TEKĠN Babaeski Hâkimi
52 39910 Mustafa ALÇIK Çorum Hâkimi
53 39698 Ahmet BULUT Çal Hâkimi
54 40032 Uğur AKBULUT Siirt Ağır Ceza Mahkemesi BaĢkanı
55 40022 Hüsamettin YUCA Beypazarı Hâkimi
56 39911 Ġbrahim ÜNAL Ereğli ( Konya ) Hâkimi
57 40004 Ġslam ÇĠÇEK Tirebolu Hâkimi
58 40213 Vahdet YELTEPE Ġpsala Hâkimi
59 40035 Filiz GÜNGÖR ÜNAL Haymana Hâkimi
60 40007 Fatma DAVRAN Ayancık Hâkimi
61 39509 Ömer SEVGĠLĠOCAK Alaca Hâkimi
62 39474 Murat AKPINAR Bandırma Hâkimi
63 40059 Kemal Emre GÜRGÖR Bigadiç Hâkimi
64 39721 Özgür AKBEL SERTBAġ Turgutlu Hâkimi
65 40092 Mustafa TOSUN Ezine Hâkimi
./…
66 40335 Salih POLAT Bitlis Hâkimi
67 39489 Kasım ÇĠÇEK Adıyaman Hâkimi
68 42167 Mustafa ÜMĠT ġaphane Hâkimi
69 39547 Necati GÖRGÜLÜ Gediz Hâkimi
70 39730 Hikmet ġEN GümüĢhane Ağır Ceza Mahkemesi BaĢkanı
71 39807 Yunus ġAHĠN Bartın Hâkimi
72 40020 Amil ECE Kızıltepe Hâkimi
73 39534 Erkan TEPE Yozgat Hâkimi
74 39575 Seher YILDIZ Saruhanlı Hâkimi
75 39651 Gülsemin AKÇĠN TEMĠZEL Yozgat Hâkimi
76 40133 Muharrem ENDES Çay Hâkimi
77 40964 Süleyman Yüksel YAVAġ Marmaraereğlisi Hâkimi
78 39507 Abdurrahman KÖKVER Sorgun Hâkimi
79 40757 Ġsa YALI Bozyazı Hâkimi
80 39561 Mustafa SARIGEDĠK Ermenek Ağır Ceza Mahkemesi BaĢkanı
81 39684 Ümit POLAT Kemer (Antalya) Hâkimi
82 39989 Fatih AKÇAY KarataĢ Hâkimi
83 39896 Ġbrahim KAYA Nizip Hâkimi
84 39870 Lütfi BAYDAR Ergani Hâkimi
85 41064 Hulusi Tahir ĠLGENLĠ Çiçekdağı Hâkimi
86 39706 Ahmet SEZER MustafakemalpaĢa Hâkimi
87 39633 Hakan MAVĠ Sivas Hâkimi
88 39616 Mustafa AKBAġ Niğde Hâkimi
89 39518 Kerem KÜÇÜK Acıpayam Hâkimi
90 39702 Türkan BULUT Çal Hâkimi
91 42160 Yakup YILDIZ Beylikova Hâkimi
92 39974 Fatma DÜLGAR KENT Buldan Hâkimi
93 40013 DurmuĢ KARAÇALI Orta Hâkimi
94 39742 Fahreddin HASDEMĠR Ġskenderun Hâkimi
95 40026 Mehmet ERDOĞAN Diyarbakır Hâkimi
96 40307 Ahmet KUTLU Honaz Hâkimi
97 41727 Özlem ÖZKAN Pazarcık Hâkimi
98 40068 Ömür AKIN Tunceli Hâkimi
99 40199 Baki TONBAK Anamur Hâkimi
100 39798 Metin ÖZDEMĠR Bozüyük Hâkimi
101 39986 ġeyhmus YEġĠLTAġ Osmaniye Hâkimi
102 40028 Osman KANDEMĠR Kastamonu Hâkimi
103 39520 Sadullah GÜLER Dinar Hâkimi
104 41529 ġadan Erdem GÜZEL Nallıhan Hâkimi
105 40151 Mesut KARADENĠZ ġereflikoçhisar Hâkimi
./…
106 40097 Mehmet ASANOĞLU Merzifon Hâkimi
107 39880 Birol BĠLEN Hakkâri Hâkimi
108 41482 Yusuf DĠKEÇ Mardin Hâkimi
109 40000 Mehmet ÇEKĠÇ Yargıtay Tetkik Hâkimi
110 39796 Fatma BALIK Amasya Hâkimi
111 39939 Altan SELMĠ Karasu Hâkimi
112 39776 Ahmet KORKMAZ Mut Hâkimi
113 39691 Hüseyin GÜNAY Yargıtay Tetkik Hâkimi
114 39704 Melik KAHRAMAN Kıbrıscık Hâkimi
115 40051 Volkan KOÇTEPE Zile Hâkimi
116 39895 YaĢar BARUTÇU Doğubayazıt Hâkimi
117 39958 Ruhigül AYDINER Çatalca Hâkimi
118 40161 Sevda CEBECĠ ġebinkarahisar Hâkimi
119 39480 Esma AKSOY Kandıra Hâkimi
120 41441 Fatih KURT Ünye Hâkimi
121 39855 Özgür ÖZGÜN Cizre Hâkimi
122 39566 Handan DURMUġ Sapanca Hâkimi
123 39665 Bayram KORKMAZ GülĢehir Hâkimi
124 40105 Abdullah ÖZER Geyve Hâkimi
125 41483 Ömer SOLMAZ Adalet MüfettiĢi
126 39761 Figen APAÇIK Hakkâri Hâkimi
127 40820 Kemal KARANFĠL Germencik Hâkimi
128 40057 Ahmet KAYA Gökçeada Hâkimi
129 39728 Murat SARIYILDIZ Diyarbakır Hâkimi
130 39631 Murat DURMAZ Adıyaman Hâkimi
131 39741 Zafer ÖZER Kulu Hâkimi
132 39942 Halil Ġbrahim KAYI Söğüt Hâkimi
133 39884 Mustafa ÖZYAR Kâhta Hâkimi
134 41109 Ahmet Cahit ĠYĠLĠKLĠ Akdağmadeni Hâkimi
135 38151 Çetin SÖNMEZ Kozan Hâkimi
136 39931 Remzi BULUT YeniĢehir Hâkimi
137 39865 Hatice POLAT Bitlis Hâkimi
138 40140 Fevzi KELEġ Çatalca Hâkimi
139 39467 Bayram DEMĠREL Emet Hâkimi
140 40052 Fikret DEMĠR Osmancık Hâkimi
141 40066 Mustafa AK ġarkikaraağaç Hâkimi
142 40263 Ahmet DÖNMEZ Tosya Hâkimi
143 39703 Atila ÖZTÜRK Ġskilip Hâkimi
144 39869 Oya ÖRSDEMĠR Diyarbakır Hâkimi
145 39734 Vedat ÖRER Banaz Hâkimi
./…
146 39722 Nihal KĠRAZCI DĠNÇ Bandırma Hâkimi
147 39926 Hasan AKDEMĠR KahramanmaraĢ Hâkimi
148 40169 Habib ATASOY Bolvadin Ağır Ceza Mahkemesi BaĢkanı
149 39632 Ahmet ATEġ Kadirli Hâkimi
150 39661 Nesrin KOCADEMĠR Dalaman Hâkimi
151 40041 Mustafa YILMAZ Yozgat Hâkimi
152 39757 Müslüm UZUN Ortaköy (Aksaray) Hâkimi
153 39823 Sinan AKDOĞAN Dursunbey Hâkimi
154 40189 Hayati KARAASLAN Kars Hâkimi
155 39840 Metin CEYLAN Çine Hâkimi
156 39949 Bilge OLCAR Alanya Hâkimi
157 39935 Hadice KÖYLÜ Tavas Hâkimi
158 39936 Süreyya SAYGIN Hopa Hâkimi
159 39478 Abdullah ALACAHAN Adalet MüfettiĢi
160 39511 Hasan KILIÇ Adalet MüfettiĢi
161 39639 Necdet ARSLAN Adalet MüfettiĢi
162 39714 Ahmet Selçuk VAROL Adalet MüfettiĢi
163 39962 Salih ÖZDEN Adalet MüfettiĢi
164 39492 Abdullah TURGUT Yargıtay Tetkik Hâkimi
165 39526 Cengiz OTACI Yargıtay Tetkik Hâkimi
166 39576 Murat YAVUZ Yargıtay Tetkik Hâkimi
167 39583 ġerafettin ÖZYÜRÜR Yargıtay Tetkik Hâkimi
168 39626 Ali ÖZEL Yargıtay Tetkik Hâkimi
169 39727 Kenan AKGÜN Yargıtay Tetkik Hâkimi
170 39838 Vahdettin TOKLUCU Yargıtay Tetkik Hâkimi
171 39862 Hasan ÜNAL Yargıtay Tetkik Hâkimi
172 39920 Mehmet BELEÇ Yargıtay Tetkik Hâkimi
173 40135 Gökçen ERSAN Yargıtay Tetkik Hâkimi
174 40148 Muzaffer AYDIN Yargıtay Tetkik Hâkimi
175 39501 Ġlyas PEHLĠVAN Adalet Bakanlığı Tetkik Hâkimi
176 39682 ġerife Aysun MUTAFOĞLU Adalet Bakanlığı Tetkik Hâkimi
177 39963 Hasan ġAHĠN Adalet Bakanlığı Tetkik Hâkimi
178 40176 Nihat ULUSU Adalet Bakanlığı Tetkik Hâkimi
179 40994 Dilek DOĞAN Adalet Bakanlığı Tetkik Hâkimi
180 39512 Sibel KÖK Adalet Bakanlığı Yetkili Tetkik Hâkimi
181 39976 Turan AÇIKMEġE Adalet Bakanlığı Yetkili Tetkik Hâkimi
182 40040 Hakan ÖZTÜRK Adalet Bakanlığı Yetkili Tetkik Hâkimi
183 41052 Kubilay ĠNAN Adalet Bakanlığı Yetkili Tetkik Hâkimi
184 39528 Ahmet ÖZGÜNGÖR Türkiye Adalet Akademisi Eğitim Merkezi Müdür Yardımcısı
./…
3 üncü derecede tercihli yükselmeye lâyık olan;
1 41429 Mehmet AKBAL Yargıtay Tetkik Hâkimi
2 41073 Murat TÜRKMEN Akyurt Hâkimi
3 39894 Osman DOĞAN Çankırı Hâkimi
4 40216 M.BaĢıraz GĠRĠFTĠNOĞLU Ceyhan Hâkimi
5 39658 Orhan YAVUZ Manavgat Hâkimi
6 39739 Hüsnü YILDIRIM Ġncirliova Hâkimi
7 39790 Tayfun GÖNENÇ Yargıtay Tetkik Hâkimi
8 39860 Ġbrahim DURAK Menemen Hâkimi
9 39887 Müzeyyen YILDIRIMOĞLU Niksar Hâkimi
10 39972 Sinan EKĠCĠ Kumluca Hâkimi
11 40236 Mithat AKGÜN Pamukova Hâkimi
12 39498 Sevgi DURMUġ Ereğli (Karadeniz) Hâkimi
13 41431 Meral BOZ Ceylanpınar Hâkimi
14 40187 Numan KILIÇ Susurluk Hâkimi
15 40186 Ġsmet Ertuğrul GEREDE Kiraz Hâkimi
16 40195 Timuçin DEDEOĞLU Terme Hâkimi
17 39533 Gültekin Remzi YÜKSEL Alaplı Hâkimi
18 39579 Mustafa GÜRBÜZ KaĢ Hâkimi
19 40075 Özben ARSLAN ġırnak Hâkimi
20 39527 Semra DEMĠRER Fatsa Hâkimi
21 40268 Füsun ALCA Manavgat Hâkimi
22 39957 Semra TURAN Alanya Hâkimi
23 39465 Murat YILDIZ Elbistan Hâkimi
24 39674 Mehmet ÇAĞLAR Çorum Hâkimi
25 40264 Ġbrahim ALTINKAYNAK Anamur Hâkimi
26 39955 Muhsin Gökhan KAYRA Banaz Hâkimi
27 40220 Ġlhan SARIYER Adalet MüfettiĢi
28 39892 Ali ÖZTÜRKMEN Anamur Hâkimi
29 40232 Ġbrahim Dursun ÇEKĠÇ Tarsus Hâkimi
30 39797 Ömer ÜNAL Yatağan Hâkimi
31 39541 Ġsmail DÜZENLĠ Kadirli Hâkimi
32 40185 Salih AġKIN Sungurlu Hâkimi
33 39592 Ġsmail ÖZTÜRK KırĢehir Hâkimi
34 40099 Keskin KARAKURT Vize Hâkimi
35 39495 Osman Nuri YĠĞĠT Kalecik Hâkimi
36 40102 Zeynep ĠNANOĞLU Ordu Hâkimi
37 40046 Ġsmail ÜNLÜ KeĢap Hâkimi
38 39719 Cengiz ARDAK Dursunbey Hâkimi
39 40197 Bekir ALTUN Kars Hâkimi
./…
40 39836 Sadettin KILIÇ HacıbektaĢ Hâkimi
41 40852 ġamil KOÇ Siverek Hâkimi
42 40033 Ayhan BORA Serik Hâkimi
43 39548 Bilal POLAT Araklı Hâkimi
44 39559 Bayram KANTIK KaĢ Hâkimi
45 39873 Hulusi PUR ÇarĢamba Hâkimi
46 40238 Arzu ÖZKAN ġAHĠNER Finike Hâkimi
47 39995 Ercan FIRAT Ürgüp Hâkimi
48 41478 Mehmet Hanifi YALÇINKAYA Bigadiç Hâkimi
49 40348 Selma ÇETĠN Edremit Hâkimi
50 40180 Mesut ÖZCAN Adalet MüfettiĢi
51 39777 Oktay TABUR Çardak Hâkimi
52 40062 BarıĢ CĠHAN Kırıkhan Hâkimi
53 39877 Ġbrahim BOZYEL Tirebolu Hâkimi
54 39646 Bayram ARSLAN Akdağmadeni Hâkimi
55 39967 Vedat KOÇ Tarsus Hâkimi
56 40039 Mustafa DÖNEN Adalet Bakanlığı Yetkili Tetkik Hâkimi
57 40181 Bekir YILDIZ Silifke Hâkimi
58 39960 Ġshak KILAVUZ Yargıtay Tetkik Hâkimi
59 39799 Leyla TAġKOPARAN Bilecik Hâkimi
60 39831 Servet KORKMAZ ArdeĢen Hâkimi
61 40784 Ömer ÖKSÜZ Besni Hâkimi
62 40138 Ġbrahim ÖNEKER Van Hâkimi
63 40058 Yemliha KARAKOÇ Borçka Hâkimi
64 40134 Oya (GENÇTÜRK) CANBOLAT Erdemli Hâkimi
65 40074 Mehmet SARI ÇarĢamba Hâkimi
66 40233 Abdullah BÖRKLÜCE ġarkikaraağaç Hâkimi
67 39856 Köksal ÇELĠK Gürün Hâkimi
68 40244 Fatih Mehmet USLU Yargıtay Tetkik Hâkimi
69 39769 Ahmet COġAR Ladik Hâkimi
70 39582 Ahmet ġANSAL Adalet MüfettiĢi
71 40228 Yusuf BULUT Yargıtay Tetkik Hâkimi
3 üncü derecede yükselmeye lâyık olan ;
1 39999 Ayfan PISIL Akçaabat Hâkimi
2 39947 Nusret YILDIZ Dörtyol Hâkimi
3 40103 Emine YAġAR Alanya Hâkimi
./…
4 üncü derecede mümtazen yükselmeye lâyık olan ;
1 41945 Metin KUKUL Ulubey ( Ordu ) Hâkimi
2 42408 Gül KARAġAHĠN Solhan Hâkimi
3 41944 Yıldız SOMUNCU TARIM ġarkıĢla Hâkimi
4 42072 Ülkü SEVĠNÇ Bor Hâkimi
5 41843 Saim KÖROĞLU Dicle Hâkimi
6 42678 Ġdris BERBER BeĢiri Hâkimi
7 42529 Abdullah ÖZTÜRK ÇüngüĢ Hâkimi
8 42607 Bahattin AKKAN Yavuzeli Hâkimi
9 42105 Yavuz GENÇ Dereli Hâkimi
10 42452 Mesut UZUNTOK Sarız Hâkimi
11 40774 Ġbrahim ÖZBEK EĢme Hâkimi
12 41970 Fatih ÖNDER Ağın Hâkimi
13 42536 Ġbrahim TAV Karlıova Hâkimi
14 42573 Ercan KUMHAK Feke Hâkimi
15 42644 Melahat ġAHĠN SOYAL Kalkandere Hâkimi
16 42352 Sinem ARDUÇ Çerkezköy Hâkimi
17 42641 Yılmaz ERDEM DoğanĢehir Hâkimi
18 42468 Yönel ÖZKAN Çayıralan Hâkimi
19 42074 Celal ÇELĠK Delice Hâkimi
20 41923 Adem AYGÜN Kangal Hâkimi
21 42351 Hatice Seval ARSLAN Adalet Bakanlığı Yetkili Tetkik Hâkimi
22 42358 Gonca Gülfem BOZDAĞ Adalet Bakanlığı Yetkili Tetkik Hâkimi
-
4 üncü derecede tercihli yükselmeye lâyık olan ;
1 41829 Halil Ġbrahim AKTEPE Ağrı Hâkimi
2 42090 NeĢe KARABULUT ERTEN Çiçekdağı Hâkimi
3 92606 Gülcan AÇIKGÖZ Ağrı Hâkimi
4 41926 Marziye ġAHĠN Yumurtalık Hâkimi
5 41913 Erhan ĠNAL Çivril Hâkimi
6 42546 Okan DEMĠRCĠ Silopi Hâkimi
4 üncü derecede intibak terfisi yapan ;
1 42646 Hande Burçin MIHÇI ErciĢ Hâkimi
2 98124 Remziye GÜLDÜR Savur Hâkimi
3 101631 Seçil (GÜZELOĞLU) PARKAN Altınekin Hâkimi
./…
5 inci derecede mümtazen yükselmeye lâyık olan ;
1 42533 Heysem KOCAÇĠNAR Bahçe Hâkimi
5 inci derecede intibak terfisi yapan ;
1 92586 Dilek (ÖZKAN) EREN Boğazlıyan Hâkimi
2 101704 Osman ALAN Ulubey ( Ordu ) Hâkimi
3 105150 Adnan AKIN Narman Hâkimi
4 105584 Nezihe DEMĠR Nurhak Hâkimi
6 ncı derecede tercihli yükselmeye lâyık olan ;
1 92543 Tekin KORKMAZ Kastamonu Hâkimi
2 94985 Çetin Emre ERMĠġ Hınıs Hâkimi
6 ncı derecede yükselmeye lâyık olan ;
1 95049 Mesut ġENGÖNÜL Kocaali Hâkimi
2 95198 ġükrü ÖZDEMĠR Eskil Hâkimi
6 ncı derecede intibak terfisi yapan ;
3 41513 Ġnan MOROĞLU Kuluncak Hâkimi
4 95015 Yavuz GÜRTEPE Varto Hâkimi
5 101605 Bilgin KIZILAY Uludere Hâkimi
6 105021 Ali AKIN Demirköy Hâkimi
7 105037 Mehmet TUNCER UlaĢ Hâkimi
8 105538 Özden GENÇLER ÜNAL Enez Hâkimi
7 nci derecede intibak terfisi yapan ;
1 73653 Ahmet Bülent KARAASLAN Bozcaada Hâkimi
2 97951 Meral ÜSTÜNDAĞ Nizip Hâkimi
3 101594 Nihal TOZLU Özalp Hâkimi
4 101633 Nurhan ÖZDURAN Tortum Hâkimi
./…
8 inci derecede intibak terfisi yapan ;
1 101190 Hasan KOL Cide Hâkimi
2 101194 Neslihan KAġIKÇI Edremit Hâkimi
3 101197 Muhsine ÜNAL KUL Zile Hâkimi
4 101198 Duygu DĠKMEN Aralık Hâkimi
5 101200 AyĢe DURMUġ Bayburt Hâkimi
6 101204 ġule GÜNEġ Karabük Hâkimi
7 101207 Betül GÜZEL TUNÇ Cide Hâkimi
8 101210 Zeynep Eren BOZOĞLU Alanya Hâkimi
9 101212 Ömer KARAGÖL Çaldıran Hâkimi
10 101220 Rukiye CANBAZ Göynücek Hâkimi
11 101225 Erhan ÇAVUġOĞLU Tomarza Hâkimi
12 101230 YeĢim (ARAT) UÇKUN ErciĢ Hâkimi
13 101231 Mutlu KILIÇ Develi Hâkimi
14 101233 Damla DEMĠRBAġ Pütürge Hâkimi
15 101235 Emine AKPEK Soma Hâkimi
16 101236 Sibel DUMAN Keskin Hâkimi
17 101238 Çiğdem AYDOĞMUġ Siirt Hâkimi
18 101240 Gökçen DENĠZ ÇAMUR BaĢkale Hâkimi
19 101245 Hatice ÇABUK Kars Hâkimi
20 101246 AyĢe BOZOĞLU Ulubey ( Ordu ) Hâkimi
21 101248 Tuğba CEREN Hanak Hâkimi
22 101249 Fatih AKARSU PınarbaĢı (Kayseri) Hâkimi
23 101252 Seher BORA DĠKĠCĠ Ordu Hâkimi
24 101253 Canan DEMĠRHAN Nizip Hâkimi
25 101254 Özlem AYDIN Silvan Hâkimi
26 101259 Hacer KARAKOCA Tuzluca Hâkimi
27 101264 Özgür YILDIZ Çameli Hâkimi
28 101266 Pınar ÇĠRCĠ Çayıralan Hâkimi
29 101269 Bayram KARA Genç Hâkimi
30 101270 Serdal GÜNGÖR Erfelek Hâkimi
31 101273 Mehmet Fatih ZENGĠN Ahlat Hâkimi
32 101276 AyĢe Tuba KARAOSMANOĞLU Kadınhanı Hâkimi
33 101277 Mehmet Mustafa ESKĠN Devrekâni Hâkimi
34 101279 Sibel GÖKSU Çaykara Hâkimi
35 101286 Serap GÜLER Tutak Hâkimi
36 101293 Edibe Funda YILMAZ Dargeçit Hâkimi
37 101294 Aslı ÖZMEN PınarbaĢı (Kayseri) Hâkimi
38 101295 Duygu ÇOBAN Sinop Hâkimi
39 101298 Ġrem GÜVEN Samandağ Hâkimi
./…
40 101303 Esma ġĠMġEK MuĢ Hâkimi
41 101308 Ġdris COġKUN Ġhsaniye Hâkimi
42 101311 Aysun KOYUNCU Salıpazarı Hâkimi
43 101320 Güler KURT Nurdağı Hâkimi
44 101338 Aslı YÜKSEL Doğanhisar Hâkimi
45 101344 Hatice ÇAMAN Lice Hâkimi
46 101350 Volkan ATALAY YeĢilhisar Hâkimi
47 101355 Zeynep KURTULUġ YETĠM Muradiye Hâkimi
48 101360 Melek ÇINAR Mesudiye Hâkimi
49 101362 Volkan PAMUKÇU Beydağ Hâkimi
50 101368 Hanife GÖKÇE Dicle Hâkimi
51 101397 AyĢe Esra ÇOKYĠĞĠT Yahyalı Hâkimi
52 101402 Ferda AYDEMĠR Karacasu Hâkimi
53 101404 Esra ATASOY Pülümür Hâkimi
54 101405 Sevda ARIKBOĞA Divriği Hâkimi
55 101411 Adem ARSLAN Kiğı Hâkimi
56 101414 Nazan ÇĠÇEK Hakkâri Hâkimi
57 101424 Engin ÇOLAK ġirvan Hâkimi
58 101430 Fatma Zehra TUNCA Mutki Hâkimi
59 101440 Berna AKMAN Çınar Hâkimi
60 101441 Mehmet YENER Selim Hâkimi
61 101453 Hilâl KARSLIOĞLU ġavĢat Hâkimi
62 101454 ġebnem NEBĠOĞLU ÖNER Emirdağ Hâkimi
63 101460 Sıdıka AyĢegül ĠSKENDEROĞLU Çorlu Hâkimi
64 101471 Sibel DEMĠR SALDIRIM Çamlıdere Hâkimi
65 101475 Semra TEKĠN Sason Hâkimi
66 101476 Hilâl AFACAN Hizan Hâkimi
67 101488 Hüseyin KOÇAL Posof Hâkimi
68 101496 Fatma GÖKKAYA Yenice (Çanakkale) Hâkimi
69 101502 Adem KARACA Solhan Hâkimi
70 101503 Cüneyt ÇETĠN Kelkit Hâkimi
71 101507 Ġlknur DEMĠREL Ondokuzmayıs Hâkimi
72 101510 Buket SAYIN ÖNAL GevaĢ Hâkimi
73 101516 GülĢen TOMBULOĞLU GölbaĢı (Adıyaman) Hâkimi
74 101529 Abdurrahim GÖKBAY Çayırlı Hâkimi
75 101536 Ömer Faruk KARAKILIÇ Diyarbakır Hâkimi
76 101546 Mehmet ReĢat YAVUZ Kovancılar Hâkimi
77 101547 ReĢat SAĞLIK Ovacık (Tunceli) Hâkimi
78 101553 Asye PARLAK AlaĢehir Hâkimi
79 101555 Ömür FOYA Kulp Hâkimi
./…
80 101642 ġerife DURAN Kalecik Hâkimi
81 101679 Oğuz BEKAR ġemdinli Hâkimi
82 104702 Esat IġIK Mecitözü Hâkimi
83 104706 Zeynep MERT KeĢap Hâkimi
84 104707 Ali Efendi KIRMIZI Tonya Hâkimi
85 104724 Fatih DULKADĠR Kalkandere Hâkimi
86 104791 Ali EKMEKCĠOĞLU Hafik Hâkimi
87 104805 Ġsmail SARI Ġncesu Hâkimi
88 104848 Vedat KURTOĞLU ÇamlıhemĢin Hâkimi
89 104875 Ekrem BIYIK Domaniç Hâkimi
90 104905 Ercan ġAHĠN ÇüngüĢ Hâkimi
B- SAVCI SINIFI
2 nci derecede mümtazen yükselmeye lâyık olan;
1 38647 Fikret GÜNAY Samsun Cumhuriyet Savcısı
2 38691 Mustafa ÖKSÜZ Araklı Cumhuriyet Savcısı
3 38860 Adem ÖNAY Antalya Cumhuriyet Savcısı
4 38269 Adem ÖZCAN Ortaköy (Aksaray) Cumhuriyet Savcısı
5 38811 Mehmet Fatih TAġ Adalet MüfettiĢi
6 38859 Selahittin DURGUN Düzce Cumhuriyet Savcısı
7 38187 Ercan HELVACI Adana Cumhuriyet Savcısı
8 38857 Ömer CĠCĠM Köyceğiz Cumhuriyet Savcısı
9 38852 Nebi KURTGÖZ Silifke Cumhuriyet Savcısı
10 41404 Uğur KOÇ KahramanmaraĢ Cumhuriyet Savcısı
11 38853 Mehmet DEMĠREL Serik Cumhuriyet Savcısı
12 38845 Ümit DEMĠRCĠ Diyarbakır Cumhuriyet Savcısı
13 38847 Sıddık ĠLGAR Kartal Cumhuriyet Savcısı
14 38848 Alparslan BAYRAKTAR Bakırköy Cumhuriyet Savcısı
15 37940 Cüneyt BÖLÜKBAġI Biga Cumhuriyet Savcısı
16 38674 Seyithan ÖZTÜRK Sinop Cumhuriyet Savcısı
17 38077 Veli SAN Bolvadin Cumhuriyet Savcısı
18 38749 Ahmet Hamdi KOÇ Karamürsel Cumhuriyet Savcısı
19 38709 Ayhan MEMÜK Ondokuzmayıs Cumhuriyet Savcısı
20 38808 Hasan KARAGÖZ Malatya Cumhuriyet Savcısı
21 38087 Ünal DOĞAN Dörtyol Cumhuriyet Savcısı
22 38786 Ayhan GÖKALP Kırıkkale Cumhuriyet Savcısı
23 39968 Mehmet BADEM Malatya Cumhuriyet Savcısı
24 37933 Hasan Mete UYANIK Silifke Cumhuriyet Savcısı
25 38850 Ali ÇETĠN Burhaniye Cumhuriyet Savcısı
26 38753 Mehmet Ali KURT Ceyhan Cumhuriyet Savcısı
27 38467 Yavuz TEMĠZEL Yozgat Cumhuriyet Savcısı
28 38844 YaĢar SÜNTAR Manavgat Cumhuriyet Savcısı
29 37953 Kemal MECĠT KırĢehir Cumhuriyet Savcısı
30 38831 Hikmet GÜLTEKĠN MustafakemalpaĢa Cumhuriyet Savcısı
31 38723 Ayhan AKYOL Zonguldak Cumhuriyet Savcısı
32 38849 RaĢit ERDEN YeniĢehir Cumhuriyet Savcısı
33 38793 Kubilay TAġTAN Ortaca Cumhuriyet Savcısı
34 38744 Ġrfan DEMĠREL Kocaeli Cumhuriyet Savcısı
35 38999 Soner UYGUR Kırkağaç Cumhuriyet Savcısı
36 38846 Gürkan ÜNAL Diyarbakır Cumhuriyet Savcısı
37 38769 Ahmet TAġYURT Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ./…
38 38426 Hüsamettin KÜRTÜN Adalet MüfettiĢi
39 38679 Mustafa TĠRYAKĠ Adalet MüfettiĢi
40 38752 Yunus Nadi KOLUKISA Adalet MüfettiĢi
41 39890 Mehmet ÇABUK Adalet MüfettiĢi
42 38711 Mustafa GÜMÜġ Adalet Bakanlığı Yetkili Tetkik Hâkimi
2 nci derecede tercihli yükselmeye lâyık olan;
1 38855 Seyfettin YĠĞĠT Ġznik Cumhuriyet Savcısı
2 38660 Mustafa SEYMEN Terme Cumhuriyet Savcısı
3 38861 Aydın APAYDIN Bayındır Cumhuriyet Savcısı
4 38816 Murat KILIÇ Kırklareli Cumhuriyet Savcısı
5 38683 Rıza Yetkin ORCAN Akhisar Cumhuriyet Savcısı
6 39519 Hakan KAÇTI Afyonkarahisar Cumhuriyet Savcısı
7 38650 Ali DERELĠ Sorgun Cumhuriyet Savcısı
8 38802 Mustafa DEMĠREL Bulancak Cumhuriyet Savcısı
9 38803 Ġbrahim Halil DAĞLI Erzurum Cumhuriyet Savcısı
10 38781 Mesut CĠHANGĠR Akhisar Cumhuriyet Savcısı
11 38734 Fehmi AġGUN Seferihisar Cumhuriyet Savcısı
12 38228 Erdoğan BAYRAKTAR Kastamonu Cumhuriyet Savcısı
13 35975 Rafet YAVAġ Iğdır Cumhuriyet Savcısı
14 38766 Zafer TEKĠR Susurluk Cumhuriyet Savcısı
15 38832 Mehmet Selim KĠRAZ Osmaniye Cumhuriyet Savcısı
16 38293 Mehmet ÇAKIR AkĢehir Cumhuriyet Savcısı
2 nci derecede yükselmeye lâyık olan ;
1 38782 Hünkar Ersen KIRLANGIÇ Menderes Cumhuriyet Savcısı
2 39500 Ġsmail SavaĢ YÜKSEL Nallıhan Cumhuriyet Savcısı
2 nci derecede intibak terfisi yapan;
3 35491 Nejat ÇAKIR Silivri Cumhuriyet Savcısı
4 38727 Hüseyin KAPLAN Gerze Cumhuriyet Savcısı
5 39700 Osman ġANAL Türkoğlu Cumhuriyet Savcısı
6 40246 Ġsmail ÇOLAK Pozantı Cumhuriyet Savcısı
./…
3 üncü derecede mümtazen yükselmeye lâyık olan ;
1 39475 Ġlhan KÖSE Ġvrindi Cumhuriyet Savcısı
2 39990 Erkan DOĞUKAN Çaycuma Cumhuriyet Savcısı
3 40082 Ġlyas YAVUZ BeyĢehir Cumhuriyet Savcısı
4 39759 Tekin KÜÇÜK Kumluca Cumhuriyet Savcısı
5 39629 Metin DĠKEÇ Van Cumhuriyet Savcısı
6 39829 Fatih KOÇAK Van Cumhuriyet Savcısı
7 39937 Bekir DURAN Alanya Cumhuriyet Savcısı
8 39905 Ahmet ERDĠK Kulu Cumhuriyet Savcısı
9 39864 Talip BAKIR Bafra Cumhuriyet Savcısı
10 39568 Osman AKINCI Foça Cumhuriyet Savcısı
11 39615 Mehmet DAVRAN Ayancık Cumhuriyet BaĢsavcısı
12 39994 Mustafa YILDIRIM Elmadağ Cumhuriyet Savcısı
13 39768 Bahattin KAYA Çumra Cumhuriyet Savcısı
14 41077 Sadi DOĞAN Siverek Cumhuriyet Savcısı
15 40065 Rıfat SARI Sındırgı Cumhuriyet Savcısı
16 39477 Gürcan ERKAN Midyat Cumhuriyet Savcısı
17 41481 Tayar ÖĞMEN Adalet Bakanlığı Yetkili Tetkik Hâkimi
18 39539 Recai ġAHĠN Korkuteli Cumhuriyet Savcısı
19 39635 Hüseyin AKSOY Kandıra Cumhuriyet Savcısı
20 39597 Osman Nuri GÜLER TavĢanlı Cumhuriyet BaĢsavcısı
21 39953 ġeref GÜRKAN Silifke Cumhuriyet Savcısı
22 39600 Celal ALBAY Develi Cumhuriyet BaĢsavcısı
23 41392 Sedat ERTAġKIN Tunceli Cumhuriyet Savcısı
24 40217 Ġzzet ġENSĠZOĞLU Çayeli Cumhuriyet Savcısı
25 39828 Hüseyin AKÇAY Erdemli Cumhuriyet Savcısı
26 40085 Hasan GÜNDÜZ Rize Cumhuriyet Savcısı
27 39737 Turgut ÇAKIR Emet Cumhuriyet Savcısı
28 38699 Bülent YENĠGÜN Karasu Cumhuriyet Savcısı
29 39930 Süleyman DURMAZ Ġskenderun Cumhuriyet Savcısı
30 40204 Kenan PEHLĠVAN Salihli Cumhuriyet Savcısı
31 39725 Hüseyin ALAYBAY Adalet MüfettiĢi
32 39971 Bülent CANOĞLU HacıbektaĢ Cumhuriyet Savcısı
33 39771 Sıddık AYDIN Terme Cumhuriyet Savcısı
34 39744 Ahmet Mithat TEMEL Honaz Cumhuriyet Savcısı
35 39916 Erdal ġENOL Çorum Cumhuriyet Savcısı
36 39675 Abdurrahim ALAN Fındıklı Cumhuriyet Savcısı
37 39912 Osman KESLER Edremit Cumhuriyet Savcısı
38 39529 Cemil AKDENĠZ Ardahan Cumhuriyet BaĢsavcısı
39 40226 Mehmet Murat DALKUġ Bucak Cumhuriyet Savcısı
40 39875 Kamil ALOĞLU Demirci Cumhuriyet Savcısı
41 39485 Tarık FIRAT Anamur Cumhuriyet Savcısı
42 41031 Mehmet KURT EĢme Cumhuriyet Savcısı ./…
43 39852 Aziz TAKÇI Bor Cumhuriyet BaĢsavcısı
44 40094 Ahmet DÖNMEZ ÖdemiĢ Cumhuriyet Savcısı
45 39783 Mustafa KÜÇÜKOĞLU Mardin Cumhuriyet Savcısı
46 39922 Handan BALCI Seben Cumhuriyet Savcısı
47 39886 Mine SOYLU ĠZMĠR Ġncesu Cumhuriyet Savcısı
48 39991 Metin ETĠL Koçarlı Cumhuriyet Savcısı
49 39919 KurtuluĢ Tayanç ÇALIġIR Bolvadin Cumhuriyet Savcısı
50 40201 Mahmut AYDOĞDU Erzin Cumhuriyet Savcısı
51 40036 Fatma ARIKAN Susuz Cumhuriyet Savcısı
52 39946 Cihan YILDIZ Adalet MüfettiĢi
53 40101 Bekir KÜÇÜK Ġnegöl Cumhuriyet Savcısı
54 39833 Ġstiklal AKKAYA Germencik Cumhuriyet Savcısı
55 40011 Kemalettin ÜNLÜ Gölcük Cumhuriyet Savcısı
56 39876 Sezai ÖZTÜRK Rize Cumhuriyet Savcısı
57 41893 Doğan KAYA Yumurtalık Cumhuriyet Savcısı
58 39982 Ġdris ÜNAL Borçka Cumhuriyet Savcısı
59 40188 Ramazan KOCAÖZ Sivas Cumhuriyet Savcısı
60 39590 Serkan AĞALDAY Boyabat Cumhuriyet Savcısı
61 39617 Ersan ERDEM Mudurnu Cumhuriyet Savcısı
62 39812 Mustafa BAKLACI Akseki Cumhuriyet Savcısı
63 40084 Halil SEZGĠN Çankırı Cumhuriyet Savcısı
64 39549 Zafer DUR Beypazarı Cumhuriyet Savcısı
65 40063 Ahmet AKÇA Batman Cumhuriyet Savcısı
66 39965 Ramazan SABAN Adalet MüfettiĢi
67 39466 Zeki GÜNGÖR Burdur Cumhuriyet Savcısı
68 39601 Faruk BÜYÜKKARAMUKLU GülĢehir Cumhuriyet Savcısı
69 39464 Esat Faruk BENLĠ Pazarcık Cumhuriyet Savcısı
70 39515 Ümit BENLĠ KırĢehir Cumhuriyet Savcısı
71 39984 Mikail ÇELĠK Kadirli Cumhuriyet Savcısı
72 40106 Müslüm Ahmet ÇAKIR Bulancak Cumhuriyet Savcısı
73 40126 Kurtca EKER Pozantı Cumhuriyet Savcısı
74 39669 Faruk SEVER Tatvan Cumhuriyet Savcısı
75 40107 Ramazan OKUR Ilgaz Cumhuriyet Savcısı
76 39572 Ahmet ÇĠÇEKLĠ Hopa Cumhuriyet Savcısı
77 39817 Adnan KAHRAMAN Elbistan Cumhuriyet Savcısı
78 42150 Güray BATUR Kuluncak Cumhuriyet Savcısı
79 39487 Ġlhan OCAK Sungurlu Cumhuriyet Savcısı
80 39648 Murat NECCAROĞLU Zile Cumhuriyet Savcısı
81 40193 Hüseyin ÖNELGE Seyitgazi Cumhuriyet Savcısı
82 40061 Nihat KAYA KahramanmaraĢ Cumhuriyet Savcısı
83 40048 Habip KORKMAZ KahramanmaraĢ Cumhuriyet Savcısı
84 41038 Ġlhami CEYHAN Salihli Cumhuriyet Savcısı
85 39687 Zeki YALÇIN Batman Cumhuriyet Savcısı
86 39663 Serdar COġKUN Nallıhan Cumhuriyet Savcısı
87 39952 Ayhan BEDĠRHAN Niksar Cumhuriyet Savcısı ./…
88 39913 Mücahit ERDOĞAN Borçka Cumhuriyet Savcısı
89 40837 Bilgin BAKIR Çivril Cumhuriyet Savcısı
90 39782 Ender KARADENĠZ Yenipazar (Aydın) Cumhuriyet Savcısı
91 39760 Hasan YILMAZ Sinop Cumhuriyet Savcısı
92 39591 Abdülkadir AKIN Ġmamoğlu Cumhuriyet Savcısı
93 39476 Muammer AKKAġ Adalet MüfettiĢi
94 39524 Özcan PEHLĠVAN Tarsus Cumhuriyet Savcısı
95 39556 Gültekin POLAT Kastamonu Cumhuriyet Savcısı
96 39732 Abdullah Mirza COġKUN Çerkezköy Cumhuriyet Savcısı
97 39985 Habip Hüdai YALÇINTAġ Adalet MüfettiĢi
98 39923 Bekir ġAHĠNER Finike Cumhuriyet Savcısı
99 39555 Selahattin GÜNEY Islahiye Cumhuriyet Savcısı
100 39872 Kasım TÜTEN Kadirli Cumhuriyet BaĢsavcısı
101 40050 Ömer Faruk AYDINER Çatalca Cumhuriyet BaĢsavcısı
102 39820 Ramazan AKIN Osmancık Cumhuriyet Savcısı
103 39899 Mahmut POLAT Siirt Cumhuriyet Savcısı
104 40087 Ahmet Fatih AĞCA Doğubayazıt Cumhuriyet Savcısı
105 39785 Murat SEVĠNÇ Burdur Cumhuriyet Savcısı
106 40142 Fehmi GEDĠK ġarkikaraağaç Cumhuriyet Savcısı
107 39557 Ümit SADE Adalet MüfettiĢi
108 39603 EĢref KÖSE Adalet MüfettiĢi
109 39673 Ahmet DEMĠRYÜREK Adalet MüfettiĢi
110 39851 Yunus GENÇ Adalet MüfettiĢi
111 39885 Gürsel ORER Adalet MüfettiĢi
112 39940 Murat KESKĠN Adalet MüfettiĢi
113 40031 Mehmet KIRAN Adalet MüfettiĢi
114 39484 Ġbrahim USTA Adalet Bakanlığı Yetkili Tetkik Hâkimi
115 39847 Mehmet ÖKMEN Adalet Bakanlığı Yetkili Tetkik Hâkimi
116 40791 Çiğdem ÖNGEÇ PEKKAYA Adalet Bakanlığı Yetkili Tetkik Hâkimi
117 41106 Selda SAYGI Adalet Bakanlığı Yetkili Tetkik Hâkimi
118 39571 Ahmet DĠLER Bitlis Cumhuriyet Savcısı
119 39581 Namık Kemal VAROL Adalet MüfettiĢi
3 üncü derecede tercihli yükselmeye lâyık olan ;
1 39866 Ekrem ARSLAN Kiraz Cumhuriyet Savcısı
2 40111 Murat BÜTE Van Cumhuriyet Savcısı
3 39764 Mustafa ÖZDEN Karaman Cumhuriyet Savcısı
4 39488 Mustafa ÇĠĞDEM Söke Cumhuriyet Savcısı
5 39499 Fikret ARAS Malkara Cumhuriyet Savcısı
6 39620 Uğur ÖZCAN Merzifon Cumhuriyet BaĢsavcısı
7 40229 Orhan TAġDEMĠR Ondokuzmayıs Cumhuriyet Savcısı
8 40083 Veysel YILDIZ Kartal Cumhuriyet Savcısı ./…
9 39490 Vedat YĠĞĠT Pınarhisar Cumhuriyet Savcısı
10 39540 Namık AYAN Soma Cumhuriyet Savcısı
11 39891 Sezai BĠLĠCĠ Gölhisar Cumhuriyet Savcısı
12 39717 Fuzuli AYDOĞDU Karacabey Cumhuriyet Savcısı
13 39767 Durali KARACA GümüĢhacıköy Cumhuriyet Savcısı
14 39516 Sevgi TOPUZ Kızıltepe eski Cumhuriyet Savcısı halen Amasya Hakimi
15 40088 Serkan Miraç GÖBEKLĠ Turgutlu Cumhuriyet Savcısı
16 41124 Mehmet Bakır ÖZKAN Yalvaç Cumhuriyet Savcısı
17 40071 Ġsmail SAÇ Bandırma Cumhuriyet Savcısı
18 40231 Mehmet Ali UYSAL Adalet MüfettiĢi
19 40208 Tarık Dursun BENDEZ Hendek Cumhuriyet Savcısı
20 40908 Ġbrahim KESKĠN Iğdır Cumhuriyet Savcısı
21 39861 Ümit Zafer ÇOLAK Adalet MüfettiĢi
22 39754 Bekir GENCER Nusaybin Cumhuriyet BaĢsavcısı
23 39625 Mehmet YAZICI Çal Cumhuriyet Savcısı
24 39726 Yücel ERKMAN Nizip Cumhuriyet Savcısı
3 üncü derecede yükselmeye lâyık olan ;
1 39738 Birol IġIK NevĢehir Cumhuriyet Savcısı
4 üncü derecede mümtazen yükselmeye lâyık olan ;
1 42321 Cihat GEZMEN Güdül Cumhuriyet Savcısı
2 41885 Ercan KALKAN ġaphane Cumhuriyet Savcısı
3 42060 Ümit ÖZKAN Kaman Cumhuriyet Savcısı
4 42078 Abdullah ÖZKAN TaĢlıçay Cumhuriyet Savcısı
5 42493 Mehmet BAHADIR Refahiye Cumhuriyet Savcısı
6 42653 Abdullah ÇELĠK KeĢap Cumhuriyet Savcısı
7 41898 Halil Ġbrahim ÇĠFTÇĠ Çerkezköy Cumhuriyet Savcısı
8 42587 ġükrü ĠLCĠ Devrekani Cumhuriyet Savcısı
9 41847 Ahmet Hamdi ÇELĠK Salıpazarı Cumhuriyet Savcısı
10 42652 Hüseyin AYANOĞLU Malazgirt Cumhuriyet Savcısı
11 42179 Mesut KONUK Cumayeri Cumhuriyet Savcısı
12 42407 Mehmet SAY TaĢlıçay Cumhuriyet Savcısı
13 42467 Mehmet Zülfü ÖNER Emirdağ Cumhuriyet Savcısı
./…
4 üncü derecede tercihli yükselmeye lâyık olan ;
1 42642 Cesur AYKUL Derik Cumhuriyet Savcısı
2 41935 Mustafa DEDE Kızıltepe Cumhuriyet Savcısı
3 42486 Tolgahan ÖZTOPRAK Avanos Cumhuriyet Savcısı
5 inci derecede mümtazen yükselmeye lâyık olan;
1 42645 Erdem DALKILIÇ Taraklı Cumhuriyet Savcısı
5 inci derecede intibak terfisi yapan;
1 98406 Hakan Abdülhamid YAVUZ ġenkaya Cumhuriyet Savcısı
2 101669 Yusuf SEZER Sivas Cumhuriyet Savcısı
3 105029 Sema KAÇAN Mardin Cumhuriyet Savcısı
4 105057 Murat ġEN Ağlasun Cumhuriyet Savcısı
6 ncı derecede yükselmeye lâyık olan ;
1 95062 Mustafa Kamil ÇOLAK Yatağan Cumhuriyet Savcısı
2 95050 Onur YERDELEN GümüĢhane Cumhuriyet Savcısı
3 95067 Ġbrahim Halil ÇUBAN Pasinler Cumhuriyet Savcısı
./…
6 ncı derecede intibak terfisi yapan
4 41418 Erol DELĠ Enez Cumhuriyet Savcısı
5 41520 Ömer METE Bozüyük Cumhuriyet Savcısı
6 48043 Bülent BALLI Emet Cumhuriyet Savcısı
7 95071 Mehmet Tufan YÜCEL ÇarĢamba Cumhuriyet Savcısı
8 97906 Mustafa TOPALOĞLU Senirkent Cumhuriyet Savcısı
9 98011 Akın AKKAYA Araban Cumhuriyet Savcısı
10 101227 Bülent ARSLAN Söke Cumhuriyet Savcısı
11 101612 Cüneyt UYSAL Osmaniye Cumhuriyet Savcısı
12 101658 Murat GÜR Kastamonu Cumhuriyet Savcısı
13 101688 Agah Oktay KAMIġ Akyazı Cumhuriyet Savcısı
14 105030 Samir ĠMAMOĞLU Altunhisar Cumhuriyet Savcısı
15 105033 Ayhan AKYOL Hizan Cumhuriyet Savcısı
16 105035 Fatih GÖKÇE Gömeç Cumhuriyet Savcısı
17 105038 Hesna COġAR Kuyucak Cumhuriyet Savcısı
18 105281 Fatih KÖSEKAYA Burdur Cumhuriyet Savcısı
7 nci derecede intibak terfisi yapan ;
1 42942 Mustafa DAĞCI Bafra Cumhuriyet Savcısı
2 97908 Hasan Fatih EKĠZ Kocaeli Cumhuriyet Savcısı
3 97920 Erkan KAÇAR Solhan Cumhuriyet Savcısı
4 97975 Ramazan ÜNAL Kırıkkale Cumhuriyet Savcısı
5 97984 Fethi Ahmet TOSUN Pertek Cumhuriyet Savcısı
6 98059 Abdullah ÇĠÇEK Hakkari Cumhuriyet Savcısı
7 98065 Ġsmail ÜNSAL Batman Cumhuriyet Savcısı
8 98073 Emrah KOÇKUZU UlaĢ Cumhuriyet Savcısı
9 100490 Hakan KILIÇ Tonya Cumhuriyet Savcısı
10 101226 Erhan ÜNLÜ TaĢova Cumhuriyet Savcısı
11 101250 Oğuz AKYOL KeĢap Cumhuriyet Savcısı
12 101462 Yılmaz ZORLU ġanlıurfa Cumhuriyet Savcısı
13 101611 Ümit ÇALIġKAN Diyarbakır Cumhuriyet Savcısı
14 101613 Ahmet DĠLFIRUZ Bayat Cumhuriyet Savcısı
15 101634 Yılmaz EYĠDOĞAN Ġspir Cumhuriyet Savcısı
16 101657 Mükremin YILDIRIM Manavgat Cumhuriyet Savcısı
17 101663 Zübeyir KALABALIK Torul Cumhuriyet Savcısı
18 101680 Erdem BAġYĠĞĠT Akhisar Cumhuriyet Savcısı
19 101711 Özgür METĠN Divriği Cumhuriyet Savcısı
20 101717 Hasan DEMĠRTAġ Kelkit Cumhuriyet Savcısı
21 101723 Ġsmail AKAY Bozkurt Cumhuriyet Savcısı ./…
22 105052 Süheyla BĠRĠCĠK Güney Cumhuriyet Savcısı
23 105115 Mehmet Akif BOSTANCI Ömerli Cumhuriyet Savcısı
8 inci derecede intibak terfisi yapan;
1 40582 Ömer BOZOĞLU Alanya Cumhuriyet Savcısı
2 101189 Abdurrahim YALÇIN Karaman Cumhuriyet Savcısı
3 101195 Kemal YÜCE Tokat Cumhuriyet Savcısı
4 101196 Fahrettin AKGÜN Ağın Cumhuriyet Savcısı
5 101201 Ramazan SEYFĠ ġanlıurfa Cumhuriyet Savcısı
6 101202 Sezgin SARI Cide Cumhuriyet Savcısı
7 101203 Köksal YAVUZ Bandırma Cumhuriyet Savcısı
8 101205 Zeynel Abidin EKĠCĠ Diyarbakır Cumhuriyet Savcısı
9 101206 Emrah PELTEK Erzurum Cumhuriyet Savcısı
10 101208 Eser AKINCI Gönen Cumhuriyet Savcısı
11 101209 Mehmet Ġkbal GÜLTEKĠN Kocaali Cumhuriyet Savcısı
12 101213 Volkan IġIK ġavĢat Cumhuriyet Savcısı
13 101214 Ġlyas ERBAY Akçaabat Cumhuriyet Savcısı
14 101216 Uğur BAHADIR EleĢkirt Cumhuriyet Savcısı
15 101217 Ersan YALDIR Kocaeli Cumhuriyet Savcısı
16 101219 Necip SARI Giresun Cumhuriyet Savcısı
17 101221 Serhat TERCAN Batman Cumhuriyet Savcısı
18 101223 Halil Ġbrahim DĠZMAN Çavdır Cumhuriyet Savcısı
19 101224 Selim ÖZEN ReĢadiye Cumhuriyet Savcısı
20 101228 Mustafa KERMAN Çameli Cumhuriyet Savcısı
21 101229 Kenan GÖKSU Ġdil Cumhuriyet Savcısı
22 101232 Özgür YALÇIN Güroymak Cumhuriyet Savcısı
23 101237 Mahir KAYGISIZ Afyonkarahisar Cumhuriyet Savcısı
24 101239 Bilal CENGĠZ Kulp Cumhuriyet Savcısı
25 101241 Erdem EROĞLU Araç Cumhuriyet Savcısı
26 101242 YaĢar Ali SARI Gebze Cumhuriyet Savcısı
27 101243 Bilal YILMAZ Söke Cumhuriyet Savcısı
28 101244 Halil Ġbrahim ĠSKENDEROĞLU Çorlu Cumhuriyet Savcısı
29 101247 Osman ÇABUK Kars Cumhuriyet Savcısı
30 101251 Muammer Murat MARDANEFE Gelendost Cumhuriyet Savcısı
31 101256 Mustafa KOBAT Kilis Cumhuriyet Savcısı
32 101257 Aslan ÖLMEZ Yomra Cumhuriyet Savcısı
33 101258 Cemalettin KARAHAN Aksaray Cumhuriyet Savcısı
34 101261 Mahir KAYA Gölpazarı Cumhuriyet Savcısı
35 101265 Mustafa Ġberya ARIKAN Hadim Cumhuriyet Savcısı
36 101267 Abdurrahman SERT Dicle Cumhuriyet Savcısı
37 101271 Abdülkadir BOZKURT Saimbeyli Cumhuriyet Savcısı
38 101272 Mehmet TAKIMSU Alanya Cumhuriyet Savcısı ./…
39 101275 Bekir DĠKĠCĠ Ordu Cumhuriyet Savcısı
40 101278 Yasin EMRE Karasu Cumhuriyet Savcısı
41 101280 Yunus BAKĠ Sungurlu Cumhuriyet Savcısı
42 101281 Yıldıray GĠDEN Hassa Cumhuriyet Savcısı
43 101282 Mesut KARADUMAN Mesudiye Cumhuriyet Savcısı
44 101284 Mehmet Emin AKDOĞAN Kars Cumhuriyet Savcısı
45 101285 Osman TEKE Nizip Cumhuriyet Savcısı
46 101287 Mustafa ARSLAN Küre Cumhuriyet Savcısı
47 101288 Fatih ERTÜRK Bilecik Cumhuriyet Savcısı
48 101289 Mustafa Kemal TUNÇ Osmancık Cumhuriyet Savcısı
49 101290 Selim CÜRE Osmaneli Cumhuriyet Savcısı
50 101291 Ferhat Engin KURULAR ÖdemiĢ Cumhuriyet Savcısı
51 101292 Hakan ERKMEN Ġkizce Cumhuriyet Savcısı
52 101296 Zafer YĠĞĠT Nurdağı Cumhuriyet Savcısı
53 101297 Muhammet Nedim BEKRĠ Kemah Cumhuriyet Savcısı
54 101299 Murat DURMAZ Refahiye Cumhuriyet Savcısı
55 101300 Ġlker Yavuz ERGĠN PınarbaĢı Cumhuriyet Savcısı
56 101301 Aydın KARABIÇAK Pütürge Cumhuriyet Savcısı
57 101302 Akif YILDIRIM Arsin Cumhuriyet Savcısı
58 101304 Ömer Oğuzhan ACAR Keçiborlu Cumhuriyet Savcısı
59 101305 Hamdi Çağrı ġAHĠN Batman Cumhuriyet Savcısı
60 101306 Nazir KUġ GevaĢ Cumhuriyet Savcısı
61 101309 Mustafa EMRE Alaçam Cumhuriyet Savcısı
62 101310 Halil Okan ġĠMġEK Karayazı Cumhuriyet Savcısı
63 101312 Soner AYGÜN Tekirdağ Cumhuriyet Savcısı
64 101314 Yunus Emre CENGĠZ Aralık Cumhuriyet Savcısı
65 101315 Ercan KÖMÜR Erzurum Cumhuriyet Savcısı
66 101316 Fatih AYAZ Gölköy Cumhuriyet Savcısı
67 101317 Mustafa PAKSOY Altınözü Cumhuriyet Savcısı
68 101318 Selçuk ÇĠFTÇĠ Kocaeli Cumhuriyet Savcısı
69 101319 Mustafa DAĞLI Nazilli Cumhuriyet Savcısı
70 101322 Ali Resul CERĠTLĠOĞLU Edremit Cumhuriyet Savcısı
71 101323 Erhan DEMĠREL Baskil Cumhuriyet Savcısı
72 101324 Mehmet SAYGIN Osmaniye Cumhuriyet Savcısı
73 101339 Semih Ġsa ÇAMURTAġ Kumru Cumhuriyet Savcısı
74 101340 Ertan ÇUBUKÇU Artvin Cumhuriyet Savcısı
75 101342 Ġsmail Çağlayan ÇIRAK Yenice Cumhuriyet Savcısı
76 101343 Server ġĠMġEK Güroymak Cumhuriyet Savcısı
77 101346 Gökhan YOLASIĞMAZ Soma Cumhuriyet Savcısı
78 101348 Mesut PEKTAġ Gerze Cumhuriyet Savcısı
79 101349 Murat ġENEL Burhaniye Cumhuriyet Savcısı
80 101351 Hüseyin PATIRAMAN Bahçe Cumhuriyet Savcısı
81 101352 Murat AKDÖLEK Delice Cumhuriyet Savcısı
82 101353 Cemil GÖKKAYA Isparta Cumhuriyet Savcısı
83 101354 Mustafa URGUN BaĢkale Cumhuriyet Savcısı ./…
84 101356 Ġdris ġEKER Eruh Cumhuriyet Savcısı
85 101357 Metin ÇOKMUTLU Almus Cumhuriyet Savcısı
86 101358 Nuri UZUN Sarıveliler Cumhuriyet Savcısı
87 101361 Ġlkay ÖZÇELĠK Mecitözü Cumhuriyet Savcısı
88 101363 Fuat ÇAĞLAR Fethiye Cumhuriyet Savcısı
89 101364 Mustafa YILMAZ Senirkent Cumhuriyet Savcısı
90 101366 Turan YAPICI Çorum Cumhuriyet Savcısı
91 101367 Ersan MENTEġ Diyarbakır Cumhuriyet Savcısı
92 101369 Eyüphan TOPRAK Marmaris Cumhuriyet Savcısı
93 101370 Yusuf ġahan KIRCA Salihli Cumhuriyet Savcısı
94 101371 Noyan ÇELĠK Yığılca Cumhuriyet Savcısı
95 101398 Olcay DÜNDAR Zara Cumhuriyet Savcısı
96 101399 Mehmet Kerem BOZDAĞ Çorlu Cumhuriyet Savcısı
97 101400 Mehmet SARIKAYA Kızıltepe Cumhuriyet Savcısı
98 101403 Oktay BAHADIR Van Cumhuriyet Savcısı
99 101406 ġerafettin ELMACI Mudanya Cumhuriyet Savcısı
100 101407 Aykut BALCI Görele Cumhuriyet Savcısı
101 101410 Volkan ALTUN Felâhiye Cumhuriyet Savcısı
102 101412 Alparslan ġENTÜRK Serik Cumhuriyet Savcısı
103 101415 Ġbrahim OF Ilgın Cumhuriyet Savcısı
104 101416 Turan KILIÇ Bozdoğan Cumhuriyet Savcısı
105 101419 Cem GERĠġ Göle Cumhuriyet Savcısı
106 101420 Gökhan KÖSEOĞLU Suluova Cumhuriyet Savcısı
107 101421 Taner ERKAÇAL Kastamonu Cumhuriyet Savcısı
108 101423 Aydın ELĠEYĠOĞLU Diyarbakır Cumhuriyet Savcısı
109 101425 Sinan GENÇ Havsa Cumhuriyet Savcısı
110 101426 Ümit AYDIN Beydağı Cumhuriyet Savcısı
111 101428 Mustafa Gökhan YUMRUTAġ Dazkırı Cumhuriyet Savcısı
112 101429 Ersin YALÇIN Osmaniye Cumhuriyet Savcısı
113 101432 Uğur ATAKUL Çorum Cumhuriyet Savcısı
114 101433 Kerim Ali KARAKAYA Arapgir Cumhuriyet Savcısı
115 101434 Kenan UZUN Kale(Denizli) Cumhuriyet Savcısı
116 101435 Salih ġENGÖZ Kayseri Cumhuriyet Savcısı
117 101436 Sibel ÇETĠN Pazar(Rize) Cumhuriyet Savcısı
118 101437 YaĢar KAVALCIOĞLU ġanlıurfa Cumhuriyet Savcısı
119 101438 Maksut YILDIZ Devrekani Cumhuriyet Savcısı
120 101443 Mehmet Salih BĠLGE Çayıralan Cumhuriyet Savcısı
121 101444 Özgür KAPUCU Fethiye Cumhuriyet Savcısı
122 101446 Hüseyin GÖKTEPE Hadim Cumhuriyet Savcısı
123 101447 Murat ÖZTEKĠN Kadınhanı Cumhuriyet Savcısı
124 101449 Bünyami KORKMAZ Ġnebolu Cumhuriyet Savcısı
125 101450 EĢref ÇağdaĢ BAL Bingöl Cumhuriyet Savcısı
126 101451 Selamettin BAYÇELEBĠ Çankırı Cumhuriyet Savcısı
127 101452 Okan KÖKÇĠ AltıntaĢ Cumhuriyet Savcısı
128 101455 Mustafa AÇAR Kırıkhan Cumhuriyet Savcısı ./…
129 101456 Kemal USLU Çaycuma Cumhuriyet Savcısı
130 101458 Sinan GÜVEN Çiçekdağı Cumhuriyet Savcısı
131 101459 Hasan SARAÇ Gebze Cumhuriyet Savcısı
132 101463 Yasin ÇEVĠK Malazgirt Cumhuriyet Savcısı
133 101470 Vahit KAYBAL Kozaklı Cumhuriyet Savcısı
134 101473 Fatih SANCAK Eğil Cumhuriyet Savcısı
135 101480 Ömer TEMĠZ ġırnak Cumhuriyet Savcısı
136 101485 Harun ERCAN Gökçebey Cumhuriyet Savcısı
137 101486 Taylan ÇĠLTAġ Sivaslı Cumhuriyet Savcısı
138 101487 Cemal KUZULU Eynesil Cumhuriyet Savcısı
139 101491 Onur ÇETĠN Korgan Cumhuriyet Savcısı
140 101499 Emrah Özge YELKEN Merzifon Cumhuriyet Savcısı
141 101500 Osman ÇAKIR Sarıveliler Cumhuriyet Savcısı
142 101504 Nursal ERDEM Ceyhan Cumhuriyet Savcısı
143 101505 Feridun YETGĠN KurĢunlu Cumhuriyet Savcısı
144 101506 Ali Rıza SÖNMEZ Karaisalı Cumhuriyet Savcısı
145 101508 Mehmet YURT ġuhut Cumhuriyet Savcısı
146 101511 Yemliha Uğur TOSUN ġefaatli Cumhuriyet Savcısı
147 101527 Özgür ÖZTÜRK Dereli Cumhuriyet Savcısı
148 101528 Ramazan Murat TĠRYAKĠ Bucak Cumhuriyet Savcısı
149 101537 Mert Öykü ÖZDEMĠR Halfeti Cumhuriyet Savcısı
150 101538 Selim BERBER AĢkale Cumhuriyet Savcısı
151 101548 Adem UĞUR Tomarza Cumhuriyet Savcısı
152 101556 Mehmet SEL Palu Cumhuriyet Savcısı
153 101557 Yusuf ALTAY Karaburun Cumhuriyet Savcısı
154 101568 Kemal ERTÜRK Savur Cumhuriyet Savcısı
155 101569 Selim KORKUT Mudurnu Cumhuriyet Savcısı
156 101570 Mikail DEMĠRCĠ Patnos Cumhuriyet Savcısı
157 101598 Ali Murat NAS TavĢanlı Cumhuriyet Savcısı
158 101650 Burhan BAġAR Korkuteli Cumhuriyet Savcısı
159 101652 Ünal ULUS Muradiye Cumhuriyet Savcısı
160 101660 Taner GÜNGÖR Tortum Cumhuriyet Savcısı
161 101682 Murat AĞAOĞLU Göynük Cumhuriyet Savcısı
162 102092 Ġmren YILMAZ Niğde Cumhuriyet Savcısı
163 104750 Ali Akın DOĞUġLU Aksaray Cumhuriyet Savcısı
164 104812 Davut YILMAZ Kalkandere Cumhuriyet Savcısı
165 104862 Mehmet GÜVEN Samandağı Cumhuriyet Savcısı
166 104923 Handan Saray ġAHAN GündoğmuĢ Cumhuriyet Savcısı
167 104931 Azmi Çağatay BĠLGĠN Alanya Cumhuriyet Savcısı
168 105682 Salih OĞLAKÇI Akpınar Cumhuriyet Savcısı
ĠDARÎ YARGI
2 nci derecede mümtazen yükselmeye lâyık olan;
1 38004 Halit BAġYURT Adana Ġdare Mahkemesi Üyesi
2 37898 Mehmet Hayri BÖKE Mersin Ġdare Mahkemesi Üyesi
3 38040 Engin ÖZTÜRK Ġzmir Vergi Mahkemesi Üyesi
4 37995 Ġlter EKġĠ Zonguldak Ġdare Mahkemesi Üyesi
5 37966 Mahir DENĠZ Kocaeli Vergi Mahkemesi Üyesi
6 37983 Ömer DEMĠR Malatya Vergi Mahkemesi BaĢkanı
7 38049 Ahmet TOMUL Kayseri Vergi Mahkemesi Üyesi
8 37791 Hasan DEMĠR Kırıkkale Ġdare Mahkemesi BaĢkanı
9 38007 Suat KARASU Ġstanbul Vergi Mahkemesi Üyesi
10 37916 Salih BULDUK Kocaeli Vergi Mahkemesi Üyesi
11 37832 Murat EREN Ġstanbul Vergi Mahkemesi Üyesi
12 37795 Cemalettin YALIM Adana Bölge Ġdare Mahkemesi Üyesi
13 37847 Sait ġAHĠN Kastamonu Ġdare Mahkemesi Üyesi
14 37894 Nuriye UYKUN Kayseri Bölge Ġdare Mahkemesi Üyesi
15 37920 Mehmet HASKALAYCI Kocaeli Ġdare Mahkemesi Üyesi
16 37996 Selda GÜVEN CEVAHĠR Aydın Vergi Mahkemesi Üyesi
17 37801 Hakan YILMAZ Ġzmir Vergi Mahkemesi Üyesi
18 37991 Emine DĠNÇ Hatay Vergi Mahkemesi Üyesi
19 38031 Osman DĠNLER Trabzon Ġdare Mahkemesi Üyesi
20 37738 Nilüfer COġKUN DanıĢtay Tetkik Hâkimi
21 37971 Nihat BAYRAM DanıĢtay Tetkik Hâkimi
22 38000 Munise KABAKULAK DanıĢtay Tetkik Hâkimi
2 nci derecede intibak terfisi yapan;
1 101603 Mehmet GÖK Kastamonu Ġdare Mahkemesi Üyesi
3 üncü derecede mümtazen yükselmeye lâyık olan ;
1 37907 Müjgan AKSOY KARYAĞDI DanıĢtay Tetkik Hâkimi
./…
3 ncü derecede intibak terfisi yapan;
1 101593 Veli KARATAġ Ġstanbul Vergi Mahkemesi Üyesi
4 üncü derecede Ġntibak terfisi yapan;
1 101651 Mukaddes AYTAÇ Aksaray Ġdare Mahkemesi Üyesi
2 101686 Ümit TURAN Denizli Vergi Mahkemesi Üyesi
5 inci derecede mümtazen yükselmeye lâyık;
1 42961 Bülent DAĞ Konya Vergi Mahkemesi Üyesi
2 42962 Atılgan MUTLU Ordu Ġdare Mahkemesi Üyesi
3 42978 Dinçer YILMAZ Gaziantep Ġdare Mahkemesi Üyesi
4 42969 Hamit YUMUK DanıĢtay Tetkik Hakimi
5 inci derecede intibak terfisi yapan;
1 101523 Murat GÜNGÖR DanıĢtay Tetkik Hâkimi
2 101614 Fuat KÜÇÜK Edirne Ġdare Mahkemesi Üyesi
3 101630 Adnan ġAHĠN Bursa Vergi Mahkemesi Üyesi
4 101643 Tarık KAVAK Isparta Ġdare Mahkemesi Üyesi
5 101678 Fikri BEDĠR Adana Vergi Mahkemesi Üyesi
6 102676 Muharrem AKSOY Ġstanbul Ġdare Mahkemesi Üyesi
6 ncı derecede mümtazen yükselmeye lâyık;
1 94872 Hamit GÖRÜR Ġzmir Ġdare Mahkemesi Üyesi
2 94881 Tahsin YILMAZ Muğla Ġdare Mahkemesi Üyesi
3 94874 Ziya Bekir BUĞUÇAM Diyarbakır Ġdare Mahkemesi Üyesi
4 94892 Orhan ÇILDIROĞLU Van Ġdare Mahkemesi Üyesi
5 94900 Ayhan KILIÇ Konya Vergi Mahkemesi Üyesi
6 94880 Tahsin TOSUN Diyarbakır Ġdare Mahkemesi Üyesi
7 94878 Ahmet DEMĠR Diyarbakır Ġdare Mahkemesi Üyesi ./…
8 94869 Bahadır YALÇINÖZ Ankara Ġdare Mahkemesi Üyesi
9 94877 Özlem EROL Trabzon Ġdare Mahkemesi Üyesi
10 94870 Özkan ARTAR Çorum Ġdare Mahkemesi Üyesi
11 94879 Gülbin AYNUR Elazığ Ġdare Mahkemesi Üyesi
12 94882 Erhan TUTAL Ankara Ġdare Mahkemesi Üyesi
13 94883 Bekir DEMĠRCĠ Ankara Ġdare Mahkemesi Üyesi
14 94887 Ahmet AKBABA Ankara Ġdare Mahkemesi Üyesi
15 94865 Yunus YÖNÜGÜL Ġstanbul Ġdare Mahkemesi Üyesi
16 94889 Hakan BAġ DanıĢtay Tetkik Hakimi
17 94866 Aydın TOPRAK Ankara Ġdare Mahkemesi Üyesi
18 94902 Mehmet ÖZYĠĞĠT Ankara Ġdare Mahkemesi Üyesi
19 94871 Gültekin ADA Ġstanbul Ġdare Mahkemesi Üyesi
20 94886 Yusuf BAYRAKTAR Bursa Ġdare Mahkemesi Üyesi
21 94876 Bayram PARLAK Ankara Ġdare Mahkemesi Üyesi
22 94873 Ġsmail UĞUR Ankara Ġdare Mahkemesi Üyesi
23 94895 Mehmet Sıtkı ÇELĠK DanıĢtay Tetkik Hakimi
24 94901 Yıldırım ġĠMġEK DanıĢtay Tetkik Hakimi
25 94897 Bahri BAYRAM DanıĢtay Tetkik Hâkimi
6 ncı derecede tercihli yükselmeye lâyık;
1 94896 Yasin KARABABA Ankara Ġdare Mahkemesi Üyesi
2 94893 Mahmut Nedim EPĠK Antalya Ġdare Mahkemesi Üyesi
3 94885 Erhan DEMĠR DanıĢtay Tetkik Hakimi
4 94890 Faruk ASLAN DanıĢtay Tetkik Hakimi
5 94899 Betül FIRAT ÖZYĠĞĠT DanıĢtay Tetkik Hakimi
6 ncı derecede yükselmeye lâyık olan;
1 94903 Bülent TÜRKMEN Adalet Bakanlığı Yetkili Tetkik Hâkimi
6 ncı derecede intibak terfisi yapan;
2 40604 Ercan OBUT Ankara Ġdare Mahkemesi Üyesi
3 41511 Abdullah ÇELĠK Zonguldak Ġdare Mahkemesi Üyesi
4 42324 Bünyamin AKDAĞ Ankara Ġdare Mahkemesi Üyesi
5 94657 Murat ULUSOY Ġstanbul Ġdare Mahkemesi Üyesi
6 94875 Mustafa MORAL Bursa Ġdare Mahkemesi Üyesi
7 94891 Murat ASĠLTÜRK DanıĢtay Tetkik Hâkimi ./…
8 94898 Celal HOCAOĞLU Antalya Vergi Mahkemesi Üyesi
9 97695 Bayram ERÇOBAN Van Vergi Mahkemesi Üyesi
10 97696 Volkan AYDIN Diyarbakır Ġdare Mahkemesi Üyesi
11 101525 Ahmet CAMBOLAT Ġstanbul Ġdare Mahkemesi Üyesi
12 101591 Mehmet TANK Tekirdağ Vergi Mahkemesi Üyesi
13 101592 Ġbrahim ġAHĠN Yozgat Ġdare Mahkemesi Üyesi
14 101596 Bünyamin ESAF Ankara Ġdare Mahkemesi Üyesi
15 101597 Abdullah SOLAK Ankara Ġdare Mahkemesi Üyesi
16 101615 Fatih ġAHĠN Ankara Ġdare Mahkemesi Üyesi
17 101638 Oğuz ÖZKARSLI DanıĢtay Tetkik Hakimi
18 101645 Bünyamin ÇĠTĠL Ġzmir Vergi Mahkemesi Üyesi
19 101857 Sevil MEHEL TELLĠ DanıĢtay Tetkik Hâkimi
20 102689 Mustafa UĞUR Ġzmir Vergi Mahkemesi Üyesi
21 103136 AyĢe Bilge ÇAPRAZ DanıĢtay Tetkik Hâkimi
22 103820 Ahmet YANIK Ġstanbul Ġdare Mahkemesi Üyesi
7 nci derecede intibak terfisi yapan;
1 41510 Yasin TOLAN Gaziantep Ġdare Mahkemesi Üyesi
2 97683 Mustafa Evren GÜMÜġ Adana Ġdare Mahkemesi Üyesi
3 97686 Fazlı DAĞDEVĠREN Ġstanbul Ġdare Mahkemesi Üyesi
4 97704 Okan ÖZKUL Ankara Ġdare Mahkemesi Üyesi
5 97753 Orhan GÜLLÜ Bursa Ġdare Mahkemesi Üyesi
6 101482 Mustafa AÇIKGÖZ Ankara Ġdare Mahkemesi Üyesi
7 101495 Selma GÖKTAġ DanıĢtay Tetkik Hakimi
8 101526 Songül GÜNEġ DanıĢtay Tetkik Hakimi
9 101531 Nilüfer SÜLKÜ DanıĢtay Tetkik Hakimi
10 101552 Mustafa HASTAOĞLU EskiĢehir Vergi Mahkemesi Üyesi
11 101554 YaĢar TUNÇ Gaziantep Ġdare Mahkemesi Üyesi
12 101560 Deniz KÖSE Ankara Ġdare Mahkemesi Üyesi
13 101561 Özgür GÜLTEKĠN Ġstanbul Vergi Mahkemesi Üyesi
14 101573 Harun TEKĠN Muğla Ġdare Mahkemesi Üyesi
15 101606 Engin GÜNDÜZ Diyarbakır Ġdare Mahkemesi Üyesi
16 101636 Harun MOR Manisa Ġdare Mahkemesi Üyesi
17 101644 Mubin EMĠRMAHMUTOĞLU Malatya Ġdare Mahkemesi Üyesi
18 101681 Ramazan AKCAN Isparta Ġdare Mahkemesi Üyesi
19 101685 Okan OKYAY Ġstanbul Vergi Mahkemesi Üyesi
20 101716 Sezgin ÖZER Ġstanbul Vergi Mahkemesi Üyesi
21 101856 Levent YÜKSEL Afyonkarahisar Ġdare Mahkemesi Üyesi
22 102094 Mehmet Emin ÇAKALLI Ankara Ġdare Mahkemesi Üyesi
23 103141 Altar GÖKÇĠMEN Ġzmir Ġdare Mahkemesi Üyesi ./…
8 inci derecede intibak terfisi yapan;
1 42939 Ġbrahim Ethem KALKAN Mersin Ġdare Mahkemesi Üyesi
2 55339 Mehmet ġenol BENLĠ Aydın Ġdare Mahkemesi Üyesi
3 101090 Zülküf ASLAN Bursa Vergi Mahkemesi Üyesi
4 101091 MenekĢe BOZOĞLU Elazığ Ġdare Mahkemesi Üyesi
5 101092 Ġshak KARADAVUT Çorum Ġdare Mahkemesi Üyesi
6 101093 Ülkü ÖNER DanıĢtay Tetkik Hakimi
7 101094 Önder ARSLAN Kırıkkale Ġdare Mahkemesi Üyesi
8 101095 Cihan ÖNAL Mersin Ġdare Mahkemesi Üyesi
9 101096 Yeliz CAMBOLAT Ġstanbul Vergi Mahkemesi Üyesi
10 101097 Ümit ALĠM Isparta Ġdare Mahkemesi Üyesi
11 101098 Safiye YILMAZ Konya Vergi Mahkemesi Üyesi
12 101100 Ergin ÖZDEMĠR Ġzmir Ġdare Mahkemesi Üyesi
13 101101 Serhat ĠYĠSAN Zonguldak Ġdare Mahkemesi Üyesi
14 101102 Hüseyin USLAN Ankara Ġdare Mahkemesi Üyesi
15 101103 Ġsmail Okan ÖNDER Aydın Ġdare Mahkemesi Üyesi
16 101104 Abdürrahim AY ġanlıurfa Ġdare Mahkemesi Üyesi
17 101105 Osman KAYA Konya Ġdare Mahkemesi Üyesi
18 101106 Volkan ÇAKMAK DanıĢtay Tetkik Hakimi
19 101107 Ersin KIZILAY Sakarya Ġdare Mahkemesi Üyesi
20 101108 Murat DOĞAN Ankara Ġdare Mahkemesi Üyesi
21 101109 Kasım TAġDAN ġanlıurfa Ġdare Mahkemesi Üyesi
22 101110 Yasemin KISMET Kocaeli Ġdare Mahkemesi Üyesi
23 101111 Mehtap KÜÇÜK Kayseri Vergi Mahkemesi Üyesi
24 101114 Sıddık GÜLLÜK Yozgat Ġdare Mahkemesi Üyesi
25 101116 Saniye Betül TANIR Samsun Ġdare Mahkemesi Üyesi
26 101117 Fatih Mehmet TOPÇU Mersin Ġdare Mahkemesi Üyesi
27 101118 Tayfun KUTBAY Gaziantep Ġdare Mahkemesi Üyesi
28 101119 Bahadır ġENEL Mardin Ġdare Mahkemesi Üyesi
29 101120 Yasemin GÜL Van Ġdare Mahkemesi Üyesi
30 101121 Cüneyt YILMAZ Ġzmir Vergi Mahkemesi Üyesi
31 101122 Celal UYAR Ankara Ġdare Mahkemesi Üyesi
32 101123 Fatih GÜRGEN ġanlıurfa Ġdare Mahkemesi Üyesi
33 101124 Nurdan SEVER Adana Ġdare Mahkemesi Üyesi
34 101125 Lütfiye UYAR Ankara Vergi Mahkemesi Üyesi
35 101127 Ufuk SUNAOĞLU Konya Ġdare Mahkemesi Üyesi
36 101128 Cenk TÜRKDOĞAN Adana Vergi Mahkemesi Üyesi
37 101129 Yüksel YAVAġ Kayseri Ġdare Mahkemesi üyesi
38 101130 Ġhsan YILMAZ Ankara Ġdare Mahkemesi Üyesi
39 101132 ġaban KAZAK Antalya Ġdare Mahkemesi Üyesi
40 101133 BaĢak ELMAS Erzurum Vergi Mahkemesi Üyesi
41 101134 ġükrü SAY Tekirdağ Vergi Mahkemesi Üyesi
42 101135 Tuğba SÜRÜCÜ Gaziantep Ġdare Mahkemesi Üyesi ./…
43 101137 Mehmet Kemal NAZĠK Afyonkarahisar Ġdare Mahkemesi Üyesi
44 101141 Göksel YÜZÜGÜLLÜ Aksaray Ġdare Mahkemesi Üyesi
45 101143 Derya BEYAZĠTOĞLU Elazığ Ġdare Mahkemesi Üyesi
46 101145 Burçin GÜNGÖR Kırıkkale Ġdare Mahkemesi Üyesi
47 101147 Hanife ÖZTAġ Ankara Ġdare Mahkemesi Üyesi
48 101148 Vedat KAYA Ordu Ġdare Mahkemesi Üyesi
49 101149 Zübeyde ÇELEBĠ DanıĢtay Tetkik Hakimi
50 101150 Emine Burcu SĠNOPLU DanıĢtay Tetkik Hakimi
51 101152 Songül MEYDAN Isparta Ġdare Mahkemesi Üyesi
52 101153 Yusuf Soner ÇĠFTÇĠOĞLU Kayseri Ġdare Mahkemesi üyesi
53 101154 Neslihan KARABACAK DanıĢtay Tetkik Hakimi
54 101155 Yüksel IRIZ DanıĢtay Tetkik Hakimi
55 101157 Ġrfan CEREN Aksaray Ġdare Mahkemesi Üyesi
56 101158 Arif USLU Manisa Ġdare Mahkemesi Üyesi
57 101159 Ömer Faruk TAġLIDERE Sakarya Ġdare Mahkemesi Üyesi
58 101161 Mehmet AKKUġ Erzurum Ġdare Mahkemesi Üyesi
59 101163 KürĢat SELÇUK Gaziantep Vergi Mahkemesi Üyesi
60 101164 Arzu ULUSOY Ġstanbul Ġdare Mahkemesi Üyesi
61 101165 Ahmet CAN Tekirdağ Ġdare Mahkemesi Üyesi
62 101166 Zühal Aysun SUNAY DanıĢtay Tetkik Hakimi
63 101167 Selnur ÇAKMAK DanıĢtay Tetkik Hakimi
64 101171 BarıĢ ÇELĠK Denizli Ġdare Mahkemesi Üyesi
65 101192 Serdar IġIK Edirne Vergi Mahkemesi Üyesi
66 101571 Muhammet Emin ÖZGÖKÇE Yozgat Ġdare Mahkemesi Üyesi
67 101737 Tarık ARMAĞAN Sakarya Ġdare Mahkemesi Üyesi
68 101767 Ġbrahim ġAHĠN Ġzmir Vergi Mahkemesi Üyesi
69 101785 Levent ALPDOĞAN Edirne Ġdare Mahkemesi Üyesi
70 101797 Aysel ġAHĠN Tekirdağ Ġdare Mahkemesi Üyesi
71 101822 Ekrem MUSAOĞLU Ankara Ġdare Mahkemesi Üyesi
72 101849 Ercan GÖKTEPEOĞLU Ġzmir Ġdare Mahkemesi Üyesi
73 101850 Halil Ġbrahim ÖZGÜN Ankara Ġdare Mahkemesi Üyesi
[R.G. 10 Temmuz 2007 - 26578]
Ġnsan Hakları Mahkemesi Kararları
KUMRU YILMAZ VE DĠĞERLERĠ/Türkiye*
BaĢvuru No. 36211/97
Strazburg
2 ġubat 2006
USUL
Dava. Ġnsan Haklan ve Temel Özgürlükler SözleĢmesi'nin ("SözleĢme") eski 25.
maddesi uyarınca. Türkiye Cumhuriyeti aleyhine. Kumru Yılmaz. Yeter Yılmaz. Mehmet
Yılmaz. Süleyman Müldür. Haydar Müldür. Memli Müldür (6 Temmuz 2001 tarihinde vefat
etmesi üzerine yerine varisleri Hediye Müldür, Kumru YeĢil. Süleyman Müldür. Aliekber
Müldür. Yusuf Müldür ve Haydar Müldür). Eyüp Genç, Ġbrahim Genç. Hasan Genç. Hasan
Kerem (21 Haziran 2002 tarihinde vefat etmesi üzerine baĢvurusu Nazlı Kerem tarafından
takip edilmiĢtir). Haydar Karakaya ve Dedeali Karakaya ("baĢvuranlar") tarafından Avrupa
Ġnsan Hakları Komisyonu'na ("Komisyon") yapılan baĢvurudan (no. 36211/97)
kaynaklanmaktadır.
BaĢvuranlar. Ġstanbul Barosu'na bağlı avukatlar O. Kılıç ve M. Ali Kırdök tarafından
temsil edilmiĢlerdir.
OLAYLAR I.
DAVA OLAYLARĠ
BaĢvuranların tümü Türk vatandaĢıdır. Bu baĢvuruya sebep olan iddia konusu
olayların gerçekleĢtiği dönemde Elgazi köyünde ikamet etmekteydiler. Dava olayları taraflar
arasında anlaĢmazlık konusudur ve Ģu Ģekilde özetlenebilir.
A. BaĢvuranların olayları anlatıĢ Ģekli
1994 yılının Ekim ayına kadar, baĢvuranlar, dönemin olağanüstü hal bölgesinde.
Tunceli iline bağlı Ovacık ilçesinin bir köyü olan Elgazi'de yaĢamıĢlardır. 1994 yılında, terör
faaliyeti bu bölgede temel sorundu. 1980’li yıllardan beri. bölgede, güvenlik güçleri ve
Kürdistan bağımsızlığından yana olan Kürt nüfusu grupları, özellikle de PKK (Kürdistan ĠĢçi
Partisi) üyeleri, arasında Ģiddetli bir çatıĢma devam etmekteydi. BaĢvuranların köyünde
yaĢayanlar hakkında "teröristlere yardım ve yataklık" yaptıklarına dair Ģüphe oluĢmuĢtur ve
bu nedenle köyün yakınma yerleĢen jandarmalar tarafından sıkı bir Ģekilde ve kısa aralıklarla
kontrol edilmekteydiler.
4 Ekim 1994 tarihinde, güvenlik güçleri Elgazi köyünü çevrelemiĢ ve köyde
yaĢayanları köy meydanında toplamıĢtır. Küfürler kullanarak, köylülere köyün hemen
boĢaltılacağını ve geri dönüĢün mümkün olmayacağını söylemiĢlerdir. BaĢvuran lar
taĢıyabilecekleri kadar eĢya alıp köyü terk etmiĢlerdir. Köyün boĢaltılmasından hemen sonra,
askerler evleri ve ürünleri ateĢe vermiĢlerdir.
BaĢvuranlar, geçici olarak. Ovacık yakınında yer alan prefabrik afet konutlarına
yerleĢmiĢlerdir.
Olayın sonrasında, baĢvuranlar Ovacık Cumhuriyet Savcılığına ayrı dilekçeler
sunmuĢlar ve jandarmalar tarafından köylerinin yakılması hakkında Ģikayetçi olmuĢlardır.
BaĢvuranlar geçici adreslerini kaydetmiĢlerdir.
Davada, güvenlik güçlerinin iddia edilen faaliyetlerine yönelik bir soruĢturma
sözkonusu olduğu için Ovacık Cumhuriyet Savcısı. Memurin Muhakematı Kanunu'na uygun
olarak, görevsizlik kararı vermiĢ ve dilekçeleri Ovacık Ġlçe Kaymakamlığı*na göndermiĢtir.
Ġlçe Kaymakamı, Ovacık Jandarma Komutanlığı'na bir mektup göndermiĢ ve
baĢvuranların iddiaları hakkında bilgi talep etmiĢtir.
1 Kasım 1994 tarihli bir mektupta. Jandarma Komutanı. Ġlçe Kaymakamı*na. güvenlik
güçlerinin bölgedeki operasyonları sırasında herhangi bir evi yakmadıklarını bildirmiĢtir.
Dolayısıyla. Ovacık Ġdare Kurulu, jandarmalar hakkındaki cezai iĢlemlerin devam etmemesi
kararını vermiĢtir.
25 Ekim 1995 tarihinde. Ovacık Ġlçe Kaymakamı, baĢvuranlara bir mektup
göndermiĢtir. Ovacık Jandarma Komutanının 1 Kasım 1994 tarihli mektubuna dayanarak,
iddialarını ikna edici bulmadığını açıklamıĢtır. Ayrıca, DanıĢtay'ın yerleĢik içtihadı uyarınca,
suçlanan memurun kimliği belirlenmediği sürece bir soruĢturma yapılmasının mümkün
olmadığını açıklamıĢtır. Bu nedenle, yetkililerin iddia konusu olaylara yönelik bir soruĢturma
baĢlatmayacağını ifade etmiĢtir.
15 ġubat 1996 tarihinde. Ġlçe Kaymakamı'nın yukarıda belirtilen mektubu, boĢaltılmıĢ
Elgazi köyünün eski muhtarı olan Mehmet Yılmaz isimli baĢvurana tebliğ edilmiĢtir.
Mektupta, yetkililerin baĢvuranların yeni adreslerini tespit edemedikleri ve bu nedenle köyün
muhtarı olarak Mehmet Yılmaz'ın mektubu diğer baĢvuranlara iletmesinin gerekli olduğu
ifade edilmiĢtir. BaĢvuranlar. Ġlçe Kaymakamı’nın mektubundan, akrabaları ve tanıdıkları
aracılığıyla çok sonraki bir aĢamada haberdar olmuĢlardır.
B. Hükümet'in olayları anlatıĢ Ģekli
1994 yılında. PKK üyeleri. Ovacık ilçesi köylerinde örgüt adına propaganda
kampanyası baĢlatmıĢtır. Bu köylerden gençleri kaçırmıĢ ve onları örgüte katılmaya
zorlamıĢtır. PKK militanları köylülere tehditlerde bulunmuĢ ve onları taciz etmiĢtir. Köylüler.
PKK tarafından uygulanan baskı sonucu evlerini terk etmiĢlerdir.
Yetkililer tarafından yürütülen soruĢturma, baĢvuranların evlerinin güvenlik güçleri
tarafından değil, askeri üniforma giyen teröristler tarafından yakıldığını ortaya koymuĢtur.
SoruĢturma makamlarına verdikleri ifadelerde, baĢvuranlar, iddia edilen suçun faillerinin
kimliklerini belirtememiĢlerdir.
C. Taraflarca sunulan belgeler
Taraflar iddialarını doğrulamak amacıyla çeĢitli belgeler sunmuĢlardır. Ġlgili belgeler
aĢağıda özetlenmiĢtir.
/. Başvuranlar tarafından sunulan belgeler
(a) Ġnsan Haklan Vakfı ("TĠHV") Yıllık Raporları
Ġnsan Haklan Vakfı, merkezi Türkiye. Ankara'da bulunan bir sivil toplum örgütüdür.
1993 yılı Raporu'na göre. 1990'dan 1993*e kadar. 913*ten fazla köy ve mezra boĢaltılmıĢtır.
1993 Raporu, köy boĢaltmaların 1993'te hızlandığını ve sıklıkla sakinleri köy korucusu olarak
görev yapmayı reddeden köyleri hedef aldığını öne sürmüĢtür.
TĠHV'nin 1994 raporu. Hükümet politikasının, boĢaltmaların ve sonrasındaki
tahribatların PKK terörü, fakirlik ve doğal güçlerden kaynaklandığını iddia etmek olduğunu
ileri sürmüĢtür. Aynı rapora göre, olağanüstü hale tabi her ilde yaklaĢık 50 ila 60 köy
yakılmıĢtır.
1995 Raporunda. 1995'te 400'den fazla köyün boĢaltıldığı belirtilmiĢtir. 1996
Raporuna göre. Olağanüstü Hal Bölge Valisi, bir defasında, toplam 918 köy ve 1767
mezranın çeĢitli sebeplerden dolayı boĢaltıldığına değinmiĢ, ancak boĢaltmaların güvenlik
güçlerince yapıldığını hiç belirtmemiĢtir.
1997 ve 1998 Raporları. Hükümet'in köy boĢaltma politikasını. l990*lar boyunca
uygulanan sistematik bir "iç güvenlik operasyonu" olarak tanımlamıĢtır.
(b) Ġnsan Hakları Derneği'nin yayınladığı "Yakılan/BoĢaltılan Köyler ve Göç"
isimli kitaptan bölümler
Bölümler. ġubat 1990'dan Ocak 1999*a kadar yakılan ve/veya boĢaltılan köylerin
kapsamlı bir listesini vermiĢtir. Liste, boĢaltılmıĢ ve tahrip edilmiĢ olarak Elgazi köyüne atıfta
bulunmamıĢtır.
Bölümler. Ülkede Gündem isimli günlük gazeteden alınmıĢ makalelerden yola
çıkılarak yazılmıĢ yazılar içermekteydi; bunlar köylerin boĢaltılması ve bunun yerinden olmuĢ
insanlar üzerindeki olumsuz etkileri ile ilgiliydi. Makaleler, birçok köylünün, köylerinin
güvenlik güçlerince yakıldığına dair Ģikayetlerle Devlet makamlarına dilekçeler sunduğunu
vurgulamıĢtır.
Makaleler aynı zamanda Hükümet'in kamuya yaptığı ve köylerinden çıkarılan
köylülerin geri dönmelerine izin verildiği izlenimi veren açıklamaların güvenilir olmadığını
vurgulamıĢtır. Köylüler, köylerine dönmeye iliĢkin teĢebbüslerinde fiilen engellenmiĢlerdir.
(c) Doğu ve Güneydoğu Anadolu'da boĢaltılan yerleĢim birimleri nedeniyle göç eden
yurttaĢlarımızın sorunlarının araĢtırılarak alınması gereken tedbirlere iliĢkin
Türkiye Büyük Millet Meclisi AraĢtırma Komisyonu'nun 14 Ocak 1998 tarihli raporu
Bu rapor, on milletvekilinden oluĢan bir AraĢtırma Komisyonu tarafından
hazırlanmıĢtır. Rapora göre. 1993 ve 1994 yıllarında. 905 köy ve 2.923 mezrada yer alan
nüfus tahliye edilmiĢ ve ülkenin diğer bölgelerine taĢınmaya zorlanmıĢtır (s. 13).
Rapor, eski Diyarbakır Valisi Doğan Hatipoğlu'nun bir beyanını içermiĢtir.
Hatipoğlu. görev yaptığı dönemde, askeri makamlar tarafından zaman zaman gerçekleĢtirilen
köy boĢaltmalarının dikkatini çektiğini açıklamıĢtır. Çok nadiren de olsa köy yakılmaları
hakkında Ģikayetler almıĢ olduğunu ifade etmiĢtir. Hatipoğlu'na göre. tüm köylerin PKK
tehdidi dolayısıyla boĢaltıldığını iddia etmek imkansızdır. Hükümet'in. yerinden olmuĢ
kiĢilerin iyi Ģekilde yeniden yerleĢtirilmesi için gerekli önlemleri almamıĢ olduğunu iddia
etmiĢtir (s. 13).
Rapor, ayrıca. Ġnsan Hakları Vakfı BaĢkanı Yavuz Önen tarafından hazırlanan ve 1995
yılında AraĢtırma Komisyonu'na sunulan "Türkiye - Ġnsan Haklan Raporu"na atıfta
bulunmuĢtur. Bu son belirtilen rapor, bir bölümünü göçmenlere ve boĢaltılmıĢ köylere
ayırmıĢtır. Rapor. 1995 yılında, köylerin ve mezraların boĢaltılması uygulamasının yaygın
olduğunu ileri sürmüĢtür. Köylerdeki birçok ev ya yıkılmıĢ ya da oturulamaz hale
getirilmiĢtir. Ġnsanlar bölgeden göç etmeye zorlanmıĢ ve orada yaĢayanlara köylerini terk
edene kadar baskı yapılmıĢtır. 1995 yılı baĢlarında, yaĢayanlarının köy korucuları olmayı
kabul ettiği köylerin ve mezraların dıĢında içinde yaĢanan hemen hemen hiçbir köy veya
mezra yoktu (s. 19).
AraĢtırma Komisyonu'nun raporu, ayrıca, boĢaltılmıĢ köyler mevzusu hakkında 3
Haziran 1997 tarihinde ġırnak milletvekili Salih Yıldırım tarafından Türkiye Büyük Millet
Meclisi'nde yapılan konuĢmaya atıfta bulunmuĢtur. Yıldırım, diğer hususlar meyamnda.
köylerin, karĢı koyanları tehdit etmek amacıyla ya PKK tarafından, ya da köyleri
koruyamadıkları veya o köylerde yaĢayanlar köy korucuları olmayı reddettikleri veya onların
PKK'ya yardım ettiklerinden Ģüphelenildiği için yetkililer tarafından boĢaltı ldığını ifade
etmiĢtir (s.20).
Sonuç olarak, raporda, yerleĢim birimlerinde oturanların mezralar yerine daha önce
yaĢadıkları alana yakın iller, ilçeler veya merkez köylere yeniden yerleĢtirilmesi gerektiği ve
öncelik göçmenlere verilerek bölge sakinlerine iĢ temin etmek amacıyla gerekli ekonomik
tedbirler alınması gerektiği tavsiye edilmiĢtir.
2. Hükümet tarafından sunulan belgeler
(a) BaĢvuranların sahip oldukları mallara iliĢkin Nisan 2004 Raporu
Bu rapor baĢvuranların sahip oldukları malları tespit etmeyi amaçlamaktadır. Tapu
kadastro ve belediye kayıtları göz önünde tutulduğunda. Kumru Yılmaz'a ait herhangi bir mal
bulunmamaktaydı. Ancak, 1990 yılında, baĢvuran, yetkililere, her ikisi de 150 metrekare olan
bir ev ve bir ahır sahibi olduğunu beyan etmiĢt ir. Herhangi bir ticari faaliyette
bulunmamaktaydı, zira Hükümet" e vergi ödemiyordu.
Tapu kadastro kayıtlarına göre. Yeter Yılmaz'a ait taĢınmaz mal bulunmamaktaydı.
Ancak. 1990 yılındaki beyanına göre, her ikisi de 150 metrekare olan bir ev ve bir ahır s ahibi
olduğunu iddia etmiĢtir. Herhangi bir ticari faaliyette bulunmamaktaydı, zira Hükümet'e vergi
ödemiyordu. Yılmaz. Ovacık Ġlçe Kaymakamlığı"ndan. gıda, 10 koyun. 1 koç ve 340.000.000
Türk Lirası para yardımı almıĢtır. Ayrıca, "afet konutlarında Hükümet tarafından temin
edilen bir evde ikamet etmiĢtir.
Tapu kadastro kayıtlarına göre, Mehmet Yılmaz'a ait taĢınmaz mal
bulunmamaktaydı. Ancak. Ovacık Ġlçe Tarım Müdürlüğü kayıtları, baĢvuranın, ona
192.000.000 TL yıllık gelir sağlayabilecek, 12.000 metrekare arsaya sahip olduğunu
göstermiĢtir. 1985 yılındaki beyanında 50 metrekare bir evi bulunduğunu iddia etmiĢ ancak
1990 yılında, her ikisi de 200 metrekare olan bir evi ve ahırı bulunduğunu beyan etmiĢtir.
Herhangi bir ticari faaliyette bulunmamaktaydı, zira Hükümet*e vergi ödemiyordu. Yılmaz.
Ovacık Ġlçe Kaymakamlığından. gıda. 10 koyun. 1 koç ve 340.000.000 Türk Lirası para
yardımı almıĢtır.
Memli Müldür 1997 yılında vefat etmiĢtir. Tapu kadastro kayıtlarında adına kayıtlı bir
mal bulunmamaktaydı. Ancak. Ovacık Ġlçe Tarım Müdürlüğü kayıtları, baĢvuranın, ona
168.000.000 TL yıllık gelir sağlayabilecek, 10.500 metrekare arsaya sahip olduğunu
göstermiĢtir. 1982 yılında, yetkililere, sırasıyla 1850 ve 100 metrekare olan bir arsa ve bir ev
sahibi olduğunu beyan etmiĢtir. 1990 yılındaki beyanında. 240 ve 150 metrekare olan bir ev
ve bir ahır sahibi olduğunu iddia etmiĢtir. Ovacık Ġlçe Kaymakamlığı"ndan. gıda. 10 koyun. 1
koç ve 340.000.000 Türk Lirası para yardımı almıĢtır.
Süleyman Müldür herhangi bir ticari faaliyette bulunmamaktaydı, zira Hükümet'e
vergi ödemiyordu. 1994 yılındaki beyanında. 100 metrekare olan bir evi bulunduğunu ifade
etmiĢ ancak 1998 yılında 120 metrekare bir eve sahip olduğunu iddia etmiĢtir.
Tapu kadastro kayıtlarına göre. Haydar Müldür'e ait taĢınmaz mal bulunmamaktaydı.
1998 yılındaki beyanında. 120 metrekare bir eve sahip olduğunu iddia etmiĢtir. Ayrıca,
herhangi bir ticari faaliyette bulunmamaktaydı, zira Hükümet'e vergi ödemiyordu.
Tapu kadastro kayıtlarına göre. Eyüp Genc'e ait taĢınmaz mal bulunmamaktaydı.
Ancak. Ovacık Ġlçe Tarım Müdürlüğü kayıtları, baĢvuranın, ona 272.000.000 TL yıllık gelir
sağlayabilecek. 17.000 metrekare arsaya sahip olduğunu göstermiĢtir. 1988 yılındaki
beyanında. 29.370 metrekare arsası bulunduğunu iddia etmiĢtir. 1992 ve 1994 yıllarındaki
beyanlarında. 200 metrekare eve sahip olduğunu ifade etmiĢtir. Herhangi bir ticari faaliyette
bul unm am akt a ydı . z i ra Hüküm et 'e ve rgi ödem i yordu. G enç. Ovacı k Ġl ç e
Kaymakamlığı*ndan. gıda. 10 koyun. 1 koç ve 170.000.000 Türk Lirası para yardımı almıĢtır.
Tapu kadastro kayıtlarına göre. Ġbrahim Genc'e ait taĢınmaz mal bulunmamaktaydı.
Ancak. Ovacık Ġlçe Tarım Müdürlüğü kayıtları, baĢvuranın, ona 192.000.000 TL yıllık gelir
sağlayabilecek. 12.000 metrekare arsaya sahip olduğunu göst ermiĢtir. 1986 yılındaki
beyanında. 29.976 metrekare arsası bulunduğunu iddia etmiĢtir. 1998 yılındaki beyanında.
200 metrekare eve sahip olduğunu ifade etmiĢtir. Herhangi bir ticari faaliyette
bul u nm am ak t a yd ı . z i r a Hü kü m e t 'e v e r gi öd em i yo r d u. G en ç. Ov a cı k Ġl ç e
Kaymakamlığı "ndan. gıda ve 51.000.000 Türk Lirası para yardımı almıĢtır.
Tapu kadastro kayıtlarına göre. Hasan Genc'e ait taĢınmaz mal bulunmamaktaydı.
Ovacık Ġlçe Tarım Müdürlüğü kayıtları, baĢvuranın, ona 272.000.000 TL yıllık gelir
sağlayabilecek. 17.000 metrekare arsaya sahip olduğunu göstermiĢtir. 1986 yılındaki
beyanında. 29.976 metrekare arsası bulunduğunu iddia etmiĢtir. 1994 yılındaki beyanında, her
ikisi de 200 metrekare olan bir ev ve bir ahır sahibi olduğunu ifade etmiĢtir. Herhangi bir
ticari faaliyette bulunmamaktaydı, zira Hükümet'e vergi ödemiyordu.
Hasan Kerem 2001 yılında vefat etmiĢtir. Ölümünün öncesinde, tapu kadastro
kayıtlarına göre. kendisine ait taĢınmaz mal bulunmamaktaydı. Ancak, Ovacık Ġlçe Tarım
Müdürlüğü kayıtları, baĢvuranın, ona 56.000.000 TL yıllık gelir sağlayabilecek. 3.500
metrekare arsaya sahip olduğunu göstermiĢtir. 1986 yılındaki beyanında. 8674 metrekare
arsası bulunduğunu iddia etmiĢtir. 1998 yılındaki beyanında, her ikisi de 200 metrekare olan
bir ev ve bir ahır sahibi olduğunu ifade etmiĢtir. Herhangi bir ticari faaliyette
bulunmamaktaydı zira. Hükümet'e vergi ödemiyordu.
Haydar Karakaya 2001 yılında vefat etmiĢtir. Ölümünün öncesinde, tapu kadastro
kayıtlarına göre. kendisine ait taĢınmaz mal bulunmamaktaydı. Ancak. Ovacık Ġlçe Tarım
Müdürlüğü kayıtları, baĢvuranın, ona 264.000.000 TL yıllık gelir sağlayabilecek. 16.500
metrekare arsaya sahip olduğunu göstermiĢtir. 1986 yılındaki beyanında. 15.400 metrekare
arsası bulunduğunu iddia etmiĢtir. 1994 yılındaki beyanında, sırasıyla 300 ve 200 metrekare
olan bir ev ve bir ahır sahibi olduğunu ifade etmiĢtir. Herhangi bir ticari faaliyette
bulunmamaktaydı, zira Hükümet'e vergi ödemiyordu.
Tapu kadastro kayıtlarına göre. Dedeali Karakaya. 24.702 metrekare bir arsanın
yarısına sahipli. Ayrıca. Ovacık Ġlçe Tarım Müdürlüğü kayıtlan, baĢvuranın, ona 122.720.000
TL yıllık gelir sağlayabilecek. 7.760 metrekare arsaya sahip olduğunu göstermiĢtir. 1986
yılındaki beyanında, sırasıyla 23.010 ve 132 metrekare olan bir arsası ve evi bulunduğunu
iddia etmiĢtir. 1994 yılındaki beyanında, 120 metrekare olan bir ev sahibi olduğunu ifade
etmiĢtir. Herhangi bir ticari faaliyette bulunmamaktaydı, zira Hükümet'e vergi ödemiyordu.
(b) Haydar Müldür, Haydar Karakaya ve Mehmet Yılmaz'ın iki jandarma
subayı tarafından alınan 10-11 Mart 2004 tarihli ifadeleri
Tanıklar. Elgazi köyünün sakinleridir. Ġfadeleri. AĠHM'ye baĢvuruda bulunmuĢ olan
baĢvuranların durumunu tespit etmek amacıyla alınmıĢtır. Tanık, 1994 ve 2002 yılları
arasında, baĢvuranların Ovacık'ın Kandolar semtindeki prefabrik evlerde yaĢamıĢ olduklarını
ifade etmiĢtir. 2002 yılında. Hükümet tarafından yapılan yeni evlere taĢınmıĢlardır.
Sözkonusu zamanda. Elgazi'de kimse yaĢamamaktaydı. Köyde elektrik, okul veya telefon
yoktu.
(c) Ovacık Ġlçe Kaymakamının baĢvuranlara gönderdiği 15 Ekim 2002 tarihli
mektup
Ġlçe Kaymakamı, mektubunda, baĢvuranlara, yetkililerin bölgedeki köylerin altyapısını
düzeltmek için bakım çalıĢması yürüttüklerini bildirmiĢtir. Köylülerin, mülklerinden
yararlanmak istemeleri halinde Ovacık'ta bulunan köylere dönmeleri için bir engel olmadığını
kaydetmiĢtir.
(d) Ovacık Ġlçe Jandarma Komutanı'nın Ovacık Cumhuriyet BaĢsavcılığı'na
gönderdiği 1 Kasım 1994 tarihli mektup
Jandarma BinbaĢı Yüksel Sönmez. Cumhuriyet BaĢsavcısı*na. Elgazi köyünde Cafer
Karakaya. Nemli Münzül. Haydar Münzül, Süleyman Münzül ve Haydar Karakaya'ya ait
olan evlerin askeri üniforma giyen teröristler tarafından yakılmıĢ olduğunu bildirmiĢtir. Onun
görüĢüne göre. teröristler, güvenlik güçlerini etkisiz hale getirmeyi ve güvenlik güçleri ile
bölge halkı arasında düĢmanlık yaratmayı amaçlamıĢlardır.
(e) Polis müfettiĢi Bahri Üstüner tarafından hazırlanan 4 Haziran 1995 tarihli
soruĢturma raporu
Devlet güvenlik güçlerinin Elgazi köyündeki evleri yakmıĢ olduğuna dair iddialara
yönelik olarak yürütülen soruĢturmayı müteakip, müfettiĢ, evlerin güvenlik güçleri tarafından
değil askeri üniforma giyen teröristler tarafından yakılmıĢ olduğunu tespit etmiĢtir.
Teröristler, ayrıca, evlerinin güvenlik güçleri tarafından yakıldığına dair yetkililere Ģikayette
bulunmaları için köylüleri zorlamıĢlardır. MüfettiĢ, ayrıca, güvenlik güçlerinin, halkın
güvenliğini sağlamak amacıyla bölgede operasyonlar yürüttüğünü ve bu nedenle köyleri
yakmayacağını ve mallara zarar vermeyeceğini kaydetmiĢtir.
II. ĠLGĠLĠ ĠÇ HUKUK
Ġlgili iç hukukun tam açıklaması Yöyler - Türkiye (no. 26973/95. §§ 37-49. 24
Temmuz 2003) ve Mutyar - Türkiye (no. 23423/94. §§ 93-106, 21 ġubat 2002) kararlarında
bulunabilir.
HUKUK
I. HÜKÜMET'ĠN ÖN ĠTĠRAZI
Hükümet. 29 Nisan 2005 tarihli ek görüĢlerinde, 14 Temmuz 2004 tarihinde kabul
edilen 'Terör ve Terörle Mücadeleden Doğan Zararların KarĢılanması ve Teröre KarĢı Alınan
Önlemler Hakkında Kanun' ıĢığında iç hukuk yollarının tüketilmemesine iliĢkin bir ön
itirazda bulunmuĢtur. Bu Kanun, yetkililerin terörle mücadelesi sırasında zarar görmüĢ olan
baĢvuranların AĠHS mağduriyetlerini telafi edebilecek yeterli bir hukuk yolu sağlamıĢtır.
Hükümet, dolayısıyla. AĠHM'den, bu baĢvurunun incelemesini durdurmasını ve
baĢvuranlardan iç hukukta yürürlüğe konulan yeni hukuk yolundan yararlanmalarını
istemesini talep etmiĢtir.
BaĢvuranlar. Hükümetin itirazına karĢı çıkmıĢlar ve AĠHM'nin kabuledilebilirlik
kararından sonra kendilerinden yeni bir hukuk yolunu tüketmelerinin talep edilemeyeceğini
ileri sürmüĢlerdir.
AĠHM. 2 Eylül 2003 tarihli kabuledilebilirlik kararında, Ģikayetlerine yönelik etkili bir
soruĢturmanın olmaması halinde baĢvuranların iç hukukta yeni herhangi bir hukuk yolunu
takip etmelerine gerek olmadığı kararını vermiĢ olduğunu anımsar. Bu itirazın, baĢvuru
kabuledilebilir ilan edildikten sonra yapıldığını kaydeder. O nedenle. Hükümefin. bu
aĢamada, esas itibariyle, kabuledilebilirliğe itirazlarda bulunmasının engellenmiĢ olduğu
değerlendirilebilir (Mahkeme Ġç Tüzüğü'nün 55. maddesi; bkz. inter alia. Amrollahi
Danimarka, no. 56811/00. § 22. 11 Temmuz 2002; ve Nikolova - Bulgaristan [BD|. no.
31195/96. § 44. AĠHM 1999-II). Dolayısıyla. Hükümet'in itirazı, iĢlemlerin bu aĢamasında
dikkate alınamaz.
II. AĠHS'NĠN 3. VE 8. MADDELERĠNĠN VE 1 NO.'LU PROTOKOL'ÜN
1.MADDESĠNĠN ĠHLAL EDĠLDĠĞĠ ĠDDĠASI
BaĢvuranlar. Devlet güvenlik güçleri tarafından Elgazi köyünden zorunlu
tahliyelerinin ve evlerinin ve mülkiyetlerinin yıkımının AĠHS'nin 3. ve 8. maddelerinin ve 1
No.'lu Protokol'ün 1. maddesinin ihlallerine yol açmıĢ olduğunu iddia etmiĢtir. Bu
maddelerin ilgili kısımları Ģöyledir:
Madde 3
"Hiç kimse iĢkenceye, insanlık dıĢı ya da onur kırıcı ceza veya iĢlemlere tabi tutulamaz."
Madde 8
― 1 . Herkes özel ve aile hayatına, konutuna ve haberleĢmesine saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.
2. Bu hakkın kullanılmasına bir kamu otoritesinin müdahalesi, ancak ulusal .güvenlik, kamu
emniyeti, ülkenin ekonomik refahı, dirlik ve düzenin korunması, suç iĢlenmesinin önlenmesi, sağlığın
veya ahlakın veya baĢkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması için. demokratik bir toplumda,
zorunlu olan ölçüde ve yasayla öngörülmüĢ olmak koĢuluyla söz konusu olabilir."
1 No.'lu Protokol'ün 1. maddesi
"Her gerçek ve tüzel kiĢinin mal ve mülk dokunulmazlığına saygı gösterilmesini isteme hakkı
vardır. Herhangi bir kimse, ancak kamu yararı sebebiyle ve yasada öngörülen koĢullara ve uluslararası
hukukun genel ilkelerine uygun olarak mal ve mülkünden yoksun bırakılabilir.
Yukarıdaki hükümler, devletlerin, mülkiyetin kamu yararına uygun olarak kullanılmasını
düzenlemek veya vergilerin ya da baĢka katkıların veya para cezalarının ödenmesini sağlamak için
gerekli gördükleri yasaları uygulama konusunda sahip oldukları hakka halel getirmez."
BaĢvuranlar. Devlet güvenlik güçleri tarafından evlerinden zorla tahliye edilmelerinin
ve mülkiyetlerinin kasti yıkımının, mal ve mülk dokunulmazlığına saygı gösterilmesini isteme
haklarının ve aile hayatına saygı gösterilmesi haklarının ihlalini oluĢturduğunu ileri
sürmüĢlerdir. Ayrıca, mülkiyetlerinin yıkımı ve köylerinden zorla tahliye edilmeleri sırasında
mevcut Ģartların insanlık dıĢı ve onur kırıcı muameleye vardığını iddia etmiĢlerdir.
Hükümet, baĢvuranların Ģikayetlerinin somut temelini reddetmiĢ ve onların asılsız
olduklarını ileri sürmüĢtür. Bu bağlamda, baĢvuranların köyünün, güvenlik güçleri tarafından
hiçbir zaman tahliye edilmemiĢ veya yakılmamıĢ olduğunu iddia etmiĢlerdir. BaĢvuranlar,
köylerini, bölgede PKK tarafından sürdürülen yoğun terör faaliyetleri nedeniyle terk
etmiĢlerdir. Yetkililer tarafından yürütülen soruĢturma, baĢvuranların evlerinin, asker
üniforması giyen teröristler tarafından yakılmıĢ olabileceğini açığa çıkarmıĢtır.
AĠIIM. sözkonusu baĢvuruya yol açan olayların asıl nedenine iliĢkin bir uyuĢmazlıkla
karĢı karĢıya kalmıĢtır. Dolayısıyla öncelikle, iddia edilen olaylar sırasında bölgede hüküm
süren genel durumu gözönüne almalıdır. Bu bağlamda. AĠHM. ilgili tarihte. Türkiye'nin
olağanüstü hal bölgesinde güvenlik güçleri ve PKK üyeleri arasında Ģiddetli çatıĢmaların yer
almıĢ olduğunu gözlemler. ÇatıĢma halinde olan iki tarafın faaliyetlerinden kaynaklanan bu
iki misli Ģiddet, birçok insanı evlerini terk etmek zorunda bırakmıĢtır. Ayrıca, ulusal
makamlar, bölgedeki nüfusun güvenliğini sağlamak için bir grup yerleĢim bölgesini tahliye
etmiĢtir (bkz.. Doğan ve Diğerleri - Türkiye, no. 8803-8811/02. 8813/02 ve 8815-8819/02. §
142. AĠHM 2004-... (alıntılar)). Ancak. AĠHM birçok benzer davada da. güvenlik güçlerinin,
bazı baĢvuranların evlerini ve mallarını kasıtlı olarak tahrip ettiğini, onları geçimlerinden
mahrum bıraktığını ve Türkiye'nin olağanüstü hal bölgesinde yer alan köylerini terk etmek
zorunda bıraktığını tespit etmiĢtir (bkz.. diğer birçok kararın yanı sıra. Akdivar ve Diğerleri -
Türkiye. 16 Kylül 1996 tarihli karar. Reports of Judgments and Decisiom 1996-1V; Selçuk ve
Asker - Türkiye. 24 Nisan 1998 tarihli karar, Reports 1998-11, Mentes ve Diğerleri - Türkiye,
28 Kasım 1997 tarihli karar, Reports 1997-VIII, Bilgin - Türkiye, no. 23819/94. 16 Kasım
2000 ve Dulaş - Türkiye, no. 25801/94. 30 Ocak 2001).
Durum böyle olunca, hem Avrupa Ġnsan Hakları Komisyonu'nun hem de AĠHM'nin
daha önce. Devlet güvenlik güçlerinin mülkiyetin haksız tahribinin failleri oldukları iddia
edildiği Türkiye'deki benzer davalarda delil tespiti görevlerine giriĢtikleri belirtilmelidir
(bkz.. diğer birçok kararın yanı sıra. yukarıda anılan Akdivar ve Diğerleri ve Yöyler kararları.
İpek Türkiye, no. 25760/94. AĠHM 2004-...). O davalarda, AĠHS kurumlarını böyle bir
uygulamaya baĢvurmaya iten temel sebep, etkili bir yerel soruĢturmanın yokluğunda delilleri
tespit edememiĢ olmalarıdır.
Tanıklar çağırıp kendi delil tespiti uygulamasını gerçekleĢtirerek bu davanın delillerini
tespit etme giriĢiminde bulunamaması AĠHM için bir üzüntü konusudur. Ancak, AĠHM. böyle
bir uygulamanın davanın gerçek olaylarını ortaya koyabilecek yeterli delil sağlamayacağını
değerlendirir, zira önemli bir sürecin geçmesi, sözkonusu davada bu süreç neredeyse on bir
yıldır, ifade vermeleri için tanıkları bulmayı daha güç kılar ve bir tanığın olayları detaylı ve
doğru olarak hatırlama kapasitesini düĢürür (bkz., yukarıda anılan, İpek § 116). Dolayısıyla.
AĠHM. taraflarca sunulan mevcut delillere dayanarak karara varmalıdır (bkz. Pardo Fransa.
20 Eylül 1993 tarihli karar. Seri A no. 261-B. s. 31, § 28. Çaçan - Türkiye kararında anılan,
no. 33646/96. § 61, 26 Ekim 2004). Ancak, taraflarca sağlanan belgelerin, özellikle yazılı
ifadelerin, sorgulamada ve çapraz sorgulamada test edilmediği ve dolayısıyla bu davada
ulaĢılacak herhangi bir sonuç için olası bir yanıltıcı temel oluĢturabileceği gerçeğine dikkat
etmelidir.
Daha önce kaydedildiği gibi ve ilgili zamanda Türkiye'nin güneydoğu bölgesindeki
köylerin yıkımı ve tahliyesine iliĢkin bağımsız raporları göz önünde tutarak, baĢvuranların,
köylerinden zorla tahliye edilmiĢ olduklarına ve evlerinin ve mülkiyetlerinin Devlet güvenlik
güçleri tarafından yakılmıĢ olduğuna dair iddiaları ilk bakıĢta savunulmaz olarak
reddedilemez. Ancak. AĠHM için. AĠHS'nin amaçlarına uygun, delillerle ilgili gerekli ispat
ölçütü "suçun kesin olarak veya her türlü makul Ģüpheden uzak olarak kanıtlanmıĢ olması"
ölçütüdür ve böyle bir ispat yeterli derecede kuvvetli, açık ve uygun sonuçların veya benzer
çürütülmemiĢ fiili karinelerin bir arada var olmasına bağlı olabilir (bkz. İrlanda - İngiltere. 18
Ocak 1978 tarihli karar. Seri A no. 25, s. 65, § 161).
Bu bağlamda, AĠHM, baĢvuranların, güvenlik güçleri tarafından evlerinin ve
mülkiyetlerinin yakılmasıyla ilgili herhangi bir görgü tanığı ifadesi sunmadıklarını kaydeder.
Ayrıca, iddia edilen olaylarda yer alan askerlerin kimliğine dair herhangi bir ayrıntı
vermemiĢlerdir. Bunun yanında, baĢvuranların. Ovacık Cumhuriyet Savcılığı tarafından
baĢlatılan iĢlemlere müdahale ettikleri veya yargı makamlarına Ģikayette bulunmalarını
müteakip davalarını takip ettikleri gözükmemektedir. BaĢvuranlar, yetkililer tarafından
yürütülen soruĢturmayı takip etmemelerine iliĢkin bir açıklama sunmamıĢlardır. Ayrıca.
AĠHM. dosyada. Hükümet'in görüĢlerini ve baĢvuranlar ile aynı köyde yaĢayanların
ifadelerini çürütecek bir delil bulmamıĢtır.
Yukarıda belirtilenlerin ıĢığında ve baĢvuranların iddialarını doğrulayamadıklarını
gözönünde tutarak. AĠHM. Devlet güvenlik güçleri tarafından baĢvuranların köylerinden zorla
tahliye edildiklerinin veya evlerinin yakıldığının, gerekli ispat ölçütüne göre kanıtlanmadığı
kararını vermiĢtir.
Bu durum karĢısında, AĠHM, AĠHS'nin 3. ve 8. maddelerinin veya 1 No.'lu
ProtokoPün 1. maddesinin ihlal edilmediği kararına varmıĢtır.
III. AĠHS'NĠN 5 § 1. MADDESĠNĠN ĠHLAL EDĠLDĠĞĠ ĠDDĠASI
BaĢvuranlar, evlerinin yıkımı ve Elgazi köyünden zorla tahliye edilmeleri sırasında
mevcut Ģartların, aynı zamanda, AĠHS'nin 5 § 1. maddesinde yer alan kiĢi özgürlüğü ve
güvenliği haklarının ihlaline varmıĢ olduğunu iddia etmiĢtir. Bu madde Ģöyledir:
"1. Herkesin kiĢi özgürlüğüne ve güvenliğine hakkı vardır. AĢağıda belirtilen haller ve yasada
belirlenen yollar dıĢında hiç kimse özgürlüğünden yoksun bırakılamaz."
Hükümet, davanın bu yönü hakkında görüĢ belirtmemiĢtir.
AĠHM, 5 § 1. maddenin esas amacının. Devlet tarafından keyfi olarak özgürlükten
mahrum edilmeye karĢı koruma olduğunu anımsar.
Bu davada, baĢvuranlar, hiçbir zaman yakalanmamıĢ, tutuklanmamıĢ veya baĢka bir
Ģekilde özgürlükten mahrum edilmemiĢlerdir. BaĢvuranların, evlerinin ve mülkiyetlerinin
iddia edilen kaybından kaynaklanan güvensiz durumları. 5 § .1. maddede yer alan kiĢi
güvenliği kavramının kapsamına girmemektedir (bkz., yukarıda anılan. Çaçan § 70 ve Kıbrıs
Türkiye [BD], no. 25781/94. § 228. AĠHM 2001 -IV).
Yukarıda belirtilenlerin ıĢığında, AĠHM, AĠHS'nin 5 § 1. maddesinin ihlal edilmediği
kararına varmıĢtır.
IV. AĠHS'NĠN 6. VE 13. MADDELERĠNĠN ĠHLAL EDĠLDĠĞĠ ĠDDĠASI
BaĢvuranlar, güvenlik güçleri tarafından zorunlu tahliyelerine ve evlerinin yıkımına
itiraz etmelerini sağlayacak, medeni haklarını savunmak için bir mahkemeye eriĢim de dahil
olmak üzere, etkili bir hukuk yolundan yoksun bırakılmıĢ olduklarından Ģikayetçi olmuĢlardır.
AĠHS'nin 6 § 1. ve 13. maddelerine istinat etmiĢlerdir. 6 § 1. maddenin ilgili kısmı Ģöyledir:
"Herkes. . . . medeni hak ve yükümlülükleriyle ilgili nizalar ... konusunda karar verecek olan.
. . . [bir] mahkeme tarafından davasının . . . hakkaniyete uygun . . . olarak görülmesini istemek
hakkına sahiptir."
ve AĠHS'nin 13. maddesi Ģöyledir:
"Bu SözleĢme'de tanınmıĢ olan hak ve özgürlükleri ihlal edilen herkes, ihlal fiili resmi görev
yapan kimseler tarafından bu sıfatlarına dayanılarak yapılmıĢ da olsa. ulusal bir makama etkili
bir baĢvuru yapabilme hakkına sahiptir."
A. AĠHS'nin 6 § 1. maddesi
BaĢvuranlar, yetkililerin onların iddialarına yönelik etkili bir soruĢturma yürütmemesi
nedeniyle, medeni haklarını savunmak için bir mahkemeye eriĢim haklarının olanaksız
kılınmıĢ olduğunu ileri sürmüĢlerdir. GörüĢlerine göre. böyle bir soruĢturma olmadan, hukuk
mahkemeleri usulünde tazminat alma Ģansları olmazdı.
Hükümet, baĢvuranların, iç hukukta mevcut olan hukuk yollarım takip etmemiĢ
olduklarını iddia etmiĢtir. BaĢvuranlar hukuk davası açmıĢ olsalardı mahkemeye etkili
eriĢimden yararlanırlardı.
AĠHM. baĢvuranların. 2 Eylül 2003 tarihli kabuledilebilirlik kararında belirtilen
gerekçeler nedeniyle hukuk mahkemelerinde dava açmadıklarını kaydeder. Dolayısıyla,
iĢlemleri baĢlatmıĢ oldukları takdirde ulusal mahkemelerin baĢvuranların iddiaları hakkında
karar vermiĢ olup olamayacağını belirlemek mümkün değildir. AĠHM'nin görüĢüne göre.
baĢvuranların Ģikayetleri, esas olarak, güvenlik güçleri tarafından köylerinden zorunlu
tahliyelerine ve evlerinin ve mülkiyetlerinin kasti yıkımına yönelik etkili bir soruĢturmanın
olmadığı iddiasına iliĢkindir. Dolayısıyla, AĠHM, bu Ģikayeti, AĠHS'nin ihlal edildiği
iddialarına yönelik etkili bir hukuk yolu sağlamak için Devlet'lere daha genel bir yükümlülük
yükleyen. 13. madde açısından inceleyecektir (bkz.. yukarıda anılan. Selçuk ve Asker § 92).
AĠHM. dolayısıyla. AĠHS'nin 6 § 1. maddesinin ihlal edilip edilmediğini tespit
etmenin gerekli olmadığına karar vermiĢtir.
B. AĠHS'nin 13. maddesi
BaĢvuranlar. AĠHS'nin 13. maddesi uyarınca. AĠHS Ģikayetlerine iliĢkin etkili bir
hukuk yolunun mevcut olmadığından Ģikayetçi olmuĢlardır.
Hükümet. soruĢturmada bir kusur olmadığını ve yetkililerin baĢvuranların iddialarına
yönelik etkili bir soruĢturma yürütmüĢ olduğunu ileri sürmüĢtür.
AĠHM. AĠHS'nin 13. maddesinin, yerel yasal düzende her ne Ģekilde sağlanmıĢ olursa
olsun. AĠHS hak ve özgürlüklerinin esasını etkili hale getirecek bir hukuk yolunun ulusal
düzeyde eriĢilebilirliğini güvence altına aldığını yineler. 13. maddenin amacı, dolayısıyla.
AĠHS uyarınca "savunulabilir bir Ģikayet"in esasının çaresine bakabilecek ve yerinde bir telafi
sağlayabilecek iç hukuk yolu hükmünü Ģart koĢmaktır. Bununla beraber. SözleĢme*ye taraf
olan Devlet"lere bu hüküm uyarınca AĠHS yükümlülüklerine uyma Ģekillerine iliĢkin bir
miktar takdir hakkı tanınmaktadır. 13. madde uyarınca yükümlülüğün kapsamı, baĢvuranın
AĠHS uyarınca yaptığı Ģikayetin niteliğine bağlı olarak değiĢir. Bununla beraber. 13. madde
tarafından Ģart koĢulan hukuk yolu usul ile birlikte uygulamada da "etkili" olmalıdır,
özellikle, hukuk yolunun uygulanması. Sorumlu Devlet yetkililerinin fiiliyatı veya ihmalleri
tarafından haksız olarak engellenmemelidir (bkz.. her ikisi de yukarıda anılan. Dulaş ve
Yöyler).
AĠHM. bu davada toplanan delillere dayanarak, baĢvuranların evlerinin iddia edildiği
gibi Devlet güvenlik güçleri tarafından yıkıldığının, gerekli ispat ölçütüne göre ispatlanmamıĢ
olduğuna karar verdiğini anımsar. Ancak. bu. 13. maddenin maksa tları açısından,
baĢvuranların Ģikayetlerinin, sözkonusu maddenin korumasının kapsamı dıĢına çıktığı
anlamına gelmemektedir (bkz. D.P. ve J.C. - İngiltere, no. 38719/97. 10 Ekim 2002). Bu
Ģikayetler, açıkça dayanaktan yoksun olarak kabuledilmez bulunmamıĢl ar ve dolayısıyla
esaslara iliĢkin inceleme gerektirmiĢlerdir. Ayrıca, 2 Eylül 2003 tarihli kabuledilebilirlik
kararında. AĠHM, Ģikayetlerine yönelik tam ve etkili bir soruĢturmanın olmaması halinde
baĢvuranların iç hukukta baĢka hukuk yolu izlemekten muaf tutuldukları kararını vermiĢtir.
Bunun üzerine, AĠHM, olduğu gibi yorumlanan 13. maddenin Ģartlarına rağmen, baĢka
bir hükmün ihlalinin var olmasının sözkonusu maddenin uygulanması için ön Ģart
oluĢturmadığını yineler {Böyle ve Rice - İngiltere, 27 Nisan 1988 tarihli karar). Dolayısıyla,
kabuledilebilirlik kararındaki tespitlerini ve baĢvuranların iddialarının ilk bakıĢta savunulmaz
olduğu gerekçesiyle reddedilemeyeceği kararını göz önünde tutarak, AĠHM. baĢvuranların
Ģikayetlerinin AĠHS'nin 13. maddesinin maksatları açısından AĠHS ihlallerine dair
savunulabilir iddialar ortaya koyduğunu değerlendirir (bkz., mutatis mutandis. AĠHS'nin 6.
maddesinin uygulanabilirliğine iliĢkin olarak. Mennitto İtalya [BD], no. 33804/96).
Davanın özel Ģartları konusunda. AĠHM. Ovacık Cumhuriyet Savcısı"nın görevsizlik
kararını müteakip. Ovacık Ġlçe Ġdare Kurulu yetkililerinin, baĢvuranların iddialarına yönelik
soruĢturma baĢlattığını kaydeder. Ancak, sözkonusu soruĢturma, güvenlik güçlerinden
baĢvuranların iddialarına iliĢkin bilgi sunmasını talep etmekle sınırlı kalmıĢtır. Evlerini ve
mallarını yakan kiĢiler olarak baĢvuranların açıkça jandarmaları suçlamalarına rağmen
soruĢturma sırasında güvenlik güçleri mensuplarını sorgulamak için herhangi bir giriĢimde
bulunulmamıĢtır. Ayrıca, yetkililer, baĢvuranların iddialarının doğruluğunu incelemek
amacıyla iddia edilen olayların gerçekleĢtiği yeri ziyaret etmemiĢlerdir. Güvenlik güçleri
tarafından sunulan bilgilerle yetinmiĢlerdir. Bu bağlamda, AĠHM'nin. güvenlik güçleri
mensuplarının böyle hareketlerde bulunabileceği olasılığını dikkate almak konusunda
yetkililerde sürekli olarak genel bir isteksizlik tespit ettiği kayda değerdir (bkz. yukarıda
belirtilen. Selçuk ve Asker. İpek* Yoyler kararları). Sözkonusu davada Ovacık Ġlçe Kaymakamı
tarafından verilen yanıt ve polis müfettiĢi Bahri Üstüner tarafından hazırlanan soruĢturma
raporu. AĠHM'nin önceki tespitlerini doğrulamaktadır. Son olarak, jandarma yetkililerinin
baĢvuranların iddialarını yalanlamasının ardından Ovacık Ġlçe Ġdare Kurulu yetkililerince ek
bir soruĢturma yürütülmemiĢtir.
Her halükarda. AĠHM. hiyerarĢik olarak bir valiye bağlı memurlardan oluĢmaları ve
soruĢturma altında olan güvenlik güçlerine bağlı bir yöneticinin yer alması nedeniyle.
Türkiye'nin güneydoğu bölgesinde yer alan idare kurullarının bağımsız bir soruĢturma
yapabilmelerine iliĢkin ciddi kuĢkularını daha önce ifade etmiĢtir (bkz.. diğerlerinin yanı sıra.
Güleç ~ Türkiye, no.21593/93, her ikisi de yukarıda anılan. Yöyler ve İpek). SoruĢturmada
belirlenen ciddi kusurlar, AĠHM'nin bu davada farklı bir sonuca varmasına izin
vermemektedir.
Bu Ģartlarda, yetkililerin, baĢvuranların Elgazi'de malların tahrip edilmesine iliĢkin
iddialarına yönelik tam ve etkili bir soruĢturma yürüttüğü söylenemez.
Dolayısıyla. AĠHS'nin 13. maddesi ihlal edilmiĢtir.
V. AĠHS'NĠN 6, 8 VE 13. MADDELERĠ VE 1 NO.'LU PROTOKOL'ÜN 1.
MADDESĠ ĠLE BAĞLANTILI OLARAK, AĠHS'NĠN 14. MADDESĠNĠN ĠHLAL
EDĠLDĠĞĠ ĠDDĠASI
BaĢvuranlar. AĠHS'nin 6. 8 ve 13. maddeleri ve 1 No.'lu Protokolün 1. maddesi ile
bağlantılı olarak AĠHS'nin 14. maddesine aykırı olarak. Kürt kökenleri nedeniyle ayrıma
maruz kalmıĢ olduklarını ileri sürmüĢlerdir. 14. madde Ģöyledir:
"Bu SözleĢmede tanınan hak ve özgürlüklerden yararlanma, cinsiyet, irk, renk. dil. din.
siyasal veya diğer kanaatler, ulusal veya sosyal köken, ulusal bir azınlığa mensupluk. servet,
doğum veya herhangi baĢka bir durum bakımından hiçbir ayırımcılık yapılmadan sağlanır."
BaĢvuranlar, evlerinin ve mallarının tahrip edilmesinin. Kürt kökenlerinden ötürü
ayrım teĢkil eden resmi politikanın bir sonucu olduğunu ileri sürmüĢtür.
Hükümet baĢvuranların iddialarını reddetmiĢtir.
AĠHM. baĢvuranların iddiasını kendisine sunulan delillerin ıĢığında incelemiĢ ancak
asılsız olduğunu değerlendirmiĢtir. Dolayısıyla. AĠHS'nin 14. maddesi ihlal edilmemiĢtir.
VI. AĠHS'NĠN 18. MADDESĠNĠN ĠHLAL EDĠLDĠĞĠ ĠDDĠASI •
BaĢvuranlar, Ģikayet konusu müdahale veya kısıtlamaların. AĠHS ile uyuĢmayan
maksatlarla uygulandığını iddia etmiĢlerdir. AĠHS'nin 18. maddesine atıfta bulunmuĢlardır.
Bu madde Ģöyledir:
"Bu SözleĢmenin hükümleri gereğince, sözü edilen hak ve özgürlüklere getirilen sınırlamalar
ancak öngörülen amaçlar için uygulanabilir."
AĠHM. bu iddiayı, kendisine sunulan deliller ıĢığında incelemiĢ olduğunu ve bu
iddiayı asılsız bulduğunu belirtmiĢtir. Dolayısıyla. 18. madde ihlal edilmemiĢtir.
VII. AVRUPA ĠNSAN HAKLARĠ SÖZLEġMESĠ'NĠN 41. MADDESĠNĠN
UYGULANMASI
AĠHS'nin 41. maddesi Ģöyledir:
"Mahkeme iĢbu SözleĢme ve protokollerinin ihlal edildiğine karar verirse ve ilgili Yüksek
SözleĢmeci Tarafın iç hukuku bu ihlali ancak kısmen telafi edebiliyorsa. Mahkeme, gerektiği
takdirde, hakkaniyete uygun bir surette, zarar gören tarafın tatminine hükmeder."
A. Tazminat
BaĢvuranlar, evlerinin yıkımı ve Ekim 1994'ten itibaren ekonomik faaliyetlerini geri
kazanamamaları sonucu maruz kaldıkları maddi zarara karĢılık toplam 2.696.280.000.000
Türk Lirası tazminat talep etmiĢlerdir.
Hükümet. AĠHS ihlali olmaması gerekçesiyle baĢvuranlara adil tazmin ödenmemesi
gerektiğini ileri sürmüĢtür. Ayrıca. AĠHM'nin AĠHS hükümlerinden birinin ihlal edildiğini
tespit etmesi halinde dahi baĢvuranlar tarafından talep edilen miktarların tartıĢmalı olduğunu
ve bölgenin ekonomik gerçeklerini yansıtmadığını iddia etmiĢtir.
AĠHM. baĢvuranlar tarafından talep edilen tazminat ile AĠHS ihlali arasında sebep
sonuç iliĢkisi olması gerektiğini ve bunun, uygun bir davada gelir kaybına iliĢkin tazminatı da
kapsayabileceğini yinelemektedir (bkz.. diğerlerinin yanı sıra. Barberâ. Messegue ve Jabardo
- Ġspanya (50. madde). 13 Haziran 1994 tarihli karar). Ancak. AĠHM. sözkonusu davada.
Devlet güvenlik güçleri tarafından baĢvuranların evlerinin yakıldığının veya köylerinden zorla
çıkarıldıklarının gerekli ispat ölçütçüne göre ispatlanmadığını anımsamaktadır. Dolayısıyla.
AĠHS ihlali oluĢturan konu - etkili bir soruĢturmanın yürütülmemesi - ile baĢvuranlar
tarafından talep edilen maddi tazminat arasında bir sebep sonuç iliĢkisi yoktur. Dolayısıyla.
AĠHM. baĢvuranların bu baĢlık altındaki talebini reddetmiĢtir.
B. Manevi tazminat
BaĢvuranların her biri 20.000 Euro manevi tazminat talep etmiĢtir. Bu hususta,
köylerinden zorla tahliye edilmeleri ve evlerinin ve mallarının tahribatı sonrasında maruz
kalmıĢ oldukları acı ve yoksulluğa atıfta bulunmuĢlardır.
Hükümet, bu miktarın haddinden fazla olduğunu ve haklı bir gerekçeye dayanmadığını
ileri sürmüĢtür.
AĠHM. ulusal makamların. AĠHS'nin 13. maddesine aykırı olarak, baĢvuranların
Ģikayetlerine yönelik etkili ve tam bir soruĢturma yürütmemiĢ olduklarına karar vermiĢtir.
Dolayısıyla, manevi tazminat ödenmelidir. Ancak, baĢvuran tarafından talep edilen miktar
haddinden fazladır. Ġddiaların ciddiyetini hesaba katarak ve eĢitlik temeline dayalı karar
vererek. AĠHM. baĢvuranların her birine, ödeme gününde geçerli olan kur üzerinden Türk
Lirası'na dönüĢtürülmek üzere 4.000 Euro (toplam 48.000 Euro) tazminat ödenmesine karar
vermiĢtir.
C. Mahkeme masrafları
BaĢvuranlar. SözleĢme Kurumları'nda davalarının hazırlanması ve sunumundaki ücret
ve masraflar karĢılığı toplam 78.440 Euro talep etmiĢlerdir. Bu miktar, avukatlarının ücret ve
masraflarını kapsamıĢtır (her baĢvurana yönelik 62 saat 20 dakika adli çalıĢma ve telefon
görüĢmeleri, posta, çeviri ve kırtasiye gibi masraflar).
Hükümet, bu talebin haddinden fazla ve asılsız olduğunu ileri sürmüĢtür. Ġddialarını
kanıtlamak için baĢvuranlar tarafından bir makbuz veya herhangi baĢka bir belgenin
sunulmamıĢ olduğunu iddia etmiĢtir.
AĠHM. baĢvuranların AĠHS uyarınca olan Ģikayetlerini ispatlamakta sadece kısmen
baĢarılı olduklarını belirtir. Ancak, bu dava, ayrıntılı inceleme gerektiren, karmaĢık hukuki ve
olgusal konular içermektedir. Bunun üzerine, Avrupa Ġnsan Hakları Mahkemesi. Avrupa
Ġnsan Hakları SözleĢmesi'nin 41. maddesi uyarınca, sadece zorunlu olarak ve gerçekten
yapılan mahkeme masraflarının ödenebileceğini yineler. BaĢvuranlar tarafından sunulan
iddiaların detaylarını göz önünde tutarak. AĠHM. baĢvuranlara, tabi olabilecek her türlü katma
değer vergisi hariç. 4.900 Euro tazminat ödenmesine karar vermiĢtir.
D. Gecikme faizi
AĠIIM. gecikme faizi olarak Avrupa Merkez Bankası'nın kısa vadeli kredilere
uyguladığı marjinal faiz oranına üç puan eklemek suretiyle elde edilecek oranın uygun
olduğuna karar verir.
maddesinin ihlal
BU
edildiğine:
SEBEPL
6. AĠHS'nin 3. 6. 8 ve
ERLE, 13. maddeleri ve 1
No.'lu Protokol'ün 1.
AĠHM maddesi ile
bağlantılı olarak.
OYBĠRLĠ AĠHS'nin 14.
maddesinin ihlal
ĞĠ ĠLE edilmediğine:
1. Hükümetlin ön 7. AĠHS'nin 18.
maddesinin ihlal
itirazının reddine; edilmediğine;
2. AĠHS'nin 3. ve 8. a) Sorumlu
Devlet'in.
8. maddelerinin aĢağıdaki
miktarları,
ve 1 No.'lu AĠHS'nin 44 § 2.
maddesi uyarınca
Protokol'ün 1. kararın
kesinleĢtiği
maddesinin ihlal tarihten itibaren
üç ay içinde,
edilmediğine: ödeme günündeki
kur üzerinden
3. AĠHS'nin 5 § 1. Yeni Türk
I.Ġrası'na
maddesinin ihlal dönüĢtürülmek ve
baĢvuranların
edilmediğine: Türkiye'deki banka
hesabına
4. AĠHS'nin 6 § 1. yatırılmak üzere
ödemesine:
maddesinin ihlal
(i)
edilip
BaĢvuranların
edilmediğini
her birine 4.000
tespit etmenin
Euro (dört bin
gerekli
Euro) manevi
olmadığına:
tazminat;
5. AĠHS'nin 13.
(ii)
9. BaĢvuranların adil
BaĢvuranla tazmin talebinin
kalanının reddine
ra
ortaklaĢa
KARAR
VERMĠġTĠR.
4.900 Euro
Ġngilizce
(dört bin
olarak hazırlanmıĢ ve
dokuz yüz Mahkeme Ġç
Tüzüğünün 77 §§ 2
Euro) ve 3. maddesi
uyarınca 2 ġubat 2006
mahkeme tarihinde yazılı olarak
tebliğ edilmiĢtir.
masrafları:
(iii) bu
Vincent
miktarlara BERGER
tabi
Bosljan M.
olabilecek ZUPANC1C
Yazı
her türlü ĠĢleri Müdürü
vergi: BaĢkan
b) Yukarıda
belirtilen üç
aylık sürenin
aĢılmasından
ödeme
gününe kadar
geçen süre
için
yukarıdaki
miktara
Avrupa
Merkez
Bankası'nın o
dönem için
geçerli
faizinin üç
puan fazlasına
eĢit oranda
basit faiz
uygulanmasın
a:
ÖZGÜR RADYO-SES RADYO TELEVĠZYON YAYIN
YAPIM VE TANITIM A.ġ./Türkiye Davası*
BaĢvuru No:64178/00,64179/00,64181/00,64183/00,64184/00
Strazburg
30 Mart 2006
OLAYLAR
1. DAVANIN KOġULLARI
BaĢvuran Ģirket, merkezi Ġstanbul'da bulunan ve radyo yayınları yapan bir anonim
Ģirkettir.
A. 64181/00 no'Iu baĢvuru (bildiri)
I. Radyo ve Televizyon Üst Kurulu (RTÜK) tarafından verilen ceza
4 Mayıs 1998 tarihinde, baĢvuran Ģirket tarafından yönetilen radyo, haftada bir
yayınlanan ve canlı olarak gazete ve dergi haber ve yazılarının okunup değerlendirildiği
"Tersname" adlı bir program yayınlanmıĢtır. Programda. 22 Nisan 1998 tarihinde Emek
Gazetesi'nde yayınlanan bir yazıya yer verilmiĢtir.
11 Haziran 1998 tarihinde, program sırasında okunan bazı bölümlerden dolayı
baĢvuran Ģirket. 3984 sayılı Kanun'un 4 j) ve 33. maddesi uyarınca RTÜK tarafından
uyarılmıĢtır.
RTÜK kararında, sözkonusu programın suçlayıcı içerikte bir program olduğu
belirtilmiĢtir.
RTÜK. baĢvuran Ģirketin eleĢtiri sınırlarını aĢan. baĢkalarını küçük düĢürmeye ve
suçlamaya yönelik program yapılamayacağını öngören Kanun'da belirtilen ilkeyi ihlal ettiğini
tespit etmiĢtir.
uyarıya iliĢkin tebliğname. 17 Haziran 1998 tarihinde baĢvuran Ģirkete tebliğ
edilmiĢtir.
aĢvuran Ģirket, 17 Haziran 1998 tarihinde, 11 Haziran 1998
2. tarihli kararın iptal edilmesi talebiyle Ankara 1. Ġdare
İda Mahkemesi'ne baĢvurmuĢtur.
ri
yar Ġdare Mahkemesi"nde baĢvuran Ģirket sözkonusu
gıl programı yayınladığını inkar etmemiĢ fakat RTÜK'ün
am programın içeriği ile ilgili olarak yaptığı hukuki nitelemeye
a itiraz etmiĢtir. BaĢvuran Ģirket, dava konusu cezanın. Türkiye
sür tarafından kabul edilen bazı uluslararası anlaĢmalarla güvence
eci altına alındığı gibi. haber alma ve verme özgürlüğünü ihlal
B ettiğini ileri sürmektedir.
Ġdare Mahkemesi. 24 Aralık 1998 tarihli bir kararla, baĢvuran Ģirketin sözkonusu
programda yer alan bazı bölümlerden dolayı 3984 sayılı Kanun'nun 4. maddesinin j) bendinde
düzenlenen ilkelere uymadığına karar vermiĢtir.
1 Mart 1999 tarihinde baĢvuran Ģirket DanıĢtay'a baĢvurmuĢtur.
BaĢvuran Ģirket. Ġdare Mahkemesi'nde aynı gerekçeleri ileri sürmüĢ ve canlı olarak
yayınlanan programın gazetelerde yayınlanan ve toplumu ilgilendiren konularda okuyu cuyu
bilgilendirme amacını taĢıdığını belirtmiĢtir.
DanıĢtay, 26 Mart 2001 tarihinde dava konusu program içeriğinin baĢkalarını suçlayıcı
ve küçük düĢürücü nitelikte olduğu gerekçesiyle, baĢvuran Ģirketin talebini reddederek ilk
derece mahkemesi kararını onamıĢtır.
DanıĢtay. 10 Nisan 2002 tarihinde, baĢvuran Ģirket tarafından yapılan kararın
düzeltilerek bozulması talebini reddetmiĢtir.
B. 64184/00 no'lu baĢvuru (bildiri) /.
RTÜK tarafından verilen ceza
5 Mayıs 1998 tarihinde, ülkenin siyasi gündemine iliĢkin "Kadınlar Kadınlarımız"
adında bir program yayınlanmıĢtır.
Programa katılan konuĢmacılardan birinin yapmıĢ olduğu konuĢma nedeniyle
baĢvuran Ģirket. 11 Haziran 1998 tarihinde 3984 sayılı Kanun'un 4 g) maddesi uyarınca
RTÜK tarafından uyarı almıĢtır.
RTÜK baĢvuran Ģirketin, 3984 sayılı Kanun'un 4. maddesinin g) bendinde düzenlenen
toplumu Ģiddet, terör ve etnik ayrımcılığa sevkeden ve toplumda nefret duygulan oluĢturacak
yayınlara imkan verilmemesi kuralını ihlal ettiğini tespit etmiĢtir. Karar. 17 Haziran 1998
tarihinde baĢvuran Ģirkete tebliğ edilmiĢtir.
2. İdari yargılama süreci
BaĢvuran Ģirket aynı gün, 11 Haziran 1998 tarihli kararın iptal edilmesi talebiyle
Ankara Ġdare Mahkemesi'ne baĢvurmuĢtur. Dava konusu konuĢmanın, haber ve düĢünceleri
iletme özgürlüğü ve basının kamuyu bilgilendirme görevi kapsamında ele alınması gerektiğini
ileri sürmüĢtür.
BaĢvuran Ģirket aynı zamanda canlı yayına müdahale etmenin zor olduğunu ifade
etmiĢtir.
Ġdare Mahkemesi. 24 Aralık 1998 tarihinde, baĢvuran Ģirketin program sırasında
yapılan konuĢmalar nedeniyle, 3984 sayılı Kanun'un 4. maddesinin g) bendinde düzenlenen
ilkelere uymadığına karar vermiĢtir.
BaĢvuran Ģirket, 1 Mart 1999 tarihinde DanıĢtay'a yürütmenin durdurulması ve kararın
iptal edilmesi talebinde bulunmuĢtur. 20 Mart 2001 tarihinde. DanıĢtay, baĢvuran Ģirketin
talebini reddederek kararı onamıĢtır
DanıĢtay. 11 Nisan 2002 tarihinde, baĢvuran Ģirket tarafından yapılan kararın
düzeltilerek bozulması talebini reddetmiĢtir.
C. 64179/00 no'Iu baĢvuru (bildiri)
/. RT11K tarafından verilen ceza
12 Mayıs 1998 tarihinde, ülkenin siyasi gündemine iliĢkin "Kadınlar Kadınlarımız"
adında bir program yayınlanmıĢtır.
Programa katılan konuĢmacılardan birinin yapmıĢ olduğu konuĢma nedeniyle
baĢvuran Ģirket. 28 Temmuz 1998 tarihinde 3984 sayılı Kanun'un 4 g) maddesi uyarınca
RTÜK tarafından uyarı almıĢtır.
RTÜK kararma göre. sözkonusu programın içeriği ayrımcılığa dayalıdır.
KonuĢmacıların bir kısmı güneydoğu illerinden bazılarını "Kürt illeri" olarak tanımlamıĢ ve
bazı kiĢilerin kaybolmasının. Türk makamlarının yasadıĢı eylemlerinin bir sonucu olduğunu
ifade etmiĢtir.
RTÜK, baĢvuran Ģirketin. 3984 sayılı Kanun'un 4. maddesinin g) bendinde
düzenlenen. Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin varlık ve bağımsızlığına. Devletin ülkesi ve
milletiyle bölünmez bütünlüğüne aykırı yayın yapılmaması kuralını ihlal ettiğini tespit
etmiĢtir.
Bu karar. 5 Ağustos 1998 tarihinde baĢvuran Ģirkete tebliğ edilmiĢtir.
2. İdari yargılama süreci
BaĢvuran Ģirket. 5 Ağustos 1998 tarihinde. 28 Temmuz 1998 tarihli kararın iptal
edilmesi talebiyle Ankara Ġdare Mahkemesi'ne baĢvurmuĢtur.
BaĢvuran Ģirket. Ġdare Mahkemesi'nde sözkonusu programı yayınladığını inkar
etmemiĢ, fakat aleyhindeki suçlamaları reddetmiĢtir. BaĢvuran Ģirket yayın içeriğinin, ülke
gündemini özellikle de "Susurluk" sonrası meydana gelen olayları ele aldığını belirtmiĢ ve
konuĢmacıların yayın sırasında değinilen bilgilerden daha önce haberdar olduklarını ve bu
olayların basında tartıĢıldığının altını çizmiĢtir.
BaĢvuran Ģirket, yayın konusunun kamu yararı taĢıdığını ve bu nedenle bu programın
ayrımcılığa yol açtığının değerlendirilemeyeceğini ifade etmiĢ ve aynı zamanda canlı yayın
sırasında, program sunucusunun yayına müdahale etmesinin zor olduğunun altını çizmiĢtir.
BaĢvuran Ģirket, vatandaĢların bilgi edinme ve ifade özgürlüklerine atıfta bulunmuĢtur.
BaĢvuran aynı zamanda. RTÜK üyelerinin seçilme Ģekilleri dikkate alındığında bu
kurulun daha ziyade siyasi bir organ olduğunu ve tarafsız olarak nitelendirilemeyeceğini ileri
sürmüĢtür.
Ġdare Mahkemesi, 24 Aralık 1998 tarihli bir kararla, yayın sırasında değinilen konuları
dikkate alarak, baĢvuran Ģirketin 3984 sayılı Kanun'un 4. maddesinin a) bendinde belirtilen
ilkeleri ihlal ettiğine karar vermiĢtir.
BaĢvuran Ģirket. 1 Mart 1999 tarihinde. DanıĢtay'a baĢvurmuĢtur. BaĢvuran Ģirket
konuĢmaların, ülkenin mevcut siyaset tartıĢmasında önemli bir yere sahip olan
gerçekleri yansıttığını belirtmiĢtir.
DanıĢtay, sözkonusu konuĢmaların toplumu Ģiddete, terör ve etnik ayrımcılığa
sevkeden konuĢmalar olduğu gerekçesiyle 20 Mart 2001 tarihli bir kararla, iptali istenen
kararı onamıĢtır.
DanıĢtay. 9 Nisan 2002 tarihinde baĢvuran Ģirket tarafından yapılan kararın
düzeltilerek bozulması talebini reddetmiĢtir.
D. 64183/00 no'Iu baĢvuru (erteleme) /.
RTÜK tarafından verilen ceza
BaĢvuran Ģirket. 8 Haziran 1998 tarihinde, haftada bir olarak yayınlanan "Tersname"
adında bir program yayınlamıĢtır. Program sunucusu, 2 Haziran 1998 tarihinde, bir gazetede
yayınlanan bir makaleye değinmiĢtir. Makale yazarı. Harp Okulu'nun bahçesinde heykeli
dikilen tanınmıĢ kiĢilerin seçimlerini eleĢtirmiĢ, özellikle de Muğlalı Mustafa PaĢa'yı hedef
almıĢ ve bu kiĢinin 1943 yılında, otuz üç Kürt köylüsünü kurĢuna dizdirdiği için mahkum
edildiğini hatırlatmıĢtır. Program sırasında. 2 Haziran 1998 tarihinde Emek gazetesinde
yayınlanan makale okunmuĢtur.
RTÜK 28 Temmuz 1998 tarihinde, sözkonusu bölümler nedeniyle baĢvuran Ģirket
yayının. 3984 sayılı Kanun'un 4. maddesinin g) bendi uyarınca, geçici olarak durdurulmasına
karar vermiĢtir.
RTÜK. baĢvuran Ģirketin, toplumu Ģiddet, terör ve etnik ayrımcılığa sevkeden ve
toplumda nefret duygulan oluĢturacak yayınlara imkan verilmemesi hususunu düzenleyen
kanunu ihlal ettiğini tespit etmiĢtir.
RTÜK. baĢvuran Ģirketin, yayınlanan baĢka bir program nedeniyle. 3984 sayılı
Kanun'un aynı maddesi uyarınca. 5 Mayıs 1998 tarihinde uyarı aldığını belirtmektedir. Suçun
tekrar edildiğini dikkate alan RTÜK. baĢvuran Ģirketin yayınlarının 90 gün süreyle geçici
olarak durdurulmasına karar vermiĢtir.
Bu karar. 5 Ağustos 1998 tarihinde baĢvuran Ģirkete tebliğ edilmiĢtir. 2.
İdari yargılama süreci
BaĢvuran Ģirket. 28 Temmuz 1998 tarihli kararın iptal edilmesi talebiyle. 5 Ağustos
1998 tarihinde. Ankara Ġdare Mahkemesi'ne baĢvurmuĢtur. BaĢvuran Ģirket, haber bülteni
içeriğinin yorum yapılmaksızın. 2 Haziran 1998 tarihinde Emek gazetesinde yayınlanan bir
makalenin okunmasından ibaret olduğunu ileri sürmüĢ ve Mahkemeden dava konusu cezanın
ertelenmesini talep etmiĢtir.
Ankara Ġdare Mahkemesi, belirtilmeyen bir tarihte, sözkonusu tedbirlerin ertelenmesi
konusunda baĢvuran Ģirket tarafından yapılan talebi reddetmiĢtir. Mahkeme, esasa iliĢkin
olarak. 23 ġubat 1999 tarihli bir kararla, sözkonusu konuĢmaların, toplumu Ģiddete
sevkedecek ve toplumda nefret duyguları uyandıracak türden olduklarına kanaat getirerek,
baĢvuran Ģirketin talebini reddetmiĢtir. Ayrıca, haber bülteninde, daha önce yayınlanmıĢ olan
bir makalenin okunmuĢ olmasının mevcut durumu değiĢtirmediğini belirtmiĢtir.
sının bir göstergesi olduğunu iddia etmiĢtir.
B
aĢvuran DanıĢtay. 16 Mayıs 2001 tarihli bir kararla, sözkonusu
Ģirket. 5 yayının, toplumda nefret duyguları uyandırabilecek türden
Nisan olduğu gerekçesiyle, ilk derece mahkemesi kararını onamıĢtır.
1999
tarihinde E.
DanıĢtay' 64178/00
a no'lu
baĢvurmu baĢvuru
Ģtur. (erteleme
Toplumu ) /. RTÜK
Ģiddete, tarafında
teröre ve n verilen
etnik ceza
ayrımcılı
ğa BaĢvuran Ģirket tarafından yönetilen radyo, haber
sevkedebi bülteninde-, yasadıĢı silahlı bir örgütün üyesi olan Abdullah
Öcalan'ın yakalanması sonrasında yapılan gösterilere iliĢkin bir
lecek
yazıya yer vermiĢtir.
makaleler
i kaleme
RTÜK. 18 Mart 1999 tarihinde 3984 sayılı Kanun'un 4.
alan
maddesinin g) bendi uyarınca, haber bülteni sırasında sözkonusu
yazarların
yazının okunması nedeniyle, baĢvuran Ģirketin yayınlarının
soruĢturul
durdurulmasına karar vermiĢtir.
masını
öngören
RTÜK. baĢvuran Ģirketin, 3984 sayılı Kanun'unda
yasal düzenlenen, toplumu Ģiddete, teröre ve etnik ayrımcılığa
düzenlem sevkeden ve toplumda nefret duyguları oluĢturacak yayınlara
elerin imkan verilmemesi kuralını ihlal ettiğini tespit etmiĢtir.
bulunmas
ına RTÜK ayrıca, baĢvuran Ģirketin, 5 Mayıs 1998 tarihinde
rağmen, yayınlanan baĢka bir program nedeniyle 3984 sayılı Kanun'un
Ceza aynı maddelerine dayanılarak uyarı aldığını belirtmektedir.
Mahkeme Suçun tekrar edildiğini dikkate alan RTÜK. baĢvuran Ģirketin
leri'nin. yayınlarının 365 gün süreyle geçici olarak durdurulmasına
dava karar vermiĢtir. Bu karar, 24 Mart 1999 tarihinde baĢvuran
konusu Ģirkete tebliğ edilmiĢtir.
makaleyi
yayınlay 2. İdari yargılama süreci
an gazete
hakkında BaĢvuran Ģirket. 24 Mart 1999 tarihinde, haber bülteninin
soruĢtur içeriğinin nesnel ve tarafsız nitelikte olduğunu ve hiçbir bilginin
ma gizli olmadığını belirterek, sözkonusu ceza aleyhine Ankara
baĢlatma Ġdare Mahkemesi'ne baĢvurmuĢtur. BaĢvuran Ģirket, sözkonusu
dıklarını yazının, kiĢilerin güvenliğine iliĢkin olduğunu belirtmiĢ ve bu
ileri nedenle Ģiddete, nefrete ya da ayrımcılığa sevk ettiğinin
sürmüĢ düĢünülemeyeceği konusunda ısrar etmiĢtir.
ve bu
durumun BaĢvuran Ģirket, aynı zamanda dava konusu haberlerin,
RTÜK'ün baĢka radyolar ve televizyon kanalları tarafından da
keyfi yayınlandığını ve bu radyo ve kanalların bu türden bir ceza
uygulama almadıklarını ifade etmiĢtir. BaĢvuran Ģirkete göre. sözkonusu
haberlerin yayınlanması, polisler tarafından alınan önlemlerin
anlatılma talebini reddetmiĢtir. BaĢvuran. Ankara Bölge Ġdare
sı ve Mahkemesi"nde kararın
böylece
göstericil temyizine gitmiĢtir. 14 Nisan 1999 tarihinde Mahkeme
eri olası baĢvuranın bu talebini reddetmiĢtir. BaĢvuran Ģirket daha sonra,
taĢkınlıkl alınan bu karara karĢı DanıĢtay'a baĢvurmuĢtur.
ara
kapılma Esasa iliĢkin olarak. 20 Eylül 1999 tarihli bir kararla
maları Ankara Ġdare Mahkemesi, baĢvuran Ģirketin, radyo tarafından
konusund sunulan haberler nedeniyle 3984 sayılı Kanun'un 4. maddesinin
a ikna g) bendinde belirtilen ilkeyi ihlal ettiğine karar vermiĢtir.
etmek
amacı
BaĢvuran Ģirket 9 Kasım 1999 tarihinde, 20 Eylül 1999
taĢımakta
tarihli kararla ilgili olarak DanıĢtay'a baĢvurmuĢ ve RTÜK
dır.
kararının dava süresince askıya alınması yönündeki talebini
BaĢvuran
yinelemiĢtir. BaĢvuran Ģirket özetle, dava konusu tedbirin haber
Ģirkete
göre.
alma ve verme özgürlüğünü ihlal ettiğini ileri sürmüĢtür. Ayrıca,
RTÜK
dava konusu haberlerin ayrımcılığa ve Ģiddete sevkeden haberler
kararı olarak nitelendirilmeyeceğim belirtmektedir.
orantısız
bir DanıĢtay. 17 ġubat 2000 tarihli bir kararla, alınan
karardır. geçici tedbirlerle ilgili olarak baĢvuran Ģirketin talebini
BaĢvuran reddetmiĢtir. Bu zaman zarfında. RTÜK tarafından verilen ceza
Ģirket. iĢleme konulmuĢtur.
Ġdare
Mahkeme DanıĢtay. 25 Aralık 2001 tarihli bir kararla, sözkonusu
si "nden yazının toplumu nefrete ve düĢmanlığa sevkedecek türden bir
RTÜK yazı olduğu gerekçesiyle. 20 Eylül 1999 tarihli kararı onamıĢtır.
kararının
dava HUKUK AÇISINDAN
süresince I. AĠHS'NĠN 14. MADDESĠ ĠLE BĠRLĠKTE 10.
geçici MADDESĠNĠN ĠHLAL EDĠLDĠĞĠ ĠDDĠASI HAKKINDA
olarak
askıya BaĢvuran. RTÜK'ün verdiği kapatma cezalan
alınmasın nedeniyle AĠHS'nin 10. ve 14. maddelerinin ihlal edildiğini
ı ve iptal iddia etmektedir.
edilmesin
i talep A.
etmiĢtir. Kabul
edilebil
A irliğe
nkara iliĢkin /.
idare İç
Mahkeme hukuk
si ilk yolların
aĢamada. ın
7 Nisan tüketilm
1999 esi
tarihli bir
kararla, Hükümet, iç hukuk yollarının tüketilmediği itirazını
cezanın yöneltmektedir. Hükümet. Ahmet Sadık-Yunanistan kararın
askıya atıfta bulunarak (15 Kasım 1996 tarihli karar. Derleme
alınması Hükümler ve Kararlar 1996-V), AĠHS'nin 35. maddesinin,
yalnızca ne atıfta bulunmaktadır.
yetkili
ulusal AÎHM. ilgilinin. AĠHM'de dile getirmeyi
makamlar düĢündüğü Ģikayetlerini, yerel mahkemelerde özet olarak ve
ın iç hukukta belirtilen süre ve koĢullarda sunmasının yeterli
görevlend olduğunu hatırlatmaktadır (Casiells-İspanya. 23 Nisan 1992.
irilmesini A serisi no: 236. § 27; ve Akdivar ve diğerleri-Tiirkiye. 16 Eylül
gerekli 1996. Derleme 1996-1V. §§ 65-69). Mevcut davada. AĠHM.
kılmakla gerek idari mahkemelerde gerekse de DanıĢtay'a yaptığı
kalmayıp baĢvurular sırasında baĢvuran Ģirketin, medyanın toplumu
aynı bilgilendirmek suretiyle yerine getirdiği iĢlevi üzerinde ısrarcı
zamanda olduğunu ve sözkonusu haberlerin genel çıkarı ilgilendiren
AĠHM'de sorularla ilgili olduğunu, Ģiddete ve nefrete sevkeden ifadeler
dile taĢımadığını iddia ettiğini gözlemlemektedir. BaĢvuran tarafından
getirilmes çeĢitli baĢvurularında dile getirdiği nedenler, hiç kuĢkusuz
i AĠHS'nin 10. maddesi
düĢünüle
n uyarınca ifade özgürlüğüne atıfta bulunmaktadır. Ayrıca
Ģikayetler baĢvuran, diğer medya araçlarına nazaran olası bir ayrımcılık
in bu yapıldığı iddiasında bulunmaktadır.
mahkeme
lere de Sonuç olarak baĢvuran Ģirketin, yerel mahkemeler
sunulması nezdinde. AĠHM önünde dile getirdiği Ģekliyle Ģikayetlerini özü
hususunu itibariyle de dile getirdiği sonucuna varılabilmektedir.
içerdiğini
belirtmek Bu nedenle AĠHM
tedir.
Oysa ön itirazı
mevcut
davada reddetmektedir. 2.
baĢvuran
Ģirket Diğer kabul
Ģikayetleri
ni iç edilebilirlik
hukukta
dile kriterleri
getirmemi
Ģtir. AĠIIM. içtihadından doğan kriterler ıĢığında ve elindeki
mevcut deliller göz önüne alındığında. AĠHS'nin 14. maddesi
Ba ile birlikte 10. maddesine iliĢkin Ģikayetin esastan incelenmesi
Ģvuran gerektiğine karar vermiĢtir. Bunun dıĢında baĢka hiçbir kabul
Ģirket edilemezlik gerekçesi bulunmamaktadır.
Hükümet'
in savına B. Esasa iliĢkin
itiraz
etmekte BaĢvurana göre. RTÜK tarafından verilen cezalar ve
ve yerel yapılan uyanlar, düĢünce ve haber alıp verme özgürlüğüne
mahkeme yönelik yapılan bir ihlaldir.
ler
nezdinde /. Bir müdahalenin varlığı hakkında
dile
getirdiği Hükümet, yayının 90 gün ve 365 gün süreyle geçici
Ģikayetleri olarak durdurulması kararının verildiği her iki durumda da.
baĢvuran bir ihlal teĢkil ettiği konusuna itiraz etmektedir.
Ģirketin
ifade BaĢvuran Ģirket bu sava karĢı çıkmaktadır
özgürlüğü
ne AĠHM. yayınların tamamen durdurulmasına iliĢkin
yönelik cezaların, baĢvuranın ifade özgürlüğüne yönelik bir ihlal
bir ihlal oluĢturduğu kanaatindedir. Yapılan uyarılarla ilgili olarak. 3984
olduğu sayılı Kanun'un 33. maddesi, sözkonusu Kanun'da yer alan
hususuna ilkelere aykırı yayın yaptığı düĢünülen özel basın ve yayın
itiraz kuruluĢlarına RTÜK tarafından, bu türden cezalar
etmemekt verebilmesine olanak tanımaktadır (Bkz. mut at is mulandis,
edir. Erdogdu-Türkiye, no: 25723/94. § 72. CEDH 2000-V1). Sonuç
Buna olarak, baĢvuran Ģirkete yapılan uyarılar. AĠHS'nin 10 § 1.
karĢın, maddesi ile güvence altına alınan ifade özgürlüğüne yönelik bir
haberlerin ihlal teĢkil etmektedir.
radyo
yayınıyla 2. "Kanunla öngörülmüş olmak" ve meşru amaç
yayınlan
masında AĠHM. müdahalenin 3984 sayılı Kanun'la öngörüldüğü
engel ve AĠHS'nin 10 § 2. maddesi uyarınca, ulusal güvenlik, toprak
bulunmad bütünlüğünün ve ya kamu emniyetinin korunması gibi meĢru
ığı amaçlar taĢıdığı konusunda tarafların itirazda bulunmadıklarını
dikkate gözlemlemektedir (Yağnnırdereli-Türkiye. no: 29590/96. §
alındığın 40, 4 Haziran 2002). AĠHM. bu kararından ayrılmasını
da, gerektirecek bir neden görmemektedir. Buna karĢılık, burada
baĢvurana sözkonusu müdahalenin demokratik bir toplumda gerekli olup
yapılan olmadığı sorusudur.
uyarıların
ifade 3. "Demokratik toplumda gereklilik "
özgürlüğü
ne Hükümet, dava konusu programların toplumu Ģiddete
yönelik sevkedecek. toplumda nefret ve
ayrımcılık duyguları uyandıracak. Türkiye'nin ulusal bütünlüğünü ve toprak bütünlüğünü
tehlikeye düĢürebilecek türden olduklarında sözkonusu tedbirlerin gerekli olduklarını
belirtmektedir.
BaĢvuran Ģirket. Hükümet'in görüĢüne katılmamaktadır. Sözkonusu programlarda ele
alman konuların, kamu yararını ilgilendiren konularda yapılan tartıĢmalar olarak
değerlendirilmesi gerektiğini ileri sürmektedir. BaĢvuran Ģirket, yapılan konuĢmaların ne
teröre ne de Ģiddete sevkettiğini belirtmektedir. Bununla ilgili olarak, dava konusu tedbirlerin
AĠHS'nin 10. maddesinin 2. paragrafı uyarınca zorunlu tedbir niteliği taĢımadığını ileri
sürmektedir.
AĠHM. AĠHS'nin 10. maddesinin 1. paragrafı ile tanınan ifade özgürlüğünün,
demokratik bir toplumun en önemli temellerinden birini oluĢturduğunu hatırlatmaktadır. 10.
maddenin 2. paragrafı saklı kalmak kaydıyla, sadece lehte olduğu kabul edilen veya zararsız
veya ilgilenmeye değmez görülen haber ve düĢünceler için değil aynı zamanda kırıcı, çarpıcı
veya rahatsız edici olanlar için de geçerlidir; bunlar çoğulculuğun, hoĢgörünün ve açık
fikirliliğin gerekleridir. (Bkz. diğerleri arasında. Handyside-Birleşik Krallık. 7 Aralık 1976
tarihli karar. A serisi no: 24, § 49: ve adıgeçen Custells,§ 42).
AĠHM. birkaç kez basının demokratik bir toplumdaki yerine değinmiĢtir. ġayet
basının, özellikle de kamu düzeninin korunması gibi. bir takım sınırları aĢmaması
gerekiyorsa, basına görev ve sorumlulukları çerçevesinde, kamu yararına iliĢkin haber ve
fikirleri iletme görevi düĢmektedir. Basının haber yapma görevine aynı zamanda kamuoyunun
haber alma hakkı da eklenmektedir (Bkz. diğerleri arasında. Thorgeir Thorgeirson-İzi'anda. 25
Haziran 1992 tarihli karar. A serisi no: 239, § 63: ve Colomhani ve diğerleri-Fransa. no:
51279/99. § 55. CEDH). AĠHM ayrıca demokratik bir sistemde. Hükümetin eylemlerinin, adli
ve yasal güçlerin, basının ve aynı zamanda kamuoyunun denetimi al tında bulunması
gerektiğini hatırlatmaktadır (Bkz. adıgeçen Castells. § 46).
AĠHM bu ilkelerin, hem yazılı hem de sözlü basın için önemli bir yere sahip olduğu
görüĢündedir (Groppera radio AG ve diğerler i-lsviçre. 28 Mart 1990 tarihli karar. A serisi no:
173. Komisyon görüĢü. § 138: Jersild-Danimarka. 23 Eylül 1994 tarihli karar A serisi no:
298. § 31: Fransa Radyosu ve diğerleri-Fransa. no: 53984/00. CEDH 2004. § 33).
AĠHM. dava konusu yayınlarda kullanılan ifadelere ve yayınlandıkları koĢullara dikkat
etmektedir. Bununla ilgili olarak, incelemesine sunulan durumu çevreleyen koĢulları, özellikle
de terörle mücadele konusunda karĢılaĢılan zorluklan dikkate almaktadır (Bkz. ibrahim
Aksoy-Tiirkiye. no: 28635/95. 30171/96 ve 34535/97. § 60.10 Ekim 2000. ve İncal-Türkiye. 9
Haziran 1998 tarihli karar. Derleme 1998-1V. s. 1568, § 58).
Bununla birlikte. AĠHM mevcut davada dava konusu programların, yolsuzluk,
güvenlik güçlerinin terörist eylemlerle mücadelesi ya da Devlet’le mafya arasında olası bir
bağlantının olması gibi. basında da geniĢ yer tutan çeĢitli sorulara değindiğini
gözlemlemektedir. AĠHM. kamu yararını ilgilendiren soruların sözkonusu olduğunu ve bu
konularda haber yayınlanmasının, demokratik bir toplumda medyanın kendisine verilen
"bekçi köpeği" görevini yerine getirmesinden ibaret olduğundan Ģüphe etmemektedir (Bkz.
Fuentes Boho-İspanya, no: 39293/98. § 48. 29 ġubat 2000).
Sözkonusu bilgilerin daha önce kamuoyuna sunulduğu hususunun da altını çizmek
gerekmektedir. Dava konusu olan yayınlardan bazıları (baĢvuru no: 64181/00 ve 64183/00).
haklarında herhangi bir takibat yapılmayan gazetelerde yayınlanmıĢ olan haberlerin yorum
yapılmaksızın tekrarından ibarettir. Bu bakımdan. AĠHM kamuya duyurulan bazı haberlerin
yayının engellenmesinin gereklilik arz etmediği konusunda daha önce karar aldığını
hatırlatmaktadır (mııicuis nnıtcmdis, Vereniging IVeekhlad Bluf-Hollunda, 9 ġubat 1995, A
serisi no:306-A. § 44. ve Weber-Ġsviçre. 22 Mayıs 1990. A serisi no: 177, § 49).
AĠHM baĢvuranın, bu yayınlar sırasında her defasında alıntı yapıldığını ve sözkonusu
bölümlerin yayınlandığı gazetenin adını ve yayınlandığı tarihi belirttiğini gözlemlemektedir
(Bkz. Thoma-Lüksemhurg. no: 38432/97. § 64, CEDH 2001-III). AĠHM. gazetecilerin bir
alıntının içeriğinden sürekli ve açık olarak uzak kalmalarını istemenin basının belli bir
dönemde var olan olay ve fikirler konusunda toplumu bilgilendirme görevleri ile
bağdaĢmadığını hatırlatmaktadır ( adıgeçen, Thoma. § 64).
Son olarak AĠHM, her ne kadar yayınların sert ifadeler taĢıyan baz ı bölümlerinin
yazıya düĢmanlığa sevkeden bir anlam yüklese de. bu bölümlerin Ģiddete, silahlı direniĢe,
isyana teĢvik etmediğini gözlemlemektedir. AĠHM'nin değerlendirmeye alması gereken asıl
nokta budur (Bkz. a conlrario. Sürek-Tiirkiye (no:l) [GC]. no: 26682/95. § 62. CEDH 1999-
IV. ve Gerger-Türkiye [GC]. no: 24919/94. § 50. 8 Temmuz 1999 tarihli karar).
AĠHM. verilen cezaların türünün ve ağırlığının da, müdahalenin orantılı olup
olmadığının tespit edilmesinde dikkate alınacak unsurlar olduğunu belirlemektedir. BaĢvuran
Ģirkete yapılan uyarılar sonrasında, baĢvuran Ģirketin yayın yapmasının Radyo ve
Televizyonların KuruluĢ ve Yayınları Hakkındaki Kanun tarafından öngörülen azami cezayla,
yani 90 gün ve 365 gün süreyle yasaklandığını gözlemlemektedir.
Sonuç olarak, baĢvuran Ģirkete uygulanan cezaların, öngörülen amaçlarla orantılı
olmadığı ve buna bağlı olarak da demokratik bir toplumda gereklilik arz etmediği
anlaĢılmaktadır. Bu nedenle AĠHS'nin 10. maddesi ihlal edilmiĢtir.
AĠHS'nin 10. maddesinin tek baĢına ihlal edildiğinin tespit edilmesi nedeniyle AĠHM.
14. maddeye iliĢkin Ģikayetin incelenmesinin gerekli olmadığına karar vermiĢtir.
II. AĠHS'NĠN 13. MADDESĠNĠN ĠHLAL EDĠLDĠĞĠ ĠDDĠASI HAKKINDA
BaĢvuran Ģirket. AĠHS'nin 13. maddesinin içeriğine atıfta bul unarak. RTÜK
tarafından alınan kararlara itiraz edebileceği etkili iç hukuk yollarının bulunmadığını ileri
sürmektedir.
Bununla ilgili olarak baĢvuran Ģirket, dava konusu kararların yürürlüğe konmasının
askıya alınması yönündeki taleplerinin sürekli olarak idari mahkemeler tarafından
reddedildiğini iddia etmektedir.
AĠHM. AĠHS'de yer alan hak ve özgürlükler iç hukukta ne Ģekilde tanınmıĢ olursa
olsun. SözleĢme'nin 13. maddesinin, bu hak ve özgürlüklerden iç hukukta yararlanılmasını
sağlayacak yolların varlığını güvence altına aldığını hatırlatır. Dolayısıyla SözleĢmeci
Devletler, bu hükmün kendilerine getirdiği yükümlülüklere ne Ģekilde uydukları konusunda
belli bir takdir payından yararlanma hakkına sahip olsalar da. sözkonusu hüküm, AĠHS'ye
dayalı "savunulabilir bir Ģikayetin" içeriğinin incelenmesini ve uygun bir telafinin
sunulmasını sağlayacak bir iç hukuk yolunu zorunlu kılmaktadır.
Hiç kuĢkusuz bazı durumlarda. 13. maddede belirtilen baĢvuru yollarının etkili olup
olmadığı hususu, bunların AĠHS'ye aykırı olan ve geri dönüĢü olmayan sonuçlar
doğurabilecek tedbirlerin uygulanmasını engelleyebilecekleri hükmünü içermektedir (Bkz.
Conka-Belçika. no: 51564/99. § 79. CEDH 2002-1, ve. mutatis mutandis; Jabari-Türkiye.
no:40035/98, § 50. CEDH 2000-VIII). Bu bakımdan. AĠHS'nin 13. maddesinden doğan
yükümlülüğün kapsamının, yapılan Ģikayetin niteliğine bağlı olarak değiĢtiğini
hatırlatmaktadır.
AĠHM. 3984 sayılı Kanun uyarınca verilen RTÜK kararlarının, idare mahkemelerine
baĢvurularak iptal edilebileceğini not etmektedir. Bu kararlar DanıĢtay'ın denetimine de
tabidir.
AĠHM mevcut davada, baĢvuran Ģirketin dava konusu tedbirlerin iptal edilmesi
yönünde. Ġdare Mahkemeleri'ne ve DanıĢtay'a baĢvuruda bulunduğunu gözlemlemektedir. Bir
avukat tarafından temsil edilen baĢvuran Ģirket, Ģikayetlerin esasına iliĢkin görüĢ bildiren bu
mahkemelerde Ģikayetlerini dile getirme imkanı bulmuĢtur (Bkz.. örneğin. Matos ve Silva.
Lda.. ve diğerleri-Portekiz. 16 Eylül 1996 tarihli karar. Derleme 1996-IV. § 64). AĠHM.
AĠHS'nin 13. maddesinin, baĢvuranın talep ettiği sonuca ulaĢmasını garanti etmediğini
hatırlatmaktadır (Amann-İsviçre [GC], no: 27798/95. § 88. CEDH 2000-11).
Mevcut davada. Türk Mahkemeleri verilen cezaların ertelenmesi taleplerini reddetmiĢ
ve verilen cezalar uygulanmıĢtır. Bu durumda, esasa iliĢkin dava sonucunda baĢvuran Ģirketin
idare mahkemelerinde davayı kazandığı varsayılsa bile. yayın yapma yasağından kaynaklanan
nedenlerden dolayı uğradığı zararların tazmin edilmesi yönünde idare mahkemelerine
baĢvurma hakkına sahip olabilirdi.
AĠHM. baĢvuranın uğrayabileceği zararların Ģekli ve dava koĢulları dikkate
alındığında, her ne kadar ulusal mahkemeler, baĢvuranın, cezanın infazının ertelenmesi
yönündeki talebini reddetmiĢ olsalar bile. 13. madde uyarınca geçici olarak durdurma yetkisi
bulunmasının yeterli olacağı kanaatindedir, (a contvario. Jaburi-Türkiye, no: 40035/98. § 50.
CEDH 2000-VIII)
Diğer konularla ilgili olarak, baĢvuran Ģirket mevcut davada kullanmıĢ olduğu baĢvuru
yollarının, hangi sebeple 13. maddede belirtilen etkili baĢvuru yolundan yoksun olduğu
konusunda yeterli açıklama yapmamaktadır. Bu nedenle. AĠHM. AĠHS'nin 35 §§ 3. ve 4.
maddeleri uyarınca açıkça dayanaktan yoksun olduğu gerekçesiyle, baĢvurunun bu kısmının
reddedilmesine karar vermiĢtir.
III. AĠHS'NĠN 41. MADDESĠNĠN UYGULANMASI HAKKINDA
AĠHS'nin 41. maddesinde belirtilen unsurlar. A.
Tazminat
BaĢvuran Ģirket. 455 gün süreyle yayın yapma yasağı getirilmiĢ olmasından dolayı
395.306 Euro değerinde maddi zarara uğradığını iddia etmektedir.
BaĢvuran Ģirket ayrıca 1.113.000 Euro değerinde manevi tazminat talep etmektedir.
Hükümet, bu iddialara karĢı çıkmaktadır.
AĠHM. iddia edilen gelir kayıplarına iliĢkin olarak sunulan delillerin, baĢvuran Ģirket
için. AĠHS'nin 10. maddesinin ihlal edilmesinden kaynakla nan gelir kaybının kesin bir
Ģekilde tespitine olanak vermediği kanaatindedir (aynı konuda, Bkz. Karakoç ve diğerleri-
Türkiye. no: 27692/95. 28138/95 ve 28498/95, § 69. 15 Ekim 2002). Bu nedenle AĠHM bu
talebi reddetmektedir.
AĠHM. manevi tazminatla ilgili olarak, dava koĢulları dikkate alındığında baĢvuran
Ģirketin birtakım sıkıntılar yaĢamıĢ olabileceğini kabul etmektedir. Bu konuda, bir radyo
istasyonunun kurulması ve yayınlanması için gerekli olan yüksek maliyeti gözönünde
bulundurmaktadır. AĠHM. AĠHS'nin 41. maddesinde de belirtildiği üzere hakkaniyete uygun
olarak baĢvuran Ģirkete 15.000 Euro manevi tazminat ödenmesine karar vermiĢtir.
B. Masraf ve harcamalar
BaĢvuran Ģirket aynı zamanda AĠHM ve yerel mahkemeler nezdinde yaptığı masraf ve
harcamalar için 49.607 Euro talep etmektedir. Bununla ilgili olarak herhangi bir kanıt
sunmamaktadır.
Hükümet bu iddialara karĢı çıkmaktadır.
Mahkemenin bu konudaki içtihadı ve mevcut unsurlar doğrultusunda. AĠHM.
baĢvuran Ģirkete tüm masraflarla birlikte 2.000 Euro ödenmesinin makul olduğuna kanaat
getirmiĢtir.
C. Gecikme Faizi
AĠHM. Avrupa Merkez Bankasının marjinal kredi kolaylıklarına uyguladığı faiz
oranına üç puanlık bir artıĢın ekleneceğini belirtmektedir.
Bl! GEREKÇELERE DAYALI OLARAK AĠHM OYBĠRLĠĞĠYLE,
1. BaĢvuruların birleştirilmesine;
2. AĠHS'nin 14. maddesi ile birlikte 10. maddesine iliĢkin Ģikayetlerin kabul edilebilir
olduğuna, diğer Ģikayetlerin ise kabul edilemez olduğuna:
3. AĠHS'nin 10. maddesinin ihlal edildiğine;
4. AĠHS'nin 10. maddesi ile birlikte 14. maddesinin ayrıca incelenmesinin gerekli
olmadığına:
5. a) AĠHS'nin 44 § 2 maddesi gereğince kararın kesinleĢtiği tarihten itibaren üç ay
içinde, ödeme tarihindeki döviz kuru üzerinden YTL.'ye çevrilmek üzere Savunmacı
Hükümetin baĢvuran Ģirkete:
i. manevi tazminat için 15.000 Euro (on beĢ bin Euro) ödenmesine: ii. masraf ve
harcamalar için 2.000 Euro (iki bin Euro) ödenmesine: iii. yukarıdaki miktarların her
türlü vergiden muaf tutulmasına: b) Sözkonusu sürenin bittiği tarihten itibaren ve
ödemenin yapılmasına kadar.
Hükümetin. Avrupa Merkez Bankasının o dönem için geçerli faizinin üç puan fazlasına eĢit
oranda basit faizi uygulamasına:
6. Adil tazmine iliĢkin diğer taleplerin reddine:
karar vermiĢtir.
ĠĢbu karar Fransızca olarak hazırlanmıĢ ve AĠHM'nin iç tüzüğü nün 77§§ 2 ve 3
maddesine uygun olarak 30 Mart 2006 tarihinde yazıyla bildirilmiĢtir.
suçlara
dair
«kanıtları
n bir
araya
getirilme
sinin
KILIÇOĞLU/Türkiye Davası* zorluğu
nedeniyl
BaĢvuru No: 41136/98 e» dava
Strazburg dosyasın
20 Ekim 2005 ı
hazırlam
OLAYLAR ak için
BaĢvuran 1955 doğumlu olup. Diyarbakır'da ikamet gereken
etmektedir. ön
soruĢtur
BaĢvuran 31 Ağustos 1997 tarihinde Diyarbakır manın
Emniyet Müdürlüğü Terörle Mücadele ġubesi'nde gözaltına uzun bir
alınmıĢtır. süreyi
gerektirdi
Diyarbakır Devlet Güvenlik Mahkemesi (DGM) ğini
Cumhuriyet Savcısı. 4 Eylül 1997 tarihinde yetkili hakimden savunma
baĢvuranın yokluğunda gözaltı süresinin 9 Eylül 1997 tarihine ktadır.
kadar uzatılması talebinde bulunmuĢtur. Bu
hazırlık
BaĢvuran 9 Eylül 1997 tarihinde yetkili hakim yargılam
tarafından dinlenilmesinin ardından serbest bırakılmıĢtır. a süresini
kısaltarak
Cumhuriyet Savcısı 26 Eylül 1997 tarihli iddianame ile yargı
baĢvuranı PKK'ya yardım etme suçu ile itham etmiĢ ve kararı
TCK'nın 169. maddesi uyarınca adı geçenin mahkumiyetini alınmasın
talep etmiĢtir. ı
kolaylaĢtı
DGM. 9 Kasım 2000 tarihli bir kararla, hakkında rmaktadır
yeterli delil bulunmadığından baĢvuranın beraatini .
kararlaĢtırmıĢtır. 4616 sayılı Af Kanunu'nun yürürlüğe
girmesinin ardından, sözkonusu yargı süreci beĢ yıllığına askıya AĠHM.
alınmıĢtır. geçmiĢt
e birçok
HUKUK AÇISINDAN defa
I. AĠHS'NĠN 5 §§ 3. ve 4. MADDESĠ'NĠN ĠHLAL yetkilile
EDĠLDĠĞĠ ĠDDĠASI rin terör
A. Madde 5 § 3 suçların
a iliĢkin
BaĢvuran, gözaltına alınmasının ardından hemen soruĢtur
yetkili bir hakim karĢısına çıkarılmamaktan Ģikayetçi olmakta, malarda
bu yönde AĠHS'nin 5 § 3. maddesini ileri sürmektedir.
özel
Hükümet, gözaltı süresinin Kanun ile öngörülen sorunla
sınırlamayı aĢmadığını vurgulamaktadır. Hükümet. . terör rla
suçlarına yürütülen soruĢturmaların özelliğine ve karĢılaĢ
güçlüklerine dikkat çekmekte, baĢvuranın itham edildiği türden tıklarını
kabul
etmiĢtir (Bkz. diğerleri arasında. Brogan ve diğerleri-
Ġngiltere kararı. 29 Kasım 1988. seri: A 145-B. § 61. Murray-
Ġngiltere kararı. 28 Ekim 1994.
seri: A no: 300-A. § 58. Aksoy-Türkiye karan. 18 Aralık 1996. 1996-VI. § 78. Sakık ve
diğerleri-Türkiye kararı. 26 Kasım 1997. 1997-VII, § 44. Demir ve diğerleri-Türkiye kararı,
23 Eylül 1998.' 1998-1V. § 41. ve Dikme-Türkiye kararı, no: 20869/92. § 64. AĠHM 2000-
VHI). Bununla birlikte, bu durum yetkililere terör suçu iĢlendiğini belirttikleri her durumda
zanlıları iç hukuk mercilerinin ve SözleĢme Organlarının kontrolü dıĢında tutuklama ve
gözaltına alma serbestisi tanımamaktadır (Bkz. mutatis mıılandis, sözü edilen Murray kararı. §
58).
Bu davada, baĢvuranın gözaltı süresi 31 Ağustos 1997 tarihinde baĢlamıĢ ve Devlet
Güvenlik Mahkemesi hakimi karĢısına çıkarıldığı 9 Eylül tarihine kadar devam etmiĢtir. Bu
süre dokuz gündür.
AĠHM. Brogan ve diğerleri kararında, ilgilinin yetkili bir hakim karĢısına
çıkarılmaksızın dört gün altı saat gözaltında tutulmasının, toplumun -terörden korunması
amacına yönelik olsa dahi 5 § 3. maddede öngörülen katı sınırları aĢtığına hükmetmiĢtir (Bkz.
sözü edilen Brogan ve diğerleri kararı, s. 33, § 62).
AĠHM. baĢvuranın "yetkili bir hakim önüne" çıkarılmaksızın on gün süreyle tutulu
bulundurulmasının gerekli olduğu hususunu kabul edememektedir.
Bu nedenle AĠHS'nin 5 § 3. maddesi ihlal edilmiĢtir.
B. Madde S § 4
BaĢvuran, gözaltında tutulmasının yasal olmadığını öne süreceği baĢvuru yolunun
bulunmadığından Ģikayetçi olmakta ve AĠHS'nin 5 § 4. maddesini ileri sürmektedir.
Hükümet, baĢvuranın CMUK'un 128 § 4. maddesine dayalı olarak serbest bırakılma
talebinde bulunma imkanına sahip olduğunu savunmaktadır.
AĠHM. baĢvurunun 28 Eylül 2004 tarihli kabuledilebilirlik kararına göndermede
bulunarak. Hükümetin iç hukuk yollarının tüketilmediği itirazının esasa iliĢkin incelemesiyle
birleĢtirildiğini kaydetmektedir.
AĠHM Öcalan (Öcalan-Türkiye kararı, no: 46221/99, AĠHM 2005-...) kararında,
ulusal mahkemelerin CMUK'un 128 § 4. maddesi uyarınca ilgililerin tutukluluk hallerine
uyguladıkları denetimin AĠHS'nin 5 § 4. maddesinde yer alan gerekliliklere riayet
edilmediğini hatırlatmaktadır. Bu bağlamda. Hükümet tarafından sunulan yargı kararı
örneklerinin incelenmesinin ardından. AĠHM bir yandan hakimin bu kararların hiçbirinde
ilgili Ģahısların tahliye edilmeleri kararı almadığını, dava dosyalarını tutulu bulundurmadan
sorumlu yetkili hakime göndermekle yetindiğini, diğer yandan. Hükümet tarafından ön e
sürülen örneklerin hiçbirinde gözaltındaki sanığın hakim karĢısına çıkmadığını tespit etmiĢtir.
Sanık tarafından avukatı aracılığıyla yapılan baĢvuruyu takiben, denetim yalnızca dosya
üzerinden gerçekleĢtirilmiĢtir.
AĠHM. bu sonuçtan uzaklaĢılmasını gerektirecek hiçbir gerekçe görememektedir.
Nihayet, baĢvuran aleyhinde yapılan suçlamaların ciddiyetive gözaltı süresinin yasaya uygun
olduğu dikkate alındığında, hakime yapılacak bir itirazın serbest bırakılmayla sonuçlanma
imkanı yaratmaktan uzak olduğunu değerlendirmektedir.
AĠHM, Hükümetin itirazını reddetmekte, ayrıca, aynı gerekçelerden dolayı AĠHS'nin
5 § 4. maddesinin ihlal edildiği sonucuna varmaktadır.
II. AĠHS'NĠN 41. MADDESĠ'NĠN UGULANMASI
A. Maddi ve manevi tazminat
BaĢvuran 250 Euro maddi. 20.000 Euro manevi tazminat talep etmektedir.
Hükümet, bu miktarlara karĢı çıkmaktadır.
AĠHM. AĠHS'nin 41. maddesine ve hakkaniyete uygun olarak baĢvurana 3.250 Euro
ödenmesini kararlaĢtırmıĢtır.
B. Masraf ve harcamalar
BaĢvuran, iç hukuktaki ve AĠHM önündeki temsil giderleri için 3.991 Euro talep
etmektedir.
Hükümet, bu miktarlara karĢı çıkmaktadır.
AĠHM. mahkemeye sunulan deliller ve yerleĢik içtihat doğrultusunda, baĢvurana 1.250
Euro'dan Avrupa Konseyi tarafından verilen adli yardım miktarı olan 630 Euro'nu n
düĢülerek, ödenmesine karar vermiĢtir.
C. Gecikme Faizi
Gecikme faizi olarak Avrupa Merkez Bankasının marjinal kredi kolaylıklarına
uyguladığı faiz oranının 3 puan fazlası uygulanacaktır.
BU GEREKÇELERE DAYALI OLARAK, AĠHM, OYBĠRLĠĞĠYLE,
1. AĠHS'nin 5 § 3. maddesinin ihlal edildiğine:
2. AĠHS'nin 5 § 4. maddesinin ihlal edildiğine:
3. a) AĠHS'nin 44 § 2. maddesi gereğince kararın kesinleĢtiği tarihten itibaren üç ay
içinde, ödeme tarihindeki döviz kuru üzerinden YTL.'ye çevrilmek suretiyle Savunmacı
Hükümetin baĢvurana;
i. manevi tazminat için 3.250 (üç bin iki yüz elli) Euro;
ii. masraf ve harcamalar için, 1.250 (bin iki yüz elli) Euro'dan Avrupa Konseyi
tarafından verilen adli yardım miktarı olan 630 Euro düĢülerek, kalan miktarın
ödemesine:
iii. belirtilen miktarların her türlü vergiden muaf tutulmasına:
b) Sözkonusu sürenin bittiği tarihten itibaren ve ödemenin yapıldığı tarihe kadar.
Avrupa Merkez Bankasının o dönem için geçerli faizinin üç puan fazlasına eĢit oranda basit
faizin uygulanmasına:
4. Adil tazmine iliĢkin diğer taleplerin reddine:.
KARAR VERMĠġTĠR
ĠĢbu karar Fransızca olarak hazırlanmıĢ ve AĠHM iç tüzüğünün 77 §§ 2. ve 3.
maddelerine uygun olarak 20 Ekim 2005 tarihinde yazıyla bildirilmiĢtir.
Y
KOÇ VE L
TAMBAġ
/Türkiye* A
BaĢvuru R
No.
50934/99 I
Strazbur
g BaĢvuranlar, sırasıyla 1974 ve 1972 doğumludur ve
21 Mart Ġstanbul'da ikamet etmektedir. Birinci baĢvuran, aylık "EĢitlik.
2006 Özgürlük ve BarıĢ için Devrim" adlı derginin sahibi, ikinci
baĢvuran ise baĢyazarıdır. Derginin beĢinci ve altıncı sayısında.
C. K. tarafından yazılmıĢ olan üç makale yayınlanmıĢtır.
O Ġstanbul Devlet Güvenlik Mahkemesi Savcısı. 24 Haziran
ve 9 Eylül 1997 tarihli iki iddianameyle baĢvuranları "Devletin
L bölünmez bütünlüğüne" karĢı propaganda yapmak bu üç
makaleyi yayınlayarak bir kiĢiyi hedef olarak göstermekle
A suçlamıĢtır. BaĢvuranlar, makalelerin içeriklerinin ifade
özgürlüğü dahilinde olduğunu belirtmiĢtir. 24 Ağustos 1998
Y tarihinde. Ġstanbul Devlet Güvenlik Mahkemesi, baĢvuranları
sırasıyla. 150.000.000 TL (yaklaĢık 500 Euro) ve 75.900.000
L para cezasına çarptırmıĢtır. Mahkeme ayrıca, derginin bir
aylığına kapatılmasına ve beĢinci ve altıncı sayılarına el
A konulmasına karar vermiĢtir. Mahkeme, ilk makaleyle
baĢvuranların Devlet"in bölünmez bütünlüğüne karĢı propaganda
R yaptığına, üçüncü makalede Adalet Bakanının "adalet kasabı"
olarak tanımlanmasının, kendisinin terör örgütlerine hedef
gösterilmesine sebep olduğuna karar vermiĢtir. 22 Haziran 1999
tarihinde, Yargıtay Devlet Güvenlik Mahkemesi'nin kararını
I onamıĢtır. Basın suçlarıyla ilgili dava ve cezaların ertelenmesine
iliĢkin 4454 sayılı Kanun 28 Ağustos 1999 tarihinde yürürlüğe
. girdiğinde. Ġstanbul Devlet Güvenlik Mahkemesi, baĢvuranların
mahkûmiyetlerini, sırasıyla, üç yıllık bir süre için. 24 Kasım
D 1999 ve 14 Ocak 2000 tarihlerinde ertelemiĢtir. 6 Haziran 2003
tarihli bir ek kararla. Ġstanbul Devlet Güvenlik Mahkemesi,
A erteleme tarihinden itibaren baĢvuranların herhangi bir kasti
suç iĢlememiĢ olmalarını göz önüne alarak baĢvuranların
V mahkumiyet kararını iptal etmiĢtir. BaĢvuranlar, cezai
yargılamanın hiçbir safhasında tutuklanmamıĢtır.
A
1I.ĠLGĠLĠ ĠÇ HUKUK VE UYGULAMASI
Sözkonusu tarihteki ilgili iç hukuk ve uygulamasına
O iliĢkin izahat Ģu kararlarda bulunabilir: İbrahim Aksuy -
Türkiye, no. 28635/95. 30171/76 ve 34535/97. §§ 41-42, 10
L Ekim 2000. Güneş ve Türkiye no. 53916/00. 13 Mayıs 2004. ve
Koç ve Tambuş - Türkiye. 46947/99. 24 ġubat 2005).
A
HUKUK
I. AĠHS'NĠN 6. MADDESĠNĠN ĠHLAL EDĠLDĠĞĠ ĠDDĠASI
BaĢvuranlar. Ġstanbul Devlet Güvenlik Mahkemesi'nde kendilerini yargılayan ve
mahkum eden askeri bir hakimin bulunması nedeniyle adil Ģekilde yargılanmamıĢ oldukları,
Yargıtay Cumhuriyet BaĢsavcısı’nın yazılı görüĢünden haberdar edilmedikleri ve dolayısıyla,
karĢı görüĢlerini sunma fırsatından yoksun bırakıldıkları hususunda Ģikayette bulunmuĢlardır.
Ayrıca. 24 Kasım 2003 tarihli görüĢlerinde, takibat sürelerinin uzunluğu hakkında Ģikayette
bulunmuĢlardır. ġikayetlerini. AĠHS'nin ilgili kısmı aĢağıda kaydedilmiĢ olan 6. maddesine
dayandırmıĢlardır:
"I.Herkes ... cezai alanda kendisine yöneltilen suçlamalar konusunda kar ar verecek olan. yasayla
kurulmuĢ bağımsız ve tarafsız bir mahkeme tarafından davasının ... hakkaniyete uygun ve açık olarak
görülmesini istemek hakkına sahiptir.
3. Her sanık en azından aĢağıdaki haklara sahiptir:
b) Savunmasını hazırlamak için gerekli zamana ve kolaylıklara sahip olmak."
BaĢvuranların, bağımsız ve tarafsız bir mahkeme tarafından davalarının hakkaniyete
uygun olarak görülmesini istemek hakkına dair Ģikâyetlerine iliĢkin AĠHM. 4454 No.lu Kanun
uyarınca mahkûmiyetin iptal edilmesi ardından baĢvuranın. AĠHS'nin 34. maddesi uyarınca
AĠHS'nin 6. maddesinin ihlal edilmiĢ olduğu iddiasına iliĢkin olarak mağdur
sayılamayacağına karar vermiĢ olduğunu yineler (bkz.. özellikle. (Jiineş ve Koç ve Tamkaş).
AĠHM. baĢvuranın durumunun bu davadakine benzer olduğu kanısındadır. BaĢvurunun
sözkonusu kısmı. AĠHS'nin 35 §§ 3. ve 4. maddeleri uyarınca temelden yoksun olduğu için
reddedilmelidir.
BaĢvuranların takibatların uzunluğuna iliĢkin Ģikâyetleri hususunda AĠHM. sözkonusu
Ģikayet. Mahkeme'ye 24 Kasım 2003 tarihinde sunulmuĢ olduğu halde AĠHS'nin 6. maddesi
uyarınca baĢvuranlar aleyhine açılan cezai takibatların. Yargıtay'ın Asliye Hukuk
Mahkemesi'nin kararını onamıĢ olduğu 22 Haziran 1999 tarihinde sona ermiĢ olduğunu
belirtir (bkz.. özellikle. Koç ve Tambaş). Sözkonusu Ģikayet, zamanı dolduktan sonra
sunulmuĢtur ve AĠHS'nin 35 §§ 3. ve 4. maddeleri uyarınca reddedilmelidir.
II. AĠHS'NĠN 10. MADDESĠNĠN ĠHLAL EDĠLMĠġ OLDUĞU ĠDDĠASI
BaĢvuranlar, sözkonusu mahkûmiyetin ifade özgürlüklerini ihlal etmiĢ olduğu
hususunda Ģikayette bulunmuĢlardır. ġikâyetlerini, AĠHS'nin ilgili kısmı aĢağıda kaydedilmiĢ
olan 10. maddesine dayandırmıĢlardır:
"1. Herkes görüĢlerini açıklama ve anlatım özgürlüğüne sahiptir. Bu hak. kanaat özgürlüğü ile kamu
otoritelerinin müdahalesi ve ülke sınırları söz konusu olmaksızın haber veya fikir almak ve vermek özgürlüğünü
de içerir. Bu madde, devletlerin radyo, televizyon ve sinema iĢletmelerini bir izin rejimine bağlı tutmalarına
engel değildir.
2. Kullanılması görev ve sorumluluk yükleyen bu özgürlükler, demokratik bir toplumda, zorunlu
tedbirler niteliğinde olarak, ulusal güvenliğin, toprak bütünlüğünün veya kamu emniyetinin korunması, kamu
düzeninin sağlanması ve suç iĢlenmesinin önlenmesi, sağlığın veya ahlakın, baĢkalarının Ģöhret ve hak larının
korunması, veya yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının sağlanması için yasayla öngörülen bazı biçim
koĢullarına, sınırlamalara ve yaptırımlara bağlanabilir."
A. Kabuledilebilirlik
AĠHM sözkonusu Ģikayetin AĠHS'nin 35 §§ 3. ve 4. maddeleri uyarınca temelden
yoksun olmadığını belirtir. Ayrıca, kabuledilemez olduğu sonucuna varmak için gerekçe
bulunmadığını belirtir. Bu nedenle, kabuledilebilir olduğu sonucuna varılmalıdır.
B. Esaslar
Hükümet, baĢvuranların ifade özgürlüklerine müdahalenin. 10. maddenin ikinci
paragrafının hükümleri uyarınca haklı çıkarılmıĢ olduğunu ileri sürmüĢtür.
/. Müdahalenin Mevcudiyeti
AĠHM. baĢvuranların 3713 No.lu Kanun'un 6. ve 8. maddeleri bağlamında ifade
özgürlüklerine müdahale edildiğinin, taraflar arasında açık ve ihtilafsız olduğunu kaydeder.
2. Müdahalenin Haklılığı
Sözkonusu müdahalenin, "kanunca öngörülmüĢ" olmadığı, 10. maddenin 2.
paragrafında değinilen yasal amaçların birini ya da ikisini takip etmediği ve sözkonusu amacı
veya amaçları gerçekleĢtirmek için "demokratik bir toplumda gerekli" olmadığı sürece
AÎHS'nin 10. maddesini ihlal edecektir.
(a) "Kanunca Öngörülmüş"
AĠHM. baĢvuranların mahkumiyetlerinin. 3713 No.lu Kanun'un 6. ve 8. maddelerine
dayandırılması nedeniyle, sonuç olarak ortaya çıkan ifade özgürlüğ üne müdahalenin,
"kanunca öngörülmüĢ" olarak kabul edilebileceği kanısındadır.
(b) Meşru Amaç
Hükümet, sözkonusu müdahalenin, toprak bütünlüğünü, ulusal birliği muhafaza etmek
ve kamu görevlilerini, terörist bir saldırının hedefi olarak teĢhis edilme riskine karĢı korumak
gibi yasal bir amacı izlediğini belirtmiĢtir. BaĢvuran. Hükümet'in iddialarına itiraz etmiĢtir.
AĠHM. olayların gerçekleĢtiği tarihte güney-doğu Türkiye'deki güvenlik durumunun
ciddiyetini (bkz., Zana/Türkiye. 25 Kasım 1997 tarihli karar. Hüküm ve Karar Raporları
1997-VII. sayfa 2539. § 10. ve Ceylan/Türkiye [BD]. no. 23556/94. § 28. ECHR 1999-1V) ve
yetkili makamların, ayrıca Ģiddet olaylarını körükleyen eylemlere karĢı tetikte olma ihtiyacını
gözönünde bulundurarak baĢvuranlara karĢı alınan tedbirlerin, toprak bütünlüğünün
korunmasına ve düzensizlik ve suçun engellenmesi gibi Hükümet tarafından belirtilen belirli
amaçlara katkı bulunmuĢ olduklarının söylenebileceği kanısındadır. Bu durum, dava
olaylarının görüldüğü sırada güneydoğu Türkiye'deki durumda olduğu gibi. ayrımcı hareketin
Ģiddete baĢvuran yollar kullandığı durumlarda son derece doğrudur.
(c) "Demokratik toplumda zorunlu"
(i) Tarafların iddiaları
Hükümet, baĢvuranların ifade özgürlüğü haklarına yapılan müdahalenin demokratik
bir toplumda zorunlu olduğunu iddia etmiĢtir. Bu bakımdan, ilk iki makalede. Devlet'in.
"baskı altındaki" Kürt topluluğuna karĢı "kirli bir savaĢ" açmıĢ olarak değerlendirildiğini ve
üçüncü makalede. Adalet Bakanının. cezaevlerindeki uygunsuzluklardan ve sorunlardan
sorumlu kiĢi olarak gösterildiğini ileri sürmüĢtür. Ayrıca, makalenin, açlık grevi yapan iki
tutuklunun ölümünden Bakan'ı sorumlu gösterdiğini belirtmiĢtir. Hükümet, son olarak,
baĢvuranların cüzi miktarda para cezasına çarptırıldıklarını, bu cezanın hiçbir zaman
uygulanmadığını ve sonunda mahkumiyet kararlarının iptal edildiğini ileri sürmüĢtür.
BaĢvuranlar bu makaleleri yayımlamaktan mahkum edilmelerinin demokratik bir
toplumda zorunlu olmadığını iddia etmiĢlerdir. Bu bakımdan, ilk iki makalenin, Kürt
sorununun barıĢ çerçevesinde nasıl çözümleneceği hakkında yazarın değerlendirmesine iliĢkin
olduğunu ve üçüncü makalenin de Devlet'in ve özellikle de Adalet Bakanı"nın o dönemdeki
cezaevi politikalarını eleĢtirdiğini belirtmiĢlerdir.
(ii) AİHM'nin değerlendirmesi
AĠHM, 10. maddeye iliĢkin kararlarında ortaya konan temel ilkeleri yineler (bkz..
özellikle. Şener - Türkiye, no. 26680/95. §§ 39-43. 18 Temmuz 2000, yukarıda anılan.
İbrahim Aksoy §§ 51-53, Lingens - Avusturya. 8 Temmuz 1986 tarihli karar. Seri A no. 103.
s. 26. §§ 41-42 ve Fressos ve Roire - Fransa [BD]. no. 29183/95. § 45. AĠHM 1999).
Sözkonusu davayı, bu ilkeler ıĢığında inceleyecektir.
AĠHM, tartıĢma konusu müdahaleyi, bütün olarak davanın ıĢığında değerlendirmelidir.
Buna makalelerin içerikleri ve dağıtıldıkları Ģartlar ve çevre de dahildir. Özellikle, sözkonusu
müdahalenin, "güdülen meĢru amaçlarla orantılı" olup olmadığını ve müdahaleyi haklı
çıkarmak üzere ulusal makamlar tarafından ileri sürülen gerekçelerin "ilgili ve yeterli" olup
olmadığını tespit etmelidir. AĠHM, ayrıca, kendisine sunulan davaların, özellikle terörle
mücadele ile ilgili davaların, geçmiĢini dikkate alır (bkz. Karakuş - Türkiye [BD]. no.
23168/94. § 54. AĠHM 1999-IV).
AĠHM. baĢvuranların. C.K. tarafından yazılmıĢ olan üç makale yayımladığını
kaydeder. "Türkiye'de Kürt Sorunu ve BarıĢ Süreci 2 ve 3" isimli makaleler, yazarın Kürt
sorunu ve barıĢçıl bir çözüme ulaĢmanın olası yolları olarak addettiği konu hakkında
Cumhuriyet"in kurulmasından itibaren Türk politikalarının eleĢtirel bir değerlendirmesinden
oluĢur. Öte yandan, üçüncü makale. Devlet tarafından izlenilen politikaları ve özellikle de
hapis koĢullarına iliĢkin olarak Adalet Bakanı’nı eleĢtirmiĢtir. AĠHM. Devlet Güvenlik
Mahkemesi'nin. ilk iki makalenin bazı kısımlarını. "Devlet'in bölünmezliğine karĢı bölücü
propaganda" olarak değerlendirdiğini gözlemler. Ayrıca. Adalet Bakanı’na "adalet kasabı"
olarak atıfta bulunan üçüncü makaleyi yayımlayarak baĢvuranların onu terör örgütlerinin
hedefi haline getirmiĢ olduğunu değerlendirmiĢtir.
AĠHM. sözkonusu makaleleri incelemiĢtir. AĠHM. makalelerin bilhassa sert bazı
bölümlerinin Türk Devleti ve Adalet Bakanı'nın son derece olumsuz bir resmini çizerek
yazılara düĢmanca bir anlatım biçimi kazandırmasına rağmen, bütün olarak bakıldığında,
makalelerin, Ģiddet, silahlı direniĢ veya isyanı teĢvik etmediğini ve nefret söylemi
oluĢturmadığını değerlendirir (bkz. Birol - Türkiye, no. 44104/98. § 29. t Mart 2005.
karĢılaĢtırınız Sürek - Türkiye (no. 1) [BD]. no. 26682/95. § 62. AĠHM 1999-IV ve Gerger
Türkiye [BD]. no. 24919/94. § 50, 8 Temmuz 1999). Buna ek olarak. AĠHM. Hükümet
tarafından altı çizilen bölüm gibi bilhassa kıĢkırtıcı olan bazı bölümlere ve kıĢkırtıcı baĢlığın a
rağmen, bütün olarak bakıldığında, üçüncü makalenin, sözkonusu zamanda Adalet Bakanı'nı
Ģiddet riskine maruz bırakmıĢ olarak yorumlanamayacağını değerlendirir (bkz.. a conlrario,
üümlüz Türkiye (karar), no. 59745/00. AĠHM 2003-XI (alıntılar)). AĠHM'ye göre. bunlar,
tedbirin gerekliliğinin değerlendirilmesindeki esas faktörlerdir.
AĠHM. ayrıca, baĢvuranlara verilen cezanın sonuçta ertelenmiĢ ve iptal edilmiĢ
olmasına rağmen yine de baĢvuranların üç yıl boyunca ceza tehdidi ile karĢı karĢıya
bulunduklarını gözlemler. AĠHM'ye göre. sözkonusu durum, baĢvuranların mesleklerine
sansür etkisi olan bir yasağa varır ve kapsam açısından makul değildir zira bu tedbir
baĢvuranları. Devlet'in çıkarlarına aykırı olarak değerlendirilebilecek her Ģeyi yayımlamaktan
kaçınmaya mecbur bırakmıĢtır (bkz.. özellikle, Erdoğdu - Türkiye, no. 25723/94. § 72. AĠHM
2000-VI).
Yukarıda belirtilen değerlendirmeleri gözönünde tutarak. AĠHM. baĢvuranların
mahkumiyetlerinin, güdülen amaçlarla orantılı olmadığı ve bu nedenle "demokratik bir
toplumda zorunlu" olmadığı kararına varır. Dolayısıyla. AĠHS'nin 10. maddesi ihlal
edilmiĢtir.
III. AĠHS'NĠN 41. MADDESĠNĠN UYGULANMASI
AĠHS'nin 41. maddesi Ģöyledir:
" Mahkeme iĢbu SözleĢme ve protokollerinin ihlal edildiğine karar verirse ve ilgili Yüksek
SözleĢmeci Tarafın iç hukuku bu ihlali ancak kısmen telafi edebiliyorsa. Mahkeme, gerektiği takdirde,
zarar «ören tarafın hakkaniyete uygun bir surette tatminine hükmeder."
A/Tazminat
BaĢvuranlar, derginin bir aylığına kapatılması ve üç sayısına el koyulmasından
kaynaklanan maddi zarar için 9.358,58 ABD Doları (yaklaĢık 7.755 Euro) maddi tazminat
talep etmiĢtir. Ayrıca 40.000 Euro manevi tazminat talep etmiĢtir.
Hükümet, bu talepleri temelsiz ve aĢırı bularak reddetmiĢtir.
Herhangi bir belge ya da makbuzun yokluğunda. AĠHM, baĢvuranların maddi tazminat
talebinin spekülatif ve temelsiz olduğu kanısındadır. Öte yandan. AĠHM. baĢvuranların dava
Ģartları içinde belirli bir sıkıntı yaĢamıĢ olduklarının düĢünülebileceği kanısındadır. AĠHS'nin
41. maddesinin gerektirdiği üzere eĢitlik temelinde yaptığı değerlendirme ile AĠHM
baĢvuranlara toplam 4.000 Euro manevi tazminat ödenmesine karar vermiĢtir.
B.Mahkeme Masrafları
BaĢvuranlar, yerel mahkemelerde ve AĠHM'deki masraflar için toplam 14.285.89
Euro talep etmiĢtir. BaĢvuranlar, iddialarına kanıt olarak, temsilcileri tarafından Ġstanbul
Barolar Birliği'nin tavsiye ettiği 2005 ücret listesi temelinde hazırlanan bir masraf çizelgesi
sunmuĢtur. Ayrıca, posta masraflarının makbuzlarını da sunmuĢlardır.
Hükümet bu meblağlara itiraz etmiĢtir. BaĢvuranların iddialarına iliĢkin olarak
herhangi bir belge veya makbuz ortaya koymadığını ifade etmiĢtir.
AĠHM içtihadına göre. bir baĢvuran, gerçekten ve gerektiği için yapıldığı ve miktarı açısından
makul olduğu ortaya konulduğu sürece masraflarının geri ödenmesine hak kazanır. Bu
davada, elindeki bilgiler ve yukarıdaki ölçütleri dikkate alarak AĠHM. yerel yargılama
masraflarına iliĢkin iddiayı reddeder ve AĠHM'deki yargılama için Avrupa Konseyi'nden
alınmıĢ olan 701 Euro adli yardım çıkarılmak üzere 3.000 Euro ödenmesinin uygun olduğu
kanısındadır.
C.Gecikme Faizi
AĠHM. gecikme faizi olarak Avrupa Merkez Bankasının kısa vadeli kredilere uyguladığı faiz
oranına üç puan eklemek suretiyle elde edilecek oranın uygun olduğuna karar vermiĢtir.
YUKARIDAKĠ GEREKÇELERE DAYANARAK AĠHM OYBĠRLĠĞĠYLE,
1.BaĢvuranların ifade özgürlüğü hakkına yapılan müdahaleye iliĢkin Ģikayetin
kabuledilebilir. baĢvurunun kalan kısmının kabuledilmez olduğuna:
2.AĠHS'nin 10. maddesinin ihlal edildiğine:
3.(a)Sorumlu Devlet’in. baĢvuranlara AĠHS'nin 44 § 2. maddesi uyarınca kararın
kesinleĢtiği tarihten itibaren üç ay içinde, ödeme tarihinde geçerli olan kur üzerinden Yeni
Türk Lirası"na çevrilerek
(i)4.000 Euro (dört bin Euro) manevi tazminat;
(ii)2.299 Euro (iki bin iki yüz doksan dokuz Euro) mahkeme masrafı:
(iii) yukarıdaki meblağlara uygulanabilecek her türlü vergiyi ödemesine:
(b) yukarıda anılan üç aylık sürenin aĢılmasından ödeme gününe kadar geçen süre için
Avrupa Merkez Bankası'nın kısa vadeli kredilere uyguladığı faiz oranına üç puan eklemek
suretiyle elde edilecek oranın gecikme faizi olarak uygulanmasına:
4. BaĢvuranın adil tazmin talebinin kalan kısmının reddine
KARAR VERMĠġTĠR.
Ġngilizce hazırlanmıĢ. Mahkeme Ġç Tüzüğü'nün 77 §§ 2. ve 3. maddeleri uyarınca 21
Mart 2006 tarihinde yazılı olarak tebliğ edilmiĢtir.
Françoise ELENS-PASSOS
Nicolas BRAl/A
Yazı ĠĢleri Müdür Yardımcısı
BaĢkan
R
ĠMAM Karı koca olan 1928 ve 1951 doğumlu baĢvuranlar.
VE Türkiye Cumhuriyet'i vatandaĢı olup Mersin'de ikamet
HANPER etmektedir. BaĢvuran Avrupa Ġnsan Haklan Mahkemesi
(AĠHM) önünde. Mersin Barosu avukatlarından Naciye Arıkan.
Ġ
Kadir Arıkan ve Mustafa BaĢaranoğlu tarafından temsil
KARAK edilmektedir.
OYUN/T
ürkiye A. Davanın KoĢulları
Davası
Tarafların sunduğu üzere dava koĢulları aĢağıdaki gibi
özetlenebilir.
B
a 24 Aralık 1995 tarihinde, hırsızlık yapmak suçuyla
Ģ yakalanan bir kiĢi. baĢvuranların oğlu olan Çetin Karakoyun'nun
v ismini vermiĢtir.
u
r 8 Ocak 1996 tarihinde. 14 yaĢında olan Çetin
u Karakoyun yakalanmıĢ ve Mersin
Karakolunda gözaltına alınmıĢtır.
N
o 9 Ocak 1996 tarihinde. Çetin kafasına isabet eden
: bir kurĢunla ağır Ģekilde
5 yaralanmıĢtır. Polisler Çetin'i hemen hastaneye kaldırmıĢ. Çetin
1 ise hastanede ölmüĢtür.
2
8 Konuyla ilgili olarak sorumlu tutulan polis memuru
5 II.S.T. maktulün yanında silahını temizlediği sırada silahın ateĢ
/ aldığını ifade etmiĢtir. Yapılan incelemede kurĢunun H.S.T.'nin
9 silahından çıktığı tespit edilmiĢtir.
9
11 Ocak 1996 tarihinde. Mersin Cumhuriyet BaĢsavcısı
3 Türk Ceza Kanunu'nun 455 maddesi uyarınca polis memurunu
0 tedbirsizlikle adam öldürmekle itham etmiĢtir.
BaĢvuran Mersin Ağır Ceza Mahkemesi"ndeki davaya
M
müdahil taraf olarak katılmıĢtır. BaĢvuran sanığın, itirafta
a
bulunması için oğlunun baĢına silah dayamıĢ olabileceğini iddia
r
etmektedir.
t
6 Mayıs 1998 tarihinde, esasa bakan hakimler. H:S.T.?yi
2
suçlu bulmuĢ ve koĢulları dikkate alarak, olayların meydana
0
geldiği dönemde yaklaĢık 30 dolara denk düĢen 7.600.000 Türk
0
Lirası para cezasına çaptırmıĢlardır. Esasa bakan hakimler bu
6
O kararı almadan önce. ölümünden bir gün önce Çetin'in itirafta
L bulunduğunu ve bu nedenle H.S.T.'nin silah zoruyla Çetin’i
A konuĢturması için her hangi bir neden bulunmadığını, ayrıca
Y olayın meydana geldiği gün. polis memurunun yıllık izninden
L yeni döndüğü ve sözkonusu sorguya katılmadığını dikkate
A almıĢtır.
7 Nisan 1999 tarihinde, baĢvuranın temyize gitmesi üzerine. Yargıtay kararı onamıĢtır.
23 Aralık 1997 tarihinde, belirtilen ceza dava devam etmekteyken, baĢvuranlar Adana
Ġdari Mahkemesi "ne tam yargı davası açmıĢ, maddi ve manevi zararların karĢılanmasını talep
etmiĢlerdir. 27 Aralık 1997 tarihinde, usul hatası nedeniyle bu talepleri reddedilmiĢtir.
ġĠKAYETLER
AĠHS'nin 2. maddesine atıfta bulunan baĢvuranlar, oğullarının yaĢam hakkının
gözetilmediğini ve bununla birlikte polis memuruna verilen cezanın caydırıcı nitelikte
olmadığından bu maddeden doğan zorunlulukların ihlal edildiğini ileri sürmektedir.
BaĢvuranlar ayrıca, oğullarının ölümünden önce iĢkence gördüğünü belirterek
AĠHS'nin 3. maddesinin ihlal edildiğini iddia etmektedir.
BaĢvuranlar bunun yanı sıra, tek baĢına ya da 14. madde ile birlikte A ĠHS'nin 5.
maddesine atıfta bulunmaktadır.
HUKUK AÇISINDAN
AĠHM. Hükümet’ten izleyen beyanı almıĢtır:
" Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti, baĢvuranların oğlu olan Çetin Karakoyun'nun. polis merkezinde
ölmesi üzerine iĢbu baĢvurunun yapılmasına yol açan nedenlerden üzüntü duymaktadır.
51285/99 no'lu baĢvuru kaynaklı davanın dostane çözümü amacıyla Türkiye Cumhuriyeti
Hükümeti"nin, Ġmam Karakoyun ve Hanperi Karakoyun'a maddi ve manevi zarar için 27.500 Euro (yirmiyedi
bin beĢ yüz) yapılan masraf ve harcamalar için 2.500 Euro (iki bin beĢ yüz), toplamda 30.000 Euro {otuz bin)
Euro tutarında ödeme yapmayı önerdiğini bildiririm. Bu tutar uygun dönemdeki her türlü vergiden muaf
tutulacak ve baĢvuranlar tarafından belirtilen bir banka hesabına Euro olarak yatırılacaktır. Ödeme AĠHS'nin
39. madde uyarınca. AĠHM"nin kararını verdiği tarihten itibaren üç içerisinde yapılacaktır.
Bahsedilen süre zarfında ödeme yapılmadığı taktirde. Hükümet, sözkonusu sürenin bittiği tarihten
itibaren ve ödemenin yapılmasına kadar Avrupa Merkez Bankası'nm o dönem için geçerli faizinin üç puan
fazlasına eĢit oranda basit faiz ödemeyi taahhüt eder. Bu tutarın ödenmesi, davanın nihai çözüme
kavuĢturulmasını teĢkil edecektir."
BaĢvuranın avukatı izleyen beyanı sunmuĢtur:
" Ġmam Karakoyun ve Hanperi Karakoyun'nun avukatı sıfatıyla. AĠHM'de görülmekte olan. 51285/99
no'lu baĢvuru kaynaklı davanın dostane çözümü amacıyla Türkiye Cumhuriyet Hükümeti'nin ilgili kiĢilere,
toplam 30.000 (otuz bin) Euro tutarını ödemeye hazır olduğunu not ediyorum.
BaĢvuranlar bu öneriyi kabul etmektedir. BaĢvuranlar sözkonusu baĢvuruya yol açan olaylar hususunda
Türkiye Cumhuriyeti aleyhindeki diğer tüm taleplerden vazgeçmiĢtir. Davanın nihai sonuca ulaĢtığını
bildirmektedirler."
AĠHM. tarafların üzerinde uzlaĢtıkları dostane çözümü kaydeder. Bu çözümün
SözleĢme ve Eki Protokoller*de tanımlanan insan haklarına saygı ilkesine uygun olduğu
kanaatinde olup, diğer taraftan, baĢvurunun incelenmesine devam etmeyi haklı gösterecek
kamu düzenine iliĢkin hiçbir gerekçe görmemektedir (AĠHS'nin in fine 37 § 1 maddesi).
Sonuç olarak. AĠHS'nin 29 § 3 maddesinin uygulanmasına son verilmesi ve de
davanın zabıtlardan düĢürülmesi uygun olacaktır.
BU GEREKÇELERE DAYALI OLARAK MAHKEME OYBĠRLĠĞĠYLE,
BaĢvurunun zabıtlardan düĢürülmesine karar vermiştir.
TÜLĠN DAĞ/Türkiye Davası*
BaĢvuru No: 16827/04
Strazburg
20 Ekim 2005
OLAYLAR
1971 doğumlu baĢvuran Tülin Dağ Türk vatandaĢıdır. BaĢvuran Avrupa Ġnsan Hakları
Mahkemesi (AĠHM) önünde Ġstanbul Barosu avukatlarından F. Güne'Ģ tarafından temsil
edilmektedir.
Tarafların sunduğu üzere dava koĢulları aĢağıdaki gibi özetlenebilir.
BaĢvuran. 4 Mart 1998 tarihinde. Ġstanbul Devlet Güvenlik Mahkemesi (DGM)
tarafından terör örgütüne yardım ve yataklık yaptığı gerekçesiyle on iki yıl altı ay hapis
cezasına çarptırılmıĢtır.
BaĢvuran, BayrampaĢa Kadın ve Çocuk Hapishanesi'nde yatmaktayken açlık grevi
baĢlatmıĢtır.
BaĢvuran, sağlık durumunun kötüye gitmesinin ardından Sağmalcılar Devlet
Hastanesi'nde muayene edilmiĢtir. Hastane. 3 Aralık 2002 tarihinde, baĢvuranın özgürlükten
yoksun bırakan cezasını çekmeye elveriĢli olduğunu rapor etmiĢtir.
BaĢvuran 23 Aralık 2002 tarihinde. KırĢehir Cezaevine nakledilmiĢtir. BaĢvuran Adli
Tıp Kurumu 3 No’lu BilirkiĢi Kurulu tarafından muayene edilmiĢtir. BilirkiĢi Kurulu
baĢvurana Wernicke-Korsakoff hastalığı teĢhisi koymuĢ ve 25 Aralık 2002 tarihli raporla
ilgilinin yeniden hapsedilmesinin hayatını tehlikeye sokmayacağını, ancak organik ruhsal
rahatsızlığının sözkonusu olmasından dolayı cezasının altı ay ertelenmesinin uygun olacağı
sonucuna varmıĢtır.
BaĢvuranın Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (CMUK) 399. maddesi uyarınca
serbest bırakılma talebi, 7 Ocak 2003 tarihinde, sözkonusu hastalığın cezaevi hastanesinde
tedavi edilebileceği gerekçesiyle KırĢehir Cumhuriyet BaĢsavcısı tarafından reddedilmiĢtir.
BaĢvuran. KırĢehir Ġnfaz Hakimliği önünde karara itiraz etmiĢtir. Ġnfaz hakimi 20
Ocak 2003 tarihinde, yetkisizlik kararı vermiĢ ve baĢvuranın talebini Ġstanbul DGM'ye geri
göndermiĢtir. Cumhuriyet BaĢsavcısı, mahkumiyet kararı veren Ġstanbul DGM'den.
baĢvuranın serbest bırakılma talebini reddetmesini ve Devlet Hastanesi ile 3 No'lu BilirkiĢi
Kurulu'nun verdiği raporlar arasında farklılıkların bulunduğunu gözönüne alarak, baĢvuranın
Adli Tıp Kurumu BilirkiĢi Genel Kurulu'na sevk edilmesini istemiĢtir.
Ġstanbul DGM. 6 ġubat 2003 tarihinde Cumhuriyet BaĢsavcısı talebini kabul etmiĢtir.
BilirkiĢi Genel Kurulu. 10 Nisan 2003 tarihinde, baĢvuranı muayene ettikten sonra. 25
Aralık 2002 tarihli raporu onaylamıĢtır.
KırĢehir Cumhuriyet BaĢsavcısı, bu son rapora dayanarak 23 Nisan 2004 tarihinde
cezanın altı ay ertelenmesine karar vermiĢtir.
BaĢvuran aynı gün serbest bırakılmıĢtır. BaĢvuran Kartal'a (Ġstanbul) yerleĢmiĢtir.
KırĢehir Cumhuriyet BaĢsavcısı, Kartal Cumhuriyet BaĢsavcısından baĢvuranın 23 Ekim
2003 tarihinden önce sağlık muayenesi için hazır bulunmasını istemiĢtir.
BaĢvuran. 2003 yılı Eylül ayında. Kartal Cumhuriyet BaĢsavcılığına gelmiĢ ve
buradan Adli Tıp Kurumu'na götürülmüĢtür. BaĢvuran 23. 24. ve 26 Eylül 2006 tarihlerinde
muayene edilmiĢtir.
Bu noktadan itibaren tarafların olaylar hakkında aktardıkları bilgiler farklılık
göstermektedir.
BaĢvurana göre Cumhuriyet BaĢsavcılığı. 23 Ekim 2003 tarihinde. Kartal Cumhuriyet
BaĢsavcılığı’ndan baĢvuranın muayene olması için hazır bulunmasını istemiĢtir.
BaĢvurana göre 23 Ekim 2003 tarihinde. Cumhuriyet BaĢsavcılığı, kendisinin yeniden
hapse konulması için aleyhinde yakalama müzekkeresi çıkarmıĢtır. BaĢvurunun yapıldığı
tarihte baĢvuran firari olduğunu ileri sürmüĢtür. BaĢvuran daha sonra, olaylar konusunda bir
açıklama getirmemiĢtir.
Hükümete göre ise 24 Ekim 2003 tarihinde, ertelemenin sonunda baĢvuran yeniden
Bakırköy Cezaevi'ne konulmuĢtur.
Adli Tıp Kurumu'nun 3. No'lu BilirkiĢi Kurulu 8 Kasım 2003 tarihinde raporunu
sunmuĢtur. Raporda baĢvuranın özgürlükten yoksun bırakan cezasını çekmeye elveriĢli
olduğuna yer verilmiĢtir.
Verilen mahkumiyet kararı uyarınca. 8 Mart 2007 tarihinde baĢvuranın serbest
bırakılması 22 Ocak 2004 tarihinde ise Ģartlı salıverilmesi öngörülmüĢtür. Bu son tarihte yani
yeniden hapse konulmasından yaklaĢık üç ay sonra baĢvuran serbest bırakılmıĢtır.
ġĠKÂYETLER
BaĢvuran. Wernicke-Korsakoff Sendromu rahatsızlığının bulunduğunu ileri
sürmekte ve yeniden hapse konulmasının Avrupa Ġnsan Haklan SözleĢmesi'nin (AĠIIS) 3.
maddesini ihlal edeceğini savunmaktadır.
AĠHM'DEKĠ USUL ĠġLEMLERĠ
Elli üç adet baĢvurunun bir tanesini oluĢturan mevcut davada (Bkz. Tekin Yıldız-
Türkiye. no: 22913/04. 10 Kasım 2005) AĠHM. Ġç Tüzüğü'nün Ek Al maddesi uyarınca, esas
hakkında incelemesi için ilgili olayların tespit edilmesi amacıyla soruĢturma heyeti
oluĢturmuĢtur.
AĠHM üyeleri arasından üç delegeyi. Türkiye'deki ceza infaz kurumları ile
hastanelerde ziyarette bulunmakla görevlendirmiĢ ve üç uzman doktordan oluĢan bir bilirkiĢi
heyetini, öncelikle aralarında baĢvuranın da bulunduğu ilgili kiĢilerin sağlık öykülerini
değerlendirmek, ardından da bu kiĢilerin özgürlükten yoksun bırakıcı bir cezayı çekip
çekemeyeceklerini belirlemek amacıyla nöropsikiyatrik muayeneler yürütmekle
görevlendirmiĢtir.
23 Ağustos 2004 tarihinde bu görevin en iyi Ģekilde yürütülmesi amacıyla. AĠHM
Hükümet'ten. Ġç Tüzüğü'nün 39. maddesi uyarınca, amaçlanan muayenelerin BilirkiĢi Kurulu
tarafından yürütülebilmesi için. firari durumda olan baĢvuranın 6 Eylül -13 Eylül 2004
tarihleri arasında yakalanmamasını talep etmiĢtir.
AĠHM bu görevi çerçevesinde, baĢvurandan. 11 Eylül 2004 tarihinde muayene
edileceği Ġstanbul Üniversitesi Çapa Hastanesi'ne gitmesini istemiĢtir. AĠHM baĢvurana,
geçerli bir mazereti olmadan bu çağrıya uymaması halinde. AĠHS'nin 37§1 c) maddesi
uyarınca baĢvurusunun kayıttan düĢeceğini de bildirmiĢtir.
AĠHM'nin bu Ģekilde gerçekleĢtirdiği soruĢturma görevine iliĢkin bilgi Tekin Yılüız-
Tiirkiyc kararında yer almaktadır.
HUKUK AÇISINDAN
AĠHM. baĢvuranın gönderdiği 22 Haziran 2004 tarihli mektupta, avukatın, özell ikle
iddia edilen yakalama müzekkeresine iliĢkin belge ile beraber diğer belgelerin ulaĢtırılması
için verilen sürenin. 2004 yılının Eylül ayına kadar uzatılmasını istediğini gözlemlemektedir.
Hükümet AĠHM'den. baĢvuranın baĢvurunun yapıldığı tarihte mağdur sıfatının
bulunmadığını gözönüne alarak baĢvuruyu kabul edilemez ilan etmesini istemektedir. Zira
baĢvuran cezasını çekmiĢ ve Ģartlı salıverilmiĢtir. Ayrıca baĢvuran, aynı mahkumiyet
kararından dolayı tekrar hapse konulması riskiyle karĢı karĢıya değildir. Hükümet olaylara
iliĢkin belgeleri iletmektedir.
BaĢvuran görüĢ bildirmemiĢtir.
AĠHM. baĢvuranın 11 Eylül 2004 tarihi için öngörülen sağlık muayenesine
gelmediğini gözlemlemektedir. Ayrıca baĢvuran bunun için hiçbir gerekçe de sunmamıĢtır.
Hükümet ise. buna benzer olaylar çerçevesinde kendisine belirtilen bütün geçici
tedbirlere riayet etmekle kalmayıp, ayrıca soruĢturma görevinin düzenlenmesinde ve
yürütülmesinde de örnek oluĢturacak Ģekilde destekte bulunmuĢtur.
Sonuç itibariyle AĠHM. baĢvuranın mağdur sıfatını incelemekle vakit kaybetmek
istememektedir (Bkz. Amuur-Fransa. 25 Haziran 1996 tarihli karar, 1996-III, s. 846. § 36.
Dcılhan-Romunya. no: 28114/95, § 44, 1999-V1 ve mutalis mutandis. S.T. -Türkiye (karar),
no: 32431/96. 6 Mayıs 2003). Zira baĢvuranın görünürde neden göstermeksizin ve bu konu ile
ilgili olarak kendisine yapılan uyarılara rağmen, kendi davasını bu Ģekilde engellememeliydi.
AĠHM. yukarıda belirtilenleri gözönüne alarak. AĠHS'nin 29§3 maddesinin
uygulanmasına son verilmesinin uygun olacağına ve AĠHS"nin 37§1 -c maddesi uyarınca
baĢvurunun incelenmesine gerek olmadığına kanaat getirmektedir.
Bu gerekçelere dayalı olarak AĠHM, oybirliğiyle.
Davanın kayıttan düĢürülmesine karar vermiĢtir.
Tebliğ
Adalet Bakanlığından:
ĠFLAS ĠDARESĠ ÜCRETĠ, YAZI VE TEBLĠĞ MASRAFI
TARĠFESĠ HAKKINDA TEBLĠĞ
BĠRĠNCĠ BÖLÜM
Ġflas Ġdaresi Ücreti
Amaç
MADDE 1 - (1) Bu Tebliğin amacı; Ġcra ve Ġflâs Kanununun 223 üncü maddesinin
3 ve 4 üncü fıkraları uyarınca, iflas idarelerine ödenecek ücret tarifesini ve ücretin ödeme
Ģeklini belirlemektir.
Kapsam
MADDE 2 - (1) Tarifede yazılı iflas idaresi ücreti, iflas tasfiyesi sonuçlanıncaya ka-
dar yapılan bütün hizmetlerin karĢılığıdır. Ücretin belirlenmesinde iflas idaresi memurlarının
emeği, çabası, iĢin önemi ve niteliği göz önünde tutulur.
Dayanak
MADDE 3 - (1) Bu Tebliğ, Ġcra ve Ġflâs Kanununun 223 üncü maddesinin 3 ve 4 üncü
fıkraları uyarınca hazırlanmıĢtır.
Ücretin ödenmesi
MADDE 4 - (1) Ödeme, iflas idaresinin seçildiği tarihte yürürlükte bulunan Tarife
hükümlerine göre yapılır. Tarife gereğince takdir olunacak ücret, iflas idare memurlarının her
birine ayrı ayrı ve eĢit oranda Ödenir.
Ücret ödeme zamanı ve avans ödenmesi
MADDE 5 - (1) Ġflas idaresinin ücreti, tasfiyenin sonunda ödenir. Ancak iflas idare-
sinin talebi üzerine icra hâkimi, gerektiğinde iflas dairesinin görüĢünü de alarak, ücrete mah-
suben makul ölçüde bir miktar avans ödenmesine karar verebilir.
Ücret miktarı
MADDE 6 - (1) Ġfa edecekleri hizmetler karĢılığı olarak iflas idaresine; nihai hesapta
adi alacaklılara ödenmesi öngörülen toplam alacak miktarı üzerinden aĢağıda yazılı olan
nispetler nazara alınarak ücret ödenir.
1-Ġlk (1770) YTL için %10
2-Sonra gelen (2655) YTL için %8
3- Sonra gelen (4425) YTL için %6
4- Sonra gelen (8850) YTL için %4
5- Sonra gelen (17.700) YTL için %2
6- Sonra gelen (35.400) YTL için %1
7- (70.800) YTL'den, (106.200) YTL'ye kadar binde 6
8-(106.200) YTL'den, (472.000) YTL'ye kadar binde 2
9- (472.000) YTL'den yukarısı için binde 1
(2) Rehinli alacağın paraya çevrilmesine iliĢkin hizmetler için de, (sarf edilen mesai
ve gayret göz önünde tutularak) tasfiye idaresine ek ücret ödenebilir. Ancak bu surette öde-
necek ek ücret, rehinli alacak miktarı üzerinden yukarıdaki nispetlere göre bulunacak mikta-
rın %25 ini geçemez.
Ġcra mahkemesince ücret takdiri
MADDE 7 - (1) Ġcra mahkemesi, iflas idaresinin emek ve mesaisini, iĢin önem ve ni-
teliğini göz önünde bulundurarak Tarifede belirtilen miktarın üç katına kadar ücret takdir ede
bilir.
(2) Ġcra mahkemesi, iflas idaresinin emek ve mesaisini, iĢin önem ve niteliğini göz
önünde bulundurarak Tarifede belirtilen miktarların altında ücret takdir edebileceği gibi, haklı
sebeplerin mevcut olması halinde ücret ödenmemesine de karar verebilir.
Ġstifa, azil ve ölüm gibi hallerde ücret
MADDE 8 - (1) Ġflas idare memurunun istifası, azli, ölümü gibi hallerde ücret, o za-
mana kadar sarf ettiği emek ve mesaisi, iĢin önemi ve niteliği nazara alınarak icra hâkimince
takdir olunur.
(2) Yukarıdaki fıkrada anılan boĢalma hallerinde iflas idaresinde görev alanlara, ida-
reye katılma zamanından sonraki emek ve mesaileri nazara alınarak, yerlerine kaim oldukla-
rı Ģahsın bakiye ücretinden ödeme yapılır.
Konkordato halinde ücret
MADDE 9- (1) Konkordato nedeniyle masa müflise intikal ettiğinde, iflas idare me-
murlarının o zamana kadar yukarıdaki esaslar dairesinde icra mahkemesince belirlenecek üc-
retleri, müflis tarafından peĢinen iflas dairesine yatırılır.
ĠKĠNCĠ BÖLÜM Masraf
ve Tebligat Ücreti
Masraf ve tebligat ücreti
MADDE 10 - (1) Ġflas idaresi, Ġcra ve Ġflâs Kanununun 223 üncü maddesinin 3 üncü
fıkrası gereğince kendilerine tebligat yapılmasını isteyen alacaklılardan, tasfiye sonunda
mahsup ve iade edilmek üzere tahmini tebligat sayısı nazara alınarak hesaplanacak yazı ve
normal tebligat masrafı toplamının üç misli kadar avansı, iflas dairesine yatırmasını ister.
Yürürlük
MADDE 11 - (1) Bu Tebliğ 15/7/2007 tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 12 - (1) Bu Tebliğ hükümlerini Adalet Bakam yürütür.
[R.G. 11 Temmuz 2007 - 26579]
Ġlânlar
Adalet Bakanlığından :
MÜNHAL NOTERLĠKLER
AĢağıda 2006 yılı gayrisafi gelirleri ve isimleri yazılı olan Üçüncü Sınıf noterlikler
münhaldir.
1512 sayılı Noterlik Kanununun 22 ve müteakip maddeleri gereğince Birinci Sınıf, Ġkinci
Sınıf, Üçüncü Sınıf Noterlerden ve Noterlik Belgesi Sahiplerinden bu noterliklere atanmaya
istekli olanların ilan tarihinden itibaren bir ay içinde ve istekli oldukları her noterlik için ayrı
dilekçe vermek suretiyle Bakanlığımıza veya bulunduktan yer Cumhuriyet BaĢsavcılıklarına
baĢvurmaları gerekmektedir.
BaĢvuruda bulunan ve belge numarası 7000'in altında olan belge sahiplerinin baĢvuru
dilekçelerine 1512 Sayılı Noterlik Kanununun 23 üncü maddesi gereğince sabıka kaydı, sağlık
raporu, mal bildirimi, kayıtlı olunan barodan hakkında soruĢturma ya da disiplin cezası olup,
olmadığına iliĢkin belge ve Cumhuriyet BaĢsavcılıklarından temin edilebilecek beyannameyi ve
varsa soyadındaki değiĢikliği gösterir belgeyi eklemeleri gerekmektedir. Eksik belgelerini ilan
tarihinden itibaren bir ay içinde tamamlamayan kiĢilerin istemi dikkate alınmaz.
Posta ile doğrudan doğruya Bakanlığa gönderilmiĢ olan dilekçeler ve ekleri baĢvurma
süresi içinde Bakanlığa gelmediği takdirde atama iĢleminde dikkate alınmaz.
Aynı kanunun değiĢik 30 uncu maddesi uyarınca, atanma emrinin tebellüğünden sonra
vazgeçme halinde noterlik belgesi sahipleri de noterler gibi istifa etmiĢ sayılacaktır.
Ġlan olunur.
Sıra No Noterliğin Adı Ġli 2006 Yılı Gayrisafi Gelirleri
1 Akçakale Noterliği ġanlıurfa 129.779,15.-YTL.
2 Atabey Noterliği Ġsparta 14.896>52.-YTL.
3 Avanos Noterliği NevĢehir 139.864,65.-YTL.
4 Aybastı Noterliği Ordu 73.760,87.-YTL.
5 Bünyan Noterliği Kayseri 76.344,1 l.-YTL.
6 Çifteler Noterliği EskiĢehir 121.752,10.-YTL.
7 Feke Noterliği Adana 22.282.04.-YTL.
S Göksün Noterliği KahramanmaraĢ 129.345,62.- YTL.
9 Hasköy Noterliği MuĢ 43.450,22.-YTL.
10 Karahallı Noterliği UĢak 24.488,34.-YTL.
11 Kepsut Noterliği Balıkesir 46.074,23.-YTL.
12 Kumru Noterliği Ordu 49.112,66.-YTL.
13 Ulus Noterliği Bartın 47.270,44.-YTL.
14 PınarbaĢı Noterliği Kayseri 108.759,90.-YTL.
15 Seben Noterliği Bolu 25.379,34.-YTL.
16 Tunceli Birinci Noterliği Tunceli 149.232,49.-YTL.
17 Vize Noterliği Kırklareli 120.317,26.-YTL.
[R.G. 16 Temmuz 2007 - 26584]
Adalet Bakanlığından :
MÜNHAL NOTERLĠKLER
AĢağıda 2006 yılı gayrisafi gelirleri ve isimleri yazılı bulunan ĠKĠNCĠ SĠNĠF noterlikler münhaldır.
1512 sayılı Noterlik Kanununun 22 ve müteakip maddeleri gereğince BĠRĠNCĠ SINIF ve ĠKĠN
noterliklere atanmaya istekli olanların ilan tarihinden itibaren bir ay içinde Bakanlığımıza veya bulu
BaĢsavcılıklarına baĢvurmaları gerekmektedir.
Posta ile doğrudan doğruya Bakanlığa gönderilmiĢ olan dilekçeler baĢvurma süresi içinde Bakanlığ
iĢleminde nazara alınmaz.
Ġlan olunur. 15- Karamürsel YTL.
Noterliği 281.215,44,-
Sıra No 2006 Yılı 16-.KemalpaĢa YTL.
Noterliğin Adı Gayrisafi Gelirleri Birinci 358.880,62.-
1- Ağrı 169.215,84.- Noterliği YTL.
Üçüncü YTL. 17- Körfez 356.383,20.-
Noterliği 158.023,94.- Birinci YTL.
2- Ayvalık YTL. Noterliği 358.167,88.-
Ġkinci Noterliği 332.964,03.- 18- Manavgat YTL.
3- Bartın YTL. Üçüncü 212.812,61.-
Birinci 406.893,03.- Noterliği YTL.
Noterliği YTL. 19- Manavgat 270.851,31.-
4- Biga 209.759,88.- Dördüncü YTL.
Noterliği YTL. Noterliği 261.850.43.-
5- Bigadiç 320.490,83.- 20- Marmaris YTL.
Noterliği YTL. Üçüncü 338.578,97,-
6- Bilecik 189.624,51.- Noterliği YTL.
Noterliği YTL. 21- Menemen 293.899,25.-
7- Ceyhan 189.954,37,- Ġkinci Noterliği YTL.
Üçüncü YTL. 22- Nazilli 345.442,41.-
Noterliği 334.342,28.- Ġkinci Noterliği YTL.
8- Cihanbeyli YTL. 23- Nazilli 247.170,28.-
Noterliği 212.213,18.- Üçüncü YTL.
YTL. 234.724,24-
9- Düzce Noterliği
203.577.79.- YTL.
Birinci 24- Ġğdır Ġkinci
YTL. 146.4I0/79.-
Noterliği Noterliği
266.186,13.- YTL.
10- Edremit 25- Reyhanlı
YTL. 393.247,65-
Üçüncü Noterliği
405.419,63.- YTL.
Noterliği 26- Rize
YTL. 431.485.94.-
11- Gerede Üçüncü
201.300,49.- YTL.
Noterliği Noterliği
YTL. 382.892,28.-
12- Honaz 27- Salihli
295.039,69.- YTL
Noterliği Ġkinci Noterliği
YTL.
13- Ġsparta 28- Siverek
519.365,85.-
Üçüncü Noterliği
YTL.
Noterliği 29- Sungurlu
247.607.56.-
14- Karacabey Noterliği
YTL.
Ġkinci Noterliği 30- Tatvan
403.802,48.-
Noterliği
31- TaĢköprü
Noterliği
32- Van Ġkinci
Noterliği
33- Van
Üçüncü
Noterliği
34- Yalova
Birinci
Noterliği
Adalet Bakanlığından :
MÜNHAL NOTERLĠKLER
AĢağıda 2006 yılı gayrisafi gelirleri ve isimleri yazılı bulunan BĠRĠNCĠ SINIF noterlikler münhaldır.
1512 sayılı Noterlik Kanununun 22 ve müteakip maddeleri gereğince BĠRĠNCĠ SINIF noterlerden bu noter
ilan tarihinden itibaren bir ay içinde Bakanlığımıza veya bulundukları yer Cumhuriyet BaĢsavcılıklarına baĢvurmala
Posta ile doğrudan doğruya Bakanlığa gönderilmiĢ olan dilekçeler baĢvurma süresi içinde Bakanlığa gel
nazara alınmaz.
Ġlan olunur.
Sıra No Noterliğin Adı 2006 Yılı
Gayrisafi Gelirleri
1- Alanya Üçüncü Noterliği 472.629,82.-
YTL.
2- Ankara Yirmiyedinci Noterliği 580.056,26.-
YTL.
3- Beyoğlu Yirmidokuzuncu Noterliği 469.787,19.-
YTL.
4- Bursa Ondördüncü Noterliği 775.151,18.-
YTL.
5- Diyarbakır Üçüncü Noterliği 702.490.53,-
YTL.
6- Gaziantep Sekizinci Noterliği 677.510,57.-
YTL.
7- Ġskenderun Ġkinci Noterliği 606.454,18.-
YTL.
8- Ġstanbul Yirmibirinci Noterliği 569.009,35.-
YTL.
9- Ġstanbul Yirmiüçüncü Noterliği 474.723,10.-
YTL.
10- Malatya Dördüncü Noterliği 452.160,12.-
YTL.
11- Sultanbeyli Ġkinci Noterliği 438.536,67.-
YTL.
Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu BaĢkanlığından:
ĠLANEN TEBLĠGAT
Esas No: 2006/151
Karar No: 2006/317
Tebligatın Yapılması Ġstenilen : Ramazan Serdar UYAR, DanıĢtay 11. Dairesi Tetkik
Hakimi iken meslekten çekilen.
DanıĢtay 11. Dairesi Tetkik Hakimi iken meslekten çekilen Ramazan Serdar UYAR'in
Ceza ĠĢleri Genel Müdürlüğünün (2-9-259-465-2003) sayılı mucipnamesine bağlı soruĢturma
dosyasında, ödeme gücünün üstünde borçlanmak suretiyle borçlarını ödeyemez duruma düĢtüğü
veya kesinleĢmiĢ borcunu kasten ödemeyerek hakkında yasal yollara baĢvurulmasına neden
olduğu ve aynı borç nedeniyle hakkında baĢlatılan Ankara 14 Ġcra Müdürlüğünün 2003/116 sayılı
takip dosyasında gerçeğe aykırı mal beyanında bulunduğu iddialarından dolayı. Hakimler ve
Savcılar Yüksek Kurulunun 16/11/2006 tarihli, 2006/317 sayılı kararıyla, ilgili hakkındaki
soruĢturma dosyasının 5525 sayılı Kanun kapsamına girdiğinden iĢlemden kaldırılmasına karar
verilmiĢtir.
ĠĢbu kararın ilan tarihinden itibaren 15 gün sonra adı geçene tebliğ edilmiĢ sayılacağı
7201 sayılı Tebligat Kanununun 28. ve müteakip maddeleri uyarınca adı geçene tebliğ olunur.
[R.G.
14 Temmuz - 26582]
Adalet Bakanlığından:
Elazığ 1.Asliye Hukuk Mahkemesine ait 1977/203 Esas, 1984/540 Karar sayılı dava
dosyasının kaybolduğu anlaĢıldığından, 4473 sayılı Yangın, Yersarsıntısı, Seylap veya Heyelan
Sebebiyle Mahkeme ve Adliye Dairelerinde Ziyaa Uğrayan Dosyalar Hakkında Yapılacak
Muamelelere Dair Kanun hükümlerinin söz konusu dosya için uygulanmasına ve adı geçen
Kanun hükümleri gereğince iĢlem yapılmasına karar verildiği ilan olunur.
[R.G.
11 Temmuz 2007 - 26579]
Adalet Bakanlığından :
Ġstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesine ait 2006/1 Esas sayılı dâva dosyasının
kaybolduğu anlaĢıldığından, 4473 sayılı Yangın, Yersarsıntısı, Seylâp veya Heyelan Sebebiyle
Mahkeme ve Adliye Dairelerinde Ziyaa Uğrayan Dosyalar Hakkında Yapılacak Muamelelere
Dair Kanun hükümlerinin söz konusu dosya için uygulanmasına ve adı geçen Kanun hükümleri
gereğince iĢlem yapılmasına karar verildiği ilân olunur.
Koçarlı Asliye Hukuk Mahkemesine ait 2005/101 Esas sayılı dosyanın, kaybolduğu
anlaĢıldığından, 4473 sayılı Yangın, Yersarsıntısı, Seylâp veya Heyelan Sebebiyle Mahkeme ve
Adliye Dairelerinde Ziyaa Uğrayan Dosyalar Hakkında Yapılacak Muamelelere Dair Kanun
hükümlerinin söz konusu dosya için kıyasen uygulanmasına ve adı geçen kanun hükümleri
gereğince iĢlem yapılmasına karar verildiği ilan olunur.
[R.G. 14 Temmuz - 26582]
DUYURU
11 Temmuz 2007 tarih ve 26579 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan,
— Kültür ve Turizm Bakanlığının, Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulunun
Doğal (Tabii) Sitler, Koruma ve Kullanma KoĢullan ile Ġlgili 19/6/2007 Tarih ve 728 Sayılı
Ġlke Karan,
— Kültür ve Turizm Bakanlığının, Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulunun
Anıt-Heykeller ile Ġlgili 19/6/2007 Tarih ve 729 Sayılı Ġlke Karan,
— Kültür ve Turizm Bakanlığının Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulunun
Kültür ve Tabiat Varlığı Olarak Tescilli Mezarlık Alanlarındaki Ağaçlar ile Ġlgili 19/6/2007
Tarih ve 730 Sayılı Ġlke Karan,
— Kültür ve Turizm Bakanlığının Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulunun
Vakıflar Genel Müdürlüğü Ġdare ve Denetiminde Olan cami, Mescit, Türbe vb. Kültür
Varlıklarının Müdahale Biçimleri Uygulama ve Denetimi ile Ġlgili 19/6/2007 Tarih ve 731
Sayılı Ġlke Karan,
14 Temmuz 2007 tarih ve 26582 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan,
— Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortasında Tarife Uygulama
Esaslan Hakkında Yönetmelik
15 Temmuz 2007 tarih ve 26583 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan,
— Maden Kanunu Uygulama Yönetmeliğinde DeğiĢiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik, Türkiye
Muhasebe Standarttan Kurulundan, Faaliyet Bölümlerine ĠliĢkin Türkiye Finansal
Raporlama Standardı (TFRS 8) Hakkında Tebliğ Sıra No: 45, yer darlığı nedeniyle
Bülten'e alınamamıĢtır.
